Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
Words
"marupok" poems
Ang paligsahan ay nagumpisang magbukas Ng mga piling kalahok kung sino ang pinakamalakas Pinagtipon tipon sa labanang may mataas na antas Ang gantimpala sa mananalo ay ang kapalaran ng bukas Wari bang hamon ng buhay na tayong lahat ay kalahok Sa paligsahang paunahang makarating sa tuktok Kung sino ba ang makakalagpas sa mga pagsubok At kung sino ba ang matatag at tunay na di marupok Kaya wag hayaang tumiklop ang tuhod Kahit sa panghihina ay dahandahang mapaluhod Dapat kalimutan ang nararamdamang pagod Dahil ang laban ay dumarating nang sunod sunod Ibigay ang lahat ng makakaya Magtiwala sa sarili, may magagawa pa Wag mawawalan ng pagasa Manatiling nakamulat ang mga mata Sabay ibukas ang munting palad Ano mang oras darating ang hinahangad Tulad ng manlalarong naghihintay ng pasa Nakasalalay ang puntos, kapag nahawakan ang bola Ganun kahalaga ang bawat panahon Di dapat pinalalagpas ang bawat pagkakataon Yan ang aral na ipinapaalala nitong kompetisyon At ang disiplinang nakapaloob sa isang kampeon Sumigaw kahit gaano kaliit ang tinig Di maglalaon ay tuluyan ka nilang maririnig Habang ang tao’y may taglay na pagibig May lakas na di padadaig kahit pang buong daigdig Bumangon ilang beses man madapa…. Walang tagumpay sa pagsuko Kaya laban lang ng buong puso Ipakita **** ikaw ang nararapat Sino man ang makatapat, bumalakid man ang lahat Ang mundo ay isang parang laro May panalo at may pagkabigo Ngunit may karamay na kupunang sumasaiyo Na magsasabing “Magkasama tayo, sila ikaw at ako”
0
Oct 23, 2018
Oct 23, 2018 at 9:31 PM UTC
august28
Ang Paligsahan Ng Buhay
Ang paligsahan ay nagumpisang magbukas Ng mga piling kalahok kung sino ang pinakamalakas Pinagtipon tipon sa labanang may mataas na antas Ang gantimpala sa mananalo ay ang kapalaran ng bukas Wari bang hamon ng buhay na tayong lahat ay kalahok Sa paligsahang paunahang makarating sa tuktok Kung sino ba ang makakalagpas sa mga pagsubok At kung sino ba ang matatag at tunay na di marupok Kaya wag hayaang tumiklop ang tuhod Kahit sa panghihina ay dahandahang mapaluhod Dapat kalimutan ang nararamdamang pagod Dahil ang laban ay dumarating nang sunod sunod Ibigay ang lahat ng makakaya Magtiwala sa sarili, may magagawa pa Wag mawawalan ng pagasa Manatiling nakamulat ang mga mata Sabay ibukas ang munting palad Ano mang oras darating ang hinahangad Tulad ng manlalarong naghihintay ng pasa Nakasalalay ang puntos, kapag nahawakan ang bola Ganun kahalaga ang bawat panahon Di dapat pinalalagpas ang bawat pagkakataon Yan ang aral na ipinapaalala nitong kompetisyon At ang disiplinang nakapaloob sa isang kampeon Sumigaw kahit gaano kaliit ang tinig Di maglalaon ay tuluyan ka nilang maririnig Habang ang tao’y may taglay na pagibig May lakas na di padadaig kahit pang buong daigdig Bumangon ilang beses man madapa…. Walang tagumpay sa pagsuko Kaya laban lang ng buong puso Ipakita **** ikaw ang nararapat Sino man ang makatapat, bumalakid man ang lahat Ang mundo ay isang parang laro May panalo at may pagkabigo Ngunit may karamay na kupunang sumasaiyo Na magsasabing “Magkasama tayo, sila ikaw at ako”
Continue reading...
37
Masyado kitang minahal AT masyado mo rin akong minahal Dahil sa masyado nato, Masyado tayong nasaktan Kailan nga ba nagsimulang maging lason … ang masyado nating pagmamahalan? Sa nakaukit sa aking memora’y nahulog ako sa napaka tamis **** ngiti, Ang mga mapang-akit **** titig at ang napaka lamig na boses na binubulong ng yong labi Nang ako’y iyong ligawan masyadong mabilis mo akong napasagot ng oo Kasi napaka laki naman ng amats ko sayo Kaya nagkaroon agad ng isang “tayo” Tayo ay nagtagal…. Masyadong nagtagal Na tila masyado nang napuno ng “tayo” Nakalimutan na natin ang para sakin at sayo Masyado nang naging masikip Bumuo tayo ng napakaraming mga pangarap Para sa ating hinaharap Kaya masyado nitong kinain ang ating panahon Ang dugo at pawis nati’y nilamon Masyado tayong naging kampante Na palaging nariyan ang isa’t isa kahit sa oras para sa kanya’y nagkulang ka na Masyado nang naubos ang ating lakas Upang mabuklod ang ating bukas At di na natin namalayan na ang ngayon pala’y naging masyado nang marupok At ang ating tayo’y.... unti-unti nang nalulugmok Hanggang sa naging madalas na ang paglabas ng mga salitang nakakasakit na Ang paglakas ng mga boses na nakakabingi na Masyado nang naging madalas ang pag-aaway sa kokonting pagkakataon na tayo’y nagkikita Masyado nang dumalas ang pagtatanong kung bakit pa? Kung ipagpapatuloy ko pa ba... Dahil masakit na Masyado nang dumami Ang rason ng aking pagsisisi Hanggan nasabi ko sa aking sarili Na tama na Ayaw ko na Kasi napakasakit na Masyado kitang minahal AT masyado mo rin akong minahal Dahil sa masyado nato, Masyado tayong nasaktan AT ang sakit nato’y gusto ko nang makalimutan Kaya hanggang dito nalang ang pag-ibig na binuo ng Napaka at Masyado.
0
Oct 3, 2015
Oct 3, 2015 at 10:52 AM UTC
ZT
Napaka Masyado (TAGALOG)
Masyado kitang minahal AT masyado mo rin akong minahal Dahil sa masyado nato, Masyado tayong nasaktan Kailan nga ba nagsimulang maging lason … ang masyado nating pagmamahalan? Sa nakaukit sa aking memora’y nahulog ako sa napaka tamis **** ngiti, Ang mga mapang-akit **** titig at ang napaka lamig na boses na binubulong ng yong labi Nang ako’y iyong ligawan masyadong mabilis mo akong napasagot ng oo Kasi napaka laki naman ng amats ko sayo Kaya nagkaroon agad ng isang “tayo” Tayo ay nagtagal…. Masyadong nagtagal Na tila masyado nang napuno ng “tayo” Nakalimutan na natin ang para sakin at sayo Masyado nang naging masikip Bumuo tayo ng napakaraming mga pangarap Para sa ating hinaharap Kaya masyado nitong kinain ang ating panahon Ang dugo at pawis nati’y nilamon Masyado tayong naging kampante Na palaging nariyan ang isa’t isa kahit sa oras para sa kanya’y nagkulang ka na Masyado nang naubos ang ating lakas Upang mabuklod ang ating bukas At di na natin namalayan na ang ngayon pala’y naging masyado nang marupok At ang ating tayo’y.... unti-unti nang nalulugmok Hanggang sa naging madalas na ang paglabas ng mga salitang nakakasakit na Ang paglakas ng mga boses na nakakabingi na Masyado nang naging madalas ang pag-aaway sa kokonting pagkakataon na tayo’y nagkikita Masyado nang dumalas ang pagtatanong kung bakit pa? Kung ipagpapatuloy ko pa ba... Dahil masakit na Masyado nang dumami Ang rason ng aking pagsisisi Hanggan nasabi ko sa aking sarili Na tama na Ayaw ko na Kasi napakasakit na Masyado kitang minahal AT masyado mo rin akong minahal Dahil sa masyado nato, Masyado tayong nasaktan AT ang sakit nato’y gusto ko nang makalimutan Kaya hanggang dito nalang ang pag-ibig na binuo ng Napaka at Masyado.
Continue reading...
40
saan nga ba nagmula ang aking masamang balak Kung kapupulotan ng aral o kapupulutan ng alak Anong kahahantungan nitong simpleng inuman Sa sobrang kalasingan katabi na ang naging pulutan Papel na madaling mapunit madali ring nagliliyab Kanyang Damdaming malupit madali ring nagaalab Nang nakipaglaro ako ng apoy lahat biglang nalaglag Ang abo sa mga panaghoy dali daling pinagpag Saplot ng mahinang katawan lahat natupok dahil sa init Pusong may kapahangasan Naging marupok sa labis na galit Ngayon alam ko na kung bakit di masaya kumain ng magisa Dahil ang luto ng Diyos sinta  pinagsasalonan para lang sa dalwa. Patawarin ako ng aking mga magulang, inay at itay Pagkat di ko namalayang nasusunog na pala ang aming bahay
0
Sep 29, 2018
Sep 29, 2018 at 2:54 AM UTC
august28
Laro Sa Apoy
saan nga ba nagmula ang aking masamang balak Kung kapupulotan ng aral o kapupulutan ng alak Anong kahahantungan nitong simpleng inuman Sa sobrang kalasingan katabi na ang naging pulutan Papel na madaling mapunit madali ring nagliliyab Kanyang Damdaming malupit madali ring nagaalab Nang nakipaglaro ako ng apoy lahat biglang nalaglag Ang abo sa mga panaghoy dali daling pinagpag Saplot ng mahinang katawan lahat natupok dahil sa init Pusong may kapahangasan Naging marupok sa labis na galit Ngayon alam ko na kung bakit di masaya kumain ng magisa Dahil ang luto ng Diyos sinta  pinagsasalonan para lang sa dalwa. Patawarin ako ng aking mga magulang, inay at itay Pagkat di ko namalayang nasusunog na pala ang aming bahay
Continue reading...
