Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"nangarap" poems
Inukit ko ang pangalan nating dalawa sa isang puno Simbolo Ito kung gaano kita ka mahal, mahal ko Naka ukit sa punong iyon lahat ng ating mga pangako Mag mamahalan tayo pang habang buhay kahit labag man sa atin pati ang mundo Sabay tayong nangarap noon At alam kung balang araw matutupad iyon Pero tila labag talaga sa atin ang mundo Mga pangako'y bigla nalang nag laho at na pako Tinangay ng malakas na hangin ang munting pangarap natin Tila kahit saan ito tangayin ay kay hirap na itong hanapin Bakas ang pangungulila at lungkot sa aking mga mata Dahil kahit katiting na pag-asa'y di ko na makita Umalis ka at ako'y iyong iniwan Lungkot at pananabik na sanay babalik ka at hinding hindi na kita bibitawan Para akung pulubing palaboy laboy kahit saan Tulad ng pag mamahal natin di ko alam kung saan ang patutongohan Iyong ngite na parang araw na nagbibigay liwanag sa buhay ko Pero ang ngiting iyon di ko na nasisilayan kaya biglang nag dilim ang mundo Mga yakap mo gusto kung madama muli Mahal ko bumalik kana at alam kung hindi pa ito ang huli Madalas akung pumupunta doon sa may puno kung saan naka ukit ang ating mga pangalan Dahil alam ko na doon mo ako iniwan at doon mo rin ako babalikan Tila buhay ay parang sentonadong guitara Wala nang direksyon ang mga nota dahil nawala na pati yong kopya Lumipas ang ilang araw hindi ka parin bumabalik Mas gustohin ko nalang sumoko dahil dito sa sakit May bagong pangarap kana ata diyan mahal dahil di muna ako binalikan Masakit pero sige sisimulan narin kitang kalimutan Tumanda na ang munting kahoy na ating pinag ukitan Kay tanda narin ng pag-ibig natin na iyong tinalikuran Ilang taon na ang lumipas at kay rami na ang nag bago Pero pag mamahal ko sayo pang habang buhay naka ukit sa punong ito Ngayon may kanya kanya na tayong sariling buhay Buhay na pinangarap natin Pero ito'y namatay Masaya na ako mahal sa buhay kung ito Sana ganon karin katulad ng nararamdaman ko sayo Mahal ang punong ito, ay mananatiling simbolo at Manana tiling naka ukit ang ating na udlot na pangako
0
Dec 20, 2016
Dec 20, 2016 at 11:20 AM UTC
Puno ng Pangako (Tree Of Promises)
Inukit ko ang pangalan nating dalawa sa isang puno Simbolo Ito kung gaano kita ka mahal, mahal ko Naka ukit sa punong iyon lahat ng ating mga pangako Mag mamahalan tayo pang habang buhay kahit labag man sa atin pati ang mundo Sabay tayong nangarap noon At alam kung balang araw matutupad iyon Pero tila labag talaga sa atin ang mundo Mga pangako'y bigla nalang nag laho at na pako Tinangay ng malakas na hangin ang munting pangarap natin Tila kahit saan ito tangayin ay kay hirap na itong hanapin Bakas ang pangungulila at lungkot sa aking mga mata Dahil kahit katiting na pag-asa'y di ko na makita Umalis ka at ako'y iyong iniwan Lungkot at pananabik na sanay babalik ka at hinding hindi na kita bibitawan Para akung pulubing palaboy laboy kahit saan Tulad ng pag mamahal natin di ko alam kung saan ang patutongohan Iyong ngite na parang araw na nagbibigay liwanag sa buhay ko Pero ang ngiting iyon di ko na nasisilayan kaya biglang nag dilim ang mundo Mga yakap mo gusto kung madama muli Mahal ko bumalik kana at alam kung hindi pa ito ang huli Madalas akung pumupunta doon sa may puno kung saan naka ukit ang ating mga pangalan Dahil alam ko na doon mo ako iniwan at doon mo rin ako babalikan Tila buhay ay parang sentonadong guitara Wala nang direksyon ang mga nota dahil nawala na pati yong kopya Lumipas ang ilang araw hindi ka parin bumabalik Mas gustohin ko nalang sumoko dahil dito sa sakit May bagong pangarap kana ata diyan mahal dahil di muna ako binalikan Masakit pero sige sisimulan narin kitang kalimutan Tumanda na ang munting kahoy na ating pinag ukitan Kay tanda narin ng pag-ibig natin na iyong tinalikuran Ilang taon na ang lumipas at kay rami na ang nag bago Pero pag mamahal ko sayo pang habang buhay naka ukit sa punong ito Ngayon may kanya kanya na tayong sariling buhay Buhay na pinangarap natin Pero ito'y namatay Masaya na ako mahal sa buhay kung ito Sana ganon karin katulad ng nararamdaman ko sayo Mahal ang punong ito, ay mananatiling simbolo at Manana tiling naka ukit ang ating na udlot na pangako
Continue reading...
