Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"maykapal" poems
Tapos na ang giyera Tapos na ang labanan at hindi matigil na sakitan Tapos na ang nakakatakot na digmaan sa labas ng mga tahanan Tapos na. Pipiliin ko nang maging masaya Hahanap ako ng madadaluyan kung saan mabibigyan Ako ng kalakasan Maghahanap ako ng kapayapaan Kapayapaan na yayakap saakin Sa mga takot na dinanas ko Sa mga bangungot na nagkakaron parin ako tuwing gabi Sa mga multo na paulit-ulit na dumadalaw saakin Kapayapaan na pupunas Sa mga luha na di na natutuyo Sa mga pawis na matagal nang gustong mawala Sa mga dugo't na minsan nang nanggaling sa sarili ko Magkakaron ako ng kapayapaan Ngunit bakit hanggang ngayon Na tapos na ang giyera Ay hindi ko parin mahanap ang kalayaan na iyon? Bakit patuloy na kumukurot ang ala-ala Na minsan nang nagdaan at sumabit at nanatili Hanggang sa mawala? Bakit kahit na pilit kong kinakalimutan Ay bumabalik parin ang sakit Na dinanas ko habang nasa piling mo? Ngunit ang dating nakaraan Ay tila gumugulo ulit saakin paulit-ulit Bumabalik at tila nagiging kasalukuyan Bumabalik yung nakaraan na Nagmahalan tayo at piniling di maniwala sa katapusan Naging matigas ang ulo't sumunod Sa mga pusong pagal Nasaksihan ng araw at buwan na Ang pagiging seryoso ng bawat puso't isip Natagpuan ang kasiguraduhan sa mundong walang katiyakan Ngunit sa isang pikit ko Ay nagulat ako nang magkaron ng "Siya" Simulan natin sa "Siya" Simula nung araw na iyon Ang salitang "siya" ay naging panakot saakin At tila naging digmaan sa isipan ko Tila naging parusa sa puso ko Ang dating "tayo" Ay unti-unting naglaho At nagbago At naging "kayo" Doon nagsimula ang digmaan Nasakop mo ang puso kong ngayon lamang umibig At binomba ito Pinosas mo ito at ikinulong Ibinilanggo sa lugar na hindi ko rin alam Binugbog at pinarusahan para sa kasalanang hindi naman ginawa Nagmamakaawang pakawalan Sumulat ito ng kanta Umawit gamit ang natitirang pintig Sumulat gamit ang natitirang dugo Isinigaw niya ang awitin niya ng paulit-ulit Ngunit walang nakakarinig sakanya Naghihingalo para sa natitirang lakas Umawit ulit siya muli Hanggang sa marinig siya ng Maykapal Ang alibughang puso ay natagpuan na sa wakas Ngayon ay dumating na ang kasalukuyan Kasalukuyan kung saan ang dating nasasaktan ay gumagaling na Kasalukuyan kung saan tapos na ang giyera Possible na ang kapayapaan Hawak ko ang sedula ng pananakop mo sa puso ko Handa na akong kumalimot Handa na akong tumalikod Sa nakaraan na hindi na kasalukuyan Magtatapos ako sa "Ikaw" Mag-isa ka na
0
Jun 7, 2017
Jun 7, 2017 at 10:33 AM UTC
Araw ng Kalayaan
Tapos na ang giyera Tapos na ang labanan at hindi matigil na sakitan Tapos na ang nakakatakot na digmaan sa labas ng mga tahanan Tapos na. Pipiliin ko nang maging masaya Hahanap ako ng madadaluyan kung saan mabibigyan Ako ng kalakasan Maghahanap ako ng kapayapaan Kapayapaan na yayakap saakin Sa mga takot na dinanas ko Sa mga bangungot na nagkakaron parin ako tuwing gabi Sa mga multo na paulit-ulit na dumadalaw saakin Kapayapaan na pupunas Sa mga luha na di na natutuyo Sa mga pawis na matagal nang gustong mawala Sa mga dugo't na minsan nang nanggaling sa sarili ko Magkakaron ako ng kapayapaan Ngunit bakit hanggang ngayon Na tapos na ang giyera Ay hindi ko parin mahanap ang kalayaan na iyon? Bakit patuloy na kumukurot ang ala-ala Na minsan nang nagdaan at sumabit at nanatili Hanggang sa mawala? Bakit kahit na pilit kong kinakalimutan Ay bumabalik parin ang sakit Na dinanas ko habang nasa piling mo? Ngunit ang dating nakaraan Ay tila gumugulo ulit saakin paulit-ulit Bumabalik at tila nagiging kasalukuyan Bumabalik yung nakaraan na Nagmahalan tayo at piniling di maniwala sa katapusan Naging matigas ang ulo't sumunod Sa mga pusong pagal Nasaksihan ng araw at buwan na Ang pagiging seryoso ng bawat puso't isip Natagpuan ang kasiguraduhan sa mundong walang katiyakan Ngunit sa isang pikit ko Ay nagulat ako nang magkaron ng "Siya" Simulan natin sa "Siya" Simula nung araw na iyon Ang salitang "siya" ay naging panakot saakin At tila naging digmaan sa isipan ko Tila naging parusa sa puso ko Ang dating "tayo" Ay unti-unting naglaho At nagbago At naging "kayo" Doon nagsimula ang digmaan Nasakop mo ang puso kong ngayon lamang umibig At binomba ito Pinosas mo ito at ikinulong Ibinilanggo sa lugar na hindi ko rin alam Binugbog at pinarusahan para sa kasalanang hindi naman ginawa Nagmamakaawang pakawalan Sumulat ito ng kanta Umawit gamit ang natitirang pintig Sumulat gamit ang natitirang dugo Isinigaw niya ang awitin niya ng paulit-ulit Ngunit walang nakakarinig sakanya Naghihingalo para sa natitirang lakas Umawit ulit siya muli Hanggang sa marinig siya ng Maykapal Ang alibughang puso ay natagpuan na sa wakas Ngayon ay dumating na ang kasalukuyan Kasalukuyan kung saan ang dating nasasaktan ay gumagaling na Kasalukuyan kung saan tapos na ang giyera Possible na ang kapayapaan Hawak ko ang sedula ng pananakop mo sa puso ko Handa na akong kumalimot Handa na akong tumalikod Sa nakaraan na hindi na kasalukuyan Magtatapos ako sa "Ikaw" Mag-isa ka na
Continue reading...
73
Pag-ibig na tila ang tagal dumating Nasa isip ay mga palabas na nakakakilig Upang pag hihintay hindi nakakainip Ngunit ito'y panandaliang saya lamang ang hatid. Nais ng Panginoon na ipaalala satin Na ang pag-ibig ay matagal ng dumating Noong ipinagkaloob ni Hesus ang Kanyang sarili Upang mga tao ay maligtas sa kasalanan. Ang pag-ibig ng maykapal Ay siyang tunay na nakakagalak Nagbibigay sigla sa pusong naghahanap Ating pagyamanin relasyon sa unang pag-ibig.