14
Tinatamad ako hindi ko magawang tipahin ang tiklado ng aking computer. Inaantok ako malamang kinakapos ng oxygen ang utak ko kaya ganito. Pero ang diwa ko’y gising at gustong sumulat ng tula hindi ito nakatulala. Anong tula ang susulatin ko? Tungkol ba sa’yo at sa pagsinta nating tuyo? O patungkol sa bayan kong minamahal na walang utang na loob sa malasakit ng iba? Ang bayan o ang aking pag-ibig sa’yo alin sa dalawa? Ewan ko nalilito ako. Pareho kayong mahalaga, pareho ko kayong mahal, pero alam ko na pareho din kayong mawawala. Bakit ko sasayangin ang aking mga salita? Bakit kailangan ko pang ialay ang bunga ng aking kaisipan kung sa bandang huli ito ay mawawalan lang ng saysay? Hayaan **** mag-diskurso ako kahit sandali lang mahal ko. Ilan tula na ba ng aking sinulat para sa bayan kong sawi at laging alipin ng mga walang turing at pakundangan, may nangyari ba? Wala naman diba? Walang saysay ang pagliyag ko sa bayang ito na laging lumuluhod at sumusunod sa mga dayuhan. Itong bayan na sa kabila ng kanyang paghihirap at dalita ay laging nangangamuhan at humahalik sa paa ng mga kapitalistang ganid. Ang bayan ng mga taong mahirap paniwalain sa totoo pero madaling bolahin ng mga pulitikong hunghang. Ito ba ang bayan na aking iibigin? at ikaw naman mahal ko Batid mo'ng iniibig kita alam mo yan pero para saan ang aking pagliyag sa’yo kung mawawala ka rin sa akin? Oo naman nasasabik ako lagi sa’yo, gusto kitang yakapin, halikan at makasiping sa buong magdamag hanggang sa bukang-liwayway. Pero hanggang kailan ako mananaginip ng gising at mananabik saiyong piling gayong alam ko na hindi ka naman talaga magiging akin sa habang panahon? Marami ba akong tanong? Pasensya kana ganun talaga ang isang makata, nabubuhay s’ya gamit ang mga salita at tandang pananong. Pero sige magsusulat ako ng isang tula para sa’yo at para sa bayan ko. Magsusulat ako kahit alam kong walang magbabasa nito. Magsusulat ako at aasa na parang hangal, aasa na may babasa at maniniwala sa aking mga salita. Ipapahid ko ang utak at damdamin ko sa papel na tulad sa isang nababaliw. Magsusulat ako dahil tungkulin ko ito, magsusulat ako dahil alipin ako nito, magsusulat ako dahil ito lang ang alam ko at higit sa lahat magsusulat ako dahil ito ang buhay ko. Iaalay ko sa’yo mahal kong marupok at sa’yo bayan kong walang utang na loob ang aking tula kahit inaantok at tinatamad ako.
0
Nov 8, 2017
Nov 8, 2017 at 1:58 AM UTC
makabagongmakata69
Tinatamad ako
Tinatamad ako hindi ko magawang tipahin ang tiklado ng aking computer. Inaantok ako malamang kinakapos ng oxygen ang utak ko kaya ganito. Pero ang diwa ko’y gising at gustong sumulat ng tula hindi ito nakatulala. Anong tula ang susulatin ko? Tungkol ba sa’yo at sa pagsinta nating tuyo? O patungkol sa bayan kong minamahal na walang utang na loob sa malasakit ng iba? Ang bayan o ang aking pag-ibig sa’yo alin sa dalawa? Ewan ko nalilito ako. Pareho kayong mahalaga, pareho ko kayong mahal, pero alam ko na pareho din kayong mawawala. Bakit ko sasayangin ang aking mga salita? Bakit kailangan ko pang ialay ang bunga ng aking kaisipan kung sa bandang huli ito ay mawawalan lang ng saysay? Hayaan **** mag-diskurso ako kahit sandali lang mahal ko. Ilan tula na ba ng aking sinulat para sa bayan kong sawi at laging alipin ng mga walang turing at pakundangan, may nangyari ba? Wala naman diba? Walang saysay ang pagliyag ko sa bayang ito na laging lumuluhod at sumusunod sa mga dayuhan. Itong bayan na sa kabila ng kanyang paghihirap at dalita ay laging nangangamuhan at humahalik sa paa ng mga kapitalistang ganid. Ang bayan ng mga taong mahirap paniwalain sa totoo pero madaling bolahin ng mga pulitikong hunghang. Ito ba ang bayan na aking iibigin? at ikaw naman mahal ko Batid mo'ng iniibig kita alam mo yan pero para saan ang aking pagliyag sa’yo kung mawawala ka rin sa akin? Oo naman nasasabik ako lagi sa’yo, gusto kitang yakapin, halikan at makasiping sa buong magdamag hanggang sa bukang-liwayway. Pero hanggang kailan ako mananaginip ng gising at mananabik saiyong piling gayong alam ko na hindi ka naman talaga magiging akin sa habang panahon? Marami ba akong tanong? Pasensya kana ganun talaga ang isang makata, nabubuhay s’ya gamit ang mga salita at tandang pananong. Pero sige magsusulat ako ng isang tula para sa’yo at para sa bayan ko. Magsusulat ako kahit alam kong walang magbabasa nito. Magsusulat ako at aasa na parang hangal, aasa na may babasa at maniniwala sa aking mga salita. Ipapahid ko ang utak at damdamin ko sa papel na tulad sa isang nababaliw. Magsusulat ako dahil tungkulin ko ito, magsusulat ako dahil alipin ako nito, magsusulat ako dahil ito lang ang alam ko at higit sa lahat magsusulat ako dahil ito ang buhay ko. Iaalay ko sa’yo mahal kong marupok at sa’yo bayan kong walang utang na loob ang aking tula kahit inaantok at tinatamad ako.
Continue reading...
14
Napabuntong-hininga na lamang Tila ba tumatakbo ang bubutil na pawis sa noo niya Sasabak na naman si Tatang sa gyera Pilit binuhat ang sakong mas mabigat pa sa kanya Marupok na ang mga buto Ngunit hindi ang puso Ang wika nya, "Walang hindi gagawin para sa apo." Si Nena, sampu na ang anak Hindi na magkanda-ugaga Iiyak ang isa, gutom naman sa kabila Sa sususunod na buwan, malapit na siyang manganak Ang ama ng mga bata, naroon sa kanto nagpapakalunod sa alak Sabi nga nila, walang hindi gagawin ang magulang para sa anak. Tanghaling tapat na, almusal pa rin ang hinahanap Natulala na lamang si Nena nang malaman, ang tatay niya'y patay na -Tula X, Margaret Austin Go
0
Nov 22, 2014
Nov 22, 2014 at 2:22 AM UTC
margaret-austin-go
Tula X
Napabuntong-hininga na lamang Tila ba tumatakbo ang bubutil na pawis sa noo niya Sasabak na naman si Tatang sa gyera Pilit binuhat ang sakong mas mabigat pa sa kanya Marupok na ang mga buto Ngunit hindi ang puso Ang wika nya, "Walang hindi gagawin para sa apo." Si Nena, sampu na ang anak Hindi na magkanda-ugaga Iiyak ang isa, gutom naman sa kabila Sa sususunod na buwan, malapit na siyang manganak Ang ama ng mga bata, naroon sa kanto nagpapakalunod sa alak Sabi nga nila, walang hindi gagawin ang magulang para sa anak. Tanghaling tapat na, almusal pa rin ang hinahanap Natulala na lamang si Nena nang malaman, ang tatay niya'y patay na -Tula X, Margaret Austin Go
Continue reading...
22
Mga buto ay nagsilbing haligi sa binubuo niyang panaginip marupok ito at bibigay sa mahinang balakid Tahimik nang naunsyami Labing nakadikit, dila'y nakaipit Bigkasin ang salita sa simula niyang wika Sa letra na  naguguluhan din Papipiliting ibibigkas Takot ay bumubulusok sa inaping pangungusap Parang ilusyon, ang paggawa ay ang pagkaroon ng kahit maliit na kabuuan ng loob na hanap ay tagumpay Pero sa paglubog ng araw nagmistulang delusyon Ang mga paa habang humahakbang Panoorin hanggang sa pumanaw sa liwanag, may anino Tingnan ang lilim, lumalakad nang pa-urong Ganyan ang mundo Ikulong na at igapos Sa likod ng matiwasay na paggalaw ay may lihim na naka-agapay Ang maitim na misteryo na nakangiti Ulap na sumasayaw, bungad at gayak ng unang ngisi ng umaga Isabay ang halimuyak sa monasteryo ng prinsesang nagagalak Ang dalangin na nagawi sa hangin Kumpisal ng pag-ibig Kaluluwa ng kasiyahan ng musmusing pipit
0
Dec 2, 2018
Dec 2, 2018 at 9:26 PM UTC
haringibon
Ang Buhay sa Takipsilim #2
Mga buto ay nagsilbing haligi sa binubuo niyang panaginip marupok ito at bibigay sa mahinang balakid Tahimik nang naunsyami Labing nakadikit, dila'y nakaipit Bigkasin ang salita sa simula niyang wika Sa letra na  naguguluhan din Papipiliting ibibigkas Takot ay bumubulusok sa inaping pangungusap Parang ilusyon, ang paggawa ay ang pagkaroon ng kahit maliit na kabuuan ng loob na hanap ay tagumpay Pero sa paglubog ng araw nagmistulang delusyon Ang mga paa habang humahakbang Panoorin hanggang sa pumanaw sa liwanag, may anino Tingnan ang lilim, lumalakad nang pa-urong Ganyan ang mundo Ikulong na at igapos Sa likod ng matiwasay na paggalaw ay may lihim na naka-agapay Ang maitim na misteryo na nakangiti Ulap na sumasayaw, bungad at gayak ng unang ngisi ng umaga Isabay ang halimuyak sa monasteryo ng prinsesang nagagalak Ang dalangin na nagawi sa hangin Kumpisal ng pag-ibig Kaluluwa ng kasiyahan ng musmusing pipit
Continue reading...
