Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"minimithi" poems
Kailan mo nasabing malaya ka na kung pati magulang mo ay hinihigpitan ka. Anong kalayaan mayroon ka ba kung habambuhay ka namang nakatali sa punding bombilya. Lahat ba kaya **** gawin upang maging malaya ka kung bawat paraang alam mo'y laging pumapalya? Alam mo ba ang tunay na kahulugan ng Kalayaan kung sa sarili mo'y hindi mo magawang lumaya? Yelo lang ang malamig at hindi apoy na nagngangalit, kaya bakit hindi mo subukang maging malaya? Aanhin mo ang kayamanan sa mundo kung watak-watak naman ang pamilyang kinalakihan mo? Aabutin mo ba ang pangarap mo kahit ilang pana at sibat pa ang tumambad sa iyo? Nasa iyong mga kamay ang kalayaang minimithi mo at ikaw ang tanging makagagawa lamang nito.
0
Jun 12, 2016
Jun 12, 2016 at 11:07 AM UTC
KALAYAAN - Tulang Akrostiko
Simulan natin sa katapusan nang taon, Naging dahilan nang araw-araw kong pagbangon, Naalintana ang palagiang paglamon, At uminit ang Pasko nang kahapon. “Napakaganda nang buhok mo”, aking bati, Para sa minimithi kong binibini, Pagmamahal mo’y sa akin’y biglaang sumapi, Noon ko ipinagdarasal na makita kita’ng parati. Humingi nang payo kung kani-kanino, Upang manatiling aktibo’t ‘di mablangko, Bagama’t ang kinauukalan mo’y malayo, ‘Di nagtagal, nagkaroon na din nang “tayo” Araw-araw magkausap simula noong ikalabing-walo nang Enero, Nagpatuloy hanggang Pebrero pati Marso, Kadalasang naiisip kapag nag-iisa sa kwarto, Hanggang sa eskwela, daanan, lansangan, lungsod, barangay’t baryo. Naputol man ang ating koneksyon, Hinding-hindi ka mawawala sa ‘king imahinasyon, Ipinagbawal man upang turuan nang leksyon, Sa araw-araw ang pag-ibig mo’y aking binabaon. Pinaghigpitan man’y iginagalang ko Ang desisyon at pagmamahal nang mga magulang mo, Sa ika-dieciocho ka pa daw pwedeng magka-novio, Nag-atubili, sumagot ako nang “opo”. Lahat daw nang inaantay at pinaghihirapan, Ay mayroong napakalaking kahalagahan, Kahit alinma’y sakit ay aking ginampanan, Upang sumunod lamang sa natatanging kasunduan. Kaya nandito ako ngayon, Na may pagmamahal at may mga pagtitiis na naipon, Nanabik sa pangako nang kahapon, Sa pangakong uuwi ka sa iyong selebrasyon, Ngayong ika-siyam nang Pebrero, Nais kong malaman mo na pag-ibig ko sayo’y ‘di magbabago, Nag-intay, nagtiis, nahirapan, ngunit ‘di napagod, Dahil umaapaw ang pagmamahal mula labas hanggang ubod.