0
Jun 14, 2015
Jun 14, 2015 at 4:44 AM UTC
Ang Unang Pag-ibig
Simula noong ako'y bata pa, Iba ang iyong pagpapahalaga, Paulit-ulit kong itong nadarama, Isang pag-aaruga, Na hindi kayang tumbasan ng anong halaga, Sa panahon na ako'y nagkakasakit, Ako'y iyong pinipilit, Di ba't sinabi **** kailangan kong kumapit? Manalangin sa Maykapal ng mahigpit, Sapagkat pag-asa'y hindi niya ipagkakait. Di mo man sa akin sabihin, Ito'y aking napapansin, Di mo man banggitin, Alam kong ika'y nasasaktan din, Nahihirapan, Puso mo'y lumuluha, Kaya't ang tangi kong dalangin, "Panginoon ako'y inyo na lamang kunin." Kung kapalit naman nito'y pasakit at suliranin, Di ko kayang makita si Papa na ako'y nagiging pasanin, at kanyang babalikatin. Papa ika'y mahalaga sa akin, Naalala ko pa ang pagkakataong ako'y nagiging malungkutin, Niyakap mo ako kaya't ako'y nagiging batang masayahin, Ang halik mo sa akin, Kaysarap damhin! Init ng pagmamahal na hindi kayang sukatin! Pag-ibig na kahit saan kaya kong dalhin, Habang buhay kong gugunitain, Himig ng pagmamahalan natin! O kaysarap dinggin! Ang tiwala **** sa akin ay hinabilin, Bagkus ko itong pagyayamanin, Hinding-hindi ko ito sasayangin, Habang buhay ko itong pupurihin, Hanggang sa ito ay magniningning! 100 na tula alay ko sayo! Ika'y isa sa magiging pahina nito, Laman ka ng aking nobela, Na hindi maipagkakailang----- Ako'y sa'yo at ika'y akin lamang!
0
Aug 18, 2017
Aug 18, 2017 at 10:53 PM UTC
100 Na Tula Para Kay Papa
Mahal Salamat, salamat sa mga araw na nakasama kita Salamat sa mga araw na naramdaman kong ako'y mahalaga Salamat sa mga araw na ako'y iyong napasaya Salamat dahil binigyan ako ng pagkakataon na makilala ka Mahal Alam kong hindi ako, yung taong makapag-wawasto sa'yo. Alam kong hindi sapat, ang mga bagay na nagawa ko Alam kong kailanman, hindi magkakaroon ng tayo Alam kong mali ako, masyado akong umasa sa mga salita mo Mahal Patawad kung umabot na sa puntong napagod na 'ko Patawad kung hindi ko na tinuloy ang paglaban at bumitaw na 'ko Patawad kung masyado akong naging mapaghangad sa pagmamahal mo. Patawad kung ika'y laging mali sa paningin ko. Mahal Sana lagi **** tatandaan, kung paano kita minahal. Sana lagi **** ingatan ang 'yong sarili, san man magpunta Sana sa mga panahong wala ako, ika'y maliwanagan na. Sana sa susunod na babaeng darating sa buhay mo, iyong pahalagahan na. Mahal Huwag kang mag-alala, kahit gaano pa man karami ang sakit na aking nadama Lagi ko parin ipagdarasal na sana ika'y maging masaya. Hindi ka pa man humihingi ng patawad, napatawad na kita Sa lahat ng aking pagsisikap na iyong binalewala. Mahal Wala akong ibang hihilingin sa maykapal kundi ang 'yong kaligtasan Wala akong ibang hahangarin kundi ika'y matauhan na Mahal na mahal kita, higit pa sa sobra. Mahal na mahal kita, pero siguro tama na.
0
Apr 20, 2019
Apr 20, 2019 at 7:07 AM UTC
MAHAL
Ako’y modernong karpintero Sa henerasyong baon sa utang, Hindi pa man isilang, Ang kamalaya’y limot at simot na. Puros kalyo ang latay Sa pares na kamay Na ang sigaw ay pagbabago Diktahan man kahit demokrasya pa, Lahat tila may mantsa’t tatak pulitika. May direksyon ang pagdisenyo Pahalang sa kapwa-tao, Samantalang ang kabila’y Ang labi’y eksperto sa pagsayad sa lupa Patungo sa ulap at bituin Kung saan naroon raw ang Maykapal. Narito ako sa kanilang tagpuan Tatawid sa kalyeng hindi masilayan Bingi sa sanlibutan Minsang pinaligua’t sinabunan ng kadiliman. Narito ako, Sa sentro’y may hanap-hanap Kilabot ng pagtahi sa sugat ay titiisin. Pagkat ang latay, hindi man nasaksihan Ramdam maging sa tadyang Na akin daw ay pinagmulan. Kung mararapatin lamang Ng lupang minsa’y naging gintong bayan Na pang-habambuhay siya’y lisanin At sa pagbukang-liwayway, tatakbo sa Liwanag. Walang karapatan ang takipsilim na uminda Pagkat ang Haring Araw Sisikat at yuyupakan ang kanyang dangal, Siyang isang pobre’t salat sa Katotohanan. Niyapos ko ang buhok At pinahid sa mansanas, sa mangga’t Maging sa dagat na sagisag ng kalayaan. Ako’y tumakas Tangan ang sandata ng buhay; Pakuwari ko’y walang himagsikan Ang siyang muling sisiklab Pagkat ang laban ay tapos na noon pa man. Puting papel at plumang walang tinta Ang iniwan sa akin ng Ama Hindi ko mawari sa paanong paraan ba Maililimbag ang isusulat nitong pluma. Ngunit ang tukso Na madungisan ang pahinang puti Ang puro’t walang bahid ng itim at kulay bahaghari, Alam ko, balang araw Mapupunan ito, hindi ng salita Bagkus ng larawang sa sansinukob Ay hahagkan ang bawat nilalang Itatas muli ang bandila - Silang puro ang tiwala sa Pintor ng Pagbabago. (5/23/14 @xirlleelang)
0
May 28, 2014
May 28, 2014 at 1:04 AM UTC
Ang Modernong Karpintero at ang Pintor ng Pagbabago
Ako’y modernong karpintero Sa henerasyong baon sa utang, Hindi pa man isilang, Ang kamalaya’y limot at simot na. Puros kalyo ang latay Sa pares na kamay Na ang sigaw ay pagbabago Diktahan man kahit demokrasya pa, Lahat tila may mantsa’t tatak pulitika. May direksyon ang pagdisenyo Pahalang sa kapwa-tao, Samantalang ang kabila’y Ang labi’y eksperto sa pagsayad sa lupa Patungo sa ulap at bituin Kung saan naroon raw ang Maykapal. Narito ako sa kanilang tagpuan Tatawid sa kalyeng hindi masilayan Bingi sa sanlibutan Minsang pinaligua’t sinabunan ng kadiliman. Narito ako, Sa sentro’y may hanap-hanap Kilabot ng pagtahi sa sugat ay titiisin. Pagkat ang latay, hindi man nasaksihan Ramdam maging sa tadyang Na akin daw ay pinagmulan. Kung mararapatin lamang Ng lupang minsa’y naging gintong bayan Na pang-habambuhay siya’y lisanin At sa pagbukang-liwayway, tatakbo sa Liwanag. Walang karapatan ang takipsilim na uminda Pagkat ang Haring Araw Sisikat at yuyupakan ang kanyang dangal, Siyang isang pobre’t salat sa Katotohanan. Niyapos ko ang buhok At pinahid sa mansanas, sa mangga’t Maging sa dagat na sagisag ng kalayaan. Ako’y tumakas Tangan ang sandata ng buhay; Pakuwari ko’y walang himagsikan Ang siyang muling sisiklab Pagkat ang laban ay tapos na noon pa man. Puting papel at plumang walang tinta Ang iniwan sa akin ng Ama Hindi ko mawari sa paanong paraan ba Maililimbag ang isusulat nitong pluma. Ngunit ang tukso Na madungisan ang pahinang puti Ang puro’t walang bahid ng itim at kulay bahaghari, Alam ko, balang araw Mapupunan ito, hindi ng salita Bagkus ng larawang sa sansinukob Ay hahagkan ang bawat nilalang Itatas muli ang bandila - Silang puro ang tiwala sa Pintor ng Pagbabago. (5/23/14 @xirlleelang)
Continue reading...
