Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"naliligaw" poems
Sino ba ang modernong vincentiano? Ano ba ang kanyang pagkatao? Nagtatanong sa sarili ko Habang pinagmamasdan ang mahinanang kamay Kung anong magawa ko Dito ba sa munting palad nakahimlay Ang lahat ng kakayahan ko? Anong meron ako, anong meron tayo? kundi kaalaman. Kaalaman na di galing sa sabi sabi nilang “hugot” Kundi sa piraso ng mga aral na ating pinulot Dahil sa disiplina tayo y nililok Ang kabutihang asal sa diwa ay pumasok Mula sa Mga **** nating tinuturing na magulang, Mga mababang tao na ating ginagalang, Mga taong nakilala mula ng tayo’y musmos pa lang Ipinamana sa atin ang pananampalataya, pagpapakumbaba, at kabutihan Ang tanggapin ang katotohanan, At hangganan ng kakayahan Ang malaman ang kahinaan, kahit may kasimplehan Pilit inaabot ang makatulong ng buong kalooban Ng walang hinihintay na kapalit Tulad ng modelo nating si San Bisente (st. Vincent) Na sa pagtulong ay di napagod Kaya sa mata ng Diyos naging kalugod lugod Salamat sa  Amang nasa itaas Na nagbibigay ng lakas Ang lakas na di nauubos Para sa aming misyon na di pa rito natatapos Sandata ay ang panalangin Lakas ng loob at damdamin Dahil sa Diyos na mahabagin Walang pagsubok sa buhay ang hindi kakayanin Ating misyon, ang tumulong sa mga kapus palad at nawawalan Hindi lang sa taong nawawalan ng materyal na kayamanan Kundi para sa mga taong naliligaw, nalilito at nagugulumihan Pagkat ating ramdam ang bawat hirap Ang bigat na tinitiis ng bawat taong may pinapasan Handang makiramay at ibigay ang anuman Para lamang ang paghihirap sa pighati ay maibsan Pagkat sa bawat taong ating natutulongan gantimpalang pangkaluluwa ang dapat ipagyaman Sino ang gumagawa nito? Sino ba ang modernong vincentiano? Isa ba ako sa mga ito? Ang modernong vincentiano ay di lang ako kundi tayo Ang modernong vincentaino ay nagsasakripisyo at mapagpakumbabang nagseserbisyo Ang modernong vincentiano ang magpapatuloy ng ating kwento.
0
Sep 28, 2018
Sep 28, 2018 at 12:26 AM UTC
Modernong Vincentiano
Sino ba ang modernong vincentiano? Ano ba ang kanyang pagkatao? Nagtatanong sa sarili ko Habang pinagmamasdan ang mahinanang kamay Kung anong magawa ko Dito ba sa munting palad nakahimlay Ang lahat ng kakayahan ko? Anong meron ako, anong meron tayo? kundi kaalaman. Kaalaman na di galing sa sabi sabi nilang “hugot” Kundi sa piraso ng mga aral na ating pinulot Dahil sa disiplina tayo y nililok Ang kabutihang asal sa diwa ay pumasok Mula sa Mga **** nating tinuturing na magulang, Mga mababang tao na ating ginagalang, Mga taong nakilala mula ng tayo’y musmos pa lang Ipinamana sa atin ang pananampalataya, pagpapakumbaba, at kabutihan Ang tanggapin ang katotohanan, At hangganan ng kakayahan Ang malaman ang kahinaan, kahit may kasimplehan Pilit inaabot ang makatulong ng buong kalooban Ng walang hinihintay na kapalit Tulad ng modelo nating si San Bisente (st. Vincent) Na sa pagtulong ay di napagod Kaya sa mata ng Diyos naging kalugod lugod Salamat sa  Amang nasa itaas Na nagbibigay ng lakas Ang lakas na di nauubos Para sa aming misyon na di pa rito natatapos Sandata ay ang panalangin Lakas ng loob at damdamin Dahil sa Diyos na mahabagin Walang pagsubok sa buhay ang hindi kakayanin Ating misyon, ang tumulong sa mga kapus palad at nawawalan Hindi lang sa taong nawawalan ng materyal na kayamanan Kundi para sa mga taong naliligaw, nalilito at nagugulumihan Pagkat ating ramdam ang bawat hirap Ang bigat na tinitiis ng bawat taong may pinapasan Handang makiramay at ibigay ang anuman Para lamang ang paghihirap sa pighati ay maibsan Pagkat sa bawat taong ating natutulongan gantimpalang pangkaluluwa ang dapat ipagyaman Sino ang gumagawa nito? Sino ba ang modernong vincentiano? Isa ba ako sa mga ito? Ang modernong vincentiano ay di lang ako kundi tayo Ang modernong vincentaino ay nagsasakripisyo at mapagpakumbabang nagseserbisyo Ang modernong vincentiano ang magpapatuloy ng ating kwento.
Continue reading...
47
Nasaan ka? nasaan ka aking kabataan? tila hangin na naglalaho sa bilis ng ikot ng panahon at paglipas ng bawat minuto masasabi ko bang ako ay natuto? Nasaan ka, aking kabataan? lumulubog at lumilitaw malimit ako ay nalilito, malimit ako ay naliligaw habang ako ay unti unting nilalamon ng mga pahina ng kalendaryo Nabuhay sa panahon ng mga kritiko at relihiyoso naglalakad sa gitna ng manipis na espasyo ng kamalayan nagmamasid at nanahimik nagbibilang ng mga sandaling malabong maulit huwag masyadong matulin at baka matinik ng malalim Nasaan ka aking kabataan? mga kinagisnan ay iyo nang iniwan niyapos ng modernong mundo binuksan ang pinto sa pagbabago sa huli, kilala mo pa ba ako? Nasaan ka aking kabataan? ang iyong katahimikan ay nakakabingi sabi nila ang pagsisisi ay laging nasa huli Nasaan na, nasaan na? kabataan ko, gising ka pa ba?
0
Feb 6, 2014
Feb 6, 2014 at 3:24 AM UTC
Nasaan Ka, aking Kabataan?
