Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
Words
"manahimik" poems
Ang kuwentong ito ay tungkol sa pinakamagandang yugto ng buhay ko, ang high school. Sa high school kasi, maraming uri ng kalayaan ang pwedeng gawin. Malaya tayong gawin ang gusto natin. Pwedeng mag-aral tayo nang mabuti, pwedeng hindi. Depende sa estudyante kung paano niya tatpusin ang araw niya a loob ng paaralan. Dito ko natutuhan kung paano makisalamuha at makisama sa iba't ibang tao. Dito mo mararanasang bumarkada, magsinungaling sa magulang, makasama lang sa mga lakad ng kaibigan, magkaroon ng boyfriend/girlfriend, gabihing umuwi sa lakwatsa, tapos. Idadahilan sa magulang na gumawa ng project at hihingi ng pera kahit wala namang babayaran sa eskwelahan. O, di ba? Saya! Noong ako ay nasa high school, simula 1st hanggang 3rd year ay pang-umaga ang klase ko. Mahirap man gumising nang maaga, kailangan talaga, ayoko kasi sa lahat yung late. Noong ako ay nag-1st year, hindi ko alam kung paano makikipag-usap sa mga kaklase ko. Nahihiya pa kasi ako at nandoon pa yung kaba. Isip bata pa ako noon at hindi pa gaano ka-matured ang ugali ko. Ang ginagawa ko lang ay manahimik at mag-aral ng mabuti. Dito rin ako nagsimulang magkaroon ng crush, kinikilig kapg nahuhuli ko siyang lumilingon sa akin. Hahaha! Todo kilig to the max naman ako. Yung akala mo wala nang bukas sa sobrang tuwa! Punta nama tayo sa buhay 2nd year ko. Sobrang saya ng tumuntong ako sa taon na ito. Dito ako nakakilala ng mga tunay na kaibigan. Naging barkada ko hangtag ngayon, kaso bihira na kaming nakakapag-usap at nagkikita kasi iba't ibang section na rin kami napunta. Dito ko unang naranasang maglakwatsa kasama ang mga kaibigan ko. Ngayon naman ako ay nakatuntong na ng 3rd year. Dito ay unti-unti nang nag-matured ang aking ugali. Medyo hindi ako masaya kasi bago na naman lahat ng kaklase ko pero kilala ko silang lahat. Haap ng bagong kaibigan na naman sa klase pero mas naging close ko kung mga lalaki. Ewan ko kung bakit. Hahaha! Ayoko sa mga kaklase kong babae noon, ang aarte. Pero may ilan sa kanilang naging kaibigan ko rin. Excited na ako sa pagtuntong ng 4th year. Mukhang masaya Pero ito na ang huling yugto sa high school life. Siguro lahat iiyak, maghihiwa-hiwalay na kasi. Pero mayroon pa namang reunion, at ito ang buhay high school.
0
Jun 18, 2018
Jun 18, 2018 at 1:43 AM UTC
matabang-utak-ni-ong
High School Life ...
Ang kuwentong ito ay tungkol sa pinakamagandang yugto ng buhay ko, ang high school. Sa high school kasi, maraming uri ng kalayaan ang pwedeng gawin. Malaya tayong gawin ang gusto natin. Pwedeng mag-aral tayo nang mabuti, pwedeng hindi. Depende sa estudyante kung paano niya tatpusin ang araw niya a loob ng paaralan. Dito ko natutuhan kung paano makisalamuha at makisama sa iba't ibang tao. Dito mo mararanasang bumarkada, magsinungaling sa magulang, makasama lang sa mga lakad ng kaibigan, magkaroon ng boyfriend/girlfriend, gabihing umuwi sa lakwatsa, tapos. Idadahilan sa magulang na gumawa ng project at hihingi ng pera kahit wala namang babayaran sa eskwelahan. O, di ba? Saya! Noong ako ay nasa high school, simula 1st hanggang 3rd year ay pang-umaga ang klase ko. Mahirap man gumising nang maaga, kailangan talaga, ayoko kasi sa lahat yung late. Noong ako ay nag-1st year, hindi ko alam kung paano makikipag-usap sa mga kaklase ko. Nahihiya pa kasi ako at nandoon pa yung kaba. Isip bata pa ako noon at hindi pa gaano ka-matured ang ugali ko. Ang ginagawa ko lang ay manahimik at mag-aral ng mabuti. Dito rin ako nagsimulang magkaroon ng crush, kinikilig kapg nahuhuli ko siyang lumilingon sa akin. Hahaha! Todo kilig to the max naman ako. Yung akala mo wala nang bukas sa sobrang tuwa! Punta nama tayo sa buhay 2nd year ko. Sobrang saya ng tumuntong ako sa taon na ito. Dito ako nakakilala ng mga tunay na kaibigan. Naging barkada ko hangtag ngayon, kaso bihira na kaming nakakapag-usap at nagkikita kasi iba't ibang section na rin kami napunta. Dito ko unang naranasang maglakwatsa kasama ang mga kaibigan ko. Ngayon naman ako ay nakatuntong na ng 3rd year. Dito ay unti-unti nang nag-matured ang aking ugali. Medyo hindi ako masaya kasi bago na naman lahat ng kaklase ko pero kilala ko silang lahat. Haap ng bagong kaibigan na naman sa klase pero mas naging close ko kung mga lalaki. Ewan ko kung bakit. Hahaha! Ayoko sa mga kaklase kong babae noon, ang aarte. Pero may ilan sa kanilang naging kaibigan ko rin. Excited na ako sa pagtuntong ng 4th year. Mukhang masaya Pero ito na ang huling yugto sa high school life. Siguro lahat iiyak, maghihiwa-hiwalay na kasi. Pero mayroon pa namang reunion, at ito ang buhay high school.
Continue reading...