55
073016 Krimen ang kasinungalingan, Baluti ay matatamis na salita O biruang panlihis sa katotohanan. Nagtitimbang mga katauhan Sa payak na mga salitang binibitawan. Hindi ako makahinga Bagamat sariwa ang hangin -- Sariwa gaya ng mga alaalang tinubos ng dilim. Pinili kong maging totoo sa silakbo ng puso, Sa bawat mensahe'y, kaakibat nito Ang mga panalanging gamutin yaon ng Ama. Pag-ibig na nakarehas, Pag-ibig na hindi nasambit Bagkus binuhos ko kasabay ng pagluha. At ngayo'y pag-amin ay hindi liham, Ako'y tiyak na dadaloy ang kalayaan. Kung may tanong ka, Sagot ko ay "oo" Dahil mahal kita Dahil minahal kita. Pinili kong tiisin ang sakit ng distanya, Pinili kong hindi na balikan ang nayurak nang larawan. Takot akong sumubok noon Kaya nga nakikisabay lamang sayo. Bagkus sa'yong paglisan, Di waring pag-ibig mo'y tangay na rin hangin. Parang nawala na lang, Kaya't sabi mo'y sumuko ka na lamang. Kailanma'y hindi kita sinukuan Bagkus pinagdasal kitang tunay. Pagkat yan ang dinig ko sa Maykapal Na Siyang unang nagbihis sakin ng pagsinta.
0
Jul 30, 2016
Jul 30, 2016 at 8:59 PM UTC
When Confession Heals
Sa tagal ng ating pagsasama Wala na akong ibang mahihiling pa Kundi ang magkaroon ng isang masayang pamilya Pamilyang bubuohin ko kasama ka Pagkatapos nang tayoy ikasal Araw araw kong pinagdarasal Na aking hiling ay maibigay na ng maykapal Ang tanging biyaya na kukumpleto Sa buhay mo at buhay ko Ang mabiyayaan sana tayo Ng isang munting bersyon ng ikaw o ako Kaya di kayang sukatin Ang sayang naibigay mo sakin Nang sa iyong sinapupunan Ay mayroon na palang namamahayan Sa wakas ay dininig na At ikay buntis na pala Pero anong sakit ang aking nadama Nang malaman kong di pala ako ang ama Dahil habang tayo ay nagsama Naghanap ka pala ng iba
0
Nov 27, 2015
Nov 27, 2015 at 8:44 AM UTC
Dininig na Dasal (TAGALOG)
Sinukat ko ang bawat metro't pinagtagpi-tagpi Sa nakalatay na papel na siyang may lamat Na minsan kong pagkakamali. May ilang letrang naging tuntungan At ang alagang walang buhay -- Ang koneksyon ay tungo sa bukal ng liwanag; Moderno na kasi kaya't kailangang makisabay Noong manwal pa lamang, mapagsa-hanggang ngayon.. Teknolohiya'y senyales na ng transisyon. Matagal nang napaso ang pagal kong mga daliri Sigaw nila'y tulog sa walang himbing na mga sandali At sa kursong tinapos, ngayon pa lamang ang simula Nagising ang pangarap na siyang binigla. Ang oras daw ay ginto At minsa'y kailangang habulin ang mga numero Ngunit sa bente-kwatrong tangan-tangan Tila hindi sapat. Muli kong binilang ang nalalabing araw Tanging ang pangpito ang siyang pahinga Ganito pala ang katotohanan, wika ko. Salamat sa huling araw Na iluluwal muli ang gintong araw Itataas kong muli ang kapagalan At ako'y bubuhusan ng lakas at determinasyon. Sabi Niya nga sa akin, Wag daw akong mapapagod Pagkat hindi matatapos ang araw, May panibago na namang hamon. Salamat sa Maykapal Salamat sa saglit na pahinga At sa tubig mula sa bukal; At minsan ako'y tinawag Niya Ako'y tumango sa layon, may armas ng pagkaligtas Ang pananampalata'y patuloy din. Bitbit ko ang puso Niya Na lagi Niyang bahagi sa akin Sa banal na kasulatan na bumukas ng pag-iisip At nang ang buhay ay mapahalagahan ko. Kung ang direksyon na ito'y balakid sa layon Niya Mabuti pa't maglaho na lamang Ang bawat oportunidad, kahit ito'y ikatutuwa ko Tanging ang nota ko'y Siya lamang Wala nang iba pa, at kung nasaan man Siya, Doon ako'y tutungo; doon din ang paghimbing. Salamat Ama, salamat Hesus at sa Banal na Espirito - purihin Ka! (6/28/14 @xirlleelang)
0
Jun 28, 2014
Jun 28, 2014 at 1:09 AM UTC
Huling Araw
Sinukat ko ang bawat metro't pinagtagpi-tagpi Sa nakalatay na papel na siyang may lamat Na minsan kong pagkakamali. May ilang letrang naging tuntungan At ang alagang walang buhay -- Ang koneksyon ay tungo sa bukal ng liwanag; Moderno na kasi kaya't kailangang makisabay Noong manwal pa lamang, mapagsa-hanggang ngayon.. Teknolohiya'y senyales na ng transisyon. Matagal nang napaso ang pagal kong mga daliri Sigaw nila'y tulog sa walang himbing na mga sandali At sa kursong tinapos, ngayon pa lamang ang simula Nagising ang pangarap na siyang binigla. Ang oras daw ay ginto At minsa'y kailangang habulin ang mga numero Ngunit sa bente-kwatrong tangan-tangan Tila hindi sapat. Muli kong binilang ang nalalabing araw Tanging ang pangpito ang siyang pahinga Ganito pala ang katotohanan, wika ko. Salamat sa huling araw Na iluluwal muli ang gintong araw Itataas kong muli ang kapagalan At ako'y bubuhusan ng lakas at determinasyon. Sabi Niya nga sa akin, Wag daw akong mapapagod Pagkat hindi matatapos ang araw, May panibago na namang hamon. Salamat sa Maykapal Salamat sa saglit na pahinga At sa tubig mula sa bukal; At minsan ako'y tinawag Niya Ako'y tumango sa layon, may armas ng pagkaligtas Ang pananampalata'y patuloy din. Bitbit ko ang puso Niya Na lagi Niyang bahagi sa akin Sa banal na kasulatan na bumukas ng pag-iisip At nang ang buhay ay mapahalagahan ko. Kung ang direksyon na ito'y balakid sa layon Niya Mabuti pa't maglaho na lamang Ang bawat oportunidad, kahit ito'y ikatutuwa ko Tanging ang nota ko'y Siya lamang Wala nang iba pa, at kung nasaan man Siya, Doon ako'y tutungo; doon din ang paghimbing. Salamat Ama, salamat Hesus at sa Banal na Espirito - purihin Ka! (6/28/14 @xirlleelang)
Continue reading...
