Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"maibabalik" poems
Kapayapaan... Isang salitang hindi maikakaila. Na may sampung titik na mailap makuha. Isang salitang nais na ibandila, Pinapangarap ng ating buong madla. Kapayapaan... Isang salitang may sampung letra...                                                   Pag-asa... Anim na letra lang pero sadyang matalinhaga. Nagbibigay sigla sa puso ng nasasakdal at nag-iisa. Nagiging liwanag sa dilim ng isang nagdurusa, Ngunit mailap makamtan sa mundong marami ay napapariwara. Pag-asa... Isang salitang may anim na letra... Pag-ibig... Kaliwa't kanan ang krimen at kaguluhan. Nasaan ang pagmamahal sa pagkakawatak-watak at iringan? Ang puso ng iba'y balot na balot na nang kasamaan. Maibabalik pa ba ang pag-ibig sa tinubuang lupa? Pag-ibig... Ikaw ay nasaan?                                          Kapayapaan ang gusto ko. Pag-asa ang nais ko.                                          Pag-ibig ang tanging tanglaw ko...
0
Nov 27, 2015
Nov 27, 2015 at 1:04 PM UTC
Kapayapaan, Pag-asa, at Pag-ibig
Minahal, Pinaasa, Binitiwan, Tinulak, Bumalik, Hinabol, Nahulog, Nasaktan, Iniwan. Mga salitang tinuro sa atin noong kabataan, Ngayon mga salitang atin iniiwasan. Minsan ako'y magtatanong, Anong pagkukulang ko? Bakit iniwan mo ako? Saan ako nagkamali? Paano ko maibabalik? Hinihintay ko mula sa iyo, Sabihin **** "Nagkamali ako", Pero ang nakita ko'y mga luha mo, Hinihingi ang pagpapatawad ko. Sana hindi na lang, Sana wala na lang, Sana umiwas na lang, Mga sana na hindi ko pinakinggan, Ngayon ako'y luhaan. Pero isang bagay ang hindi ko pinagsisihan, Ang mga masasayang bagay na ating pinagasamahan, Mananatili sa puso ko na parang mga litrato, Lumain man ng panahon ay babalik balikan ko. Pinasaya, Pinakilig, Pinatawa, Pinangiti.
0
Jun 9, 2015
Jun 9, 2015 at 1:05 AM UTC
Salita
"hwag kang mag-alala mahal ka parin nun". ito ang sinabi mo sa akin noong nakaraang taon. hindi ko agad naintindihan palibhasa'y tuliro ang isip ko, problemado ako sa bagong trabaho na kinakaharap ko. tapos bigla kong naalala, oo nga pala, anibersaryo nga pala ng kasal natin. Ngumite na lang ako para maikubli ang aking pagkapahiya. hindi ako kailanman nag-alala dahil alam kong mahal mo ako noon pa man hanggang ngayon. hindi ako kailanman nag-alala dahil alam kong lagi kang tapat sa akin. hindi ako kailanman nag-alala pagkat batid ko na hindi mo ako iniwan, lagi kang nandyan sa tabi ko umulan ma't umaraw. hindi ako kailanman nag-alala dahil alam kong matagal mo nang inilaan ang buhay mo't pag-ibig para sa akin. hindi ako kailanman nag-alala sapagkat alam kong sasamahan mo ako hanggang sa ating pagtanda. pero nalulungkot ako sa tuwing naaalala ko na maraming beses ka nang umiyak dahil sa akin. naiinis ako pagkat hindi ko nagawang samahan ka ng mga panahon na kailangan mo ako. nagagalit ako sa sarili ko dahil hindi ko natapatan ang katapatan mo noong kabataan natin. namamanglaw ako sa tuwing nakikita ko na kapos ang mga pagsisikap ko. nalulungkot ako pag naiisip ko na baka mauna ako at hindi kita masamahan sa ating pagtanda. ang nakaraan ay hindi ko na maibabalik, may mga pagkakamaling hindi ko na maitutuwid. pero pwede pa naman tayo makatawid dahil may ngayon at bukas pang maghahatid. malapit na naman ang ating anibersaryo. hwag kang mag-alala pagkat hindi ako mag-aalala. alam ko na mahal mo parin ako kahit konti lang ang iyong napapala sa gagong asawa na tulad ko. kung sapat lang sana ang sulat at tula, kung ang mga tugma at tayutay at mga saknong nito ay magagawa kong lantay na yaman malamang hayahay ang ating buhay. hindi ako si Perpekto at lalong hindi ako si Mr. Right si Jojo lang ako, ganito lang ako kaliit, pero salamat at minahal mo ako.
0
Nov 3, 2017
Nov 3, 2017 at 4:48 AM UTC
Untitled
"hwag kang mag-alala mahal ka parin nun". ito ang sinabi mo sa akin noong nakaraang taon. hindi ko agad naintindihan palibhasa'y tuliro ang isip ko, problemado ako sa bagong trabaho na kinakaharap ko. tapos bigla kong naalala, oo nga pala, anibersaryo nga pala ng kasal natin. Ngumite na lang ako para maikubli ang aking pagkapahiya. hindi ako kailanman nag-alala dahil alam kong mahal mo ako noon pa man hanggang ngayon. hindi ako kailanman nag-alala dahil alam kong lagi kang tapat sa akin. hindi ako kailanman nag-alala pagkat batid ko na hindi mo ako iniwan, lagi kang nandyan sa tabi ko umulan ma't umaraw. hindi ako kailanman nag-alala dahil alam kong matagal mo nang inilaan ang buhay mo't pag-ibig para sa akin. hindi ako kailanman nag-alala sapagkat alam kong sasamahan mo ako hanggang sa ating pagtanda. pero nalulungkot ako sa tuwing naaalala ko na maraming beses ka nang umiyak dahil sa akin. naiinis ako pagkat hindi ko nagawang samahan ka ng mga panahon na kailangan mo ako. nagagalit ako sa sarili ko dahil hindi ko natapatan ang katapatan mo noong kabataan natin. namamanglaw ako sa tuwing nakikita ko na kapos ang mga pagsisikap ko. nalulungkot ako pag naiisip ko na baka mauna ako at hindi kita masamahan sa ating pagtanda. ang nakaraan ay hindi ko na maibabalik, may mga pagkakamaling hindi ko na maitutuwid. pero pwede pa naman tayo makatawid dahil may ngayon at bukas pang maghahatid. malapit na naman ang ating anibersaryo. hwag kang mag-alala pagkat hindi ako mag-aalala. alam ko na mahal mo parin ako kahit konti lang ang iyong napapala sa gagong asawa na tulad ko. kung sapat lang sana ang sulat at tula, kung ang mga tugma at tayutay at mga saknong nito ay magagawa kong lantay na yaman malamang hayahay ang ating buhay. hindi ako si Perpekto at lalong hindi ako si Mr. Right si Jojo lang ako, ganito lang ako kaliit, pero salamat at minahal mo ako.
Continue reading...