11
sana nandito ka para nayayakap  kita, sana nandito ka para mahagkan ka, sana kahit kaunting oras lang  makasama ka, mapakita ko lang kung gaano ka kahalaga. sana noon pa kita nakilala, sana naunahan ko sya, di ka sana nasaktan at lumuha, sa pagtataksil at mali nyang nagawa. sana nabuo ako ng mas maaga, baka sakaling nakilala kita, hindi man kita masyadong mapasaya, pero gagawin ko ang lahat para ika'y mapaligaya. sana hindi nalang naging komplikado, baka sakaling maipag mamalaki mo ko, baka masabi mo na ako talaga ang mahal mo, walang biro at hindi nag tatago. sana hindi nalang kita nakilala, para hindi na tayo nahihirapang dalawa, pero salamat parin at dumating ka, dahil tinuruan mo kong wag magpakatanga sakanya. sana pinigilan ko nalang nararamdaman ko sayo, para hindi ako luluha kapag iniwan mo, sana hindi kita pinakinggan noong nagkagulo, edi sana ngayon malaya na tayo. sana kung may mag babalik ng nakaraan, mas pipiliin kong manahimik nalang, hindi magsasalita ng tunay na nararamdaman, para sa huli wala ng nasasaktan. alam kong minahal mo ko ng sobra, pero hindi mo ba naisip  na mas mahal kita, mas pipiliin kong maging masaya sila, kaysa sa kaligayahan nating dalawa. pero sa tuwing bibitawan na kita, hindi mo alam kung gaano kasakit na mawalay ka, kahit pigilan kong huwag pumatak ang mga luha, wala akong magawa dahil kusa silang nagwawala. sa rami ng pag subok na nalagpasan, alam kong hindi pa iyon ang katapusan, marami pang darating at dapat pag handaan, ngunit di ko alam kung kaya ko pang labanan. hindi ko alam kung naubos na ba ang luha ko sa kaiiyak, dahil sa tuwing may problema ni isang butil walang pumapatak, sanay na siguro ako sa relasyong ito, panay iyak, away at gulo. mahal kita kaya pilit kong kinakalimutan mga pangyayari, kahit magulo,  alam kong sa puso mo ako'y bawing bawi, hindi kita iiwan ano man ang mangyari, kung iiwan man kita asahan **** ako ay uuwi. pagpasensyahan mo na kung abnormal ako minsan, ganto talaga ako pero masarap mag mahal, minsan ka ng iniwan ngunit di ka kakalimutan, bihira ka lang makahanap ng katulad ko na mapag mahal. alam kong masasakit ang lahat ng Sanang nasabi ko, isip ang may gusto ngunit puso'y binabago, sana tama ang puso kong manatili sayo, sayo mahal ko , puso ko' y sinakop mo. #love #chances
0
Sep 29, 2016
Sep 29, 2016 at 4:49 AM UTC
cheche
SANA
sana nandito ka para nayayakap  kita, sana nandito ka para mahagkan ka, sana kahit kaunting oras lang  makasama ka, mapakita ko lang kung gaano ka kahalaga. sana noon pa kita nakilala, sana naunahan ko sya, di ka sana nasaktan at lumuha, sa pagtataksil at mali nyang nagawa. sana nabuo ako ng mas maaga, baka sakaling nakilala kita, hindi man kita masyadong mapasaya, pero gagawin ko ang lahat para ika'y mapaligaya. sana hindi nalang naging komplikado, baka sakaling maipag mamalaki mo ko, baka masabi mo na ako talaga ang mahal mo, walang biro at hindi nag tatago. sana hindi nalang kita nakilala, para hindi na tayo nahihirapang dalawa, pero salamat parin at dumating ka, dahil tinuruan mo kong wag magpakatanga sakanya. sana pinigilan ko nalang nararamdaman ko sayo, para hindi ako luluha kapag iniwan mo, sana hindi kita pinakinggan noong nagkagulo, edi sana ngayon malaya na tayo. sana kung may mag babalik ng nakaraan, mas pipiliin kong manahimik nalang, hindi magsasalita ng tunay na nararamdaman, para sa huli wala ng nasasaktan. alam kong minahal mo ko ng sobra, pero hindi mo ba naisip  na mas mahal kita, mas pipiliin kong maging masaya sila, kaysa sa kaligayahan nating dalawa. pero sa tuwing bibitawan na kita, hindi mo alam kung gaano kasakit na mawalay ka, kahit pigilan kong huwag pumatak ang mga luha, wala akong magawa dahil kusa silang nagwawala. sa rami ng pag subok na nalagpasan, alam kong hindi pa iyon ang katapusan, marami pang darating at dapat pag handaan, ngunit di ko alam kung kaya ko pang labanan. hindi ko alam kung naubos na ba ang luha ko sa kaiiyak, dahil sa tuwing may problema ni isang butil walang pumapatak, sanay na siguro ako sa relasyong ito, panay iyak, away at gulo. mahal kita kaya pilit kong kinakalimutan mga pangyayari, kahit magulo,  alam kong sa puso mo ako'y bawing bawi, hindi kita iiwan ano man ang mangyari, kung iiwan man kita asahan **** ako ay uuwi. pagpasensyahan mo na kung abnormal ako minsan, ganto talaga ako pero masarap mag mahal, minsan ka ng iniwan ngunit di ka kakalimutan, bihira ka lang makahanap ng katulad ko na mapag mahal. alam kong masasakit ang lahat ng Sanang nasabi ko, isip ang may gusto ngunit puso'y binabago, sana tama ang puso kong manatili sayo, sayo mahal ko , puso ko' y sinakop mo. #love #chances
Continue reading...
58
unang latag ng lupa, nangabubuhay dahil sa tapak ng walang kamalay malay sa pinagdaanan nito. dala ang delusyon ng buhay kapalit para sa bayan, kapalit para sa kalayaan. lumamin, ay mahahayag ang luad tumutulad sa kulay ng dugo. alam ng bulaklak ito, kung sundan ang pinanggalingan magugulat sa makikita; ang kababayang kinalimutan ang kanilang madugong, matimbang, maalamat na mga pangalan; inalala ng halaman.                  sementeryo, bawat hakbang, walang respeto bawat hakbang, nadudumihan ang mga mukha ng (bayani) taksil (pinaglaban) trinaydor ang kanilang, (at sa dinarami-rami pang mga sambayanang pilipino) tinubuang lupa                   sementeryo, kaya't malalim ang pananampalataya sino bang hindi maadwa, maawa? bawat segundo may dadasalan bumagsak; at lumalalim ang kulay ng pula.                  sementeryo, kaya't pagbagsak ng alas quatro ng umaga; nananahimik ang bayan. katahimikan para sa patay; walang sisigaw. ginagambala ang kapayapaan. sa ilalim ng lupa, ang katahimikan hindi makamtan. lahat sila'y gising, lahat sila'y                                                          sumisigaw.                  sementeryo, ang   tahanan       ko'y         sementeryo, kaya't manahimik at irespeto ang patay; ang mga mamayang madamdamin at malakas ngunit                                                         pinatahimik. tayong buhay                nananatiling patay. silang patay                nananatiling buhay. isang siklo. lalalumin lahat ng lupa ng hindi sa tamang oras; isisigaw ang K A R A P A T A N ! isisigaw ang M A L I ! isisigaw ang H U S T I S Y A ! H U S T I S Y A H U S T I S Y A H U S T ngunit walang makakarinig. ang nakabukang bibig mapupuno ng tinubuang lupa na tinaksil ang lahat ng katulad natin. walang makakarinig kahit buong daigdig                                                                           manahimik.
