Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"pamamagitan" poems
Siguro kahit minsan naranasan mo nang masaktan,maiwanan, at masugatan. Mag iisip ka ng posibleng dahilan o paraan para malimutan ang nakaraan. Ginawa kitang inspirasyon. Pag gising ko sa umaga ikaw agad ang naaalala, magmamadaling pumasok sa eskwela para makita ka. Oo, inspirasyon kita, iniisip kita sa buong magdamag, para akong tanga na umaasang magiging akin ka. Oo, inspirasyon kita, at alam kong hanggang dun lang ako. Alam kong may mahal kang iba. Gusto ko aminin na mahal kita pero ayokong sabihin. Paano ko sasabihin kung takot akong umamin. Gusto ko buksan ang isip at puso mo. Pero hindi ako handa makita ang totoo. Yung totoong mahal mo, yung iniisip mo, yung inspirasyon mo. Siguro dapat na akong tumigil kakaisip sayo o baka kailangan ko nang humanap ng bagong inspirasyon. Gusto ko nang itigil ang nararamdaman ko para sayo. Pero pano ko gagawin 'to kung pakiramdam ko nakatali na ako at hindi na makawala sa alindog na dala mo. Pakiramdam ko kailangan ko nang lumayo. Pero pano ko gagawin 'to kung ikaw ang inspirasyon ko. Gusto ko nang tumigil sa tulang ito, pero pano ko ititigil kung sa tuwing naiisip kita may bagong letra at salitang lumabas sa isip ko. Mahal kita at ayokong sumuko, insipirasyon kita at hindi yun magbabago. Sana maintindihan mo ako kahit na magulo itong ginagawa at sinasabi ko. Natutuwa ako pag kinukulit at hinahawakan ko ang buhok mo. Sa tuwing nahahawakan ko ang kamay mo na malambot, na masarap hawakan at ayoko nang bitawan. Sana parehas tayo nang nararamdaman at kung hindi man tayo pareho, umaasa akong pag inamin ko ang nararamdaman, sana hindi ka lumayo. Sana hindi ka lumayo sa piling ko. Ayokong mawala ka sa buhay ko. Sana ako nalang ang mahal mo. Umaasa akong magiging ako rin ang nilalaman ng puso mo. Tapos na ako. Salamat sa inspirasyon na binigay mo sa akin para masabi ko ang nararamdaman ko tungkol sa'yo sa pamamagitan ng tulang ito. Mahal kita at hindi iyo magbabago
0
Nov 28, 2015
Nov 28, 2015 at 11:55 AM UTC
Inspirasyon
Siguro kahit minsan naranasan mo nang masaktan,maiwanan, at masugatan. Mag iisip ka ng posibleng dahilan o paraan para malimutan ang nakaraan. Ginawa kitang inspirasyon. Pag gising ko sa umaga ikaw agad ang naaalala, magmamadaling pumasok sa eskwela para makita ka. Oo, inspirasyon kita, iniisip kita sa buong magdamag, para akong tanga na umaasang magiging akin ka. Oo, inspirasyon kita, at alam kong hanggang dun lang ako. Alam kong may mahal kang iba. Gusto ko aminin na mahal kita pero ayokong sabihin. Paano ko sasabihin kung takot akong umamin. Gusto ko buksan ang isip at puso mo. Pero hindi ako handa makita ang totoo. Yung totoong mahal mo, yung iniisip mo, yung inspirasyon mo. Siguro dapat na akong tumigil kakaisip sayo o baka kailangan ko nang humanap ng bagong inspirasyon. Gusto ko nang itigil ang nararamdaman ko para sayo. Pero pano ko gagawin 'to kung pakiramdam ko nakatali na ako at hindi na makawala sa alindog na dala mo. Pakiramdam ko kailangan ko nang lumayo. Pero pano ko gagawin 'to kung ikaw ang inspirasyon ko. Gusto ko nang tumigil sa tulang ito, pero pano ko ititigil kung sa tuwing naiisip kita may bagong letra at salitang lumabas sa isip ko. Mahal kita at ayokong sumuko, insipirasyon kita at hindi yun magbabago. Sana maintindihan mo ako kahit na magulo itong ginagawa at sinasabi ko. Natutuwa ako pag kinukulit at hinahawakan ko ang buhok mo. Sa tuwing nahahawakan ko ang kamay mo na malambot, na masarap hawakan at ayoko nang bitawan. Sana parehas tayo nang nararamdaman at kung hindi man tayo pareho, umaasa akong pag inamin ko ang nararamdaman, sana hindi ka lumayo. Sana hindi ka lumayo sa piling ko. Ayokong mawala ka sa buhay ko. Sana ako nalang ang mahal mo. Umaasa akong magiging ako rin ang nilalaman ng puso mo. Tapos na ako. Salamat sa inspirasyon na binigay mo sa akin para masabi ko ang nararamdaman ko tungkol sa'yo sa pamamagitan ng tulang ito. Mahal kita at hindi iyo magbabago
Continue reading...
1
“Binibini” Para sakanya na nalubhasa Sa pagibig sakanya ay nilathala Tila awit at tula na isinulat sa prosa Nais ng binibini ibahagi sinta Ngunit mas nabighani ka sa babaeng dinaan sa ganda Hindi sa pagibig na kaniyang isinulat pa sa pamamagitan ng kanta at tula Para sa binibining sinugatan ng patalim Hayaan **** humilom ang sakit at pighati Mahalin mo ang sarili at hayaang tahiin ang sugat na malalim kahit na mahapdi Para sa binibini’ Patawarin mo na ang sarili Sa nakaraang tinatakbuhan mo lagi Para sa binibining napaka ganda ng ngiti Hayaan **** yakapin ka ng ginoong binigay sayo ang tala at langit At ang halaga na sayo ipinagkait Ang tunay na ginoo ay darating Katulad ng sinta ni maria clara’y makakamit Hayaan mo na sila at pusoy patahanin Isara ang mga mata sa mga taong Hindi kayang manindigan sakanilang salitang tila isang papel na punit punit Binibini ikaw nay magpahinga Hayaan **** maramdaman ang pagiging prinsesa Dahil hindi ka sundalo upang ipag laban Ang isang duwag na ginoo Na nag tatago pa sa saya ng kanyang ina Magpatuloy ka sa kanta at tula May isang nag bubukod tanging ginoo ang sisilip sayong halaga Makakakita at dinig sa ritmo ng kantang tinutugtog at inaawit ng may magandang himig at tugma At siya ang mag sisilbing gamot Sa mahapding sugat na dulot ng maling pag ibig na ibinigay ng ginoong hanggang salita Ginoo ni maria clara , ikaw sanay bumalik. Nakalimutan ka na ng kabataan ginagalawan Ng hinirasiyong mapang akit Ang mga maria clara ngayon Ay umiiyak dahil sa paglisan ng ginoong Tunay , at siyang nag iisang nagpaka lalaki sa mundong puno ng batang pag iisip.
