"makalawa" poems - Hello Poetry

"makalawa" poems

Alam kong hindi ka na babalik O dili kaya ay lilingon O di kaya sisilip Sa ating kahapon... Alam kong masakit Pareho tayong nasaktan Pero aking naintindihan Kung bakit hanggang dito na lang Bukas, makalawa Maaring ako'y limot na Pero sana alam **** Minahal kang talaga Ayoko ng paalam Ayoko ng luha Ngunit ikaw ngayon nga ay malaya kaya Paalam na sinta

0

Dec 13, 2013

Dec 13, 2013 at 3:15 AM UTC

iona-ofelia-zanoria

Alam kong hindi ka na babalik O dili kaya ay lilingon O di kaya sisilip Sa ating kahapon... Alam kong masakit Pareho tayong nasaktan Pero aking naintindihan Kung bakit hanggang dito na lang Bukas, makalawa Maaring ako'y limot na Pero sana alam **** Minahal kang talaga Ayoko ng paalam Ayoko ng luha Ngunit ikaw ngayon nga ay malaya kaya Paalam na sinta

Continue reading...

#030317 Oo, totoo -- Hindi mo na kailangang ipagsigawang mahal mo ako, Na aakyat pa sa tuktok ng bundok Para isigaw ang pangalan ko, At doo'y ihayag ang nilalaman Ng damdaming nagsisidhi, Sapat na sa akin ang ibulong mo ang mga salitang ‘yan. Mahal kita -- Sabi nila, lahat ng panimula ay may pangwakas Pero hindi ko mahagilap sa anumang libro Kung may katapusan nga ba ang mga salitang yan. Sa bawat letrang namumutawi sa aking bibig, Hindi ko alam kung matatapos ba Ang pagkatha ng puso ng sarili nitong lenggwahe ng "mahal kita" Pagkat hindi ito isang antigong alahas Na susuotin lamang sa mga piling okasyon, Pagkatapos ay itatago sa kahon, At kakainin ng alikabok sa lilipas na mga taon. Sabi sa kanta, "Walang sagot sa tanong kung bakit ka mahalaga" Pero ang sabi ko nama'y Tirik man ang araw sa pagtawa O kulimlim man ang gabi sa pag-iyak, Hindi ako mauubusan ng dahilan Para mas mahalin ka pa. Mahal, kaya ka pala mahalaga At kaya pala mahalaga -- Ngayon, ngayo'y alam mo na. Kukunin ko ang mga agiw Sayong mga lumang gunita, Pilit kong wawasakin ang mga pader Na hindi akmang pumagitna sa'ting dal'wa. Sa paulit-ulit **** pagsambit, Noo'y natakot akong maglaho ang halaga nito Natakot akong bawiin ng bukas ang bawat sinasambit mo Pero ngayon, mas pinili ko nang masanay -- Masanay sa bawat pagbigkas mo Kahit pa sabi ko noo'y ayoko Kahit pa gusto kong itanggi Kahit pa gusto kong limutin. Pero oo, sapat na sakin ang tiwala mo Sapat na sakin ang pag-intindi mo Minsa'y di ko maintindihan sa telepono, Minsa'y di ko malinaw sa pandinig ko Pero alam ng puso ko: Narinig ko. Sa mga kamaliang pilit nating binabayo, Mga pagkukulang na pilit nating pinupunan, At sa mga araw na kahit luha ang nalalasap, Doon ko nakitang kaya pala -- Kaya pala nating magpatuloy Sa paghawak sa kamay ng bawat isa At kahit pa malayo sa isa't isa'y Ikaw at ikaw pa rin ang pagsinta. Minsan di'y nagtanong ako, Ba't hindi ka na lang naunang masilayan ang mundo? Bakit kailangang hintayin pa kita? Bakit kailangang masaktan muna bago matugunan ang pagmamahal? Ba't nga ba minamahal kita? Mapupuno ako ng bakit Pero itatapon ko ang mga ito, Ayoko nang malunod sa pangambang Paggising ko'y baka muli ka na namang maglaho O baka malimot ng isa sa atin Ang iniingatang "mahal kita" Tatalon ako sa walang kasiguraduhan Tatalon ako -- Oo, alam kong nahuhulog ako Nahuhulog sa walang katapusang "Mahal kita." Hindi ko gamay ang misteryo nito Hindi ko mabatid ang mga nakasulat, Mga nakalimbag sa bawat pahina ng aking isip: Pero ililibot kita, Sa aking nakaraan, Sa aking ngayon At sa aking bukas -- Pagkat hindi tayo nabigo Ayokong biguin ka. Kailanman hindi mabubura, Hindi maglalaho Para sa nag-iisang ikaw. Sana magkusa ang araw sa pagbangon, At bukas makalawa'y maririnig ko na Ang hinihintay kong "Mahal kita."

0

Mar 2, 2017

Mar 2, 2017 at 9:46 PM UTC

Walang Tuldok ang "Mahal Kita"

#030317 Oo, totoo -- Hindi mo na kailangang ipagsigawang mahal mo ako, Na aakyat pa sa tuktok ng bundok Para isigaw ang pangalan ko, At doo'y ihayag ang nilalaman Ng damdaming nagsisidhi, Sapat na sa akin ang ibulong mo ang mga salitang ‘yan. Mahal kita -- Sabi nila, lahat ng panimula ay may pangwakas Pero hindi ko mahagilap sa anumang libro Kung may katapusan nga ba ang mga salitang yan. Sa bawat letrang namumutawi sa aking bibig, Hindi ko alam kung matatapos ba Ang pagkatha ng puso ng sarili nitong lenggwahe ng "mahal kita" Pagkat hindi ito isang antigong alahas Na susuotin lamang sa mga piling okasyon, Pagkatapos ay itatago sa kahon, At kakainin ng alikabok sa lilipas na mga taon. Sabi sa kanta, "Walang sagot sa tanong kung bakit ka mahalaga" Pero ang sabi ko nama'y Tirik man ang araw sa pagtawa O kulimlim man ang gabi sa pag-iyak, Hindi ako mauubusan ng dahilan Para mas mahalin ka pa. Mahal, kaya ka pala mahalaga At kaya pala mahalaga -- Ngayon, ngayo'y alam mo na. Kukunin ko ang mga agiw Sayong mga lumang gunita, Pilit kong wawasakin ang mga pader Na hindi akmang pumagitna sa'ting dal'wa. Sa paulit-ulit **** pagsambit, Noo'y natakot akong maglaho ang halaga nito Natakot akong bawiin ng bukas ang bawat sinasambit mo Pero ngayon, mas pinili ko nang masanay -- Masanay sa bawat pagbigkas mo Kahit pa sabi ko noo'y ayoko Kahit pa gusto kong itanggi Kahit pa gusto kong limutin. Pero oo, sapat na sakin ang tiwala mo Sapat na sakin ang pag-intindi mo Minsa'y di ko maintindihan sa telepono, Minsa'y di ko malinaw sa pandinig ko Pero alam ng puso ko: Narinig ko. Sa mga kamaliang pilit nating binabayo, Mga pagkukulang na pilit nating pinupunan, At sa mga araw na kahit luha ang nalalasap, Doon ko nakitang kaya pala -- Kaya pala nating magpatuloy Sa paghawak sa kamay ng bawat isa At kahit pa malayo sa isa't isa'y Ikaw at ikaw pa rin ang pagsinta. Minsan di'y nagtanong ako, Ba't hindi ka na lang naunang masilayan ang mundo? Bakit kailangang hintayin pa kita? Bakit kailangang masaktan muna bago matugunan ang pagmamahal? Ba't nga ba minamahal kita? Mapupuno ako ng bakit Pero itatapon ko ang mga ito, Ayoko nang malunod sa pangambang Paggising ko'y baka muli ka na namang maglaho O baka malimot ng isa sa atin Ang iniingatang "mahal kita" Tatalon ako sa walang kasiguraduhan Tatalon ako -- Oo, alam kong nahuhulog ako Nahuhulog sa walang katapusang "Mahal kita." Hindi ko gamay ang misteryo nito Hindi ko mabatid ang mga nakasulat, Mga nakalimbag sa bawat pahina ng aking isip: Pero ililibot kita, Sa aking nakaraan, Sa aking ngayon At sa aking bukas -- Pagkat hindi tayo nabigo Ayokong biguin ka. Kailanman hindi mabubura, Hindi maglalaho Para sa nag-iisang ikaw. Sana magkusa ang araw sa pagbangon, At bukas makalawa'y maririnig ko na Ang hinihintay kong "Mahal kita."