46
O sinisinta, bayaan mo akong ika’y ibigin, Hinihiling ko lang na ika’y mapasa-akin, Sa Diyos, pag-ibig mo’y aking panalangin, Gumuho man ang mundo’y, di ko aalalahanin! Parang kay tagal ng oras ‘pag hindi kita kasama, Ngunit kay bilis lumipas ‘pag sayo’y napalapit na. Bawat araw na ginawa ng Maykapal ay nasa isip ka, O Pag-ibig ng buhay ko, Ito na nga’y tunay na pagsinta! Ibig kong malaman **** ika’y aking sinisinta, Laman sa mga panaginip’t hanap-hanap ng aking mga mata, Hindi mo man paniwalaa’y aking uulit-ulitin, Sa puso ko’y ikaw at walang ibang umaangkin. iamthe_avatar ©2010
0
Mar 6, 2014
Mar 6, 2014 at 8:44 AM UTC
Para sa Isang Babae
Oh kay gandang pagmasdan ang mga patak ng ulan Tila musika sa pandinig kapag ito'y bumabagsak sa bawat bubungan Animo nag-aanyayang tayo'y maligo't magtampisaw Kasabay ng mga bata na masayang naglalaro sa lansangan Aking naaalala noong ako'y bata pa Ang lagi kong dalangin, nawa'y bumuhos ang ulan Upang ako'y maligo't maglaro kasama ng aking mga kaibigan Hindi alintana kung may kidlat na paparating Basta't masaya kaming naglalaro sa kabukiran Noon, masaya na kami kapag umuulan Dahil hudyat na iyon ng aming paglalaro sa malakas na ulan At kapag tumigil na, si Ina'y nagluluto ng ginatan Upang mainitan daw ang aming mga tiyan Sa paglipas ng henerasyon, nabibilang na sa aking daliri ang mga batang naglalaro sa ulan Marahil mas ninanais na lamang nilang maglaro at humawak ng gadget kaysa magtampisaw Ang ilan nama'y takot magkasakit dala ng ulan Ngunit, kung inyong iisipin ang ulan ay biyaya ng Maykapal Nakabubuti ito sa ating mga katawan Kaya laking pasasalamat ko sa Maykapal Dahil naranasan ko ang maglaro't magtampisaw noong ako'y bata pa Hindi tulad ngayong henerasyon, na ang tanging ginagawa'y humawak at maglaro ng gadget Nakakalimutan na ata na sila'y musmos pa lamang upang maranasan ang saya ng kamusmusan
0
Jun 11, 2018
Jun 11, 2018 at 5:46 AM UTC
Ulan
Isang bagay,isang mithi na gusto ko Mga bagay na ika'y magpapaligaya sa aking tuwina Ngiti **** aking sinusulyapan Pintig ng aking puso ikaw ang siyang hinahanap Dalangin na kay tagal kang hinintay Ngunit sa paglisan mo ako'y nalulumbay Hayaan mo maiparating ang aking munting hiling Pinapanalangin na ako'y mahalin Kahit sa sandali'y ikaw ay mahalin Lubos na dinadasal sa Maykapal Na ika'y patnubayan Mahalin mo ang sarili mo at maging masaya
0
Feb 6, 2013
Feb 6, 2013 at 7:17 AM UTC
Panalangin
Leron, leron sinta Kay tagal kong hinanap Sa lahat ng sulok, sa lahat ng kanto. Bawat bulong, bawat banggit Baka sakaling maituro sa akin Ang pangalan mo. Buko ng papaya Natatangi sa 'king paningin Ikaw ang dahilan Kung bakit may kaba sa dibdib May tamis ang ngiti May kislap ang mga mata. Dala-dala'y buslo Nilalaman nito'y puso Pusong minsan nang nabigo Ngunit pinatibok **** muli Tangan ng aking mga kamay Nanganganib na ibigay Sa 'yo. Sisidlan ng bunga Duyan ng mga pangarap Mga alaalang ipipinta pa lamang Sa hinaharap na sana'y Sasalubungin ko Na kasama ka. Pagdating sa dulo Matapos ang lahat ng dasal Pananalangin sa Maykapal Nakabitin sa gilid ng bangin Handa nang mahulog O matagal nang nahulog? Nabali ang sanga Pumutok ang bula Natunaw ang tuwa Nabasag ang pag-asang Pinanghawakan At iningat-ingatan. Kapos kapalaran Minalas lang ba O sadyang malas na talaga? Malupit ang tadhana. Sa gulong ng palad Parang laging nasa ibaba. Humanap ng iba Hindi ngayon, hindi bukas O kahit sa susunod na linggo Pero balang araw Magtatapos din Sa masayang wakas.
0
May 8, 2015
May 8, 2015 at 1:20 PM UTC
In Other Words: Leron, leron sinta
Sa bawat paghakbang ng paang maputik, anaki'y malugmok ang katawang impis. Hindi iniinda ang ngawit ng bisig, sa bawat paghampas ng pulpol na karit. Mata'y pumapait sa agos ng pawis, di ramdam ang init sa katawang manhid. Sa bawat pagbuhos ng mumunting bagsik, tila sumasaliw sa pintig ng dibdib. Tinig ng sikmura'y parang humihibik, lalong gumagatong sa hapo at sakit. Pilit pinapawi sa tuwing iihip, ang simoy ng hanging tila umaawit. Sa gitna ng hirap na pinagdaanan, ang tanging hiling sa Poong Maykapal. Nawa'y didiligan ang sangkalupaan, at binhi'y tutubo't ang punla'y mabuhay. Sapagkat sa munting pawis-magsasaka, sanlibong sikmura ang pinapasaya. Ang tinik sa paang nakapanghihina, Sanlibong katawan ang pinasisigla. Ginaw ng tag-ulan at init ng sikat, hindi iniinda kahit naghihirap. Para may mahain sa mumunting hapag, at pagsasaluhan na mayroong galak. Ang iba'y inisip kung anong lutuin, ngunit sa kanila'y mayr'on bang mahain. Ito ba ang buhay, Diyos na mahabagin, ang mga nagtanim salat sa makain? Ganito ang buhay ng may gintong kamay, na puno ng lipak, marumi't magaspang. Subalit malinis ang pusong tinaglay, bisig ng daigdig, sa pagod nabuhay. Sila ang bayaning dapat na purihin, sandata'y palakol, tumana'y suungin. Sa bawat pagpatak ng pawis sa tanim, katumbas ang bungang gumigintong butil. ©Raffy Love Canoy |May 2019|
0
May 29, 2019
May 29, 2019 at 8:24 AM UTC
Gintong Kamay
Ubod ng Langit ang aking Kasiyahan Sa Puso't Diwa haplos ng Dalampasigan Maayo man sa Bulaklak; Mula sa Himpapawid Ang aking dulo't ng Isang Kaibigan At hindi ako po'y nagbabalat-kayo Sa Tunay ng aking Pagkakatao Sana'y Nawa, Hiyas at Bendisyo ang inyong Loob Nakikipaglabi sa aking Dangal Papuri sa inyo! Alagad ng Maykapal. =) Translation: More than the Heavens is my Happiness In Heart and Soul which takes to the Sky More Scented than these Flowers; From Above Blessed me with a Friend And I for One am not a Hypocrite For that has never been my Personality All I ask - Blessings and Fortune be upon You Offering these Sole Prayers of mine Praise be to you! Servant of the Lord. =)
0
Mar 16, 2013
Mar 16, 2013 at 10:59 AM UTC
TO SIR JOHN NORMAN: A REQUEST GRANTED (KAY GINOONG JOHN NORMAN: ISANG PABOR NAITUTUPAD)
Di pa alam anong mangyayari, Sa planong pinag-isipang mabuti, Ano kaya ang magiging bunga, Ng aking mga huling pahina. Saan kaya aabot ang aking mga tula, Tatagos kaya sa puso mo ang damdamin kong ikinubli, Mararamdaman mo ba ang emosyon sa likod ng 'king tinig, Makakaabot kaya sa iyo aking binibini. Ang mensahe ko sana'y sapat, Magbunga sana ang aking pagkamatapat, Panalangin ko lamang na sana di maging salat, Ang laman nitong mga huli kong sulat. Kaya bahala na, bahala na, Bahala na ang Maykapal sa huling kabanata, Bahala na ang panginoon sa katapusan, Pati na sa darating na kinabukasan, Nitong kwentong nangyari nang di inaasahan.