0
Feb 22, 2020
Feb 22, 2020 at 12:43 AM UTC
“Binibini”
“Binibini” Para sakanya na nalubhasa Sa pagibig sakanya ay nilathala Tila awit at tula na isinulat sa prosa Nais ng binibini ibahagi sinta Ngunit mas nabighani ka sa babaeng dinaan sa ganda Hindi sa pagibig na kaniyang isinulat pa sa pamamagitan ng kanta at tula Para sa binibining sinugatan ng patalim Hayaan **** humilom ang sakit at pighati Mahalin mo ang sarili at hayaang tahiin ang sugat na malalim kahit na mahapdi Para sa binibini’ Patawarin mo na ang sarili Sa nakaraang tinatakbuhan mo lagi Para sa binibining napaka ganda ng ngiti Hayaan **** yakapin ka ng ginoong binigay sayo ang tala at langit At ang halaga na sayo ipinagkait Ang tunay na ginoo ay darating Katulad ng sinta ni maria clara’y makakamit Hayaan mo na sila at pusoy patahanin Isara ang mga mata sa mga taong Hindi kayang manindigan sakanilang salitang tila isang papel na punit punit Binibini ikaw nay magpahinga Hayaan **** maramdaman ang pagiging prinsesa Dahil hindi ka sundalo upang ipag laban Ang isang duwag na ginoo Na nag tatago pa sa saya ng kanyang ina Magpatuloy ka sa kanta at tula May isang nag bubukod tanging ginoo ang sisilip sayong halaga Makakakita at dinig sa ritmo ng kantang tinutugtog at inaawit ng may magandang himig at tugma At siya ang mag sisilbing gamot Sa mahapding sugat na dulot ng maling pag ibig na ibinigay ng ginoong hanggang salita Ginoo ni maria clara , ikaw sanay bumalik. Nakalimutan ka na ng kabataan ginagalawan Ng hinirasiyong mapang akit Ang mga maria clara ngayon Ay umiiyak dahil sa paglisan ng ginoong Tunay , at siyang nag iisang nagpaka lalaki sa mundong puno ng batang pag iisip.
Continue reading...
37
Sa pag-aaral natin ng panitikan ay mababatid natin ang mga Pilipinong pumanday ng ating matatayog at mararangal na simulain na naging puhunan sa pagbuo ng isang lipunan. Sa pamamagitan ng iba't ibang uri ng panitikan, mapalalawak at magagawang mahusay ng isang **** ang pagtuturo ng aaignaturang Filipino. Maaaring maiakma ang iba't ibang istratehiya upang mahikayat nang lubos ang interested ng mga mag-aaral at hawing kawili-wili ang oras nila lalo na sa pagbabasa sa pamamagitan ng paggamit ng tula, kwento, sanaysay, talambuhay, awit, bugtong, salawikain, sawikain, balagtasan at iba pa. Mahalagang maituturing ang panitikan sa edukasyon sa maraming paraan tulad ng mga teleseryeng napapanood sa telebisyon na kadalasang pinanonood ng mga kabataan na siyang kapupulutan ng maraming aral at magandang halimbawa sa buhay ng tao. Ang panitikan ay laging kasama sa kurikulum ng bawat paaralan bagamat ang bawat rehiyon ay mayaman sa tradisyon at kultura. Ang mga pasalindilang panitikan ay napapangkat sa mga sumusunod na uri ayon sa anyo ng pagkakatulad ng mga ito: kuwentong bayan, kasabihan, bugtong, salawikain, sawikain, sabi-sabi, palaisipan at balagtasan. Naglalarawan ito sa kanilang katutubong katalinuhan, kaalaman, karanasan, pananampalataya at iba pa. Patuloy ang pamumunga ng panitikang Filipino sa pamamagitan ng mga makabagong manunulat na may paninindigan at pagpapahalaga sa ugat, kasaysayan, kultura at lipunan. Mayabong itong nabubuhay sa patabang kaalaman at kamalayan, patubig ng limbagan at midya at paaraw sa modernisasyon at globalisasyon. Ito ang isa sa likas na tumutulong sa tagumpay ng isang banda at bawat bansa sa buong mundo. Kayamanang hindi mawawala.
0
Jun 18, 2018
Jun 18, 2018 at 1:41 AM UTC
Panitikan, Kayamanan natin...
Sa pag-aaral natin ng panitikan ay mababatid natin ang mga Pilipinong pumanday ng ating matatayog at mararangal na simulain na naging puhunan sa pagbuo ng isang lipunan. Sa pamamagitan ng iba't ibang uri ng panitikan, mapalalawak at magagawang mahusay ng isang **** ang pagtuturo ng aaignaturang Filipino. Maaaring maiakma ang iba't ibang istratehiya upang mahikayat nang lubos ang interested ng mga mag-aaral at hawing kawili-wili ang oras nila lalo na sa pagbabasa sa pamamagitan ng paggamit ng tula, kwento, sanaysay, talambuhay, awit, bugtong, salawikain, sawikain, balagtasan at iba pa. Mahalagang maituturing ang panitikan sa edukasyon sa maraming paraan tulad ng mga teleseryeng napapanood sa telebisyon na kadalasang pinanonood ng mga kabataan na siyang kapupulutan ng maraming aral at magandang halimbawa sa buhay ng tao. Ang panitikan ay laging kasama sa kurikulum ng bawat paaralan bagamat ang bawat rehiyon ay mayaman sa tradisyon at kultura. Ang mga pasalindilang panitikan ay napapangkat sa mga sumusunod na uri ayon sa anyo ng pagkakatulad ng mga ito: kuwentong bayan, kasabihan, bugtong, salawikain, sawikain, sabi-sabi, palaisipan at balagtasan. Naglalarawan ito sa kanilang katutubong katalinuhan, kaalaman, karanasan, pananampalataya at iba pa. Patuloy ang pamumunga ng panitikang Filipino sa pamamagitan ng mga makabagong manunulat na may paninindigan at pagpapahalaga sa ugat, kasaysayan, kultura at lipunan. Mayabong itong nabubuhay sa patabang kaalaman at kamalayan, patubig ng limbagan at midya at paaraw sa modernisasyon at globalisasyon. Ito ang isa sa likas na tumutulong sa tagumpay ng isang banda at bawat bansa sa buong mundo. Kayamanang hindi mawawala.
Continue reading...
7
Kaibigan, Hindi ka ba nagsasawa? Sa pagkapit sa isang relasyong ikaw nalang ang may sandata? At ang tanging kalaban ay ang taong ipinaglalaban; Ipinipilit manalo sa digmaan na kung saan lahat ay talunan— At ang pagkapanalo ay makakamit sa pamamagitan lamang ng pagsuko. Kaibigan, Itigil mo na ang iyong kalbaryo. Itaas mo na ang puting bandila, Bitiwan mo na ang iyong sandata, Dahil ang rason ng iyong paglaban ay sinukuan ka na.