36
Sa madilim na sulok ay inaalala ang mga sandaling noon pa'y sa eskwela at nahuhumaling sa kamag-aral na dalaga Lipos ng rosas ang kapaligiran Kapag siya'y nakikita sa paaralan Sa isang sulyap niya'y ako'y parang sa ibang kalawakan Hinati na ng imahinasyon ang daigdig ko na may limitasyon Itinago muna ang katotohanan Para sa kanya'y handang ipagpalit maging ang kinabukasan Sa alon ay nagpapaanod Sa hangin ay naninikluhod Ibinulong ang tanging hangarin na sana sa isang araw kami'y magkapiling Anong saya sa tuwing pasukan Singko kong baon ay iniipon Upang sa pagdating ng tamang panahon Makabili ng bagong damit nang siya'y ligawan Bakit ko pa ikinakahiya ang maging isang dukha Hindi na nga makakain Nagsusumikap pa rin kahit hinahamak pa ng iba Marupok ang aking katatagan Ang dibdib ko'y may malumanay na damdamin Ni ayaw magsalita at ayaw pumansin Duwag kapag ako'y salingin Nanginginig ang himig Sa gabi'y pinapangarap si Dessa na nagluningning Siya'y prinsesa na nakahilig Sa luklukan Haring handang pagsisilbihan Walang mali sa kanyang kagustuhan Kapag lumalayo na ang araw na tila pumapa-kanluran Alaala'y ibinabalik - mahapdi na katotohanan Sana'y noong nagkakatitigan Lumapit kapagdaka'y nagpakilala Kung sakaling ngumiti Hindi na siya pakakawalan Sana'y sa simula pa lang niligawan na ang Paraluman Kahit tumanggi sa pagmamahal Mas mabuti na ang umibig kahit nabigo Kaysa hindi nakaranas ng pagsuyo Mahirap man - tumanda nang nagagalak kahit sa isipan Ngunit ang salamisim kay Dessa ay ayaw ako tigilan Lumiligalig sa gitna ng aking kahimbingan Kung mangyari'y maninirahan sa Panganorin ng nakaraan
0
Jul 27, 2019
Jul 27, 2019 at 5:22 AM UTC
haringibon
Panganorin ng Nakaraan
Sa madilim na sulok ay inaalala ang mga sandaling noon pa'y sa eskwela at nahuhumaling sa kamag-aral na dalaga Lipos ng rosas ang kapaligiran Kapag siya'y nakikita sa paaralan Sa isang sulyap niya'y ako'y parang sa ibang kalawakan Hinati na ng imahinasyon ang daigdig ko na may limitasyon Itinago muna ang katotohanan Para sa kanya'y handang ipagpalit maging ang kinabukasan Sa alon ay nagpapaanod Sa hangin ay naninikluhod Ibinulong ang tanging hangarin na sana sa isang araw kami'y magkapiling Anong saya sa tuwing pasukan Singko kong baon ay iniipon Upang sa pagdating ng tamang panahon Makabili ng bagong damit nang siya'y ligawan Bakit ko pa ikinakahiya ang maging isang dukha Hindi na nga makakain Nagsusumikap pa rin kahit hinahamak pa ng iba Marupok ang aking katatagan Ang dibdib ko'y may malumanay na damdamin Ni ayaw magsalita at ayaw pumansin Duwag kapag ako'y salingin Nanginginig ang himig Sa gabi'y pinapangarap si Dessa na nagluningning Siya'y prinsesa na nakahilig Sa luklukan Haring handang pagsisilbihan Walang mali sa kanyang kagustuhan Kapag lumalayo na ang araw na tila pumapa-kanluran Alaala'y ibinabalik - mahapdi na katotohanan Sana'y noong nagkakatitigan Lumapit kapagdaka'y nagpakilala Kung sakaling ngumiti Hindi na siya pakakawalan Sana'y sa simula pa lang niligawan na ang Paraluman Kahit tumanggi sa pagmamahal Mas mabuti na ang umibig kahit nabigo Kaysa hindi nakaranas ng pagsuyo Mahirap man - tumanda nang nagagalak kahit sa isipan Ngunit ang salamisim kay Dessa ay ayaw ako tigilan Lumiligalig sa gitna ng aking kahimbingan Kung mangyari'y maninirahan sa Panganorin ng nakaraan
Continue reading...
50
'Di ikaw ang tipo kong laro Umayaw na kasi ako Sinubukan ko na kasi dati Ayon, talo lang lagi Pero heto na naman ako Parang tanga ang loko 'Di mapigil ang ngiti T'wing naiisip nang ang balat mo'y dumampi Pucha, totoo ba? Na-SS mo nga ba? Taena, mukhang ako'y na-stun Ng walang kalaban-laban Langya, GG Hindi good game, kundi gagi Diba humindi na tayo sa sakit? Ano na naman 'to? Wooh bakit? Noob na 'ko eh Weak, walang silbi 'Pag eto sa wala na naman nauwi Sarili ko lang pwede ko masisi 'Pag in-game Please wag mo na ko buhatin Aasa pa sa GM ang tanso na manok Pa'no, marupok Mabel, pasensya ka na Hayaan mo, ang 2019 ay papasok na Baka lumipas din 'Pag hindi, patay, "I have been slained."
0
Nov 9, 2018
Nov 9, 2018 at 3:20 AM UTC
cepheus
Mabel
'Di ikaw ang tipo kong laro Umayaw na kasi ako Sinubukan ko na kasi dati Ayon, talo lang lagi Pero heto na naman ako Parang tanga ang loko 'Di mapigil ang ngiti T'wing naiisip nang ang balat mo'y dumampi Pucha, totoo ba? Na-SS mo nga ba? Taena, mukhang ako'y na-stun Ng walang kalaban-laban Langya, GG Hindi good game, kundi gagi Diba humindi na tayo sa sakit? Ano na naman 'to? Wooh bakit? Noob na 'ko eh Weak, walang silbi 'Pag eto sa wala na naman nauwi Sarili ko lang pwede ko masisi 'Pag in-game Please wag mo na ko buhatin Aasa pa sa GM ang tanso na manok Pa'no, marupok Mabel, pasensya ka na Hayaan mo, ang 2019 ay papasok na Baka lumipas din 'Pag hindi, patay, "I have been slained."
Continue reading...
28
Tanging hiling sa hangin na sana'y tangayin Ang mainit na bugso ng damdamin Bawat paghampas at kumpas, Hindi ko alam kung saan dadalhin Pinasok natin ang buhay ng isa't-isa Walang kamalayan sa ating pakakahantungan Sa mundong hindi perpekto at walang sigurado, ang tanging pinanghawakan ko lang ay may ikaw at ako. Nangungulila sa mga mata **** nangungusap Na sapat ng pagtakpan lahat ng sakit na nararamdaman Ang mga mata **** sumilaw sa madilim kong isipan Kailan ko kaya ulit ito matatanaw Madaming hindi pagkakaintindihan Nauuwi sa sakitan Hindi mabilang ang kapintasan Na bumabalot sating samahan Tila bagyong walang dala kundi pinsala Pagmamahalan nating puno ng pangamba Mga mata mo lang ang tanging naging sandigan Panangga sa kalamidad, silong sa kadiliman Isang gabing hindi ko mabura sa ala-ala Nakatatak sa puso't ispian Binaybay ng mga kamay mo ang bisig ko Hinagkan, hinalikan at hindi binitawan Pinagdasal na sana'y wala ng katapusan H'wag na sanang sumikat ang araw Dahil walang ibang nais kundi ang namnamin Ang bawat minuto sa iyong piling Marami ang hindi kayang unawain Ang ating kumplikasyon na dala ng depresyon Ano bang alam nila? Bukod sa kutyain tayo Sabi nila baliw tayong dalawa Hindi inalintana ang sinasabi ng iba Malaki ang tiwala ko sa'yo, sa akin, Sa ating dalawa Ngunit naging malupit ang mundo, marupok ka at mahina ako. Hindi na kita kilala Hindi mo na ko tinitignan sa mata Tinalikuran ang sarili kong giyera at pinaglaban ka Patuloy kong sinasabi sa'yong, "Mahal, andito lang ako. Kumapit ka." Nagbingi-bingihan, pasok sa isang tenga Labas sa kabila Pinagtabuyan palayo pero sabi ko sa sarili, hindi ako susuko. Tuwing ipipikit ko ang mga mata, hindi maiwasan ang pagtulo ng luha. Sinisigaw ng puso, kayanin ko pa. Pero ang tanong ng utak, para san pa? Gusto kitang hagkan sa bawat sulok ng katawan, gustong akuin ang sakit na iyong nararamdaman. Naging manhid ka saking sakripisyo, Patuloy akong pinagtabuyan. Hanggang sa naubos na ang pasensiya at pag-unawa, halos isuka na natin ang isa't-isa Pagmamahal nalang ang nakita kong dahilan kung bakit patuloy parin nating sinubukan Hindi lilipas ang isang araw na walang bangayan Ang haplos **** nung una'y malumanay naging mahigpit at puno na ng galit Nauntog sa katotohanang hindi sapat ang pagmamahal lang Naglaho ang kislap ng mata na nung una'y sapat na kahit wala ang mga salitang, "mahal kita" Anong ginawa natin sa isa't-isa? Mag pag-asa ba talaga ang pagmamahalan ng dalawang taong sira?
