Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
Words
"lisanin" poems
Dis oras na ng gabi ngunit ikaw pa din Ang bukod tanging laman ng aking isipan Patawad na kung puro siya na lang lagi ang alam Ng aking mga kwento. Hindi ko kasi mapigilan mag buhos ng aking hinaing Dahil alam mo hanggang ngayon kasi tandang-tanda ko pa din Ang araw at oras kung kailan mo ako iniwan. Anong gagawin ko sa mga salitang iniwan mo Isa nga lang ba akong pangalan sa buhay mo? Ano ba ang naging parte ko sa'yo? Iba’t ibang tanong ang bumabagabag sa akin Pero kung alam ko lang na sa ganito tayo hahantong; Matagal ko nang pinatay ang natitirang posibilidad Sa akin isipan na may mundo para lang sa ating dalawa. Alam mo ba gabi gabi kong binabalikan ang Matatamis nating alaala pero pilit ko din Pinapaalala sa aking sarili na ‘’Itigil mo na ‘to’’ ''Tama na 'to'' Gumising kana sa totoong estado ng buhay mo. Maawa ka naman sa sarili mo. Ikaw ang naging punot dulot nang gabi gabi kong Pag-pupuyat hindi mo ma-itatanong pero walang araw Na lumipas na hindi ako nagiging tambay sa'yong mga Social media accounts. Nagmamasid sa bawat post at update mo at tinatanong Sa aking sarili ''Bakit nga ba ang manhid mo?'' Dahil hanggang ngayon May kumakatok pa din sa puso ko umaasa na Pwede pa. Pwede pang ipiglaban. Kahit matagal man ang abutin natin. Ako'y handang maghintay. Kahit mag muka na tayong gurang. Okay lang. Handa akong tiisin. Pero alam mo ba nakakapagod din palang Makipaglaro sa taong ayaw magpaawat Handa na akong sumuko kahit noon pa naman Alam kong malabo na maging tayo; Malabo mapasa-akin ang puso mo. Ayoko ng makipagsiksikan sa Evacuation Center Pilit ka magbubuwis ng buhay mo para sa taong ‘yon Panahon na para lisanin ang delubyo na ito Hindi na ako dapat mag tagal baka Pati ang aking sarili ay iwanan din ako.
0
Nov 4, 2015
Nov 4, 2015 at 3:55 PM UTC
kara-subido
''Delubyo''
Dis oras na ng gabi ngunit ikaw pa din Ang bukod tanging laman ng aking isipan Patawad na kung puro siya na lang lagi ang alam Ng aking mga kwento. Hindi ko kasi mapigilan mag buhos ng aking hinaing Dahil alam mo hanggang ngayon kasi tandang-tanda ko pa din Ang araw at oras kung kailan mo ako iniwan. Anong gagawin ko sa mga salitang iniwan mo Isa nga lang ba akong pangalan sa buhay mo? Ano ba ang naging parte ko sa'yo? Iba’t ibang tanong ang bumabagabag sa akin Pero kung alam ko lang na sa ganito tayo hahantong; Matagal ko nang pinatay ang natitirang posibilidad Sa akin isipan na may mundo para lang sa ating dalawa. Alam mo ba gabi gabi kong binabalikan ang Matatamis nating alaala pero pilit ko din Pinapaalala sa aking sarili na ‘’Itigil mo na ‘to’’ ''Tama na 'to'' Gumising kana sa totoong estado ng buhay mo. Maawa ka naman sa sarili mo. Ikaw ang naging punot dulot nang gabi gabi kong Pag-pupuyat hindi mo ma-itatanong pero walang araw Na lumipas na hindi ako nagiging tambay sa'yong mga Social media accounts. Nagmamasid sa bawat post at update mo at tinatanong Sa aking sarili ''Bakit nga ba ang manhid mo?'' Dahil hanggang ngayon May kumakatok pa din sa puso ko umaasa na Pwede pa. Pwede pang ipiglaban. Kahit matagal man ang abutin natin. Ako'y handang maghintay. Kahit mag muka na tayong gurang. Okay lang. Handa akong tiisin. Pero alam mo ba nakakapagod din palang Makipaglaro sa taong ayaw magpaawat Handa na akong sumuko kahit noon pa naman Alam kong malabo na maging tayo; Malabo mapasa-akin ang puso mo. Ayoko ng makipagsiksikan sa Evacuation Center Pilit ka magbubuwis ng buhay mo para sa taong ‘yon Panahon na para lisanin ang delubyo na ito Hindi na ako dapat mag tagal baka Pati ang aking sarili ay iwanan din ako.
Continue reading...
46
Ako’y modernong karpintero Sa henerasyong baon sa utang, Hindi pa man isilang, Ang kamalaya’y limot at simot na. Puros kalyo ang latay Sa pares na kamay Na ang sigaw ay pagbabago Diktahan man kahit demokrasya pa, Lahat tila may mantsa’t tatak pulitika. May direksyon ang pagdisenyo Pahalang sa kapwa-tao, Samantalang ang kabila’y Ang labi’y eksperto sa pagsayad sa lupa Patungo sa ulap at bituin Kung saan naroon raw ang Maykapal. Narito ako sa kanilang tagpuan Tatawid sa kalyeng hindi masilayan Bingi sa sanlibutan Minsang pinaligua’t sinabunan ng kadiliman. Narito ako, Sa sentro’y may hanap-hanap Kilabot ng pagtahi sa sugat ay titiisin. Pagkat ang latay, hindi man nasaksihan Ramdam maging sa tadyang Na akin daw ay pinagmulan. Kung mararapatin lamang Ng lupang minsa’y naging gintong bayan Na pang-habambuhay siya’y lisanin At sa pagbukang-liwayway, tatakbo sa Liwanag. Walang karapatan ang takipsilim na uminda Pagkat ang Haring Araw Sisikat at yuyupakan ang kanyang dangal, Siyang isang pobre’t salat sa Katotohanan. Niyapos ko ang buhok At pinahid sa mansanas, sa mangga’t Maging sa dagat na sagisag ng kalayaan. Ako’y tumakas Tangan ang sandata ng buhay; Pakuwari ko’y walang himagsikan Ang siyang muling sisiklab Pagkat ang laban ay tapos na noon pa man. Puting papel at plumang walang tinta Ang iniwan sa akin ng Ama Hindi ko mawari sa paanong paraan ba Maililimbag ang isusulat nitong pluma. Ngunit ang tukso Na madungisan ang pahinang puti Ang puro’t walang bahid ng itim at kulay bahaghari, Alam ko, balang araw Mapupunan ito, hindi ng salita Bagkus ng larawang sa sansinukob Ay hahagkan ang bawat nilalang Itatas muli ang bandila - Silang puro ang tiwala sa Pintor ng Pagbabago. (5/23/14 @xirlleelang)
0
May 28, 2014
May 28, 2014 at 1:04 AM UTC
psalmiseta
Ang Modernong Karpintero at ang Pintor ng Pagbabago
Ako’y modernong karpintero Sa henerasyong baon sa utang, Hindi pa man isilang, Ang kamalaya’y limot at simot na. Puros kalyo ang latay Sa pares na kamay Na ang sigaw ay pagbabago Diktahan man kahit demokrasya pa, Lahat tila may mantsa’t tatak pulitika. May direksyon ang pagdisenyo Pahalang sa kapwa-tao, Samantalang ang kabila’y Ang labi’y eksperto sa pagsayad sa lupa Patungo sa ulap at bituin Kung saan naroon raw ang Maykapal. Narito ako sa kanilang tagpuan Tatawid sa kalyeng hindi masilayan Bingi sa sanlibutan Minsang pinaligua’t sinabunan ng kadiliman. Narito ako, Sa sentro’y may hanap-hanap Kilabot ng pagtahi sa sugat ay titiisin. Pagkat ang latay, hindi man nasaksihan Ramdam maging sa tadyang Na akin daw ay pinagmulan. Kung mararapatin lamang Ng lupang minsa’y naging gintong bayan Na pang-habambuhay siya’y lisanin At sa pagbukang-liwayway, tatakbo sa Liwanag. Walang karapatan ang takipsilim na uminda Pagkat ang Haring Araw Sisikat at yuyupakan ang kanyang dangal, Siyang isang pobre’t salat sa Katotohanan. Niyapos ko ang buhok At pinahid sa mansanas, sa mangga’t Maging sa dagat na sagisag ng kalayaan. Ako’y tumakas Tangan ang sandata ng buhay; Pakuwari ko’y walang himagsikan Ang siyang muling sisiklab Pagkat ang laban ay tapos na noon pa man. Puting papel at plumang walang tinta Ang iniwan sa akin ng Ama Hindi ko mawari sa paanong paraan ba Maililimbag ang isusulat nitong pluma. Ngunit ang tukso Na madungisan ang pahinang puti Ang puro’t walang bahid ng itim at kulay bahaghari, Alam ko, balang araw Mapupunan ito, hindi ng salita Bagkus ng larawang sa sansinukob Ay hahagkan ang bawat nilalang Itatas muli ang bandila - Silang puro ang tiwala sa Pintor ng Pagbabago. (5/23/14 @xirlleelang)
Continue reading...