18
Nilawis ng dilim ang mayorya ng mga ilaw sa kalangitan Ang kapanglawan ng mga ulap na nagdaan ay nakakapangilabot Kumikinang ang maliliit na butas sa telang itim na tumatalukbong sa himpapawid At sa bawat minutong nagdadaan may tila bang may naglalaro sa balabal ng karimlan Tila may kutsilyong pumupunit sa alapaap para makasilip ang liwanag Ngunit muling isasara ang tastas na nagawa sa segundong ito'y nagsimulang bumuka May mga bulalakaw na nagpakita. Tayong limang nakahilata sa kamang kayumanggi na sinapinan ng damo Agad-agad tumingala sa pag-asang tayo'y makakahiling sa mga nauupos na bato Ang saglit na gumuhit ang bulalakaw ay nag-umapaw tayo sa tuwa Halata ang paniniwala sa pamahiing matutupad ang pangarap kapag humiling ka Sa isa't kalahating segundo na iyon na nagising ang ating mga diwa Ang mga daliri ay nakaturo sa nagdaang hulagway na hindi na maibabalik Sabay-sabay tayong pumikit. At sa pagbukas ng mga bintana patungo sa ating mga kaluluwa Ang isa sa atin ay nagreklamo; "Hindi ko nakita!" At sa kanyang pagsamo sa uniberso na magbigay pa ng pagkakataong humiling Paghalakhak at malarong panunukso ang nakuha niya mula sa atin Habang ang mapangilabot na simoy ng hangin ay humaplos sa ating mga katawan At ang katatawanan ay napalitan ng isang tanong walang kasiguraduhan: "Kailan kaya ulit mangyayari 'to?" Na tayo ay magkakasama sa isang pagkakataong Walang inaalalang pagsalansang ng mundong hindi tayo Na ang tanging balabal na bumabalot sa ating mga puso ay ang yakap natin sa isa't-isa Na ang kalinawan ng ating mga isip ay nagiging malaya Magpakita lagpas pa sa pagkislap sa gilid ng balintataw ng mata Na kung saan, tayong matatalik na magkaibigan, Tayo ay masaya. Sa bawat pilit na pag-alpas natin mula sa bisig ng nakaambang Mapanglaw na kinabukasan, tayo'y palaging magtatagpo dito —Hindi ko sinasabing sa plazang ito kung saan ang usok ng sigarilyo ay lumulunod sa baga, Kung saan ang mga punong nakahilera ay nakahubad at dayupay, Kung saan lingid ang ating kagustuhan gawing tirahan ang tinalikdang plaza na ito— Kung hindi, dito! Sa pagkakataong busilak ang tawanan at totoo ang ating pagkakaibigan Sa huling pagkakataon tumingala tayo. Lubusin natin ang pagkakataong kinakalmot ng mga anghel ang kalangitan Magpakasasa tayo sa saglit na pinatotohanan natin ang pamahiin Na kapag humiling ka sa bumabagsak na bituin ito'y magkakatotoo Na inuulok natin ang isa't-isa ipikit ang mga mata sa bawat ilaw na gumuguhit Sa himpapawid na madilim na mamaya ay babalik sa maulap na umaga At sa nagbabadyang pagtatapos ng pag-ulan ng ilaw at muling pagbukas ng ating mga mata Hanggang sa huling bulalakaw, Kaibigan, humiling ka.
0
May 23, 2016
May 23, 2016 at 12:58 PM UTC
Plaza Maestranza
Nilawis ng dilim ang mayorya ng mga ilaw sa kalangitan Ang kapanglawan ng mga ulap na nagdaan ay nakakapangilabot Kumikinang ang maliliit na butas sa telang itim na tumatalukbong sa himpapawid At sa bawat minutong nagdadaan may tila bang may naglalaro sa balabal ng karimlan Tila may kutsilyong pumupunit sa alapaap para makasilip ang liwanag Ngunit muling isasara ang tastas na nagawa sa segundong ito'y nagsimulang bumuka May mga bulalakaw na nagpakita. Tayong limang nakahilata sa kamang kayumanggi na sinapinan ng damo Agad-agad tumingala sa pag-asang tayo'y makakahiling sa mga nauupos na bato Ang saglit na gumuhit ang bulalakaw ay nag-umapaw tayo sa tuwa Halata ang paniniwala sa pamahiing matutupad ang pangarap kapag humiling ka Sa isa't kalahating segundo na iyon na nagising ang ating mga diwa Ang mga daliri ay nakaturo sa nagdaang hulagway na hindi na maibabalik Sabay-sabay tayong pumikit. At sa pagbukas ng mga bintana patungo sa ating mga kaluluwa Ang isa sa atin ay nagreklamo; "Hindi ko nakita!" At sa kanyang pagsamo sa uniberso na magbigay pa ng pagkakataong humiling Paghalakhak at malarong panunukso ang nakuha niya mula sa atin Habang ang mapangilabot na simoy ng hangin ay humaplos sa ating mga katawan At ang katatawanan ay napalitan ng isang tanong walang kasiguraduhan: "Kailan kaya ulit mangyayari 'to?" Na tayo ay magkakasama sa isang pagkakataong Walang inaalalang pagsalansang ng mundong hindi tayo Na ang tanging balabal na bumabalot sa ating mga puso ay ang yakap natin sa isa't-isa Na ang kalinawan ng ating mga isip ay nagiging malaya Magpakita lagpas pa sa pagkislap sa gilid ng balintataw ng mata Na kung saan, tayong matatalik na magkaibigan, Tayo ay masaya. Sa bawat pilit na pag-alpas natin mula sa bisig ng nakaambang Mapanglaw na kinabukasan, tayo'y palaging magtatagpo dito —Hindi ko sinasabing sa plazang ito kung saan ang usok ng sigarilyo ay lumulunod sa baga, Kung saan ang mga punong nakahilera ay nakahubad at dayupay, Kung saan lingid ang ating kagustuhan gawing tirahan ang tinalikdang plaza na ito— Kung hindi, dito! Sa pagkakataong busilak ang tawanan at totoo ang ating pagkakaibigan Sa huling pagkakataon tumingala tayo. Lubusin natin ang pagkakataong kinakalmot ng mga anghel ang kalangitan Magpakasasa tayo sa saglit na pinatotohanan natin ang pamahiin Na kapag humiling ka sa bumabagsak na bituin ito'y magkakatotoo Na inuulok natin ang isa't-isa ipikit ang mga mata sa bawat ilaw na gumuguhit Sa himpapawid na madilim na mamaya ay babalik sa maulap na umaga At sa nagbabadyang pagtatapos ng pag-ulan ng ilaw at muling pagbukas ng ating mga mata Hanggang sa huling bulalakaw, Kaibigan, humiling ka.
Continue reading...
44
kamusta, mahal? malungkot ka na naman. alam kong nahihirapan ka ngayon, at mas nasasaktan ako dahil alam kong wala akong magagawa para lang mapasaya ka sa kahit anong paraan. mahal na mahal kita. pero ang bersyon na minahal ko, ang ikaw na minahal ko, ay ang ikaw na ginawa niya - ang ikaw na nagmahal sa kanya, ang ikaw na sinaktan niya. ang mga bagay na kinagugustuhan mo ngayon ay mga bagay na kinagustuhan rin niya. at mahal, ang tanging hiling ko lang ay makilala ka kung sino ka bago siya. kung ano nga ba talaga ang nagpapasaya sa 'yo na hindi naman siya ang gumawa. kung paano ka ngumiti at tumawa ng hindi dahil sa kanya. dahil mahal, mahal na mahal mo siya kahit sinaktan ka niya, kaya't binago mo ng lubos ang sarili mo para mahalin ka. pero nandito ako para mahalin ka kung sino ka, at hindi kung sino ang ginawa niya. isa lang akong babaeng may papel at panulat. isang babaeng umaasang ang mga salita kong ito balang araw ay magiging sapat. para lang maging masaya ka. marahil ay malabong mangyari na maging masaya ka pa kahit na wala siya. marahil ay hindi na maibabalik ang ikaw bago mo siya makilala. gusto lang kitang makitang tunay na masaya. kahit hindi na ako ang maging rason pa. kahit hindi ako ang dahilan ng mga tawa **** malakas. kahit hindi na ako ang makakita ng ngiti mo na walang lungkot na bumabakas. kahit alam kong kung wala ka, mahirap harapin ang bukas. nakatakda siguro talagang hindi ako ang taong magmamahal sa 'yo at mamahalin mo sa buhay. nakatakda sigurong hindi ko mahahawakan ang iyong kamay. kahit sabihin mo ngayong mahal mo rin ako, alam kong hindi iyon tunay. ngunit mahal, ayos lang. basta lang makita kitang masaya. dahil mahal na mahal kita.