Continue reading...

Paalam sa munting kinang sa kanto ng iyong mga mata. Sa unang alab ng huling araw magpapaalam ang bihag ng tanikala. Walang humpay ang daluyong ng mga ala-ala. Salamat sa unang halik at iyong natatanging labi. Mula sa una at sa huli. Ito na ang huling paalam. Papadayon din ang araw, bukas o sa makalawa, o hindi kahit kailan. Walang luha o sugat na lalatay sa iyong balat. Hindi kailangang manatili sa ala-ala nating dalawa. Mula dito at sa mga susunod na araw, buwan, at taon. Para sa ating dalawa ang paalam na ito. Hindi na kailangan magkubli sa anino ng masaya at masalimuot na nakaraan. Ito ang ating hudyat, ang ating kidlat mula kay bathala. Para sa muling pagkinang ng iyong mga mata. Sa ala-ala ng buwan at ng mga bituin. Sia lahat ng bagay na nagpangiti sa iyong puso at labi. Paalam aking dagat, aking asul na langit. Minamahal kita.

0

Jul 2, 2019

Jul 2, 2019 at 11:34 AM UTC

Paalam sa munting kinang sa kanto ng iyong mga mata. Sa unang alab ng huling araw magpapaalam ang bihag ng tanikala. Walang humpay ang daluyong ng mga ala-ala. Salamat sa unang halik at iyong natatanging labi. Mula sa una at sa huli. Ito na ang huling paalam. Papadayon din ang araw, bukas o sa makalawa, o hindi kahit kailan. Walang luha o sugat na lalatay sa iyong balat. Hindi kailangang manatili sa ala-ala nating dalawa. Mula dito at sa mga susunod na araw, buwan, at taon. Para sa ating dalawa ang paalam na ito. Hindi na kailangan magkubli sa anino ng masaya at masalimuot na nakaraan. Ito ang ating hudyat, ang ating kidlat mula kay bathala. Para sa muling pagkinang ng iyong mga mata. Sa ala-ala ng buwan at ng mga bituin. Sia lahat ng bagay na nagpangiti sa iyong puso at labi. Paalam aking dagat, aking asul na langit. Minamahal kita.

Continue reading...

Bakit nga ba ang hirap sabihin sa'yo Ang pilit na sinisigaw ng puso ko? Ano ba'ng kinakatakot at iniiwasan ko? Iniiwasan ko ba'ng magmahal at masaktan O ang magmahal ng lubusan? Kung iba ba ang mahal ko Pagtingin ko pa rin kaya'y ganito? Bakit ba kasi sa lahat ng tao'y sa'yo ko pa Naramdaman ang ganito'ng klase ng saya? Ang kakaibang pakiramdam Na wala na'ng iba pa ako'ng kailangan? Sa tinagal-tagal ng panahon na tayo'y magkakilala Bakit kailanga'ng ngayon ko lang madama Na sadyang hindi na sapat na kaibigan lang kita? Kung sana kaya ko lamang ipaalam sa'yo, Kung sana naririnig mo ang bulong ng aking puso, Wala na sana'ng hihigit pa Sa saya ng puso ko'ng patuloy na umaasa-- Na sa isang sulok ng panahon Bukas, makalawa o maaaring ngayon May katuparan ang pangarap ko Na higit pa sa kaibigan ang maging pagtingin mo.

0

Mar 14, 2015

Mar 14, 2015 at 6:36 AM UTC

Bakit nga ba ang hirap sabihin sa'yo Ang pilit na sinisigaw ng puso ko? Ano ba'ng kinakatakot at iniiwasan ko? Iniiwasan ko ba'ng magmahal at masaktan O ang magmahal ng lubusan? Kung iba ba ang mahal ko Pagtingin ko pa rin kaya'y ganito? Bakit ba kasi sa lahat ng tao'y sa'yo ko pa Naramdaman ang ganito'ng klase ng saya? Ang kakaibang pakiramdam Na wala na'ng iba pa ako'ng kailangan? Sa tinagal-tagal ng panahon na tayo'y magkakilala Bakit kailanga'ng ngayon ko lang madama Na sadyang hindi na sapat na kaibigan lang kita? Kung sana kaya ko lamang ipaalam sa'yo, Kung sana naririnig mo ang bulong ng aking puso, Wala na sana'ng hihigit pa Sa saya ng puso ko'ng patuloy na umaasa-- Na sa isang sulok ng panahon Bukas, makalawa o maaaring ngayon May katuparan ang pangarap ko Na higit pa sa kaibigan ang maging pagtingin mo.

Continue reading...

Nang ako'y napatingala sa mga tala ang naalala ko'y si Bathala kaya nama'y humingi nalang ako ng gabay para sa aking napipintong paglalakbay malayo man ang paroroonan alam kong ika'y hindi malilimutan saan man ako magpunta ikaw pari'y makikita sa aking mga mata'y ikaw ang nasasalamin sa twina'y ako'y magagalak hanggang sa aking pag halakhak gaano man kalayo tayo ri'y muling magkakatagpo hindi man bukas o sa makalawa alam ko'y makikita ko rin ang iyong tawa ani nga nila'y magkalayo man, magkaibigan pa ring tunay alam kong di ka bibitaw dahil yan ang lagi kong hiling sa bulalakaw paalam, sa ngayon ang ating muling pagkikita'y sa Mayon dahil pagdating ng panahong iyon alam kong sa tuktok na tayo naroroon

0

Feb 28, 2017

Feb 28, 2017 at 11:05 AM UTC

TheMarshmellow15

Paalam, sa ngayon...

Nang ako'y napatingala sa mga tala ang naalala ko'y si Bathala kaya nama'y humingi nalang ako ng gabay para sa aking napipintong paglalakbay malayo man ang paroroonan alam kong ika'y hindi malilimutan saan man ako magpunta ikaw pari'y makikita sa aking mga mata'y ikaw ang nasasalamin sa twina'y ako'y magagalak hanggang sa aking pag halakhak gaano man kalayo tayo ri'y muling magkakatagpo hindi man bukas o sa makalawa alam ko'y makikita ko rin ang iyong tawa ani nga nila'y magkalayo man, magkaibigan pa ring tunay alam kong di ka bibitaw dahil yan ang lagi kong hiling sa bulalakaw paalam, sa ngayon ang ating muling pagkikita'y sa Mayon dahil pagdating ng panahong iyon alam kong sa tuktok na tayo naroroon

Continue reading...

#110315 Binilang ko ang rosas na akala ko'y Nagpaalam na buhat sa maagang pagkalanta nito. Akala ko'y pag namukadkad uli'y limot na ang dati, Pero tila nagkakamali pala ako Sa paghimay-himay ng pahiwatig. Hindi ako manhid Pagkat ramdam ko pa rin ang tinik Sa paghawak sa ubod ng rosas. Pero iniinda ko ang sakit Pagkat ganoon naman talaga, Nilikha siyang may tinik bilang proteksyon niya. Pag pinagmamasdan ko ito, Alam kong hanggang tingin lang ako. Pagkat pag pinitas ko'y agaran na naman itong malalanta, Hindi ko naman maiuuwi ang kariktan nito. Mas kaakit-akit kasi siyang tingnan Pag kasama ang mga katulad niya. Muli, hanggang titig na lang, Ganoon rin ang paggalang ko sa kanyang Hardinero. Alam ko ring iba ang tipong klima nito, Medyo sensitibo kahit na Di ko naman papalitan ang kinagisnang lupa. Hindi ko naman siya bubunutin nang basta-basta't Aangkinin kahit may ibang nag-aari sa kanya. Sa katunayan, laging nais ko siyang masilayan, Kahit na alam kong iiwan niya rin ako Sa dapithapon o kaya kinabukasan o sa makalawa. Pag kinunan ko siya ng larawan, Kaya ko siyang titigang muli, Alaala na lamang sa iisang papel ang aming sandali. Pagkat pag muling babalikan ang pasong nagkalinga, Iyan, wala na puros dahon na lamang, Maghihintay na naman sa tamang panahon Nang muli ko siyang masilayan.

