Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"muka" poems
Dis oras na ng gabi ngunit ikaw pa din Ang bukod tanging laman ng aking isipan Patawad na kung puro siya na lang lagi ang alam Ng aking mga kwento. Hindi ko kasi mapigilan mag buhos ng aking hinaing Dahil alam mo hanggang ngayon kasi tandang-tanda ko pa din Ang araw at oras kung kailan mo ako iniwan. Anong gagawin ko sa mga salitang iniwan mo Isa nga lang ba akong pangalan sa buhay mo? Ano ba ang naging parte ko sa'yo? Iba’t ibang tanong ang bumabagabag sa akin Pero kung alam ko lang na sa ganito tayo hahantong; Matagal ko nang pinatay ang natitirang posibilidad Sa akin isipan na may mundo para lang sa ating dalawa. Alam mo ba gabi gabi kong binabalikan ang Matatamis nating alaala pero pilit ko din Pinapaalala sa aking sarili na ‘’Itigil mo na ‘to’’ ''Tama na 'to'' Gumising kana sa totoong estado ng buhay mo. Maawa ka naman sa sarili mo. Ikaw ang naging punot dulot nang gabi gabi kong Pag-pupuyat hindi mo ma-itatanong pero walang araw Na lumipas na hindi ako nagiging tambay sa'yong mga Social media accounts. Nagmamasid sa bawat post at update mo at tinatanong Sa aking sarili ''Bakit nga ba ang manhid mo?'' Dahil hanggang ngayon May kumakatok pa din sa puso ko umaasa na Pwede pa. Pwede pang ipiglaban. Kahit matagal man ang abutin natin. Ako'y handang maghintay. Kahit mag muka na tayong gurang. Okay lang. Handa akong tiisin. Pero alam mo ba nakakapagod din palang Makipaglaro sa taong ayaw magpaawat Handa na akong sumuko kahit noon pa naman Alam kong malabo na maging tayo; Malabo mapasa-akin ang puso mo. Ayoko ng makipagsiksikan sa Evacuation Center Pilit ka magbubuwis ng buhay mo para sa taong ‘yon Panahon na para lisanin ang delubyo na ito Hindi na ako dapat mag tagal baka Pati ang aking sarili ay iwanan din ako.
0
Nov 4, 2015
Nov 4, 2015 at 3:55 PM UTC
''Delubyo''
Dis oras na ng gabi ngunit ikaw pa din Ang bukod tanging laman ng aking isipan Patawad na kung puro siya na lang lagi ang alam Ng aking mga kwento. Hindi ko kasi mapigilan mag buhos ng aking hinaing Dahil alam mo hanggang ngayon kasi tandang-tanda ko pa din Ang araw at oras kung kailan mo ako iniwan. Anong gagawin ko sa mga salitang iniwan mo Isa nga lang ba akong pangalan sa buhay mo? Ano ba ang naging parte ko sa'yo? Iba’t ibang tanong ang bumabagabag sa akin Pero kung alam ko lang na sa ganito tayo hahantong; Matagal ko nang pinatay ang natitirang posibilidad Sa akin isipan na may mundo para lang sa ating dalawa. Alam mo ba gabi gabi kong binabalikan ang Matatamis nating alaala pero pilit ko din Pinapaalala sa aking sarili na ‘’Itigil mo na ‘to’’ ''Tama na 'to'' Gumising kana sa totoong estado ng buhay mo. Maawa ka naman sa sarili mo. Ikaw ang naging punot dulot nang gabi gabi kong Pag-pupuyat hindi mo ma-itatanong pero walang araw Na lumipas na hindi ako nagiging tambay sa'yong mga Social media accounts. Nagmamasid sa bawat post at update mo at tinatanong Sa aking sarili ''Bakit nga ba ang manhid mo?'' Dahil hanggang ngayon May kumakatok pa din sa puso ko umaasa na Pwede pa. Pwede pang ipiglaban. Kahit matagal man ang abutin natin. Ako'y handang maghintay. Kahit mag muka na tayong gurang. Okay lang. Handa akong tiisin. Pero alam mo ba nakakapagod din palang Makipaglaro sa taong ayaw magpaawat Handa na akong sumuko kahit noon pa naman Alam kong malabo na maging tayo; Malabo mapasa-akin ang puso mo. Ayoko ng makipagsiksikan sa Evacuation Center Pilit ka magbubuwis ng buhay mo para sa taong ‘yon Panahon na para lisanin ang delubyo na ito Hindi na ako dapat mag tagal baka Pati ang aking sarili ay iwanan din ako.
Continue reading...