0
Mar 11, 2017
Mar 11, 2017 at 4:52 PM UTC
kahit hindi na ako ang rason
kamusta, mahal? malungkot ka na naman. alam kong nahihirapan ka ngayon, at mas nasasaktan ako dahil alam kong wala akong magagawa para lang mapasaya ka sa kahit anong paraan. mahal na mahal kita. pero ang bersyon na minahal ko, ang ikaw na minahal ko, ay ang ikaw na ginawa niya - ang ikaw na nagmahal sa kanya, ang ikaw na sinaktan niya. ang mga bagay na kinagugustuhan mo ngayon ay mga bagay na kinagustuhan rin niya. at mahal, ang tanging hiling ko lang ay makilala ka kung sino ka bago siya. kung ano nga ba talaga ang nagpapasaya sa 'yo na hindi naman siya ang gumawa. kung paano ka ngumiti at tumawa ng hindi dahil sa kanya. dahil mahal, mahal na mahal mo siya kahit sinaktan ka niya, kaya't binago mo ng lubos ang sarili mo para mahalin ka. pero nandito ako para mahalin ka kung sino ka, at hindi kung sino ang ginawa niya. isa lang akong babaeng may papel at panulat. isang babaeng umaasang ang mga salita kong ito balang araw ay magiging sapat. para lang maging masaya ka. marahil ay malabong mangyari na maging masaya ka pa kahit na wala siya. marahil ay hindi na maibabalik ang ikaw bago mo siya makilala. gusto lang kitang makitang tunay na masaya. kahit hindi na ako ang maging rason pa. kahit hindi ako ang dahilan ng mga tawa **** malakas. kahit hindi na ako ang makakita ng ngiti mo na walang lungkot na bumabakas. kahit alam kong kung wala ka, mahirap harapin ang bukas. nakatakda siguro talagang hindi ako ang taong magmamahal sa 'yo at mamahalin mo sa buhay. nakatakda sigurong hindi ko mahahawakan ang iyong kamay. kahit sabihin mo ngayong mahal mo rin ako, alam kong hindi iyon tunay. ngunit mahal, ayos lang. basta lang makita kitang masaya. dahil mahal na mahal kita.
Continue reading...
15
Nung isang gabi tinanong mo ko “Bakit mo ko mahal?” sa totoo lang hindi ko din alam. puno ako ng damdamin pero ayoko sa emosyon ayoko sa sakit ayoko sa mahal. ayoko na mahal kita. ayoko din na hinahanap-hanap ko ang mga bisig mo. sana’y akong mag-isa, akin lang ang sarili ko. Itong kakapiranggot na pagpapahalaga sa puso ko ay para sakin lang. bakit ko ibibigay sayo na mapagdamot sa pagmamahal? isa ka ding takot sa pag-ibig, takot magpapasok, takot magbigay dahil walang kasiguraduhan kung maibabalik. nalalasahan ko sa aking dila ang lungkot tuwing tumitingin ako sa iyong mga mata. Tuwing nasisilayan ko ang iyong anyo, pakiramdam ko ay kilala kita. hindi ko alam ang pangalan ng mga mahal mo at hindi ko alam ang mga bagay na mahalaga sayo, pero kilala ko ang pagpanglaw ng ilaw sa bawat kurap ng iyong mga mata, kilala ko ang unti-unti **** pagkaubos. Isa kang imahe na pinta ng sakit at lungkot at pangungulila napakadilim ngunit napakaganda. Kilala kita. Nakikita kita sa salamin kapag nakakalimutan ko kung ano na ako sa aking paningin. Siguro alam ko na pala kung bakit kita mahal. Kung bakit kita gusto mahalin. Ang yumi mo ay hindi bagay sa dilim. Kailangan mo ng saya, ng halaga. Madilim din ang mga ulap sa aking mga mata sinta, pero malinaw pa ang aking paningin at alam ko kung anong kintad ng kulay ang bagay sayo.
0
Oct 1, 2016
Oct 1, 2016 at 5:44 AM UTC
Para sa mga iniibig
Matagal ng panahon ng iwan ka niya. Hanggang ngayon, mahal pa din siya? Lumisan siya bitbit ang pag-ibig mo. Pero di patunay ang pag-ibig na naiwan sa iyo... Oras, Araw, at maraming taon, Inasam na maibabalik ang kahapon. Pilit ipinaglaban ang pag-ibig na wagas Ngunit ngayon, di maaming ito nga'y kumupas Sa paglisan niya, hindi na muling umibig Puso'y inilalaan sa pagdating ng iniibig Ngunit kalungkutan ay hindi kinaya Kaya pinilit magmahal ng iba Ngunit hindi maipilit sa puso ang totoo Na ang tunay na sinisinta, iba na ang mundo Sarili mo'y ikinulong sa anino ng kahapon Ang pag-ibig ng iba'y palaging tinatapon Wala na siya, matagal na, malaya ka na Wala na siya, iniwan ka, bakit pa aasa? Kung sa simula pa lang, talo na diba? Ngayon, heto ka at mukhang aba... Wala na siya, matagal na, bakit ka ganyan? Sa sakit na dulot niya, iba ang iyong sinasaktan... Wala na siya, lumayo, tinupad ang pangarap Hindi ka kabilang, di mo pa din tanggap? Wala na siya, ano mang gawin, di na siya babalik... Wala na siya, sinta, wag ng manabik Wala na si Maria, ang Mariang mahal mo Wala na siya, bakit hindi na lang ako? :(
0
Dec 13, 2013
Dec 13, 2013 at 3:00 AM UTC
Wala Na Si Maria
Paano nga ba sinusukat ang pag-ibig? Ito ba'y depende sa tagal o oras nay ginugol? O kaya'y sa dami ng regalong Natamo? Ibig sabihin ba'y di mo ako minahal kahit paano? Pinili kitang mahalin sa lahat ng nilalang Hindi naman Ito isang karangalan Kung titignan Ginusto kita kahit walang kasiguraduhan Ginusto kita kahit pagtingi'y saakin lamang Tama,oo sayo ito' ISA lamang Laro Isang pagkakataong ang puso mo'y malibang,makalayo Ako'y walang pangambang sumugod sa apoy Sunog na tutupok sa aking puso't pagkatao Lahat ng nangyari ay aking ginusto Ang mapalapit sayo sa bawat segundo Ang makilala ka sa anumang paraang alam ko Ang maging bahagi ng buhay kahit saglit lamang Ito Alam kong sa una, ikaw ay bukal na nagsabi Hindi ikaw yung pumapasok sa isang relasyon Na ako'y di dapat umasa sa iyong paglahok Na ang pagmamahal na aking hinandog ay maibabalik ng lubos Kahit paulit ulit sa isip ko'y sinasambit Na ako'y di masasaktan ni katiting Noong sinabi **** ako'y wag Munang mapalapit Ang puso ko'y tumigil ng paulit ulit Pinilit kong ngumiti Gaya ng pangako Na ang iyong sagot ay matatAnggap ng lubos Kahit pa ba ang luha ko'y dumadausgos Ang aking puso ay hinawi ng unos Gusto kita gusto kita bakit ba di mo makita Matulungan lamang kita ako na ay masaya Kundi man ako ang sayoy magpaligaya Kung alam kong ikaw ay masaya puso ko'y panatag na Bakit di mo ako pinayagan na sa iyoy umalalay Ako'y gamitim **** saklay na gagabay sayong paa Matulungan lang kita sukdulan na ang ligaya Ngayon lahat ay wala na ako mgayoy nagiisa