0
Aug 26, 2016
Aug 26, 2016 at 4:56 PM UTC
Pagsuko
Susulat pa ba ako? Naubos na ang laman ng puso Nailahad na ang bawat laman nito Ang sakit, ang kaba, maging ang saya ay naging pinta ng tinta May hahahanapin pa nga ba? Tila yata ang inspirasyon ko ay gasgas na. Wala ng maidulot na saya Ang pagbaybay ng ngalan mo'y pinagsawaan na Pasensya na Ngunit tila naubos na ang lahat ng nadarama ay nabuhos na sa pamamagitan ng tula ang may akda ay naghahanap ng inspirasyon saan pa nga ba lilingon nakakapagod din pala yung ikaw lagi ang inuuna
0
Aug 31, 2017
Aug 31, 2017 at 3:59 AM UTC
Nakakapagod (Tagalog)
Tinanong ako ni Annah Kung maayos na tayo Ang sabi ko Ayon, normal naman. Normal Kelan pa tayo nauwi sa normal nalang? Ah. Naaalala ko na. Nagsimula tayong maging normal Nang isang araw hindi mo ko matingnan sa mata Ni hindi mo ko makausap kung hindi ka titingin sa baba At kapag naman kailangang ikaw Ang unang magsisimula ng usapan Dinaig pa ng kapal ng usok sa kalakhang Maynila Ang nakaiilang na atmospera Sa pagitan nating dalawa. Nagsimula tayong maging normal Nang hindi na tayo nagsasabay umuwi sa hapon Nang simulan **** isipin na ayos lang na umuwi nang walang paalam May kasabay ka kasing iba. Nagsimula tayong maging normal Nang nahihirapan na kong Magsimula ng usapan sa pagitan nating dalawa Sa kung paanong sinasalamin ng Messenger sa pamamagitan ng ellipses Ang mga katagang nais ko sayang itanong sa iyo Ay sandali, online naman si Annah, siya nalang ang tatanungin ko (Pwede kaya kong sumabay sa kanya?) Wag na nga. Alam ko naman ang patungo doon. Nagsimula tayong maging normal Nang tanungin mo ang kagrupo natin sa kung ano ang gagawin Gayong ako na kagrupo mo rin ang nasa iyong harapan Pumunta ka pa talaga sa kanya Ganyan ka kailang? Normal naman sa atin ang hindi mag-usap nang madalas, hindi ba? Normal lang naman kung makakalimutan **** may katulad ko Na bukas palad na tinanggap ka Noong mga panahong durog na durog ka na, hindi ba? At bahagi din ng pagiging normal natin Kung mas pipiliin **** burahin nalang ang mga nakaraan natin, hindi ba? Nilalamon ka ng kalungkutan. Nasasaktan. At isa akong napawalang kwentang kaibigan Kasi hindi kita napatahan Sa mga panahong tahimik **** isinisigaw Ang mga bagay na sa tingin mo ay walang makauunawa Wala akong karapatang masaktan Kasi hindi ako naglakas-loob na tanungin Kung anu-ano ang mga bumabagabag sayo Hindi ko dapat indahin ang sakit ng pang-iiwan mo sa akin Gayong para na rin kitang iniwan Nang hayaan kitang unti-unting kumalas sa pagkakaibigan natin Wala akong karapatang manumbat Kasi hindi ko man lang sinubukang tanungin Kung ano nang nangyayari sa iyo Kaya mo pa ba? At hinding hindi ko rin aangkinin Ang karapatang sa una'y wala na sa akin Na maging sandalan mo Sapagkat hindi ko man lang nasabi Na ayos lang na ikaw ay humugot ng lakas sa akin Ayaw mo, oo Kasi sa tingin mo pabigat Ayaw mo, oo Kasi sanay ka na sa demonyong kalungkutan Na paulit-ulit lumalamon sayo Minsan nawawala, ngunit laging bumabalik Pagbalik-baliktarin ko man ang sitwasyon Hindi lang ikaw ang nang-iwan Iniwan din kita Iniwan kita Patawad Patawad Pakiusap, patawarin mo ko. Madaling makalimutan ang mga magagandang bagay Ngunit mahirap iwaksi mula sa makulit na isipan Ang idinadaing ng pusong nasugatan at patuloy na nahihirapan Kaya bilang pakunswelo sa tulad kong nagmahal sayo Iniisip ko na lamang na isa ako sa mga magagandang bagay sa buhay mo Kaya madali mo 'kong nakalimutan. Huli kong bulong sa sarili 'Ayos lang 'yan. Makakausad ka rin. Magtiwala ka.' Uusad at uusad ka rin. Kaibigan, patawad ulit.
0
Nov 1, 2017
Nov 1, 2017 at 1:56 AM UTC
Hindi Ka Patas (Tangina, magkabukol ka sana.)
Tinanong ako ni Annah Kung maayos na tayo Ang sabi ko Ayon, normal naman. Normal Kelan pa tayo nauwi sa normal nalang? Ah. Naaalala ko na. Nagsimula tayong maging normal Nang isang araw hindi mo ko matingnan sa mata Ni hindi mo ko makausap kung hindi ka titingin sa baba At kapag naman kailangang ikaw Ang unang magsisimula ng usapan Dinaig pa ng kapal ng usok sa kalakhang Maynila Ang nakaiilang na atmospera Sa pagitan nating dalawa. Nagsimula tayong maging normal Nang hindi na tayo nagsasabay umuwi sa hapon Nang simulan **** isipin na ayos lang na umuwi nang walang paalam May kasabay ka kasing iba. Nagsimula tayong maging normal Nang nahihirapan na kong Magsimula ng usapan sa pagitan nating dalawa Sa kung paanong sinasalamin ng Messenger sa pamamagitan ng ellipses Ang mga katagang nais ko sayang itanong sa iyo Ay sandali, online naman si Annah, siya nalang ang tatanungin ko (Pwede kaya kong sumabay sa kanya?) Wag na nga. Alam ko naman ang patungo doon. Nagsimula tayong maging normal Nang tanungin mo ang kagrupo natin sa kung ano ang gagawin Gayong ako na kagrupo mo rin ang nasa iyong harapan Pumunta ka pa talaga sa kanya Ganyan ka kailang? Normal naman sa atin ang hindi mag-usap nang madalas, hindi ba? Normal lang naman kung makakalimutan **** may katulad ko Na bukas palad na tinanggap ka Noong mga panahong durog na durog ka na, hindi ba? At bahagi din ng pagiging normal natin Kung mas pipiliin **** burahin nalang ang mga nakaraan natin, hindi ba? Nilalamon ka ng kalungkutan. Nasasaktan. At isa akong napawalang kwentang kaibigan Kasi hindi kita napatahan Sa mga panahong tahimik **** isinisigaw Ang mga bagay na sa tingin mo ay walang makauunawa Wala akong karapatang masaktan Kasi hindi ako naglakas-loob na tanungin Kung anu-ano ang mga bumabagabag sayo Hindi ko dapat indahin ang sakit ng pang-iiwan mo sa akin Gayong para na rin kitang iniwan Nang hayaan kitang unti-unting kumalas sa pagkakaibigan natin Wala akong karapatang manumbat Kasi hindi ko man lang sinubukang tanungin Kung ano nang nangyayari sa iyo Kaya mo pa ba? At hinding hindi ko rin aangkinin Ang karapatang sa una'y wala na sa akin Na maging sandalan mo Sapagkat hindi ko man lang nasabi Na ayos lang na ikaw ay humugot ng lakas sa akin Ayaw mo, oo Kasi sa tingin mo pabigat Ayaw mo, oo Kasi sanay ka na sa demonyong kalungkutan Na paulit-ulit lumalamon sayo Minsan nawawala, ngunit laging bumabalik Pagbalik-baliktarin ko man ang sitwasyon Hindi lang ikaw ang nang-iwan Iniwan din kita Iniwan kita Patawad Patawad Pakiusap, patawarin mo ko. Madaling makalimutan ang mga magagandang bagay Ngunit mahirap iwaksi mula sa makulit na isipan Ang idinadaing ng pusong nasugatan at patuloy na nahihirapan Kaya bilang pakunswelo sa tulad kong nagmahal sayo Iniisip ko na lamang na isa ako sa mga magagandang bagay sa buhay mo Kaya madali mo 'kong nakalimutan. Huli kong bulong sa sarili 'Ayos lang 'yan. Makakausad ka rin. Magtiwala ka.' Uusad at uusad ka rin. Kaibigan, patawad ulit.