Paano ko ba sisimulan ang sulat na ito na iginagawa ko na naman para sa’yo? Marami na akong naipon na mga sulat, sulat na punong-puno ng mga walang kwentang kasaysayan at letra na hindi ‘ko maigunita sa iyo Bakit? Ewan ko, hindi ko alam, putangina may pakialam ka ba? Hindi ko alam kung ibibigay ko sa’yo ang mga sulat na hindi ko natuluyang ibigay sa’yo dahil Una, hindi ko alam kung may pakialam ka pa sa mga salita ko Ang aking mga salita na punong-puno ng galit, ng damdamin at pagmamahal Kasi Pangalawa, noon, kahit walang kwenta ang aking mga sinasabi, ito’y tuluyan **** binibigyan ng halaga Noon, kahit ako’y galit sa iyo at ika’y galit sa akin, nauubos ang iyong salita at hininga sa mga bagay na gusto kong marinig para lang tayo’y magkaayos Noon, nakuntento tayo sa isa’t-isa kahit tayo’y naliligaw at nabubulag pa sa mundong ito na punong-puno ng kasinungalingan Noon, ginagawa mo ang lahat para lang tayo ay magkita Noon, pinupuno ko ang iyong mga araw nang ligaya at mga ngiting hanggang tenga Noon, hinahayaan mo lang tayo’y maging masaya Noon, ako’y sa iyo at ika’y akin Noon, ika’y andito at wala doon Noon, ako’y mahal mo at ika’y mahal ko Naghahanap ng mga dahilan kung saan ako nagkulang, o kung saan ako nagkamali Kung ito ba’y dahil sa aking pananamit o sa aking pananalita Kung ito ba’y dahil hindi ako kagaya niya o sadyang nawala na lang talaga ang iyong mga nararamdaman bigla Kaya inuulit ko, saan ako nagkulang? Saan ako nagkamali? Nagkulang ba ako sa higpit nang yakap at haplos? Nagkulang ba ang aking mga boses sa pagsigaw sa mundo na mahal kita? Nagkulang ba ako sa pagsuyo at sa aking pagamin ng mga kasalanan? Nagkulang ba ako sa pagbuhos ng aking mga damdamin? Nagkulang ba ako sa paglaban? Nagkulang ba ako sa bilang ng araw na mawawala ka na? Nagkulang ba ako sa halik? Dahil sinta, kung alam ko lang ng mas maaga pa na ika’y hindi magtatagal, sana’y tinagalan ko ang aking mga halik at inagahan ang aking pagbitaw Pero hindi, Kaya ang nagbunga ngayo’y isang babae na katulad ko na Ngayo’y nasasaktan at nalulunod sa sariling mga luha Natatapilok sa sariling mga paa, dahil sa sariling katangahan Ngayon, isang tanga na natalo at nakanganga Ngayon, umaasa na lang ako sa isang idlap ng iyong mga mata Ngayon, naghihintay na lang ako sa iyong pagpansin o pagtawag sa aking pangalan Ngayon, nagbabakasakaling may halaga pa rin ako sa’yo Ngayon, umaasang iniisip mo pa rin ako Ngayon, nagbabakasakali na masaya ka na. Masaya ka na sa kanya. Masaya ka na sa piling ng iba. Mas masaya ka na kesa aking nagawa. Ngayon, nangangarap na lang na maging masaya Ngayon, sinusubukang kalimutan ka Pangatlo, dahil ngayon, Mahal pa rin kita, at wala ka na.
0
Aug 1, 2016
Aug 1, 2016 at 1:03 PM UTC
Noon at Ngayon
Paano ko ba sisimulan ang sulat na ito na iginagawa ko na naman para sa’yo? Marami na akong naipon na mga sulat, sulat na punong-puno ng mga walang kwentang kasaysayan at letra na hindi ‘ko maigunita sa iyo Bakit? Ewan ko, hindi ko alam, putangina may pakialam ka ba? Hindi ko alam kung ibibigay ko sa’yo ang mga sulat na hindi ko natuluyang ibigay sa’yo dahil Una, hindi ko alam kung may pakialam ka pa sa mga salita ko Ang aking mga salita na punong-puno ng galit, ng damdamin at pagmamahal Kasi Pangalawa, noon, kahit walang kwenta ang aking mga sinasabi, ito’y tuluyan **** binibigyan ng halaga Noon, kahit ako’y galit sa iyo at ika’y galit sa akin, nauubos ang iyong salita at hininga sa mga bagay na gusto kong marinig para lang tayo’y magkaayos Noon, nakuntento tayo sa isa’t-isa kahit tayo’y naliligaw at nabubulag pa sa mundong ito na punong-puno ng kasinungalingan Noon, ginagawa mo ang lahat para lang tayo ay magkita Noon, pinupuno ko ang iyong mga araw nang ligaya at mga ngiting hanggang tenga Noon, hinahayaan mo lang tayo’y maging masaya Noon, ako’y sa iyo at ika’y akin Noon, ika’y andito at wala doon Noon, ako’y mahal mo at ika’y mahal ko Naghahanap ng mga dahilan kung saan ako nagkulang, o kung saan ako nagkamali Kung ito ba’y dahil sa aking pananamit o sa aking pananalita Kung ito ba’y dahil hindi ako kagaya niya o sadyang nawala na lang talaga ang iyong mga nararamdaman bigla Kaya inuulit ko, saan ako nagkulang? Saan ako nagkamali? Nagkulang ba ako sa higpit nang yakap at haplos? Nagkulang ba ang aking mga boses sa pagsigaw sa mundo na mahal kita? Nagkulang ba ako sa pagsuyo at sa aking pagamin ng mga kasalanan? Nagkulang ba ako sa pagbuhos ng aking mga damdamin? Nagkulang ba ako sa paglaban? Nagkulang ba ako sa bilang ng araw na mawawala ka na? Nagkulang ba ako sa halik? Dahil sinta, kung alam ko lang ng mas maaga pa na ika’y hindi magtatagal, sana’y tinagalan ko ang aking mga halik at inagahan ang aking pagbitaw Pero hindi, Kaya ang nagbunga ngayo’y isang babae na katulad ko na Ngayo’y nasasaktan at nalulunod sa sariling mga luha Natatapilok sa sariling mga paa, dahil sa sariling katangahan Ngayon, isang tanga na natalo at nakanganga Ngayon, umaasa na lang ako sa isang idlap ng iyong mga mata Ngayon, naghihintay na lang ako sa iyong pagpansin o pagtawag sa aking pangalan Ngayon, nagbabakasakaling may halaga pa rin ako sa’yo Ngayon, umaasang iniisip mo pa rin ako Ngayon, nagbabakasakali na masaya ka na. Masaya ka na sa kanya. Masaya ka na sa piling ng iba. Mas masaya ka na kesa aking nagawa. Ngayon, nangangarap na lang na maging masaya Ngayon, sinusubukang kalimutan ka Pangatlo, dahil ngayon, Mahal pa rin kita, at wala ka na.