0
Jan 23, 2012
Jan 23, 2012 at 9:31 AM UTC
AKO ANG MAY GUSTO
Paano nga ba sinusukat ang pag-ibig? Ito ba'y depende sa tagal o oras nay ginugol? O kaya'y sa dami ng regalong Natamo? Ibig sabihin ba'y di mo ako minahal kahit paano? Pinili kitang mahalin sa lahat ng nilalang Hindi naman Ito isang karangalan Kung titignan Ginusto kita kahit walang kasiguraduhan Ginusto kita kahit pagtingi'y saakin lamang Tama,oo sayo ito' ISA lamang Laro Isang pagkakataong ang puso mo'y malibang,makalayo Ako'y walang pangambang sumugod sa apoy Sunog na tutupok sa aking puso't pagkatao Lahat ng nangyari ay aking ginusto Ang mapalapit sayo sa bawat segundo Ang makilala ka sa anumang paraang alam ko Ang maging bahagi ng buhay kahit saglit lamang Ito Alam kong sa una, ikaw ay bukal na nagsabi Hindi ikaw yung pumapasok sa isang relasyon Na ako'y di dapat umasa sa iyong paglahok Na ang pagmamahal na aking hinandog ay maibabalik ng lubos Kahit paulit ulit sa isip ko'y sinasambit Na ako'y di masasaktan ni katiting Noong sinabi **** ako'y wag Munang mapalapit Ang puso ko'y tumigil ng paulit ulit Pinilit kong ngumiti Gaya ng pangako Na ang iyong sagot ay matatAnggap ng lubos Kahit pa ba ang luha ko'y dumadausgos Ang aking puso ay hinawi ng unos Gusto kita gusto kita bakit ba di mo makita Matulungan lamang kita ako na ay masaya Kundi man ako ang sayoy magpaligaya Kung alam kong ikaw ay masaya puso ko'y panatag na Bakit di mo ako pinayagan na sa iyoy umalalay Ako'y gamitim **** saklay na gagabay sayong paa Matulungan lang kita sukdulan na ang ligaya Ngayon lahat ay wala na ako mgayoy nagiisa
Continue reading...
36
***Maraming taon ang nasayang, mga pangarap na biglang nabasag, 'di na maibabalik sa dati, para itong tinapay na sinira ng amag. Matagal na kong nagtitiis, matagal na kong naghihintay na muli **** ibalik ang apoy ng iyong pagmamahal.*** **Akala mo ba 'di ako nanghinayang sa mga binuong pangarap? Sayang ang dala kong mantikilya,  ang tinapay sana'y  'di inamag. Ang apoy na sinasabi **** sa akin ay nawaglit hindi mo lang alam ikaw din mismo ang umihip.** ***Nagsawa ka na bang ihatid-sundo ako sa bahay? Nagsawa ka na bang pakinggan ang mga drama ko sa buhay? Hindi ko naman gusto na ikaw ay mapagod, Nais ko lang na mapansin mo ko at sa ibang bagay 'wag kang masubsob.*** **Matapos ang isang nakakapagod na araw, ihahatid pa kita sa 'yong bahay, Dahil pag hindi, paniguradong tayo'y mag-aaway. 'yon ang nakakapagod - ang away, lalo na't may problema din ako sa aking buhay na kahit kailan 'di mo napansin, dahil subsob ka sa ibang bagay** ***Sabi ko "ayoko na", sabi mo pagod ka na. Tumakbo ako, mga luha'y naghahabulan sa paglabas, mga tanong na walang sagot, "hahabulin ba nya ako? Hindi na ba nya ko mahal?" 'Di ako lumingon, gumulo aking isipan. Nais ko lang ay pigilan mo ko aking mahal.*** **Sabi mo, ayaw mo na, sabi ko, "pagod na ako", Pagod na akong magpigil ng luha at maghabol sa iyong bawat pagtakas at pagtakbo Mga tanong na walang sagot, " Ayaw nya bang manatili? Hindi na ba nya ako mahal?" 'Di ka lumingon, gumulo ang aking isipan. Nais ko lang ay huminto ka aking mahal.** Kung maibabalik ko lang ang takbo ng panahon, Kung maibabalik ko lang ang takbo ng panahon, 'di na 'ko tatakbo, ako'y mananatili, sasabihin kong minamahal kita Hahabulin kita at pipigilan, sasabihin kong minamahal kita
0
Jun 8, 2015
Jun 8, 2015 at 10:59 PM UTC
atik laham (collaboration with JP)
***Maraming taon ang nasayang, mga pangarap na biglang nabasag, 'di na maibabalik sa dati, para itong tinapay na sinira ng amag. Matagal na kong nagtitiis, matagal na kong naghihintay na muli **** ibalik ang apoy ng iyong pagmamahal.*** **Akala mo ba 'di ako nanghinayang sa mga binuong pangarap? Sayang ang dala kong mantikilya,  ang tinapay sana'y  'di inamag. Ang apoy na sinasabi **** sa akin ay nawaglit hindi mo lang alam ikaw din mismo ang umihip.** ***Nagsawa ka na bang ihatid-sundo ako sa bahay? Nagsawa ka na bang pakinggan ang mga drama ko sa buhay? Hindi ko naman gusto na ikaw ay mapagod, Nais ko lang na mapansin mo ko at sa ibang bagay 'wag kang masubsob.*** **Matapos ang isang nakakapagod na araw, ihahatid pa kita sa 'yong bahay, Dahil pag hindi, paniguradong tayo'y mag-aaway. 'yon ang nakakapagod - ang away, lalo na't may problema din ako sa aking buhay na kahit kailan 'di mo napansin, dahil subsob ka sa ibang bagay** ***Sabi ko "ayoko na", sabi mo pagod ka na. Tumakbo ako, mga luha'y naghahabulan sa paglabas, mga tanong na walang sagot, "hahabulin ba nya ako? Hindi na ba nya ko mahal?" 'Di ako lumingon, gumulo aking isipan. Nais ko lang ay pigilan mo ko aking mahal.*** **Sabi mo, ayaw mo na, sabi ko, "pagod na ako", Pagod na akong magpigil ng luha at maghabol sa iyong bawat pagtakas at pagtakbo Mga tanong na walang sagot, " Ayaw nya bang manatili? Hindi na ba nya ako mahal?" 'Di ka lumingon, gumulo ang aking isipan. Nais ko lang ay huminto ka aking mahal.** Kung maibabalik ko lang ang takbo ng panahon, Kung maibabalik ko lang ang takbo ng panahon, 'di na 'ko tatakbo, ako'y mananatili, sasabihin kong minamahal kita Hahabulin kita at pipigilan, sasabihin kong minamahal kita
Continue reading...
