Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"kalalim" poems
Paano kung sabihin ko sa’yong patapos na, Na ang dulo’y abot na ng aking mga mata? Ngunit sa bawat hakbang kong papalayo sa’yo, Tila ba ang loob ko’y napupuno ng bato. Paano kung sabihin ko sa’yong ayoko na, Na hindi ko na kaya kung patatagalin pa? Sapagkat ga’no man kalalim akong nahulog, Natatapos din ang himig ng awit at tugtog. Paano kung sabihin ko sa’yong panahon na, Para sa pagpalaya natin sa isa’t isa? Dahil kahit gusto ko mang kumapit pa sa’yo, Pareho tayong mapapako kung ‘di lalayo. Paano kung sabihin ko sa’yong paalam na? Salamat sa mga ala-ala nating dal’wa, At patawad sapagkat hindi napanindigan, Ang unang pagsuyong ating inaalagaan. Mahal, pa’no kung sabihin ko ang lahat ng ‘to, Nadarama mo rin ba ang sakit na taglay ko? Kung ang puso kong nasa iyo ay sugatan na, Pa’no ko pang masasabing— mahal pa rin kita.
0
Dec 7, 2016
Dec 7, 2016 at 8:05 AM UTC
Unang Pagsuyo
kung ang tula ay di akma sa paksa ng may akda ano pang talim meron ang talinghaga kung wala nang talas sa bawat talastasan nitong nagbabagang hidwaan ng tugmaan sa palabigkasan ng huwarang balagtasan meron pa nga bang halaga ang mga rima sa tuwinang wala namang ka-eskrima ang taludturang may tatlo-hang tugma manapa'y pakinggan itong aking mga tagong himig bagkos nga ako ri'y gawaran ng batikos sa aking hilig sapagkat mayroong hiwa ang susunod kong pahiwatig meron akong ikukuwento mga saknong na naimbento ito'y mula pa sa " KONTENTO " sa una niyong bahagi ano daw ang sinabi? heto't muli kong ihahabi ang hadlang at paslang na kapwa pumailanlang sa makatang may lalang 1) " may saboy ang liyab kapag naidadarang " (fire) 2) " sa simoy at alimuom na hindi pahaharang " (wind) 3) " anomang sisidlan, tining ay iindayog kapag umaapaw " (water) 4) " gaano man kalalim hukay, pagtapak sa lapag mababaw " (earth) 5) matapos ang pagyuko ,,,,tingalain ang Kaitaasan ....Ika-limang KONTENTO (love) ---walang hanggang mararanasan! 1) APOY 2) HANGIN 3) TUBIG 4) LUPA 5) PAG-IBIG
0
Jan 7, 2016
Jan 7, 2016 at 8:09 AM UTC
~lakbay-diwa~
Gusto ko ng panibagong balat. Iyong maputi at makinis. Mala porselana, Na halos kuminang tuwing masisinagan ng araw. Kabisado ko ang bilang ng araw, Na ginugugol sa ilalim ng araw kakabanat. Ngunit, Ang panibagong balat, Hindi nito ako kayang protektahan, alam ko. Lilimitahan lamang nito ang mga nalalaman ko. Ngunit, Sa panibagong balat, nais ko magsimula. Kilalanin at kalimutan ng halos magkasabay, Ang imahe ng nakakadiri kong balat. Bilang ang peklat. Sukat ko kung gaano kalalim ito, Noong sugat pa lamang. Kaya ko gusto ng bagong balat para pagtakpan ito. Baka sakaling iwasto ng bago kong balat, Ang mga naimali ko. Makikilala kaya ako ng ibang tao, Sa bagong balat na suot ko? Marahil hindi, sana hindi, panigurado hindi. Nais kong magtago, Sa paraan kung paano ako lulutang ng hubo't hubad. Nang hindi ko na itatakip, Ang aking palad sa aking dibdib, Dahon sa ibaba ng puson. Isisigaw ko ang salitang "PUTA!" ng napakalakas, Halos magsisilabas Ang mga putang mismong makakarinig, At yayakapin ko sila. Dahil bago ang balat ko, ito'y mainit. Kumpara sa nahamugan kong balat kagabi. Malinis, Kumpara sa balat kong may dampi ng mabahong laway. Mabango, Kumpara sa mumurahing aficionado na nahaluan Ng pawis ni Ricardo kagabi. Bagong balat. Ibebenta ko ang luma kong balat, Sa gabing ito. Bilhin mo ang aking balat. May panibago bukas, Pag-asa, hamon, Mantikilya sa loob ng pandesal. Gamit ang luma kong balat, Makakabili pa ba ako ng bago? Magkaiba ang bagong uri sa bagong palit. Ang balat ko, nalaspag na. Tulad ng puti kong damit, Hindi na ito puti. Marumi ang titig ko. Marumihin ang aking naisuot. Ang balat ko ay puno ng mantsa, Ngunit bago ang aking suot ngayon, bagamat, Iisa parin ng uri. Balat na nakalaan para ulitin ang pagrumi at Yurak sa puti kong suot. Bagong balat, kulay puti. Wala na akong maisuot. Hubad na ang aking puri. Hindi ko masuot ang salapi. Magkano pera mo? Tara? Nais mo bang makita ang aking balat?