0

Nov 19, 2015

Nov 19, 2015 at 6:04 AM UTC

Rosas na Alaala

#110315 Binilang ko ang rosas na akala ko'y Nagpaalam na buhat sa maagang pagkalanta nito. Akala ko'y pag namukadkad uli'y limot na ang dati, Pero tila nagkakamali pala ako Sa paghimay-himay ng pahiwatig. Hindi ako manhid Pagkat ramdam ko pa rin ang tinik Sa paghawak sa ubod ng rosas. Pero iniinda ko ang sakit Pagkat ganoon naman talaga, Nilikha siyang may tinik bilang proteksyon niya. Pag pinagmamasdan ko ito, Alam kong hanggang tingin lang ako. Pagkat pag pinitas ko'y agaran na naman itong malalanta, Hindi ko naman maiuuwi ang kariktan nito. Mas kaakit-akit kasi siyang tingnan Pag kasama ang mga katulad niya. Muli, hanggang titig na lang, Ganoon rin ang paggalang ko sa kanyang Hardinero. Alam ko ring iba ang tipong klima nito, Medyo sensitibo kahit na Di ko naman papalitan ang kinagisnang lupa. Hindi ko naman siya bubunutin nang basta-basta't Aangkinin kahit may ibang nag-aari sa kanya. Sa katunayan, laging nais ko siyang masilayan, Kahit na alam kong iiwan niya rin ako Sa dapithapon o kaya kinabukasan o sa makalawa. Pag kinunan ko siya ng larawan, Kaya ko siyang titigang muli, Alaala na lamang sa iisang papel ang aming sandali. Pagkat pag muling babalikan ang pasong nagkalinga, Iyan, wala na puros dahon na lamang, Maghihintay na naman sa tamang panahon Nang muli ko siyang masilayan.

Continue reading...

Anak kumusta na ang Dodoy ko diyan sa syudad, Masaya ka ba diyan , ha? Kami ng itay mo at ng mga kapatid mo dito ay ayos naman. Natanggap ko nga pala yung sulat mo nakaraang lingo alam kong mahirap mabuhay at mag-aral dyan sa syudad anak, pagbutihan mulang at mairaraos ka rin namin. At yung itay mo hindi na umiinum ng alak at di na naglalasing, meron na rin siyang tatlong-daang katao na under sa kanya. Sa sobrang busy niya nga sa trabahao, hindi niya na nga masabi mensahe niya para sayo ngayon, nasa trabaho kase siya naglilinis at nagdadamo sa sementeryo. Nanganak na nga pala ate mo kaso di pa namin nakikita ang yung bata, di pa tuloy naming alam kung tito kana o tita, kaya dodoy tulungan mo kaming magdasal nasana maging tita ka para di matigas ang ulo ng bata at di magmana sa kuya mo. Nandoon sa bundok nagtatraining sa Army, eh nakapagtataka may mga baril wala namang uniporme. Okey naman ang lagay ng panahon dito sa atin, dalawang beses lang umulan ngayong lingo. Noong una tatlong araw tas nung sumunod apat na araw naman. Ang itay mo okey lang din, naalala mo na yung sinabi ng doktor na mabubulag na daw siya buti nalang pumunta kami sa albularyo nakaraang lingo at pinigaan siya nang binendisyonang kalamansi, ipapatak daw yun sa mata ng itay mo at gagaling na daw ang katarata niya sa makalawa. Anak wag ka magalala sinusulat ko to nang dahan-dahan, alam ko naming di ka mabilis bumasa. P.S. Maglalagay sana ako ng pera sa sobre kaso nalawayan ko na anak, di bale sa sususnod na buwan nalang ako magpapadala ng pera sa iyo anak, magaral ka ng mabuti!

0

Jan 28, 2015

Jan 28, 2015 at 1:42 AM UTC

john-mark-manuel-magalona

Sulat Mula Kay Inay Galing Bukid

Anak kumusta na ang Dodoy ko diyan sa syudad, Masaya ka ba diyan , ha? Kami ng itay mo at ng mga kapatid mo dito ay ayos naman. Natanggap ko nga pala yung sulat mo nakaraang lingo alam kong mahirap mabuhay at mag-aral dyan sa syudad anak, pagbutihan mulang at mairaraos ka rin namin. At yung itay mo hindi na umiinum ng alak at di na naglalasing, meron na rin siyang tatlong-daang katao na under sa kanya. Sa sobrang busy niya nga sa trabahao, hindi niya na nga masabi mensahe niya para sayo ngayon, nasa trabaho kase siya naglilinis at nagdadamo sa sementeryo. Nanganak na nga pala ate mo kaso di pa namin nakikita ang yung bata, di pa tuloy naming alam kung tito kana o tita, kaya dodoy tulungan mo kaming magdasal nasana maging tita ka para di matigas ang ulo ng bata at di magmana sa kuya mo. Nandoon sa bundok nagtatraining sa Army, eh nakapagtataka may mga baril wala namang uniporme. Okey naman ang lagay ng panahon dito sa atin, dalawang beses lang umulan ngayong lingo. Noong una tatlong araw tas nung sumunod apat na araw naman. Ang itay mo okey lang din, naalala mo na yung sinabi ng doktor na mabubulag na daw siya buti nalang pumunta kami sa albularyo nakaraang lingo at pinigaan siya nang binendisyonang kalamansi, ipapatak daw yun sa mata ng itay mo at gagaling na daw ang katarata niya sa makalawa. Anak wag ka magalala sinusulat ko to nang dahan-dahan, alam ko naming di ka mabilis bumasa. P.S. Maglalagay sana ako ng pera sa sobre kaso nalawayan ko na anak, di bale sa sususnod na buwan nalang ako magpapadala ng pera sa iyo anak, magaral ka ng mabuti!

Continue reading...

Milyun-milyong mga blankong mukha, pipintahan, papahiran ng pintora ang iba’t ibang kastilyo ng pangarap. Subalit sa paglipas ng panahon ang mga kastilyong ito’y rurupok, at sa isang ihip ng hangin ay pwede ‘tong gibain. Masasanay kang matalo, para sa atin ‘tong mundo. Para sa atin, hindi para sa kanila, kailanman hindi ‘to masasakop ng mga mapapait na luha. Nasanay ka na sa panonood ng mga teleserye o pelikulang kung ano ang theme song ay ‘yon din ang pamagat. Nasanay ka nang mag-abang sa paiba-ibang kulay na buhok ni Vice Ganda, o ni Yeng Constantino, ang umasa rin sa paiba-ibang desisyon ng mga tao sa paligid mo. Nasanay ka nang magmahal ang gasolina, at iba pang mga bilihin ngunit hindi ang magmahal ng totoo, dahil takot kang masaktan ulit, ang iwanan, o umasa ulit, sa isang relasyong pang-post lang sa FB, IG o Twitter, ‘yong pang-“#relationshipgoals” lang, nasanay ka na pero takot ka pa rin. Nasanay ka na sa mga surprise quiz. Sa exams. Sa reporting. Sa thesis. Sa Singko, INC, Withdraw o Drop. Sa pag-jaywalking, dahil late na naman sa 7:30 AM class. Sa paulit-ulit na sorry. Sa paulit-ulit ding pagpapatawad. Sa paghahanap ng ka-red string. Sa paghahanap ng ka-forever. Sa mabagal na internet. Sa job interview. Sa gobyerno. Masasanay ka ring matalo dahil ganito ang konsepto ng mundo. Patitikman ka muna ng pagkabigo, bago ka ulit maging buo. Baka rin bukas-makalawa maiisipan mo nang mag-aral ng mabuti at iwasang ang usapang mabote, ang bumangon ng maaga at hindi papatayin ang naka-set na alarm, ang maging totoo sa taong nagmamahal sa ‘yo, o kaya subukang ipa-Photoshop ang 2x2 picture mo sa resume para sa paparating na job interview. Masasanay ka ring matalo, masasanay ka rin sa mga peklat mo sa puso. Dahil hindi ito matatapalan ng pulga-pulgadang concealer ng Maybelline, o kahit ubusin mo pa ang stock sa AVON, sa Watson, sa HBC, o sa Lazada. Kaya tanggapin mo na lang na ang buhay ay puno ng pagkatalo, dahil sa huli para sa atin din naman ang mundo, kaya wala kang dahilan para sumuko, dahil ang sumusuko lang ang natatalo, at ang hindi takot sumubok ulit ang tunay na panalo.