46
Kinikilig pati ang mga butuin Sa saliw ng iyong boses na malambing Nakadungaw sa bintana kahit lahat sila'y nakahimbing May kaba sa damdamin Paano bukas lahat sila'y magagalit? Si ama , hahabulin ka ng itak Natawa na lamang Ang mga braso ko'y hinatak Naglapit ang mga muka Muntik ng atakihin sa kaba Ang puso ko ata ay nahulog Nang si bantay ay umalulong Dali-dali ay nagtago Tinginan nati'y di pa rin nagbabago "Kailangan ko nang bumalik sa silid." ang wika ko Sabay dagling humalik sa sinta ko -Tula VII, Margaret Austin Go
0
Nov 21, 2014
Nov 21, 2014 at 2:51 AM UTC
Tula VII
Si Jamaeda: Isa siyang matrona na ang pangarap ay ang wagas na kagandahan. Palagi siyang nilalait ng kanyang mga kaeskwela. Maging mga kapatid niya ay nilalayuan siya. Samantala, ang mga magulang niya ay ikinahihiya ang kanyang kakatwang presensiya. Isang araw, kanyang natuklasan isang natatanging pormula upang makamtan pinakamimithing kagandahan. Mula sa laboratoryo lumabas ang isang mestisang diyosa na siyang nagdulot nang tiyak na pagkahulog ng bawat panga na nilalampasan niya. Puri dito, puri doon. Ang tainga niya ay pumapalakpak. Kaway rito, kaway doon, hindi siya matigil sa kahahalakhak. “Sa wakas,” ika niya, kagandaha'y napasakanya. Subalit, ngunit, datapwat, langit biglang kumulog, kumidlat. Habang ang diyosa'y pauwing mahinhing naglalakad, nakasalubong niya ang isang matrona na siyang nagpaalala ng mapait na nakaraan niya. Itsura ng matrona sadyang kasuka-suka mas masahol pa sa dating muka ng diyosa, wika ng marami pinagsukluban ng langit at lupa maging impyerno ay nakialam pa. Hiling nito sa diyosa ibahagi ang sikreto niya sa pagbabago ng uling at naging isang ginto, ngunit ang kagandahan ng diyosa'y panlabas lang sapagkat kanyang budhi lubos-lubos ang kaitiman. Itinaas ang kilay at saka pumanhik, hindi niya namalayan ang nagbabadyang panganib. Plok! Plak! Inay ko po'y kaysakit! Ang diyosang marikit, napasubsob sa putik. Ngunit sa halip na malambot ang lupang hahagip 'yon pala'y sa ilalim may nakatagong talim. Matigas niyang mukha ginuhitan ng pait ang maladiyosang matrona nasiraan ng bait. Lahat ng tao'y naengganyong lumapit, sa lakas ng kanyang sigaw dahil sa sobrang sakit. Imbis na tulunga'y pinagtawanan, nilait. “Hahaha! Buti nga sa 'yo, mayabang ka kasi,” ang kanilang sambit. Luha niya'y nangingilid, ngunit walang pasubali, ang kutya nila'y sumasabay sa ulang masidhi. Sa hindi niya inaasahan, dinamayan siya ng isa. Isang pamilyar na mukhang hindi rin naman naiiba sa kanya. Magbuhat noon, natutunan niya ang isang malaking leksiyon: “Mas masarap ang maging duryan, kaysa maging isang mamon.”
0
Aug 29, 2017
Aug 29, 2017 at 3:46 AM UTC
Jamaedurian
Si Jamaeda: Isa siyang matrona na ang pangarap ay ang wagas na kagandahan. Palagi siyang nilalait ng kanyang mga kaeskwela. Maging mga kapatid niya ay nilalayuan siya. Samantala, ang mga magulang niya ay ikinahihiya ang kanyang kakatwang presensiya. Isang araw, kanyang natuklasan isang natatanging pormula upang makamtan pinakamimithing kagandahan. Mula sa laboratoryo lumabas ang isang mestisang diyosa na siyang nagdulot nang tiyak na pagkahulog ng bawat panga na nilalampasan niya. Puri dito, puri doon. Ang tainga niya ay pumapalakpak. Kaway rito, kaway doon, hindi siya matigil sa kahahalakhak. “Sa wakas,” ika niya, kagandaha'y napasakanya. Subalit, ngunit, datapwat, langit biglang kumulog, kumidlat. Habang ang diyosa'y pauwing mahinhing naglalakad, nakasalubong niya ang isang matrona na siyang nagpaalala ng mapait na nakaraan niya. Itsura ng matrona sadyang kasuka-suka mas masahol pa sa dating muka ng diyosa, wika ng marami pinagsukluban ng langit at lupa maging impyerno ay nakialam pa. Hiling nito sa diyosa ibahagi ang sikreto niya sa pagbabago ng uling at naging isang ginto, ngunit ang kagandahan ng diyosa'y panlabas lang sapagkat kanyang budhi lubos-lubos ang kaitiman. Itinaas ang kilay at saka pumanhik, hindi niya namalayan ang nagbabadyang panganib. Plok! Plak! Inay ko po'y kaysakit! Ang diyosang marikit, napasubsob sa putik. Ngunit sa halip na malambot ang lupang hahagip 'yon pala'y sa ilalim may nakatagong talim. Matigas niyang mukha ginuhitan ng pait ang maladiyosang matrona nasiraan ng bait. Lahat ng tao'y naengganyong lumapit, sa lakas ng kanyang sigaw dahil sa sobrang sakit. Imbis na tulunga'y pinagtawanan, nilait. “Hahaha! Buti nga sa 'yo, mayabang ka kasi,” ang kanilang sambit. Luha niya'y nangingilid, ngunit walang pasubali, ang kutya nila'y sumasabay sa ulang masidhi. Sa hindi niya inaasahan, dinamayan siya ng isa. Isang pamilyar na mukhang hindi rin naman naiiba sa kanya. Magbuhat noon, natutunan niya ang isang malaking leksiyon: “Mas masarap ang maging duryan, kaysa maging isang mamon.”