37
Dumating ka sa buhay ko ng hindi ako nakahanda Ni hindi ko inaasahang  mayroon pang nakatakda Akala kong wala na, ngunit humabol pa ang tadhana Pag ibig mo'y wagas, ang wika mo sa harap ni bathala Nagagalak ang aking puso na may halong pagkagulat Ang iyong tagong pag ibig sa wakas iyong siniwalat Pagmamahal na tila sa mundong ito hindi nagmula Pag ibig na wari ko nga ay galing sa ibang planeta Ang kagulat gulat, kaya ko palang magmahal higit sa akala ko Pagmamahal na magagawa kong ihinto ang lahat, para lang sa iyo Gusto ko sanang ipaalam, ipagsigawan at ihiyaw sa buong mundo Na ikaw ay akin at akin lang sana, ngunit maaaring dulot ay gulo Natuto tuloy akong sumigaw ng pabulong Hanggang kelan ko kaya kakayaning bumulong Ang pag ibig ko ngayon tila ay hindi makasulong Ang katagang "mahal kita", tila presong nakakulong Sa ngayon, ang alam ko, NGAYON ang mayroon ako Hindi ko nga alam kung anung bukas mayroon tayo Sa ngayon, ang ngayon lamang ang pinanghahawakan ko Yung ngayong minamahal kita at mahal mo rin ako Yung ngayon na naririto ka sa buhay, sa puso, at isip ko Yung ngayon na sa iyo lamang umiikot ang buong buhay ko Kumikislap ang mga mata at ngumingiti ang mga labi Na para bang sa mga pangarap ay may bukas na hinahabi Sa aking pangarap ang lahat lahat sa iyo'y akin Mula anino, pati iyong diwa'y aking angkin Ngunit paano kung ako'y magising na, lahat magwawakas Ikaw rin ba'y nangarap na para bang tayo'y mayroong bukas? Ang tunay daw na pag ibig ay hindi mapag ari Paano ang gusto kong ika'y aking gawing hari? Nais ko'y akin lang, ang iyong ngayo't iyong bukas Sana'y akin ka hangga't ako'y mayroon pang lakas Darating ang panahon, tayo'y magwawalay Sa oras na yan mundo ko'y malulumbay Sadyang kailangan ko nga lang tanggapin Ika'y hindi kayang tuluyang maangkin Ganap ang dusang nasa akin Dahil ikaw ang aking hangin Ang aking araw, aking langit Aking tala at buwan sa dilim Oo't may dahilan kung bakit ngayon tayo pinagtagpo Kung anumang dahilan isipin pa ay nakakahapo Ni hindi nga natin alam kung hanggang kailan ito Ano kaya bukas? Ikaw pa kaya ay naririto? Alam kong kahit kailan, hindi mangyayari Na sa aking pagtanda, ikaw ang aking hari Ikaw ang kapiling, kamay mo ang aking hawak Aalalay s'aking tungkod, lalakad ng malawak Pakinggan na lamang sana ang aking pangako Kasal-kasalang pauso ay aking inako Wala man tayong mga saksi Basbas ng simbahan o pari Di man nakasuot ng damit pangkasal, wala rin ako pati mga abay Galak ay lubos parin kung ikaw ang kaagapay Ako'y handang maging sa iyo, sa abot ng aking gunita Maging kalaban ko man ang lahat, dahil sa aking panata Akoy gagawa ng altar na aking sarili Upang sa aking bibig sumpa ay mamutawi Pangakong ikaw lang ang mahal sa habang buhay Hanggang sa dumating aking araw ng paghimlay At kung sakaling akoy mabigyan, ng pagkakataong muling mabuhay Kahit sa ibang panahon, hahanapin ka ng puso ko ng walang humpay Upang taimtim na panatang binitawan, ay maisakatuparan Pag-ibig na walang hangganan, pagmamahal na walang katapusan
0
Jan 2, 2019
Jan 2, 2019 at 4:21 AM UTC
PANATA NG BALIW NA PAG-IBIG
Dumating ka sa buhay ko ng hindi ako nakahanda Ni hindi ko inaasahang  mayroon pang nakatakda Akala kong wala na, ngunit humabol pa ang tadhana Pag ibig mo'y wagas, ang wika mo sa harap ni bathala Nagagalak ang aking puso na may halong pagkagulat Ang iyong tagong pag ibig sa wakas iyong siniwalat Pagmamahal na tila sa mundong ito hindi nagmula Pag ibig na wari ko nga ay galing sa ibang planeta Ang kagulat gulat, kaya ko palang magmahal higit sa akala ko Pagmamahal na magagawa kong ihinto ang lahat, para lang sa iyo Gusto ko sanang ipaalam, ipagsigawan at ihiyaw sa buong mundo Na ikaw ay akin at akin lang sana, ngunit maaaring dulot ay gulo Natuto tuloy akong sumigaw ng pabulong Hanggang kelan ko kaya kakayaning bumulong Ang pag ibig ko ngayon tila ay hindi makasulong Ang katagang "mahal kita", tila presong nakakulong Sa ngayon, ang alam ko, NGAYON ang mayroon ako Hindi ko nga alam kung anung bukas mayroon tayo Sa ngayon, ang ngayon lamang ang pinanghahawakan ko Yung ngayong minamahal kita at mahal mo rin ako Yung ngayon na naririto ka sa buhay, sa puso, at isip ko Yung ngayon na sa iyo lamang umiikot ang buong buhay ko Kumikislap ang mga mata at ngumingiti ang mga labi Na para bang sa mga pangarap ay may bukas na hinahabi Sa aking pangarap ang lahat lahat sa iyo'y akin Mula anino, pati iyong diwa'y aking angkin Ngunit paano kung ako'y magising na, lahat magwawakas Ikaw rin ba'y nangarap na para bang tayo'y mayroong bukas? Ang tunay daw na pag ibig ay hindi mapag ari Paano ang gusto kong ika'y aking gawing hari? Nais ko'y akin lang, ang iyong ngayo't iyong bukas Sana'y akin ka hangga't ako'y mayroon pang lakas Darating ang panahon, tayo'y magwawalay Sa oras na yan mundo ko'y