0

Sep 6, 2016

Sep 6, 2016 at 8:03 PM UTC

Masasanay Kang Matalo, Para Sa Atin Itong Mundo

Milyun-milyong mga blankong mukha, pipintahan, papahiran ng pintora ang iba’t ibang kastilyo ng pangarap. Subalit sa paglipas ng panahon ang mga kastilyong ito’y rurupok, at sa isang ihip ng hangin ay pwede ‘tong gibain. Masasanay kang matalo, para sa atin ‘tong mundo. Para sa atin, hindi para sa kanila, kailanman hindi ‘to masasakop ng mga mapapait na luha. Nasanay ka na sa panonood ng mga teleserye o pelikulang kung ano ang theme song ay ‘yon din ang pamagat. Nasanay ka nang mag-abang sa paiba-ibang kulay na buhok ni Vice Ganda, o ni Yeng Constantino, ang umasa rin sa paiba-ibang desisyon ng mga tao sa paligid mo. Nasanay ka nang magmahal ang gasolina, at iba pang mga bilihin ngunit hindi ang magmahal ng totoo, dahil takot kang masaktan ulit, ang iwanan, o umasa ulit, sa isang relasyong pang-post lang sa FB, IG o Twitter, ‘yong pang-“#relationshipgoals” lang, nasanay ka na pero takot ka pa rin. Nasanay ka na sa mga surprise quiz. Sa exams. Sa reporting. Sa thesis. Sa Singko, INC, Withdraw o Drop. Sa pag-jaywalking, dahil late na naman sa 7:30 AM class. Sa paulit-ulit na sorry. Sa paulit-ulit ding pagpapatawad. Sa paghahanap ng ka-red string. Sa paghahanap ng ka-forever. Sa mabagal na internet. Sa job interview. Sa gobyerno. Masasanay ka ring matalo dahil ganito ang konsepto ng mundo. Patitikman ka muna ng pagkabigo, bago ka ulit maging buo. Baka rin bukas-makalawa maiisipan mo nang mag-aral ng mabuti at iwasang ang usapang mabote, ang bumangon ng maaga at hindi papatayin ang naka-set na alarm, ang maging totoo sa taong nagmamahal sa ‘yo, o kaya subukang ipa-Photoshop ang 2x2 picture mo sa resume para sa paparating na job interview. Masasanay ka ring matalo, masasanay ka rin sa mga peklat mo sa puso. Dahil hindi ito matatapalan ng pulga-pulgadang concealer ng Maybelline, o kahit ubusin mo pa ang stock sa AVON, sa Watson, sa HBC, o sa Lazada. Kaya tanggapin mo na lang na ang buhay ay puno ng pagkatalo, dahil sa huli para sa atin din naman ang mundo, kaya wala kang dahilan para sumuko, dahil ang sumusuko lang ang natatalo, at ang hindi takot sumubok ulit ang tunay na panalo.

Continue reading...

Lilingon sa kanan, lilingon sa kaliwa. Lilingon sa itaas, lilingon sa ibaba. Kahit saan ipako ang aking mga mata, Alaala mo ang tangi kong nakikita. Sa kanan- naroon ang munting librong bigay mo para sa aking kaarawan. Sa kaliwa- may tsokolateng madalas **** ilagay sa sisidlan. Sa itaas- nakasabit ang asul na bag, iniabot mo noong kapaskuhan. Sa ibaba- naroon pa at nakatago mga mensaheng iyong iniwan. Ano ba? Bakit ba? Paano ba? Ano na? Ang daming tanong na wala namang kasagutan. Mananatili na lang ba itong palaisipan? O maglalakas loob akong tanungin ka? Ano nga bang mayroon tayo para sa isa’t-isa? Kasi ako? Nahuhulog na nga yata. Damdamin mo’y hindi ko mawari, Tugon mo sana ay iyo nang masabi. Ang hirap kasing manghula. Nagmumukha akong tanga. Kung sabihin mo na kaya? Ako’t ikaw ba’y may pag-asa? Hindi ka ba napapagod sa pagtakbo sa isip ko? Ang tagal mo na ring nakatambay dito sa aking puso. Ilang taon na ba tayo? Isa? Dalawa? O tatlo? Wala nga palang tayo, ang meron lang ay…ikaw at ako. ☹ Hindi ko alam kung paano tatapusin ang tula. Kasi ang kwento natin ay 'di pa nagsisimula. Palaisipan pa rin ito sa kabilang banda. Bukas-makalawa, ako pa rin ay makata.

0

Jan 28, 2018

Jan 28, 2018 at 5:31 AM UTC

Lilingon sa kanan, lilingon sa kaliwa. Lilingon sa itaas, lilingon sa ibaba. Kahit saan ipako ang aking mga mata, Alaala mo ang tangi kong nakikita. Sa kanan- naroon ang munting librong bigay mo para sa aking kaarawan. Sa kaliwa- may tsokolateng madalas **** ilagay sa sisidlan. Sa itaas- nakasabit ang asul na bag, iniabot mo noong kapaskuhan. Sa ibaba- naroon pa at nakatago mga mensaheng iyong iniwan. Ano ba? Bakit ba? Paano ba? Ano na? Ang daming tanong na wala namang kasagutan. Mananatili na lang ba itong palaisipan? O maglalakas loob akong tanungin ka? Ano nga bang mayroon tayo para sa isa’t-isa? Kasi ako? Nahuhulog na nga yata. Damdamin mo’y hindi ko mawari, Tugon mo sana ay iyo nang masabi. Ang hirap kasing manghula. Nagmumukha akong tanga. Kung sabihin mo na kaya? Ako’t ikaw ba’y may pag-asa? Hindi ka ba napapagod sa pagtakbo sa isip ko? Ang tagal mo na ring nakatambay dito sa aking puso. Ilang taon na ba tayo? Isa? Dalawa? O tatlo? Wala nga palang tayo, ang meron lang ay…ikaw at ako. ☹ Hindi ko alam kung paano tatapusin ang tula. Kasi ang kwento natin ay 'di pa nagsisimula. Palaisipan pa rin ito sa kabilang banda. Bukas-makalawa, ako pa rin ay makata.

Continue reading...

#101915 Alam kong sayo ang sakay Medyo nainip ako buhat sa pagkabigo Nang minsang inabanga'y Nakaligtaang arkelado pala. Nag-abang ako, Pumara ng iba Pati ruta pala'y ibang ibayo ang salta. Ibang kalsada, Naglakad akong muli Oo, mas napagod May paltos at kalyo ang mga paa Sana'y naghintay na lang ako sayo Kahit walang kasiguraduhang Magbabalik para paangkasin. Bukas makalawa, Sa panahong hindi mala-Cinderella, Daraan kang muli Hihinto kahit di parahin, Aalukin akong sumakay Pagkat naihatid mo na ang iba. Ako marahil ang huling pasahero Bagkus alam kong may bakanteng silya Silyang inilaan at palaging pinapagpagan Nang hindi maalikabuka't Maihanda sa oras na nakalaan. Sasakay ako nang dahan-dahan, Hindi gaya ng dating may pagmamadali, Titingnan kong maigi ang hagdanan Nang hindi ako matalisod At may mahawakan. Sasakay akong may panibagong pag-asa Walang pag-aalinlangan sa pait ng nakaraan Marahil hihintong muli ang sasakyan Bagkus totoo nga't Makabababa na sa tamang hantungan.