Continue reading...
103
Panibagong tula nanaman Panibagong eksena sa aking buhay ay iyong masasaksihan Handa ka na bang mabasa kung paano ako nasaktan? Ng mga salitang binitawan ng taong aking pinapahalagan Nagsimula ito nung panahon na ako ay iyong pinangakuan Ndi ko inaasahan na magkakaroon ito ng epekto sa aking katauhan Katauhan na aking binuo at iniingatan Ngunit masisira ulit ng dahil sa mga pangakong nag wakas ng dahil sa mga pangyayaring di inaasahan Akala ko iba ka sa mga taong sa akin ay ng iwan Ang hindi ko alam isa ka rin plang martilyo na lahat ng pangako ay napapako lamang Pinaramdam mo saakin ang saya na tumatak sa aking isipan Ngunit nag iwan din ng sakit na hinding hindi ko malilimutan Nakabangon ako dahil naging matatag ako kinaya kong labanan ang sakit na iniwan mo Kahit na binalik mo ang isang bagay na matagal ko ng gustong itago Sinira mo nanaman ang pagtitiwala ko sa mga taong nasa paligid ko Pero salamat pa rin sayo Kahit na ganito ang nangyari sa buhay ko May aral kang iniwan sa kokote ko At yun ay wag magtiwala kung kani kanino Ndi sapat ang tagal ng pagkakakilala Para mapatunayan na ndi ka iiwan bigla Dahil pag may nahanap ng iba Na nagpapasaya  sakanya ng sobra Makakalimutan nia ang taong nasa tabi nia sa tuwing siya ay may problema Maaring ndi naging sapat ang effort na pinakita mo Para sakanya na ndi marunong makuntento At naghahangad pa ng mas matinding lambing at pag suyo Kaya wag **** sisihin ang sarili mo,wala kang kasalanan sa mga ito Laging tatandaan at wag na wag kakalimutan Ang taong marunong makuntento sa kanyang naiibigan Ay nagmamahal ng purong katotohanan Hindi ko sinasabing ikaw ay aking nagustuhan Wag umasa at baka masaktan Pero ako ay aminado na muntikan Muntikan na akong mahulog sa isang taong torpe at gago At easy to get ang gusto Ayaw mo ng make up at kung ano anong pampaganda Pero ung jowa mo muka ng pabrika ng harina Sa sobrang puti ng kanyang pagmumukha Nakakatawang isipin na ndi mo napanindigan ang binitawan **** salita Maraming pagbabago Ung taong nakasanayan ko Ngayon wala na sa piling ko May iba ng babaeng gusto Pero masaya ako sa buhay ko Dahil may mga taong nandyan para damayan ako Intindihin ung ugaling minsan walang sinasanto At ung pag iisip na ndi maiintindihan ng kung sino sino Naguguluhan ako ngayon Pero ndi ako pinapabayaan ng bakasyon Binibigyan niya ako ng mga bagay na maaring pagbalingan ng aking atensyon At andyan ang tropa handang makinig sa aking drama at orasyon May isang mahalagang taong sakin nag sabi Mahalagang matutunan ang pagmamahal sa sarili Upang maging puro at totoo ang pagmamahal mo sa iba At maging buong pagmamahal ang maibibigay mo saiyong sinisinta Sa bawat tao na sa atin ay nang iiwan Wag mawalan ng pag asa dahil sila ay lumisan Maaring sila ay nag iwan ng isang aral na dapat tandaan At sa hinaharap ay magamit sa mga mararanasan
0
May 7, 2020
May 7, 2020 at 6:33 AM UTC
Aral na natutunan mula sa mga nang iwan
Panibagong tula nanaman Panibagong eksena sa aking buhay ay iyong masasaksihan Handa ka na bang mabasa kung paano ako nasaktan? Ng mga salitang binitawan ng taong aking pinapahalagan Nagsimula ito nung panahon na ako ay iyong pinangakuan Ndi ko inaasahan na magkakaroon ito ng epekto sa aking katauhan Katauhan na aking binuo at iniingatan Ngunit masisira ulit ng dahil sa mga pangakong nag wakas ng dahil sa mga pangyayaring di inaasahan Akala ko iba ka sa mga taong sa akin ay ng iwan Ang hindi ko alam isa ka rin plang martilyo na lahat ng pangako ay napapako lamang Pinaramdam mo saakin ang saya na tumatak sa aking isipan Ngunit nag iwan din ng sakit na hinding hindi ko malilimutan Nakabangon ako dahil naging matatag ako kinaya kong labanan ang sakit na iniwan mo Kahit na binalik mo ang isang bagay na matagal ko ng gustong itago Sinira mo nanaman ang pagtitiwala ko sa mga taong nasa paligid ko Pero salamat pa rin sayo Kahit na ganito ang nangyari sa buhay ko May aral kang iniwan sa kokote ko At yun ay wag magtiwala kung kani kanino Ndi sapat ang tagal ng pagkakakilala Para mapatunayan na ndi ka iiwan bigla Dahil pag may nahanap ng iba Na nagpapasaya  sakanya ng sobra Makakalimutan nia ang taong nasa tabi nia sa tuwing siya ay may problema Maaring ndi naging sapat ang effort na pinakita mo Para sakanya na ndi marunong makuntento At naghahangad pa ng mas matinding lambing