Continue reading...
81
Hindi ko alam kung paano ko sisimulan ang ating kwento. Hindi ko din alam kung kaya ko bang ikwento. Pero eto ako kahit ayaw ko sige pa din sa pagsulat, inilalabas lahat nang nakatagong kwento, mga alaala mga pagkakataon na pilit kinakalimutan ng utak pero ayaw lumimot ng puso. Ganun na lang ba palagi? Tila lagi na lang nagtatalo yung puso at isip pagdating sayo? Ang swerte mo naman puso’t utak ko gumugulo pero ako ba sa’yo ay ano? Tatlong taon. Tatlong taon na ginugulo ng pangalan mo ang mundo ko. Na tila ba parang ayaw kang bitawan ng sistema ko. Siguro ay dahil nasanay na ako. Ano pa bang magagawa ko? Eto talaga yung totoong nararamdaman ko. Pero ano? Tatlong taon din na binabalewala mo. Baliw na yata ako. Ayaw ko na. Pagod na ako. Dahan dahanin ko na yung paglayo ko sayo. Oo. Lalayo ako at pipilitin kong umahon mula sayo. Ang pagmamahal kong ‘to nagpapalubog sa sarili ko. Kailangan kong bumangon at sa pagkakataong ito hindi na ako iiyak. At kailanman hindi na bibisitahin ang mga alaala mo. Tama na. Sa pagkakataong ito ay ako naman. Papahalagahan ko na yung sarili ko na sinayang ng ilang taon sayo. Babawiin yung mga luha sa pamamagitan ng pagngiti sa paparating na mga araw na ito. At unti unting kakalimutan ang pag ibig na binasura mo. Mahirap sa simula. Pero pipilitin ko. Lahat ng puyat ko sayo babawiin ko sa pagtulog sa darating na mga gabing din ito. Eto na yung huli. Eto na din ang bagong simula. Nang bagong ako.
0
Jun 11, 2019
Jun 11, 2019 at 1:14 AM UTC
Ikaw, at ang bagong Ako
Nagalit ako sa’yo kasi feeling ko nabigo ako Naghangad lang naman ako ng ikabubuti mo ... Pero choice mo kasi yun kaya wala akong magagawa Kahit pinagpipilitan kong choice ko ang tama ... Ang dami ko rin namang pangugumbinsing ginawa Kaso wala naman akong napala Pabalik na ko, papunta ka palang Pero hindi naman lagi yang makatotohanan Lalo na kung iba yung gusto **** daanan Pero alam mo natutunan ko? Wag ipilit sa iba ang ayaw nila Sa huli kasi pag ginawa ko, Ako lang ang masasaktan ng todo Kaya sige, gamitin mo ang panahon Para hanapin ano ang gusto **** gawin Maging Malaya ka sa pagpili ng daan Wag magpadala sa gusto ng karamihan Wag kang mag-alala napatawad na kita Kita mo nag-uusap na tayo, di ba? Namimiss na nga kita, eh. Pag uuwi ako ng weekday, wala ka. Galingan mo sa trabaho Hindi yan madali, pero sana kayanin mo. Matagal ko ng gustong sulatan ka, Iparating sayo ang nadarama Kaya sana kahit papaano Gumaang ang pakiramdam mo. Na malaman ang nararamdaman ko ... Sa pamamagitan ng liham na ito
0
Nov 30, 2015
Nov 30, 2015 at 12:15 AM UTC
Namimiss ka na ni ate
Value. Madalas lesson sa math at related sa piso Pero minsan pwede rin naman nating  iugnay sa tao Parang ako. Matagal - tagal ko na ring hinahanap yung halaga ko sa mundo Ipinanganak ba ako para maging sino at ano? Sa paglaki ko, dun ko natuklasan Na ang halaga ng tao nakabatay sa sitwasyon Yun bang kapag kailangan ka lang nila Saka ibibigay yung hinihingi **** atensyon. Yun bang kapag MAHALAGA KA LANG saka ka kukulitin Yung kapag kailangan lang ng tulong mo saka nila hihingin Kaya madalas tuloy napapaisip ako Ni minsan kaya naging mahalaga ako? O nagkaroon man lang kaya ng halaga ang isang tulad ko Dyan sa puso mo? Alam kong wala ako sa lugar para itanong ang mga  bagay to Kase una sa lahat, magkaibigan lang naman tayo Pero pagod na akong itago yung nararamdaman ko Pagod na akong Magsinungaling At magsabi ng di naman totoo pagod na akong lokohin ng paulit-ulit yung sarili ko Pagod na pagod na ako. Kaya sa mga sandaling ito Sasabihin ko na ang lahat Lahat ng nasa puso ko At sana kahit saglit pakinggan mo naman ako. Sana lahat ng sasabihin ko Tumatak dyan sa isip mo At maging mahalaga Yun bang paulit-ulit **** maaalala Parang lyrics ng paborito **** kanta Na maingat **** tinandaan at kinabisa Para lang wag **** makalimutan O makaligtaan. Sana ganun din ako, maging mahalaga Kahit  ilang minuto, ilang segundo Ilang oras Kahit saglit lang, gusto kong maging mahalaga Katulad nung paborito **** sapatos at damit Na kahit luma na iniingatan **** pilit Kase nga mahalaga at ayaw **** mawala Gusto kong maging Importante Pero parang malabo at imposible naman yung mangyari Kase kahit magkaroon man ako ng halaga Yung puso mo naman, hawak na ng iba Kaya heto ako,nilalabas ang nadarama Sa pamamagitan ng mga tula At sisiguraduhin Kong Hindi ito ang magiging una at huli Kong katha Na tungkol sayo Dahil habang nabubuhay ako Lahat ng tula at akda na gagasin ko, Exclusive lang para sayo.