0
Dec 13, 2017
Dec 13, 2017 at 10:01 AM UTC
Mahabang Sigarilyo, Mahabang Gabi ni Maria.
Gusto ko ng panibagong balat. Iyong maputi at makinis. Mala porselana, Na halos kuminang tuwing masisinagan ng araw. Kabisado ko ang bilang ng araw, Na ginugugol sa ilalim ng araw kakabanat. Ngunit, Ang panibagong balat, Hindi nito ako kayang protektahan, alam ko. Lilimitahan lamang nito ang mga nalalaman ko. Ngunit, Sa panibagong balat, nais ko magsimula. Kilalanin at kalimutan ng halos magkasabay, Ang imahe ng nakakadiri kong balat. Bilang ang peklat. Sukat ko kung gaano kalalim ito, Noong sugat pa lamang. Kaya ko gusto ng bagong balat para pagtakpan ito. Baka sakaling iwasto ng bago kong balat, Ang mga naimali ko. Makikilala kaya ako ng ibang tao, Sa bagong balat na suot ko? Marahil hindi, sana hindi, panigurado hindi. Nais kong magtago, Sa paraan kung paano ako lulutang ng hubo't hubad. Nang hindi ko na itatakip, Ang aking palad sa aking dibdib, Dahon sa ibaba ng puson. Isisigaw ko ang salitang "PUTA!" ng napakalakas, Halos magsisilabas Ang mga putang mismong makakarinig, At yayakapin ko sila. Dahil bago ang balat ko, ito'y mainit. Kumpara sa nahamugan kong balat kagabi. Malinis, Kumpara sa balat kong may dampi ng mabahong laway. Mabango, Kumpara sa mumurahing aficionado na nahaluan Ng pawis ni Ricardo kagabi. Bagong balat. Ibebenta ko ang luma kong balat, Sa gabing ito. Bilhin mo ang aking balat. May panibago bukas, Pag-asa, hamon, Mantikilya sa loob ng pandesal. Gamit ang luma kong balat, Makakabili pa ba ako ng bago? Magkaiba ang bagong uri sa bagong palit. Ang balat ko, nalaspag na. Tulad ng puti kong damit, Hindi na ito puti. Marumi ang titig ko. Marumihin ang aking naisuot. Ang balat ko ay puno ng mantsa, Ngunit bago ang aking suot ngayon, bagamat, Iisa parin ng uri. Balat na nakalaan para ulitin ang pagrumi at Yurak sa puti kong suot. Bagong balat, kulay puti. Wala na akong maisuot. Hubad na ang aking puri. Hindi ko masuot ang salapi. Magkano pera mo? Tara? Nais mo bang makita ang aking balat?
Continue reading...