at pag suyo Kaya wag **** sisihin ang sarili mo,wala kang kasalanan sa mga ito Laging tatandaan at wag na wag kakalimutan Ang taong marunong makuntento sa kanyang naiibigan Ay nagmamahal ng purong katotohanan Hindi ko sinasabing ikaw ay aking nagustuhan Wag umasa at baka masaktan Pero ako ay aminado na muntikan Muntikan na akong mahulog sa isang taong torpe at gago At easy to get ang gusto Ayaw mo ng make up at kung ano anong pampaganda Pero ung jowa mo muka ng pabrika ng harina Sa sobrang puti ng kanyang pagmumukha Nakakatawang isipin na ndi mo napanindigan ang binitawan **** salita Maraming pagbabago Ung taong nakasanayan ko Ngayon wala na sa piling ko May iba ng babaeng gusto Pero masaya ako sa buhay ko Dahil may mga taong nandyan para damayan ako Intindihin ung ugaling minsan walang sinasanto At ung pag iisip na ndi maiintindihan ng kung sino sino Naguguluhan ako ngayon Pero ndi ako pinapabayaan ng bakasyon Binibigyan niya ako ng mga bagay na maaring pagbalingan ng aking atensyon At andyan ang tropa handang makinig sa aking drama at orasyon May isang mahalagang taong sakin nag sabi Mahalagang matutunan ang pagmamahal sa sarili Upang maging puro at totoo ang pagmamahal mo sa iba At maging buong pagmamahal ang maibibigay mo saiyong sinisinta Sa bawat tao na sa atin ay nang iiwan Wag mawalan ng pag asa dahil sila ay lumisan Maaring sila ay nag iwan ng isang aral na dapat tandaan At sa hinaharap ay magamit sa mga mararanasan
Continue reading...
60
***Jika kau tanya siapa aku Bagaimana harus kujawab?*** *Tiada hari tanpa kukenakan kedok tebal ini Menebar senyum, canda, berpesta Aku meraung sambil tertawa Riasan mata dan bibir dengan berbagai opsi warna Jangan! Jangan terlalu pucat juga jangan terlalu mencolok Nanti orang tidak senang Kau kan harus memuaskan setiap mata Jangan lupa pasang tameng itu tanggal demi tanggal Jika tak lalai kalungkan secercah pamor dan aga Bagaimana jika terlalu pucat? Ah ya orang  tidak suka Cakap nista kan menghardik Memekik Menghamun Siapa monyet abu kucam menjijikkan didepanku? Namun jika terlalu mencolok Jua hinaan berkunjung ada Biar ku beritahu Mereka tak suka kau lebih darinya Aku benci dunia Aku berantakan Kecurian Namaku hilang dimakan cacian Bagaikan karang tertutup berjebah rumput lautan Aku mahkota yang hilang Ah! Omong kosong semua! Enyah kau kepala cemar Umbi harus kembali didekat akar Aku berkenan rujuk atas jasadku Biar aku melalak tinggal abu Aku enggan gemang Aku punya Sembilan nyawa Jika kau tanya siapa aku Aku namaku Jangan berani-berani hina nama itu! Marcapada boleh berlimpah belang dan muka dua Aku  jijik serupa dengan dunia*
0
May 11, 2016
May 11, 2016 at 8:54 AM UTC
Jika Kau Tanya Siapa Aku
T'lah kumiliki nurani bopok dan renta Warisan ibu ayah Membungkus kasih, dengki, segan, damai, resah, amarah Begitu bancuh dan arau Sang aku berbagi pada kekasihnya Sosok gagah terpercaya Aku dan gagah melanglang Beriringan menggandeng nurani Nurani amat bahagia Demikian puas ceria Hingga sosok gagah itu mulai muak Jemu, bosan katanya Menghempas jemari aku Dan mencampakkan nurani serupa buangan Cakapnya aku bersalah Tak jago mengenyangkan Tak tega setilik pun menengok nurani Menepis muka, aku bertanya "Apa nurani tak apa-apa?" Dengan terisak, nurani menyinyir menjawab "Terlihat nestapa dan pilu dari matamu Aku tak seberapa Pikirkan saja dirimu"
0
Jul 1, 2016
Jul 1, 2016 at 2:21 PM UTC
Sang Aku yang Bodoh
Tuwing akoy tumutingala sa mga kumikislap na bituin, Di ko mapigilang maalala ang kislap ng yong mga mata Puno ng misteryo't mga tanong na di kelangang sagutin Tinutuwid ang isip na di mapakali Kinakalma ang pusong may giit sa mundo At pinapabagal ang oras na basta bastang pinapalipas; tila bawat segundo ay may tamis na inaalay. Nagpapalasing sa ligaya habang binubulag ang sarili sa katotohanang 'di na 'yon mauulit Sa katotohanang ito'y ala ala lamang. Nagbabago ang aking pagkatao sa harap ng iyong muka Napapamahal sa lahat ng mga bagay at pangyayaring nagpagtagpo sa atin. Lumalamig ang simoy ng hangin, di mapigilang pumikit at mabuhay sa nakaraang pagkakataon. Maaabot lang pala ang langit sa gitna ng dalawang impyerno. Mahal, maari ba muling magtagal sa iyong piling? Kahit isang ulit lang maipadama mo muli ang langit sa mundo. Nakalimutan ko na kasi ang tamis ng kaligayang idinulot ng pagmahal na galing sayo.