55
Una, napakaganda ng mga simula, ng mga umagang puno ng kaba, hinahanda ang sarili sa mga posibleng pagpapakilala. Hinahasa ang mga ngiti, ang mga galaw, ang mga paglakad sa harapan ng iyong mga kaklase. Tinatanggap ang mga matatalim na tingin habang naghihintay sa bawat salitang lalabas sa kaluluwa **** malapit nang sumabog, mga taingang naghihintay, naghahandang makinig… Pangalawa, magiging kampante’t komportable ka, iisipin na ang buhay ay ganun lang kadali, na ang bawat simula’y pagpapakilala lang ng sarili na pagkatapos **** magpakilala ay makikinig ka nalang. Iniisip na ang kaginhawaan, galak at takot sa simula ay mananatiling sa’yo. Pangatlo, mapapagod ka. Na ikaw ay gigising ng mas maaga, papalitan ang dugo ng iba’t-ibang uri ng likido, sa pagbabasakaling ang simula ay mananatili hanggang sa dulo. Ikaw ay unti-unting susuko. Pero pang-apat, ang daan tungo sa tagumpay ay di dapat kalimutan at sukuan di’ba? Subalit panglima, ang tagumpay ay di palaging may sementadong daanan, na ang lahat ng bagay ay di perpekto. Na ang langit na narasanan mo nung simula ay di mananatiling ganoon hanggang sa dulo na ito’y posibleng maging blankong espasyo na lamang. Matatakot kang punuin ito ulit. Pang-anim, maghanda ka sa paglipad. Unti-unting buuin ang mga pakpak gamit ang mga balahibong parte ng iyong mga simula. Pangpito, lisanin ang lumbay, ang galit, gamutin ang mga sugat sa’yong mga pakpak. Unti-unting abutin ang araw kahit na ito’y iiwanan kang abo, susubukang pabagsakin. Ito ang pangwalo, maghanda kang bumagsak, mahulog, masaktan. Pangsiyam, masakit ang mahulog, bumagsak, umasa. Ngunit gawin mo itong lakas, lagyan mo ng pwersa ang bawat pagaspas ng mga pakpak ng iyong simula. Oo, di tayo handa na mahulog, bumagsak, umasa, at walang kahandaan sa mga ganitong bagay. Pero pangsampu, huwag kang susuko, magaling na ang iyong mga pakpak, tapos na ang paghahanda. Subukan mo nang lumipad muli sa langit na dati’y pinuno mo ng mga unang beses at mga unang bagay bumuo sa’yong pagkatao. Liparin mo ulit ang blankong espasyo, lagyan ng mga bagong simula, buksan ang mga nakakandong daanan, abutin ulit ang tagumpay, subukan muling lumipad, at pag ika’y muling nahulog, abutin ulit ang langit, lipad lang.
0
Apr 1, 2017
Apr 1, 2017 at 10:59 PM UTC
ALMarasigan
Sampung Bagay na natutunan ko sa Kolehiyo
Una, napakaganda ng mga simula, ng mga umagang puno ng kaba, hinahanda ang sarili sa mga posibleng pagpapakilala. Hinahasa ang mga ngiti, ang mga galaw, ang mga paglakad sa harapan ng iyong mga kaklase. Tinatanggap ang mga matatalim na tingin habang naghihintay sa bawat salitang lalabas sa kaluluwa **** malapit nang sumabog, mga taingang naghihintay, naghahandang makinig… Pangalawa, magiging kampante’t komportable ka, iisipin na ang buhay ay ganun lang kadali, na ang bawat simula’y pagpapakilala lang ng sarili na pagkatapos **** magpakilala ay makikinig ka nalang. Iniisip na ang kaginhawaan, galak at takot sa simula ay mananatiling sa’yo. Pangatlo, mapapagod ka. Na ikaw ay gigising ng mas maaga, papalitan ang dugo ng iba’t-ibang uri ng likido, sa pagbabasakaling ang simula ay mananatili hanggang sa dulo. Ikaw ay unti-unting susuko. Pero pang-apat, ang daan tungo sa tagumpay ay di dapat kalimutan at sukuan di’ba? Subalit panglima, ang tagumpay ay di palaging may sementadong daanan, na ang lahat ng bagay ay di perpekto. Na ang langit na narasanan mo nung simula ay di mananatiling ganoon hanggang sa dulo na ito’y posibleng maging blankong espasyo na lamang. Matatakot kang punuin ito ulit. Pang-anim, maghanda ka sa paglipad. Unti-unting buuin ang mga pakpak gamit ang mga balahibong parte ng iyong mga simula. Pangpito, lisanin ang lumbay, ang galit, gamutin ang mga sugat sa’yong mga pakpak. Unti-unting abutin ang araw kahit na ito’y iiwanan kang abo, susubukang pabagsakin. Ito ang pangwalo, maghanda kang bumagsak, mahulog, masaktan. Pangsiyam, masakit ang mahulog, bumagsak, umasa. Ngunit gawin mo itong lakas, lagyan mo ng pwersa ang bawat pagaspas ng mga pakpak ng iyong simula. Oo, di tayo handa na mahulog, bumagsak, umasa, at walang kahandaan sa mga ganitong bagay. Pero pangsampu, huwag kang susuko, magaling na ang iyong mga pakpak, tapos na ang paghahanda. Subukan mo nang lumipad muli sa langit na dati’y pinuno mo ng mga unang beses at mga unang bagay bumuo sa’yong pagkatao. Liparin mo ulit ang blankong espasyo, lagyan ng mga bagong simula, buksan ang mga nakakandong daanan, abutin ulit ang tagumpay, subukan muling lumipad, at pag ika’y muling nahulog, abutin ulit ang langit, lipad lang.
Continue reading...
10
Higit isang taon na rin ang nakalipas Nang lisanin ang bansang Pilipinas Upang subukan ang buhay Sa lugar na kung tawagin ay Dubai Naalala ang galak ng pagpunta dito   Nang sa kalaunay puro na reklamo Paano naman kasi ang mga Arabo Minsan lang maligo sa isang linggo Dagdag pa ng klima na sobrang init Pawis mo'y abot hanggang singit   At kung taglamig naman ay pumasok Gusto mo na lng mamaluktot sa isang sulok   Pagkain na amoy pa lang aayaw ka na   Kahit gutom mawawalan ka rin ng gana Babae nila'y nakasuot ng itim na bestida Pati lalake rin ay nagsusuot ng palda   Pero kahit ganun ang katulad nila Gusto ko ang kanilang pananampalataya Sa diyos na tinatawag nilang Allah May oras talaga pag nagdarasal sila   Akala ng marami buhay dito ay maganda Di lng nila alam kami'y nangungulila Sa pagmamahal na ipinabaon   Ng mahal na makikita lng pagkatapos ng ilang taon Tila ang bilis ng mga pangyayari May mabuting resulta kaya sa bandang huli Lahat ng sakit, pagod at pighati   Mapagsilbihan lang ang mga ibang lahi Kung lahat ng ito'y isang panaginip Ayoko na talagang maidlip Hay... buhay Dubai nga naman Sana nga may patutunguhan...
0
Jan 18, 2016
Jan 18, 2016 at 3:38 AM UTC
engineermikay
Buhay Dubai
Higit isang taon na rin ang nakalipas Nang lisanin ang bansang Pilipinas Upang subukan ang buhay Sa lugar na kung tawagin ay Dubai Naalala ang galak ng pagpunta dito   Nang sa kalaunay puro na reklamo Paano naman kasi ang mga Arabo Minsan lang maligo sa isang linggo Dagdag pa ng klima na sobrang init Pawis mo'y abot hanggang singit   At kung taglamig naman ay pumasok Gusto mo na lng mamaluktot sa isang sulok   Pagkain na amoy pa lang aayaw ka na   Kahit gutom mawawalan ka rin ng gana Babae nila'y nakasuot ng itim na bestida Pati lalake rin ay nagsusuot ng palda   Pero kahit ganun ang katulad nila Gusto ko ang kanilang pananampalataya Sa diyos na tinatawag nilang Allah May oras talaga pag nagdarasal sila   Akala ng marami buhay dito ay maganda Di lng nila alam kami'y nangungulila Sa pagmamahal na ipinabaon   Ng mahal na makikita lng pagkatapos ng ilang taon Tila ang bilis ng mga pangyayari May mabuting resulta kaya sa bandang huli Lahat ng sakit, pagod at pighati   Mapagsilbihan lang ang mga ibang lahi Kung lahat ng ito'y isang panaginip Ayoko na talagang maidlip Hay... buhay Dubai nga naman Sana nga may patutunguhan...
Continue reading...
32
#030817 IKAW Yung salitang gusto kong balik-balikan Yung salitang di ko magawang punitin sa isipan Yung salitang laging natatandaan At yung salitang sana -- Sana'y pangwalang hanggan. IKAW Yung bukas na sasalubungin ko Yung bukas na yayakapin ko Yung bukas na ayoko nang sayangin pa At yung bukas na ayoko nang lisanin pa. IKAW Yung mahal na pag-iipunan ko Yung mahal na pagsisikapan kong abutin Yung mahal na pagtatayaan ko Yung mahal na mas pahahalagahan ko At yung mahal na sana'y -- Sana'y manatali, mahuli man ang dating ko.