0
Jun 4, 2018
Jun 4, 2018 at 9:36 AM UTC
Dieciocho (Eighteen)
Simulan natin sa katapusan nang taon, Naging dahilan nang araw-araw kong pagbangon, Naalintana ang palagiang paglamon, At uminit ang Pasko nang kahapon. “Napakaganda nang buhok mo”, aking bati, Para sa minimithi kong binibini, Pagmamahal mo’y sa akin’y biglaang sumapi, Noon ko ipinagdarasal na makita kita’ng parati. Humingi nang payo kung kani-kanino, Upang manatiling aktibo’t ‘di mablangko, Bagama’t ang kinauukalan mo’y malayo, ‘Di nagtagal, nagkaroon na din nang “tayo” Araw-araw magkausap simula noong ikalabing-walo nang Enero, Nagpatuloy hanggang Pebrero pati Marso, Kadalasang naiisip kapag nag-iisa sa kwarto, Hanggang sa eskwela, daanan, lansangan, lungsod, barangay’t baryo. Naputol man ang ating koneksyon, Hinding-hindi ka mawawala sa ‘king imahinasyon, Ipinagbawal man upang turuan nang leksyon, Sa araw-araw ang pag-ibig mo’y aking binabaon. Pinaghigpitan man’y iginagalang ko Ang desisyon at pagmamahal nang mga magulang mo, Sa ika-dieciocho ka pa daw pwedeng magka-novio, Nag-atubili, sumagot ako nang “opo”. Lahat daw nang inaantay at pinaghihirapan, Ay mayroong napakalaking kahalagahan, Kahit alinma’y sakit ay aking ginampanan, Upang sumunod lamang sa natatanging kasunduan. Kaya nandito ako ngayon, Na may pagmamahal at may mga pagtitiis na naipon, Nanabik sa pangako nang kahapon, Sa pangakong uuwi ka sa iyong selebrasyon, Ngayong ika-siyam nang Pebrero, Nais kong malaman mo na pag-ibig ko sayo’y ‘di magbabago, Nag-intay, nagtiis, nahirapan, ngunit ‘di napagod, Dahil umaapaw ang pagmamahal mula labas hanggang ubod.
Continue reading...
36
Binibining aking minimithi, sana'y maging masaya ka sa huling araw nating magkasama, sana'y ipagpatuloy mo ang iyong pagkamasayahin at palangiti, dun pa lamang ako'y labis nang masaya kahit ika'y may kasama ka nang iba. Binibini, sana'y wag kang maawa sa aking pagsuko at pagkabigo sa pag suyo sa iyo. Dahil sa sandaling nagtangka akong ligawan at pangitiin ka ako'y iyong napasaya nang makita kang nakangiti at masaya nang dahil sakin. Binibining aking minimithi, ako sana'y iyong patawarin kung minsan ako'y nakakainis na, sana'y maintindihan mo na ikaw lamang ang nagbibigay kulay saaking araw na matamlay at tila walang kinabukasan. Binibini, sana'y malaman mo na ako'y magiging ok pag dating ng panahon. Ang hinihiling ko lamang ay ang iyong kasiyahan na sana'y matupad, dahil alam ng lahat na, ang nararapat sayo ay ang kasiyahan sa mundo. Paalam.
0
May 22, 2018
May 22, 2018 at 5:55 PM UTC
Binibini
habang naglalakad ako sa lupain ng mga sirang pangarap, mayroon akong pangitain sa napakaraming bagay. ang mga paghihinagpis tila baga'y tumutulong upang madagdagan ang aking pasan sa mundo. aking napagtanto na ang kaligayahan ay isang kalinlangan lamang. sa aking pagkalumbay at pakiramdam ng disorientasyon, buong buhay ko'y nabuhay sa takot. ang mundo'y pinamumunuan ng mga batas ng poot na matatagpuan sa iba't ibang dako. kaya naman ay ang mga nakararanas ng dalisay na kaligayahan ay isang hindi pangkaraniwang pangyayari. sa bawat araw ng aking paghihirap, umaasang makakaahon sa ilang butil ng kasaklaman ngunit sa kaibuturan ko, wala akong ibang makikita kungdi ang kasuklaman ng buhay. patuloy akong naglalakad sa mga anino upang maghanap ng liwanag ngunit aking napagtanto'y malinaw kong nakikita na wala nang ibang paraan upang makalabas pa sa suliraning ito. sa aking buong pagkabuhay, dala-dala ko ang mga basag na pag-asa't mga tipak na salamin. ang tanging sinag ng araw ang natitirang kislap ng aking mga masidhing lunggati sa rurok ng tagumpay. kung iyong titignan ang marikit na lilim ng gintong apoy na nagngangalit sa kanluran, ito ay ang aking mga minimithi na nakalilim sa puwang ng kalangitang asul. nais kong lumipad nang malaya tulad ng isang ibon sa kalawakan. sa mga kislap ng mga tala'y nakatingin, hinihiling na sana ang panagimpan ko'y dinggin. lahat ng iya'y hindi makakamtan sapagkat ako'y isang hamak na bata lamang na nangangarap ng imposible. pinapanood malunod ang aking sariling mundo mula sa aking bintana'y natatanto, mga pangarap ko'y dahan-dahang inaanod. sa araw-araw na aking paglalakbay sa mga repleksyon ng kadiliman, isa lang ang aking katanungan, isang ilusyon lamang ba ang kapayapaang aking matagal nang inaasam?