0
Feb 8, 2017
Feb 8, 2017 at 10:11 AM UTC
Pagbigyan
Aku tak pernah anggap kau penting tau, langsung tak pernah. Balik-balik muka kau, Balik-balik muka kau, Pastu satu hari kau takde, Aku mula cari kau. Tiba-tiba kau jadi penting, Sampaikan tertoleh-toleh kiri kanan cari kau. Pastu tengok kau, Dekat belakang tembok pandang aku, Senyum. Celakanya, Berdegup jantung aku.
0
Mar 3, 2015
Mar 3, 2015 at 11:51 AM UTC
Kepada Kau Yang Tak Penting
dan kamu selalu berhasil menemukan cara paling tepat untuk membuatku tersenyum, terdiam, terluka. kadang ada jeda waktunya, kadang dalam saat yang sama. mungkin itu tanda signifikansimu di hidupku. mungkin itu tanda aku yang semakin tak mampu. mungkin itu tanda aku semakin mencintaimu. just a mere sight of you brigthen my day. just a mere sight of you darken my day. sebut saja aku serakah. aku memang tidak bisa berbagi. sebut saja aku egois. rasa sakit ini begitu nyata. membuatku tak sanggup tak buang muka. dan pergi meninggalkanmu sebelum semuanya terbuka.
0
Sep 1, 2015
Sep 1, 2015 at 10:38 PM UTC
you are, who is brighter than the sun
Naglalakad ako pauwi Ninanamnam ang hangin na pilit humahampas sa aking muka Tinitiis ang mga talaro na tila nasa paa ko Hinintay kita Doon sa tagpuan na sinabi nating pagtatagpuan Doon sa upuan sa tabi ng liwasan Doon sa “Dito ang lagi nating kitaan” Na ngayon ay “Siguro mas mabuti mo na akong iwanan” Kaya naglakad ako pauwi Nilibot ang mga pilak at bato sa kalsada Ang mga tutubi at mga langaw na kinakain ang aking kaluluwa Umaasa parin ako na darating ka Pero ang dumating ay ang pananamlay Ang kalungkutan Kinuha ako at itinago sakanyang mga braso Pilit akong kumalas at humiwalay Dinala niya ako sa kanyang tahanan Pinunit at ginahasa ang puso ko Naglalakad ako pauwi Hawak ang puso kong namumutla Ang utak kong kumikirot Hinintay kita
0
Nov 13, 2017
Nov 13, 2017 at 11:58 AM UTC
Naglalakad Ako Pauwi
Gabi-gabi kitang pinapangarap aking mahal Sanhi marahil ng pusong kung umibig ay hangal Regalo ka ng tadhana, hindi naman pwedeng buksan Maamo **** muka sa diwa lang maaaring masdan Rehas ang katumbas ng ating pagibig, hindi pa malayang ipagsigawan Ako'y nananalig laya nati'y ibibigay sa panahong wala ng alinlangan
0
Aug 19, 2020
Aug 19, 2020 at 9:59 AM UTC
Pangarap Muna
Sa mahimbing kong pagtulog Dahil sa puyat at pagod Umidlip at sinarado Sa paligid ko’y hinayaang Saglit ay isarado Sa maingay na paligid Akala ko’y isang panagip Na ang tinig mo na nadirinig Sa mahimbing kong pag tulog Ay gumising Pag tingin ko sa relong aking binabantayan Oras na nga palang pumasok Sa klase kong inaayawan Pag mulat ko at pag tayo Ng maputla kong labi at muka Ariyan ka pala talaga Napaka linaw pa saaking alaala Lagi mo nga pala akong Nakikitang natutulog , sa unang pagkikita Natatawa , humahagikhik Kahit pala tapos na tayo’y Muli , madidinig iyong malambing na tinig Mga alaalang bumalik Sa unang pag uusap Saaking pag-gising Sa pag tulog kong mahimbing Pag gising ko’y kasabay ng pag tumba Pakiramdam ko’y nariyan ka pa Puso kong tulog at natakot ng mahulog pa Muli naka ramdam ng saya Dahil kahit papaano May pakialam ka parin pala sinta “Andyan na prof niyo, kakapasok lang” Mga salitang binanggit **** saglit Gusto kong ngumiti ngunit nahihiya ulit Pero salamat , dahil narinig ko muli iyong tinig Na nag paalala saakin Na bukod sa orasang aking binabantayan Kailangan ko ng pumasok Sa klaseng mag papalimot saakin Ng iyong ala-ala sinta. Muli.