0

Nov 24, 2015

Nov 24, 2015 at 12:42 AM UTC

Magbabalik sa Abangan

#101915 Alam kong sayo ang sakay Medyo nainip ako buhat sa pagkabigo Nang minsang inabanga'y Nakaligtaang arkelado pala. Nag-abang ako, Pumara ng iba Pati ruta pala'y ibang ibayo ang salta. Ibang kalsada, Naglakad akong muli Oo, mas napagod May paltos at kalyo ang mga paa Sana'y naghintay na lang ako sayo Kahit walang kasiguraduhang Magbabalik para paangkasin. Bukas makalawa, Sa panahong hindi mala-Cinderella, Daraan kang muli Hihinto kahit di parahin, Aalukin akong sumakay Pagkat naihatid mo na ang iba. Ako marahil ang huling pasahero Bagkus alam kong may bakanteng silya Silyang inilaan at palaging pinapagpagan Nang hindi maalikabuka't Maihanda sa oras na nakalaan. Sasakay ako nang dahan-dahan, Hindi gaya ng dating may pagmamadali, Titingnan kong maigi ang hagdanan Nang hindi ako matalisod At may mahawakan. Sasakay akong may panibagong pag-asa Walang pag-aalinlangan sa pait ng nakaraan Marahil hihintong muli ang sasakyan Bagkus totoo nga't Makabababa na sa tamang hantungan.

Continue reading...

Anim na letrang salita magwawakas ang lahat Ayoko nang paalam Ayoko nang luha ngunit ika’y malaya na sa mga rehas na iginawad ko sayo bukas makalawa maaring limot mo na ang lahat patawarin mo ako sa hindi pag suko umaasa na sana’y may iaabante pa ang lahat oo nga pala, walang tayo kasi hindi naman naging tayo damang dama ko parin ang mga init ng iyong halik na iginawad sakin ang mga yakap **** yumayapos saken kaluluwa ang bawat ngiti **** matatamis ang lahat ng yan ay akin’ mamimiss akala ko ako lang ang nag iisa para sayo ngunit hindi ko inaasahan ako’y pangalwa lang sayo Mahal kita dalawang salita pero mas pinili mo ang anim na letrang tatapos sa lahat Gusto kong makalimot ngunit ayokong ibaon ang mga alaalang napagsaluhan naten Alaalang mas pinili kong itago Matatapos na ang lahat matatapos narin ang tulang isinulat ko para sayo Ang tanging hiling ko lang Maging masaya ka Isa Dalawa Tatlo Salamat, Paalam.

0

Oct 3, 2017

Oct 3, 2017 at 4:21 AM UTC

Anim na letrang salita magwawakas ang lahat Ayoko nang paalam Ayoko nang luha ngunit ika’y malaya na sa mga rehas na iginawad ko sayo bukas makalawa maaring limot mo na ang lahat patawarin mo ako sa hindi pag suko umaasa na sana’y may iaabante pa ang lahat oo nga pala, walang tayo kasi hindi naman naging tayo damang dama ko parin ang mga init ng iyong halik na iginawad sakin ang mga yakap **** yumayapos saken kaluluwa ang bawat ngiti **** matatamis ang lahat ng yan ay akin’ mamimiss akala ko ako lang ang nag iisa para sayo ngunit hindi ko inaasahan ako’y pangalwa lang sayo Mahal kita dalawang salita pero mas pinili mo ang anim na letrang tatapos sa lahat Gusto kong makalimot ngunit ayokong ibaon ang mga alaalang napagsaluhan naten Alaalang mas pinili kong itago Matatapos na ang lahat matatapos narin ang tulang isinulat ko para sayo Ang tanging hiling ko lang Maging masaya ka Isa Dalawa Tatlo Salamat, Paalam.

Continue reading...

Ngayon ang araw na ang tagsibol ay naging taglagas Nagmistulang mga banderitas na may kani-kaniyang pahiwatig Ang mga balitang may madalamhating panimula. At kung ito nga ang katapusan ng isang mandirigma Sa kahon at sa lilim ng Malacanang, Ay dito ko rin nais magsimula ng aking pagtaya. Ginuguhit ko sa aking isipan Ang paulit-ulit na malalaking tuldok At ang kani-kanilang dugtugngan Na tila ba hindi lamang sila kabahagi ng kabuuan Ngunit ang kanilang kabuuan ay sya ring kabahagi Sa pinagtagpi-tagping mga kalahok ng kasaysayan. Natatandaan ko pa noong elementarya, At sa tuwing bubuksan ang aklat ng nakaraan Ay tila magiging mga itak na matutulis ang mga pahina nito At sabay-sabay na susugod at lulusob Na para bang mga manlalayag sa panibagong misyon nito. At kahit pa, kahit pa gustuhin ko mang manatili Ang mga imahe sa realidad Ay wala naman akong kakayahan Para pigilan ang tadhana sa pagkitil Ng kanilang mga pinaglumaang orasan. Ngunit sigurado akong ang mga mukhang nililok ng panahon Ay magiging katulad din ilang pahinang ipinapangkalakal At doon sila'y magpapatuloy ng panibagong yugto Ng mga kwentong hindi man maiukit sa kasaysayan Ay magsisilbi namang pamana Sa henerasyong may iba nang ipinaglalaban. Hindi man ito ang sinasambit kong katapusan Ngunit sa pagitan ng magkaibang panig at paniniwala Ay balang araw itong maisasara na may iisa ng pamagat. At marahil bukas o sa makalawa'y Sabay-sabay din tayong magbunyi Sa umagang hindi na lulubog pa magpakailanman.

0

Jun 26, 2021

Jun 26, 2021 at 12:53 AM UTC

Ngayon ang araw na ang tagsibol ay naging taglagas Nagmistulang mga banderitas na may kani-kaniyang pahiwatig Ang mga balitang may madalamhating panimula. At kung ito nga ang katapusan ng isang mandirigma Sa kahon at sa lilim ng Malacanang, Ay dito ko rin nais magsimula ng aking pagtaya. Ginuguhit ko sa aking isipan Ang paulit-ulit na malalaking tuldok At ang kani-kanilang dugtugngan Na tila ba hindi lamang sila kabahagi ng kabuuan Ngunit ang kanilang kabuuan ay sya ring kabahagi Sa pinagtagpi-tagping mga kalahok ng kasaysayan. Natatandaan ko pa noong elementarya, At sa tuwing bubuksan ang aklat ng nakaraan Ay tila magiging mga itak na matutulis ang mga pahina nito At sabay-sabay na susugod at lulusob Na para bang mga manlalayag sa panibagong misyon nito. At kahit pa, kahit pa gustuhin ko mang manatili Ang mga imahe sa realidad Ay wala naman akong kakayahan Para pigilan ang tadhana sa pagkitil Ng kanilang mga pinaglumaang orasan. Ngunit sigurado akong ang mga mukhang nililok ng panahon Ay magiging katulad din ilang pahinang ipinapangkalakal At doon sila'y magpapatuloy ng panibagong yugto Ng mga kwentong hindi man maiukit sa kasaysayan Ay magsisilbi namang pamana Sa henerasyong may iba nang ipinaglalaban. Hindi man ito ang sinasambit kong katapusan Ngunit sa pagitan ng magkaibang panig at paniniwala Ay balang araw itong maisasara na may iisa ng pamagat. At marahil bukas o sa makalawa'y Sabay-sabay din tayong magbunyi Sa umagang hindi na lulubog pa magpakailanman.