0
Apr 21, 2022
Apr 21, 2022 at 6:29 AM UTC
isang kislap ng pangarap
habang naglalakad ako sa lupain ng mga sirang pangarap, mayroon akong pangitain sa napakaraming bagay. ang mga paghihinagpis tila baga'y tumutulong upang madagdagan ang aking pasan sa mundo. aking napagtanto na ang kaligayahan ay isang kalinlangan lamang. sa aking pagkalumbay at pakiramdam ng disorientasyon, buong buhay ko'y nabuhay sa takot. ang mundo'y pinamumunuan ng mga batas ng poot na matatagpuan sa iba't ibang dako. kaya naman ay ang mga nakararanas ng dalisay na kaligayahan ay isang hindi pangkaraniwang pangyayari. sa bawat araw ng aking paghihirap, umaasang makakaahon sa ilang butil ng kasaklaman ngunit sa kaibuturan ko, wala akong ibang makikita kungdi ang kasuklaman ng buhay. patuloy akong naglalakad sa mga anino upang maghanap ng liwanag ngunit aking napagtanto'y malinaw kong nakikita na wala nang ibang paraan upang makalabas pa sa suliraning ito. sa aking buong pagkabuhay, dala-dala ko ang mga basag na pag-asa't mga tipak na salamin. ang tanging sinag ng araw ang natitirang kislap ng aking mga masidhing lunggati sa rurok ng tagumpay. kung iyong titignan ang marikit na lilim ng gintong apoy na nagngangalit sa kanluran, ito ay ang aking mga minimithi na nakalilim sa puwang ng kalangitang asul. nais kong lumipad nang malaya tulad ng isang ibon sa kalawakan. sa mga kislap ng mga tala'y nakatingin, hinihiling na sana ang panagimpan ko'y dinggin. lahat ng iya'y hindi makakamtan sapagkat ako'y isang hamak na bata lamang na nangangarap ng imposible. pinapanood malunod ang aking sariling mundo mula sa aking bintana'y natatanto, mga pangarap ko'y dahan-dahang inaanod. sa araw-araw na aking paglalakbay sa mga repleksyon ng kadiliman, isa lang ang aking katanungan, isang ilusyon lamang ba ang kapayapaang aking matagal nang inaasam?
Continue reading...
4
*Halina kayong lahat at makinig! Magdikit-dikit at magkapit-bisig! At sabay pakiramdaman ang tahimik na unos ng isang dakilang puting kandilang upos.* Dito sa ating liblib na barrio Nakatago ang isang kandilang puti Labis na mahaba; ang pasensya na tila kayang hintayin ang walang hanggan. Ngunit labis na manipis; na kaybilis tablan at lapitan ng hinagpis. Dumating ang araw na kinailangang sindihan ang dakilang puting kandila sapagkat nawala at napundi na ang ilaw ng tahanan. Nang idinikit ang posporo sa kanyang mitsa ay hindi sadyang nakapaso ang kandila subalit ang nagsindi ay 'di napigilang magalit, pilit na pinutol ang kandilang puti sa gitna at ito'y nangalahati. Walang nagawa ang kandilang mayumi kundi iiyak ang mainit nitong pagkit ngunit ang tanglaw nito ay kayliwanag buong barrio'y mararamdaman ang kanyang sinag. Ilang araw nangyaring muli ang pagpasong hindi minimithi ang kandilang puti'y patuloy pa ring nangangalahati ngunit ang liwanag sa barrio'y sa kanya pa rin nanggagaling. Dumating ang araw ng kandila na hindi na maaring kalahatiin. Unti-unting sumuko na rin ang mahaba nitong mitsa. Sa huling sandali, ay hindi na nakapagpigil ang mapanghimok na nagsindi. Buong lakas na nag-ipon nang hangin Buong pwersang sumigaw sa kandila. Ang kandila'y 'di na nanlaban at nagtuloy nang manghina. At sa huling bulong ng nagsindi, ang liwanag ng kandilang puti ay napundi. *Halina kayong lahat at makinig Magdikit-dikit at magkapit-bisig sabay pakiramdaman sa walang kibong katahimikan ang umaalulong na hagulgol ng dakilang kandila.*
0
Sep 16, 2016
Sep 16, 2016 at 1:12 PM UTC
Hagulgol ng Kandila