0
Mar 1, 2020
Mar 1, 2020 at 9:27 PM UTC
“Muli”
Ahh, judul... Kuliat ia akhir-akhir ini begitu menyebalkan Begitu merangah, berusaha mencolok Aku tidak yakin dia melakukannya dengan tidak sadar Aku tahu dia menginginkan sesuatu Kuasa! Aha, itu sudah pasti kuasa Kuliat ia begitu sombong hanya karena posisinya yang sedikit diatas Memandang rendah kata-kata serumpun yang ada di bawahnya Acuh melihat titik dan koma yang baginya tak ada apa-apanya Hanya karena font yang sedikit tebal dan size yang agak besar Membuat masyarakat kata memilihnya untuk mewakili suara mereka Pun merasa tak sebanding dengan apa yang dimiliki ‘Si Congkak’ itu Kata merasa rendah, titik koma tak berdaya Dan mereka... Kalah atas kedaulatannya sendiri Padahal judul hanya tak sadar Bahwa kuasa yang dimilikinya itu bukan karena dirinya sendiri Ia lahir karena keresahan kata Yang terombang-ambing bagai kapal di ganasnya lautan Menggantung bagai kepompong, terpenjara dalam ketidaksempurnaan Melayang-layang bak daun jatuh ditiup angin, tak tentu arah Mendambakan hidup yang bahagia dan tenteram untuk merdeka Karena ketakutan kata-lah Judul hadir sebagai jawaban Agar kata dilirik pembaca Agar kata digunakan dalam ruang diskusi Agar kata hidup dalam kepala Mengakar kokoh dan menjadi abadi Judul adalah cerminan pemimpin di negeri ini Seperti kacang yang acuh pada kulit, lupa diri Bahwa dirinya ada untuk mendengar keresahan Bukannya malah menjadi dalang kerusuhan Bahwa dirinya ada untuk mengerti suara yang dimarjinalkan Bukannya malah membuang muka, lalu lantas pergi meninggalkan Lihatlah ibu yang telah melahirkan Yang terpinggirkan mengandung harapan Yang menanti dengan merapal doa disetiap malam Anak baik jadilah baik Wahai kalian yang duduk manis di kursi tahta Bangkitlah! Kata-kata dan rakyat jelata yang dipandang sebelah mata Mendengarlah! Wahai judul "Si Congkak" juga para pemimpin negeri yang berlagak sok kuasa
0
Feb 27, 2021
Feb 27, 2021 at 11:55 AM UTC
JUDULNYA ADALAH JUDUL
Ahh, judul... Kuliat ia akhir-akhir ini begitu menyebalkan Begitu merangah, berusaha mencolok Aku tidak yakin dia melakukannya dengan tidak sadar Aku tahu dia menginginkan sesuatu Kuasa! Aha, itu sudah pasti kuasa Kuliat ia begitu sombong hanya karena posisinya yang sedikit diatas Memandang rendah kata-kata serumpun yang ada di bawahnya Acuh melihat titik dan koma yang baginya tak ada apa-apanya Hanya karena font yang sedikit tebal dan size yang agak besar Membuat masyarakat kata memilihnya untuk mewakili suara mereka Pun merasa tak sebanding dengan apa yang dimiliki ‘Si Congkak’ itu Kata merasa rendah, titik koma tak berdaya Dan mereka... Kalah atas kedaulatannya sendiri Padahal judul hanya tak sadar Bahwa kuasa yang dimilikinya itu bukan karena dirinya sendiri Ia lahir karena keresahan kata Yang terombang-ambing bagai kapal di ganasnya lautan Menggantung bagai kepompong, terpenjara dalam ketidaksempurnaan Melayang-layang bak daun jatuh ditiup angin, tak tentu arah Mendambakan hidup yang bahagia dan tenteram untuk merdeka Karena ketakutan kata-lah Judul hadir sebagai jawaban Agar kata dilirik pembaca Agar kata digunakan dalam ruang diskusi Agar kata hidup dalam kepala Mengakar kokoh dan menjadi abadi Judul adalah cerminan pemimpin di negeri ini Seperti kacang yang acuh pada kulit, lupa diri Bahwa dirinya ada untuk mendengar keresahan Bukannya malah menjadi dalang kerusuhan Bahwa dirinya ada untuk mengerti suara yang dimarjinalkan Bukannya malah membuang muka, lalu lantas pergi meninggalkan Lihatlah ibu yang telah melahirkan Yang terpinggirkan mengandung harapan Yang menanti dengan merapal doa disetiap malam Anak baik jadilah baik Wahai kalian yang duduk manis di kursi tahta Bangkitlah! Kata-kata dan rakyat jelata yang dipandang sebelah mata Mendengarlah! Wahai judul "Si Congkak" juga para pemimpin negeri yang berlagak sok kuasa
Continue reading...
43
/NI LIFE/ Sometimes mi hu-wrong nikijaribu ku-correct,na mi si perfect so daily niko kwa risklt ya ku-loose vitu ata nili-collect,so we skiza hii tune,yeah ofcourse hii tune si unajua mali safi zi huzinduliwa June.Pingu za maisha nishanunua shoneni vitenge juu nazifunga soon. Samahani,back then kudish kwa sahani kwangu ilisound kifahari,world yangu ilikuwa so untrue na mauongo ki-kanyari,kupata kwangu then ilisound ka monkey kuonekana kalahari,nyi mkinyonga tai zangu nabaki ni nyoka nanyonga,ni saa nane usiku nikiexhaust my poetic pen igeuze words ziwe dishi,DJ akiscratch ilikuwa opportunity ya kuflow nayo na mistari haziishi,mtaa 1960 ndio iliniwai courage ya kusimama mbele ya mahater nikiwashow hii mwaka haiishi meza moja na nyinyi tudishi. Mi hu-acknoledge power ya sir God jo juu ya kuniblessia creativity tangu pre-unit,usitafte amani bila unity certificate ya kugraduate from petty poet to plenty of poems nikailaminate na case ya glass,after kuchoma kuna wasee nilianza nao na siko nao si zao ziliwashow wako "high" class,hii dunia ni ya God so ka unaplan downfall yangu jua success naiwai a thousand times plus. Hii sanaa mi hufanya si rahisi,ata ka Nadia na kalikuwa kashaa tamba ilibidi ameitisha maombi,ka si Sunday siogi,mi nimezoea kula jasho yangu that's why unaskia nikiongea sh*t that is stinky. So ukihustle na biz ya kuuza charcoal jua ***** hands zi hukuwa sign ya clean money,na since muka aende silent mi ndio nimekuwa nikiwasha nare kwa stage bila lyta,mi ndio nimekuwa nikijua mbona mapema ye hurauka.Hii time short nimekuwa hapa nilikuwa na blessings za mama no wonder sijastammer,ka nimekubamba scratch kwa tenje uniseti...stage ndio home na sijaplan kuhama. -P€TT¥PO€T ✍️ ©2020.