Continue reading...

Sabi nila ngayon ay buwan ng mga makata, mga matatalinhagang salita, mga boses na nilikha Ako ay umaasang batiin mo, sapagkat ang aking mga tula ay bakas ng iyong paglaho Wakas. Maraming sulat na pinadala, sa mga taong hindi kilala, nagbabakasakali lamang ako, na magkamaling sulatan ka 1700 Alala ko pa ang mga araw, na ikay pinagmamasdan, sapagkat ika'y isang gantimpala na hindi ko makakamtan Marahil ako lamang ang naniwala, marahil ako lamang ang saksi, marahil nga'y binuo ka lamang sa aking guni guni Sabi na nga ba! Ako ay kulang, tila rosas na binili lamang sa daan, mula sa batang walang mapagbigyan, ako'y napagdiskitahan *lilipas ang araw matutulog ang gabi* Dahan dahan akong inikot, binuhol nang binuhol, magaantay na lamang sa aking pagsibol bukas, makalawa Ako ngayo'y rosas na sa iba

0

Apr 6, 2016

Apr 6, 2016 at 11:21 PM UTC

Sabi nila ngayon ay buwan ng mga makata, mga matatalinhagang salita, mga boses na nilikha Ako ay umaasang batiin mo, sapagkat ang aking mga tula ay bakas ng iyong paglaho Wakas. Maraming sulat na pinadala, sa mga taong hindi kilala, nagbabakasakali lamang ako, na magkamaling sulatan ka 1700 Alala ko pa ang mga araw, na ikay pinagmamasdan, sapagkat ika'y isang gantimpala na hindi ko makakamtan Marahil ako lamang ang naniwala, marahil ako lamang ang saksi, marahil nga'y binuo ka lamang sa aking guni guni Sabi na nga ba! Ako ay kulang, tila rosas na binili lamang sa daan, mula sa batang walang mapagbigyan, ako'y napagdiskitahan *lilipas ang araw matutulog ang gabi* Dahan dahan akong inikot, binuhol nang binuhol, magaantay na lamang sa aking pagsibol bukas, makalawa Ako ngayo'y rosas na sa iba

Continue reading...

“Change is the only constant thing in this world.” ‘Yan ang sabi nila Mula sa isang musmos na sanggol na noon ay gumapagang lamang Ngayon ay lumalakad patungo sa landas na nais niyang puntahan Papasok sa eskwelahan upang matuto Tumatakbo at sumasabay sa karera ng buhay Mga bagay na lumiliit at lumalaki Mga gusaling nagsisitaasan Mga paniniwalang binabago ng panahon At mga damdamin na noo’y binubuo tayo Ngayon nama’y nagpapaguho sa’ting mundo. Oo, alam ko. Alam nating lahat na walang hindi magbabago sa lugar na ‘to. Maaring bukas ay masaya dahil andiyan siya Andiyan sila Makikinig siya Makikinig sila Ngunit sa susunod ay wala na Mga pangakong binitawan Nasaan na? Napako na nga ba tulad ng iniisip at sinasabi nila? Bukas makalawa maaring magbago ang ihip ng hangin Hindi ko alam kung bukas ba ay ganoon pa rin Maaring andiyan sila Oo andiyan sila Inuulit kong andiyan sila Pero baka sa isang araw o isang buwan maaring sa isang taon walang nakakaalam pagkurap ko ay maglaho na Maglaho na parang bula Na parang hindi sila nangakong parating makikinig May dalawang klase ng pagbabago Mga pagbabagong magpapatag sa’yo Merong wawasakin ang buo **** pagkatao Ngunit gagamutin mo ang iyong sarili Tatayo ka gamit ang sarili **** paa Dahil ikaw lang meron ka Oo. Sarili mo lang ang meron ka Kaya ikaw, oo ikaw. Ihanda mo ang sarili mo sa pagbabago Kagaya ko Handa ako change Pinaghandaan ko ‘to Tinatanggap ko Pero hindi ko sinabing hindi ako apektado.

0

Oct 23, 2017

Oct 23, 2017 at 3:36 AM UTC

Permanenteng Pagbabago

“Change is the only constant thing in this world.” ‘Yan ang sabi nila Mula sa isang musmos na sanggol na noon ay gumapagang lamang Ngayon ay lumalakad patungo sa landas na nais niyang puntahan Papasok sa eskwelahan upang matuto Tumatakbo at sumasabay sa karera ng buhay Mga bagay na lumiliit at lumalaki Mga gusaling nagsisitaasan Mga paniniwalang binabago ng panahon At mga damdamin na noo’y binubuo tayo Ngayon nama’y nagpapaguho sa’ting mundo. Oo, alam ko. Alam nating lahat na walang hindi magbabago sa lugar na ‘to. Maaring bukas ay masaya dahil andiyan siya Andiyan sila Makikinig siya Makikinig sila Ngunit sa susunod ay wala na Mga pangakong binitawan Nasaan na? Napako na nga ba tulad ng iniisip at sinasabi nila? Bukas makalawa maaring magbago ang ihip ng hangin Hindi ko alam kung bukas ba ay ganoon pa rin Maaring andiyan sila Oo andiyan sila Inuulit kong andiyan sila Pero baka sa isang araw o isang buwan maaring sa isang taon walang nakakaalam pagkurap ko ay maglaho na Maglaho na parang bula Na parang hindi sila nangakong parating makikinig May dalawang klase ng pagbabago Mga pagbabagong magpapatag sa’yo Merong wawasakin ang buo **** pagkatao Ngunit gagamutin mo ang iyong sarili Tatayo ka gamit ang sarili **** paa Dahil ikaw lang meron ka Oo. Sarili mo lang ang meron ka Kaya ikaw, oo ikaw. Ihanda mo ang sarili mo sa pagbabago Kagaya ko Handa ako change Pinaghandaan ko ‘to Tinatanggap ko Pero hindi ko sinabing hindi ako apektado.

Continue reading...

Maraming klase ng manunulot Isa ka ba saamin? May manunulot na makata Halos makikita mo sa kanyang mga 'akda' Sing-rurok ng bundok na di na maabot Maging siyang isang manunulot May manunulot na umiibig Na minsan masarap buhusan ng tubig Umamin nang manunulot siya sa mga umuusig May mga manunulot na paawa at patawa Eto ang self-defense mechanism nila Kaya 'wag kang magpapadala Ika nga, manunulot lang sila Magagaling kumuha ng mga akda Marami pang klase ng manunulot Pero 'yan muna, sunod sa makalawa Hihintay ko pang ipost niya yung pangalawa

0

Jul 8, 2016

Jul 8, 2016 at 11:25 AM UTC

Isa akong Manunulot

Maraming klase ng manunulot Isa ka ba saamin? May manunulot na makata Halos makikita mo sa kanyang mga 'akda' Sing-rurok ng bundok na di na maabot Maging siyang isang manunulot May manunulot na umiibig Na minsan masarap buhusan ng tubig Umamin nang manunulot siya sa mga umuusig May mga manunulot na paawa at patawa Eto ang self-defense mechanism nila Kaya 'wag kang magpapadala Ika nga, manunulot lang sila Magagaling kumuha ng mga akda Marami pang klase ng manunulot Pero 'yan muna, sunod sa makalawa Hihintay ko pang ipost niya yung pangalawa

Continue reading...

Aking binibini Nagaantay na ang probinsya sa iyong yakap at halili Pukawin mo ang himbing lupang sabik sa iyong pagkalinga at serbisyong mapitik Ngunit kung ikaw man ay hirap na Nandito lang ako Ang iyong magiging kwarto Pupunasan ang stress at anxiety mo Matulog kana ng mahimbing Pagkat bukas sa liwayway ay syang pagsibol ng hangin Unahin mo muna ang iyong nasasakupan Bukas makalawa ay ako naman.