*Halina kayong lahat at makinig! Magdikit-dikit at magkapit-bisig! At sabay pakiramdaman ang tahimik na unos ng isang dakilang puting kandilang upos.* Dito sa ating liblib na barrio Nakatago ang isang kandilang puti Labis na mahaba; ang pasensya na tila kayang hintayin ang walang hanggan. Ngunit labis na manipis; na kaybilis tablan at lapitan ng hinagpis. Dumating ang araw na kinailangang sindihan ang dakilang puting kandila sapagkat nawala at napundi na ang ilaw ng tahanan. Nang idinikit ang posporo sa kanyang mitsa ay hindi sadyang nakapaso ang kandila subalit ang nagsindi ay 'di napigilang magalit, pilit na pinutol ang kandilang puti sa gitna at ito'y nangalahati. Walang nagawa ang kandilang mayumi kundi iiyak ang mainit nitong pagkit ngunit ang tanglaw nito ay kayliwanag buong barrio'y mararamdaman ang kanyang sinag. Ilang araw nangyaring muli ang pagpasong hindi minimithi ang kandilang puti'y patuloy pa ring nangangalahati ngunit ang liwanag sa barrio'y sa kanya pa rin nanggagaling. Dumating ang araw ng kandila na hindi na maaring kalahatiin. Unti-unting sumuko na rin ang mahaba nitong mitsa. Sa huling sandali, ay hindi na nakapagpigil ang mapanghimok na nagsindi. Buong lakas na nag-ipon nang hangin Buong pwersang sumigaw sa kandila. Ang kandila'y 'di na nanlaban at nagtuloy nang manghina. At sa huling bulong ng nagsindi, ang liwanag ng kandilang puti ay napundi. *Halina kayong lahat at makinig Magdikit-dikit at magkapit-bisig sabay pakiramdaman sa walang kibong katahimikan ang umaalulong na hagulgol ng dakilang kandila.*
Continue reading...
49
Sa pagtatapos ng isang kabanata Malungkot na isasara ang huling pahina Mag-iisip sa sandaling pagpapahinga At magbubukas ng panibagong pahina Hindi na mababago pa ang mga mali Sa mga nagdaang pahinang naitahi Ngunit sa bawat aral na sukli Isusulat ang bagay na nagwagi Minimithi'y maisulat ko nawa Sa panibaong aklat na ginagawa Sa aklat na mayroong pahina Tatlong daan at animnapu't lima Ngunit hindi ako ang nagtatakda ng aking daliri May mga bagay na di alinsunod sa aking wari Ngunit pakiusap hangga't maari Ang iyong layunin nasa Langit ang maghari
0
Jan 3, 2023
Jan 3, 2023 at 6:56 PM UTC
Aklat
At dagli na hinalikan Ang namamalirong mga labi niya'y sabik sa unang karanasan Ang sagot ay ang ginoong unang nagpatibok sa kanya ang unang hinalikan Ngunit huli na ang lahat Magpapakasal na sa ibang lakan Sapagkat ang pamilya'y pinagkasunduan Simula pa ng pagkabata, naipakilala na ang nakatadhanang nobyo na mag-aangkin ng kanyang puso Hambog na binata'y sa kanya ang sasal ng kasayahan sa mundo Gaya ng karamihan ay nanligaw din ang pasikatero bago nakuha ang minimithi Sadyang mailap ang pagmamahalan ng mababang uri Ngayon iba na sa kanya ang nagmamay-ari Nang nagkaisang dibdib na'y nawalan ng pag-asa Kahit masilip sa tuwi-tuwina at maibulong ang pintuho sa reyna Bukang-liwayway sa akalang nag-uumaga Takipsilim palang naduhagi sa bawat araw at sa susunod pa Ang hinihingi'y ay ang pag-amin Sa kanya na ang desisyon Mag-iiba sana ang kapalaran sapagkat matimyas ang kanyang pag-irog Kayang iwanan ang karangyaan kapalit ng pag-ibig
0
Jan 11, 2019
Jan 11, 2019 at 8:28 PM UTC
Ang Buhay sa Takipsilim #54
maaaring ako'y nahihibang na, dahil alam ko namang wala akong pag-asa ngunit ano ang aking magagawa, kung sa masilayan ka lamang ako'y masaya na? nang dahil sayo muli kong naramdaman, ang mga paru-paro sa aking tiyan at ang mga ngiting hindi ko man lang namamalayan, kapag ika'y dumadaan sa isip ko paminsan-minsan hindi nais na mailang ka, kaya nama'y pagtingi'y ginawang sikreto sinubukan ko rin ang lumayo, baka sakaling damdamin ko'y magbago ngunit alam naman natin na ito ay malabo, kasing labo ng minimithi kong "ikaw at ako"
0
Feb 10, 2018
Feb 10, 2018 at 8:51 AM UTC
walang titulo.