0
Dec 27, 2017
Dec 27, 2017 at 5:50 AM UTC
Worth
Value. Madalas lesson sa math at related sa piso Pero minsan pwede rin naman nating  iugnay sa tao Parang ako. Matagal - tagal ko na ring hinahanap yung halaga ko sa mundo Ipinanganak ba ako para maging sino at ano? Sa paglaki ko, dun ko natuklasan Na ang halaga ng tao nakabatay sa sitwasyon Yun bang kapag kailangan ka lang nila Saka ibibigay yung hinihingi **** atensyon. Yun bang kapag MAHALAGA KA LANG saka ka kukulitin Yung kapag kailangan lang ng tulong mo saka nila hihingin Kaya madalas tuloy napapaisip ako Ni minsan kaya naging mahalaga ako? O nagkaroon man lang kaya ng halaga ang isang tulad ko Dyan sa puso mo? Alam kong wala ako sa lugar para itanong ang mga  bagay to Kase una sa lahat, magkaibigan lang naman tayo Pero pagod na akong itago yung nararamdaman ko Pagod na akong Magsinungaling At magsabi ng di naman totoo pagod na akong lokohin ng paulit-ulit yung sarili ko Pagod na pagod na ako. Kaya sa mga sandaling ito Sasabihin ko na ang lahat Lahat ng nasa puso ko At sana kahit saglit pakinggan mo naman ako. Sana lahat ng sasabihin ko Tumatak dyan sa isip mo At maging mahalaga Yun bang paulit-ulit **** maaalala Parang lyrics ng paborito **** kanta Na maingat **** tinandaan at kinabisa Para lang wag **** makalimutan O makaligtaan. Sana ganun din ako, maging mahalaga Kahit  ilang minuto, ilang segundo Ilang oras Kahit saglit lang, gusto kong maging mahalaga Katulad nung paborito **** sapatos at damit Na kahit luma na iniingatan **** pilit Kase nga mahalaga at ayaw **** mawala Gusto kong maging Importante Pero parang malabo at imposible naman yung mangyari Kase kahit magkaroon man ako ng halaga Yung puso mo naman, hawak na ng iba Kaya heto ako,nilalabas ang nadarama Sa pamamagitan ng mga tula At sisiguraduhin Kong Hindi ito ang magiging una at huli Kong katha Na tungkol sayo Dahil habang nabubuhay ako Lahat ng tula at akda na gagasin ko, Exclusive lang para sayo.
Continue reading...
58
Pagpasensyahan mo na ko, hindi ako sanay sa mga yakap at lambing bago kita makilala, nakakahiya mang aminin ang pagdampi ng mga labi at ang init ng mga yapos ay alam ko lamang sa salita, sa bawat paglipat ko sa panibagong pahina ng mga aklat kong minamahal. Mas masarap pala sa totoong buhay. Dahil konkreto ka, ang iyong mga mata ay hindi lamang habi ng aking kaisipan at ang iyong mga salita ay hindi akin. Totoo ka. Masarap pala sa pakiramdam ang paglapat ng dalawang katawan, dahil kahit kailan hindi ako naging komportable sa paglubog ng kama sa aking likudan alam ko din na ayoko ng bigat ng ibang braso sa aking baywang pero noong unang gabi na nakapatong ang ating mga ulo sa iisang unan at ako’y tila bihag sa braso **** kulungan Napatanong ako sa aking sarili “Ganito ba ang tahanan?” Pero mahirap din kapag nakatikim ka ng ginhawa, nakalimutan ko na tayo nga pala’y dalawa at ito ay hindi lamang para sa akin. Ang kalayaang kong pumili ay taglay mo din Hindi mo nga pala utang ang mga sagot sa mga tanong na bumabagabag sa akin at malaya ka. Malaya kang tanggalin ang pagkabuhol ng ating mga daliri Dahil hindi iisa ang ating mga kamay at hindi din tayo iisa ng kaisipan. Posible nga pala na magkaiba ang bilis ng daloy ng dugo at ritimo ng bawat tibok Kaya naiintindihan ko at pagpasensyahan mo ako. Masyado lang akong uhaw sa pagmamahal. Sa tagal na panahon na pinagkait ko sa sarili ko, sa pamamagitan mo, kaya ko nang tumingin sa salamin at hindi makaramdam ng galit na sa tuwing umaga meron pa ding hininga, meron pa ding pagtaas at pagbaba ng dibdib. Masarap palang huminga at ayoko lang ng tikim.
0
Oct 11, 2016
Oct 11, 2016 at 3:07 AM UTC
Paumanhin
Pagpasensyahan mo na ko, hindi ako sanay sa mga yakap at lambing bago kita makilala, nakakahiya mang aminin ang pagdampi ng mga labi at ang init ng mga yapos ay alam ko lamang sa salita, sa bawat paglipat ko sa panibagong pahina ng mga aklat kong minamahal. Mas masarap pala sa totoong buhay. Dahil konkreto ka, ang iyong mga mata ay hindi lamang habi ng aking kaisipan at ang iyong mga salita ay hindi akin. Totoo ka. Masarap pala sa pakiramdam ang paglapat ng dalawang katawan, dahil kahit kailan hindi ako naging komportable sa paglubog ng kama sa aking likudan alam ko din na ayoko ng bigat ng ibang braso sa aking baywang pero noong unang gabi na nakapatong ang ating mga ulo sa iisang unan at ako’y tila bihag sa braso **** kulungan Napatanong ako sa aking sarili “Ganito ba ang tahanan?” Pero mahirap din kapag nakatikim ka ng ginhawa, nakalimutan ko na tayo nga pala’y dalawa at ito ay hindi lamang para sa akin. Ang kalayaang kong pumili ay taglay mo din Hindi mo nga pala utang ang mga sagot sa mga tanong na bumabagabag sa akin at malaya ka. Malaya kang tanggalin ang pagkabuhol ng ating mga daliri Dahil hindi iisa ang ating mga kamay at hindi din tayo iisa ng kaisipan. Posible nga pala na magkaiba ang bilis ng daloy ng dugo at ritimo ng bawat tibok Kaya naiintindihan ko at pagpasensyahan mo ako. Masyado lang akong uhaw sa pagmamahal. Sa tagal na panahon na pinagkait ko sa sarili ko, sa pamamagitan mo, kaya ko nang tumingin sa salamin at hindi makaramdam ng galit na sa tuwing umaga meron pa ding hininga, meron pa ding pagtaas at pagbaba ng dibdib. Masarap palang huminga at ayoko lang ng tikim.