0
Mar 9, 2017
Mar 9, 2017 at 6:49 AM UTC
psalmiseta
Ubusan na ng Pamagat, Ikaw na Naman
#030817 IKAW Yung salitang gusto kong balik-balikan Yung salitang di ko magawang punitin sa isipan Yung salitang laging natatandaan At yung salitang sana -- Sana'y pangwalang hanggan. IKAW Yung bukas na sasalubungin ko Yung bukas na yayakapin ko Yung bukas na ayoko nang sayangin pa At yung bukas na ayoko nang lisanin pa. IKAW Yung mahal na pag-iipunan ko Yung mahal na pagsisikapan kong abutin Yung mahal na pagtatayaan ko Yung mahal na mas pahahalagahan ko At yung mahal na sana'y -- Sana'y manatali, mahuli man ang dating ko.
Continue reading...
19
"hindi pa pala ako handa" yan, yan ang mga katagang binitawan mo sakin 'nung gabing ika'y nagpasya nung gabing ika'y nagpasyang manatili na lamang tayo sa pagitan ng magkaibigan at hindi magka-sinta parang isang hampas ng alon na lumunod sa'kin mula sa dalampasigan na tila nagpahinto sa aking paghinga, tulad ng ihip ng hangin na pumapatay sa apoy ng kandila, ang siyang pagbitaw mo sa mga salitang "nasanay na ata akong mag-isa" parang isang eksena sa isang pelikula na tila gusto **** palitan ng mga bagong linya, na para bagang nais **** gawan ng panibagong wakas, ang siyang pagsambit mo sa ilusyong hindi kapa ata handang may makasama oo, ilusyon ilusyon kong maituturing ang hindi mo na paniniwala sa minsang inakala nating walang hanggan sa minsang inakala kong hindi mo bibitawan at susukuan, tulad ng  noo'y pagkapit mo sa mga palad ko sabay sabi ng "walang iwanan" naalala tuloy nung minsang sinabi mo na darating ang mga oras na magiging mahina ka na baka maguluhan ka, o matakot ka, at sa mga pagkakataong 'yon, ang sabi mo sa'kin, sana 'wag kitang bibitawan sana 'wag kitang  susukuan sinubukan ko, sinubukan ko naman sinubukan kong ilaban sinubukan kong ipaalala ulit sa'yo lahat ng mayroon tayo, kung gaano katotoo bawat sandali at minuto sa piling mo ngunit siguro nga'y tama ka sa minsang sinabi mo na lahat ng bagay ay walang kasiguraduhan na kahit gaano pa katibay ang pag-ibig na nasimulan at nabuo, hindi ito magiging sapat para ilaban ang isang bagay na ikaw mismo ay bihag; bihag sa isang rehas na kumupkop sa puso **** tila nasanay ng mag-isa manhid na sa kahit anong pakiramdam at tila may mga nawawalang piraso hindi alam kung saan naiwan o saan hahanapin, hindi mawari kung gusto nalang hayaan o gusto pa bang buuin, tanging tiyak na lamang sa ideyang hindi pa handang manindigan sa isang pag-ibig na minsang ginusto mo ring ilaban hanggang dito na lang nga siguro tayo, 'hanggang dito nalang tayo", tulad ng kantang likha niyo na hindi ko inakalang ako ang magiging bida dito na para bagang isang bangungot na tila nagkatotoo ang "bigla" **** pagpili na manatili na lamang "sa pagitan" ng ikaw at ako at lisanin ang pagiging tayo salamat, salamat sa maiksing panahon ng pagpaparamdam mo sa akin ng walang hanggan at sa pinaka-huling pagkakataon, hayaan mo sana akong sambitin ang mga salitang to hayaan **** ipabatid ko sa'yo ang nag-iisang bagay na gugustuhin kong mangyari sakali mang pagtagpuin ulit tayo sa panibagong yugto na kung sakali mang sa  panahong 'yon ika'y handa na, handa nang magmahal muli ng buo at walang takot, pakiusap, yakapin mo ang pagkakataong 'yon para subukang muli ang pag-ibig na minsang naging atin kung sa panahong 'yon ay may natitira pa akong puwang dyan sa puso mo, pakiusap, sa panahong 'yon ay ilaban mo na ako tulad ng minsang paglaban ko sa pag-ibig ko para sa'yo "hanggang dito nalang tayo" hanggang sa muli, rebelde ka at ako ang iyong sundalo.
0
Nov 30, 2016
Nov 30, 2016 at 2:07 AM UTC
bitanig
Hindi pa pala ako handa
"hindi pa pala ako handa" yan, yan ang mga katagang binitawan mo sakin 'nung gabing ika'y nagpasya nung gabing ika'y nagpasyang manatili na lamang tayo sa pagitan ng magkaibigan at hindi magka-sinta parang isang hampas ng alon na lumunod sa'kin mula sa dalampasigan na tila nagpahinto sa aking paghinga, tulad ng ihip ng hangin na pumapatay sa apoy ng kandila, ang siyang pagbitaw mo sa mga salitang "nasanay na ata akong mag-isa" parang isang eksena sa isang pelikula na tila gusto **** palitan ng mga bagong linya, na para bagang nais **** gawan ng panibagong wakas, ang siyang pagsambit mo sa ilusyong hindi kapa ata handang may makasama oo, ilusyon ilusyon kong maituturing ang hindi mo na paniniwala sa minsang inakala nating walang hanggan sa minsang inakala kong hindi mo bibitawan at susukuan, tulad ng  noo'y pagkapit mo sa mga palad ko sabay sabi ng "walang iwanan" naalala tuloy nung minsang sinabi mo na darating ang mga oras na magiging mahina ka na baka maguluhan ka, o matakot ka, at sa mga pagkakataong 'yon, ang sabi mo sa'kin, sana 'wag kitang bibitawan sana 'wag kitang  susukuan sinubukan ko, sinubukan ko naman sinubukan kong ilaban sinubukan kong ipaalala ulit sa'yo lahat ng mayroon tayo, kung gaano katotoo bawat sandali at minuto sa piling mo ngunit siguro nga'y tama ka sa minsang sinabi mo na lahat ng bagay ay walang kasiguraduhan na kahit gaano pa katibay ang pag-ibig na nasimulan at nabuo, hindi ito magiging sapat para ilaban ang isang bagay na ikaw mismo ay bihag; bihag sa isang rehas na kumupkop sa puso **** tila nasanay ng mag-isa manhid na sa kahit anong pakiramdam at tila may mga nawawalang piraso hindi alam kung saan naiwan o saan hahanapin, hindi mawari kung gusto nalang hayaan o gusto pa bang buuin, tanging tiyak na lamang sa ideyang hindi pa handang manindigan sa isang pag-ibig na minsang ginusto mo ring ilaban hanggang dito na lang nga siguro tayo, 'hanggang dito nalang tayo", tulad ng kantang likha niyo na hindi ko inakalang ako ang magiging bida dito na para bagang isang bangungot na tila nagkatotoo ang "bigla" **** pagpili na manatili na lamang "sa pagitan" ng ikaw at ako at lisanin ang pagiging tayo salamat, salamat sa maiksing panahon ng pagpaparamdam mo sa akin ng walang hanggan at sa pinaka-huling pagkakataon, hayaan mo sana akong sambitin ang mga salitang to hayaan **** ipabatid ko sa'yo ang nag-iisang bagay na gugustuhin kong mangyari sakali mang pagtagpuin ulit tayo sa panibagong yugto na kung sakali mang sa  panahong 'yon ika'y handa na, handa nang magmahal muli ng buo at walang takot, pakiusap, yakapin mo ang pagkakataong 'yon para subukang muli ang pag-ibig na minsang naging atin kung sa panahong 'yon ay may natitira pa akong puwang dyan sa puso mo, pakiusap, sa panahong 'yon ay ilaban mo na ako tulad ng minsang paglaban ko sa pag-ibig ko para sa'yo "hanggang dito nalang tayo" hanggang sa muli, rebelde ka at ako ang iyong sundalo.
Continue reading...
55
hindi kita minahal at sana'y 'wag **** paniwalaang kahit minsan ma'y iniisip pa rin kita; nanaisin pang iwanan ka't limutin ang nakaraan samakatuwid hindi ko gugunitain ang mayroon tayo noon nais ko lamang na lisanin na ang mundo ngayong wala ka na, ako ay liligaya na ng kasintulad ng dati papa'no pa ba kaya mababatid mo'ng lahat ng ito kung sa ngayong nakatago pa ang mga luha sa'yong mga mata ngunit paalam na lang ba ang s'yang bukambibig upang makalimutan ang iyong mga ngiti na hindi ko hangad na mahagkan ka sa t'wina   (ngunit ang totoo, basahin mo mula sa ibaba)
0
Oct 19, 2011
Oct 19, 2011 at 5:44 AM UTC
jkpoetry
Pamamaalam
hindi kita minahal at sana'y 'wag **** paniwalaang kahit minsan ma'y iniisip pa rin kita; nanaisin pang iwanan ka't limutin ang nakaraan samakatuwid hindi ko gugunitain ang mayroon tayo noon nais ko lamang na lisanin na ang mundo ngayong wala ka na, ako ay liligaya na ng kasintulad ng dati papa'no pa ba kaya mababatid mo'ng lahat ng ito kung sa ngayong nakatago pa ang mga luha sa'yong mga mata ngunit paalam na lang ba ang s'yang bukambibig upang makalimutan ang iyong mga ngiti na hindi ko hangad na mahagkan ka sa t'wina   (ngunit ang totoo, basahin mo mula sa ibaba)
Continue reading...