0
May 13, 2016
May 13, 2016 at 8:24 AM UTC
mteniola
Pagmamahalang sira
Tanging hiling sa hangin na sana'y tangayin Ang mainit na bugso ng damdamin Bawat paghampas at kumpas, Hindi ko alam kung saan dadalhin Pinasok natin ang buhay ng isa't-isa Walang kamalayan sa ating pakakahantungan Sa mundong hindi perpekto at walang sigurado, ang tanging pinanghawakan ko lang ay may ikaw at ako. Nangungulila sa mga mata **** nangungusap Na sapat ng pagtakpan lahat ng sakit na nararamdaman Ang mga mata **** sumilaw sa madilim kong isipan Kailan ko kaya ulit ito matatanaw Madaming hindi pagkakaintindihan Nauuwi sa sakitan Hindi mabilang ang kapintasan Na bumabalot sating samahan Tila bagyong walang dala kundi pinsala Pagmamahalan nating puno ng pangamba Mga mata mo lang ang tanging naging sandigan Panangga sa kalamidad, silong sa kadiliman Isang gabing hindi ko mabura sa ala-ala Nakatatak sa puso't ispian Binaybay ng mga kamay mo ang bisig ko Hinagkan, hinalikan at hindi binitawan Pinagdasal na sana'y wala ng katapusan H'wag na sanang sumikat ang araw Dahil walang ibang nais kundi ang namnamin Ang bawat minuto sa iyong piling Marami ang hindi kayang unawain Ang ating kumplikasyon na dala ng depresyon Ano bang alam nila? Bukod sa kutyain tayo Sabi nila baliw tayong dalawa Hindi inalintana ang sinasabi ng iba Malaki ang tiwala ko sa'yo, sa akin, Sa ating dalawa Ngunit naging malupit ang mundo, marupok ka at mahina ako. Hindi na kita kilala Hindi mo na ko tinitignan sa mata Tinalikuran ang sarili kong giyera at pinaglaban ka Patuloy kong sinasabi sa'yong, "Mahal, andito lang ako. Kumapit ka." Nagbingi-bingihan, pasok sa isang tenga Labas sa kabila Pinagtabuyan palayo pero sabi ko sa sarili, hindi ako susuko. Tuwing ipipikit ko ang mga mata, hindi maiwasan ang pagtulo ng luha. Sinisigaw ng puso, kayanin ko pa. Pero ang tanong ng utak, para san pa? Gusto kitang hagkan sa bawat sulok ng katawan, gustong akuin ang sakit na iyong nararamdaman. Naging manhid ka saking sakripisyo, Patuloy akong pinagtabuyan. Hanggang sa naubos na ang pasensiya at pag-unawa, halos isuka na natin ang isa't-isa Pagmamahal nalang ang nakita kong dahilan kung bakit patuloy parin nating sinubukan Hindi lilipas ang isang araw na walang bangayan Ang haplos **** nung una'y malumanay naging mahigpit at puno na ng galit Nauntog sa katotohanang hindi sapat ang pagmamahal lang Naglaho ang kislap ng mata na nung una'y sapat na kahit wala ang mga salitang, "mahal kita" Anong ginawa natin sa isa't-isa? Mag pag-asa ba talaga ang pagmamahalan ng dalawang taong sira?
Continue reading...
68
080416 Ilang beses na akong sumusulat ng tula, Nagbilang ng talatang puno ng metapora, At naglaan ng kuwit sa humihingal na mga pangungusap. Ilang beses na akong humukay ng alaala, Mabigyang buhay lamang ang reporma ng katha, Makaniig  lamang ng puso ang mga mambabasa. Ilang beses na akong nagtapon ng papel, Naubusan ng tinta't napurulan ng panulat. Ilang beses ko nang sinabi saking sariling "Hihinto na ako sa sa pagsusulat." Bagkus sa bawat pintig ng puso'y Tanging Ikaw ang pamagat. At sa bawat pagsalin ng lenggwahe ng damdami'y Ni hindi masilayan ang binagtas ng pusong marupok na. Ilang beses na akong nagtula, Pero paulit-ulit ang tugma, Ikaw at Ikaw pa rin ang pamagat.
0
Aug 4, 2016
Aug 4, 2016 at 9:17 PM UTC
psalmiseta
Ikaw pa rin ang Pamagat
080416 Ilang beses na akong sumusulat ng tula, Nagbilang ng talatang puno ng metapora, At naglaan ng kuwit sa humihingal na mga pangungusap. Ilang beses na akong humukay ng alaala, Mabigyang buhay lamang ang reporma ng katha, Makaniig  lamang ng puso ang mga mambabasa. Ilang beses na akong nagtapon ng papel, Naubusan ng tinta't napurulan ng panulat. Ilang beses ko nang sinabi saking sariling "Hihinto na ako sa sa pagsusulat." Bagkus sa bawat pintig ng puso'y Tanging Ikaw ang pamagat. At sa bawat pagsalin ng lenggwahe ng damdami'y Ni hindi masilayan ang binagtas ng pusong marupok na. Ilang beses na akong nagtula, Pero paulit-ulit ang tugma, Ikaw at Ikaw pa rin ang pamagat.
Continue reading...
18
Gabi-gabing nagsusunog ng kilay. Araw-araw na tinatahak ang lubak-lubak na daan. Minu-minutong nagtitiis ang balat sa tirik na araw. Iniinda ang mga kagat ng lamok sa gabi. Pinagtitiyagaan ang kapirasong lamparang liwanag sa dilim. Maibahagi lamang ang kapiranggot na kakayahan. Inakala **** madali. Hindi pala. Kailangan **** suungin ang init. Kinailangan **** tawirin ang mga ilog marating lamang ang iyong patutunguhan. Inakala mng magaan. Hindi pala. Kinailangan **** maglakad ng walang sapin sa paa. Kinailangan **** iwasan ang mga putik sa kalsada upang marating ang lugar na akala mo ay langit na. Nagawa mo pa ring makaalpas. Ilang beses ka na ba dapat na sumuko? Nakailang iyak ka na ba gabi-gabi dahil hindi mo kaya ang nakikita mo? Ilang damit lang ba ang dala-dala mo upang maitawid ang mga kaalaman para sa iba na nagmula sa iyo? Kaya mo pa ba? Ikaw ang liwanag sa kanilang madilim na daan. Ikaw ang gabay sa kanilang pagpupursige. Ikaw ang magiging pag-asa sa mga pangarap nilang hinahabi. Huwag **** ipakitang marupok ka dahil lamang sa delubyong likha ng kalikasang nasa iyong harapan. Isipin mo sila! Isipin **** may naghihintay na bukas para sa kanila. Ikaw ang kanilang tinitingala. Magpatuloy ka sa pagngiti. Isapuso mo ang kanilang masasayang pagbati sa tuwing ikaw ay makakarating. Damhin mo ang kanilang pananabik na makita kang masayang nagtuturo sa kanila. Iwaksi mo ang negatibong bagay sa iyong isipan. Yakapin mo ang iyong natutunan --ang iyong misyon at rason kung bakit ka inilagay sa posisyong iyong kinatatayuan. Balang araw ay magtatagumpay ka! Balang araw ay masisilayan mo ang katas ng iyong pagpapakumbaba. Pagsisikap. Pagtitiis. Malayo ka man sa mga mahal mo sa buhay, naiintindihan nila. Ang propesyon mo ang magbibigay ng pag-asa. Magtiwala ka! Kaagapay mo ang Diyos sa bawat **** pagsisikap. Huwag kang panghinaan ng loob sa bawat problemang iyong kinakaharap. Alam naming kaya mo! Sa iyo uusbong ang mga batikan. Sa iyo magmumula ang mga pinakasikat. Sa iyo manggaling ang magagaling at matatalino. Alam naming kaya mo! Magtiwala ka sa kakayahan mo. Ikaw at ikaw lamang ang maglililok nito. Ikaw at ikaw ang huhubog sa kani-kanilang mga talento. Nasa iyo ang aming papuri. Nasa iyo ang aming taos-pusong dasal. Ang laban mo ay laban naming lahat. Kayanin mo. Kakayanin mo! Ikaw ang aming liwanag sa gabi at pag-sa sa umaga. #IkawNaNagmamahalMagmamahalPa
0
Mar 18, 2018
Mar 18, 2018 at 12:31 AM UTC
eugene
Liwanag at Pag-asa (a reverse poetry)
Gabi-gabing nagsusunog ng kilay. Araw-araw na tinatahak ang lubak-lubak na daan. Minu-minutong nagtitiis ang balat sa tirik na araw. Iniinda ang mga kagat ng lamok sa gabi. Pinagtitiyagaan ang kapirasong lamparang liwanag sa dilim. Maibahagi lamang ang kapiranggot na kakayahan. Inakala **** madali. Hindi pala. Kailangan **** suungin ang init. Kinailangan **** tawirin ang mga ilog marating lamang ang iyong patutunguhan. Inakala mng magaan. Hindi pala. Kinailangan **** maglakad ng walang sapin sa paa. Kinailangan **** iwasan ang mga putik sa kalsada upang marating ang lugar na akala mo ay langit na. Nagawa mo pa ring makaalpas. Ilang beses ka na ba dapat na sumuko? Nakailang iyak ka na ba gabi-gabi dahil hindi mo kaya ang nakikita mo? Ilang damit lang ba ang dala-dala mo upang maitawid ang mga kaalaman para sa iba na nagmula sa iyo? Kaya mo pa ba? Ikaw ang liwanag sa kanilang madilim na daan. Ikaw ang gabay sa kanilang pagpupursige. Ikaw ang magiging pag-asa sa mga pangarap nilang hinahabi. Huwag **** ipakitang marupok ka dahil lamang sa delubyong likha ng kalikasang nasa iyong harapan. Isipin mo sila! Isipin **** may naghihintay na bukas para sa kanila. Ikaw ang kanilang tinitingala. Magpatuloy ka sa pagngiti. Isapuso mo ang kanilang masasayang pagbati sa tuwing ikaw ay makakarating. Damhin mo ang kanilang pananabik na makita kang masayang nagtuturo sa kanila. Iwaksi mo ang negatibong bagay sa iyong isipan. Yakapin mo ang iyong natutunan --ang iyong misyon at rason kung bakit ka inilagay sa posisyong iyong kinatatayuan. Balang araw ay magtatagumpay ka! Balang araw ay masisilayan mo ang katas ng iyong pagpapakumbaba. Pagsisikap. Pagtitiis. Malayo ka man sa mga mahal mo sa buhay, naiintindihan nila. Ang propesyon mo ang magbibigay ng pag-asa. Magtiwala ka! Kaagapay mo ang Diyos sa bawat **** pagsisikap. Huwag kang panghinaan ng loob sa bawat problemang iyong kinakaharap. Alam naming kaya mo! Sa iyo uusbong ang mga batikan. Sa iyo magmumula ang mga pinakasikat. Sa iyo manggaling ang magagaling at matatalino. Alam naming kaya mo! Magtiwala ka sa kakayahan mo. Ikaw at ikaw lamang ang maglililok nito. Ikaw at ikaw ang huhubog sa kani-kanilang mga talento. Nasa iyo ang aming papuri. Nasa iyo ang aming taos-pusong dasal. Ang laban mo ay laban naming lahat. Kayanin mo. Kakayanin mo! Ikaw ang aming liwanag sa gabi at pag-sa sa umaga. #IkawNaNagmamahalMagmamahalPa
Continue reading...