0
May 10, 2017
May 10, 2017 at 3:32 PM UTC
katipunero
tahanan
unang latag ng lupa, nangabubuhay dahil sa tapak ng walang kamalay malay sa pinagdaanan nito. dala ang delusyon ng buhay kapalit para sa bayan, kapalit para sa kalayaan. lumamin, ay mahahayag ang luad tumutulad sa kulay ng dugo. alam ng bulaklak ito, kung sundan ang pinanggalingan magugulat sa makikita; ang kababayang kinalimutan ang kanilang madugong, matimbang, maalamat na mga pangalan; inalala ng halaman.                  sementeryo, bawat hakbang, walang respeto bawat hakbang, nadudumihan ang mga mukha ng (bayani) taksil (pinaglaban) trinaydor ang kanilang, (at sa dinarami-rami pang mga sambayanang pilipino) tinubuang lupa                   sementeryo, kaya't malalim ang pananampalataya sino bang hindi maadwa, maawa? bawat segundo may dadasalan bumagsak; at lumalalim ang kulay ng pula.                  sementeryo, kaya't pagbagsak ng alas quatro ng umaga; nananahimik ang bayan. katahimikan para sa patay; walang sisigaw. ginagambala ang kapayapaan. sa ilalim ng lupa, ang katahimikan hindi makamtan. lahat sila'y gising, lahat sila'y                                                          sumisigaw.                  sementeryo, ang   tahanan       ko'y         sementeryo, kaya't manahimik at irespeto ang patay; ang mga mamayang madamdamin at malakas ngunit                                                         pinatahimik. tayong buhay                nananatiling patay. silang patay                nananatiling buhay. isang siklo. lalalumin lahat ng lupa ng hindi sa tamang oras; isisigaw ang K A R A P A T A N ! isisigaw ang M A L I ! isisigaw ang H U S T I S Y A ! H U S T I S Y A H U S T I S Y A H U S T ngunit walang makakarinig. ang nakabukang bibig mapupuno ng tinubuang lupa na tinaksil ang lahat ng katulad natin. walang makakarinig kahit buong daigdig                                                                           manahimik.
Continue reading...
77
Alam mo, ayoko na Gusto ko nang huminto sa pagpapaka-tanga Ayoko na matulala at sabay maiisip ka Kasi alam ko na matagal bago ako muling makabalik sa aking diwa Pwede ba manahimik ka? Ang ingay mo lalo na kapag ako’y matutulog na Bastos at biglaang papasok sa aking isipan Na para bang isipan ko’y iyong kaharian Hindi ka ba napapagod? Sa kalalaro ng aking pusong lasug-lasog na sa iyong kapapaikot Tuwang-tuwa ka pa at humahalaklak kapag ako’y iyong nabibiro Pag sasabihin **** “last na”, pero sinungaling ka Edi sa’yo na! Sa’yo na ang kaligayahan at kalungkutan ko Sa’yo na ang pangarap at kabiguan ko Sa’yo na ang lahat ng ako, sa’yo na ang pusong laruan mo O, ano? Ba’t tumigil ka? Bakit ka biglaang lumayo kung kailan ibinigay ko na? Akala ko ba sa akin ay nasisiyahan ka? Akala ko ba sa akin masaya ka na? Ah, ngayon gets ko na! Gets ko na na mabilis ka pala magsawa Pagkatapos ng isa, maghahanap ka ng iba Pagkatapos **** manungkit, magtatapon rin pala Ayan ka na naman at umaarangkada Parang isang sports car na rumaratsada Patungo sa mga babaeng iba’t iba ang klase Iba’t iba ang ganda Kaawa-awang kababaihan Kasalanan ba nila na natipuhan mo sila Bakit kung parusahan mo ng iyong matatamis na pekeng salita Ay parang mga batang niloloko ng isang salamangkerong desperado kumita Sana matauhan ka… Minahal kitang tunay ngunit sayo’y lokohan lang pala Sana sa paglipas ng panahon, makatagpo ka Ng isang babaeng paluluhurin ka habang nagmamakaawang patawarin ka niya.
0
Mar 10, 2016
Mar 10, 2016 at 8:15 AM UTC
formysanitynow
Isang Daan **** Labada
Alam mo, ayoko na Gusto ko nang huminto sa pagpapaka-tanga Ayoko na matulala at sabay maiisip ka Kasi alam ko na matagal bago ako muling makabalik sa aking diwa Pwede ba manahimik ka? Ang ingay mo lalo na kapag ako’y matutulog na Bastos at biglaang papasok sa aking isipan Na para bang isipan ko’y iyong kaharian Hindi ka ba napapagod? Sa kalalaro ng aking pusong lasug-lasog na sa iyong kapapaikot Tuwang-tuwa ka pa at humahalaklak kapag ako’y iyong nabibiro Pag sasabihin **** “last na”, pero sinungaling ka Edi sa’yo na! Sa’yo na ang kaligayahan at kalungkutan ko Sa’yo na ang pangarap at kabiguan ko Sa’yo na ang lahat ng ako, sa’yo na ang pusong laruan mo O, ano? Ba’t tumigil ka? Bakit ka biglaang lumayo kung kailan ibinigay ko na? Akala ko ba sa akin ay nasisiyahan ka? Akala ko ba sa akin masaya ka na? Ah, ngayon gets ko na! Gets ko na na mabilis ka pala magsawa Pagkatapos ng isa, maghahanap ka ng iba Pagkatapos **** manungkit, magtatapon rin pala Ayan ka na naman at umaarangkada Parang isang sports car na rumaratsada Patungo sa mga babaeng iba’t iba ang klase Iba’t iba ang ganda Kaawa-awang kababaihan Kasalanan ba nila na natipuhan mo sila Bakit kung parusahan mo ng iyong matatamis na pekeng salita Ay parang mga batang niloloko ng isang salamangkerong desperado kumita Sana matauhan ka… Minahal kitang tunay ngunit sayo’y lokohan lang pala Sana sa paglipas ng panahon, makatagpo ka Ng isang babaeng paluluhurin ka habang nagmamakaawang patawarin ka niya.
Continue reading...