malulumbay Sadyang kailangan ko nga lang tanggapin Ika'y hindi kayang tuluyang maangkin Ganap ang dusang nasa akin Dahil ikaw ang aking hangin Ang aking araw, aking langit Aking tala at buwan sa dilim Oo't may dahilan kung bakit ngayon tayo pinagtagpo Kung anumang dahilan isipin pa ay nakakahapo Ni hindi nga natin alam kung hanggang kailan ito Ano kaya bukas? Ikaw pa kaya ay naririto? Alam kong kahit kailan, hindi mangyayari Na sa aking pagtanda, ikaw ang aking hari Ikaw ang kapiling, kamay mo ang aking hawak Aalalay s'aking tungkod, lalakad ng malawak Pakinggan na lamang sana ang aking pangako Kasal-kasalang pauso ay aking inako Wala man tayong mga saksi Basbas ng simbahan o pari Di man nakasuot ng damit pangkasal, wala rin ako pati mga abay Galak ay lubos parin kung ikaw ang kaagapay Ako'y handang maging sa iyo, sa abot ng aking gunita Maging kalaban ko man ang lahat, dahil sa aking panata Akoy gagawa ng altar na aking sarili Upang sa aking bibig sumpa ay mamutawi Pangakong ikaw lang ang mahal sa habang buhay Hanggang sa dumating aking araw ng paghimlay At kung sakaling akoy mabigyan, ng pagkakataong muling mabuhay Kahit sa ibang panahon, hahanapin ka ng puso ko ng walang humpay Upang taimtim na panatang binitawan, ay maisakatuparan Pag-ibig na walang hangganan, pagmamahal na walang katapusan
Continue reading...
64
isang mukhang naka kubli itinatago ang totoong imahe isang pagkukunwari kailanman hindi maitatago ang katotohanan sa maskara kasinungalingan minsan masaya minsan may pagsisisihan ka minsan masasaktan pero sa bandang huli may matututunan ka ito yung buhay na naranasan ko sa likod ng maskara na itinago ko sa paraan hindi ako tinakasan ang buhay na totoong nararanasan ko gumawa ng sariling mundo na hinango sa imahinasyon paano pa ba makakatakas sa aking buhay na binilanggo ng pag papanggap na hindi ako minahal nila na akala ay ako to hinangaan nila akala totoo marami naniwala na ang nasa harap nila ay nabuhay bilang malinis na tao napag tanto ko na parehas lamang ang tao napaniwala ko at ako mismo ay nalinlang lang din sa kainggitan ko galing sa taong perpekto na kinuhanan ko ng pagkatao. na kahit ako mismo ay nangarap na sana maging ganon man lang din ako kahangaan ng iba at tanggapin bilang patas na tao sa mundo minahal mo lang ba ako dahil sa itsura ko? nagustuhan dahil sinabi kong mayaman at may kotse ako? tinanggap kasi akala mo nakahanap ka ng prince charming mo? pasensya na nagising na rin naman na ko sa katotohanan kahit ako mismo ay napagod na sa pagkukunwaring hindi naman talaga ako. kasi nangarap din ako na tanggapin ako ng buo di dahilsa istura nakaharap sayo dahil gusto ko din ng may taong mamahalin ako kung sino at ano ba ako ayoko na. pagod na ako. dahil inaasahan ko rin naman na kapag nalaman mo ang totoo ay iiwan mo lang din naman ako wala kahit sino mismo ang makakaunawa sa taong gumamit at napilitan itago ang buhay sa isang maskara dahil sa bandang huli ako mismo parin naman ang masasaktan dahil umasa ako na matatanggap ang isang tulad ko sa lipunan
0
Jan 5, 2019
Jan 5, 2019 at 11:18 AM UTC
Maskara
isang mukhang naka kubli itinatago ang totoong imahe isang pagkukunwari kailanman hindi maitatago ang katotohanan sa maskara kasinungalingan minsan masaya minsan may pagsisisihan ka minsan masasaktan pero sa bandang huli may matututunan ka ito yung buhay na naranasan ko sa likod ng maskara na itinago ko sa paraan hindi ako tinakasan ang buhay na totoong nararanasan ko gumawa ng sariling mundo na hinango sa imahinasyon paano pa ba makakatakas sa aking buhay na binilanggo ng pag papanggap na hindi ako minahal nila na akala ay ako to hinangaan nila akala totoo marami naniwala na ang nasa harap nila ay nabuhay bilang malinis na tao napag tanto ko na parehas lamang ang tao napaniwala ko at ako mismo ay nalinlang lang din sa kainggitan ko galing sa taong perpekto na kinuhanan ko ng pagkatao. na kahit ako mismo ay nangarap na sana maging ganon man lang din ako kahangaan ng iba at tanggapin bilang patas na tao sa mundo minahal mo lang ba ako dahil sa itsura ko? nagustuhan dahil sinabi kong mayaman at may kotse ako? tinanggap kasi akala mo nakahanap ka ng prince charming mo? pasensya na nagising na rin naman na ko sa katotohanan kahit ako mismo ay napagod na sa pagkukunwaring hindi naman talaga ako. kasi nangarap din ako na tanggapin ako ng buo di dahilsa istura nakaharap sayo dahil gusto ko din ng may taong mamahalin ako kung sino at ano ba ako ayoko na. pagod na ako. dahil inaasahan ko rin naman na kapag nalaman mo ang totoo ay iiwan mo lang din naman ako wala kahit sino mismo ang makakaunawa sa taong gumamit at napilitan itago ang buhay sa isang maskara dahil sa bandang huli ako mismo parin naman ang masasaktan dahil umasa ako na matatanggap ang isang tulad ko sa lipunan
Continue reading...