Continue reading...
44
Noong isang gabi, habang hinahanap ang sarili, natagpuan ang LIKHÂ. Ako'y natuwa, dahil nasa entablado sila, silang mga pinapanood ko lang dati sa internet. Isa sa mga dahilan kung bakit nagtatanghal ang tulad kong hangal sa harap ng mga estranghero at binabahagi ang mga dala-dala kong kwento. Sila na mga nauna at nagbigay inspirasyon na lalo pang magsulat at magbasa. Mga mata'y unti-unti namulat sa mga bagong imahenasyon, mga leksyon, direksyon at iba't ibang kaalaman na galing sa ating henerasyon. Maraming salamat sa gabing inyong nilikha para sa mga katulad kong naliligaw at hindi alam ang patutunguhan. Nagtagpuan kita. Aking sarili nahanap kita. Habang nakikinig sa iba't ibang berso ay sumasayaw ang mga letra sa utak ko. Habang lumilipad sa ere ang mga ritmo, nakita ko ang sarili kong mga tula na parang mga talang nahulog sa langit papunta sa sa aking mga kamay at dali-dali kong itinala sa aking puso dahil kailangan kong ibahagi ang sining na aking nabuo. Hindi pa patay ang mga salita, gamit ang lapis na hawak mo sabayan mo akong lumikha mga katha. Mapa kathang-isip o kathang-puso man ito ay buhay sila at naghihintay sayo. Hindi bulag ang mga tula, kaya ka nitong titigan ka sa mata hanggang sa magiba ang paligid mo't mawala ka nalang bigla. Hindi bingi ang mga obra, naririnig ka nito, handang dumamay at unawain ang lahat ng pinagdadaanan mo. Kaya maraming salamat sa gabing inyong binuo't nilikha. Halika na, halik ka na, halika't sasamahan kita sa patuloy na paglikha ng kinabukasan para sa bayan, kultura, sining at sa iyong sarili, ipagpatuloy ang nasimulan. Ipagpatuloy ang sinimulan. Noong isang gabi, habang hinahanap ang sarili, natutunan ko kung pano ang magLIKHÂ @theartidope style.
0
Nov 22, 2017
Nov 22, 2017 at 10:05 PM UTC
LIKHÂ
Noong isang gabi, habang hinahanap ang sarili, natagpuan ang LIKHÂ. Ako'y natuwa, dahil nasa entablado sila, silang mga pinapanood ko lang dati sa internet. Isa sa mga dahilan kung bakit nagtatanghal ang tulad kong hangal sa harap ng mga estranghero at binabahagi ang mga dala-dala kong kwento. Sila na mga nauna at nagbigay inspirasyon na lalo pang magsulat at magbasa. Mga mata'y unti-unti namulat sa mga bagong imahenasyon, mga leksyon, direksyon at iba't ibang kaalaman na galing sa ating henerasyon. Maraming salamat sa gabing inyong nilikha para sa mga katulad kong naliligaw at hindi alam ang patutunguhan. Nagtagpuan kita. Aking sarili nahanap kita. Habang nakikinig sa iba't ibang berso ay sumasayaw ang mga letra sa utak ko. Habang lumilipad sa ere ang mga ritmo, nakita ko ang sarili kong mga tula na parang mga talang nahulog sa langit papunta sa sa aking mga kamay at dali-dali kong itinala sa aking puso dahil kailangan kong ibahagi ang sining na aking nabuo. Hindi pa patay ang mga salita, gamit ang lapis na hawak mo sabayan mo akong lumikha mga katha. Mapa kathang-isip o kathang-puso man ito ay buhay sila at naghihintay sayo. Hindi bulag ang mga tula, kaya ka nitong titigan ka sa mata hanggang sa magiba ang paligid mo't mawala ka nalang bigla. Hindi bingi ang mga obra, naririnig ka nito, handang dumamay at unawain ang lahat ng pinagdadaanan mo. Kaya maraming salamat sa gabing inyong binuo't nilikha. Halika na, halik ka na, halika't sasamahan kita sa patuloy na paglikha ng kinabukasan para sa bayan, kultura, sining at sa iyong sarili, ipagpatuloy ang nasimulan. Ipagpatuloy ang sinimulan. Noong isang gabi, habang hinahanap ang sarili, natutunan ko kung pano ang magLIKHÂ @theartidope style.
Continue reading...