0
Jun 18, 2020
Jun 18, 2020 at 3:12 AM UTC
/NI LIFE/
/NI LIFE/ Sometimes mi hu-wrong nikijaribu ku-correct,na mi si perfect so daily niko kwa risklt ya ku-loose vitu ata nili-collect,so we skiza hii tune,yeah ofcourse hii tune si unajua mali safi zi huzinduliwa June.Pingu za maisha nishanunua shoneni vitenge juu nazifunga soon. Samahani,back then kudish kwa sahani kwangu ilisound kifahari,world yangu ilikuwa so untrue na mauongo ki-kanyari,kupata kwangu then ilisound ka monkey kuonekana kalahari,nyi mkinyonga tai zangu nabaki ni nyoka nanyonga,ni saa nane usiku nikiexhaust my poetic pen igeuze words ziwe dishi,DJ akiscratch ilikuwa opportunity ya kuflow nayo na mistari haziishi,mtaa 1960 ndio iliniwai courage ya kusimama mbele ya mahater nikiwashow hii mwaka haiishi meza moja na nyinyi tudishi. Mi hu-acknoledge power ya sir God jo juu ya kuniblessia creativity tangu pre-unit,usitafte amani bila unity certificate ya kugraduate from petty poet to plenty of poems nikailaminate na case ya glass,after kuchoma kuna wasee nilianza nao na siko nao si zao ziliwashow wako "high" class,hii dunia ni ya God so ka unaplan downfall yangu jua success naiwai a thousand times plus. Hii sanaa mi hufanya si rahisi,ata ka Nadia na kalikuwa kashaa tamba ilibidi ameitisha maombi,ka si Sunday siogi,mi nimezoea kula jasho yangu that's why unaskia nikiongea sh*t that is stinky. So ukihustle na biz ya kuuza charcoal jua ***** hands zi hukuwa sign ya clean money,na since muka aende silent mi ndio nimekuwa nikiwasha nare kwa stage bila lyta,mi ndio nimekuwa nikijua mbona mapema ye hurauka.Hii time short nimekuwa hapa nilikuwa na blessings za mama no wonder sijastammer,ka nimekubamba scratch kwa tenje uniseti...stage ndio home na sijaplan kuhama. -P€TT¥PO€T ✍️ ©2020.
Continue reading...
8
Ah muncul lagi Lelaki benalu kesayanganku mengendap-endap masuk ke pikiran kosong Di hitamnya langit kutemukan selintas retrospeksi terselip diatara bintang kau dadakan hilang tak 1 pun kata kau anggap perlu kau beberkan mulutmu rapat terkunci mungkin penjelasan itu hanya bisa ditemukan di air luka hatimu yang dalam Sini duduk sebentar biar kupinjamkan sepatu heelsku malah tak perlu kudandani kamu tak perlu busana merah muda mencolok kamu sendiri sadar kamu banci, maksudku pengecut Tak sudi kusebut kamu banci banci saja lebih jantan darimu mereka berani unjuk diri depan dunia gagah gigih tampil beda mencolok meniupkan asap rokok ke muka komentator Ada udang dibalik batu ada busuk dibalik hadirmu kau pergi karena kau anggap tak ada lagi gunaku bagimu kan? Dalam senyum sumingrah kuucap syukur pada Bapa di sorga sebab benalu sepertimu tak pantas ada disini jam pasir telah dibalik segera akan habis waktu permatamu biar gelapnya malam yang menghajar pancaran sinarmu yang menjijikan Lelaki benalu kesayanganku habis digerogoti nafsu keserakahannya
0
Jul 3, 2019
Jul 3, 2019 at 12:30 PM UTC
Banci Saja Lebih Jantan
Muling nawala ang aking inspirasyon Para gumawa muli ng mga Makabuluhang tula Na minsan lamang lumabas sa aking mga bibig Mga nasayang na memorya Hanggang tala isipan nalamang Masakit, nakakasulasok para bang sinasakal Sinasakal ng kahapon kung anong ginawa ko sa kahapon Ano bang ginawa mo At bakit ako nahulog sayo Nahulog sa walang kasiguraduhan Ngunit itinuloy ko parin Napaka tanga ko sa oras na iyon Ngunit wala akong pinagsisihan Dahil lahat ng ito'y totoo Kahit muka akong tarantado Handa akong iwan mo ako Dahil una palang sinugal ko na sarili ko At alam ko una palang talo na agad ako Ano ba naman laban ko sa ibang balato Kung sarili ko pantalo At dahil sa mga desisyon kong akala Muling nawala ang aking inspirasyon Para gumawa ng tula Tulang makabuluhan Na minsan lamang lumabas sa aking mga bibig
0
Feb 15, 2020
Feb 15, 2020 at 8:24 AM UTC
Nawala muli
Para sakanya na hindi nag sawa Para sa isang babae na bigay ng diyos na para saakin ay katumbas ng milyong biyaya Para sa inang  hindi nag sasawang Mag bigay ng pag ibig saamin , kanyang pamilya. Hindi ka nag damot at hindi nag kulang Ibinigay ang lahat kahit minsan ikaw ay mawawalan na Hindi ko man masabi ngunit itoy aking nadarama Ngunit nakikita ko parin ang pag ngiti mo sayong muka Kaya iyong anak ay namamangha May isang ina na “makalas at pamang unawa” Madalas man akoy takot sayo ngunit pinadama **** andyan ka at  tatapik sa balikat ko at sasabihing  “huwag ka ng umiyak anak andito lang kami ng iyong ama” Mapadalas man kitang mapaluha dahil saaking nagagawa ngunit hindi ka nag sawang mahalin ako ng walang pangamba Salamat at andyan ka simula pa nung una. Para sayo na hindi nag sawa , mama mahal na mahal kita.