63
Tinukso mo ako ng iyong maskara Ang pinto **** bakal ay nagmukhang pilak Mga bintana mo'y tila walang sara Ang bawat sulok mo'y humahalimuyak Akong naghahanap ng lugar sa mundo Namalik-mata nga't naakit mo agad Sa mga pangako'y nadala't natukso Naghintay ng dulot, magagarang gawad Sa aking pagyakap sa pintong makinang Ngiti ko'y sumilay, nag-isip, nangarap Akala ko'y lungkot dito'y mapupunan Saya ang papalit sa dusa at hirap Subalit nagulat sa aking pagmulat Ang pinto **** pilak ay puro kalawang Mga bintana mo'y nabuway ng lahat Ang bawat sulok mo'y amoy basurahan Paano pa ako ngingiti, sasaya Kung ang pangarap ko ay biglang naglaho? Mabubuhay ka bang kuntento't payapa Sa lugar na itong ngayo'y gumuguho? Nais kong tumakas, lumayo, tumakbo Sa bilangguan kong kakila-kilabot Subalit kadena ko'y mayroong kandado Kasama ba akong mababaon sa limot? Hindi! Ang sigaw ng matapang kong puso Kadena sa paa'y aking wawakasan Mabubuhay ako na hindi bilanggo Ipaglalaban ko, aking kalayaan! ---Marguerite 9/18/2015 7:33 am
0
Sep 18, 2015
Sep 18, 2015 at 5:14 AM UTC
Bilangguan
032217 Ang bilis namang kumupas ng lahat Yung akala kong aabutin pa ng kinabukasa'y Kinain na ng alikabok, Hindi ko na mabasa ang naka-imprinta Na dati lang, araw-araw kong pinagmamasdan Na dati lang, parang sabik ka pang maging parte ng araw ko Na dati lang, sinasabi **** ako ang kumukumpleto nito. Ang bilis namang maglaho ng lahat Pumikit lang ako, naiglip lang ako Parang nagbago na rin ang mundo mo Iba na ang istilo, iba na ang galaw Iba na ang sambit, iba na -- Hindi ko na mabasa pa Hindi ko na nga alam kung nasaan na ba ang "tayo." Ang bilis namang huminto't sumuko Na sabi mo'y hindi ka magsasawa Pero parang kapeng katitimpla lang, Nanlamig at hindi ko alam kung paanong nawalan ng lasa Iba na ang nagtimpla, Ayoko na sana. Ang bilis naman ng lahat, Sabi ko pa naman, "Higitan natin ang tatlong araw" Oo, sinubukan natin Nahigitan nga natin at naging "tatlong buwan." Pasensya, hindi ko kasi matanggap Na ganito ang bunga nang minsang pinagtayaan ko Siguro nga ganoon talaga, Sa huli't huli'y susuko rin ang isa Bibitaw din at maglalaho ang "tayo." Pasensya talaga, Ang hirap tanggapin Kasi ikaw ang unang sumuko sa ating dal'wa Ayoko na ring manguna pa Ayoko na ring ayusin pa Ayoko na ring bigyang kahulugan pa. Hindi ko alam kung paano ako uuwi Kung sasalubungin pa ba ako ng yakap mo O mag-isa ako uuwi't maghihintay na lang muli Maghihintay at papara ng iba. Hindi ko alam kung paano na Paano na yung mga plano natin Mga planong napako kahit maaga pa lang Hindi man lamang umabot sa ninais natin. Sapat na sigurong itigil ang kahibangang ito Na minsan, nangarap ako At ikaw pa ang pinangarap ko. Nandyan ka man, ang layo mo pa rin. Kaya siguro, siguro itigil n natin At siguro nga, hihinto na rin ako sa pagsusulat sayo Kalilimutan ko na lang ang lahat kahit masakit Tama na siguro, ayoko na magsulat Tama na, sumusuko na ako sayo.