46
Mahilig akong manood ng pelikula Sisiyasatin ko ang bawat balangkas Panonoorin mula sa simula Papunta sa kasukdulan ng kwento Hanggang sa katapusan ng kwento Isa sa paborito kong kategorya nito Ay ang pag-ibig Napakasayang manood ng pelikulang pag-iibigan ang tema Dahil kahit minsan ay katulad din ito ng nararanasan natin Magsisimula sa pagpapakilala Sa “ako nga pala si..” “At ako naman si..” Sabay ngiti na tila titigil ang mundo Bibilis ang pintig ng puso At mapupuno ang tiyan na tila nakalunok ng sangkatutak paruparo At nanirahan sa ilalim ng mga kalamnan mo Napakatamis ng mga simula Ang mga panahong ang mga mata Ang nagsisilbing daluyan Ng enerhiya na nagpapasabay ng tibok ng puso niyong dalawa Ang mga panahong ang mga kamay Ang nagsisilbing hawakan sa pinakamalayong paglalakbay Kikiligin ka sa simula Magpapatuloy sa kasukdulan Magpapatuloy Sa “Bakit hindi mo agad sinabi?” Sa “Bakit ka nagsinungaling saakin?” Sa “Ano bang nagawa ko sa’yo” Sa “Saan ba ako nagkamali?” Matututunan mo na ang pag-ibig pala ay nagbabago Ang dating matamis ay naging mapait At tila isang kape na dating kumukulo sa init Ay nanlamig bigla Sa di inaasahang panahon At sa katapusan ay makikita mo ang dulo Ang pagpapaalam Ang mga salitang “Hanggang dito na lamang tayo” Na kahit na ipinangako niyo sa isa’t isa ang walang hanggan Ay naabot niyo pa rin ang dulo At kahit na masakit ay tatanggapin mo Dahil ang katotohanan ay Ang pag-ibig ay nagwawakas Mahilig ako sa mga kwento Dahil dito umiikot ang mga pelikulang sinusubaybayan ko Ang simula, kasukdulan at pagtatapos Ang paborito kong istorya Ay ang pag-ibig Pag-ibig Na nagsimula sa pagpapakilala Sa pagtanggap ng katotohanan na hindi ko kakayanin mag-isa Sa pagsambit na ikaw lamang ang kayang magligtas sa kaluluwa kong ligaw Hindi man puno ng tamis Pero puno nmn ng tunay na pagsinta Ng totoong nagmamahal Ang mga mata niyang magbabantay saakin Sa tuwing ako’y nag-iisa’t nasa panganib Mga labi, na hindi mo man nakikita ang ngiti pero ramdam ang pagmamahal sa tamis ng salitang sinasambit Mga kamay, na hindi nagsisilbing hawakan, pero gabay At sa tuwing naliligaw na ako’y andyan ka pra itama ang aking landas Pag-ibig Na ang kasukdulan ay Naganap sa krus Kung saan ipinakita ang tunay na kilos ng pagmamahal; Sakripisyo Kahit na hindi ako nararapat sa pag-ibig mo’y Ibinigay mo ang lahat Para lamang maibalik ang ako, na minsan nang naglibot papalayo Sa kasabikan na mahanap ang dulo Kasama ang mundo pero nagkamali ako Ang mundo ay iiwan kang lagalak Sa kalsada Humahanap ng titirhan Humihingi ng makakain At nanlilimos ng ng salapi Pero ikaw ang pumulot saakin Sa pagkaalipin ko sa mapanlinlang mundo Iniangat mo ako sa kahirapan ko Kahit na tila kapeng nanlamig ako Ay hindi mo isinantabi Pinaranas mo ang tunay na pag-ibig Na hindi kayang ibigay ng kahit sino At tulad ng mga pelkulang paborito ko Hilig kong sinusubaybayan ang kwento Ang paborito kong kwento ay ang pag-iibigan nating dalawa, Panginoon. At magtatapos ito sa… Mali. Hindi pa rito nagtatapos ang kwento
0
Apr 22, 2018
Apr 22, 2018 at 1:18 PM UTC
PELIKULA
Mahilig akong manood ng pelikula Sisiyasatin ko ang bawat balangkas Panonoorin mula sa simula Papunta sa kasukdulan ng kwento Hanggang sa katapusan ng kwento Isa sa paborito kong kategorya nito Ay ang pag-ibig Napakasayang manood ng pelikulang pag-iibigan ang tema Dahil kahit minsan ay katulad din ito ng nararanasan natin Magsisimula sa pagpapakilala Sa “ako nga pala si..” “At ako naman si..” Sabay ngiti na tila titigil ang mundo Bibilis ang pintig ng puso At mapupuno ang tiyan na tila nakalunok ng sangkatutak paruparo At nanirahan sa ilalim ng mga kalamnan mo Napakatamis ng mga simula Ang mga panahong ang mga mata Ang nagsisilbing daluyan Ng enerhiya na nagpapasabay ng tibok ng puso niyong dalawa Ang mga panahong ang mga kamay Ang nagsisilbing hawakan sa pinakamalayong paglalakbay Kikiligin ka sa simula Magpapatuloy sa kasukdulan Magpapatuloy Sa “Bakit hindi mo agad sinabi?” Sa “Bakit ka nagsinungaling saakin?” Sa “Ano bang nagawa ko sa’yo” Sa “Saan ba ako nagkamali?” Matututunan mo na ang pag-ibig pala ay nagbabago Ang dating matamis ay naging mapait At tila isang kape na dating kumukulo sa init Ay nanlamig bigla Sa di inaasahang panahon At sa katapusan ay makikita mo ang dulo Ang pagpapaalam Ang mga salitang “Hanggang dito na lamang tayo” Na kahit na ipinangako niyo sa isa’t isa ang walang hanggan Ay naabot niyo pa rin ang dulo At kahit na masakit ay tatanggapin mo Dahil ang katotohanan ay Ang pag-ibig ay nagwawakas Mahilig ako sa mga kwento Dahil dito umiikot ang mga pelikulang sinusubaybayan ko Ang simula, kasukdulan at pagtatapos Ang paborito kong istorya Ay ang pag-ibig Pag-ibig Na nagsimula sa pagpapakilala Sa pagtanggap ng katotohanan na hindi ko kakayanin mag-isa Sa pagsambit na ikaw lamang ang kayang magligtas sa kaluluwa kong ligaw Hindi man puno ng tamis Pero puno nmn ng tunay na pagsinta Ng totoong nagmamahal Ang mga mata niyang magbabantay saakin Sa tuwing ako’y nag-iisa’t nasa panganib Mga labi, na hindi mo man nakikita ang ngiti pero ramdam ang pagmamahal sa tamis ng salitang sinasambit Mga kamay, na hindi nagsisilbing hawakan, pero gabay At sa tuwing naliligaw na ako’y andyan ka pra itama ang aking landas Pag-ibig Na ang kasukdulan ay Naganap sa krus Kung saan ipinakita ang tunay na kilos ng pagmamahal; Sakripisyo Kahit na hindi ako nararapat sa pag-ibig mo’y Ibinigay mo ang lahat Para lamang maibalik ang ako, na minsan nang naglibot papalayo Sa kasabikan na mahanap ang dulo Kasama ang mundo pero nagkamali ako Ang mundo ay iiwan kang lagalak Sa kalsada Humahanap ng titirhan Humihingi ng makakain At nanlilimos ng ng salapi Pero ikaw ang pumulot saakin Sa pagkaalipin ko sa mapanlinlang mundo Iniangat mo ako sa kahirapan ko Kahit na tila kapeng nanlamig ako Ay hindi mo isinantabi Pinaranas mo ang tunay na pag-ibig Na hindi kayang ibigay ng kahit sino At tulad ng mga pelkulang paborito ko Hilig kong sinusubaybayan ang kwento Ang paborito kong kwento ay ang pag-iibigan nating dalawa, Panginoon. At magtatapos ito sa… Mali. Hindi pa rito nagtatapos ang kwento
Continue reading...