17
#071816 #3:18PM #RobPalawan Muling mauutal ang puso Buhat sa naantalang pagtatapat. Ninais ko noong lisanin ang paghihintay At magbakasakaling Panahon na ng pag-ani ng pag-iibigan. Ni minsan, Hindi ka nagpadaig sa pana ni Kupido, pagkat marahil may lamat kanyang gintong palaso. Patuloy akong magbibilang ng bawat dahong nalalagas, Aaninag sa araw na siyang minsang pumipiglas, At sisenyas sa hanging hinahawi ang kawalan -- Kawalang hindi tunay, Pagkat pag-ibig, aking buhay. Ilalaan ko sa kalawakan Ang talatang tila walang saysay, Makikipagbalagtasan sa pagkitil Ng mga linyang nahihimbing. Ako'y saksi sa malawak at malalim Na mahikang di naglalaho, Sa eksperimentong walang kemikal Bagkus puro't siyang natural, Sa paglalambitin ng mga bombilyang Hindi papupundi, At mga tuldok na hindi katapusan. Yayariin ko ang klima ng pusong hindi kalmado, Bituin ng pagtatapat ay aangkinin, Pagkat halaga nito'y Wagas na pag-ibig. Hindi ako susuko, Tatagpiin nang kusa Ang liham ng sagrado kong pag-irog.
0
Jul 19, 2016
Jul 19, 2016 at 4:44 AM UTC
psalmiseta
Puzzled Feelings
#071816 #3:18PM #RobPalawan Muling mauutal ang puso Buhat sa naantalang pagtatapat. Ninais ko noong lisanin ang paghihintay At magbakasakaling Panahon na ng pag-ani ng pag-iibigan. Ni minsan, Hindi ka nagpadaig sa pana ni Kupido, pagkat marahil may lamat kanyang gintong palaso. Patuloy akong magbibilang ng bawat dahong nalalagas, Aaninag sa araw na siyang minsang pumipiglas, At sisenyas sa hanging hinahawi ang kawalan -- Kawalang hindi tunay, Pagkat pag-ibig, aking buhay. Ilalaan ko sa kalawakan Ang talatang tila walang saysay, Makikipagbalagtasan sa pagkitil Ng mga linyang nahihimbing. Ako'y saksi sa malawak at malalim Na mahikang di naglalaho, Sa eksperimentong walang kemikal Bagkus puro't siyang natural, Sa paglalambitin ng mga bombilyang Hindi papupundi, At mga tuldok na hindi katapusan. Yayariin ko ang klima ng pusong hindi kalmado, Bituin ng pagtatapat ay aangkinin, Pagkat halaga nito'y Wagas na pag-ibig. Hindi ako susuko, Tatagpiin nang kusa Ang liham ng sagrado kong pag-irog.
Continue reading...
32
Kinakanlong mo ang Hiwaga at kahulugan ng Isipang sumisipat sa Walang kapares na Alindog ng paralumang Itinatangi ng engkantasyon. Tumila ka man, tila ang Unos na tangan mo ay Bitbiting papasanin ng Agam-agam at gunita. Lisanin man ng ulap at Ikubli ng bahag-hari ang Nagbabadyang pangamba, Ang iyong pagdatal ay Lumbay at ligaya na sa puso'y ikinintal.
0
Oct 11, 2013
Oct 11, 2013 at 7:11 AM UTC
jose-remillan
Ulan
Kinakanlong mo ang Hiwaga at kahulugan ng Isipang sumisipat sa Walang kapares na Alindog ng paralumang Itinatangi ng engkantasyon. Tumila ka man, tila ang Unos na tangan mo ay Bitbiting papasanin ng Agam-agam at gunita. Lisanin man ng ulap at Ikubli ng bahag-hari ang Nagbabadyang pangamba, Ang iyong pagdatal ay Lumbay at ligaya na sa puso'y ikinintal.
Continue reading...
16
Pwede kong dugtungan ang ating nasimulan Pwede mo ring tapusin ng walang lingunan Pwede mo akong ipagtanggol sa lahat ng tao Pwede mo ring iwan ang isang ako. Pwede **** hilingin na lumayo sa akin At lahat ng sakit ay akuin Pwede kang lumabas ng pinto Ng walang pangakong pagbabalik At pwede rin akong tumu-nganga na lang sa isang tabi At mangulila sa iyong mga halik Pwedeng sa akin, ikaw ay magsinungaling Na kapag tayo ang magkasama, Iba ang gusto **** makapiling. Pwede kang maging bingi sa aking mga hinaing Pwede rin akong maging pipi sa aking mga pasanin. Pwede mo akong sumbatan sa aking mga pagkakamali At pwede ring sa piling mo ay hindi na ako manatili. Pwede kang maghanap ng iba, At tuluyang ako'y limutin na Pwede akong magmaka-awa sa iyong harapan Na huwag mo sana akong lisanin Sapagkat ang sabi ng puso ay hindi nito kakayanin At pwede rin tayong umabot sa puntong tatanungin kita Na kung pwede pa ba? Pwede pa bang ayusin natin 'to? Pwede pa bang ayusin kahit sirang-sira na? Na kahit gahibla na lang ang pagitan ng Tayo pa at hindi na. At kahit alam kong pwede iyong mangyari Na kahit hindi sabihin, iyon ay iyo ng nawari. Pero pinili nating ang lahat ng iyon ay hindi gawin Dahil sa pangako ng isa't- isa ay mahalin Mahal, hindi ako perpekto Na kahit malapad ang aking noo, Iaalay ang aking pagkatao At sana, sana, hiling ko Tanggapin mo ito ng buong-buo. Ngunit kung ika'y nag-aalangan, Huwag ka sanang matakot na ako'y lapitan. At kung naguguluhan ka pa rin sa lahat, Nakiki-usap ako,pakibasa lang 'yung pamagat.
0
Jan 30, 2016
Jan 30, 2016 at 9:53 AM UTC
ariesaries
Kapit Lang
Pwede kong dugtungan ang ating nasimulan Pwede mo ring tapusin ng walang lingunan Pwede mo akong ipagtanggol sa lahat ng tao Pwede mo ring iwan ang isang ako. Pwede **** hilingin na lumayo sa akin At lahat ng sakit ay akuin Pwede kang lumabas ng pinto Ng walang pangakong pagbabalik At pwede rin akong tumu-nganga na lang sa isang tabi At mangulila sa iyong mga halik Pwedeng sa akin, ikaw ay magsinungaling Na kapag tayo ang magkasama, Iba ang gusto **** makapiling. Pwede kang maging bingi sa aking mga hinaing Pwede rin akong maging pipi sa aking mga pasanin. Pwede mo akong sumbatan sa aking mga pagkakamali At pwede ring sa piling mo ay hindi na ako manatili. Pwede kang maghanap ng iba, At tuluyang ako'y limutin na Pwede akong magmaka-awa sa iyong harapan Na huwag mo sana akong lisanin Sapagkat ang sabi ng puso ay hindi nito kakayanin At pwede rin tayong umabot sa puntong tatanungin kita Na kung pwede pa ba? Pwede pa bang ayusin natin 'to? Pwede pa bang ayusin kahit sirang-sira na? Na kahit gahibla na lang ang pagitan ng Tayo pa at hindi na. At kahit alam kong pwede iyong mangyari Na kahit hindi sabihin, iyon ay iyo ng nawari. Pero pinili nating ang lahat ng iyon ay hindi gawin Dahil sa pangako ng isa't- isa ay mahalin Mahal, hindi ako perpekto Na kahit malapad ang aking noo, Iaalay ang aking pagkatao At sana, sana, hiling ko Tanggapin mo ito ng buong-buo. Ngunit kung ika'y nag-aalangan, Huwag ka sanang matakot na ako'y lapitan. At kung naguguluhan ka pa rin sa lahat, Nakiki-usap ako,pakibasa lang 'yung pamagat.
Continue reading...