0
Mar 22, 2017
Mar 22, 2017 at 3:56 AM UTC
Ang Bilis Naman
032217 Ang bilis namang kumupas ng lahat Yung akala kong aabutin pa ng kinabukasa'y Kinain na ng alikabok, Hindi ko na mabasa ang naka-imprinta Na dati lang, araw-araw kong pinagmamasdan Na dati lang, parang sabik ka pang maging parte ng araw ko Na dati lang, sinasabi **** ako ang kumukumpleto nito. Ang bilis namang maglaho ng lahat Pumikit lang ako, naiglip lang ako Parang nagbago na rin ang mundo mo Iba na ang istilo, iba na ang galaw Iba na ang sambit, iba na -- Hindi ko na mabasa pa Hindi ko na nga alam kung nasaan na ba ang "tayo." Ang bilis namang huminto't sumuko Na sabi mo'y hindi ka magsasawa Pero parang kapeng katitimpla lang, Nanlamig at hindi ko alam kung paanong nawalan ng lasa Iba na ang nagtimpla, Ayoko na sana. Ang bilis naman ng lahat, Sabi ko pa naman, "Higitan natin ang tatlong araw" Oo, sinubukan natin Nahigitan nga natin at naging "tatlong buwan." Pasensya, hindi ko kasi matanggap Na ganito ang bunga nang minsang pinagtayaan ko Siguro nga ganoon talaga, Sa huli't huli'y susuko rin ang isa Bibitaw din at maglalaho ang "tayo." Pasensya talaga, Ang hirap tanggapin Kasi ikaw ang unang sumuko sa ating dal'wa Ayoko na ring manguna pa Ayoko na ring ayusin pa Ayoko na ring bigyang kahulugan pa. Hindi ko alam kung paano ako uuwi Kung sasalubungin pa ba ako ng yakap mo O mag-isa ako uuwi't maghihintay na lang muli Maghihintay at papara ng iba. Hindi ko alam kung paano na Paano na yung mga plano natin Mga planong napako kahit maaga pa lang Hindi man lamang umabot sa ninais natin. Sapat na sigurong itigil ang kahibangang ito Na minsan, nangarap ako At ikaw pa ang pinangarap ko. Nandyan ka man, ang layo mo pa rin. Kaya siguro, siguro itigil n natin At siguro nga, hihinto na rin ako sa pagsusulat sayo Kalilimutan ko na lang ang lahat kahit masakit Tama na siguro, ayoko na magsulat Tama na, sumusuko na ako sayo.
Continue reading...
54
Sa simula't sapol, sa kuwento lamang ng matatanda, sa pelikula at mga takilya doon lamang ako nag-papaniwala. Talastas ng isipan, hindi ito makatotohanan. Ngunit sa likod ng aking isipan, naroon ang munting katanungan. Totoo nga ba o sadyang kathang isip lamang? Hindi nag-papaniwala, hanggang sa hindi ito nakikita. Pagkaka-tanda ko'y minsan akong humiling at matulin naman itong dumating. Hindi makapaniwala, halos nanlaki aking mga mata, isang diwata tugon na mula puso, di mawari, napalukso ito sa tuwa. Tila inagaw **** lahat ng liwanag at sa likuran mo'y napakalibot. Dumarating ka mula sa mga ulap at pagdaka'y isang binibini, tumambad at sa akin ay pumukaw. Tunay at totoo pala ang Diwata, at yun nga ay ikaw! Diwata ka sa aking paningin, ano pa ba ang aking hiling? Minsan ako nangarap at nanalangin, sana may enkantadang handang magpa-angkin. Nakakatunaw ka sa mata, pagkat walang kasing tulad ng iyong Ganda. Di masambitla, mga salita ko'y ayaw ngang lumabas sa kanilang mga lungga, kaya narito na muna ang aking tula. Ano pa't pupurihin na lamang muna kitang pansamantala, ililihim na muna ang mga kataga at sa aking mga mata ko na lamang muna mababasa. Diwata ka sa aking paningin. Pananambitam, dalangin at hiling na sa munti kong paraiso, sana'y doon mo piliing manahan, gawin **** iyong engkantadia at handang pasakop sa lahat ng iyong kagustuhan at nasa. ...Handang paalipin at magsilbi, basta't ikaw ang siyang laging aking kapiling...."
0
Feb 28, 2020
Feb 28, 2020 at 2:06 AM UTC
Diwata
Sigurado na akong hindi na ako yung batang iyon. Marupok, madaling masaktan at iyakin, pagdating sayo. Hindi na ako yung batang gabi-gabing tumatambay sa may bintana, kahit na pinapapak na ng lamok, nagtyatyaga paring hintayin ang tawag mo, umaasang marinig muli ang boses mo bago matulog. Sigurado na akong hindi na ako yung batang nasasaktan pag sinabi **** ayaw mo na, dahil wala rin naman tayong patutunguhan, hindi na ako yung batang halos tumalon sa tawa pag bigla ka ulit nagparamdam, hindi na ako yung batang hinanahanp ka pag nasasaktan, hindi na ako yung batang gustong magsumbong pag inaaway na ako ng boung mundo yung gustong gustong magsabi na masaya ang araw ko, yung batang malulungkot pag binabalewala mo, hindi na ako yung batang yun. Hindi na ako. Yung batang nangarap na makasama ka, na makasama kang pagmasdan ang kagandahan ng buwan sa gabi na pinilit bilangin ang mga bituin kahit alam nating imposible. Hindi na ako yung batang tinatangay ng bawat pagkanta, yung batang tatalon basta sabihin mo, hindi narin ako yung batang gusto paggising ikaw ang katabi, yung batang simpleng lambing mo lang abot tenga na yung mga ngiti. Hindi na rin ako yung batang palaging hinihintay ang pagsasabi mo ng ‘iloveyou’, kasi sa salitang iyon nakokompleto na ako Hindi na ako yung batang puro pangalan mo lang ang bukambibig o ang libangan ay isipin at panaginipan ka gabi gabi, hindi na ako yung batang nababasa lang ang pangalan mo napapangiti na ako. Hindi na ako yung batang saiyo lang umikot ang mundo, ang batang sinubukang maging kung sino ang pinapangarap mo. Hindi na ako yung batang umasa na sana mahalin mo rin ng totoo. Hindi na ako yung batang iyon. Hindi na po!