55
Marahil ikaw ang mabisang gamot Na laging naka ngiti at ang noo'y naka kunot Sana'y lagi kang ganyan at hindi malungkot At sa dibdib ay wag magtanim ng anumang poot Pagkat bakas sa iyong mata ang kalungkutan Na tila dulot ng nakaraang paglisan Ako'y nagagalak dahil sa iyong katapangan Na para bang kaya **** harapin ang kinabukasan "Galingan mo pang lalo" yan aking sambit Dahil alam kong pangarap mo'y malapit mo ng makamit Pag aaral ng ukol sa ngipin ay hindi madali Pero pag-papangiti mo sa ibang tao'y talagang wagi Para sa ilang araw na walang tulog Para sa isip **** determinado't may pagsisikap Kapit lang. Dahil balang araw ikaw'y makaka ahon Sa lula ng pasan **** panahon Nais kong malaman mo'y ako'y galak Sa ugali **** taglay at sa mga tawa **** walang humpay Asahan **** sa iyong paglalakbay na lagi akong naka gabay At unang ngingiti sa iyong tagumpay At para sa puso **** marupok na minsan ng nauntog Nawa'y mahanap na nya ang sariling tuldok Dahil ang nais ko lang naman ipabatid Ay kung gaano kasarap mahalin at magmahal ng solid
0
May 17, 2018
May 17, 2018 at 2:12 AM UTC
PauloA97
MEDISINA
Marahil ikaw ang mabisang gamot Na laging naka ngiti at ang noo'y naka kunot Sana'y lagi kang ganyan at hindi malungkot At sa dibdib ay wag magtanim ng anumang poot Pagkat bakas sa iyong mata ang kalungkutan Na tila dulot ng nakaraang paglisan Ako'y nagagalak dahil sa iyong katapangan Na para bang kaya **** harapin ang kinabukasan "Galingan mo pang lalo" yan aking sambit Dahil alam kong pangarap mo'y malapit mo ng makamit Pag aaral ng ukol sa ngipin ay hindi madali Pero pag-papangiti mo sa ibang tao'y talagang wagi Para sa ilang araw na walang tulog Para sa isip **** determinado't may pagsisikap Kapit lang. Dahil balang araw ikaw'y makaka ahon Sa lula ng pasan **** panahon Nais kong malaman mo'y ako'y galak Sa ugali **** taglay at sa mga tawa **** walang humpay Asahan **** sa iyong paglalakbay na lagi akong naka gabay At unang ngingiti sa iyong tagumpay At para sa puso **** marupok na minsan ng nauntog Nawa'y mahanap na nya ang sariling tuldok Dahil ang nais ko lang naman ipabatid Ay kung gaano kasarap mahalin at magmahal ng solid
Continue reading...
25
Ipanligo ang luha Gawin basahan ang damit na pamunas sa sugat na di gumagaling Hulug bituin ba na matutupad ang mga hiling o bagay na tinatapon ng langit Ano ang susundin Naduhagi sa buhay Nabubuwal sa kapalarang sinapit Kagustuhan ng loob o ang ikakaunlad ng Maharlikang angkan Sa basbas ng langit Iniusal ang dasal Sapat na ang saya nang masilayan si dessa Walang dusa't unos na nanaig Anyong Diyosa, diwata ang kawangis Kinang ng perlas Kagandahang nang -aakit Marupok na ang silya Habang ang damit ay tagpi-tagpi Naluoy na ang labi Mata'y nangamuti Inilalarawan  na ang mukha sa salamin ng bukas Natatangi man ito ang sa isip Ang kabiguan ay tinitiis Pa isa-isa man ang balahibo idinidikit na para pumagaspas sa hangin Makakalipad nang mataas Bubulusok nang mabilis
0
May 29, 2019
May 29, 2019 at 1:33 AM UTC
haringibon
Ang Buhay sa Takipsilim #68
Ipanligo ang luha Gawin basahan ang damit na pamunas sa sugat na di gumagaling Hulug bituin ba na matutupad ang mga hiling o bagay na tinatapon ng langit Ano ang susundin Naduhagi sa buhay Nabubuwal sa kapalarang sinapit Kagustuhan ng loob o ang ikakaunlad ng Maharlikang angkan Sa basbas ng langit Iniusal ang dasal Sapat na ang saya nang masilayan si dessa Walang dusa't unos na nanaig Anyong Diyosa, diwata ang kawangis Kinang ng perlas Kagandahang nang -aakit Marupok na ang silya Habang ang damit ay tagpi-tagpi Naluoy na ang labi Mata'y nangamuti Inilalarawan  na ang mukha sa salamin ng bukas Natatangi man ito ang sa isip Ang kabiguan ay tinitiis Pa isa-isa man ang balahibo idinidikit na para pumagaspas sa hangin Makakalipad nang mataas Bubulusok nang mabilis
Continue reading...
26
#120815 Siya ngang may pakpak, walang laya Siya ngang boses ang umaga, walang hininga. "Pisi Mo'y walang tugon, Sinumpang lupai'y may butil ng biyaya -- Pukpukin Mo ang pakong may anay na kalawang, Pagkat Balangkas Mo pa lang, Ako'y napayuyukod na. Ako'y marupok kaya't nasilo Mo -- Na-silong Sa'yong pag-ibig." "Aking paglisa'y pansamantala lamang, Ako'y magbabalik sa panibagong araw, Babalikan kita, Huni mo'y siyang sigaw sa balintawak, Ika'y patotoo sa Aking pagbabalik Kaya't humayong may sigla."
0
Dec 9, 2015
Dec 9, 2015 at 7:41 AM UTC
psalmiseta
Fowl's Speech
#120815 Siya ngang may pakpak, walang laya Siya ngang boses ang umaga, walang hininga. "Pisi Mo'y walang tugon, Sinumpang lupai'y may butil ng biyaya -- Pukpukin Mo ang pakong may anay na kalawang, Pagkat Balangkas Mo pa lang, Ako'y napayuyukod na. Ako'y marupok kaya't nasilo Mo -- Na-silong Sa'yong pag-ibig." "Aking paglisa'y pansamantala lamang, Ako'y magbabalik sa panibagong araw, Babalikan kita, Huni mo'y siyang sigaw sa balintawak, Ika'y patotoo sa Aking pagbabalik Kaya't humayong may sigla."
Continue reading...