Continue reading...
34
"Mabuti pa sa loto may pag-asang manalo. 'Di tulad sa'yo imposible." Napakaimposibleng mapa sakin ka Wala pa akong napapatunayan sa mga mata ng masa Ang pag-ibig ko sa iyo Ay parang pagsusugal sa loto Alam kong malabong ako'y manalo Alam kong maaari akong matalo Pagmamahal ko'y ipaparamdam sa iyo sa pamamagitan ng mga galaw ko Sapagkat ako'y nauutal kapag ikaw na ang nasa harap ko. "Prinsesa ka ako'y dukha. Sa TV lang naman kase may mangyayari." Nakatira ka sa isang palasyo Isang paraiso Nababagay roon ang mga anghel na katulad mo Wala pa man sa kalagitnaan ng digmaan, batid kong ako'y bigo. Gusto kong mapunta sa ibang dimensyon ng mundo Kung saan maaaring maging tayo Ngunit mukhang tama nga sila Sa telebisyon lamang nangyayaring magsama ang pulubi at prinsesa. "At kahit mahal kita, wala akong magagawa. Tanggap ko, oh aking sinta. Pangarap lang kita." Ilang ulit na akong sumubok na ipabatid sa iyo Ilang ulit na rin akong nabigo. Wala ng ibang paraan Kundi lumisan Nawa'y mahanap mo ang tamang tao para sa iyo Hindi ka nararapat sa isang katulad ko Tanggapin na lamang na tayo'y magkaiba Hanggang pangarap lang kita.
0
May 20, 2020
May 20, 2020 at 3:46 AM UTC
I. Pangarap Lang Kita
binuwag ng sariling bigat uusal ng dasal na ang tanging hiling ay pumanaw. Hindi ito ang buhay at hindi ito ang pamumuhay. Kung dito sa lupa ay aangat, anong wika ang isasalin sa laman kung pagal na? Turuan mo akong dumaan nang walang iniiwanang labi kundi misteryo na inimbak sa pagtiwalag sa bawat sandali. Sa ilalim ng bawat tulay na ginagawa ng winiwikang salita ay isang kontrata: hindi nang luluha pa at kung pumikit ay panibagong mundo ang tatambad. Sasalubungin ito sa pamamagitan ng isang paanyaya at kung makitang muli ay pakakawalan ang kapit sa sarili. Tatantusan ang bawat kinauupuan at itatala ang mga natutunan. Paham ang liham ng pagtitipon at kung hindi sinipot ay sadyang isang malaking kakulangan. Walang ibang transaksyon kundi ang palitan ng salitang maghuhugis-kamay, hahaplos sa bawat tigib na parte, ililikas ang katawang hapo sa paulit-ulit na katanungan nang pagiging mortal at lalakipan nang panibagong saysay. Umigkas palayo at bagtasin ang bagong mundo: ang tao kung ilalaan sa tao at pakikinggan ay bubuong muli ng katiyakang panandalian sa payak na panahon: hanggat tayo’y naglalakad pasulong, tayo’y gagawa’t gagawa ng tulay.
0
Jun 7, 2016
Jun 7, 2016 at 5:09 AM UTC
kay Maria
buhay natin ay ano nga ba? kung walang lagyo ang musika kagaya ng isang A capella ang bawat simula ay may kataposan ngunit sa bawat kataposan ay may panibagong simulain isang prinsipyo na di kayang tuldokan isang nakaraan na di mapaparam sapagkat ito ay binantasan ng tandang pandamdam! kaya naman halina kayo SAGLIT samahan ako sa pasakalye ng aking DALIT dahil tulad ninyo...di ko rin nais na wakasan itong himno ng aking kaluluwa na di ko mapigilan mailapat sa papel ng aking hapag sulatan at marubdob na papangyarihin ang taos-pusong koalisyon ng aking Pag-asa, Pananampalataya at Debosyon sa pamamagitan ng aking Isang Libo't isang Awit na pinapag-sanib ng samot-saring kudlit at kuwit hanggang sa aking maabot ang liwanag sa dilim at kayo ay aking handogan bago ang takip-silim
0
May 17, 2017
May 17, 2017 at 9:44 PM UTC
" Hymns of my Soul "
Isang saranggolang nasa himpapawid at tila'y iyong puso ay kanyang tinawid kanyang hatid ay puno lamang ng saya walang ibang hangad kundi ang magpaligaya Siya'y makulay at tila puno ng buhay nagbibigay ng pag-asa sa bawat isa Na sila'y makakakita muli ng ligaya sa pamamagitan ng kulay na kanyang pinagsama-sama Isang saranggola na siyang makulay binibigyang kahulugan ang bawat buhay pag-asa na kanyang binibigay kaya't puno ng pag-ibig ang kanyang inaalay Sa kanyang paglipad sa himpapawid mag-iiwan ng isang mensahe na ika'y magsilbing pag-asa sa mundong hindi na natin mabasa
0
Apr 11, 2020
Apr 11, 2020 at 1:18 PM UTC
Saranggola
Sinasaktan ka lang n'ya. At hindi sa paraan ng salita. Pisikal. Sinasaktan ka lang n'ya. At masakit na hindi ka n'ya sinasaktan sa paraang alam kong mas masakit, damdamin. Dahil kahit ano pang sabihin ng iba na mas masakit masaktan ang damdamin kaysa pisikal, ay mas gugustuhin kong umiyak ka dahil minura o sinisi, kaysa sakal sa leeg at sugat sa labi. Masakit, kung iisipin ang suntok sa mukha, o harangan ang paghinga sa pamamagitan ng unan. Masakit, na sa lahat ng sasaktan ay ikaw pa. Prinsesa, inalagaan ng ilang taon bilang kaibigan upang makita lamang ang mga pasa sa braso, sugat sa puso, mukhang maamo na nilamon ng pait. Pero nakaka ngiti pa rin sa akin na para bang walang nangyari. Higpit ng yakap na para bang walang sakit na iniinda. Tawa na kay lakas na wari mo'y hindi umiyak kagabi. Gabi-gabi kong iniisip kung anong ginagawa mo, hindi, kung anong ginagawa n'ya sayo. Dahil bukod sa saya na naibibigay n'ya sa bawat halik, o yakap, o talik ay mas nangingibabaw ang sakit mula sa suntok, sampal at sigaw. Pero sa sulok ng aking utak ay mas mapapasaya kita. Oo, naisip ko na ito dati, at mas iniisip pa ngayon. Alam ko namang malabo ang mga pangyayari dati pero mas lumilinaw na ngayon. Sa mga panaginip lang dati nangyayari, isasabuhay na ngayon. Mahal kita at hindi ka dapat mapa sa kanya. Dahil una pa lamang kitang nakita , ay akin ka na.