67
may saboy ang liyab kapag naidadarang,, sa simoy at alimuom na di pahaharang,, anumang sisidlan,,tining ay iindayog kapag umaapaw. gaano man kalalim hukay,,pagtapak sa lapag mababaw. ""basura man nga sa paningin meron din namang saloobin bakit di kaya minsan ay buklatin marahang hagurin bago simsimin ....."" yaong dapat ay apat,sa unang saknong nakasiwalat tila bugtong-dugtong,pawang sa sahig ay nag-kalat wag mabahala sa bawat isang paglamukos na tapon may gantimpala sa bawat nakakuyumos na hamon ! huling bilang panlima,,,,,  lambing ang hiling  kaya 'wag iiling! sa bawat nilalaman ng kuyumpit na papel minsan ay itinuring. sa aking pagbabalik,ako'y nasasabik at di na nga nagpatumpik-tumpik siphayo,simbuyo at silakbo!Ang mga ito'y bunga ng higit pa sa isang halik
0
Nov 14, 2015
Nov 14, 2015 at 1:29 AM UTC
" KONTENTO "
Hindi ko na kaya ang nararamdaman umaapaw, sobra na sa pag-indak ay nais ilabas ang pagkahumaling sa katotohanan na hindi ko na masukat kung gaano kalalim ako nahulog sa iyo
0
May 11, 2015
May 11, 2015 at 12:07 AM UTC
Silakbo
Takot akong mag-isa Takot akong harapin ang apat na dingding na makakasama ko sa gabi Narinig na nila akong kumanta Ng mga sinasayawan ng kalungkutan na himig Takot akong kamustahin ng mga unan na nabulungan na ng mga kasalanan Ng mga kumpisal ng mga pinakatatago kong lihim Naulanan na sila ng mga luha Na resulta ng ilang beses na pagtalalo Na nagaganap sa utak ko Hindi ko rin maintindihan Walang nakakaalam Na sa tuwing gabi na tanging ang hininga ko lang ang naririnig tanging ang puso na lang ang may ganang magdagdag ng segundo, paulit-ulit walang nakakaalam kung gaano kalalim ang nilalakbay ng isip, kung gaano kadilim ang suhestiyon ng mga boses na nagtatakda madalas na akong nakikinig sa kanila pinipilit kong bugawin ngunit mas malakas sila sa ‘kin natatakot akong mag isa natatakot ako sa mga gabing ako lang ang nagpapatulog sa sarili natatakot ako sa mga susunod pa _hindi ka ba natatakot sa mga boses na nagpapatulog sa 'yo tuwing gabi?_
0
Jan 17, 2018
Jan 17, 2018 at 8:45 AM UTC
Untitled
Kung hindi ngayon kailan? hanggang kailan mapipigilan malikmata sa abang isipan? Lumulobog nga ba o sadyang pasikat pa lang ang araw Kong nagigisnan? Hanggang saan pa ba ang kayang tanawin ng inyong kalooban? 'gang sa likod ba ng mga lilang ulap at mala-kahel na papawirin? Tulad rin ba niya ang inyong mga mata na mayroong tanglaw at panglaw? Sa kung gaano kalalim ang lawak ng karagatan sa taglay nitong saklaw? Kung kayo ang nasa katayuan ng namamasdan **** katauhan.. Mababatid ninyo kaya kung paano niya minamalas ang nasa kanyang harapan? Sa pakiwari ko'y hindi sapagkat talos kong nadaramang higit ng inyong mga puso... Na ang nilikhang inyong nakikita ay walang nakikita sa malayong ibayo ! Hindi dahil sa siya ay naiinip lang na makita na ang kanyang minamahal.. Ang tutoo nangangamba na ako na baka hindi na niya maantay ang resulta ng aking pagpapagal. Sapagkat kung ano man ang nilalarawan ng bawat kapaligiran.. Pikit mata ko na ipinipinta ang mga sandali kung paano ko siya daratnan ! Kaya ngayon na ang tamang oras At di ko na kaya na ipagpabukas upang sabihin sa kanya na hindi na ako mamamalakaya. Mahal heto na ako sa iyong likuran.. 'Wala akong hilang sagwan', Ang bulong ko sa aking isipan.. Tatakpan ko ang iyong mga matang namamalakaya Hanggang sa ang aninag mo muling maging malaya.. Dahil ang araw na ito ay hindi takipsilim para sa ating dalawa Bagkos ang liwanag nating inaasam ay binibigay na ng bukang-liwayway !!! Ngunit mga katoto kung ang sagot ninyo ay Oo.. Marahil inyo nang napag-isipan mga binibini at mga ginoo "... Na kung minsan bago pa tayo may mapagmasdan Madalas hindi agad namamasid ang lihim na kagandahan" Bihira man bigkasin ang kasabihang... " magkaiba yung may tinitingnan sa mayroong tinititigan "