31
Ang oras ay nagbabago, kung minsan pa nga di natin namamalayan ito, dahil sa pagiging abala natin sa mga bagay-bagay na akala natin importante, subalit yun pala ay hindi. Nasa huli ang pagsisisi, ika nga ng mga matatanda, sa kadahilanang di na natin maibabalik pa ang mga oras na nasayang natin, na sana ay may nagawa pa tayong mas makapagbigay kaligayan sa atin, at mas kapakipakinabang sa paglubog ng panibagong araw. Ngunit pwede naman nating pagsikapan, na susunod ay aayusin ito, at mas pagtuunan ng pansin ang mga prayoridad sa buhay, tandaan na kahit magbago man ang oras, lilipas man ito, meron namang pagkakataong maitama ang mga kamaliang nagawa mo.
0
Aug 20, 2013
Aug 20, 2013 at 11:08 PM UTC
Oras
SALAMAT SA SANDALING NAGING AKIN KA. Even seen i really knew it sinabi ko na to sa mga salita ko at itoy totoo Totoong kaya **** magsinungaling at d sabihin ang totoo ngunit ayus lang oo ayus lang na dna marahil wala ng tau na akala ko ay totoo ngunit isa palang guhit, iginuhit sa hangin at unti unting nag laho hindi na kita masisisi mag ka iba ang mundo na ginagalawan!! Mundo?? Oh pag iisip ayus lang ayus lang talaga salamat sa saglit sa kunting pag paramdam na kahit ako lang ang nag gagawa ng paraan ngunit kailangan na ata kitang kalimutan at tapusin ang tadhana na matagal kunang d pinapakawalan upang ma isip at makausap kapa siguro nga d tayu ang totoo siguro kailangan ko ng bitiwan ang lahat upang makalaya na ako sa pag iisip sa mga bagay na walang humpay na sumusulyap salamat sa saglit na taon sa buhay nating dalawa salamatSa mga nakasanayan dapat ko na atang kalimutan upang d tayo mag kasakitan dahil humihirap lang ang pusong nasasaktan siguro nga hanggang d2 nlangAkala ko habangbuhay ang awit sa ating dalawa ngunit biglang lumihis ang nota na dapat ay nasa tuno pa wala ng kasguraduhan na maibabalik pa ang nakaraan kaya sigurong tapusin na dahil na hihirapan lang salamat sa saglit na pag paparamdam na akoy mahalaga kahit itoy hindi na totoo pa salamat sa mga salita na ngaun ay nag lalayag na sakabilang dako ng mundo na dooy mag papahinga siguro ngay hanggang d2 nlang ang ating storya hanggang d2 nalng at itoy mag tatapos na salamat sa mga sandaling kaligayan salamat sa saglit ng pag paparamdam salamat sa taong nag paramdam ng katotohanan ang masasabi ko lang salamat sa sandaling naging akin ka
0
Apr 27, 2018
Apr 27, 2018 at 12:33 AM UTC
Untitled
SALAMAT SA SANDALING NAGING AKIN KA. Even seen i really knew it sinabi ko na to sa mga salita ko at itoy totoo Totoong kaya **** magsinungaling at d sabihin ang totoo ngunit ayus lang oo ayus lang na dna marahil wala ng tau na akala ko ay totoo ngunit isa palang guhit, iginuhit sa hangin at unti unting nag laho hindi na kita masisisi mag ka iba ang mundo na ginagalawan!! Mundo?? Oh pag iisip ayus lang ayus lang talaga salamat sa saglit sa kunting pag paramdam na kahit ako lang ang nag gagawa ng paraan ngunit kailangan na ata kitang kalimutan at tapusin ang tadhana na matagal kunang d pinapakawalan upang ma isip at makausap kapa siguro nga d tayu ang totoo siguro kailangan ko ng bitiwan ang lahat upang makalaya na ako sa pag iisip sa mga bagay na walang humpay na sumusulyap salamat sa saglit na taon sa buhay nating dalawa salamatSa mga nakasanayan dapat ko na atang kalimutan upang d tayo mag kasakitan dahil humihirap lang ang pusong nasasaktan siguro nga hanggang d2 nlangAkala ko habangbuhay ang awit sa ating dalawa ngunit biglang lumihis ang nota na dapat ay nasa tuno pa wala ng kasguraduhan na maibabalik pa ang nakaraan kaya sigurong tapusin na dahil na hihirapan lang salamat sa saglit na pag paparamdam na akoy mahalaga kahit itoy hindi na totoo pa salamat sa mga salita na ngaun ay nag lalayag na sakabilang dako ng mundo na dooy mag papahinga siguro ngay hanggang d2 nlang ang ating storya hanggang d2 nalng at itoy mag tatapos na salamat sa mga sandaling kaligayan salamat sa saglit ng pag paparamdam salamat sa taong nag paramdam ng katotohanan ang masasabi ko lang salamat sa sandaling naging akin ka
Continue reading...
3
“You must live in the present, launch yourself on every wave, and find your eternity in each moment. Fools stand on their island of opportunities and look toward another land. There is no other land; there is no other life but this.” ― Henry David Thoreau Nalulungkot ako dahil nasayang ang buhay mo. Huli na ang lahat nasa dapit hapon kana, palubog na ang araw mo, wala na itong umagang darating pa. Nalulungkot ako dahil nagpadaig ka, tinalo ka ng lungkot at kinain ka ng sistema. Pati tuloy ang sining (photography) na iyong minahal ay tinalikuran mo. Nalulungkot ako dahil alam kong kahit nagkaganyan ka ay marunong kang magmahal, na kahit kelan hindi mo ako sinaktan, na lagi kang nand’yan kapag kailangan kita. Bakit kaba kasi nagkaganyan? Nalulungkot ako dahil sinayang mo ang panahon para lang alagaan ang galit na nakatanim d’yan sa dibdib mo. Niyakap mo na parang unan ang kalungkutan, sana ay itinakwil mo ito. Nalulungkot ako dahil naging rebelde ka hindi lang sa iyong sarili kundi pati dun sa mga taong nagmamahal at nagmamalasakit sa’yo. Sinaktan mo sila na handang umagapay sayo. Nalulungkot ako dahil lumikha ka ng sarili **** bangin, isang malalim na hukay kung saan ikaw ngayon ay nakabaon. Nalulungkot ako dahil hindi pinakinggan ng diyos ang mga dasal ko para iligtas ka, ang mapagmahal at mahabagin na diyos ay walang awang pinabayaan ka. Nasayang lang ang aking mga pagsamo sa kanya. Paano ka n’ya aagawin sa apoy ng Impeyerno kung dito pa lang sa lupa ay pinabayaan kana? Nalulungkot ako dahil kapos ang aking pang-unawa at pagmamahal. Nalulungkot ako dahil wala akong nagawa para suklian ang mga kabutihan mo sakin. Nalulungkot ako at pumapatak ang luha ko habang sinusulat ko ang tulang ito. Nalulungkot ako dahil hindi na maibabalik ang nakaraan, dahil wala ng bukas na darating para sa’yo at sa ating dalawa. Nalulungkot ako dahil dahil pareho tayong nabigo. Oo, kapwa tayo talunan. Pareho tayong pinagtaksilan ng ating mga paniniwala at mga pangarap. Nalulungkot ako dahil patuloy kang naghihirap noon magpahanggang ngayon. Nalululungkot ako pero alam ko na ang lahat ay may katapusan, lahat ay magwawakas pati na ang mga paghihirap. Kaunting panahon na lang matatapos din ang lahat ng dusa at sakit mo. At pag dumating ang araw na ‘yon hindi kana nila kailanman masasaktan. May kakaibang katahimikan at hindi maipaliwanag na kapayapaan na makikita sa mukha ng isang bangkay.