0
Oct 4, 2018
Oct 4, 2018 at 8:06 PM UTC
PONKAN
Sigurado na akong hindi na ako yung batang iyon. Marupok, madaling masaktan at iyakin, pagdating sayo. Hindi na ako yung batang gabi-gabing tumatambay sa may bintana, kahit na pinapapak na ng lamok, nagtyatyaga paring hintayin ang tawag mo, umaasang marinig muli ang boses mo bago matulog. Sigurado na akong hindi na ako yung batang nasasaktan pag sinabi **** ayaw mo na, dahil wala rin naman tayong patutunguhan, hindi na ako yung batang halos tumalon sa tawa pag bigla ka ulit nagparamdam, hindi na ako yung batang hinanahanp ka pag nasasaktan, hindi na ako yung batang gustong magsumbong pag inaaway na ako ng boung mundo yung gustong gustong magsabi na masaya ang araw ko, yung batang malulungkot pag binabalewala mo, hindi na ako yung batang yun. Hindi na ako. Yung batang nangarap na makasama ka, na makasama kang pagmasdan ang kagandahan ng buwan sa gabi na pinilit bilangin ang mga bituin kahit alam nating imposible. Hindi na ako yung batang tinatangay ng bawat pagkanta, yung batang tatalon basta sabihin mo, hindi narin ako yung batang gusto paggising ikaw ang katabi, yung batang simpleng lambing mo lang abot tenga na yung mga ngiti. Hindi na rin ako yung batang palaging hinihintay ang pagsasabi mo ng ‘iloveyou’, kasi sa salitang iyon nakokompleto na ako Hindi na ako yung batang puro pangalan mo lang ang bukambibig o ang libangan ay isipin at panaginipan ka gabi gabi, hindi na ako yung batang nababasa lang ang pangalan mo napapangiti na ako. Hindi na ako yung batang saiyo lang umikot ang mundo, ang batang sinubukang maging kung sino ang pinapangarap mo. Hindi na ako yung batang umasa na sana mahalin mo rin ng totoo. Hindi na ako yung batang iyon. Hindi na po!
Continue reading...
29
Ang bawat salitang bibitawa’y Mistulang mga butil ng ulan. Dahan-dahang tutuksuhin ang damdaming Hindi mawari kung saan nga ba lulugar. At unti-unting magtatago at maglalaho, Gaya ng mga imahe sa panaginip Na minsa’y nagigising na lamang -- Kupas na ang mga alaala. Naglaho at nagbago, Tulad ng gabing mapanlinlang. Tulad ng pag-aalinlangan Kung bubuhos na ba ang unang patak ng ulan O mananatili’t makapaghihintay Kung sino ang taya; kung sino ang handa na. Hindi ko lubos maisip Na ang tadhana pala ay may katapusan, At ito’y matagal nang dumaong Sa kawalan ng tiwala. At gaya ng mapanuksong dahong Sumasalo sa luha ng langit, Siya rin pala'y bibigay at mapapagod -- Mapapagod at lilihis hanggang pangako'y mapako. Naubusan ang bawat katauhan Ng sandatang  mas masakit pa sa ligaw na bala. Hindi na rin nila naggawang humanap ng paraan Para likumin ang minsang mga butil Na ngayo'y karagatan na. Naubusan na rin ng mga salitang maibibigkas Pero minsan din naman nilang sinambit, Na “ako’y handa na." Nagtuturuan at nagtutulakan, Kung sino ba ang may sala. Ang rosas na alaala, ngayo'y tinik na sinusuka. Humahampas ang agos ng nakaraan Sa mga pusong nanamlay habang naghihintay. Marahil, napagod nga sila O talagang naubos na ang alas Sa kani-kanilang mga baraha. Naulit nga lang ba ang nakaraan? O ito ang katapusan ng kanilang sumpaan? Pagkat minsan na ring nalumbay Buhat sa distansyang pumagitan sa kanila Ngunit sa pagitan ng “oo” at “hindi,” Hindi na nila nagawang sumabay. Ang bigat na kargo ng isa’y Hindi na kinayang pasanin ng isa pa. At sa sabay na pagtalikod Ay namutawi ang poot at tampo. Hanggang sa dulo ng sinasabi nilang “simula” Ay naging hangganan na. At naputol ang pulang lasong itinali nang sabay. Sabay nga silang nangarap, Ngunit sabay din silang naubos.