40
082121 O giliw at ginintuan kong bayan, Sa mga galamay ng may burdang hinagpis Ay ‘di patitinag ang katapatan kong sayo’y itinatangis Panaghoy ko’y ‘wag sanang lisanin Ang pangako nating hanggang sa dulo’y mananatili. Hindi man sa ngayon Ang paggawad ng medalyang kailanma’y hindi mangangalawang, Ako’y magtitiis sa muling paglipad Ng kalapating pilit na itinatali’t ikinakahon Sa mga islang tanging anino na lamang ang kasarinlan. Kung mamarapatin lang ng may Likha Na ako’y tupukin na lamang ng apoy na hindi nakasusunog At ako’y ayain sa hardin nang walang kamalayan Kundi pagpuri sa Kanyang kagandahan. Ngunit kailanma’y hindi ako mangingimasok Sa kung anumang inilatag sa aking harapan. Gustong lumuha ng dugo Ng aking mga matang may iisang tinitingnan. Sa mga kamay Niya’y Hahayaan ko na lamang na dumungis ang mga butil At ang Kanyang pagkalinga’y Magsilbing panlaman-tiyan. Kung makararating man sa lahat ng mga pinili Na ang aking pananatili’y hindi pansarili lamang Kundi ito’y aking pagpasyang piliin pa rin Ang tahanan bagamat ito’y pinagtaksilan ng karamihan. Sa mga pulong walang kapanatagan At walang kapaliwanagan ang may kapangyarihan, Ay naniniwala akong hindi paglisan ang solusyon. At kung takot at pangamba ang kanilang mga naging dahilan, Ay hindi ko kokonsintihin Ang puso kong anumang oras Ay kayang piliin na rin ang paglisan.
0
Aug 20, 2021
Aug 20, 2021 at 9:50 PM UTC
psalmiseta
Panaghoy
082121 O giliw at ginintuan kong bayan, Sa mga galamay ng may burdang hinagpis Ay ‘di patitinag ang katapatan kong sayo’y itinatangis Panaghoy ko’y ‘wag sanang lisanin Ang pangako nating hanggang sa dulo’y mananatili. Hindi man sa ngayon Ang paggawad ng medalyang kailanma’y hindi mangangalawang, Ako’y magtitiis sa muling paglipad Ng kalapating pilit na itinatali’t ikinakahon Sa mga islang tanging anino na lamang ang kasarinlan. Kung mamarapatin lang ng may Likha Na ako’y tupukin na lamang ng apoy na hindi nakasusunog At ako’y ayain sa hardin nang walang kamalayan Kundi pagpuri sa Kanyang kagandahan. Ngunit kailanma’y hindi ako mangingimasok Sa kung anumang inilatag sa aking harapan. Gustong lumuha ng dugo Ng aking mga matang may iisang tinitingnan. Sa mga kamay Niya’y Hahayaan ko na lamang na dumungis ang mga butil At ang Kanyang pagkalinga’y Magsilbing panlaman-tiyan. Kung makararating man sa lahat ng mga pinili Na ang aking pananatili’y hindi pansarili lamang Kundi ito’y aking pagpasyang piliin pa rin Ang tahanan bagamat ito’y pinagtaksilan ng karamihan. Sa mga pulong walang kapanatagan At walang kapaliwanagan ang may kapangyarihan, Ay naniniwala akong hindi paglisan ang solusyon. At kung takot at pangamba ang kanilang mga naging dahilan, Ay hindi ko kokonsintihin Ang puso kong anumang oras Ay kayang piliin na rin ang paglisan.
Continue reading...
34
Kung distansya ang kailangan upang mapaglapit muli ang ating mga loob, Hayaan mo kong lisanin tong mundo para lang mapagsama muli ang pagsusuyong napagiwanan ng tadhana. Sa aking pagbabalik, 'Wag mo sanang malimutan na ako pa rin ang iyong kailangan At ikaw lang ang aking kanlungan. Patungo sa kaunlarang Aking inaasam, Hanggang lahat ay di pa huli, Hindi ako magpapahanap Ngunit Ako sana'y iyong matagpuan muli. (g.d.) (c.p.)
0
Aug 17, 2015
Aug 17, 2015 at 9:10 PM UTC
c-entralperked
Distansya
Kung distansya ang kailangan upang mapaglapit muli ang ating mga loob, Hayaan mo kong lisanin tong mundo para lang mapagsama muli ang pagsusuyong napagiwanan ng tadhana. Sa aking pagbabalik, 'Wag mo sanang malimutan na ako pa rin ang iyong kailangan At ikaw lang ang aking kanlungan. Patungo sa kaunlarang Aking inaasam, Hanggang lahat ay di pa huli, Hindi ako magpapahanap Ngunit Ako sana'y iyong matagpuan muli. (g.d.) (c.p.)
Continue reading...
13
HANGIN Ika'y aking iibigin Hanggang ako'y iyong lisanin. Yan ang pangko sa pag-iibigan natin. Ngayon dumating na ang oras na akoy iyong lilisanin. Mahal, isa lamang ang aking bilin Mahalin ka sana nya, higit ng pagmamahal ko. Mahal, alam mo walang paraan upang ikay limutin. Walang manggagamot ang kayang gumamot sa pusong nagdudurugo sa yamot. Mahal, mamahalin kita hanggang ako'y iyong lisanin Yan ang pangako natin. Pero ngayong ikay lumisan na akala ko mawawala na.. Pero nandito pa. Pagibig na alay sayo. Mahal hindi ko na kaya. Ang sakit sakit na. Hindi na ako makahinga dahil puro letra ng ngalan mo ang aking nahihinga. Mahal ang sakit sakit na.. Namakita kang may kasama ibang. Mahal, naalala mo pa ba, Yung sinabi kong ako'y may asthma? Mahal hindi ko na kaya.. Para kang hangin na punong puno ng polusyon nagnasasanhi ng hirap ko sa paghinga, ngayon. Ngayon! Mahal, masakit na ang bawat paghinga.. Kaya, bibitiwan na kita.
0
Oct 15, 2017
Oct 15, 2017 at 5:18 AM UTC
HAN1004
Hangin
HANGIN Ika'y aking iibigin Hanggang ako'y iyong lisanin. Yan ang pangko sa pag-iibigan natin. Ngayon dumating na ang oras na akoy iyong lilisanin. Mahal, isa lamang ang aking bilin Mahalin ka sana nya, higit ng pagmamahal ko. Mahal, alam mo walang paraan upang ikay limutin. Walang manggagamot ang kayang gumamot sa pusong nagdudurugo sa yamot. Mahal, mamahalin kita hanggang ako'y iyong lisanin Yan ang pangako natin. Pero ngayong ikay lumisan na akala ko mawawala na.. Pero nandito pa. Pagibig na alay sayo. Mahal hindi ko na kaya. Ang sakit sakit na. Hindi na ako makahinga dahil puro letra ng ngalan mo ang aking nahihinga. Mahal ang sakit sakit na.. Namakita kang may kasama ibang. Mahal, naalala mo pa ba, Yung sinabi kong ako'y may asthma? Mahal hindi ko na kaya.. Para kang hangin na punong puno ng polusyon nagnasasanhi ng hirap ko sa paghinga, ngayon. Ngayon! Mahal, masakit na ang bawat paghinga.. Kaya, bibitiwan na kita.
Continue reading...
29
Ako lang naman yaong hamak na kapuluan Sa kontinenteng Asya bandang timog-silangan Na minsan mo nang dinayo at pinagkanlungan. España, me todavia en tu memoria? ‘Di ba’t hindi ako ang marapat na sadyain? Ika’y nagkamali sa dinaungang lupain! Subalit bakit ka pa nagpumilit sa akin? España, me todavia en tu memoria? Ano bang nasilayan at ako’y binihag mo? Ikaw pa ang naghandog sa akin ng ngalan ko Bininyagan na maging Romano Katoliko. España, me todavia en tu memoria? Langis ng Kristiyanismo ako ay binuhusan ‘Di nga lang lubos dumaloy hanggang talampakan Na kay Allah ay tali na noon pa man. España, me todavia en tu memoria? Tatlong daan, tatlumpu’t taong alipin Dugo’t laman ko’y pinagpumilitang bigkisin Sa kultura’t kamalayang dayuhan sa akin. España, me todavia en tu memoria? Ano bang taglay mo’t nagtiis din sa’yo? Mga dantao’y inabot bago napagtanto Pag-alpas na marapat mula paniniil mo! España, me todavia en tu memoria? Ginang ng karagatan kung ikaw ay turingan Ako’y isa lang pala sa’yong anak-anakan Na sa kapangyarihan mo’y nakipagkumpulan. España, me todavia en tu memoria? Ngayon ay isandaan at sampung taon narin Ang nakalipas nang ako ay iyong lisanin Pero siguradong ikaw ay nandito parin. España, me todavia en tu memoria? Bayani kong si Rizal sa’yo ay nagtungo Upang ipabatid ang aking panlulumo Wika mo’y inaral ngunit balewala sa’yo. España, me todavia en tu memoria? Ngayon ako naman kung nais maunawaan Ang tulang ito na sa’yo ang patukuyan Ang wika kong ito naman ang ‘yong pag-aralan. España, me todavia en tu memoria? España, ako ba’y nasa iyo pang gunita? -08/01/2008 (Miagao) *for PI 100 under Sir Sansait
0
Aug 24, 2019
Aug 24, 2019 at 2:07 AM UTC
JoRaLG
España, me todavia en tu memoria?