36
010717 (Para sa mga may gustong simulan at gustong tapusin. Para sa mga may kahapon at naniniwalang sisirit ang bukas. Para sa mga may pangamba pagkat pakiramdam mo'y kapos ang oras at tila ika'y may gapos ng kagabi o noong isang araw, noong isang taon. Para sayo, nang mahimbing ka sa gabing may pagsuko. Pipikit ka rin, hihimbing ka rin. Didilat ka, may bukas pa.) Narinig na ng bawat sulok ng kuwarto mo ang mga ibinubulong Ko sa iyo tuwing natutulog ka, habang yakap-yakap Kita, at nakabaon sa dibdib Ko ang mukha **** nasa malalim na pagkakahimbing. Narinig na ng mga unan mo ang mga Salitang binitiwan Ko noong inamin kong hinding-hindi Kita bibitiwan habang sinusuyod mo ang gabi nang mag-isa, na tila ba ito na ang huling gabing ikaw na lamang ang bida sa istorya. Narinig nila ang mga bulong Kong narito Ako at Ako pa rin ang kilala Mo noong unang beses Akong humimlay sayong mga bisig para punasan at saluhin ang mga butil ng mala-perlas **** mga luha, kumikinang at mahalaga   pagkat tangan nito ang taimtim **** mga panalangin -- mga panalanging hindi mo binitiwan at lubos **** pinagsindi ng kandila sa bawat gabi't alay ang tinig **** balisa't uhaw sa kasagutan. Maigting ding nagmamasid ang iyong orasan noong ipinangako Ko sayong inilaan Ko na ang bawat patak ng segundo sa pag-aalaga sa iyo, na hinding-hindi Akong magsasawang pag-ingatan ka, tumigil man sa pagpihit ang lahat ng orasan sa mundong ibabaw -- kitilin man ang bawat bateryang nagbibigay-buhay sa bawat saglit, sa bawat pintig ng oras na hindi mabilang. Higit sa lahat, narinig Ako ng mga pader ng kuwarto mo, noong unang gabing ginawa Kong umaga para masilayan mo ang lahat, noong una Kong sinabing mahal kita at kahapon, ngayon o bukas at magpakailanman -- ang mga parehong gabing paulit-ulit Kong sasabihin sayong higit ka sa kalawakan, na hindi Ako natutulog at ikaw at ikaw ang tanging tanawing tatanawin. At habang parating na muli ang umaga at gigising na ang lahat, ay sana manahimik ang kuwarto mo. Ngunit sa katahimikan nito'y sana'y mabuksan ang lihim ng mga narinig niyang mga sinabi Ko. Narinig na ng bawat sulok ng kuwarto mo ang mga Salitang laan lamang sayo at sa mga gabing ito at sa susunod pa'y haharanahin Kita ng parehas na himig at susuyuin ng parehas na timpla ng pag-ibig. At hindi Ako magbabago, mahimbing ka man ngayo'y asahan **** ang bukas mo'y kasama pa rin Ako. Matulog ka na, Anak. #010717 #SpokenWordsNiTatay
0
Mar 15, 2017
Mar 15, 2017 at 11:28 AM UTC
psalmiseta
Mahimbing na Pagsilang
010717 (Para sa mga may gustong simulan at gustong tapusin. Para sa mga may kahapon at naniniwalang sisirit ang bukas. Para sa mga may pangamba pagkat pakiramdam mo'y kapos ang oras at tila ika'y may gapos ng kagabi o noong isang araw, noong isang taon. Para sayo, nang mahimbing ka sa gabing may pagsuko. Pipikit ka rin, hihimbing ka rin. Didilat ka, may bukas pa.) Narinig na ng bawat sulok ng kuwarto mo ang mga ibinubulong Ko sa iyo tuwing natutulog ka, habang yakap-yakap Kita, at nakabaon sa dibdib Ko ang mukha **** nasa malalim na pagkakahimbing. Narinig na ng mga unan mo ang mga Salitang binitiwan Ko noong inamin kong hinding-hindi Kita bibitiwan habang sinusuyod mo ang gabi nang mag-isa, na tila ba ito na ang huling gabing ikaw na lamang ang bida sa istorya. Narinig nila ang mga bulong Kong narito Ako at Ako pa rin ang kilala Mo noong unang beses Akong humimlay sayong mga bisig para punasan at saluhin ang mga butil ng mala-perlas **** mga luha, kumikinang at mahalaga   pagkat tangan nito ang taimtim **** mga panalangin -- mga panalanging hindi mo binitiwan at lubos **** pinagsindi ng kandila sa bawat gabi't alay ang tinig **** balisa't uhaw sa kasagutan. Maigting ding nagmamasid ang iyong orasan noong ipinangako Ko sayong inilaan Ko na ang bawat patak ng segundo sa pag-aalaga sa iyo, na hinding-hindi Akong magsasawang pag-ingatan ka, tumigil man sa pagpihit ang lahat ng orasan sa mundong ibabaw -- kitilin man ang bawat bateryang nagbibigay-buhay sa bawat saglit, sa bawat pintig ng oras na hindi mabilang. Higit sa lahat, narinig Ako ng mga pader ng kuwarto mo, noong unang gabing ginawa Kong umaga para masilayan mo ang lahat, noong una Kong sinabing mahal kita at kahapon, ngayon o bukas at magpakailanman -- ang mga parehong gabing paulit-ulit Kong sasabihin sayong higit ka sa kalawakan, na hindi Ako natutulog at ikaw at ikaw ang tanging tanawing tatanawin. At habang parating na muli ang umaga at gigising na ang lahat, ay sana manahimik ang kuwarto mo. Ngunit sa katahimikan nito'y sana'y mabuksan ang lihim ng mga narinig niyang mga sinabi Ko. Narinig na ng bawat sulok ng kuwarto mo ang mga Salitang laan lamang sayo at sa mga gabing ito at sa susunod pa'y haharanahin Kita ng parehas na himig at susuyuin ng parehas na timpla ng pag-ibig. At hindi Ako magbabago, mahimbing ka man ngayo'y asahan **** ang bukas mo'y kasama pa rin Ako. Matulog ka na, Anak. #010717 #SpokenWordsNiTatay
Continue reading...
11
Tatakpan ko ang aking mata,
 Upang katotohana'y hindi makita,
 Saki'y wala ka na,
 Tumakbo ka papunta sa iba,
 Pilit kitang hinabol,
 Ngunit walang napala hanggang sa mahapo,
 Ang liwanag nang kahapon,
 Bigla na lang naglaho,
 Pirmeng nakatingin sa lupa kung may bakas ba, Ngunit sa kapal ng dilim mistulang bulag na. Nasasaktan ngunit kailangang manahimik,
 Para bang sa lalamunan ko'y malalim na tinik,
 Takpan ng ngiti ang pait,
 Tanggapin kahit na sobrang sakit,
 Kahit ano namang sigaw ang ipilit,
 Hindi mo rin naman maririnig,
 Himutik ng puso ay patatahanin ko,
 Mananatili na lamang pipi upang hindi na makagambala pa sa'yo. Minsan kong narinig sa mula sa iyong bibig,
 Mga salitang nagbigay ng ngiti na hindi madadaig,
 Hindi mapapantayan ng kahit na sino man,
 Ngunit nang lumisan ka noon ko natutunan,
 Ang mundo ko'y tumahimik,
 Wala ni kahit anong imik,
 Hindi parin mapakali pero nangungulila sa'yong halik,
 Haplos at yakap mo'y di na madadama pa, 
Labis na katahimikan mistulang bingi na.
0
Apr 12, 2016
Apr 12, 2016 at 5:10 AM UTC
ajgm
Bulag. Pipi. Bingi.
Tatakpan ko ang aking mata,
 Upang katotohana'y hindi makita,
 Saki'y wala ka na,
 Tumakbo ka papunta sa iba,
 Pilit kitang hinabol,
 Ngunit walang napala hanggang sa mahapo,
 Ang liwanag nang kahapon,
 Bigla na lang naglaho,
 Pirmeng nakatingin sa lupa kung may bakas ba, Ngunit sa kapal ng dilim mistulang bulag na. Nasasaktan ngunit kailangang manahimik,
 Para bang sa lalamunan ko'y malalim na tinik,
 Takpan ng ngiti ang pait,
 Tanggapin kahit na sobrang sakit,
 Kahit ano namang sigaw ang ipilit,
 Hindi mo rin naman maririnig,
 Himutik ng puso ay patatahanin ko,
 Mananatili na lamang pipi upang hindi na makagambala pa sa'yo. Minsan kong narinig sa mula sa iyong bibig,
 Mga salitang nagbigay ng ngiti na hindi madadaig,
 Hindi mapapantayan ng kahit na sino man,
 Ngunit nang lumisan ka noon ko natutunan,
 Ang mundo ko'y tumahimik,
 Wala ni kahit anong imik,
 Hindi parin mapakali pero nangungulila sa'yong halik,
 Haplos at yakap mo'y di na madadama pa, 
Labis na katahimikan mistulang bingi na.