16
Nagtagpo ang ating mga salita Higit sa isang sandali Yung isang sandaling hindi panandalian At kalakip ng ating tila kaytagal na hintayan Ang sinasabi nilang heto na Heto na pala ang pangmatagalan. Nagtagpo ang ating mga ulirang mga puso Kasama ang bawat sakit na hanggang ngayo'y pasan-pasan pa rin natin. Kasama ang bawat agam-agam, Kasabay ng kanyang pagluwas buhat sa mga makakapal na ulap Ang pagtanghod ko sa muli nating pag-uusap. Nagtagpo ang ating mga damdaming Marupok pa sa kahoy na hinayaang anayin. Kung saan ang bawat pako'y nag-iwan ng mantsya at kalawang. Nagtagpo ang ating mga basag na pangarap Ang mga pangakong hinayaan nating Matunaw sa likido ng galit at pait. Nagtagpo ang ating mga paningin Sa hindi inaasahang tambayan Sa tambayan ng damdaming Akala nati'y wala nang lusot para sa kinabukasan At kasabay ng minsan nating pag-aaksaya ng panahon Sa pagpapaligaw sa mga mabubulaklak na salita, Tayo ay nagtagpo na may iisang luha sa iisang garapon. Nagtagpo tayo sa basag na nakaraan At hinapo sa bawat piyesta ng masasakit na mga salita Bagkus sa likod ng bawat "ayoko na" at "bahala ka na" Ay sabay tayong nagtagpo at nagtago ng ating mga dala-dala. Doon ka sa kaliwa at ako naman sa kanan Doon tayo sa magkasalungat na landas Kung saan ang oras ay posibleng di na magsipaglihis pa Na ang aking umaga ay di mo na gabi At ang aking gabi ay di mo na umaga. Kung saan ni isa'y di na aalis At kung saan ang lahat ay posibleng di na magmintis. Baka doon -- Baka sakaling matagpuan nating muli ang isa't isa. --- Minsan, napadpad ako sa karagatan Kung saan ang bawat hampas ng alon Ay tila kumpas na lamang ng nakaraan Na ang dating puting buhangin Ay unti-unti nang nanumbalik Akala ko'y isang panaginip Pero doon ay may subalit -- Subalit na napakaganda. Ako'y saksi sa pagluha ng langit nang pabaliktad Na parang ang lahat ng maganda sa dalampasigan Ay unti-unting inanod At akala ko'y di na makababalik.
0
Nov 8, 2017
Nov 8, 2017 at 8:06 AM UTC
psalmiseta
Tagpuan
Nagtagpo ang ating mga salita Higit sa isang sandali Yung isang sandaling hindi panandalian At kalakip ng ating tila kaytagal na hintayan Ang sinasabi nilang heto na Heto na pala ang pangmatagalan. Nagtagpo ang ating mga ulirang mga puso Kasama ang bawat sakit na hanggang ngayo'y pasan-pasan pa rin natin. Kasama ang bawat agam-agam, Kasabay ng kanyang pagluwas buhat sa mga makakapal na ulap Ang pagtanghod ko sa muli nating pag-uusap. Nagtagpo ang ating mga damdaming Marupok pa sa kahoy na hinayaang anayin. Kung saan ang bawat pako'y nag-iwan ng mantsya at kalawang. Nagtagpo ang ating mga basag na pangarap Ang mga pangakong hinayaan nating Matunaw sa likido ng galit at pait. Nagtagpo ang ating mga paningin Sa hindi inaasahang tambayan Sa tambayan ng damdaming Akala nati'y wala nang lusot para sa kinabukasan At kasabay ng minsan nating pag-aaksaya ng panahon Sa pagpapaligaw sa mga mabubulaklak na salita, Tayo ay nagtagpo na may iisang luha sa iisang garapon. Nagtagpo tayo sa basag na nakaraan At hinapo sa bawat piyesta ng masasakit na mga salita Bagkus sa likod ng bawat "ayoko na" at "bahala ka na" Ay sabay tayong nagtagpo at nagtago ng ating mga dala-dala. Doon ka sa kaliwa at ako naman sa kanan Doon tayo sa magkasalungat na landas Kung saan ang oras ay posibleng di na magsipaglihis pa Na ang aking umaga ay di mo na gabi At ang aking gabi ay di mo na umaga. Kung saan ni isa'y di na aalis At kung saan ang lahat ay posibleng di na magmintis. Baka doon -- Baka sakaling matagpuan nating muli ang isa't isa. --- Minsan, napadpad ako sa karagatan Kung saan ang bawat hampas ng alon Ay tila kumpas na lamang ng nakaraan Na ang dating puting buhangin Ay unti-unti nang nanumbalik Akala ko'y isang panaginip Pero doon ay may subalit -- Subalit na napakaganda. Ako'y saksi sa pagluha ng langit nang pabaliktad Na parang ang lahat ng maganda sa dalampasigan Ay unti-unting inanod At akala ko'y di na makababalik.
Continue reading...
50
Parang isang babasagin napakarupok ko sa iyong mga mata at sa iyong mga ngiti na bilang sa daliri. Marupok ako sa mga pasimpleng lambing na dumudurog sa malamig na puso. Sa balikat **** sinasandalan, sa yakap at amoy ng iyong anit kahit maghapong pawisan, napakahina ko. Natutuwa sa simpleng kwentuhan at kahit di mo pa subukan, dalang dala ako sa agos mo. Kahit wala ka pang gawin para ako'y suyuin nanlalambot ang Marupok na ako sa Marupok na ikaw Marupok pati ang isip ko na laging lumalakbay papunta sayo, lumilipad sa kalawakan mo, ramdam ang grabidad na lalong humihila sa pusong tila nalalaglag na. Kaya ba? Kaya bang saluhin ng marupok na ikaw ang marupok na ako?
0
Sep 12, 2019
Sep 12, 2019 at 10:14 PM UTC
NikitaMotsamaisi
Mahina ako sa isang Mahinang ikaw
Parang isang babasagin napakarupok ko sa iyong mga mata at sa iyong mga ngiti na bilang sa daliri. Marupok ako sa mga pasimpleng lambing na dumudurog sa malamig na puso. Sa balikat **** sinasandalan, sa yakap at amoy ng iyong anit kahit maghapong pawisan, napakahina ko. Natutuwa sa simpleng kwentuhan at kahit di mo pa subukan, dalang dala ako sa agos mo. Kahit wala ka pang gawin para ako'y suyuin nanlalambot ang Marupok na ako sa Marupok na ikaw Marupok pati ang isip ko na laging lumalakbay papunta sayo, lumilipad sa kalawakan mo, ramdam ang grabidad na lalong humihila sa pusong tila nalalaglag na. Kaya ba? Kaya bang saluhin ng marupok na ikaw ang marupok na ako?
Continue reading...
21
Dumaan ako sa Nagtahan at doo'y nanahan aking diwang gising at minulat, pilit binulag ng isang dakot na Asin. Rumampa sa Laong Laan, pilit inabangan ang pagtila, tila Luha ang tanging pakinabang. Tumawid sa Lacson, nadapa -- bumangon. Sumakay ng traysikel sa Ocampo, pumara sa Crisostomo; nangapitbahay sa Maria Clara nagpalamig sa Ibarra hanggang Simoun, Quintos, Dapitan. Hindi ka matagpuan. Tila silyang marupok na walang pakinabang; Tila laway na muntik masayang ang paglalakad ng pusong minsan nasagasaan noong binagtas ang kahabaan ng Dimasalang. Umuwi sa Sampaloc, kumuha ng gamit. Palihim na naglakad papuntang Blumentritt. Pinagpawisan sa pagsakay sa Recto. Anong ginagawa ko rito sa Quiapo? Isang makipot na sangandaan kailangang mairaos daanan. Isang hakbang palayo sa maputik na Ocampo; minsan nang bumagyo dito. Meron pa bang tayo?
0
Nov 17, 2010
Nov 17, 2010 at 12:41 PM UTC
joyce-garcia
Dangwa
Dumaan ako sa Nagtahan at doo'y nanahan aking diwang gising at minulat, pilit binulag ng isang dakot na Asin. Rumampa sa Laong Laan, pilit inabangan ang pagtila, tila Luha ang tanging pakinabang. Tumawid sa Lacson, nadapa -- bumangon. Sumakay ng traysikel sa Ocampo, pumara sa Crisostomo; nangapitbahay sa Maria Clara nagpalamig sa Ibarra hanggang Simoun, Quintos, Dapitan. Hindi ka matagpuan. Tila silyang marupok na walang pakinabang; Tila laway na muntik masayang ang paglalakad ng pusong minsan nasagasaan noong binagtas ang kahabaan ng Dimasalang. Umuwi sa Sampaloc, kumuha ng gamit. Palihim na naglakad papuntang Blumentritt. Pinagpawisan sa pagsakay sa Recto. Anong ginagawa ko rito sa Quiapo? Isang makipot na sangandaan kailangang mairaos daanan. Isang hakbang palayo sa maputik na Ocampo; minsan nang bumagyo dito. Meron pa bang tayo?
Continue reading...
44
ano pa nga ba ang tangan     ng haraya kundi ang langitngit ng katahimikan, na sa isang sulok lamang ay mahahawakan hindi ang puso: sa isang iglap, pagsasatubig. puspos ng liwanag ang lupa. Muling pagtatangkilik sa sukal ng dilim. hindi alam ng hangin ang pangako ng paghilom. hindi banaag ng kahapon ang bukas. pipikit na lamang ba’t walang pagtangis, na sa dulo man ay marapatin, kung tayo’y papel,      ay mapupunit na lamang ba sa mga kuko ng marupok na sandali?
0
Mar 2, 2016
Mar 2, 2016 at 11:23 PM UTC
windsor-i-guadalupe-jr
Haraya
ano pa nga ba ang tangan     ng haraya kundi ang langitngit ng katahimikan, na sa isang sulok lamang ay mahahawakan hindi ang puso: sa isang iglap, pagsasatubig. puspos ng liwanag ang lupa. Muling pagtatangkilik sa sukal ng dilim. hindi alam ng hangin ang pangako ng paghilom. hindi banaag ng kahapon ang bukas. pipikit na lamang ba’t walang pagtangis, na sa dulo man ay marapatin, kung tayo’y papel,      ay mapupunit na lamang ba sa mga kuko ng marupok na sandali?