Ako lang naman yaong hamak na kapuluan Sa kontinenteng Asya bandang timog-silangan Na minsan mo nang dinayo at pinagkanlungan. España, me todavia en tu memoria? ‘Di ba’t hindi ako ang marapat na sadyain? Ika’y nagkamali sa dinaungang lupain! Subalit bakit ka pa nagpumilit sa akin? España, me todavia en tu memoria? Ano bang nasilayan at ako’y binihag mo? Ikaw pa ang naghandog sa akin ng ngalan ko Bininyagan na maging Romano Katoliko. España, me todavia en tu memoria? Langis ng Kristiyanismo ako ay binuhusan ‘Di nga lang lubos dumaloy hanggang talampakan Na kay Allah ay tali na noon pa man. España, me todavia en tu memoria? Tatlong daan, tatlumpu’t taong alipin Dugo’t laman ko’y pinagpumilitang bigkisin Sa kultura’t kamalayang dayuhan sa akin. España, me todavia en tu memoria? Ano bang taglay mo’t nagtiis din sa’yo? Mga dantao’y inabot bago napagtanto Pag-alpas na marapat mula paniniil mo! España, me todavia en tu memoria? Ginang ng karagatan kung ikaw ay turingan Ako’y isa lang pala sa’yong anak-anakan Na sa kapangyarihan mo’y nakipagkumpulan. España, me todavia en tu memoria? Ngayon ay isandaan at sampung taon narin Ang nakalipas nang ako ay iyong lisanin Pero siguradong ikaw ay nandito parin. España, me todavia en tu memoria? Bayani kong si Rizal sa’yo ay nagtungo Upang ipabatid ang aking panlulumo Wika mo’y inaral ngunit balewala sa’yo. España, me todavia en tu memoria? Ngayon ako naman kung nais maunawaan Ang tulang ito na sa’yo ang patukuyan Ang wika kong ito naman ang ‘yong pag-aralan. España, me todavia en tu memoria? España, ako ba’y nasa iyo pang gunita? -08/01/2008 (Miagao) *for PI 100 under Sir Sansait
Continue reading...
44
062721 Doon sa parteng may tubig sa aming bakuran Ay natagpuan ko ang hiwaga ng bawat nilalang Na araw-araw na sumasalubong sa'kin Buhat sa paggayak sa umaga’t hapon. Silang mga nakabihis ng puti Ay sabay-sabay na sisigaw ng aking ngalan At bagamat hindi ko rin wari Ang lenggwahe na kanilang taglay, Ay para bang kampante akong Sila’y akayin at alalayang maitawid Sa bawat araw nang may galak sa puso. Tila ba sa bawat araw Na itiunuro sa akin ni Tatay noon, Ay natututo na rin akong Makiramdam at makialam. Ito yung tipong kaya ko na rin palang Arugain ang hindi akin Ngunit ang bawat binhi Ay ngayo’y itinuturing ko ng kayamanan. T'wing nakatirik ang araw Ay agaran kong kukumbinsihin ang aking sariling Gumayak na't lisanin ang aking higaan At kamustahin ang mga ito. Tangan ko ang kahoy na gawad ni Tatay sa akin, At balewala ang putikang aking sasadyain. Bilin nya nga sa aki’y wag ko raw hahayaang Lubugan na ako ng araw Bago ko pa yakapin ang responsibilidad Na iniatang nya sa akin. Sa yaman ng kalikasan Ay wala na akong magiging dahilan pa Upang kalimutan ang aking pagkatawag At sila’y pabayaan Sa matatalim na ngipin ng ibang mga nilalang. Silang sa pagsapit ng dilim Ay nakabantay lamang at handang sunggabin Ang bawat naliligaw ng landas. Sa tubig, sa batis at ilog Ay akin naman silang aalalayan Ang galak ko habang sila'y hinahayaang Busugin ang kanilang mga sarili Sa berdeng kalupaa’y walang katumbas. Pagkat dito ko sila nasisilayan At napagtatantong totoo nga ang sabi sa akin ni Tatay. Ni hindi ko na kailangang maglakbay Patungo sa kung saan mang siyudad Matamasa lamang ang tunay na kaligayahan Pagkat sa akin ay sapat na Ang sundin ko ang bilin ni Tatay. Malayo pa ang umagang Kami’y maghahawak kamay. Ang yapos niya’t pagkalinga sa akin Ay araw-araw ko ring hinahanap-hanap. At naniniwala akong Darating ang umagang iyon. Maghihintay lamang ako Habang ang kanyang pamana’y Lubos kong aarugain ng pag-ibig at pag-aalalay.
0
Jun 30, 2021
Jun 30, 2021 at 11:23 AM UTC
psalmiseta
Pastulan
062721 Doon sa parteng may tubig sa aming bakuran Ay natagpuan ko ang hiwaga ng bawat nilalang Na araw-araw na sumasalubong sa'kin Buhat sa paggayak sa umaga’t hapon. Silang mga nakabihis ng puti Ay sabay-sabay na sisigaw ng aking ngalan At bagamat hindi ko rin wari Ang lenggwahe na kanilang taglay, Ay para bang kampante akong Sila’y akayin at alalayang maitawid Sa bawat araw nang may galak sa puso. Tila ba sa bawat araw Na itiunuro sa akin ni Tatay noon, Ay natututo na rin akong Makiramdam at makialam. Ito yung tipong kaya ko na rin palang Arugain ang hindi akin Ngunit ang bawat binhi Ay ngayo’y itinuturing ko ng kayamanan. T'wing nakatirik ang araw Ay agaran kong kukumbinsihin ang aking sariling Gumayak na't lisanin ang aking higaan At kamustahin ang mga ito. Tangan ko ang kahoy na gawad ni Tatay sa akin, At balewala ang putikang aking sasadyain. Bilin nya nga sa aki’y wag ko raw hahayaang Lubugan na ako ng araw Bago ko pa yakapin ang responsibilidad Na iniatang nya sa akin. Sa yaman ng kalikasan Ay wala na akong magiging dahilan pa Upang kalimutan ang aking pagkatawag At sila’y pabayaan Sa matatalim na ngipin ng ibang mga nilalang. Silang sa pagsapit ng dilim Ay nakabantay lamang at handang sunggabin Ang bawat naliligaw ng landas. Sa tubig, sa batis at ilog Ay akin naman silang aalalayan Ang galak ko habang sila'y hinahayaang Busugin ang kanilang mga sarili Sa berdeng kalupaa’y walang katumbas. Pagkat dito ko sila nasisilayan At napagtatantong totoo nga ang sabi sa akin ni Tatay. Ni hindi ko na kailangang maglakbay Patungo sa kung saan mang siyudad Matamasa lamang ang tunay na kaligayahan Pagkat sa akin ay sapat na Ang sundin ko ang bilin ni Tatay. Malayo pa ang umagang Kami’y maghahawak kamay. Ang yapos niya’t pagkalinga sa akin Ay araw-araw ko ring hinahanap-hanap. At naniniwala akong Darating ang umagang iyon. Maghihintay lamang ako Habang ang kanyang pamana’y Lubos kong aarugain ng pag-ibig at pag-aalalay.
Continue reading...
59
#120515 Sinuot ko ang mata, nang manlabo sayo Mapagbalat-kayo na naman, Pati ba maskara'y susuotin sa harap mo? Sa pag-istambay mo'y may daplis ng mata, Ni hindi nga nasilayan iyong angkas. Pagkat umaanod ang puso, Takot sa bakal na lambat. Ngalan ko'y sambit ng di kilalang tinig, Kaya't ako'y napalingon, Hindi sa puso mo't baka mapasabit. Siyang angkas mo'y siya palang kadugo rin, Napabuntong-hininga, pagkat walang iba. Makitid sa utak kung pagbubulay-bulayan pa, Hindi makatakbo ang pusong napatid sayo, Pilit na nagtatapon ng panandang may tanong, Baka sakali, baka sakaling masaklolohan mo. Iniiibig kita -- Iniibig lisanin.
0
Dec 9, 2015
Dec 9, 2015 at 7:36 AM UTC
psalmiseta
False Glasses
#120515 Sinuot ko ang mata, nang manlabo sayo Mapagbalat-kayo na naman, Pati ba maskara'y susuotin sa harap mo? Sa pag-istambay mo'y may daplis ng mata, Ni hindi nga nasilayan iyong angkas. Pagkat umaanod ang puso, Takot sa bakal na lambat. Ngalan ko'y sambit ng di kilalang tinig, Kaya't ako'y napalingon, Hindi sa puso mo't baka mapasabit. Siyang angkas mo'y siya palang kadugo rin, Napabuntong-hininga, pagkat walang iba. Makitid sa utak kung pagbubulay-bulayan pa, Hindi makatakbo ang pusong napatid sayo, Pilit na nagtatapon ng panandang may tanong, Baka sakali, baka sakaling masaklolohan mo. Iniiibig kita -- Iniibig lisanin.
Continue reading...