0
Oct 19, 2019
Oct 19, 2019 at 3:54 AM UTC
276
"May mga nararamdaman na umaagos sa pamamagitan ng mga salita, Meron din naman ginagapos sa pamamagitan ng tula Pinalilipad sa liriko at pagkanta Pinasasayaw sa papel at tinta Ngunit sumagi sa aking isipan May mga nararamdamang tila Di mapaliwanag ng lubusan Parang sumpa sa karanasan Na magpapalesyon ng sistema at isipan Kahit Ubusin ko man ang bawat letra At lumikha ng bagong salita Ubusin ko man lahat ng papel at tinta Di ko pa din maipakita, mailatag at ipahayag Tila walang katapusan Kahibangan Hindi ba sapat o sadyang kulang ang aking kaalaman? Kulang pa ba ang karanasan? O wala lang talagang katapusan ang ganitong pakiramdam?
0
Mar 13, 2015
Mar 13, 2015 at 4:26 AM UTC
Hindi ko kayang tapusin
Sa gitna ng kawalan Ay makakita tayo ng kasagutan Sa ating mga katanungan Na umaaligid sa ating mga isipan Na kailanman ay maaaring hindi na mabigyan Ng tamang sagot o ng kasagutan Ngunit patuloy parin tayong naghahanapan Sa pamamagitan ng paghanap sa ibang tao O paghahanap sa kung ano anong bagay Hanggang sa ating huling hininga'y Hindi tayo tumigil sa paghahanap ng sagot sa ating buhay
0
Jul 25, 2018
Jul 25, 2018 at 11:30 PM UTC
Malay Natin
Sa lugar na malawak mga paa ay di magawang makatongtong at nanatili lumulutang Pangyayari na di kailanman magaganap Kathang isip ay isalin sa gawa at nang maging ang kaganapan sa imahinasyon matutupad Magpursigi sa gusto Imahinasyon ay totoo Sa pamamagitan ng patpat ay gumuhit sa lupa ng larawan kung ano ang nakikita sa harapan ay sandalan ng likuran Lalangin ang layunin na sa buhay ay may kahalagahan sa bisyo't sugal kung nahahalina Dumikit sa dating landas at kasaysayan Pagmamahal na maging mito Isang buang, tumatahol na aso Di na isasalin pa sa wika na nasnaw ng dila Maaalala muli ang pagmamahal na di nagmamaliw
0
May 12, 2019
May 12, 2019 at 6:46 AM UTC
Ang Buhay sa Takipsilim #67
Sikretong liham , para sayo ginoo Maaring hindi mabasa ngunit sana’y pahintulutan mo May mga salita lamang na hindi na maririnig ng iyong puso Sa mga nakaraang araw , buwan o taon Ngunit sa pamamagitan nitong tula ko Ay mag silbing liham para sayo Nagagalak ang puso Sa mga ngiti mo Sa bawat pag tawa at pang aasar na pabiro Kung paano mo e kuwento mga plano sa buhay At pagpapakita kung sino ka nga ba talaga ang ginoong nasa harapan ko Nais ko sanang malaman mo Na naging laman ka ng mga panalangin ko Na sa pag pasok mo sa mundo ko Ay mananatili ka na dito Dahil isa ka na ginoo , Sa kumumpleto ng unang taon ko Naiisip ko parin mga tawa at ngiti mo Sa mga birong nag patawa Sa malungkot kong mundo Sayang lamang at hindi ko nasuklian iyon Ngunit sanay ngumiti ka parin Dahil para saakin bagay iyon Sa makulay **** mundo Mga larawang ibinigay Maraming salamat sa puso **** Walang kapantay Sa pag sama sa dahan dahang pag sayaw Habang pag sabay sa iyong mahusay na pag kanta At pag yakap ng mahigpit noong ako’y hinang hina Ginoo , panalangin ko sa taas Na sa pag bangga nating mga landas Ay masaya at naka ngiti ka ng wagas Dahil iyon lamang ang panalangin kong Para sayo ay sana matupad Hanggang sa muli , ginoo Ang liham na sayo’y iaabot Dito na lamang
0
Feb 22, 2020
Feb 22, 2020 at 10:55 PM UTC
“Liham”
Sa pagpikit ng mata Bago humimlay sa kama Ang nasa isip ay ikaw Parang bulalakaw Humihiling na sana Ikaw at ako Tayo Pag ang panahon ay naging sakto Kapag may magkasintahan Sa unahan man o likod ko Ang sa isip ko ay ikaw, tayo Pero wala palang tayo Wala palang dapat isipin Walang palang... Wala... Ilusyon Bula Kathang-isip lamang ang lahat Buntong-hinga Ikaw ang hangin na lumabas mula sa akin sa pamamagitan ng isang malalim na malalim na malalim na buntong-hininga.
0
Jul 13, 2015
Jul 13, 2015 at 1:12 PM UTC
Buntong-hininga
Ano… “Ano ang pakay mo dito sa mundo?” Iyan ang unang tanong niya sa akin. Naniniwala ako na ako ay nandito upang mabuhay, Upang sa mundong ito ay magbigay ng sariling kulay. Ngunit hindi ko alam ang rason kung bakit Ako dito sa lupa ay ibinaba ng langit. Sino… “Sa iyong palagay, sino ka? Sino ka upang mabuhay nang kasama sila?” Hindi ko alam kung sino ako sa mundong aking kinabibilangan. Ang tanging alam ko lang ay ang aking pangalan. Ngunit ako ay may karapatan Na maging tao dito sa mundong aking ginagalawan. Bakit… “Bakit ka umiiyak? Tila mababaw ang iyong luha, sabi mo ay malakas ka.” Tama ka, siguro ako nga ay mahina. Huwag kang mag-alala, ang ulan ay titila. Itinatanong mo kung bakit mga luha ay pumapatak. Minsan, ang langit din naman ay umiiyak. Saan… “Saan ka tutungo? Kahit saan ka magpunta, ang lupa ay guguho.” Hindi ko alam ang mga tatahakin na daan. Nais ko lamang na makahanap ng tahanan, Tahanan na gigising sa aking puso’t isipan. Alam mo ba kung saan iyon matatagpuan? Kailan… “Kailan ka ba magigising? Dahil minsan, daig mo pa ang isang lasing.” Gising ako at mulat ang aking mga mata, Pagod na pagod na akong maging bulag pa. Pinapatulog tayo ng mundo sa pamamagitan ng mga kanta, Mga kantang may lason upang hindi na magising pa. Paano… “Paano mo gagawin ang lahat ng iyon, Kung pati ang iyong sarili ay hindi sumasang-ayon?” Gagawin ko dahil kaya ko; susunod sa mga aral, Gagawin ko dahil kaya ko; basta kasama ko ang Maykapal. At sa aking huling sasabihin, ako ay aamin: Ang aking kausap ay ang tao sa salamin.