0
May 22, 2021
May 22, 2021 at 3:07 AM UTC
Pulang Laso
Ang bawat salitang bibitawa’y Mistulang mga butil ng ulan. Dahan-dahang tutuksuhin ang damdaming Hindi mawari kung saan nga ba lulugar. At unti-unting magtatago at maglalaho, Gaya ng mga imahe sa panaginip Na minsa’y nagigising na lamang -- Kupas na ang mga alaala. Naglaho at nagbago, Tulad ng gabing mapanlinlang. Tulad ng pag-aalinlangan Kung bubuhos na ba ang unang patak ng ulan O mananatili’t makapaghihintay Kung sino ang taya; kung sino ang handa na. Hindi ko lubos maisip Na ang tadhana pala ay may katapusan, At ito’y matagal nang dumaong Sa kawalan ng tiwala. At gaya ng mapanuksong dahong Sumasalo sa luha ng langit, Siya rin pala'y bibigay at mapapagod -- Mapapagod at lilihis hanggang pangako'y mapako. Naubusan ang bawat katauhan Ng sandatang  mas masakit pa sa ligaw na bala. Hindi na rin nila naggawang humanap ng paraan Para likumin ang minsang mga butil Na ngayo'y karagatan na. Naubusan na rin ng mga salitang maibibigkas Pero minsan din naman nilang sinambit, Na “ako’y handa na." Nagtuturuan at nagtutulakan, Kung sino ba ang may sala. Ang rosas na alaala, ngayo'y tinik na sinusuka. Humahampas ang agos ng nakaraan Sa mga pusong nanamlay habang naghihintay. Marahil, napagod nga sila O talagang naubos na ang alas Sa kani-kanilang mga baraha. Naulit nga lang ba ang nakaraan? O ito ang katapusan ng kanilang sumpaan? Pagkat minsan na ring nalumbay Buhat sa distansyang pumagitan sa kanila Ngunit sa pagitan ng “oo” at “hindi,” Hindi na nila nagawang sumabay. Ang bigat na kargo ng isa’y Hindi na kinayang pasanin ng isa pa. At sa sabay na pagtalikod Ay namutawi ang poot at tampo. Hanggang sa dulo ng sinasabi nilang “simula” Ay naging hangganan na. At naputol ang pulang lasong itinali nang sabay. Sabay nga silang nangarap, Ngunit sabay din silang naubos.
Continue reading...
53
unang sampung buwan, na siyang puno ng kahirapan, pagkakaibigang hindi inaasahan, na siyang bumuo sa aking karanasan. mga pangambang hindi maibsan ng pusong kinakabahan. sa takot na siya’y pumalpak sa kanyang mga pinangarap. Nangarap ka ng buo, ngayon mo pa ba isusuko? sinubok man ang tatag ng loob, nayanig man ang paninindigan, pumalpak man at nasubsob, patuloy paring nanaig ang katatagan. Muntikan mang bumitaw, Patuloy lang sa paninindigan, Ilaban hanggang sa tuktok, upang marating ang iyong rurok. Higit na pakatatandaan na mananaig ang pusong puno ng pananalig, higit sa talinong maaaring madaig ng pangarap na nagmumula sa dibdib. Maligaw man ng paulit-ulit, HIndi man nauubos ang sakit, ngunit ang tagumpay ay iyo ring makakamit, at paniguradong ito’y napakarikit.
0
Jul 8, 2019
Jul 8, 2019 at 3:26 PM UTC
Unang Taon
Mahal naalala mo ba ang araw na una kitang makita, agad akong nahulog sayo. Ang mapupungay **** mga mata at ang mga ngiti **** nakakatunaw. Mahal naalala mo ba ang araw na sinabi **** " Mahal din kita pero " ang apat nakatagang ayaw kung marinig mula sa bibig mo. Mahal kailangan ko pa bang maging tanga para lang mapansin mo ang nararamdaman ko para sayo! Handa akong maghintay. Bakit pero, Bakit nakita kitang may kasamang iba. Bakit siya pa? Bakit siya? Bakit di nalang ako! Bakit dina lang tayo. Mahal naalala mo ba ang mga araw na naging masaya tayo! Ang mga araw na sabay tayong nangarap, Sabay tayong nangako sa isat isa. Na magmamahalan tayo hangang sa dulo ng walang hanggan. Pero bakit siya pa talaga? Pwedeng ako naman. Tayo na lang, Tayo na lang uli. Pero ang tanong bakit mo ko pinagpalit sa tulad niya, Bakit may kulang ba ako? May mali ba ako? May mali ba sa akin? Kaya nagawa **** akong pinagpalit. Mahal may kulang ba sakin? Kaya nagawa mo akong hiniwalayan ng ganito. Pakisabi naman sa akin oh! Kung may anong kulang sa akin? Para mabago ko man kung ano ang dahilan bakit mo ko iniwan.
0
Oct 31, 2018
Oct 31, 2018 at 7:50 AM UTC
Bakit
Minsan na akong nangarap maging akin ka Maging akin ka at ang mapupungay **** mga mata, Maging akin ka maging ang iyong luha ng pighati't ligaya Maging akin ka di lang sa panaginip Hindi rin dahil hiniling sa langit Maging akin ka dahil gusto mo ako at oo gustong gusto kita Pero kahit parang suntok sa buwan , at ang pangarap ay mananatiling pangarap man Ang panaginip ay mananatiling panaginip lang, Sana bukas paggising ko ikaw naman ang magsasabing "pwede ba tayo nalang?"