Continue reading...
27
"KALIMUTAN MO NA ANG NAKARAAN MO! LALO  MO LAMANG SINASAKTAN ANG SARILI MO-- ANG PUSO MO!" sigaw nang sigaw ang utak sa mga katagang iyon sa kaniyang puso. "May pag-asa pa! Umaasa pa rin ako. Aasa pa rin ako kahit matagal. Paki-usap, bigyan mo ako ng pagkakataon. Nararamdaman kong darating sila," litong-lito naman ang puso at pilit na nagmamakaawa sa utak na bigyan pa siya ng pagkakataon. "Hindi ka ba nakakaintindi? Iniwanan ka na nila. Hindi ka na nila mahal. Wala ka ng puwang sa mga puso nila. Hanggang kailan ka dapat umasa ha?" galit na galit na ang utak sa puso nang mga sandaling iyon. Nag-aalab na at kaunti na lamang ay magiging makasalanan na siya. "AKALA MO LANG IYON! HINDI IKAW ANG NAKAKARAMDAM KUNG HINDI AKO! AKO ANG MAS NAHIHIRAPAN!" "AKALA MO LANG IYON! AKO RIN NAHIHIRAPAN NA AT DUMUDUGO NA ANG UTAK KO SA IYO! HINDI KA  BA TITIGIL?" "HINDI!" "P'WES! Gagawin ko na ang nararapat upang manahimik ka!" At hindi na napigilan ng utak ang kaniyang paninibugho. Inutusan niya ang mga paa na magtungko sa kusina. Ipinakuha niya sa kamay ang isang kulay puting bote na may nakasulat na muriatic acid. Kusang bumukas ang bunganga at ipinainom ng kamay ang lahat ng laman sa bote hanggang sa dumaloy na ito sa buong katawan. Habol-habol ang paghinga, pinilit pa ring lumaban ng puso upang mabuhay ngunit, huli na. Huli na dahil nangisay na ang katawan, naging kulay ube na rin ito at tuluyang namaalam pareho ang utak at ang puso nang mga oras na iyon.
0
Feb 11, 2018
Feb 11, 2018 at 4:24 PM UTC
eugene
Labanan ng Puso at Utak (a flash fiction)
"KALIMUTAN MO NA ANG NAKARAAN MO! LALO  MO LAMANG SINASAKTAN ANG SARILI MO-- ANG PUSO MO!" sigaw nang sigaw ang utak sa mga katagang iyon sa kaniyang puso. "May pag-asa pa! Umaasa pa rin ako. Aasa pa rin ako kahit matagal. Paki-usap, bigyan mo ako ng pagkakataon. Nararamdaman kong darating sila," litong-lito naman ang puso at pilit na nagmamakaawa sa utak na bigyan pa siya ng pagkakataon. "Hindi ka ba nakakaintindi? Iniwanan ka na nila. Hindi ka na nila mahal. Wala ka ng puwang sa mga puso nila. Hanggang kailan ka dapat umasa ha?" galit na galit na ang utak sa puso nang mga sandaling iyon. Nag-aalab na at kaunti na lamang ay magiging makasalanan na siya. "AKALA MO LANG IYON! HINDI IKAW ANG NAKAKARAMDAM KUNG HINDI AKO! AKO ANG MAS NAHIHIRAPAN!" "AKALA MO LANG IYON! AKO RIN NAHIHIRAPAN NA AT DUMUDUGO NA ANG UTAK KO SA IYO! HINDI KA  BA TITIGIL?" "HINDI!" "P'WES! Gagawin ko na ang nararapat upang manahimik ka!" At hindi na napigilan ng utak ang kaniyang paninibugho. Inutusan niya ang mga paa na magtungko sa kusina. Ipinakuha niya sa kamay ang isang kulay puting bote na may nakasulat na muriatic acid. Kusang bumukas ang bunganga at ipinainom ng kamay ang lahat ng laman sa bote hanggang sa dumaloy na ito sa buong katawan. Habol-habol ang paghinga, pinilit pa ring lumaban ng puso upang mabuhay ngunit, huli na. Huli na dahil nangisay na ang katawan, naging kulay ube na rin ito at tuluyang namaalam pareho ang utak at ang puso nang mga oras na iyon.
Continue reading...
9
082920 Nagbibilang na lamang ako ng oras Upang ang bukas ay tuluyan nang kumalas At kusang sumabay sa palakpakan Sa entabladong nakatikom sa aking damdamin. Ilang taon nang nakikibaka ang Iyong mga kamay Sa modernong pagkatha at paglikom ng mga salapi. At sa aming hapag-kaina’y ilang ulit na akong tinutukso Ng mga matatamis na panimula sa telebisyon — Na baka sakaling matikman ko rin Ang hain nila sa sarili nilang hapag-kainan. Minsan akong nangulila Buhat sa kawalan nang may mga katanungang, “Sino nga ba ang tama?” Na sa paulit-ulit na pagtatapon ko ng mga ito’y Ang mga ito rin ang sumasampal sa aking pagkatao. Ngunit ang totoo’y: Nilimot ko na ang mga katanungang iyon Hindi ako sumabay sa agos ng galit Na bumabawi sa aking paghinga Na tila ba ako’y pagod na At gusto ko na lamang manahimik mag-isa. Nais kong sambiting Hindi ako nagalit nang minsan mo kaming pinagtaksilan, Inisip ko na lamang na iba ang latag ng kapalaran — Iba ang laro sa loretang ito At hindi ito madali — Pero ito’y panandalian. Siguro nga — Iniisip **** saan nanggaling ang mga ito Ang mga salitang tila ba hindi ko man lamang pinag-isipan At tuluyan kong binitawan Gaya ng pagbitaw mo para sa amin. Pero gaya ng sambit ko — Hindi ako galit, Hubad ang aking emosyon At umaapaw pa rin ang aking pagpapasalamat Na sa mga oras na ito’y — Hindi mo kami iniwan. Higit pa sa pagpapabatid ko ng pasasalamat sa ito’y, Nais kong ihagis ang aking mga kamay sa langit Na tila ba higit pa sa nagagalak ang pakiramdam Ang aking puso’y tiyak na ang grasyang alay ng Langit Ang gumawad sa akin ng kalayaan. Malaya akong piliin ang saya kesa sa galit, Na parang paghihimay ng mga butil ng buhangin, Parang imposible, di ba? Pero naging posible At wala na akong maihain pa Kundi ang umaapaw kong pusong Ginawang Malaya ng Maykapal. Lubos ang aking pagsamba, Salamat Ama. Salamat sa dalawa kong ama at Ama.