0
Aug 1, 2018
Aug 1, 2018 at 10:47 AM UTC
ANG TAO SA SALAMIN
Ano… “Ano ang pakay mo dito sa mundo?” Iyan ang unang tanong niya sa akin. Naniniwala ako na ako ay nandito upang mabuhay, Upang sa mundong ito ay magbigay ng sariling kulay. Ngunit hindi ko alam ang rason kung bakit Ako dito sa lupa ay ibinaba ng langit. Sino… “Sa iyong palagay, sino ka? Sino ka upang mabuhay nang kasama sila?” Hindi ko alam kung sino ako sa mundong aking kinabibilangan. Ang tanging alam ko lang ay ang aking pangalan. Ngunit ako ay may karapatan Na maging tao dito sa mundong aking ginagalawan. Bakit… “Bakit ka umiiyak? Tila mababaw ang iyong luha, sabi mo ay malakas ka.” Tama ka, siguro ako nga ay mahina. Huwag kang mag-alala, ang ulan ay titila. Itinatanong mo kung bakit mga luha ay pumapatak. Minsan, ang langit din naman ay umiiyak. Saan… “Saan ka tutungo? Kahit saan ka magpunta, ang lupa ay guguho.” Hindi ko alam ang mga tatahakin na daan. Nais ko lamang na makahanap ng tahanan, Tahanan na gigising sa aking puso’t isipan. Alam mo ba kung saan iyon matatagpuan? Kailan… “Kailan ka ba magigising? Dahil minsan, daig mo pa ang isang lasing.” Gising ako at mulat ang aking mga mata, Pagod na pagod na akong maging bulag pa. Pinapatulog tayo ng mundo sa pamamagitan ng mga kanta, Mga kantang may lason upang hindi na magising pa. Paano… “Paano mo gagawin ang lahat ng iyon, Kung pati ang iyong sarili ay hindi sumasang-ayon?” Gagawin ko dahil kaya ko; susunod sa mga aral, Gagawin ko dahil kaya ko; basta kasama ko ang Maykapal. At sa aking huling sasabihin, ako ay aamin: Ang aking kausap ay ang tao sa salamin.
Continue reading...
42
Yung tipong malaswa na ating gagawin ng walang awa hangga't tayo'ng dalawa'y magsawa Halika't kumapit sa'king labi, pagkat pagod na ako'ng magtimpi. Nagugutom na't nangangati. Ayoko ng mag isip- gusto ko ng managinip habang nilalasap ang ihip na nanggagaling sa'yong maliit na bibig Halika't lumapit at ika'y aking patitikimin ng pag-ibig na mararamdaman lamang sa pamamagitan ng pagkikiskisan ng ating mga balat, habang ang damit ay nakakalat sa sahig ay magyayakapan tayo sa ilalim ng mga kumot at unti-unting mawawala ang lamig sa paglaro ng ating mga bibig
0
Sep 15, 2017
Sep 15, 2017 at 10:13 AM UTC
Gutom sa Ilalim ng Kumot
gusto kong masaktan ulit hindi ito yung tipong hiling ng nakararami pero gusto kong masaktan ulit gusto ko yung sakit na talagang mararamdaman ko mula ulo hanggang sa dulo ng mga paa ko gusto ko yung masakit talaga na tagos sa buto at kaluluwa yun bang sa sobrang sakit, aayaw ka na pero hindi ka susuko dahil gusto mo pa gusto mo pa kahit nanghinina ka na gusto mo pa kahit alam **** mali na gusto mo pa kahit sabihin nilang ikaw ay tanga pero hindi mo pipigilan pa na makadama ng sakit hanggang sa huling hininga gusto mo pa kahit ang sakit sakit na hindi alintana kung sugatan at duguan ang mahalaga ay mayroon kang nararamdaman kahit masakit... masarap... ang sarap sarap dahil sa kabila ng lahat ng sakit at sakripisyo alam **** ikaw itong nagmahal ng totoo hindi ka naman maaapektuhan ng lubusan kung hindi tunay ang iyong naramdaman kaya gusto kong masaktan ulit ng todo sa pamamagitan nito, alam kong nabubuhay pa ako gusto kong masakatan ulit ng todo dahil gusto kong magmahal muli ng totoo
0
Jul 27, 2017
Jul 27, 2017 at 12:18 AM UTC
*********
Ang pag-ibig ay ang pagbabahagi ng buhay, upang bumuo ng mga espesyal na plano para sa dalawa lamang, upang gumana nang magkatabi, at pagkatapos ay ngumiti ng pagmamalaki, bilang isa-isa, ang lahat ay nangangarap. Ang pag-ibig ay tulungan at hikayatin sa mga ngiti at taimtim na mga salita ng papuri, maglaan ng oras upang ibahagi, pakinggan at pag-aalaga sa malambot, magiliw na paraan. Ang pag-ibig ay ang pagkakaroon ng isang espesyal, isa kung kanino mo laging maaasahan na makasama doon sa mga taon, pagbabahagi ng pagtawa at luha, bilang kapareha, magkasintahan, kaibigan. Ang pag-ibig ay gumawa ng mga espesyal na alaala ng mga sandali na gusto **** alalahanin, ng lahat ng mabubuting bagay ang pagbabahagi ng buhay ay nagdadala. Ang pag-ibig ang pinakamalaki sa lahat. Nalaman ko ang buong kahulugan ng pagbabahagi at pag-aalaga at ang pagkakaroon ng aking mga pangarap lahat ay natutupad; Nalaman ko ang buong kahulugan ng pag-ibig sa pamamagitan at pagiging mapagmahal sa iyo.
0
Jun 11, 2020
Jun 11, 2020 at 8:04 PM UTC
Ang Kahulugan Ng Pag-ibig
(Continue reading for English translation) Ang pagiging tao Ay hindi nasusukat Ng mga makamundong salik Na maglalaho lamang; Sapagkat nagiging tao ang tao Sa pamamagitan Ng pagpapakatao. Ang pagiging mahusay na tao Ay ang taos-pusong pakikipagkapwa Sapagkat mabubuo lamang ang tao Bilang tao Sa pamamagitan Ng pagyakap sa kapwa Na pagyakap din Sa sarili-- Dahil ang dalisay na pakikipagkapwa Ay ang paglampas Sa karaniwan Sa limitasyon Sa sarili. Sa bawat paglampas Ang tao ay pinapanganak muli. --- One's personhood Is not measured By worldly factors That will only fade away; Because a person becomes truly himself By being His fullest self. To be an excellent person Is to whole-heartedly reach out to others For man can only be whole As a person Through Embracing others Which is also an act of embracing Oneself-- Because being a sincere person for others Is going beyond The ordinary One's limits Oneself. In each going beyond Man is reborn.
0
Jun 7, 2014
Jun 7, 2014 at 10:40 AM UTC
[aretē]