0

Jul 12, 2020

Jul 12, 2020 at 11:37 AM UTC

to the governor

Aking binibini Nagaantay na ang probinsya sa iyong yakap at halili Pukawin mo ang himbing lupang sabik sa iyong pagkalinga at serbisyong mapitik Ngunit kung ikaw man ay hirap na Nandito lang ako Ang iyong magiging kwarto Pupunasan ang stress at anxiety mo Matulog kana ng mahimbing Pagkat bukas sa liwayway ay syang pagsibol ng hangin Unahin mo muna ang iyong nasasakupan Bukas makalawa ay ako naman.

Continue reading...

111921 May mga gabing kukuha tayo ng pluma’t Kakatha ng mga himig sa ating isipang Itinuturing nating mga bala’t sandata Laban sa mga nanghihimasok na mga ideolohiyang Kumikitil sa ating nag-aalab na mga pangarap. At may mga gabing Isusulsi pa rin natin nang magdamagan Ang mga alaalang pinunit ng kasaysayan. At siguro nga’y wala na rin tayong Ibang kuwentong maiaambag pa. Marahil ang lahat ay maging tuldok Bilang panimula’t pangwakas. Kusa ang ating pagtiklop Bagama’t manhid na tayo Sa malamig na pag-ihip at pagsipol Ng bumubugang panahon. At maghahagilap pa rin tayo ng dahilan Sa bawat puwang, sa bawat patlang Na bumabalandra sa ating harapan Sa bawat pagkabit sa araw Na parang mga parol pagsapit ng kapaskuhan. At siguro nga’y magugulat tayo Sa paparating na sorpresa Na hindi na tadhana ang may akda. Na baka bukas o sa makalawa’y Ibang lenggwahe na ang ating binibigkas At ang ating mga kasuota’y Mapupuno ng mga palamuting Pinili at tunay ngang may basbas.

0

Nov 19, 2021

Nov 19, 2021 at 10:38 AM UTC

Mga Puwang at Patlang

111921 May mga gabing kukuha tayo ng pluma’t Kakatha ng mga himig sa ating isipang Itinuturing nating mga bala’t sandata Laban sa mga nanghihimasok na mga ideolohiyang Kumikitil sa ating nag-aalab na mga pangarap. At may mga gabing Isusulsi pa rin natin nang magdamagan Ang mga alaalang pinunit ng kasaysayan. At siguro nga’y wala na rin tayong Ibang kuwentong maiaambag pa. Marahil ang lahat ay maging tuldok Bilang panimula’t pangwakas. Kusa ang ating pagtiklop Bagama’t manhid na tayo Sa malamig na pag-ihip at pagsipol Ng bumubugang panahon. At maghahagilap pa rin tayo ng dahilan Sa bawat puwang, sa bawat patlang Na bumabalandra sa ating harapan Sa bawat pagkabit sa araw Na parang mga parol pagsapit ng kapaskuhan. At siguro nga’y magugulat tayo Sa paparating na sorpresa Na hindi na tadhana ang may akda. Na baka bukas o sa makalawa’y Ibang lenggwahe na ang ating binibigkas At ang ating mga kasuota’y Mapupuno ng mga palamuting Pinili at tunay ngang may basbas.

Continue reading...

Nariyan ka nanaman Parang kabuteng sumusulpot sa kawalan Pakiwari'y sa tagal ay lumisan Ngunit heto't muli nagpaparamdam Mainit kung aking natatandaan Ang pagsuyo sa aking isipan Ano't tila naglaho sa kawalan Ang anino mo sa aking kamalayan Tugon niya sa akin kamakailan Na waring mauulit ko nanaman Sapagkat tila ba ay nakagawian Ang lumisan ng hindi nagpaparamdam Babalik naman ako sunod taon makalawa At pangako, ako'y hindi nag-iiba Masanay na lamang sa aking ginagawa Sapagkat natural na yata sakin ang mangaluluwa

0

Jul 27, 2020

Jul 27, 2020 at 6:35 AM UTC

Nariyan ka nanaman Parang kabuteng sumusulpot sa kawalan Pakiwari'y sa tagal ay lumisan Ngunit heto't muli nagpaparamdam Mainit kung aking natatandaan Ang pagsuyo sa aking isipan Ano't tila naglaho sa kawalan Ang anino mo sa aking kamalayan Tugon niya sa akin kamakailan Na waring mauulit ko nanaman Sapagkat tila ba ay nakagawian Ang lumisan ng hindi nagpaparamdam Babalik naman ako sunod taon makalawa At pangako, ako'y hindi nag-iiba Masanay na lamang sa aking ginagawa Sapagkat natural na yata sakin ang mangaluluwa

Continue reading...

Gabi na naman - oras na ng pagpikit, Muling matutulog ng may maraming ‘bakit?’ Patuloy na naghahanap ng kahulugan, Sa mundong kawalan ay naglalaglagan. Babangon ulit sa bukas na ‘di tiyak, Malungkot man ay wala ng maiyak, ‘Di rin alam kung nais pa ba ‘tong mabago, Lahat naman ng buhay ay ‘di sigurado. Ngayon ay aalalay na lang sa alon, Sa dala nitong hampas at daluyong, Baka bukas makalawa sinong mag-aakala, Magigising nang nasa payapang dalampasigan na

0

Jan 22, 2023

Jan 22, 2023 at 11:27 AM UTC

allan-pangilinan

Sige, pag-asa, sige pa.

Gabi na naman - oras na ng pagpikit, Muling matutulog ng may maraming ‘bakit?’ Patuloy na naghahanap ng kahulugan, Sa mundong kawalan ay naglalaglagan. Babangon ulit sa bukas na ‘di tiyak, Malungkot man ay wala ng maiyak, ‘Di rin alam kung nais pa ba ‘tong mabago, Lahat naman ng buhay ay ‘di sigurado. Ngayon ay aalalay na lang sa alon, Sa dala nitong hampas at daluyong, Baka bukas makalawa sinong mag-aakala, Magigising nang nasa payapang dalampasigan na

Continue reading...

Kailangan ko pa ba talaga ipamukha sayo yung mga pagkakataon na pinababalikat mo sa akin yung mga sandaling di ka makatayo sa sarili **** mga paa. Gayon pa man tiklop-tuhod akong tumatalima sayo kasi nga mulat ka sa pagiging bukas-palad ko. Ako naman pikit-matang nilulunok yung mga pride na meron ako kahit pa Alam Kong mapapasubo ako doon sa mga kamay na bakal kung saan hawak tayo sa leeg. eh Kasi nga kargo kita. Kahit ano pa mangyari hanggang sa Huli , ako pa din ang magsisilbing kinatawan mo ! mga binti at sandugo sa braso pati nga saradong kamao ang tinataya ko kahit wala yon sa aking plano Para lang mapugto at mapanuto ang bawat buntong hininga mo pero bakit tila yata Kulang pa rin aking panlabas na anatomiya Daig ko pa ang nananahan sa turok ng anestisya... Lamang-Loob ko ba ang siyang dapat na maialay o konsensya? Sabihin mo mang wala akong puso sa tuwinang pawis at luha ang aking batayan Kung bakit ang bigat sa aking pakiramdam na ikay nabibigo ng mga payo ko sayo na kinakasama ng yong kalooban marahil Kung minsan. Tulak ng bibig Kabig ng dibdib Hanggang kailan mo ako paninindigan ng aking mga balahibo sa balat ? Kapag huli na ba ang lahat ? Sana naman dumating na sa atin Yung mga araw at oras na ating aralin Mga hiblang gabuhok para wala na tayong susuyurin.. Kasi nagkakatotoo rin ang pahiwatig ng pulso at mga maseL,,, Di lang Anghel at kaluluwa ang pwedeng magmensahe ng mga dapat nating tulak-kabigin ! Ngayon sana Langhap mo na yung parirala kahit hindi buo ang diwa... Kasi..... may tainga ang Lupa may pakpak ang balita Bukas makalawa di ko na magagawa pang sa harapan mo na.. magsalubong ang mga kilay ko kasi... siguro tinik sa lalamunan mo ako kung ituring. Pero ang lahat ng pangugusap Kong ito ay talata na ngayon ng bawat kabanata na minsan ko nang pinalipad sa hangin bilang isang Pasaring. " sibuyas " ni : © solEmn oaSis The february 25 EDSA day commemoration written- 02-21-2024