94
Nakita ko ang sarili kong naglalakad sa pasilyo ng kawalan at makaraa'y sinisid ang karagatan ng katanungan, nasaan ako? hinanap ko ang  kasagutan, mapa o daan sa bawat ingay na binibigkas ng mga tao sa paligid ko. At kahit nasanay na'y natigilan ako, pero kasi hindi pwede 'to. Nabuo ko na naman ang pangalan mo. pasensya na pero sa tuwing ako'y nawawala sa landas o nararamdaman kong lumalayo ako binibigkas ko ito sa pag asang ibabalik ako nito sa kaharian na gawa sa mga ngiti at tawa mo na mag-isa kong binuo o simpleng papunta lang sa tabi mo. Naliligaw ako, hindi ko alam kung saan pupunta o kung may paroroonan man lang ba, pero patuloy akong maglalaboy at tatakbo sa realidad na gusto na kita, tatakbo sa nararamdaman pero lilingon paminsan minsan dahil umaasa ako, kahit walang kasiguraduhan, hinahanap mo rin ako dala ang isang lampara. Umaasa ako na ikaw nga ang mapa, ibubulong ko sa hangin ang mga salita kasabay ng isang malalim na buntunghininga. "Asan ka na?"
0
Jun 3, 2016
Jun 3, 2016 at 2:04 AM UTC
Ligaw
Isang tula para sa pusong Walang ginawa kung hindi lumaban Ni hindi alam kung anong pupuntahan – Naliligaw, nagwawari Nagdedepende sa mga salitang “hindi maaari” Hindi maaaring sumuko Hindi maaaring malumpo Hindi maaaring tumakbo palayo Sa mundong umuubos sayo Natatakot sumugal muli Natatakot mahulog sa patibong ng pag-ibig Dahil minsan nang nasaktan Minsan nang inabuso Pumapalagay na lamang sa mga panandaliang aliw Nagpapanggap na siya’y mabubuo ulit Kahit saglit.. Kahit saglit.. Isa lang ang gusto kong sabihin sa’yo – sa pusong hindi alam kung saan patungo Huwag **** parusahan ang sarili mo Dahil balang araw ikaw ang aani nito Hinuhubog ka ng panahon Sa pagdating ng tadhanang Nakalaan sa iyong pag-ahon Huwag kang matakot sumugal Dahil doon mo malalaman kung Ano ang para sa iyo, mahal.
0
Mar 10, 2019
Mar 10, 2019 at 5:09 PM UTC
03/11/19
Kaluluwa **** pagod na pagod na sa karereklamo sa mga mali **** desisyon. Utak ay gusto nang magsara at ikaw ay talikuran ng tuluyan. Tanging pinanghahawakan lang naman ay ang pasya ng puso. Magulo sa kanilang paningin ngunit sigaw ng iyong damdamin ay kasiyahan. Bawat tibok na lamang ay naliligaw sa kinaloob-looban ng iyong pananaw. Marahil hindi na importante sa ilan. Walang didinig sa iyong pagsinta sa kaibahan. Gandang taglay na hindi kita ng lahat ay iyong hinahanap hanap. Sa paligid na iyong pagtuklas ay napakasalat. Ang ginto ay hindi pangkaraniwan.
0
Jan 2, 2019
Jan 2, 2019 at 4:00 AM UTC
Pasensyosa
Madami na akong nabasang libro Ngunit ikaw parin ang hinahanap kong kwento na nais balik balikan Na hindi magsasawang basahin muli Mga pahinang ikaw lamang nagbigay sa mga labi ko ng ngiti. Bawat kabanata nitong libro bawat pagbasa ko ng mga pahina, pinapangiti mo ako muli, Na para bang andiyan ka lang sa aking tabi. Pinapa ulan mo ang aking mga mata tuwing.... binabasa ko ang kahapon. doon ko lang natuklasan na kaya ko palang magmahal ng tapat sa mundong ibabaw na puro kalokohan lang ang inaatupag ko. Hindi ka ba masaya? Na binabalik balikan ko ang  hindi makatotohanang kwento, Na hanggang pahina at kabanata nalamang sila magiging totoo. Masakit, pero kailangan natin tanggapin, ako, ako lang pala, ika'y lumisan na Napunta ka na sa ibang pahina Ako, ako andito pa Iniwan mo sa alaala nating dalawa Pwede ba magsabi ng totoo? Kahit na sobrang gulo, sasabihin ko sayo Ikaw ang nag-iisang tahanan ng naliligaw kong pagkatao. Etong mga pahina... nagiwan ng bakas sa puso kong bukas Na inalay ko sayo gamit pa ang aking mga kamay na kitang kita ang bakas, Bakas ng kahapon na sinaktan ako Sinugatan ako ng taong minahal ko Na pinalitan lamang ng saksak sa puso. Itong mga pahina't kabanata Na nagpapakita Na mahal parin kita Subalit nasa ibang libro ka na. Alam kong tapos na Wala nang tyansa Kaya't ibabalik nalamang kita Sa aking istante Na madaling hanapin Kapag nais ko muling basahin Ang kahapon na sinulat natin. Mga pahinang babalik balikan, Mga kabanatang hindi makakalimutan, Librong tayong dalawa na ako nalamang Ang gagawa ng paraan para protektahan
0
Mar 20, 2020
Mar 20, 2020 at 12:50 AM UTC
Mga pahina