Lilisan na muna sandali Iidlip lang ng maikli Para sa bukas na papakli Makayanan ko muli Ayos lang ang aking lagay Heto't sabay sa tangay Sa mga nakabibinging ingay Sa mundong patay na ang kulay Umiiwas na mag alala Nagpapanggap na abala At kahit walang napapala Gagawin upang makawala Magaling na mandaraya Sarili ang dinadaya At sa tuwing tinutuya Buhay ang tinataya Tumawa ng malakas Na waring wala ng bukas Hala! piliting pumiglas At sa sarili ay tumakas Ang araw ay natapos na muli Paalam muna sandali At ang aking minimithi Ang bukas ay di na papakli -JGA
0
Oct 7, 2021
Oct 7, 2021 at 12:35 PM UTC
Ayos lang Ako
Para kang bituwin na mahirap abutin na sa tingin ko na kahit kailan hindi ka mapapasaakin ikaw kasi yung tipo na babae na dapat minimithi nung una kitang makita para akong nasa fairytale huminto yung oras at sayo lang nakatingin at yung puso ko tumibok ng napakabilis wala ng preno preno at yung araw na yun alam kong mahal na kita
0
Mar 26, 2018
Mar 26, 2018 at 5:17 AM UTC
ハンナ
Kanan, kaliwa, taas, baba Kahit saang anggulo mo tingnan Hindi ako magiging sya kailanman Gaano man kalayo ang inyong pagitan Siya pa rin ang iyong inaabangan Kanan, kaliwa, taas, baba Kanan Nilingon mo sa kanan ang kanyang mga ngiti Balot ng iyong paningin ang kanyang mapupulang pisngi Kabisado mo na ang galaw ng kanyang labi Habang umaasang ako nalang ang iyong minimithi Kaliwa Hawak ng iyong mga kamay Ang kanyang balikat na lagi **** akbay Di mapigilang ngiti ang sa sistema mo’y nananalaytay Habang ako’y nakatanaw sa mga tawa **** walang humpay Taas Tumingala sa taas ang iyong noo Pinapanalangan na sana’y maging kayo Hinihingi sa Panginoon na sya’y maging sa’yo Habang ako’y nakatingin sa aking mundo Baba Yumuko ang iyong mukha At tumulo ang mga luha Sa harap ng Panginoon, hiningi mo sya Habang ako’y nananalangin na ako nalang sana Ang mga salitang alay ko sa’yo Ay sya ring mga salitang sa kanya’y sinabi mo Ang mga tingin mo sa kanya Ay kagaya ng mga tingin ko sa’yo Ang kurba ng iyong labi Ang pagpula ng iyong pisngi Ang tingkad ng iyong ngiti Nakikita ko ang sarili ko sayo Sa kung paano mo tinitingnan ang babaeng hindi kailanman magiging ako Kahit hingin ko pa siguro sa mga tala Kahit kay kupido pa ipa-pana Hindi pa rin tayo tugma Ang pagtitig mo sa kanya Ay isang paalala na 'wag na akong umasa Sana kaya kong takpan ang iyong mga alaala Ibaon sa limot at tuluyan nang mawala Sana kaya kong buksan Ang puso kong ikaw lang ang laman At tuluyan ka nang palayain Kahit di ka naging akin Pero kahit anong gawin Ikaw pa rin ang sinisigaw ng damdamin Ilang beses ka mang limutin Araw araw ka pa ring alalahanin Kahit masakit, pipiliting maging masaya Kahit hindi ako Pipilitin kong maging buo Para sa'yo At sa taong mahal mo Kaya bahala na Mahal pa rin kita Kahit sya lang ang nakikita ng iyong mga mata
0
Feb 10, 2018
Feb 10, 2018 at 6:17 AM UTC
Ikaw at Siya