0
Nov 1, 2020
Nov 1, 2020 at 8:07 AM UTC
**Binuhay na Larawan**
Kung hindi ngayon kailan? hanggang kailan mapipigilan malikmata sa abang isipan? Lumulobog nga ba o sadyang pasikat pa lang ang araw Kong nagigisnan? Hanggang saan pa ba ang kayang tanawin ng inyong kalooban? 'gang sa likod ba ng mga lilang ulap at mala-kahel na papawirin? Tulad rin ba niya ang inyong mga mata na mayroong tanglaw at panglaw? Sa kung gaano kalalim ang lawak ng karagatan sa taglay nitong saklaw? Kung kayo ang nasa katayuan ng namamasdan **** katauhan.. Mababatid ninyo kaya kung paano niya minamalas ang nasa kanyang harapan? Sa pakiwari ko'y hindi sapagkat talos kong nadaramang higit ng inyong mga puso... Na ang nilikhang inyong nakikita ay walang nakikita sa malayong ibayo ! Hindi dahil sa siya ay naiinip lang na makita na ang kanyang minamahal.. Ang tutoo nangangamba na ako na baka hindi na niya maantay ang resulta ng aking pagpapagal. Sapagkat kung ano man ang nilalarawan ng bawat kapaligiran.. Pikit mata ko na ipinipinta ang mga sandali kung paano ko siya daratnan ! Kaya ngayon na ang tamang oras At di ko na kaya na ipagpabukas upang sabihin sa kanya na hindi na ako mamamalakaya. Mahal heto na ako sa iyong likuran.. 'Wala akong hilang sagwan', Ang bulong ko sa aking isipan.. Tatakpan ko ang iyong mga matang namamalakaya Hanggang sa ang aninag mo muling maging malaya.. Dahil ang araw na ito ay hindi takipsilim para sa ating dalawa Bagkos ang liwanag nating inaasam ay binibigay na ng bukang-liwayway !!! Ngunit mga katoto kung ang sagot ninyo ay Oo.. Marahil inyo nang napag-isipan mga binibini at mga ginoo "... Na kung minsan bago pa tayo may mapagmasdan Madalas hindi agad namamasid ang lihim na kagandahan" Bihira man bigkasin ang kasabihang... " magkaiba yung may tinitingnan sa mayroong tinititigan "
Continue reading...
38
Unti-unti nang pinapalitan ng kadiliman ang langit na kanina'y kay liwa-liwanag pa. Nakaupo ka sa aking tabi, tumitingala sa langit habang ang puso ko'y bumibilis ang pagtibok habang lumilipas ang mga sekundo. Kasabay ng pagpintig sa kalalim-laliman ng aking sarili, ay ang pagbaba ng mainit na araw na sumisikat sa atin at ginagawang mala-ginto ang iyong kutis; kapalit nito ang maluwalhati na buwan na kasing hugis ng iyong nakakaginhawa na mga mata kapag ika'y tumatawa. Ang sansinukob ay napakalaki at maraming mailalaman; at hindi ko papalapgpasin ang pagkakataon, kahit kailan, na ipaghambing ka roon. Maaaring napakaliit ng iyong katawan, ngunit ang puso **** pagkalaki-laki ay punong puno ng pagmamahal. Ikaw. Ikaw ang aking sansinukob at ang pagmamahal ko ay para sa iyo lamang. Kinuha mo ang aking kamay at hinalikan, ako'y iyong tinanong kung ano nga ba ang nasa isip ko; kaunti nalang ay hindi ko na mapipigilan ang sarili ko at isisigaw ko ang iyong pangalan ng paulit-ulit upang sagutin ng diretso. Ang aking pagkahaling sayo'y katulad ng kalangitan; maaari mang magkaroon ng kadiliman ay babalik parin sa dating anyo na kay ningning. Ikaw ang nagsasabit ng buwan sa langit bawat gabi at ako naman ang tagawilig ng kumikinang na mga bituin sa iyo. Hindi tayo makukumpleto kung wala ang isa't isa, kaya ako'y humihiling bawat gabi na tayo'y hindi magwawalay sa isa't isa. Ninanais ko na ang iyong puso ay habang-buhay na titibok para sa akin, dahil alam ko na ang akin ay titibok para lamang din sa iyo.