0

Apr 13, 2024

Apr 13, 2024 at 1:56 AM UTC

TanglawatPanglaw

Kailangan ko pa ba talaga ipamukha sayo yung mga pagkakataon na pinababalikat mo sa akin yung mga sandaling di ka makatayo sa sarili **** mga paa. Gayon pa man tiklop-tuhod akong tumatalima sayo kasi nga mulat ka sa pagiging bukas-palad ko. Ako naman pikit-matang nilulunok yung mga pride na meron ako kahit pa Alam Kong mapapasubo ako doon sa mga kamay na bakal kung saan hawak tayo sa leeg. eh Kasi nga kargo kita. Kahit ano pa mangyari hanggang sa Huli , ako pa din ang magsisilbing kinatawan mo ! mga binti at sandugo sa braso pati nga saradong kamao ang tinataya ko kahit wala yon sa aking plano Para lang mapugto at mapanuto ang bawat buntong hininga mo pero bakit tila yata Kulang pa rin aking panlabas na anatomiya Daig ko pa ang nananahan sa turok ng anestisya... Lamang-Loob ko ba ang siyang dapat na maialay o konsensya? Sabihin mo mang wala akong puso sa tuwinang pawis at luha ang aking batayan Kung bakit ang bigat sa aking pakiramdam na ikay nabibigo ng mga payo ko sayo na kinakasama ng yong kalooban marahil Kung minsan. Tulak ng bibig Kabig ng dibdib Hanggang kailan mo ako paninindigan ng aking mga balahibo sa balat ? Kapag huli na ba ang lahat ? Sana naman dumating na sa atin Yung mga araw at oras na ating aralin Mga hiblang gabuhok para wala na tayong susuyurin.. Kasi nagkakatotoo rin ang pahiwatig ng pulso at mga maseL,,, Di lang Anghel at kaluluwa ang pwedeng magmensahe ng mga dapat nating tulak-kabigin ! Ngayon sana Langhap mo na yung parirala kahit hindi buo ang diwa... Kasi..... may tainga ang Lupa may pakpak ang balita Bukas makalawa di ko na magagawa pang sa harapan mo na.. magsalubong ang mga kilay ko kasi... siguro tinik sa lalamunan mo ako kung ituring. Pero ang lahat ng pangugusap Kong ito ay talata na ngayon ng bawat kabanata na minsan ko nang pinalipad sa hangin bilang isang Pasaring. " sibuyas " ni : © solEmn oaSis The february 25 EDSA day commemoration written- 02-21-2024

Continue reading...

060821 Namuo ang mga luhang walang awat na nagpararamdam, At sa kabila ng paghilot sa katauha'y Daragsa ang hindi maintindihang elementong bumabalot sa liwanag. Una, Nasilayan ko ang larawan ng mag-inang minsang naging kabahgi ng akingnakaraan, Kung saan naging bukas ang kanilang pintuan Para sa mga kung anu-anong okasyon, Mga pagpupulong na wala sa usapan, Mga tawanang walang kabuluhan. Ipinagkait ng pagkakataon ang paalam Na sana man lamang ay naging harap-harapan. At ang paalam na ito'y hindi malaman Kung kailan ang simula at katapusan. Pangalawa, Sa pagitan ng pag-aaral at paghahanapbuhay Ay namuti ang pangarap na lisanin ang kinasanayan. Ngunit sa mismong araw ng kanyang paglilitis Ay iba na pala ang nasa linya't nagbitaw ng mga salitang, "Wala na sya." Kinitil ang pangarap ng tadhana At tuluyang naglaho ang alaala ng kanyang katauhan. Pangatlo, Sa apat na sulok ng pag-uusig Ay naging bukas ang pagsalasat ng katotohanan buhat sa magkabilang panig. Ang kanilang mga hain ay higit pa sa poot Na may panghuhusgang bitbit at sigaw sa pula at sa puti. Naubusan sila ng mga salita at nagtapos sa paghihiwalay Ang kanilang mga ngitian at halakhakan, At ang minsang pagbubunyi ay naging palitan Ng liham ng paalam at katapusan. Pang-apat, Sa pagpunit ng bawat pahina ng kalendaryo Ay nagwakas na rin ang kanilang pagkikita Ang lihim ay idineklara't nagpaubaya na lamang sa Langit Ang dalamhating tugon sa pag-ibig Na sana'y may bukas at makalawa pa.

0

Nov 24, 2022

Nov 24, 2022 at 1:12 AM UTC

060821 Namuo ang mga luhang walang awat na nagpararamdam, At sa kabila ng paghilot sa katauha'y Daragsa ang hindi maintindihang elementong bumabalot sa liwanag. Una, Nasilayan ko ang larawan ng mag-inang minsang naging kabahgi ng akingnakaraan, Kung saan naging bukas ang kanilang pintuan Para sa mga kung anu-anong okasyon, Mga pagpupulong na wala sa usapan, Mga tawanang walang kabuluhan. Ipinagkait ng pagkakataon ang paalam Na sana man lamang ay naging harap-harapan. At ang paalam na ito'y hindi malaman Kung kailan ang simula at katapusan. Pangalawa, Sa pagitan ng pag-aaral at paghahanapbuhay Ay namuti ang pangarap na lisanin ang kinasanayan. Ngunit sa mismong araw ng kanyang paglilitis Ay iba na pala ang nasa linya't nagbitaw ng mga salitang, "Wala na sya." Kinitil ang pangarap ng tadhana At tuluyang naglaho ang alaala ng kanyang katauhan. Pangatlo, Sa apat na sulok ng pag-uusig Ay naging bukas ang pagsalasat ng katotohanan buhat sa magkabilang panig. Ang kanilang mga hain ay higit pa sa poot Na may panghuhusgang bitbit at sigaw sa pula at sa puti. Naubusan sila ng mga salita at nagtapos sa paghihiwalay Ang kanilang mga ngitian at halakhakan, At ang minsang pagbubunyi ay naging palitan Ng liham ng paalam at katapusan. Pang-apat, Sa pagpunit ng bawat pahina ng kalendaryo Ay nagwakas na rin ang kanilang pagkikita Ang lihim ay idineklara't nagpaubaya na lamang sa Langit Ang dalamhating tugon sa pag-ibig Na sana'y may bukas at makalawa pa.

Continue reading...

Di ko alam kung bakit Ikaw parin ang nasa isip Pilit kalimutan Nakaraan ay hayaan Gusto ko nang gumising Sa katotohanang ikaw ay hindi na akin Tinig ko'y iyong dinggin Sana ako'y iyong mahalin Ikaw lang ang gustong balikan Nakaraan kahit masakit Mahagkan ka lang O kahit huling halik Mahal kita at wala ng iba Hindi kita ipagpapalit kahit bukas makalawa Ako ang papalit ng tuwa sa iyong mga luha Ngunit ang lahat ng yon ay mananatili nalang sa ating mapait na kahapon.

0

Nov 5, 2018

Nov 5, 2018 at 8:30 AM UTC

"Ang Mga Sana Ng Kahapon"

Di ko alam kung bakit Ikaw parin ang nasa isip Pilit kalimutan Nakaraan ay hayaan Gusto ko nang gumising Sa katotohanang ikaw ay hindi na akin Tinig ko'y iyong dinggin Sana ako'y iyong mahalin Ikaw lang ang gustong balikan Nakaraan kahit masakit Mahagkan ka lang O kahit huling halik Mahal kita at wala ng iba Hindi kita ipagpapalit kahit bukas makalawa Ako ang papalit ng tuwa sa iyong mga luha Ngunit ang lahat ng yon ay mananatili nalang sa ating mapait na kahapon.

Continue reading...