Kanan, kaliwa, taas, baba Kahit saang anggulo mo tingnan Hindi ako magiging sya kailanman Gaano man kalayo ang inyong pagitan Siya pa rin ang iyong inaabangan Kanan, kaliwa, taas, baba Kanan Nilingon mo sa kanan ang kanyang mga ngiti Balot ng iyong paningin ang kanyang mapupulang pisngi Kabisado mo na ang galaw ng kanyang labi Habang umaasang ako nalang ang iyong minimithi Kaliwa Hawak ng iyong mga kamay Ang kanyang balikat na lagi **** akbay Di mapigilang ngiti ang sa sistema mo’y nananalaytay Habang ako’y nakatanaw sa mga tawa **** walang humpay Taas Tumingala sa taas ang iyong noo Pinapanalangan na sana’y maging kayo Hinihingi sa Panginoon na sya’y maging sa’yo Habang ako’y nakatingin sa aking mundo Baba Yumuko ang iyong mukha At tumulo ang mga luha Sa harap ng Panginoon, hiningi mo sya Habang ako’y nananalangin na ako nalang sana Ang mga salitang alay ko sa’yo Ay sya ring mga salitang sa kanya’y sinabi mo Ang mga tingin mo sa kanya Ay kagaya ng mga tingin ko sa’yo Ang kurba ng iyong labi Ang pagpula ng iyong pisngi Ang tingkad ng iyong ngiti Nakikita ko ang sarili ko sayo Sa kung paano mo tinitingnan ang babaeng hindi kailanman magiging ako Kahit hingin ko pa siguro sa mga tala Kahit kay kupido pa ipa-pana Hindi pa rin tayo tugma Ang pagtitig mo sa kanya Ay isang paalala na 'wag na akong umasa Sana kaya kong takpan ang iyong mga alaala Ibaon sa limot at tuluyan nang mawala Sana kaya kong buksan Ang puso kong ikaw lang ang laman At tuluyan ka nang palayain Kahit di ka naging akin Pero kahit anong gawin Ikaw pa rin ang sinisigaw ng damdamin Ilang beses ka mang limutin Araw araw ka pa ring alalahanin Kahit masakit, pipiliting maging masaya Kahit hindi ako Pipilitin kong maging buo Para sa'yo At sa taong mahal mo Kaya bahala na Mahal pa rin kita Kahit sya lang ang nakikita ng iyong mga mata
Continue reading...
59
Daming hiling na nais marinig Hiling na minimithi Hiling na maliit pero nagpapasaya Hiling na nagpapatibay Minsay akoy humiling at sa daku netoy natagpuan ko ang bagay na nagdala ng kerot at pighati At ang hiling ay naging mapait Pumapait ang bawat pagbato ng kataga na na animoy isang madilim Na kahapon na nais **** iwaksi Naway sa bawat hiling ay mapakingan Sapagkat batid lang netoy kaligayahan.
0
Mar 15, 2021
Mar 15, 2021 at 1:52 AM UTC
Hiling
Dati-rati, palagi kong hinahangad sa sarili — Sana'y dumating na ang panahong magagawa ko nang lisanin. Dati-rati, palagi kong sinasabi na kaya ko na, Sapat na siguro ang dekantong taon na paghahanda at pinagsamahan natin. Dati-rati, tila ayaw ko nang manatili sa likod ng mga dakilang poste kung tawagin, Naging uhaw sa naghihintay na mala-karagatang pangarap na sisisirin. Dati-rati, ang kasalukuyang pagkakataon ang pinaka-inaasam, Ngayon ikaw ang nais muling masilayan at makapiling lamang. Alam ko malalim pa ang aking sisisirin, Para sa pangarap at pagbabagong minimithi. At sa bagong umagang darating, patuloy ko sanang maisabuhay ang mga aral na iyong ibinahagi.