0
Aug 29, 2020
Aug 29, 2020 at 1:08 AM UTC
psalmiseta
Ama
082920 Nagbibilang na lamang ako ng oras Upang ang bukas ay tuluyan nang kumalas At kusang sumabay sa palakpakan Sa entabladong nakatikom sa aking damdamin. Ilang taon nang nakikibaka ang Iyong mga kamay Sa modernong pagkatha at paglikom ng mga salapi. At sa aming hapag-kaina’y ilang ulit na akong tinutukso Ng mga matatamis na panimula sa telebisyon — Na baka sakaling matikman ko rin Ang hain nila sa sarili nilang hapag-kainan. Minsan akong nangulila Buhat sa kawalan nang may mga katanungang, “Sino nga ba ang tama?” Na sa paulit-ulit na pagtatapon ko ng mga ito’y Ang mga ito rin ang sumasampal sa aking pagkatao. Ngunit ang totoo’y: Nilimot ko na ang mga katanungang iyon Hindi ako sumabay sa agos ng galit Na bumabawi sa aking paghinga Na tila ba ako’y pagod na At gusto ko na lamang manahimik mag-isa. Nais kong sambiting Hindi ako nagalit nang minsan mo kaming pinagtaksilan, Inisip ko na lamang na iba ang latag ng kapalaran — Iba ang laro sa loretang ito At hindi ito madali — Pero ito’y panandalian. Siguro nga — Iniisip **** saan nanggaling ang mga ito Ang mga salitang tila ba hindi ko man lamang pinag-isipan At tuluyan kong binitawan Gaya ng pagbitaw mo para sa amin. Pero gaya ng sambit ko — Hindi ako galit, Hubad ang aking emosyon At umaapaw pa rin ang aking pagpapasalamat Na sa mga oras na ito’y — Hindi mo kami iniwan. Higit pa sa pagpapabatid ko ng pasasalamat sa ito’y, Nais kong ihagis ang aking mga kamay sa langit Na tila ba higit pa sa nagagalak ang pakiramdam Ang aking puso’y tiyak na ang grasyang alay ng Langit Ang gumawad sa akin ng kalayaan. Malaya akong piliin ang saya kesa sa galit, Na parang paghihimay ng mga butil ng buhangin, Parang imposible, di ba? Pero naging posible At wala na akong maihain pa Kundi ang umaapaw kong pusong Ginawang Malaya ng Maykapal. Lubos ang aking pagsamba, Salamat Ama. Salamat sa dalawa kong ama at Ama.
Continue reading...
54
Kumalabit dugo'y dumilig kasama ang nangilid na patak ng luha at sa kabila ay sa usok ng bakal nakangiti Mga Gintong ihinagis sa mga buwaya at babuyan Ngunit mga baboy at buwaya’y walang pakialam Wala na ngang pagkaalam Basta kain lang, lamon lang. Umuusok sa dami ng nakisakay Mga pekeng tagapalakpak nakakabasag na halakhak Mga nakakakita, nabubulag sa tila Pyesta ng de-kalabit Iyak di marinig sa mga manhid na nakamasid Tago, takip, tagpi itinuring na tama ang mga mali Teka, karapatan mo’y imamali panandali? at ang mga baho ng kamalia’y pilit ikukubli? Binalot ng tama kunwari at sana huwag ka nang magtaka Huwag n’yo kaming gawing tanga! Sa ngayo'y mananahimik sandali Hindi ba’t parang gulong lang ‘yan? kaya matutong maghintay sandali, madali . . .
0
Sep 7, 2017
Sep 7, 2017 at 9:46 PM UTC
william-tubera
MANAHIMIK SANDALI
Kumalabit dugo'y dumilig kasama ang nangilid na patak ng luha at sa kabila ay sa usok ng bakal nakangiti Mga Gintong ihinagis sa mga buwaya at babuyan Ngunit mga baboy at buwaya’y walang pakialam Wala na ngang pagkaalam Basta kain lang, lamon lang. Umuusok sa dami ng nakisakay Mga pekeng tagapalakpak nakakabasag na halakhak Mga nakakakita, nabubulag sa tila Pyesta ng de-kalabit Iyak di marinig sa mga manhid na nakamasid Tago, takip, tagpi itinuring na tama ang mga mali Teka, karapatan mo’y imamali panandali? at ang mga baho ng kamalia’y pilit ikukubli? Binalot ng tama kunwari at sana huwag ka nang magtaka Huwag n’yo kaming gawing tanga! Sa ngayo'y mananahimik sandali Hindi ba’t parang gulong lang ‘yan? kaya matutong maghintay sandali, madali . . .
Continue reading...
32
Today, i let myself cry hard over some stupid things. I was sooooo annoyed to the point na pag iyak nalang nagawa ko. It felt really heavy kaya bigla nalang nagburst out. Naawa ako sa sarili but at the same time mas nainis ako sa sarili ko kasi hinayaan kong ganunin ako at hinayaan ko sarili kong maramdaman yun when infact i know i am better than that. Kaso being the same usual me, mas pinili ko nalang manahimik, umintindi at umiyak. The feeling of Being taken for granted is sooo distressing. I always feel that way and believe me i super hate it but what i hate the most is the fact that i dont have the courage to stand for myself which led people around me to think that everything is okay with me. At times, I really want to be selfish and btch. Nakakapagod ding maging mabait. :(
0
Oct 21, 2019
Oct 21, 2019 at 10:25 AM UTC
moirae
Bad day today
Today, i let myself cry hard over some stupid things. I was sooooo annoyed to the point na pag iyak nalang nagawa ko. It felt really heavy kaya bigla nalang nagburst out. Naawa ako sa sarili but at the same time mas nainis ako sa sarili ko kasi hinayaan kong ganunin ako at hinayaan ko sarili kong maramdaman yun when infact i know i am better than that. Kaso being the same usual me, mas pinili ko nalang manahimik, umintindi at umiyak. The feeling of Being taken for granted is sooo distressing. I always feel that way and believe me i super hate it but what i hate the most is the fact that i dont have the courage to stand for myself which led people around me to think that everything is okay with me. At times, I really want to be selfish and btch. Nakakapagod ding maging mabait. :(
Continue reading...
1
Ipikit mo ang iyong mga mata, Bulagin mo ang sarili sa katotohanan Ipikit mo’t huwag imulat. Nang di masaksihan mapanghusga nilang mga mata. Takpan mo ang iyong tainga, Huwag pakinggan ang ingay na gugulo sa iyong isipan. Takpan mo’t huwag hayaang marinig. Mga akusang kay bangis. Pigilan mo ang iyong mga labi, Bumitaw ng maling salita. Pigilan mo’t huwag hahayaang magsalita. Nakikinig sila, hindi mo lang alam. Itago mo ang tunay na damdamin, Bago pa man puso’y pairalin. Itago mo’t huwag hahayaang maghari. Gamitin ang isip wala nang iba pa. Magpanggap ka na lang. Manahimik ka na lang. Huwag **** papansinin. Marahil ito’y matatapos rin.
0
Jun 18, 2018
Jun 18, 2018 at 1:20 AM UTC
matabang-utak-ni-ong
Matatapos rin ...