19
Katoto Sa simula lang ang kasiyahan, At nauwi lang ito sa hindi pagpapansinan, Ilangan, dedmahan, at walang kibuan, Tila ang magandang samahan ay ating nalimutan. Ang araw ay lumipas man, Nakatagpo tayo ng kanya-kanyang kaibigan, Ngunit ang koneksyon ng ating samahan, Ay laging gugunitain at babalikan. Sa t’wing nakikitang nag kukulitan, Alaala noon ay nababalikan, Kung hindi ko lang sana inamin, Ganon pa rin ang ating pagtingin. Anong dapat kong gawin?, Upang ito ay aking lisanin?, Ang tunay kong damdamin, Na para sa’yo na binalewala mo rin. -
0
Sep 21, 2018
Sep 21, 2018 at 1:43 PM UTC
jharyllekeisha
Katoto
Katoto Sa simula lang ang kasiyahan, At nauwi lang ito sa hindi pagpapansinan, Ilangan, dedmahan, at walang kibuan, Tila ang magandang samahan ay ating nalimutan. Ang araw ay lumipas man, Nakatagpo tayo ng kanya-kanyang kaibigan, Ngunit ang koneksyon ng ating samahan, Ay laging gugunitain at babalikan. Sa t’wing nakikitang nag kukulitan, Alaala noon ay nababalikan, Kung hindi ko lang sana inamin, Ganon pa rin ang ating pagtingin. Anong dapat kong gawin?, Upang ito ay aking lisanin?, Ang tunay kong damdamin, Na para sa’yo na binalewala mo rin. -
Continue reading...
18
Mahal ko, noong ako'y iyong lisanin, Puso ko'y namatay din, HIndi mo man lang ako napansin, Dahil ika'y masaya na din. Paano ako, ako na nagaantay pa din sayo, ako na kahit papaano, minahal ka pero ito ako mahal ka pa din hanggang ngayon, Dahil di ko matanggal sa isip ko na wala na pala tayo. Paano ako na nagmahal ng todo sayo. Binigay lahat ng gusto mo at kahit papaano minahal mo din naman ako. Paano ang pagmamahalan natin? Hindi na ba natin ito maibabalik muli? Mahal pa din naman kita, kahit na namamatay na ako. Paano ako na minamahal ka pa din? Ganito nalang ba tayo, hanggang ngayon andito ka pa din! Hindi matanggal sa aking isip. Paano? Paano ako? Itong tangang nagaantay pa din sayo.
0
Nov 18, 2017
Nov 18, 2017 at 2:38 AM UTC
michelle-yao
Paano?
Mahal ko, noong ako'y iyong lisanin, Puso ko'y namatay din, HIndi mo man lang ako napansin, Dahil ika'y masaya na din. Paano ako, ako na nagaantay pa din sayo, ako na kahit papaano, minahal ka pero ito ako mahal ka pa din hanggang ngayon, Dahil di ko matanggal sa isip ko na wala na pala tayo. Paano ako na nagmahal ng todo sayo. Binigay lahat ng gusto mo at kahit papaano minahal mo din naman ako. Paano ang pagmamahalan natin? Hindi na ba natin ito maibabalik muli? Mahal pa din naman kita, kahit na namamatay na ako. Paano ako na minamahal ka pa din? Ganito nalang ba tayo, hanggang ngayon andito ka pa din! Hindi matanggal sa aking isip. Paano? Paano ako? Itong tangang nagaantay pa din sayo.
Continue reading...
22
Dati-rati, palagi kong hinahangad sa sarili — Sana'y dumating na ang panahong magagawa ko nang lisanin. Dati-rati, palagi kong sinasabi na kaya ko na, Sapat na siguro ang dekantong taon na paghahanda at pinagsamahan natin. Dati-rati, tila ayaw ko nang manatili sa likod ng mga dakilang poste kung tawagin, Naging uhaw sa naghihintay na mala-karagatang pangarap na sisisirin. Dati-rati, ang kasalukuyang pagkakataon ang pinaka-inaasam, Ngayon ikaw ang nais muling masilayan at makapiling lamang. Alam ko malalim pa ang aking sisisirin, Para sa pangarap at pagbabagong minimithi. At sa bagong umagang darating, patuloy ko sanang maisabuhay ang mga aral na iyong ibinahagi.
0
Jan 22, 2018
Jan 22, 2018 at 5:12 AM UTC
missp
DATI
Dati-rati, palagi kong hinahangad sa sarili — Sana'y dumating na ang panahong magagawa ko nang lisanin. Dati-rati, palagi kong sinasabi na kaya ko na, Sapat na siguro ang dekantong taon na paghahanda at pinagsamahan natin. Dati-rati, tila ayaw ko nang manatili sa likod ng mga dakilang poste kung tawagin, Naging uhaw sa naghihintay na mala-karagatang pangarap na sisisirin. Dati-rati, ang kasalukuyang pagkakataon ang pinaka-inaasam, Ngayon ikaw ang nais muling masilayan at makapiling lamang. Alam ko malalim pa ang aking sisisirin, Para sa pangarap at pagbabagong minimithi. At sa bagong umagang darating, patuloy ko sanang maisabuhay ang mga aral na iyong ibinahagi.
Continue reading...
11
Mahal, napakasarap sa pakiramdam ko noon ang isipin na tayong dalawa ay aabot sa panibagong taon. Ngunit hindi pa pala ito sigurado. Dahil sa pagwawakas ng taong 'yon, Ay siyang pagtatapos na rin pala ng ating relasyon. Mahal, hindi ko inakala. Hindi ko inakalang magagawa mo kong iwan. Hindi ko inakalang magagawa mo kong saktan. Hindi ko inakalang ang huling araw ng taon, ay huling araw na rin ng pagsasama natin sa isang relasyon. Mahal, bakit mo ako iniwan? Bakit mo ako inayawan? Mahal ika'y aking inasahan, Sa mga pangakong iyong binitawan. Ikaw ang dahilan ng aking kaligayahan. Ikaw ang dahilan ng aking paglaban. At sa di ko inaasahan, Ikaw rin pala ang siyang dahilan ng aking kalungkutan. Ano ba ang dahilan ng pagsuko mo sa ating pinagsamahan? Dahil ba meron ka ng bagong kaligayan, O bagong kasintahan? Umabot ang ilang buwan at nagkukulitan parin tayo. Binibigyan mo ko ng motibo na ika'y babalik. Teka, binibigyan mo nga ba ako? O ako lang talaga ang nagbibigay ng kulay sa bawat kilos na ginagawa mo? Mahal, babalik ka pa bang talaga? o hindi mo lang talaga ako maiwan dahil may kailangan ka pa? Mahal, sabihin mo na ako na ang nagmamakaawa. Dahil ayoko nang masaktan at umasa pa. Ayoko nang umiyak muli sa parehong dahilan. Parehong dahilan ng iyong paglisan. Paglisan na kahit ilang buwan na ang lumipas, ay hindi ko magawang limutan. Mahal, paano na ang mga plano natin? Paano na ang mga pangarap natin? Paano na ang mga pangako natin? Paano na ang mga memorya natin. Mga memoryang nagsisilbing matinding kalaban para sa akin, Dahil hindi ko ito magawang lisanin. Sapagkat ang mga ito na lamang ang natira, Memorya nung mga panahong ikaw pa ay akin. Naalala ko bigla, Kung saan tayo unang nagkita, Kung saan tayo unang nagkakilala, Kung saan tayo unang nagsama, Kung paano tayo nagsimula, Kung paano tayo nagmahalan na tila ba wala ng hangganan. Pero sa hindi ko inaasahan, Ikaw rin pala ay lilisan, Ang mga pangako rin pala ay mabibitawan, Masakit man sabihin ang huljng katagang ito, Ngunit, paalam na mahal ko.
0
Apr 6, 2020
Apr 6, 2020 at 5:18 AM UTC
lianneesrg
Huling araw
Mahal, napakasarap sa pakiramdam ko noon ang isipin na tayong dalawa ay aabot sa panibagong taon. Ngunit hindi pa pala ito sigurado. Dahil sa pagwawakas ng taong 'yon, Ay siyang pagtatapos na rin pala ng ating relasyon. Mahal, hindi ko inakala. Hindi ko inakalang magagawa mo kong iwan. Hindi ko inakalang magagawa mo kong saktan. Hindi ko inakalang ang huling araw ng taon, ay huling araw na rin ng pagsasama natin sa isang relasyon. Mahal, bakit mo ako iniwan? Bakit mo ako inayawan? Mahal ika'y aking inasahan, Sa mga pangakong iyong binitawan. Ikaw ang dahilan ng aking kaligayahan. Ikaw ang dahilan ng aking paglaban. At sa di ko inaasahan, Ikaw rin pala ang siyang dahilan ng aking kalungkutan. Ano ba ang dahilan ng pagsuko mo sa ating pinagsamahan? Dahil ba meron ka ng bagong kaligayan, O bagong kasintahan? Umabot ang ilang buwan at nagkukulitan parin tayo. Binibigyan mo ko ng motibo na ika'y babalik. Teka, binibigyan mo nga ba ako? O ako lang talaga ang nagbibigay ng kulay sa bawat kilos na ginagawa mo? Mahal, babalik ka pa bang talaga? o hindi mo lang talaga ako maiwan dahil may kailangan ka pa? Mahal, sabihin mo na ako na ang nagmamakaawa. Dahil ayoko nang masaktan at umasa pa. Ayoko nang umiyak muli sa parehong dahilan. Parehong dahilan ng iyong paglisan. Paglisan na kahit ilang buwan na ang lumipas, ay hindi ko magawang limutan. Mahal, paano na ang mga plano natin? Paano na ang mga pangarap natin? Paano na ang mga pangako natin? Paano na ang mga memorya natin. Mga memoryang nagsisilbing matinding kalaban para sa akin, Dahil hindi ko ito magawang lisanin. Sapagkat ang mga ito na lamang ang natira, Memorya nung mga panahong ikaw pa ay akin. Naalala ko bigla, Kung saan tayo unang nagkita, Kung saan tayo unang nagkakilala, Kung saan tayo unang nagsama, Kung paano tayo nagsimula, Kung paano tayo nagmahalan na tila ba wala ng hangganan. Pero sa hindi ko inaasahan, Ikaw rin pala ay lilisan, Ang mga pangako rin pala ay mabibitawan, Masakit man sabihin ang huljng katagang ito, Ngunit, paalam na mahal ko.