0
Jan 22, 2018
Jan 22, 2018 at 5:12 AM UTC
DATI
Makulimlim na umaga Sa pasilyong aking kinatatayuan Bigla akong natigilan At ika'y aking pinagmasdan Sa iyong kaastigan Sya namang amo ng iyong kagandahan Sa iyong pagdaan Kasiyahan na dulot ang aking nararamdaman Umaasa ako'ng nawa'y mapansin mo Kahit ang laman ng puso mo ay 'di ako Nabighani mo ng iyong kainosentehan Ang pusong palaging natatanggihan Ngiting Maria Clara Sagot ng iyong labi Kahit 'di tayo magkapareho ng lahi Ikaw parin ang aking minimithi Simpleng tugon ko na ako'y mapansin mo Pero ang laman ng puso mo ay hindi ako Kaya sana'y malaman mo Na kahit di mo ako gusto Ikaw parin ang hinahanap hanap ko Mayroon sana akong sasabihin sa'yo Huwag na huwag mo sanang mamasamain ito Ipangakong di ka magbabago Sa ipagtatapat na nadarama ko Ako'y umiibig at di na kaya ng dibdib Araw-gabi'y naiisip Kung tama ba ito o mali Kung itatago ba ito sa minamahal ko o hindi Ako man sa iyo'y may lihim na pagtingin Akin di'y tinatago baka sa aki'y lumayo ka rin Ngayong alam ko na ako'y itinatanggi mo rin Asahan mo na habang buhay kitang iibigin
0
Feb 21, 2019
Feb 21, 2019 at 6:22 AM UTC
Pasilyo
Sa isang kalmadong gabi, ika'y iniisip Sa puso at diwa, ika'y nakakapit Tila ikaw ang laman ng aking mga tula Bawat salita'y inalay para sa isang musa Hindi mapigilan ang aking mga ngiti Tuwing kagandahan mo'y aking minimithi Ang ngiti na tila ba'y puno ng bait Parang gamot sa lahat ng mga sakit
0
Aug 30, 2025
Aug 30, 2025 at 10:38 AM UTC
Ngiti
Kaygandang pagmasdan ang kalangitan, Punong-puno ng kumikinang na yaman. Nandito pa ang nakakabighaning sinag ng buwan, Na siyang nagtatanglaw nitong gabi ng karimlan. Kaygandang pagmasdan ang iyong mga mata, Punong-puno ng pagmamahal at pag-ibig sinta, Nandito pa ang nakakabighani **** ngiti Na siyang nagbibigay ilaw sa puso kong ikaw lang ang minimithi. Kaygandang pagmasdan ang kalangitan, Punong-puno ng mamahaling kayamanan. Nandito pa ang buwan na nagtatanglaw Nitong gabing musika’y nag-uumapaw. Kaygandang pakinggan ang musika ng gabi, Kasing ganda ng busilak **** mga ngiti sa labi. Nandito pa ang mga yakap **** nagbibigay saya Nitong damdamin na mahal na mahal ka
0
Jul 9, 2019
Jul 9, 2019 at 1:36 AM UTC
GABI AT IKAW
Ikaw'y matalik kong kaibigan Bawat kilos mo'y aking nalalaman Kahit na ito'y tungkol sa kanya Asahan **** narito ako't sumusuporta Sa kanya'y napalapit nang husto Aakalaing kayo na ng lahat ng tao Bawat kilos niya'y sinasabayan at nagmamanman Hanggang sa kanya'y may ibang nararamdaman Ngunit habang tumatagal ay lalong pinasisidhi Na ang pag-ibig niya'y iyong minimithi Ngunit pagseselos ngayo'y nangingibabaw Dahil sa kakaiba **** kilos at galaw Kahit na siya'y tila may iba ng mahal Eto ka pa rin, sa kanya'y patuloy na nagmamahal Kahit na ito'y masakit sa iyo Eto ka't nakangiti at tila nagbabalat-kayo
0
Dec 5, 2019
Dec 5, 2019 at 1:20 AM UTC
Pag-ibig ng aking kaibigan
nasa punto na ko na ayaw kitang mawala napamahal na nga ata ako sayo ng sobra sana huwg mo kong ibalewala pangako, mananatili ako sa hirap man o ginhawa naaalala ko mga bawat sandali habang ikaw ay nasaking tabi parang dati lang, ikaw ay aking minimithi ngayon sakin ka na, nakakasama pa tuwing gabi napaka sarap mo talagang mahalin at kung alam mo lang na sayo ko rin narasanasan maging masaya kahit hindi ko hilingin kaya kahit na gusto nila tayo paghiwalayin hindi ko hahayaan sapagkat ako'y sayo at ika'y akin.