0
Nov 9, 2017
Nov 9, 2017 at 4:29 AM UTC
Bahala na
Wag mo akong itulad sa iba Na laging nakapayong kapag umuulan Kahit basa kaya ko pa rin tahakin ang daan Daan na kasing putik ng kanilang nilalakaran. Wag mo akong itulad sa iba Na akala mo kung sinong napakalaki ang mga mata Na halos puro nalang mali ang kanilang nakikita Daig pa ang maykapal kung makapanghusga. Wag mo akong itulad sa iba Na kung sinong mapakakapal ang mga bulsa't pitaka Sila na kayang bumili ng kung anu ano lalo na pati ang hustisya Sasaktan, gigipitin ng ilan masunod lang ang ninanais nila. Wag na wag mo akong itutulad sayo Wag mo din akong itulad sa tatay at nanay mo Lalong lalo na sa taong mga nakapaligid sayo Bakit? Hindi tayo pareho,  Mayaman ka at hampaslupa ako.
0
Oct 8, 2011
Oct 8, 2011 at 1:19 PM UTC
Wag Mo Akong Itulad Sa Iba (Hampaslupa Ako)
Ang sarap hindi na bumalik sa kung saan ka nanggaling. Ang lupang nagbigay sa akin ng kunting ligaya ngunit puno ng masasakit na alaala. Ilang luha ang nilabas nitong hapong mga mata? Ilang impit at sakit nitong pusong nagdurusa? Haggang kailan ako maggitiis? hanggang kailan ito matitikis? Mga tao sa paligid ay mapanuri, mapanghusga't mapanglait. Unti-unti kang sinasakal, bawat mali'y laging maturingan. Pangako ko sa Maykapal na gawa nila'y babaunin at pati buto ko sa libingan ay hindi sila malimutan. Itong kirot ewan ko hanggang kailan ito, gagawin ko na lang itong isang malaking hamon at inspirasyon. @Wizards_Pen
0
Oct 28, 2018
Oct 28, 2018 at 12:36 PM UTC
L A B A N
Alam kong mali ito Kahit ang nasa itaas di sasang-ayon Pero ano nga bang magagawa ko? Pakiramdam ko’y lalong nahuhulog sayo. Nung una at pangalawa di ako sigurado Ngunit sa pangatlong beses? Di ko na mawari ang nadarama Pag-ibig ko sayo’y lalong lumalalim Ang hirap! mali kasi talaga to, minsan iniiwasan kitang kausapin, dumidistansya Hindi dahil sa maygalit ako Subalit yun lang ang paraan ko, Paraan na mabawasan ang pagkahulog sayo Minabuti kong di magpakita ng ilang araw’ “And it’s been weeks” Subalit, lalo lang kitang namimiss. Pag ika’y aking kaharap Hindi ko alam ang sasabihin Hindi ko alam saan ako mag uumpisa Ni hindi nga makatingin ng deretso sayo Oo! Single naman tayong pareho Ngunit sa kabila ng lahat Alam kong hindi pwedeng pilitin Alam kong hindi ka itinadhana sa akin Kung hindi lang ito mali Bakit pa kita pakakawalan? Bakit pa kita iiwasan? Bakit ko pa patatagalin? Ngunit may dahilan ang lahat May ibang plano ang Diyos Plano niya'y ikakabuti nating dalawa Kaya di ako manghihinayang! Dalangin ko sa maykapal Maibsan ang aking nadarama Pagkat tanging ito lamang ang solusyon, Sa puso kong di na dapat  umaasa sayo.
0
Apr 11, 2016
Apr 11, 2016 at 2:08 AM UTC
SIDE B
051022 At sumapit na nga araw ng paghuhusga Kung saan hindi na pulso ng taumbayan Ang ating sisiyasatin Kundi ang puso ng bawat Pilipinong Sumasambit ng “Mahal ko ang Pilipinas.” Sabi ng iilan, “Mahirap raw mahalin ang Pilipinas” Iniisip ko nga paminsan, Sapat na nga ba ang pagiging makabayan? Sapat ba? Ang panunumpa ng bawat Juan sa watawat Na ayaw sana nating dungisan Ngunit tayu-tayo rin ang nagwawasto Sa paningin nating madayang pagpili Ng lipunang ating ilang beses nang sinumpaan. Kung hindi ako naniniwala sa Poong Maykapal, Ay baka hindi ko rin maititikom ang talas ng aking dila At walang himpil ding tatalak na walang pinipiling katauhan Buhat sa makamandag na bugso ng aking damdamin. At marahil ay sasabihin ko na lamang Na ito ay isang paraan ng pagtindig para sa saking Bansa Na may demokratikong pamamalakad. Ngunit sa kabilang banda’y Binabaling ko na lamang ang paghuhusga Sa tunay ngang nasa tronong Hindi na kailangang luklukin pa. At naniniwala pa rin akong Ang pag-asa ay hindi natin maaaring itaya Sa sarili nating mga palad Na kalauna’y mapupuno rin ng mga kalyo’t Babalik din lamang sa alikabok. Ano pa nga ba ang ating ipinaglalaban? Sino nga ba ang tunay nating kalaban? At para kanino nga ba tayo naninindigan? Baka sa kasisigaw nati’y Hindi lamang boses ang mawala sa atin, Maaring nakawin din ang ating mga lakas at oras Na sana’y ibinabaling natin Sa pagpapalaganap ng natatanging katotohanang Buhay ang ating Panginoong Hesus At ang magandang balita’y Nakadikit sa kanyang Ngalan. Sinasabi kasi nating naghihinagpis ang ating mga kababayan Kaya tayo na lamang ang magsisilbing mga boses para sa kanila. Minsan nga'y nananatili na tayong hangal Pagkat sa sariling dunong, doon lamang tayo nakaangkla. Ngunit hanggang kailan ba matatapos Ang sinasabi nating pakikibaka para sa mga nasa laylayan? At ano nga ba ang dulo ng bawat hiningang napapagal na? Sana hindi tayo tumigil sa paraang alam lamang natin, Sana mahanap natin ang ating mga sariling Nananatiling may pananampalataya Sa Diyos na Syang may lalang sa sanlibutan. Sana wag na tayong mag-alinlangan pang lumukso Sa kung saan nga ba tayo pinasusuong ng Maykapal At sana mahanap natin ang halaga natin Sa presensya Nyang kayang pumuno ng bawat kakulangan. At dito na rin ako pansamantalang magtatapos — Pilipinas, gumising nang may pag-asa Pagkat hindi natutulog ang ating Diyos! Pilipinas, mahal kita at mas mamahalin pa At patuloy kitang ipaglalaban Hindi gamit ang mga armas Na syang panukso't patibong ng mundo, Titindig ako sa kadahilanang hindi lamang ako isang Pilipino — Titindig ako para kay Hesus na aking pinaniniwalaan! Salamat Ama, Sa'yo pa rin ang aming Bayan.