Continue reading...
49
HANGIN Ika'y aking iibigin Hanggang ako'y iyong lisanin. Yan ang pangko sa pag-iibigan natin. Ngayon dumating na ang oras na akoy iyong lilisanin. Mahal, isa lamang ang aking bilin Mahalin ka sana nya, higit ng pagmamahal ko. Mahal, alam mo walang paraan upang ikay limutin. Walang manggagamot ang kayang gumamot sa pusong nagdudurugo sa yamot. Mahal, mamahalin kita hanggang ako'y iyong lisanin Yan ang pangako natin. Pero ngayong ikay lumisan na akala ko mawawala na.. Pero nandito pa. Pagibig na alay sayo. Mahal hindi ko na kaya. Ang sakit sakit na. Hindi na ako makahinga dahil puro letra ng ngalan mo ang aking nahihinga. Mahal ang sakit sakit na.. Namakita kang may kasama ibang. Mahal, naalala mo pa ba, Yung sinabi kong ako'y may asthma? Mahal hindi ko na kaya.. Para kang hangin na punong puno ng polusyon nagnasasanhi ng hirap ko sa paghinga, ngayon. Ngayon! Mahal, masakit na ang bawat paghinga.. Kaya, bibitiwan na kita.
0
Oct 6, 2018
Oct 6, 2018 at 1:32 PM UTC
HAN1004
Hangin
HANGIN Ika'y aking iibigin Hanggang ako'y iyong lisanin. Yan ang pangko sa pag-iibigan natin. Ngayon dumating na ang oras na akoy iyong lilisanin. Mahal, isa lamang ang aking bilin Mahalin ka sana nya, higit ng pagmamahal ko. Mahal, alam mo walang paraan upang ikay limutin. Walang manggagamot ang kayang gumamot sa pusong nagdudurugo sa yamot. Mahal, mamahalin kita hanggang ako'y iyong lisanin Yan ang pangako natin. Pero ngayong ikay lumisan na akala ko mawawala na.. Pero nandito pa. Pagibig na alay sayo. Mahal hindi ko na kaya. Ang sakit sakit na. Hindi na ako makahinga dahil puro letra ng ngalan mo ang aking nahihinga. Mahal ang sakit sakit na.. Namakita kang may kasama ibang. Mahal, naalala mo pa ba, Yung sinabi kong ako'y may asthma? Mahal hindi ko na kaya.. Para kang hangin na punong puno ng polusyon nagnasasanhi ng hirap ko sa paghinga, ngayon. Ngayon! Mahal, masakit na ang bawat paghinga.. Kaya, bibitiwan na kita.
Continue reading...
29
di ko alam kung ano ba ang mga salitang gagamitin para lamang maniwala ka sa akin di ko alam kung paano ka kukumbinsihin na ako na ay patawarin paano ko ba sisimulan na suyuin ka kung ikaw mismo ayaw ng magpakita di kita masisisi sapagkat ako naman ang nagkamali nagkamali ako na di ka naipaglaban dahil sa aking kaduwagan ang pag-iwan ko sayo ay wala nang mas sasakit pa dahil mahal ang hirap para sa akin na lisanin ka kung iniisip mo na masaya ako nagkakamali ka mahal ko hindi lang ikaw ang lumuluha hindi lang ikaw ang nasaktan dahil triple pa nang nararamdaman mo ang sakit na nararamdaman ko dahil hindi na sapat yung pagmamahal ko para samahan kang labanan ang mga pagsubok sa relasyong ito di mo kailangan ng duwag na gaya ko ang kailangan mo ay yung taong kaya kang ipaglaban hanggang sa dulo KAYA MAHAL PATAWARIN MO AKO MALAYA KA NA ITO ANG MASASABI KO MAHAL KITA PERO DI AKO ANG KARAPAT-DAPAT PARA SAYO
0
Aug 27, 2018
Aug 27, 2018 at 2:24 AM UTC
princessbalagtas
Patawad
di ko alam kung ano ba ang mga salitang gagamitin para lamang maniwala ka sa akin di ko alam kung paano ka kukumbinsihin na ako na ay patawarin paano ko ba sisimulan na suyuin ka kung ikaw mismo ayaw ng magpakita di kita masisisi sapagkat ako naman ang nagkamali nagkamali ako na di ka naipaglaban dahil sa aking kaduwagan ang pag-iwan ko sayo ay wala nang mas sasakit pa dahil mahal ang hirap para sa akin na lisanin ka kung iniisip mo na masaya ako nagkakamali ka mahal ko hindi lang ikaw ang lumuluha hindi lang ikaw ang nasaktan dahil triple pa nang nararamdaman mo ang sakit na nararamdaman ko dahil hindi na sapat yung pagmamahal ko para samahan kang labanan ang mga pagsubok sa relasyong ito di mo kailangan ng duwag na gaya ko ang kailangan mo ay yung taong kaya kang ipaglaban hanggang sa dulo KAYA MAHAL PATAWARIN MO AKO MALAYA KA NA ITO ANG MASASABI KO MAHAL KITA PERO DI AKO ANG KARAPAT-DAPAT PARA SAYO
Continue reading...
26
'Wag ka ng manatili Kung ako ay plano mo lang rin namang lisanin.
0
Aug 17, 2015
Aug 17, 2015 at 10:14 PM UTC
c-entralperked
Untitled
'Wag ka ng manatili Kung ako ay plano mo lang rin namang lisanin.
Continue reading...
2
Hanggang sa pangarap nalang ba kita aabutin? Kahit sa pagtanda ko'y mas lalong hindi na kita kayang akyatin. Hanggang sa mga huling hininga ko'y patuloy parin kitang papangarapin, na sana; sana'y masilayan ka man lang bago ang mundong ito'y lisanin. At 'sabay ng pagpikit ng aking dalawang mata'y babaunin kita hanggang sa aking huling hantungan. Upang maiparamdam sa'yo na minsan; minsa'y may isang babaeng nangarap na akyatin ka hanggang sa kanyang kamatayan. Ang pangarap ko'y kay hirap abutin.
0
Feb 25, 2020
Feb 25, 2020 at 3:54 AM UTC
moon-2
*Pangarap*
Hanggang sa pangarap nalang ba kita aabutin? Kahit sa pagtanda ko'y mas lalong hindi na kita kayang akyatin. Hanggang sa mga huling hininga ko'y patuloy parin kitang papangarapin, na sana; sana'y masilayan ka man lang bago ang mundong ito'y lisanin. At 'sabay ng pagpikit ng aking dalawang mata'y babaunin kita hanggang sa aking huling hantungan. Upang maiparamdam sa'yo na minsan; minsa'y may isang babaeng nangarap na akyatin ka hanggang sa kanyang kamatayan. Ang pangarap ko'y kay hirap abutin.
Continue reading...
6
Yapos parin ako ng ala-ala ng isang madilim na hapon; tulala sa durungawan ng paborito nating kainan, at namamangha sa rumaragasang ulan. Lubhang napakalamig ng hangin. Katawan ko na'y giniginaw subalit ayaw pa lisanin kan'yang upuan. Na para bang may hinihintay na biglang lumitaw mula sa kawalan. Nag-babakasakali na ika'y mapadaan, huminto sa aking harapan. Mapakinggan muli mula sa bigat ng pag-patak ng ulan ang iyong tinig-- nais muling boses mo aking marinig. Ngunit sa mga sandaling ito, habang lumalakas ang buhos ng ulan, malabo na nga kitang tuluyang mahagkan; sumilong kana sa panibagong kainan, na kung saan bago mo na paboritong puntahan-- kasama mo yong kasintahan.
0
Jan 2, 2021
Jan 2, 2021 at 10:14 AM UTC
Lecius
"Sisilayan nalang mula sa mga ala-ala"
Yapos parin ako ng ala-ala ng isang madilim na hapon; tulala sa durungawan ng paborito nating kainan, at namamangha sa rumaragasang ulan. Lubhang napakalamig ng hangin. Katawan ko na'y giniginaw subalit ayaw pa lisanin kan'yang upuan. Na para bang may hinihintay na biglang lumitaw mula sa kawalan. Nag-babakasakali na ika'y mapadaan, huminto sa aking harapan. Mapakinggan muli mula sa bigat ng pag-patak ng ulan ang iyong tinig-- nais muling boses mo aking marinig. Ngunit sa mga sandaling ito, habang lumalakas ang buhos ng ulan, malabo na nga kitang tuluyang mahagkan; sumilong kana sa panibagong kainan, na kung saan bago mo na paboritong puntahan-- kasama mo yong kasintahan.
Continue reading...
4