Continue reading...
12
Sigurado na akong hindi na ako yung batang iyon. Marupok, madaling masaktan at iyakin, pagdating sayo. Hindi na ako yung batang gabi-gabing tumatambay sa may bintana, kahit na pinapapak na ng lamok, nagtyatyaga paring hintayin ang tawag mo, umaasang marinig muli ang boses mo bago matulog. Sigurado na akong hindi na ako yung batang nasasaktan pag sinabi **** ayaw mo na, dahil wala rin naman tayong patutunguhan, hindi na ako yung batang halos tumalon sa tawa pag bigla ka ulit nagparamdam, hindi na ako yung batang hinanahanp ka pag nasasaktan, hindi na ako yung batang gustong magsumbong pag inaaway na ako ng boung mundo yung gustong gustong magsabi na masaya ang araw ko, yung batang malulungkot pag binabalewala mo, hindi na ako yung batang yun. Hindi na ako. Yung batang nangarap na makasama ka, na makasama kang pagmasdan ang kagandahan ng buwan sa gabi na pinilit bilangin ang mga bituin kahit alam nating imposible. Hindi na ako yung batang tinatangay ng bawat pagkanta, yung batang tatalon basta sabihin mo, hindi narin ako yung batang gusto paggising ikaw ang katabi, yung batang simpleng lambing mo lang abot tenga na yung mga ngiti. Hindi na rin ako yung batang palaging hinihintay ang pagsasabi mo ng ‘iloveyou’, kasi sa salitang iyon nakokompleto na ako Hindi na ako yung batang puro pangalan mo lang ang bukambibig o ang libangan ay isipin at panaginipan ka gabi gabi, hindi na ako yung batang nababasa lang ang pangalan mo napapangiti na ako. Hindi na ako yung batang saiyo lang umikot ang mundo, ang batang sinubukang maging kung sino ang pinapangarap mo. Hindi na ako yung batang umasa na sana mahalin mo rin ng totoo. Hindi na ako yung batang iyon. Hindi na po!
0
Oct 4, 2018
Oct 4, 2018 at 8:06 PM UTC
gabee
PONKAN
Sigurado na akong hindi na ako yung batang iyon. Marupok, madaling masaktan at iyakin, pagdating sayo. Hindi na ako yung batang gabi-gabing tumatambay sa may bintana, kahit na pinapapak na ng lamok, nagtyatyaga paring hintayin ang tawag mo, umaasang marinig muli ang boses mo bago matulog. Sigurado na akong hindi na ako yung batang nasasaktan pag sinabi **** ayaw mo na, dahil wala rin naman tayong patutunguhan, hindi na ako yung batang halos tumalon sa tawa pag bigla ka ulit nagparamdam, hindi na ako yung batang hinanahanp ka pag nasasaktan, hindi na ako yung batang gustong magsumbong pag inaaway na ako ng boung mundo yung gustong gustong magsabi na masaya ang araw ko, yung batang malulungkot pag binabalewala mo, hindi na ako yung batang yun. Hindi na ako. Yung batang nangarap na makasama ka, na makasama kang pagmasdan ang kagandahan ng buwan sa gabi na pinilit bilangin ang mga bituin kahit alam nating imposible. Hindi na ako yung batang tinatangay ng bawat pagkanta, yung batang tatalon basta sabihin mo, hindi narin ako yung batang gusto paggising ikaw ang katabi, yung batang simpleng lambing mo lang abot tenga na yung mga ngiti. Hindi na rin ako yung batang palaging hinihintay ang pagsasabi mo ng ‘iloveyou’, kasi sa salitang iyon nakokompleto na ako Hindi na ako yung batang puro pangalan mo lang ang bukambibig o ang libangan ay isipin at panaginipan ka gabi gabi, hindi na ako yung batang nababasa lang ang pangalan mo napapangiti na ako. Hindi na ako yung batang saiyo lang umikot ang mundo, ang batang sinubukang maging kung sino ang pinapangarap mo. Hindi na ako yung batang umasa na sana mahalin mo rin ng totoo. Hindi na ako yung batang iyon. Hindi na po!
Continue reading...
29
May ka chat ka nag hi at nag wave pa Ikaw naman 'tong si desperada mag ka jowa Napapikit bigla at sabay sabing Lord eto na ba? At dali-daling dampot ng phone Ma-replayan lang siya ng bongga Hindi pa man nagiging kayo'y may call sign nanaman Tulad lang yan sa una mong nakatawagan Pero sa huli, di rin naman kayo nagtagal. Kaya eto ka nanaman aasa Aasa na baka eto na Aasa na sana siya na Aasa na baka sa huling pagkakataong ito ibigay na sa akin ng mahal na bathala ang aking mga dasal na sana dumating na siya Pero tulad ng karamihan,sa una lang talaga masaya Sa una lang siya magaling Sa una kalang niya pakikiligin Pero pag dating sa huli Di ka rin naman niya iibigin. Sabagay kasalanan mo rin nsman Nag "hi" lang iniisip mo,may gusto na siya sayo Binati kalang halos maihi ka na sa kilig Binanatan kalang ng mga linyang "babe kain kana" iniisip mo mahalaga kana sa kanya Hinawakan lang niya mga kamay mo At sinabihan ng mga katagang "ikaw lang,walang iba" iniisip mo mahal kana Di ko rin naman nilalahat Pero mas madalas,mas tama pa yung kutob sa mga bagay na posibleng mangyari. Kaya wag **** isisi lahat sa kanya, Sa kanila Kung nasaktan ka at nahulog ka sa kanya Kasalanan mo rin naman,dahil nagpadala ka sa mga messages niyang puro pambobola na magpapaasa sayo ng sobra Mga messages niyang magpapakilig sayo dahil alam niya na dun ka niya makukuha Mga messages niyang walang kwenta Pero aminin mo,kinilig ka Mga messages niyang patuloy ka paring umaasa na baka? siguro? Totoo na At sa mga messages niya na dahilan ng pagkalugmok mo sa kalungkutan na walang ibang nakaka alam kung gaano kasakit ang pagsabaying dibdibin sa iisang araw lang ang dalawang bagay ng iyong nararamdaman ngayon Ang maiwan ng walang dahilan at Masaktan ng wala kang anumang karapatan. Ang maiwan ng walang dahilan dahil hindi mo naman siya naging pag-aari kailan man At masaktan ng wala kang anumang karapat Dahil kahit kailan hindi ka naman niya talaga minahal Dahil pinaasa at pinasakay kalang Dahil alam niyang dun ka bibigay At dahil nagtagumpay siya,gagamitin niya itong armas para paglaruan ka Kaya mag ingat ka sa mga mabulaklak na mga salita ng mga taong gagamitin ang iyong nadarama, sumaya lang sila.
0
Mar 10, 2021
Mar 10, 2021 at 7:52 AM UTC
Paudebelen
Sa Daming Marupok Ba't Naki-isa Ka Pa
May ka chat ka nag hi at nag wave pa Ikaw naman 'tong si desperada mag ka jowa Napapikit bigla at sabay sabing Lord eto na ba? At dali-daling dampot ng phone Ma-replayan lang siya ng bongga Hindi pa man nagiging kayo'y may call sign nanaman Tulad lang yan sa una mong nakatawagan Pero sa huli, di rin naman kayo nagtagal. Kaya eto ka nanaman aasa Aasa na baka eto na Aasa na sana siya na Aasa na baka sa huling pagkakataong ito ibigay na sa akin ng mahal na bathala ang aking mga dasal na sana dumating na siya Pero tulad ng karamihan,sa una lang talaga masaya Sa una lang siya magaling Sa una kalang niya pakikiligin Pero pag dating sa huli Di ka rin naman niya iibigin. Sabagay kasalanan mo rin nsman Nag "hi" lang iniisip mo,may gusto na siya sayo Binati kalang halos maihi ka na sa kilig Binanatan kalang ng mga linyang "babe kain kana" iniisip mo mahalaga kana sa kanya Hinawakan lang niya mga kamay mo At sinabihan ng mga katagang "ikaw lang,walang iba" iniisip mo mahal kana Di ko rin naman nilalahat Pero mas madalas,mas tama pa yung kutob sa mga bagay na posibleng mangyari. Kaya wag **** isisi lahat sa kanya, Sa kanila Kung nasaktan ka at nahulog ka sa kanya Kasalanan mo rin naman,dahil nagpadala ka sa mga messages niyang puro pambobola na magpapaasa sayo ng sobra Mga messages niyang magpapakilig sayo dahil alam niya na dun ka niya makukuha Mga messages niyang walang kwenta Pero aminin mo,kinilig ka Mga messages niyang patuloy ka paring umaasa na baka? siguro? Totoo na At sa mga messages niya na dahilan ng pagkalugmok mo sa kalungkutan na walang ibang nakaka alam kung gaano kasakit ang pagsabaying dibdibin sa iisang araw lang ang dalawang bagay ng iyong nararamdaman ngayon Ang maiwan ng walang dahilan at Masaktan ng wala kang anumang karapatan. Ang maiwan ng walang dahilan dahil hindi mo naman siya naging pag-aari kailan man At masaktan ng wala kang anumang karapat Dahil kahit kailan hindi ka naman niya talaga minahal Dahil pinaasa at pinasakay kalang Dahil alam niyang dun ka bibigay At dahil nagtagumpay siya,gagamitin niya itong armas para paglaruan ka Kaya mag ingat ka sa mga mabulaklak na mga salita ng mga taong gagamitin ang iyong nadarama, sumaya lang sila.