Ipikit mo ang iyong mga mata, Bulagin mo ang sarili sa katotohanan Ipikit mo’t huwag imulat. Nang di masaksihan mapanghusga nilang mga mata. Takpan mo ang iyong tainga, Huwag pakinggan ang ingay na gugulo sa iyong isipan. Takpan mo’t huwag hayaang marinig. Mga akusang kay bangis. Pigilan mo ang iyong mga labi, Bumitaw ng maling salita. Pigilan mo’t huwag hahayaang magsalita. Nakikinig sila, hindi mo lang alam. Itago mo ang tunay na damdamin, Bago pa man puso’y pairalin. Itago mo’t huwag hahayaang maghari. Gamitin ang isip wala nang iba pa. Magpanggap ka na lang. Manahimik ka na lang. Huwag **** papansinin. Marahil ito’y matatapos rin.
Continue reading...
20
Busalan mo pa! Nang manahimik    ang mga sumisigaw-- Pilit inaalingawngaw   ang nag-uumapaw   nilang mga hinanakit Matagal nang umalis ang Diyos     dahil sa mga panatikong Sinasamba ang kanilang Poong   iniidolo rin ang isa pang   anak ni Satanas Kasama ang kanyang    mga apostol Hudas sa taumbayan Busalan mo pa--- Ang iyak ng sanggol,    nanghihingi ng pagkain Ang ungol ng babaeng    pinuputa sa tabi-tabi Ang hikbi ng magsasakang    mamamatay na lang    hindi pa sa sarili    niyang lupa Ang tangis ng manggagawang    tinapon matapos Malaos Na parang Makina lang sa pabrika Sige patahimikin mo! Tutal katutahan At kaputahan At kaputanginahan    ang doktrinang    isinisiwalat mo Na parang hindi mulat    at wala sa ulirat    ang mga panatikong Sumusunod Sa bawat buklat   ng bibliya Lalong pumupula ang paligid; Kitakita na lang sa bilibid    kung umabot pa    ang bangkay    ng nag-ingay Sige langoy! Hindi man sa dagat ng basura; Pero sa dagat    ng dugong dumanak    ng mga pinaslang    ng bibliyang    ginamit mo    para umaalipusta Sa nanghihingi ng kalinga; Sisid sa kailaliman   nang malaman mo Ang kadiliman   ng kaibuturan   ng bituka **** halang Sige gamitin mo    ang bibliya-- Ipangalandakang sugo ka! Panginoong namimigay    ng lupa Panginoong may-lupa    namimigay Hindi sa hindi makatayo    hindi makaupo    maghapong nakayuko Kundi sa pulang watawat    na may limang dilaw na bituin    marikit na kumikinang Habang unti unti nitong    nilalamon ang bawat isla    bawat industriya Idagdag sa kanilang makina    na may nabubulok na sistema Hanggang sa wala nang matira; Hanggang sa ang perlas Ng silanganan Ay tuluyan nang Malaspag Na parang isang puta
0
Jul 4, 2020
Jul 4, 2020 at 6:12 AM UTC
Seventh-Heaven
Diyan ka Magaling
Busalan mo pa! Nang manahimik    ang mga sumisigaw-- Pilit inaalingawngaw   ang nag-uumapaw   nilang mga hinanakit Matagal nang umalis ang Diyos     dahil sa mga panatikong Sinasamba ang kanilang Poong   iniidolo rin ang isa pang   anak ni Satanas Kasama ang kanyang    mga apostol Hudas sa taumbayan Busalan mo pa--- Ang iyak ng sanggol,    nanghihingi ng pagkain Ang ungol ng babaeng    pinuputa sa tabi-tabi Ang hikbi ng magsasakang    mamamatay na lang    hindi pa sa sarili    niyang lupa Ang tangis ng manggagawang    tinapon matapos Malaos Na parang Makina lang sa pabrika Sige patahimikin mo! Tutal katutahan At kaputahan At kaputanginahan    ang doktrinang    isinisiwalat mo Na parang hindi mulat    at wala sa ulirat    ang mga panatikong Sumusunod Sa bawat buklat   ng bibliya Lalong pumupula ang paligid; Kitakita na lang sa bilibid    kung umabot pa    ang bangkay    ng nag-ingay Sige langoy! Hindi man sa dagat ng basura; Pero sa dagat    ng dugong dumanak    ng mga pinaslang    ng bibliyang    ginamit mo    para umaalipusta Sa nanghihingi ng kalinga; Sisid sa kailaliman   nang malaman mo Ang kadiliman   ng kaibuturan   ng bituka **** halang Sige gamitin mo    ang bibliya-- Ipangalandakang sugo ka! Panginoong namimigay    ng lupa Panginoong may-lupa    namimigay Hindi sa hindi makatayo    hindi makaupo    maghapong nakayuko Kundi sa pulang watawat    na may limang dilaw na bituin    marikit na kumikinang Habang unti unti nitong    nilalamon ang bawat isla    bawat industriya Idagdag sa kanilang makina    na may nabubulok na sistema Hanggang sa wala nang matira; Hanggang sa ang perlas Ng silanganan Ay tuluyan nang Malaspag Na parang isang puta
Continue reading...
85
020321 Sa likod ng mga palakpakan At nag-aawitang mga tinig na hindi nagpapataasan, Ay dumudungaw ang aking pangamba — Ang takot kong nagmimitsang lisanin ko na ang lahat.. Gusto kong manahimik ang lahat — At sa kabila ng mga nakasisindak na mga tinig, Ay unti-unti kong hahagilapin ang liwanag, Pagkat minsan, ako ri’y nabubulag Sa kamangmangan ng mundo.
0
Oct 8, 2021
Oct 8, 2021 at 10:43 PM UTC
psalmiseta
Suko na Ako
020321 Sa likod ng mga palakpakan At nag-aawitang mga tinig na hindi nagpapataasan, Ay dumudungaw ang aking pangamba — Ang takot kong nagmimitsang lisanin ko na ang lahat.. Gusto kong manahimik ang lahat — At sa kabila ng mga nakasisindak na mga tinig, Ay unti-unti kong hahagilapin ang liwanag, Pagkat minsan, ako ri’y nabubulag Sa kamangmangan ng mundo.
Continue reading...
10
Ipagpatuloy mo ang pag-kapa sa gitara kahit na iyong mga kamay ay itinatali nilang pilit. Ituloy mo ang pag-sulat, pag-awit ng mga liriko ng kanta kahit maraming mapanghusgang mga mata. Wag-kang manahimik-- ang kailangan mo ay umimik. Ipabatid sa kanila na ito ang landas na piniling itahak, at kahit man minsa'y ika'y napapahamak, 'di mo parin isususko iyong pangarap. Kayat tumugtog ka at iparinig sa kanila ang minamahal mo na obra. Pukawin mo ang bawat natutulog na damdamin, gisingin mo ang kanilang mga puso, ipabatid ang mahika ng sariling musika. Tandaan mo malaya kang piliin kung sino ka mismo. Ikaw ang may hawak ng buhay mo, kaya't h'wag sanang hayaan na sila ang mag-dikta ng pangarap. Oras na para ibuka mga pakpak at lumipad. Hindi ka isang talunan, bagkus idolo na dapat hangaan, sapagkat kay raming dahilan upang isuko ang laban, subalit hindi mo tinuloy sa halip ika'y nagpatuloy-- pinili mo na ipanalo kaysa ipatalo.