0
Nov 21, 2017
Nov 21, 2017 at 3:56 AM UTC
NALULUNGKOT AKO
“You must live in the present, launch yourself on every wave, and find your eternity in each moment. Fools stand on their island of opportunities and look toward another land. There is no other land; there is no other life but this.” ― Henry David Thoreau Nalulungkot ako dahil nasayang ang buhay mo. Huli na ang lahat nasa dapit hapon kana, palubog na ang araw mo, wala na itong umagang darating pa. Nalulungkot ako dahil nagpadaig ka, tinalo ka ng lungkot at kinain ka ng sistema. Pati tuloy ang sining (photography) na iyong minahal ay tinalikuran mo. Nalulungkot ako dahil alam kong kahit nagkaganyan ka ay marunong kang magmahal, na kahit kelan hindi mo ako sinaktan, na lagi kang nand’yan kapag kailangan kita. Bakit kaba kasi nagkaganyan? Nalulungkot ako dahil sinayang mo ang panahon para lang alagaan ang galit na nakatanim d’yan sa dibdib mo. Niyakap mo na parang unan ang kalungkutan, sana ay itinakwil mo ito. Nalulungkot ako dahil naging rebelde ka hindi lang sa iyong sarili kundi pati dun sa mga taong nagmamahal at nagmamalasakit sa’yo. Sinaktan mo sila na handang umagapay sayo. Nalulungkot ako dahil lumikha ka ng sarili **** bangin, isang malalim na hukay kung saan ikaw ngayon ay nakabaon. Nalulungkot ako dahil hindi pinakinggan ng diyos ang mga dasal ko para iligtas ka, ang mapagmahal at mahabagin na diyos ay walang awang pinabayaan ka. Nasayang lang ang aking mga pagsamo sa kanya. Paano ka n’ya aagawin sa apoy ng Impeyerno kung dito pa lang sa lupa ay pinabayaan kana? Nalulungkot ako dahil kapos ang aking pang-unawa at pagmamahal. Nalulungkot ako dahil wala akong nagawa para suklian ang mga kabutihan mo sakin. Nalulungkot ako at pumapatak ang luha ko habang sinusulat ko ang tulang ito. Nalulungkot ako dahil hindi na maibabalik ang nakaraan, dahil wala ng bukas na darating para sa’yo at sa ating dalawa. Nalulungkot ako dahil dahil pareho tayong nabigo. Oo, kapwa tayo talunan. Pareho tayong pinagtaksilan ng ating mga paniniwala at mga pangarap. Nalulungkot ako dahil patuloy kang naghihirap noon magpahanggang ngayon. Nalululungkot ako pero alam ko na ang lahat ay may katapusan, lahat ay magwawakas pati na ang mga paghihirap. Kaunting panahon na lang matatapos din ang lahat ng dusa at sakit mo. At pag dumating ang araw na ‘yon hindi kana nila kailanman masasaktan. May kakaibang katahimikan at hindi maipaliwanag na kapayapaan na makikita sa mukha ng isang bangkay.
Continue reading...
7
Lumaki ako na kinukwentuhan ng aking inay bago ako tumungo sa panaginip ko tuwing gabi. Kinakantahan niya ako ng mga oyayi’t hele. Hinding hindi ko malilimutan ang mga gabing iyon. Hindi lang ang tugtog ng awitin ng kanta niya ang pinakinggan ko, pati na rin ang pintig. Pintig ng tibok ng puso naming mag ina na onti onting nagtutugma sa tugtog ng kanta na inawit naming dalawa. At tuwing magsisimula ang awit, ako’y sumasabay… A-Ba-Ka-Da… Ngunit hanggang ngayon, hanggang Da lang ang aking natandaan. Ang aking inay ay may katawa-tawang paraan ng pagkanta ng awiting ito. Matatapos siya sa Da, ipagpapatuloy sa Du at magsisimula ulit sa A at sasabihing “aking anak hindi kita sinukuan.” “A-Ba-Ka-Da-Du-A-Ba-… aking anak hindi kita sinukuan.” Hindi ko naunawaan ang kantahing ito at hindi ko inisip na unawain. Isang gabi, kumuha siya ng pluma at papel. Sumulat siya ngunit hindi ko ito nabasa. Ibinilin niya saakin na basahin ito sa tamang panahon. Hindi ko ito naintindihan pero talagang naghintay ako para sa sinasabi niyang panahon. Ilang taon ang lumipas, ngayon, ako’y nakaharap sa kanya(sa puntod niya), hawak ang papel na sinulatan niya noong ako’y munting musmos pa. Nakatingin ako sakanya, hinihiling kay Bathala na maibabalik ko ang mga taon na lumipas. Isa. Dalawa. Tatlo. Onti-onting tumulo ang aking mga luha. Umawit ako ng mahinhin… A… Ba… Ka… Da…Du… A… Ba… Aking inay, kailanma’y di kita sinukuan… Ito na siguro ang tamang panahong ihinahayag ng aking mahal na ina. Binuksan ko ang papel na kanyang sinulatan. At saaking pagbuklat, ako’y nagulat at natulala. Mayroong labing apat lamang na salitang nakasulat dito. “Ang BAlakid ay KAkalat at DAdating. DUmating Ang BAlakid, aking anak hindi kita sinukuan.” Ngayon ay naunawaan ko na ang ipinararating ng aking inay. Gusto ko siyang kausapin sa huling pagkakataon para sabihin na salamat. Salamat sakanya kasi kahit na DUmating ang mga balakid ay tinuruan niya akong lumaban. Kaya ngayon, handa na ako sa mga DAdating na pagsubok dahil alam kong nasa tabi ko lamang siya.
0
Oct 3, 2016
Oct 3, 2016 at 11:16 AM UTC
DuDa(a dagli)
Lumaki ako na kinukwentuhan ng aking inay bago ako tumungo sa panaginip ko tuwing gabi. Kinakantahan niya ako ng mga oyayi’t hele. Hinding hindi ko malilimutan ang mga gabing iyon. Hindi lang ang tugtog ng awitin ng kanta niya ang pinakinggan ko, pati na rin ang pintig. Pintig ng tibok ng puso naming mag ina na onti onting nagtutugma sa tugtog ng kanta na inawit naming dalawa. At tuwing magsisimula ang awit, ako’y sumasabay… A-Ba-Ka-Da… Ngunit hanggang ngayon, hanggang Da lang ang aking natandaan. Ang aking inay ay may katawa-tawang paraan ng pagkanta ng awiting ito. Matatapos siya sa Da, ipagpapatuloy sa Du at magsisimula ulit sa A at sasabihing “aking anak hindi kita sinukuan.” “A-Ba-Ka-Da-Du-A-Ba-… aking anak hindi kita sinukuan.” Hindi ko naunawaan ang kantahing ito at hindi ko inisip na unawain. Isang gabi, kumuha siya ng pluma at papel. Sumulat siya ngunit hindi ko ito nabasa. Ibinilin niya saakin na basahin ito sa tamang panahon. Hindi ko ito naintindihan pero talagang naghintay ako para sa sinasabi niyang panahon. Ilang taon ang lumipas, ngayon, ako’y nakaharap sa kanya(sa puntod niya), hawak ang papel na sinulatan niya noong ako’y munting musmos pa. Nakatingin ako sakanya, hinihiling kay Bathala na maibabalik ko ang mga taon na lumipas. Isa. Dalawa. Tatlo. Onti-onting tumulo ang aking mga luha. Umawit ako ng mahinhin… A… Ba… Ka… Da…Du… A… Ba… Aking inay, kailanma’y di kita sinukuan… Ito na siguro ang tamang panahong ihinahayag ng aking mahal na ina. Binuksan ko ang papel na kanyang sinulatan. At saaking pagbuklat, ako’y nagulat at natulala. Mayroong labing apat lamang na salitang nakasulat dito. “Ang BAlakid ay KAkalat at DAdating. DUmating Ang BAlakid, aking anak hindi kita sinukuan.” Ngayon ay naunawaan ko na ang ipinararating ng aking inay. Gusto ko siyang kausapin sa huling pagkakataon para sabihin na salamat. Salamat sakanya kasi kahit na DUmating ang mga balakid ay tinuruan niya akong lumaban. Kaya ngayon, handa na ako sa mga DAdating na pagsubok dahil alam kong nasa tabi ko lamang siya.