Madami na akong nabasang libro Ngunit ikaw parin ang hinahanap kong kwento na nais balik balikan Na hindi magsasawang basahin muli Mga pahinang ikaw lamang nagbigay sa mga labi ko ng ngiti. Bawat kabanata nitong libro bawat pagbasa ko ng mga pahina, pinapangiti mo ako muli, Na para bang andiyan ka lang sa aking tabi. Pinapa ulan mo ang aking mga mata tuwing.... binabasa ko ang kahapon. doon ko lang natuklasan na kaya ko palang magmahal ng tapat sa mundong ibabaw na puro kalokohan lang ang inaatupag ko. Hindi ka ba masaya? Na binabalik balikan ko ang  hindi makatotohanang kwento, Na hanggang pahina at kabanata nalamang sila magiging totoo. Masakit, pero kailangan natin tanggapin, ako, ako lang pala, ika'y lumisan na Napunta ka na sa ibang pahina Ako, ako andito pa Iniwan mo sa alaala nating dalawa Pwede ba magsabi ng totoo? Kahit na sobrang gulo, sasabihin ko sayo Ikaw ang nag-iisang tahanan ng naliligaw kong pagkatao. Etong mga pahina... nagiwan ng bakas sa puso kong bukas Na inalay ko sayo gamit pa ang aking mga kamay na kitang kita ang bakas, Bakas ng kahapon na sinaktan ako Sinugatan ako ng taong minahal ko Na pinalitan lamang ng saksak sa puso. Itong mga pahina't kabanata Na nagpapakita Na mahal parin kita Subalit nasa ibang libro ka na. Alam kong tapos na Wala nang tyansa Kaya't ibabalik nalamang kita Sa aking istante Na madaling hanapin Kapag nais ko muling basahin Ang kahapon na sinulat natin. Mga pahinang babalik balikan, Mga kabanatang hindi makakalimutan, Librong tayong dalawa na ako nalamang Ang gagawa ng paraan para protektahan
Continue reading...
39
Oras na naman ng uwian Nariyan na naman si kalungkutan Bigla bigla na lang mararamdaman Ni hindi alam kung ano ang dahilan Para kang naghihintay sa hindi naman darating Naghahanap ng isang bagay sa lugar na madilim Naliligaw pero wala namang pupuntahan Napapagod pero wala namang pinagkakaabalahan Tila kailangan ng makakausap Gising ka pa ba? Maaari ba kitang istorbohin? Wag na lang pala Hihintayin ko na lang ito mawala
0
Apr 18, 2017
Apr 18, 2017 at 1:13 AM UTC
Kalungkutan
may isang natutulog sa kalye walang sala, walang detalye walang makain, walang tirahan ngunit ikinulong tila'y makasalanan "mahirap maging mahirap" said ng mga matang nagpapaki-usap nang gayo'y makahanap ng pagkain sa pamilya'y maiharap at ang isa'y pinaiimbestigahan dahil umano sa ilegal na pamamaraan ng pagtulong sa kanyang nasasakupan kailan ba ito naging kasalanan? o, Pilipinas, ika'y binabantaan patagong tinatangay ang iyong kayamanan mga anak mo'y pinahihirapan sa kalagitnaan ng krisis, ika'y pinagsasamantalahan o, Pilipinas, naliligaw ang iyong landas ika'y inaapi, inaabuso nang marahas waring pinaglalaruan ang batas ng isang nag-aanyong taong hudas halika't iyong ipaglaban ang bansang ating sinilangan basagin na ang iyong katahimikan at h'wag hayaang manaig ang kasakiman pakinggan, dam'hin, at tignan h'wag ka munang lumiban sapagkat kailangan ang iyong katapangan sa umuusbong na digmaan
0
Apr 9, 2020
Apr 9, 2020 at 9:10 AM UTC
Untitled
sa pangatlong araw ng pagsikat, sa isang lamesang puno ng kalat dumating na'ng isang hudyat sa isang makathang pagsusulat kasabay ng pagdaan ng panahon ang pag-alala sa maling nagawa ng kahapon sa aking paglisan, tumahak ng ibang direksyon batas ng tadhana, tayo ay hinamon waring nabighani sa kaniyang aparisyon sa kaniya'y sumama, pinakinggan ang tugon ngunit lingid sa aking pag-iisip, siya'y hamak na ilusyon ako'y niligaw, tinangay ang aking aguhon sa panahong ako'y naliligaw sa desisyong tinahak, isang mapurol at maginaw bakas sa aking munting balintataw ang hangaring gustong bumitaw ngunit dumating ang aking kinatatakutan ako'y naligaw, sa isang mapurol na bilangguan ang aparisyong pinaglalaruan ang aking isipan pilit na tinutulak sa aking magiging hantungan hindi ko ninais na ika'y iwanan nais kong ilahad ang aking pinagdaanan ngunit hindi ito sapat sa nagawang kasalanan lipos ang pagsisisi, na ika'y binitawan hahamakin ang lahat, ako'y uuwi sa ating tagpuan walang nang aparisyong hahatol sa ating pagmamahalan ngunit nariyan ka pa ba? o ako'y tuluyan nang kinalimutan? gayunpaman, ako'y naririto, naghihintay, na muli kang mahahagkan
0
Jan 3, 2022
Jan 3, 2022 at 10:29 AM UTC
Untitled
panahong kay init at samot-saring pangyayari ilalabas ang kwaderno't magsusulat ng hirayang bahaghari iba't ibang mukha, ngingiti't tatawa kunwari sa galaw, pananalita, at sa pagsulat ng kamay pagkaguho, pagkawasak, at araw-araw na pagsasablay sa mga bagay-bagay na 'di maiakbay salungat sa sinyales na aking hinihintay biglaang pagkalito, gan'to na ba ang takbo ng mundo? kamay na animo'y tinanggal paang singbikat ng bakal hininga'y laging nasasakal makakawala pa ba sa kasulukuyang estado? nais nang kumalas, sa hindi nakikitang rehas walang depinisyon, wala ring direksyon hikbing palihim, kalungkutan sa takipsilim naliligaw, nababaliw, sa indak na hindi inaral ngunit nakabisa pa rin
0
Jul 11, 2021
Jul 11, 2021 at 4:28 PM UTC
Untitled
Ako ay isang nawawalang tupa Sana mahanap ako ng aking pastol Naglalakad akong may hikbing di humuhupa Kadalasa'y ang kasuotan ay kulay asul Ako ay isang naliligaw na tupa Lumakbay na nang di mabilang na burol May sugat na tila isinumpa Di kayang pagalingin ng mga doktor Ako'y isang di mapanatag na tupa Bagamat nag-aral ng mabuti upang di maging mapurol Humahakbang sa pagitan ng langit  at lupa Naghahanap ng ilaw upang kumislap ang aking parol Ako ang simbolo ng karamihan dito sa lupa Mga tupang kapanataga'y hanap bago sumakay sa ataol Lito dahil kay raming mapagpanggap na kapwa Nawa'y bago kami lumipad sa araw, mahanap kami ng tunay na pastol... Written: April 4, 2015 @ 8:00 PM Mysterious Aries