0
Dec 26, 2020
Dec 26, 2020 at 7:28 AM UTC
Lecius
"Malaya Ka"
Ipagpatuloy mo ang pag-kapa sa gitara kahit na iyong mga kamay ay itinatali nilang pilit. Ituloy mo ang pag-sulat, pag-awit ng mga liriko ng kanta kahit maraming mapanghusgang mga mata. Wag-kang manahimik-- ang kailangan mo ay umimik. Ipabatid sa kanila na ito ang landas na piniling itahak, at kahit man minsa'y ika'y napapahamak, 'di mo parin isususko iyong pangarap. Kayat tumugtog ka at iparinig sa kanila ang minamahal mo na obra. Pukawin mo ang bawat natutulog na damdamin, gisingin mo ang kanilang mga puso, ipabatid ang mahika ng sariling musika. Tandaan mo malaya kang piliin kung sino ka mismo. Ikaw ang may hawak ng buhay mo, kaya't h'wag sanang hayaan na sila ang mag-dikta ng pangarap. Oras na para ibuka mga pakpak at lumipad. Hindi ka isang talunan, bagkus idolo na dapat hangaan, sapagkat kay raming dahilan upang isuko ang laban, subalit hindi mo tinuloy sa halip ika'y nagpatuloy-- pinili mo na ipanalo kaysa ipatalo.
Continue reading...
6
Malamig Madilim Mga tao'y natutulog nang mahimbing Madaming pumapasok Kahit walang pintuan Mga problemang Hindi naman kailangan Ngunit sila'y pumapasok nalamang Wala man lamang paalam Ayoko silang maisip Ayoko silang marinig Ayoko silang makita Ganito ba kasama ang mga problema? Ako'y humihigop lamang ng kape Habang nasa durungawan Hindi ko kayang matulog nang mahimbing Dahil sa mga problema sa buhay Pero bakit pati ba naman sa gabi?, Sa mapayapa na gabi Pa kayo nagsipasok sa isipan ko Ang gusto ko lang naman Kahit minsan Manahimik Mapatahimik Magpahinga Mawala Ang mga problema ko sa buhay Habang gising lahat ng mga tao.
0
Feb 16, 2020
Feb 16, 2020 at 5:15 PM UTC
Euphrosyne
Durungawan
Malamig Madilim Mga tao'y natutulog nang mahimbing Madaming pumapasok Kahit walang pintuan Mga problemang Hindi naman kailangan Ngunit sila'y pumapasok nalamang Wala man lamang paalam Ayoko silang maisip Ayoko silang marinig Ayoko silang makita Ganito ba kasama ang mga problema? Ako'y humihigop lamang ng kape Habang nasa durungawan Hindi ko kayang matulog nang mahimbing Dahil sa mga problema sa buhay Pero bakit pati ba naman sa gabi?, Sa mapayapa na gabi Pa kayo nagsipasok sa isipan ko Ang gusto ko lang naman Kahit minsan Manahimik Mapatahimik Magpahinga Mawala Ang mga problema ko sa buhay Habang gising lahat ng mga tao.
Continue reading...
28
Gusto kong manahimik, Sa salita o sa kaluluwa. Gusto kong ibaon, Katawang di uma ahon. Gusto kong tumigil, Pahilumin ang sugat. Gusto kong manahimik, Huling hinga't pipikit.
0
Jun 11, 2018
Jun 11, 2018 at 8:42 AM UTC
mary-coleen
Gusto
Gusto kong manahimik, Sa salita o sa kaluluwa. Gusto kong ibaon, Katawang di uma ahon. Gusto kong tumigil, Pahilumin ang sugat. Gusto kong manahimik, Huling hinga't pipikit.
Continue reading...
8
paano ko nga ba kinolekta ang mga ala-ala? sa piraso ng bato? sa piraso ng kahoy o halaman? siguro sa simoy ng hangin at lasa ng pagkain? hindi naman kaya sa kalampag ng mga musika? wala nga sigurong batayan wala ring katapusan ang pagkolekta ng mga ala-ala nakagawian ko na itong gawin noon pa kaya kahit na ubos na ang mga bato kahoy at halaman kahit na said na ang bakas sa simoy ng hangin at lahat ng pagkain manahimik man ang indayog ng musika hangga't hindi pa nauubos ang mga naipong lakas na magdadala ng mga lipas na gunita ng galit at takot ng lungkot at tuwa makababalik pa rin ako saan man magpunta
0
Aug 4, 2020
Aug 4, 2020 at 1:29 AM UTC
kulapu
Talaan
paano ko nga ba kinolekta ang mga ala-ala? sa piraso ng bato? sa piraso ng kahoy o halaman? siguro sa simoy ng hangin at lasa ng pagkain? hindi naman kaya sa kalampag ng mga musika? wala nga sigurong batayan wala ring katapusan ang pagkolekta ng mga ala-ala nakagawian ko na itong gawin noon pa kaya kahit na ubos na ang mga bato kahoy at halaman kahit na said na ang bakas sa simoy ng hangin at lahat ng pagkain manahimik man ang indayog ng musika hangga't hindi pa nauubos ang mga naipong lakas na magdadala ng mga lipas na gunita ng galit at takot ng lungkot at tuwa makababalik pa rin ako saan man magpunta
Continue reading...
26
Gusto kong magalit Kahit walang dahilan. Gusto Kong magtampo Kahit ngayon lang. Gusto Kong umiyak Kahit sandali lang. Gusto Kong manahimik nalang sa isang tabi At magisip. Mag isip ng mga bagay na posibleng mangyari. Mga bagay na hanggang imahinasyon nalang. Gustuhin ko man gawin yung mga bagay na iyon hindi ko magawa. Kasi naalala ko, Ano nga bang meron tayo? Ay mali. Uulitin ko. Walang tayo. Wala naman talaga 'di ba? Sino ako para para iyakan ka? Sino ako para magtampo? Sino ako para magalit? Sino ako para sayo? Walang ako sayo Walang ikaw sa'kin Walang tayo. Walang makapagsasabi kung hanggang kailan ako magiging wala lang sayo. Kasi nga walang tayo.
0
Feb 4, 2020
Feb 4, 2020 at 2:00 AM UTC
joeresallarena
Walang Tayo
Gusto kong magalit Kahit walang dahilan. Gusto Kong magtampo Kahit ngayon lang. Gusto Kong umiyak Kahit sandali lang. Gusto Kong manahimik nalang sa isang tabi At magisip. Mag isip ng mga bagay na posibleng mangyari. Mga bagay na hanggang imahinasyon nalang. Gustuhin ko man gawin yung mga bagay na iyon hindi ko magawa. Kasi naalala ko, Ano nga bang meron tayo? Ay mali. Uulitin ko. Walang tayo. Wala naman talaga 'di ba? Sino ako para para iyakan ka? Sino ako para magtampo? Sino ako para magalit? Sino ako para sayo? Walang ako sayo Walang ikaw sa'kin Walang tayo. Walang makapagsasabi kung hanggang kailan ako magiging wala lang sayo. Kasi nga walang tayo.
Continue reading...
31