0
May 11, 2022
May 11, 2022 at 12:27 AM UTC
Pilipinas, Mahal Pa Rin Kita
051022 At sumapit na nga araw ng paghuhusga Kung saan hindi na pulso ng taumbayan Ang ating sisiyasatin Kundi ang puso ng bawat Pilipinong Sumasambit ng “Mahal ko ang Pilipinas.” Sabi ng iilan, “Mahirap raw mahalin ang Pilipinas” Iniisip ko nga paminsan, Sapat na nga ba ang pagiging makabayan? Sapat ba? Ang panunumpa ng bawat Juan sa watawat Na ayaw sana nating dungisan Ngunit tayu-tayo rin ang nagwawasto Sa paningin nating madayang pagpili Ng lipunang ating ilang beses nang sinumpaan. Kung hindi ako naniniwala sa Poong Maykapal, Ay baka hindi ko rin maititikom ang talas ng aking dila At walang himpil ding tatalak na walang pinipiling katauhan Buhat sa makamandag na bugso ng aking damdamin. At marahil ay sasabihin ko na lamang Na ito ay isang paraan ng pagtindig para sa saking Bansa Na may demokratikong pamamalakad. Ngunit sa kabilang banda’y Binabaling ko na lamang ang paghuhusga Sa tunay ngang nasa tronong Hindi na kailangang luklukin pa. At naniniwala pa rin akong Ang pag-asa ay hindi natin maaaring itaya Sa sarili nating mga palad Na kalauna’y mapupuno rin ng mga kalyo’t Babalik din lamang sa alikabok. Ano pa nga ba ang ating ipinaglalaban? Sino nga ba ang tunay nating kalaban? At para kanino nga ba tayo naninindigan? Baka sa kasisigaw nati’y Hindi lamang boses ang mawala sa atin, Maaring nakawin din ang ating mga lakas at oras Na sana’y ibinabaling natin Sa pagpapalaganap ng natatanging katotohanang Buhay ang ating Panginoong Hesus At ang magandang balita’y Nakadikit sa kanyang Ngalan. Sinasabi kasi nating naghihinagpis ang ating mga kababayan Kaya tayo na lamang ang magsisilbing mga boses para sa kanila. Minsan nga'y nananatili na tayong hangal Pagkat sa sariling dunong, doon lamang tayo nakaangkla. Ngunit hanggang kailan ba matatapos Ang sinasabi nating pakikibaka para sa mga nasa laylayan? At ano nga ba ang dulo ng bawat hiningang napapagal na? Sana hindi tayo tumigil sa paraang alam lamang natin, Sana mahanap natin ang ating mga sariling Nananatiling may pananampalataya Sa Diyos na Syang may lalang sa sanlibutan. Sana wag na tayong mag-alinlangan pang lumukso Sa kung saan nga ba tayo pinasusuong ng Maykapal At sana mahanap natin ang halaga natin Sa presensya Nyang kayang pumuno ng bawat kakulangan. At dito na rin ako pansamantalang magtatapos — Pilipinas, gumising nang may pag-asa Pagkat hindi natutulog ang ating Diyos! Pilipinas, mahal kita at mas mamahalin pa At patuloy kitang ipaglalaban Hindi gamit ang mga armas Na syang panukso't patibong ng mundo, Titindig ako sa kadahilanang hindi lamang ako isang Pilipino — Titindig ako para kay Hesus na aking pinaniniwalaan! Salamat Ama, Sa'yo pa rin ang aming Bayan.
Continue reading...
68
Nang dahil sa'yo ang mundo ko'y tila nagbago Nagkaroon ng kulay ang dating madilim na mudo Nang dahil sa'yo nag-iba ang tema ng aking tula Nabigyang buhay buhat ng tayo'y magkakilala Nang dahil sa'yo napunan ng saya ang dating malungkot kong mundo Napalitan ng ngiti ang bawat patak ng luha ko Nang dahil sa'yo natuto akong maniwala sa sarili ko Nagkaroon ng tiwala na kaya kong tumayo mula sa aking pagkadapa Nang dahil sa'yo handa akong sumugal sa hamon ng mundo Na puno ng pag-asang ito'y malalampasan ko Sapagkat sa bawat oras na ika'y nais makapiling Hindi ko magawa dahil sa magkalayo nating daigdig Nang dahil sayo natutunan kong kumapit Sapagkat sa minsang sinabi mo sa akin na ako'y gusto mo rin Handa akong kumapit alang-alang sa iyong sinambit Nang dahil sa'yo napunan ako ng walang humpay na pagmamahal Marahil ikaw ang biyaya sa aking buhay ng ating Maykapal Handa akong maghintay kung kailan ka uli magmamahal ng isang tulad ko At muling buksan ang iyong pusong lito.
0
Jun 15, 2017
Jun 15, 2017 at 9:39 PM UTC
Nang Dahil Sa'yo
Padre de pamilya kung ika'y tawagin, sa amin ika'y laging nagbibigay pansin. Pangaral dito, payo doon; minsan pa nga'y nagbibigay leksyon. Ang buhay mo'y lubos na pinagpala, 'di lamang sa dahilang buhay mo ay mahaba, ngunit dahil ika'y nakakilala sa Maykapal; buhay mo ngayo'y puno ng dasal. Ilang beses mang mapagkamalan na ika'y aking lolo, hindi mahihiyang sabihin, "Hindi ah, Daddy ko 'to!" Dahil kung uulitin ang aking buhay, ako'y 'di magdadalawang-isip, ikaw pa rin ang pipiliin kong tatay. Aking dalangin sa Maykapal, buhay mo pa'y dugtungan at hindi mapagal. Sa iyong pagtanda, 'di magsasawang sayo'y mag-aruga. Ngayong araw ng mga tatay, nais kong sabihin, "Pagmamahal namin sayo'y walang humpay; halaga mo sa ami'y 'di mababawasan, ni hindi matutumbasan ng kahit anuman."
0
Jul 8, 2014
Jul 8, 2014 at 11:50 AM UTC
®Daddy
Pag-ibig ang naging sanhi Ng mga luhang dala ng sakit At pagkawasak ng pusong Matagal na iningatan, Sa isang iglap ay muling nasaktan. Pag-ibig ang naging dahilan Ng labis na pangamba ng pusong luhaan Kung kaya't inakalang 'di na magmamahal Ngunit muli ay aking napatunayan Pag-ibig muli ang nagbigay-daan. Pag-ibig, hinanap ko kahit saan Tiwala, ibinigay ngunit hindi man lang nasuklian Hindi mawari kung bakit lagi na lang Ang sabi nila'y pag-ibig ang sagot sa pusong nalulumbay Pero bakit di masumpungan, ano ba ang aking taglay? Pag-ibig na hindi ko naisip na darating pa Isang araw ng ika'y aking makilala Pinilit kong ipinid ang pusong takot na Nagmatigas man ang puso, pero sa hindi inaakala Isip na ang nagpasya na pagbigyan pa Pag-ibig, hindi ko alam na nariyan ka na pala. Alam kong mahirap hulihin ang puso Lalo pa't ito'y nababalot na ng galit at takot Ngunit hindi mo pinansin ang lahat ng ito Ipinagpatuloy pa rin dahil mukhang alam na alam mo Na ikaw ay para sa'kin, at ako'y para sa'yo. Natakot akong mahalin ka dahil ilang beses nang lumuha At nangako sa sarili na hindi na ito mauulit pa Ang muli pang masaktan ay 'di na makakaya Ngunit ang sabi mo nga ay ibang iba ka Kung kaya't pinagbigyan ang iyong pusong umaasa. Tinanggap ko ang pag-ibig na iyong inialay Hinayaan kong ang ating mga damdami'y magkapalagay Binuksang muli ang puso kahit alam kong may takot pa Pinili kong papasukin ka dahil aking nakita Sa iyong mga mata ay may pagtingin na kakaiba. Pag-ibig, hindi ko alam kung kailan ako naging handa Pero para sa iyo, nagpasya akong muling maging malaya Mula sa mapait na nakaraan na siyang bumalakid Ngayo'y natagpuan ka, at muli kong nabatid Kung paanong maging masaya sa piling ng isang tunay na umiibig. Salamat, dahil nariyan ka na. Salamat, dahil sinagip mo ang pusong wasak na wasak na. Salamat, dahil muli kong nadama ang tunay na pagmamahal. Salamat, dahil naramdaman kong ako'y mahalaga pa. Salamat, dahil natuklasan kong maaari pa akong lumigaya. Pag-ibig, kaya na kitang ibigay muli Sa isang espesyal na tao na sa aki'y muling nagpangiti Pag-ibig na buo, tapat, wagas at dalisay Isusukli sa pusong nagmamahal sa akin ng tunay Hindi magdadalawang-isip na ibigay ang buong puso Sa taong minahal at tinanggap kung sino ako. Pag-ibig, kaysarap **** madama Lalo pa't ramdam kong ayaw ko nang umibig pa sa iba Natagpuan na ang taong nais kong makasama Hanggang sa pinakahuli kong hininga Na hiram sa Diyos na sa atin ay lumikha. Tayo ang laman ng kwento ng Maykapal Pinagtagpo upang maging patunay na may totoong pagmamahal Pinaranas man sa atin noon ang sakit na dulot ng pag-ibig Ang nakaraan ay hindi na muling manunumbalik Dahil sa isa't isa, pag-ibig lang ang mamumutawi. Pag-ibig, ikaw, ako at ang Diyos Sa atin iikot ang kwento hanggang matapos Sa piling ng Maykapal, kamay ko'y hawakan lang Hindi ako bibitaw hanggang sa dulo ng walang hanggan Sa'yo lang ang pag-ibig ko, sa'yo lang, aking mahal.