0
Apr 5, 2020
Apr 5, 2020 at 8:39 AM UTC
desidido.
Sa paglubog ng araw at pagsikat ng buwan. Sa ihip ng hangin at patak ng ulan. Sa pagdaan ng taon. At sa bawat paglagas ng dahon. Pangalan mo ang baon. Sa pag-agos ng luha at sa paghikbi, Sa pagsibol ng mangilan-ngilang ngiti. Pauli-ulit na tatanawin, Mga ala-ala mo na kumikinang kasama ng mga bituin. Ikaw ang hiling. Ikaw ang tinatangi. Ikaw ang minimithi. Ikaw ang sinta. Ikaw ang payapa. Ikaw ang pag-ibig. Ikaw ang dalanging nawa'y marinig. Ngayon at sa paglipas ng panahon. Pangalan mo ang sambit ng puso sa bawat alon.
0
Mar 30, 2025
Mar 30, 2025 at 6:10 AM UTC
Hinahanap-hanap kita
Lumalalim na ang gabi Malamig ang simoy ng hangin Ikaw lamang ang nais kong makatabi At ang aking gustong makapiling Oh, paligaw-ligaw tingin Ikaw lamang ang tanging minimithi Ayoko munang umuwi Dito ka muna sa aking tabi Ayoko nang sa iyo ay mawalay pa Huwag mo na akong iwan pa Huwag muna tayong umuwi Kay sarap pagmasdan ng buwan ngayong gabi Hawak ang iyong kamay at lasap ang preskong hangin Ngayo'y nadinig na aking panalangin Kay sarap pagmasdan ng mga tala Singkislap ng iyong mga mata Hawakan mo lamang ang aking kamay At tayo ay nakatingala sa alapaap Ikaw lamang ang aking sinisinta, aking pinapangarap Ang aking minahal ng tunay Sapagkat hanap ng puso ko'y ikaw At wala nang iba pa Dahil mahal kang talaga Ibubuhos lahat ng pagmamahal at oras sa iyo Habang ako ay nandito pa sa mundong ibabaw Ako ay nangungulila sa tuwing tayo ay magkalayo Sa iyo lamang ako uuwi Sa iyo lamang ako mananatili Ikaw lamang ang aking nag-iisang, sinisinta
0
Aug 29, 2023
Aug 29, 2023 at 12:00 AM UTC
Sinisinta (11-8-2022)
Sa gilid ng aking mga mata Hinahayaan kitang pagmasdan Para kang mga tala sa kalangitan Na lumiliwanag gaya ng iyong mga mata Wala na palang saysay ang aking pagtingin Kung hindi naman ako ang hinahanap mo Kung hindi pala ako ang pinapangarap mo Mahirap man kasing aminin Ang matagal ko nang gustong sabihin Na ikaw lamang ang aking minimithi Ang aking hinihiling Puwede bang ako na lang Tayo na lang Ako na lang ang piliin mo Tayo nalang ang magsama Tayo na lang ang magmahalan, aking sinta Oh, hindi ko maitanggi Na ako sa iyo ay may lihim na pagtingin Kusa kitang hiniling Sana nga ay ako na ang gusto **** makasama Mahal na mahal kita Hindi kita iiwanan Hindi papabayaan, lagi kang iingatan Aalagaan, Oh aking sinta
0
Aug 28, 2023
Aug 28, 2023 at 11:29 PM UTC
Aking sinta (11-01-21)