0
Oct 23, 2015
Oct 23, 2015 at 8:07 AM UTC
Nawawalang Tupa (The Lost Sheep)
Bahagyang pumanaw na ang uhaw Sa mga bagay na nakakatunaw Sa mga bagay na tuluyang umaagaw Sa mga panahong tila naliligaw Dumating na yata ang hangganan At humarap na ng tuluyan Sa laban na laging iniiwasan Ng waring musmos na isipan Ngunit magtutungo ng mag isa Sa lugar na aking hinuhulma Sa bawat hakbang hindi lumilinga At sa harap ang tuon ng mga mata Sana'y huli na nga Sawa nang mag pa ika-ika Pagod nang tumingala At paulit-ulit na magsalita
0
Dec 23, 2022
Dec 23, 2022 at 7:19 AM UTC
Dalawampu at Siyam
062721 Doon sa parteng may tubig sa aming bakuran Ay natagpuan ko ang hiwaga ng bawat nilalang Na araw-araw na sumasalubong sa'kin Buhat sa paggayak sa umaga’t hapon. Silang mga nakabihis ng puti Ay sabay-sabay na sisigaw ng aking ngalan At bagamat hindi ko rin wari Ang lenggwahe na kanilang taglay, Ay para bang kampante akong Sila’y akayin at alalayang maitawid Sa bawat araw nang may galak sa puso. Tila ba sa bawat araw Na itiunuro sa akin ni Tatay noon, Ay natututo na rin akong Makiramdam at makialam. Ito yung tipong kaya ko na rin palang Arugain ang hindi akin Ngunit ang bawat binhi Ay ngayo’y itinuturing ko ng kayamanan. T'wing nakatirik ang araw Ay agaran kong kukumbinsihin ang aking sariling Gumayak na't lisanin ang aking higaan At kamustahin ang mga ito. Tangan ko ang kahoy na gawad ni Tatay sa akin, At balewala ang putikang aking sasadyain. Bilin nya nga sa aki’y wag ko raw hahayaang Lubugan na ako ng araw Bago ko pa yakapin ang responsibilidad Na iniatang nya sa akin. Sa yaman ng kalikasan Ay wala na akong magiging dahilan pa Upang kalimutan ang aking pagkatawag At sila’y pabayaan Sa matatalim na ngipin ng ibang mga nilalang. Silang sa pagsapit ng dilim Ay nakabantay lamang at handang sunggabin Ang bawat naliligaw ng landas. Sa tubig, sa batis at ilog Ay akin naman silang aalalayan Ang galak ko habang sila'y hinahayaang Busugin ang kanilang mga sarili Sa berdeng kalupaa’y walang katumbas. Pagkat dito ko sila nasisilayan At napagtatantong totoo nga ang sabi sa akin ni Tatay. Ni hindi ko na kailangang maglakbay Patungo sa kung saan mang siyudad Matamasa lamang ang tunay na kaligayahan Pagkat sa akin ay sapat na Ang sundin ko ang bilin ni Tatay. Malayo pa ang umagang Kami’y maghahawak kamay. Ang yapos niya’t pagkalinga sa akin Ay araw-araw ko ring hinahanap-hanap. At naniniwala akong Darating ang umagang iyon. Maghihintay lamang ako Habang ang kanyang pamana’y Lubos kong aarugain ng pag-ibig at pag-aalalay.
0
Jun 30, 2021
Jun 30, 2021 at 11:23 AM UTC
Pastulan
062721 Doon sa parteng may tubig sa aming bakuran Ay natagpuan ko ang hiwaga ng bawat nilalang Na araw-araw na sumasalubong sa'kin Buhat sa paggayak sa umaga’t hapon. Silang mga nakabihis ng puti Ay sabay-sabay na sisigaw ng aking ngalan At bagamat hindi ko rin wari Ang lenggwahe na kanilang taglay, Ay para bang kampante akong Sila’y akayin at alalayang maitawid Sa bawat araw nang may galak sa puso. Tila ba sa bawat araw Na itiunuro sa akin ni Tatay noon, Ay natututo na rin akong Makiramdam at makialam. Ito yung tipong kaya ko na rin palang Arugain ang hindi akin Ngunit ang bawat binhi Ay ngayo’y itinuturing ko ng kayamanan. T'wing nakatirik ang araw Ay agaran kong kukumbinsihin ang aking sariling Gumayak na't lisanin ang aking higaan At kamustahin ang mga ito. Tangan ko ang kahoy na gawad ni Tatay sa akin, At balewala ang putikang aking sasadyain. Bilin nya nga sa aki’y wag ko raw hahayaang Lubugan na ako ng araw Bago ko pa yakapin ang responsibilidad Na iniatang nya sa akin. Sa yaman ng kalikasan Ay wala na akong magiging dahilan pa Upang kalimutan ang aking pagkatawag At sila’y pabayaan Sa matatalim na ngipin ng ibang mga nilalang. Silang sa pagsapit ng dilim Ay nakabantay lamang at handang sunggabin Ang bawat naliligaw ng landas. Sa tubig, sa batis at ilog Ay akin naman silang aalalayan Ang galak ko habang sila'y hinahayaang Busugin ang kanilang mga sarili Sa berdeng kalupaa’y walang katumbas. Pagkat dito ko sila nasisilayan At napagtatantong totoo nga ang sabi sa akin ni Tatay. Ni hindi ko na kailangang maglakbay Patungo sa kung saan mang siyudad Matamasa lamang ang tunay na kaligayahan Pagkat sa akin ay sapat na Ang sundin ko ang bilin ni Tatay. Malayo pa ang umagang Kami’y maghahawak kamay. Ang yapos niya’t pagkalinga sa akin Ay araw-araw ko ring hinahanap-hanap. At naniniwala akong Darating ang umagang iyon. Maghihintay lamang ako Habang ang kanyang pamana’y Lubos kong aarugain ng pag-ibig at pag-aalalay.