0
Sep 2, 2019
Sep 2, 2019 at 10:17 AM UTC
Pag-ibig
Pag-ibig ang naging sanhi Ng mga luhang dala ng sakit At pagkawasak ng pusong Matagal na iningatan, Sa isang iglap ay muling nasaktan. Pag-ibig ang naging dahilan Ng labis na pangamba ng pusong luhaan Kung kaya't inakalang 'di na magmamahal Ngunit muli ay aking napatunayan Pag-ibig muli ang nagbigay-daan. Pag-ibig, hinanap ko kahit saan Tiwala, ibinigay ngunit hindi man lang nasuklian Hindi mawari kung bakit lagi na lang Ang sabi nila'y pag-ibig ang sagot sa pusong nalulumbay Pero bakit di masumpungan, ano ba ang aking taglay? Pag-ibig na hindi ko naisip na darating pa Isang araw ng ika'y aking makilala Pinilit kong ipinid ang pusong takot na Nagmatigas man ang puso, pero sa hindi inaakala Isip na ang nagpasya na pagbigyan pa Pag-ibig, hindi ko alam na nariyan ka na pala. Alam kong mahirap hulihin ang puso Lalo pa't ito'y nababalot na ng galit at takot Ngunit hindi mo pinansin ang lahat ng ito Ipinagpatuloy pa rin dahil mukhang alam na alam mo Na ikaw ay para sa'kin, at ako'y para sa'yo. Natakot akong mahalin ka dahil ilang beses nang lumuha At nangako sa sarili na hindi na ito mauulit pa Ang muli pang masaktan ay 'di na makakaya Ngunit ang sabi mo nga ay ibang iba ka Kung kaya't pinagbigyan ang iyong pusong umaasa. Tinanggap ko ang pag-ibig na iyong inialay Hinayaan kong ang ating mga damdami'y magkapalagay Binuksang muli ang puso kahit alam kong may takot pa Pinili kong papasukin ka dahil aking nakita Sa iyong mga mata ay may pagtingin na kakaiba. Pag-ibig, hindi ko alam kung kailan ako naging handa Pero para sa iyo, nagpasya akong muling maging malaya Mula sa mapait na nakaraan na siyang bumalakid Ngayo'y natagpuan ka, at muli kong nabatid Kung paanong maging masaya sa piling ng isang tunay na umiibig. Salamat, dahil nariyan ka na. Salamat, dahil sinagip mo ang pusong wasak na wasak na. Salamat, dahil muli kong nadama ang tunay na pagmamahal. Salamat, dahil naramdaman kong ako'y mahalaga pa. Salamat, dahil natuklasan kong maaari pa akong lumigaya. Pag-ibig, kaya na kitang ibigay muli Sa isang espesyal na tao na sa aki'y muling nagpangiti Pag-ibig na buo, tapat, wagas at dalisay Isusukli sa pusong nagmamahal sa akin ng tunay Hindi magdadalawang-isip na ibigay ang buong puso Sa taong minahal at tinanggap kung sino ako. Pag-ibig, kaysarap **** madama Lalo pa't ramdam kong ayaw ko nang umibig pa sa iba Natagpuan na ang taong nais kong makasama Hanggang sa pinakahuli kong hininga Na hiram sa Diyos na sa atin ay lumikha. Tayo ang laman ng kwento ng Maykapal Pinagtagpo upang maging patunay na may totoong pagmamahal Pinaranas man sa atin noon ang sakit na dulot ng pag-ibig Ang nakaraan ay hindi na muling manunumbalik Dahil sa isa't isa, pag-ibig lang ang mamumutawi. Pag-ibig, ikaw, ako at ang Diyos Sa atin iikot ang kwento hanggang matapos Sa piling ng Maykapal, kamay ko'y hawakan lang Hindi ako bibitaw hanggang sa dulo ng walang hanggan Sa'yo lang ang pag-ibig ko, sa'yo lang, aking mahal.
Continue reading...
67
Itong tulang ito ay para sa mga taong hanggang sulyap lang sa kanilang mahal Na kay raming gustong sabihin Ngunit di masabi sabi Pagkat hanggang sulyap nga lang sila Isa, dalawa, tatlo Ikaw Oo ikaw nga Ohp ohp oho Wag ka ng lumingon pa at wag ka na sanang lilingon pa Hayaan mo akong sambitin ang bilis ng pagkakahulog ko sayo Yung tipong Parang kahapon magkashare lang tayo ng libro Tapos ngayon mahal na pala kita Lungkot sa aking mga puso Sana'y matapos na At iyo na sanang marinig sigaw ng aking puso Para sa ganun ako ng iyong pansinin Pagkat ngayon hanggang sulyap lang ako sayo Sulyap lang ayos na Kasi ang masilayan ka sa araw araw Buong maghapon ko ay kumpleto na Pasalamat ako sa Maykapal Hayaan mo sana akong banggitin ang bawat letra na aking dinugtungan upang makabuo ng mensahe Mensaheng aking ginawang tula Tulang aking inaalay para sayo Tulang aking pinamagatang ABAKADAE IKAW Simulan ko na ba? A- ako nga pala ang matagal ng may gusto sayo at pinapangarap sa sana'y BA- balang araw ika'y makapiling KA- kaso mukhang wala yatang pag asa DA- dahil may mahal ka ng iba at kahit nagmumukha na akong tanga E- ewan ko ba at hanggang ngayo'y mahal pa rin kita GA- ganito sana tayo ngayon kaso HA- hanggang dito lang pala ako pero kahit ganon I- iibigin kita hanggang sa huli LA- lalambingin ka hanggang sa pati lang langaw, tutubi, aso, pusa, at iba pang hayop ay dumikit na sa sobrang tamis ko MA- mamahalin kita hanggang sa aking huling hininga dahil ako'y NA- nangangakong andito lang ako lagi para sayo at sa NGA- ngalan man ng lahat ng santo ako'y mananalangin na ang O- oo mo'y akin ng makamtan PA- para magkaroon na ng tayo at matapos na ang ikaw at ako lang RA- ramdam mo sana ang lahat ng aking sinasabi SA- sa hilaga man o sa timog o sa silangan o sa kanluran man TA- tapat at totoo ang aking pagmamahal sayo U- umuwi man ako ng luhuan ngayon WA- wala akong pake at wala akong ibang gugustuhin kundi ang YA- yakap **** mainit saakin ay sumalubong Sa dami ng aking sinabi baka di mo matandaan lahat ng yun Ngunit sana iyo man lang naintindihan Gayunpaman itong aking huling sasabihin Sana'y iyong itaga sa puso at isip mo o maging sa bato man Na ito! Itong lalaking nasa iyong harapan Umulan man o umaraw Kumulog at kumidlat man Daanan man ako ng matinding unos Isa lang ang sinisigaw ng puso ko Yun ay "IKAW"
0
Aug 18, 2017
Aug 18, 2017 at 11:44 AM UTC
ABAKADAE IKAW