0
Feb 23, 2020
Feb 23, 2020 at 7:29 PM UTC
“Para sakanya na hindi nagsawa”
ah bagaimanalah aku bisa menulis tentangmu? kerna tak ada bait kata bisa melukis senyummu tak ada puisi indah dapat menceritakan bagaimana matamu bersinar cemerlang saat kau jatuh cinta, dan tak ada tulisan yang bisa membuat tafsiran fikiranmu yang sesak. kamu sempurna, aku sahaja yang biasa buat kamu. . . malam itu kita sibuk berbahas soalan, tapi... tak kau habiskan cerita tentang kisah cintamu yang berakhir kejam, tentang amarahmu terhadap ditaktor dan bencimu pada korupsi, dan tentang bagaimana angin rindu entah dari siapa yang tak lagi menyapa pipimu... "kamu cantik" cara kau memutus obrolan kita, "kamu pintar!" bilangku sebagai jawapan pada pujian itu . . seperti kecewa dengan semesta yang tak pernah ramah denganmu "dunia ini sibuk, ya? porak perandanya tak habis" kau soalkan dunia kepada ku seperti sengaja... . aku yang mentah soal dunia dan kamu seolah tahu selok beloknya fikiranmu kacau banyak soalan tak berjawab ada cerita yang tak kau bilang pada dunia ada luka yang tak tersembuh dengan cinta ada rindu yang tak disentuh dan ada nama yang tak ingin kau sebut riak muka mu aku tahu, kamu sedang tak aman tapi kau temukan nyaman denganku aku yang sifatnya sementara . ah.. bagaimanalah aku bisa menulis tentangmu? kamu terlalu bijaksana buat ku kau bukan lawanku... dan aku cuma ingin menyentuhmu mengubat jiwamu.. ah.. bukan, aku ingin merinduimu! meski kita tak lagi pernah bertatap mata . . . semoga kita ketemu ya?
0
Aug 30, 2022
Aug 30, 2022 at 10:33 AM UTC
bukan puisi buatmu tapi kisah dongeng malam buat kamu
Sore, pasca hujan turun. Kami menyusuri setapak di pinggir hampar padi demi beberapa bungkus mi. Seperjalanan kami hanya membicarakan hal-hal kecil yang belum pernah diperhatikan masing-masing dari kami. Seakan paus di laut begitu penting dibahas dari perjalanan kecil itu. Kami bawa payung satu-satu, tapi tanpa payung sepertinya teduh sudah hadir. Kami juga pernah pulang lewat jalan kecil yang berakhir di muka ungaran setelah makan siang. Dia; temanku menatap nanar muka ungaran. Wajah kecilnya tersapu rambutnya yang mengikut angin. Ia teringat teras rumah, teh hangat, dan ibunya yang tiada. Udara bukan main sejuk, tapi ceritanya bukan main menusuk. Aku suka petrikor. Ia selalu berhasil mengundang rona juga lara. Salah satu anugerah tersederhana yang pernah tercipta seakan hanya untuku saja.
0
Apr 17, 2018
Apr 17, 2018 at 7:06 AM UTC
Petrikor
merah jambu bukan lagi warnaku meski masih ada putih hitam juga yang aku pilih 7 tahun telah aku rasakan mati cukup tiga, mungkin jiwaku tiada lagi baki sering ku ingin pulang bertinta di atas muka surat yang sama tiap kali itu juga lemas aku berperang tenat kepalaku melawan apa yang di minda rapat aku tutup mata yang segar mendambakan saat ia terbuka sepi di dalam penuh di luar melakar noktah di sudut sengsara kerana begitu aku rindu waktu diriku dihiasai merah jambu.
0
May 3, 2020
May 3, 2020 at 2:31 PM UTC
Merah Kelabu
PAGI!!! Segeralah tunjuk muka Aku benci dianiaya pekat malam Dengan beban rindu sialan!
0
Jun 13, 2021
Jun 13, 2021 at 3:25 PM UTC
...