Continue reading...
59
Pagkadilat ng aking mga mata kaninang umaga ay naisipan kong libutin ang lugar kung saan naroon ang mga bagay na ako mismo ang lumikha. Linibot ang alapaap ang kislap ng bulalakaw, ang lupa at tubig at langit at bawat kariktan sa madadaanan. At higit sa lahat ng kariktan ay nakita kita. Nakita ko ikaw na napakaganda na tila walang kahit anumang makagagawa ng kahit anong bagay na makakasira sa iyong ganda. Nakita ko ikaw na aking minsa’y nilikha at ngayon ay wala akong masabi kundi ang kotang “it was great” Kaya’t kumuha ako ng papel at pluma gumuhit. Sumulat ako gamit ang bibig. Umawit gamit ang kamay. Ginuhit kita
0
Feb 20, 2017
Feb 20, 2017 at 10:57 AM UTC
Para sa Naliligaw
Hindi ko na kilala ang mga sugat na ‘to. Kung saan ba 'to nanggaling o paano ba 'to nangyari Nandito na tayo sa parte ng magulong mundo na hindi na alam ng mandirigma kung nasa hilaga ba o nasa timog ang binabaybay. Kung sino ba ang tunay na kakampi sa hindi Saan ba gagapang palayo? Saan itatago ang natitirang pagkatao? Hindi ko na marinig ang bawat katinig at patinig ng bawat salita dahil sa ingay. Kanino ba nanggagaling ang hinaing Saan nagsimula ang pasaring? Paano nga ba tayo nakarating dito? Alam mo, dahil sa’yo. Gusto kong ipako lahat ang sisi sayo. Ikaw ‘to. Kasalanan mo. Sinabi ko naman sayo. Ganyan ka. Mali ka. ‘Di mo maintindihan. Ikaw; Ikaw lang ang mali. Alam ko ang bawat kanto nitong pinasok nating pangako. Kabisado ko ang bawat pintong nakasarado Mga pinakatatagong sikreto Hindi tulad mo. Hanggang ngayon naliligaw pa din Kaya tama ako. Mali ka, tama ako. Tama ako? Tama na. Pero ito ‘yung parte ng laban na hindi na tayo pwedeng sumuko. Hindi pwedeng tumakbo palayo at takasan ang katotohanang nilakbay natin 'to ng magkasama, narating natin ‘to sa sarili nating mga paa. Dahil magkabuhol na ang mga sintas ng pagkatao natin at imposibleng ipangalan lang sa isa ang kasalanan. Hindi na natin kailangang magpanggap pa dahil tanggap na Nadapa tayo. Hindi lang ikaw. Hindi lang ako. Tayo. Nagkamali tayo. ‘Yun lang ang tamang hinaing para maitama natin ‘to.
0
Jan 16, 2020
Jan 16, 2020 at 1:04 AM UTC
Walang Pamagat
sige, bilangin natin ang bawat sandali, bawat minuto na tayo ay magkausap bilangin ang bawat araw at linggo na tayo ay nagiging mas malapit sa bawat isa bilangin ang mga buwan, pati na rin ang mga taon bilangin hanggang sa tayo ay mapagod hindi lang sa pagbibilang, kundi sa pati na rin sa pagkukunwari pagkukunwari na tayo ay tayo kasabay ng huwad na pagmamahal bilangin natin ang mga kasinungalingan kasabay ng paglalim ng naliligaw na damdamin
0
May 1, 2017
May 1, 2017 at 9:30 PM UTC
Huwad Na Sandali
hindi ko alam saan magsisimula saan pupulutin ang mga naiwang piraso ng pagkatao ko naliligaw, nalilito, parang lalagyang walang laman lumulutang at walang patutunguhan sasakyang walang destinasyon ibong naiwan ng mga kasama nito nasaan na nga ba ako? ba't naliligaw pa rin sa mundong 'to? kakahanap ko sa sarili ko, bakit di ko pa rin matumbok kung nasaan ako
0
Dec 4, 2022
Dec 4, 2022 at 10:18 PM UTC
09-06-'22
Pero paano kapag si teacher naman ang nangailangan ng tulong? Paano kapag si teacher naman ang nahirapan? Paano kapag hindi na rin maintindihan ni teacher ang mga pangyayari? Paano kapag si teacher mismo napagod na? Paano kapag ubos na ang pasensya ni teacher? Sinong iintindi sa kanya? Mauunawaan ba siya ng mga musmos na nangangapa pa lang sa buhay? Paano kung si teacher mismo naliligaw? Kaya bang sagipin ni teacher ang sarili niya? Kakayanin niya ba? Kaya niya pa ba talaga? Kaya niya ba talaga?
0
May 8, 2018
May 8, 2018 at 10:29 PM UTC
"Teacher, I need help"
Isang mababaw na bokabularyo, Mga simpleng kahulugan, Bawat araw, umiikot sa isang siklo, Ano nga ba ang hangganan. Alin nga ba ang totoong pagkatao, Ano nga ba ang mga hinaing at gusto, Ano ba ang mga inspirasyon, Ano ba ang aking layon. Malalim na bangin, Binabalot ng dilim, Ako ba ay naliligaw, O paglisan ay ayaw. Habang tumatagal, Nawawalan ng saysay, Nawawalan ng pananaw, Nawawalan ng kahulugan. Tingin ko ako'y mababaw, Mula sa malayong tingin, Baka nga totoong mababaw, Subalit sa sarili'y nagsisinungaling.
0
Aug 9, 2021
Aug 9, 2021 at 8:28 AM UTC
Mababaw