Itong tulang ito ay para sa mga taong hanggang sulyap lang sa kanilang mahal Na kay raming gustong sabihin Ngunit di masabi sabi Pagkat hanggang sulyap nga lang sila Isa, dalawa, tatlo Ikaw Oo ikaw nga Ohp ohp oho Wag ka ng lumingon pa at wag ka na sanang lilingon pa Hayaan mo akong sambitin ang bilis ng pagkakahulog ko sayo Yung tipong Parang kahapon magkashare lang tayo ng libro Tapos ngayon mahal na pala kita Lungkot sa aking mga puso Sana'y matapos na At iyo na sanang marinig sigaw ng aking puso Para sa ganun ako ng iyong pansinin Pagkat ngayon hanggang sulyap lang ako sayo Sulyap lang ayos na Kasi ang masilayan ka sa araw araw Buong maghapon ko ay kumpleto na Pasalamat ako sa Maykapal Hayaan mo sana akong banggitin ang bawat letra na aking dinugtungan upang makabuo ng mensahe Mensaheng aking ginawang tula Tulang aking inaalay para sayo Tulang aking pinamagatang ABAKADAE IKAW Simulan ko na ba? A- ako nga pala ang matagal ng may gusto sayo at pinapangarap sa sana'y BA- balang araw ika'y makapiling KA- kaso mukhang wala yatang pag asa DA- dahil may mahal ka ng iba at kahit nagmumukha na akong tanga E- ewan ko ba at hanggang ngayo'y mahal pa rin kita GA- ganito sana tayo ngayon kaso HA- hanggang dito lang pala ako pero kahit ganon I- iibigin kita hanggang sa huli LA- lalambingin ka hanggang sa pati lang langaw, tutubi, aso, pusa, at iba pang hayop ay dumikit na sa sobrang tamis ko MA- mamahalin kita hanggang sa aking huling hininga dahil ako'y NA- nangangakong andito lang ako lagi para sayo at sa NGA- ngalan man ng lahat ng santo ako'y mananalangin na ang O- oo mo'y akin ng makamtan PA- para magkaroon na ng tayo at matapos na ang ikaw at ako lang RA- ramdam mo sana ang lahat ng aking sinasabi SA- sa hilaga man o sa timog o sa silangan o sa kanluran man TA- tapat at totoo ang aking pagmamahal sayo U- umuwi man ako ng luhuan ngayon WA- wala akong pake at wala akong ibang gugustuhin kundi ang YA- yakap **** mainit saakin ay sumalubong Sa dami ng aking sinabi baka di mo matandaan lahat ng yun Ngunit sana iyo man lang naintindihan Gayunpaman itong aking huling sasabihin Sana'y iyong itaga sa puso at isip mo o maging sa bato man Na ito! Itong lalaking nasa iyong harapan Umulan man o umaraw Kumulog at kumidlat man Daanan man ako ng matinding unos Isa lang ang sinisigaw ng puso ko Yun ay "IKAW"
Continue reading...
58
Ano… “Ano ang pakay mo dito sa mundo?” Iyan ang unang tanong niya sa akin. Naniniwala ako na ako ay nandito upang mabuhay, Upang sa mundong ito ay magbigay ng sariling kulay. Ngunit hindi ko alam ang rason kung bakit Ako dito sa lupa ay ibinaba ng langit. Sino… “Sa iyong palagay, sino ka? Sino ka upang mabuhay nang kasama sila?” Hindi ko alam kung sino ako sa mundong aking kinabibilangan. Ang tanging alam ko lang ay ang aking pangalan. Ngunit ako ay may karapatan Na maging tao dito sa mundong aking ginagalawan. Bakit… “Bakit ka umiiyak? Tila mababaw ang iyong luha, sabi mo ay malakas ka.” Tama ka, siguro ako nga ay mahina. Huwag kang mag-alala, ang ulan ay titila. Itinatanong mo kung bakit mga luha ay pumapatak. Minsan, ang langit din naman ay umiiyak. Saan… “Saan ka tutungo? Kahit saan ka magpunta, ang lupa ay guguho.” Hindi ko alam ang mga tatahakin na daan. Nais ko lamang na makahanap ng tahanan, Tahanan na gigising sa aking puso’t isipan. Alam mo ba kung saan iyon matatagpuan? Kailan… “Kailan ka ba magigising? Dahil minsan, daig mo pa ang isang lasing.” Gising ako at mulat ang aking mga mata, Pagod na pagod na akong maging bulag pa. Pinapatulog tayo ng mundo sa pamamagitan ng mga kanta, Mga kantang may lason upang hindi na magising pa. Paano… “Paano mo gagawin ang lahat ng iyon, Kung pati ang iyong sarili ay hindi sumasang-ayon?” Gagawin ko dahil kaya ko; susunod sa mga aral, Gagawin ko dahil kaya ko; basta kasama ko ang Maykapal. At sa aking huling sasabihin, ako ay aamin: Ang aking kausap ay ang tao sa salamin.
0
Aug 1, 2018
Aug 1, 2018 at 10:47 AM UTC
ANG TAO SA SALAMIN
Ano… “Ano ang pakay mo dito sa mundo?” Iyan ang unang tanong niya sa akin. Naniniwala ako na ako ay nandito upang mabuhay, Upang sa mundong ito ay magbigay ng sariling kulay. Ngunit hindi ko alam ang rason kung bakit Ako dito sa lupa ay ibinaba ng langit. Sino… “Sa iyong palagay, sino ka? Sino ka upang mabuhay nang kasama sila?” Hindi ko alam kung sino ako sa mundong aking kinabibilangan. Ang tanging alam ko lang ay ang aking pangalan. Ngunit ako ay may karapatan Na maging tao dito sa mundong aking ginagalawan. Bakit… “Bakit ka umiiyak? Tila mababaw ang iyong luha, sabi mo ay malakas ka.” Tama ka, siguro ako nga ay mahina. Huwag kang mag-alala, ang ulan ay titila. Itinatanong mo kung bakit mga luha ay pumapatak. Minsan, ang langit din naman ay umiiyak. Saan… “Saan ka tutungo? Kahit saan ka magpunta, ang lupa ay guguho.” Hindi ko alam ang mga tatahakin na daan. Nais ko lamang na makahanap ng tahanan, Tahanan na gigising sa aking puso’t isipan. Alam mo ba kung saan iyon matatagpuan? Kailan… “Kailan ka ba magigising? Dahil minsan, daig mo pa ang isang lasing.” Gising ako at mulat ang aking mga mata, Pagod na pagod na akong maging bulag pa. Pinapatulog tayo ng mundo sa pamamagitan ng mga kanta, Mga kantang may lason upang hindi na magising pa. Paano… “Paano mo gagawin ang lahat ng iyon, Kung pati ang iyong sarili ay hindi sumasang-ayon?” Gagawin ko dahil kaya ko; susunod sa mga aral, Gagawin ko dahil kaya ko; basta kasama ko ang Maykapal. At sa aking huling sasabihin, ako ay aamin: Ang aking kausap ay ang tao sa salamin.
Continue reading...
42