Continue reading...
9
Gusto ko sanang hilingin sa mga bituin na ibalik ka sa akin isigaw sa buong kalangitan kung gaano ako nasasaktan Habang ibinubulong ng mga butil ng luhang pumapatak mula sa mga mata ko ang pait ng katotothanang patuloy pa rin akong umaasang tulad ko’y umaasa ka pa rin umaasang maibabalik pa natin ang dati. Gusto ko sanang maniwala sa mga mumunting tinig Ng mga kulisap, sinasabing “ayos lang yan, magiging ok din ang lahat.” Na sa bawat lipad ng mga alitaptap Dala ay liwanag na magbubukas sa kinabukasang Tayo pa rin hanggang sa hinaharap. Gusto ko sanang umasa At huwag mapagod sa mga panalanging Bukas pag gising ko’y ikaw na ang nasa tabi Na ang mga walang kasing tamis **** ngiti ang sasalubong Sa akin mula sa akala kong walang katapusang bangungot Ng sakit at pighati. Gusto ko sana Gusto ko Gustong gustong gusto ko Na sanang mawala lahat ng sakit Lahat ng poot Lahat ng pag aalinlangan Lahat lahat Pati na ang mga alalang Pilit nagsususmiksik Sa kaibuturan ko Mga alaalang naging mitya ng kahapon At naging hudyat ng ngayon Ang bagong ikaw at ako Na minsang naging tayo. Mga alalang naging dahilan… Gusto ko Gustong gustong gusto ko ng Kalimutan siya. Sorry. Pero hindi ko pa rin pala kaya.
0
May 5, 2016
May 5, 2016 at 11:28 AM UTC
gusto ko...sana
Saglit lang ang ligawang nangyari. Wala ngang isang buwan nang puso ko ay nadali. Magkagayunpaman, nakaramdam ako ng sigla kahit na sandali, Pintig nitong aking puso ay hindi kailanman nagkamali. Dama ko ang bawat silakbo at mga pighating iyong hinabi, Nang magkuwento ka kahit pa umabot tayo ng hatinggabi. Tuwang tuwa ako dahil tiyan ko ay napuno yata ng tutubi, Para kang mahalimuyak na nektar na sa akin ay kumikiliti. Pagmamahal ko sa iyo ay tumindi nang tumindi, Para kang apoy na kapag sinindihan ay lumalaki, Kagandahan at talino mo ay labis kong ipinagmamalaki, Katulad mo para sa akin ay karespe-respeto, aking Binibini. Mahigit isang taon din akong iyong napapangiti, Pero bakit ngayon ang puso ko ay nagdadalamhati? Wala bang saysay ang lahat ng aking mga sinabi, Na higit kailanman ay minahal kita kahit may gatas ka pa sa labi. Kahit labis akong nagdamdam at nasaktan ay nagagawa ko pa ring ngumiti. Kahit hindi mo na ako pinapansin, pilit pa rin kitang iniintindi. Kahit ang layo ng agwat natin sa isa't isa, ikaw pa rin ang aking pinili. Kahit ramdam kong ang pagmamahal mo sa akin ay umiiksi, tiniis ko ang pighati. Kaya, ako na ang magtatapos sa pag-ibig nating hindi na puputi. Ibabaon ko na lamang sa limot ang lahat ng alaalang namutawi, Kahit madurog pa ang puso at isipan ko sa kakahikbi, Hindi na maibabalik pa ang tamis ng kahapong tayong dalawa ang humabi.
0
Aug 24, 2017
Aug 24, 2017 at 4:49 PM UTC
Tamis ng Kahapong Pag-ibig
Ano nga ba ang layunin ng oras? Mas matimbang ba ito sa mga makikinang na alahas? O mas mapula pa sa pag usbong ng mga sariwang rosas Ito ba talaga ay nagbibigay lakas? Hindi sapat ang pagluha upang makabawas Para saluhin ang mga masasakit na hampas At sa mga sugat na walang lunas Na nag iiwan ng mga malulungkot na bakas Kung saan lumaban at nakipagsapalaran ka naman ng patas Ngunit pakiramdam mo sa bandang huli ay ikaw pa din ang olats Dahil ba biglang bumida ang mga mapalinlang na ahas? Na pumupulupot sa leeg na parang isang kwintas At pumipigil sa mga kasinungalingang pwedeng ibigkas At inaakalang wala ng pag-asa upang makaligtas Kulang pa ba ang kinaing bigas? Harapin ang mga ito ng walang kaba at di pag iwas O kaya naman gawing posas para masiguradong walang takas Sa mga bagay na iniingatan magkaroon ng maliliit na gasgas Hirap tuloy matukoy kung ito ba ay pagkakataong maging swerte o malas Pwedeng maghintay, wag ka nga lang masobrahan at baka di mamalayan na lumampas Ang bawat segundo ay hindi tulad ng pera na basta lang winawaldas Hinay-hinay lang dahil hindi na maibabalik ang bawat minuto na lumipas Ang maganda dito ay wala itong sinusunod na anumang batas Dahil ang oras ay isang pinakamumunting regalo na walang hinihinging katumbas Na pwedeng i-alay sayo ng isang taong nagmamahal ng wagas
0
Nov 10, 2016
Nov 10, 2016 at 6:52 AM UTC
Oras
matagal ko na rin 'tong iniisip hangga't maaga pa, ako'y bibitaw na dahil alam ko una pa lang sa huli ako'y masasaktan masakit man para sa akin pero bakit ba hindi ko kayang tanggapin? na ako at ako lamang ang nagmamahal na ako lamang ang maghihintay ng ka'y tagal alam kong dapat hindi ko 'to iisipin dapat wala na akong dapat hangarin na higit pa sa dapat kong damdamin dahil kahit kailanman alam kong hindi mo ito maibabalik pilit man kitang layuan ako yung mas nahihirapan bakit ba ganyan ang iyong mga titig? lalo tuloy akong nasasabik... bakit nga ba hindi ka pwedeng maging akin? eng trans: I've been thinking about this for a while As soon as possible, I should let go Cause from the start, I know I'll get hurt in the end It hurts for my part but why can't I accept it? that it is me, and only me that keeps on loving you that it is only me that will have to wait for too long I know I shouldn't be thinking of this I shouldn't even yearn for more for something greater than I should feel Because I know that you'll never return it I tried to keep my distance But it is me that's suffering Why are your stares like that? I'm getting more eager... why isn't it possible for you to be mine?