0
Sep 29, 2017
Sep 29, 2017 at 7:16 AM UTC
Suntok sa Buwan
"O aking minamahal sinta, Tara, kanta na tayo't magsimba.", Kay sarap balikan ang mga araw na 'to, Hanggang sa sarhan mo'ko ng pinto. Laging kasama sa samahan niyong umaawit, Sa lugar kung saan nakakahingi ng tulong sa langit, Ang puso ko'y gusto sayo lumapit, Sapagkat iyong ganda'y kaakit-akit. Kaya ako'y nangarap... "Sa pagtatapos ng aking paglalakbay, Sana magwakas sa iyong mga kamay, Sa kahit anong mangyayaring pagsubok, Ikaw ang ninanais na maging palayok". Umamin, nagbukas ng puso sa 'yong harap, Habang ang mata ko'y 'di kumukurap, Iba sa aking mga inaasa't iniisip, Ang pangarap ay hanggang panaginip. Lahat ng pawis, oras ng paghahanda, Mapupunta lang pala sa wala, Kaya't pag nakikita ako ng iba, Nagkukunwari nalang na masaya. Di naisip bituin ay masisira sa isang sulyap, Dumating pa si Hudas sa aking harap, Nakatikim ng halik ng isang taong mapanibughuin, At laking galit pagkat siya ay isang taladkarin. "O aking minamahal sinta, Sensya na't dinaan sa makata, Gawain ng isang taong nalulumbay, Makakagawa pa ng akdang-buhay Kaya sa mahabang panahon hindi magpaparamdam, Para makuha ng Hudas ang kanyang inaasam, Kahit ang puso ko'y nasisira't lumiliit, Ako'y maghihintay kahit masakit.
0
Apr 3, 2020
Apr 3, 2020 at 10:20 AM UTC
O Aking Minamahal Sinta
Tagbulaklak uli ngayon Sa manggahang nililingon Na sa nagdaang panahon Saksi sa ating maghapon. Mula Lunes laro’t aral Hanggang B’yernes, walang tumal Puti’t asul di nagtubal Buhok hippie sadyang bawal. Kabataan no’ng nangarap Maabot ang alapaap Ngayong layo’y lubos-ganap ‘Igan pa ring nakaharap. Kaibiga’y nasusukat Di sa yaman ni sa agwat Tunay yaong di napuknat Mula musmos ay matapat. Si Mabini nagwika rin Katapatan ang habilin Kapatid ang sadyang turing Noon, ngayon at bukas din.
0
Apr 8, 2019
Apr 8, 2019 at 7:46 PM UTC
Dalit para kay Jalil
Nangarap lang naman ng isang pag-ibig Na kayang magtagal sa aking mga bisig Ngunit bakit ganoon kadaya ang tadhana? Parati na lamang naiiwan at namamaalam. Wagas na pagmamahal ay kayang ialay Ngunit kahit nilalako na ang pag-ibig Walang sinuman ang tumatanggap Walang sinuman ang kayang tumagal Hanggang dito na lang ba talaga tayo? Wala na bang pwede pang iareglo? Pinagdasal na umabot sana sa simbahan Ngunit mukhang ako lang talaga ang umasa Ang pinakamasakit sa lahat ng 'to? Yung naiwan kang nag-iisip na baka Pwede pang isalba kung anong meron Pero hindi ka pinayagang gumawa ng hakbang Kaya 'eto't nagmumukmok sa isang tabi Iniisip kung ano bang nagawang mali Kasi ang mga rasong "hindi ikaw, ako" Ay mas masakit pa sa "may iba ako" Mas maiintindihan ko pa kung ang pag-ibig Na kay tagal kong pinaghirapan ay bigla na lang maglaho Kaysa sa mga rasong malabo namang basahin At ang mga mala-bugtong na sagot sa aking mga tanong Namamaalam muli sa pag-ibig na hindi nagtagal Na kahit anong pilit ang aking gawin, walang nararating Walang kapangyarihang baguhin ang kasalukuyan Ang mga pinanghawakan dumudulas sa aking mga kamay. Hanggang sa mawala sa puso Isisigaw ang pagmamahal sa'yo Sambit ng mga labi ang ngalan mo Hanggang ang pag-ibig ay maglaho.
0
Mar 25, 2019
Mar 25, 2019 at 6:40 AM UTC
Dulo
Hanggang sa pangarap nalang ba kita aabutin? Kahit sa pagtanda ko'y mas lalong hindi na kita kayang akyatin. Hanggang sa mga huling hininga ko'y patuloy parin kitang papangarapin, na sana; sana'y masilayan ka man lang bago ang mundong ito'y lisanin. At 'sabay ng pagpikit ng aking dalawang mata'y babaunin kita hanggang sa aking huling hantungan. Upang maiparamdam sa'yo na minsan; minsa'y may isang babaeng nangarap na akyatin ka hanggang sa kanyang kamatayan. Ang pangarap ko'y kay hirap abutin.
0
Feb 25, 2020
Feb 25, 2020 at 3:54 AM UTC
*Pangarap*