Continue reading...
44
Napansin ko lang, parang ilang gabi nang nahihirapan matulog. Malambot naman ang unan ko Maluwag naman sa kamang hinihigaan Makapal at mabango naman ang kumot Malamig at tahimik din ang kwarto Nasobrahan nanaman ba ko sa kape? Hindi naman siguro pero bakit? Antukin akong tao pero bakit ganito Pero sa kalagitnaan ng kalituhan, Sa ilalim ng mga bituin sa kalangitan Biglang sumagi sa isip ko, "Oo nga pala, wala naman ng ibang dahilan.." Kundi Ikaw. Ang bida ng walang katapusang kwento. Sa tuwing hihiga ako pagkatapos ng isang mahabang araw Na nakakapagod kahit wala naman masyadong nangyari at nagawa Muntik pang mapagalitan dahil gabi nanaman nakauwi Nagbihis at dali-daling inayos ang higaan Ayan na, sa wakas at dinadalaw na rin ako ng antok Ngunit ayan ka na din bigla nalang eeksena parang sa pelikula Bitbit ang mga pabaon **** ala-ala na nasa isang garapon At magsisimula kang kumatok ng kumatok sa puso kong marupok Sige na, papapasukin kita pero parang awa mo na Bigyan mo naman ako ng isang mahimbing at mahabang tulog Hayaan mo akong humiga, magpahinga at huminga Ipagpatuloy ang pananaginip habang naka-nganga Na kahit dito man lang, sa nilikhang mundo ay hindi tokis ang pag-ibig Hihintayin kang mapagod maglakbay at magpasikot-sikot sa isipan ko. Kahit na nakakainip. Pero wala, sanayan lang naman 'to. Sanay ng pangarapin at mapaginipan ka, Na hanggang pangarap lamang kita.
0
Jun 24, 2017
Jun 24, 2017 at 10:46 AM UTC
kahel
Antokis
Napansin ko lang, parang ilang gabi nang nahihirapan matulog. Malambot naman ang unan ko Maluwag naman sa kamang hinihigaan Makapal at mabango naman ang kumot Malamig at tahimik din ang kwarto Nasobrahan nanaman ba ko sa kape? Hindi naman siguro pero bakit? Antukin akong tao pero bakit ganito Pero sa kalagitnaan ng kalituhan, Sa ilalim ng mga bituin sa kalangitan Biglang sumagi sa isip ko, "Oo nga pala, wala naman ng ibang dahilan.." Kundi Ikaw. Ang bida ng walang katapusang kwento. Sa tuwing hihiga ako pagkatapos ng isang mahabang araw Na nakakapagod kahit wala naman masyadong nangyari at nagawa Muntik pang mapagalitan dahil gabi nanaman nakauwi Nagbihis at dali-daling inayos ang higaan Ayan na, sa wakas at dinadalaw na rin ako ng antok Ngunit ayan ka na din bigla nalang eeksena parang sa pelikula Bitbit ang mga pabaon **** ala-ala na nasa isang garapon At magsisimula kang kumatok ng kumatok sa puso kong marupok Sige na, papapasukin kita pero parang awa mo na Bigyan mo naman ako ng isang mahimbing at mahabang tulog Hayaan mo akong humiga, magpahinga at huminga Ipagpatuloy ang pananaginip habang naka-nganga Na kahit dito man lang, sa nilikhang mundo ay hindi tokis ang pag-ibig Hihintayin kang mapagod maglakbay at magpasikot-sikot sa isipan ko. Kahit na nakakainip. Pero wala, sanayan lang naman 'to. Sanay ng pangarapin at mapaginipan ka, Na hanggang pangarap lamang kita.
Continue reading...
29
'Di ikaw ang tipo kong laro Umayaw na kasi ako Sinubukan ko na kasi dati Ayon, talo lang lagi Pero heto na naman ako Parang tanga ang loko 'Di mapigil ang ngiti T'wing naiisip nang ang balat mo'y dumampi Pucha, totoo ba? Na-SS mo nga ba? Taena, mukhang ako'y na-stun Ng walang kalaban-laban Langya, GG Hindi good game, kundi gagi Diba humindi na tayo sa sakit? Ano na naman 'to? Wooh bakit? Noob na 'ko eh Weak, walang silbi 'Pag eto sa wala na naman nauwi Sarili ko lang pwede ko masisi 'Pag in-game Please wag mo na ko buhatin Aasa pa sa GM ang tanso na manok Pa'no, marupok Mabel, pasensya ka na Hayaan mo, ang 2019 ay papasok na Baka lumipas din 'Pag hindi, patay, "I have been slained."
0
Nov 6, 2019
Nov 6, 2019 at 3:15 AM UTC
XIII
Mabel
'Di ikaw ang tipo kong laro Umayaw na kasi ako Sinubukan ko na kasi dati Ayon, talo lang lagi Pero heto na naman ako Parang tanga ang loko 'Di mapigil ang ngiti T'wing naiisip nang ang balat mo'y dumampi Pucha, totoo ba? Na-SS mo nga ba? Taena, mukhang ako'y na-stun Ng walang kalaban-laban Langya, GG Hindi good game, kundi gagi Diba humindi na tayo sa sakit? Ano na naman 'to? Wooh bakit? Noob na 'ko eh Weak, walang silbi 'Pag eto sa wala na naman nauwi Sarili ko lang pwede ko masisi 'Pag in-game Please wag mo na ko buhatin Aasa pa sa GM ang tanso na manok Pa'no, marupok Mabel, pasensya ka na Hayaan mo, ang 2019 ay papasok na Baka lumipas din 'Pag hindi, patay, "I have been slained."
Continue reading...
28
Pagpatak ng ulan , kasabay ng aking mga luha Patpating katawan , baluktot na at nakahiga Hindi na makagalaw , Pinilit kong lumaban Kaya konti nalang , Pataba na ako sa mga halaman Bakit mo pa ako didiligan ? Basa na ako ng sariling mga luha Tagtuyot nalang hinihintay ko , Hindi mo kasi ako makuhang punasan Pawis na pawis na mga kamay , Ang dulas wala akong makapitan Natanggap nyo na ba ang bangkay ko , Puwede naman kayong makiramay.
0
May 21, 2020
May 21, 2020 at 2:37 PM UTC
Johnad
Marupok na Pisi sa Isip
Pagpatak ng ulan , kasabay ng aking mga luha Patpating katawan , baluktot na at nakahiga Hindi na makagalaw , Pinilit kong lumaban Kaya konti nalang , Pataba na ako sa mga halaman Bakit mo pa ako didiligan ? Basa na ako ng sariling mga luha Tagtuyot nalang hinihintay ko , Hindi mo kasi ako makuhang punasan Pawis na pawis na mga kamay , Ang dulas wala akong makapitan Natanggap nyo na ba ang bangkay ko , Puwede naman kayong makiramay.
Continue reading...
8
Kailangan ba nagsimula itong aking pagtingin? Simula't sapul hanga ako sa iyong angking Kabaitan, katalinuhan at pagiging malambing Napukaw mo ang aking damdamin Noo'y di lingid sa aking kaalaman Ikaw pala ay aking magiging kaibigan Usap nang konti, tawanan sandali Marupok na puso'y pilit winawaglit Mali bang ika'y aking pangarapin? Sa'yo lang ata tumibok itong damdamin Konting asaran na lang at ako'y matatangay Sa iyong mga matang laging nagpupugay Ngunit sabihin man nating gusto kita Ako'y duwag kaya't 'di ko magawa Takot masira kung anong meron tayo Sa minsang "Hi-hello" makukuntento ako
0
Nov 12, 2018
Nov 12, 2018 at 5:38 PM UTC
novembergirl
Mga Hindi ko Masabing Salita
Kailangan ba nagsimula itong aking pagtingin? Simula't sapul hanga ako sa iyong angking Kabaitan, katalinuhan at pagiging malambing Napukaw mo ang aking damdamin Noo'y di lingid sa aking kaalaman Ikaw pala ay aking magiging kaibigan Usap nang konti, tawanan sandali Marupok na puso'y pilit winawaglit Mali bang ika'y aking pangarapin? Sa'yo lang ata tumibok itong damdamin Konting asaran na lang at ako'y matatangay Sa iyong mga matang laging nagpupugay Ngunit sabihin man nating gusto kita Ako'y duwag kaya't 'di ko magawa Takot masira kung anong meron tayo Sa minsang "Hi-hello" makukuntento ako
Continue reading...
16
kahit marupok ang damdamin at katawan nating mga nilalang ni Bathala upang umawit, sumulat, tumugtog o dumula, ibig kong sabihin sa inyo na mas marilag ang tapang natin kaysa kape, sapagkat sa bawat ihip at higop sa lamig o init nitong inumin, anumang hangarin ay kinaya natin.
0
Jul 1, 2020
Jul 1, 2020 at 1:59 AM UTC
jklg08
ah, rupok
kahit marupok ang damdamin at katawan nating mga nilalang ni Bathala upang umawit, sumulat, tumugtog o dumula, ibig kong sabihin sa inyo na mas marilag ang tapang natin kaysa kape, sapagkat sa bawat ihip at higop sa lamig o init nitong inumin, anumang hangarin ay kinaya natin.
Continue reading...
4