0
Feb 11, 2017
Feb 11, 2017 at 7:35 AM UTC
bakit? (why?)
Sa tuwing maaalala ko ang mga sandali, Na ikaw ay aking kapiling. Hindi maipinta ang ngiti sa aking labi, Abot kamay na ang langit na aking hiniling. Mga panahong nandito ka pa, Lahat ng palihim na yakap at halik. Bawat luha at halakahak, Iyong malambot na pingi'y aking hawak. Ngunit tila hindi ko napangalagaan, Unti-unting lumuwag ang pagkakapit. Ating naging huling sandali'y sadyang mapait, At alam kong hindi na maibabalik ang nakaraan. Pero iyo sanang mawari, Na ikaw ay namumukod tangi. At hinding-hindi ko na kayang itanggi, Ako sayo'y nangungulila, ayoko ng magkunwari. Salamat sa pag-ibig mo, Ito'y mananatili sa akin. Salamat sa pag-ibig mo, Ikaw lamang ang nakapagpadama.
0
Jul 29, 2019
Jul 29, 2019 at 6:08 PM UTC
Bee y Onsé.
ikaw lamang ang nakaganito ko sana’y pakinggan mo mga dahilan kung bakit kita gusto hindi ka man yung tipong lalaki na pinapangarap ko pero ikaw yung umakit sa damdamin ko madaling tawanan pero seryoso ang pagtingin ko alam kong isang katoto mo lang ako pero bakit mas higit pa dun ang nararamdaman ko nag simula sa pang aasaran hanggang sa may nag kagusto ilang araw akong nagmasid at nagisip kung paano paano ako humantong sa ganito hanggang sa sinabi ko sa isa rin nating katoto naging tayong tatlo hanggang sa dulo pero nag tapos din pagkatapos ng kaarawan mo isang gabi humiling ako sa oras na ika’y makita ko pero yun din pala ang simula ng tukso humakbang tayo sa isang grado unang araw ngingitian mo ako at dun na nag tapos ito pero hindi ako nawalan ng pag asa na maibabalik pa natin ang tayo at nangyari ilang beses ito pero malabo pa rin ang mga ito masakit pero gumaan ito takot akong kausapin baka ako’y mabigo hanggang sa dulo etong relasyon ay naging malabo at humantong na naman ulit sa panibago eto yung dati ko pang hinihiling sayo at hanggang ngayon hindi ko pa rin mapaniwala sa sarili ko nananaginip na ba ako? kasi dati hiniling ko lang ito pero ngayon nag kakatotoo sana ay hindi na maputol ang kasiyahang ito at sana’y mag patuloy tuloy ito salamat at ikaw ay naging insipirasyon ko salamat dahil kung hindi dahil sayo hindi mangyayari sa akin ito ang insipirasyon ko salamat at dumating ka sa buhay ko
0
May 13, 2019
May 13, 2019 at 7:47 PM UTC
Ewan
Paulit-ulit kong tinatanong ang sarili ko, Ginusto ko naman ba 'to? Pinakawalan nga kita, Ngunit ako'y naging masaya ba? Ang mga dating alaala, Parang bula'y naglaho na Kung maibabalik lang ang dating samahan Gagawin ko ito ng agad-agaran Ang pagkawala ng tulad mo'y Sadyang ikinalulungkot ko Ang malaking parte ng buhay ko, Tila tuluyan ng nagbago. Nasaan na nga ba napunta, Ang pangakong binitawan Nung tayo'y masaya pa, Sabi mo'y di mo ko iiwanan. Ngayon ay aking napagtanto, Lahat ng tao ay nagbabago At wala na akong magagawa pa Kundi tanggapin nalang ito.
0
Aug 2, 2015
Aug 2, 2015 at 8:17 AM UTC
"Dati"
tama pa bang kumapit ako o.... mahal sa pagkakataong ito masasabi kong pagod na ako ngunit sa bawat sambit ko nito naaalala ko yung dating tayo yung dating tayo na masaya at walang problema mga pagkakataong tayo'y masayang magkasama mga panahon na hawak mo pa ang aking mga kamay, kasabay nito ang iyong pagkawala at unti unting pagbitaw mahal, hindi na alam san mag uumpisa mahal, pagod nakong umasa umasang maibabalik pa Ang dating samahang hindi na sana nag umpisa mahal, ayoko na.... pero lalaban pa.
0
Oct 9, 2017
Oct 9, 2017 at 6:26 AM UTC
Tama pa ba o Tama na..
Tumulo ang aking luha nang makita ang larawan sa nakaraan Ang Dami na palang nagbago,pansin ko ang mga ngiti nila dito Makikita mo rin ang mabilis na pagpalit ng imahe nila erpats at ermats Bata pa sila non at ako wala pang kamuwang-muwang kundi maging masaya Nakakatuwang nakakalungkot dahil hindi na natin maibabalik ang dati Panahong kailangan kong matulog ng tanghali para daw lumaki Napalo pa nga ako dahil sa pagsuway sa kanilang mga sinasabi Naalala ko pa nga nung binaril ko si erpats ng Baril-barilan na kanyang binili Nakakamiss ang ganitong mga bagay sa isang lumang larawan Kahit naibaon na , puno ng alikabok , talagang maalala mo ang dati Minsan mapapangiti ka nalang na may kasamang luha pero lagi **** tatandaan , masarap balikan ang nakaraan pero mas kailangan natin bigyang pansin ang kasalukuyan.
0
Jan 29, 2018
Jan 29, 2018 at 11:35 PM UTC
Lumang Larawan
Ang 'yong tinig ang taga pag pakalma sa tuwing puso't isip ay gulong gulo Ikaw ang kapayapaan sa magulo kong mundo Ikaw ang araw na sumisikat sa maulan kong mundo Mga salita **** "nandito lang ako, hindi kita bibitawan" Ang sarap sarap sa pakiramdam na may isang ikaw sa buhay ko Sa'yong piling, luha'y napapalitan ng ngiti Hindi man magawang hagkan dahil tayo'y malayo sa isa't isa Dama ko pa rin ang mga yakap **** pumapawi sa aking lumbay Ngunit ngayo'y nasaan? Tila ba lahat ay nag bago na Muli ko pa bang maririnig ang 'yong tinig? Matutupad ba ang pangakong hanggang dulo? Ang tayo ba'y maibabalik pa sa dati? Ano man ang sagot ng tadhana Tatanggapin Masaktan man o maging masaya Tanging hiling ko lang sa'yo Ako sana'y huwag kakalimutan Lagi mo sanang tandaan na merong ako Na mahal ka at patuloy kang mamahalin Hanggang dulo
0
Nov 25, 2020
Nov 25, 2020 at 6:27 AM UTC
Hanggang dulo
Minsan tila ikaw pa rin Ikaw pa rin ang iniisip Hindi makalimutan Mundo ko'y umiikot sayo Kailan nga ba nagbago ang lahat Dahil kung ako ang papipiliin Ibibigay ko ang lahat para lang maibalik Ang lahat lahat Lalo na ang tayo
0
Jul 28, 2016
Jul 28, 2016 at 3:32 AM UTC
Kung Maibabalik