0
Feb 17, 2018
Feb 17, 2018 at 10:17 PM UTC
sansinukob
Unti-unti nang pinapalitan ng kadiliman ang langit na kanina'y kay liwa-liwanag pa. Nakaupo ka sa aking tabi, tumitingala sa langit habang ang puso ko'y bumibilis ang pagtibok habang lumilipas ang mga sekundo. Kasabay ng pagpintig sa kalalim-laliman ng aking sarili, ay ang pagbaba ng mainit na araw na sumisikat sa atin at ginagawang mala-ginto ang iyong kutis; kapalit nito ang maluwalhati na buwan na kasing hugis ng iyong nakakaginhawa na mga mata kapag ika'y tumatawa. Ang sansinukob ay napakalaki at maraming mailalaman; at hindi ko papalapgpasin ang pagkakataon, kahit kailan, na ipaghambing ka roon. Maaaring napakaliit ng iyong katawan, ngunit ang puso **** pagkalaki-laki ay punong puno ng pagmamahal. Ikaw. Ikaw ang aking sansinukob at ang pagmamahal ko ay para sa iyo lamang. Kinuha mo ang aking kamay at hinalikan, ako'y iyong tinanong kung ano nga ba ang nasa isip ko; kaunti nalang ay hindi ko na mapipigilan ang sarili ko at isisigaw ko ang iyong pangalan ng paulit-ulit upang sagutin ng diretso. Ang aking pagkahaling sayo'y katulad ng kalangitan; maaari mang magkaroon ng kadiliman ay babalik parin sa dating anyo na kay ningning. Ikaw ang nagsasabit ng buwan sa langit bawat gabi at ako naman ang tagawilig ng kumikinang na mga bituin sa iyo. Hindi tayo makukumpleto kung wala ang isa't isa, kaya ako'y humihiling bawat gabi na tayo'y hindi magwawalay sa isa't isa. Ninanais ko na ang iyong puso ay habang-buhay na titibok para sa akin, dahil alam ko na ang akin ay titibok para lamang din sa iyo.
Continue reading...
6
Lahat tayo ay pantay-pantay sa isang kamay ngunit sa mundong ginagalawan tayo ay nag-aaway away para sa isang tagumpay kahit ang ibang tulad mo ay matapakan wala ka ng pakialam makamit lang ang inaasam-asam, pagtakbo ng matulin pagsisid ng malalim paglipad ng mataas mas mataas pa sa lipad ng mga ungas nag-uunahan sa isang pwesto isang pwesto na walang trono, na kung saan ang mga tao ay wala ng modo, lahat ng nasa baba ay inaapakan parang tuyong dahon tuyong dahon na handang ibaon sa lupa, handang sigaan hanggang maging abo na lang, kamusta ka? isang malaking tanong masaya ka pa ba sa karangyaan na mayroon ka ngayon? nakalimutan mo na atang maging tao? maging tao o kahit man lang magpakatao? o tumuring ng isang tao. sa iyong pagtakbo ika'y madadapa sa iyong pagsisid ika'y malulunod, at sa iyong paglipad ika'y babagsak kung gaano ka katulin mas masakit ang pagkadapa, kung gaano ka kalalim mas mahirap maka-ahon pa at kung gaano ka kataas mas masakit ang pagkabagsak lahat ng bagay ay may kabaligtaran baligtarin mo na ang mga bagay na dapat baligtarin dahil mas mahirap ang iyong sasapitin kapag di mo naagapan ang iyong tatahakin.
0
Feb 26, 2018
Feb 26, 2018 at 11:19 PM UTC
Accept mo
oras ko na inilaan kay daling nalimutan panahon na isinugal sa pagmamahal na wala palang katiyakan ngayo'y nanagnaghoy na sana'y wag **** iwan oras ko na inilaan mga bagay na kay dali kong binitawan na walang pag alinlangan para mapasaya ka lang huli na nang malaman pinaglaruan mo lang para sana sayo to pero ang dali **** tumalikod naglakbay ka sa kabilang daan at bigla na lang naglaho na parang bula hindi man lang nagbabala sana nagpasabi ka nang ako mismo naghatid sayo hindi na sana ako nagbigay ng labis ngayon ako'y naghihinagpis sa pag ibig na ipinilit kong ihandog sa taong hindi naman ako ang kailangan sana nagpasabi ka nang mabawasan man lang ang pagtitiis sa panahon na halos buong buhay ko akalain **** kay dali kong ibigay para sayo kung sana man lang umalis ka ng mas maaga nang hindi pa gaano kalalim ang nadarama nang maagapan ko pa ang sugat na ngayo'y hanggang buto tagos sa kaluluwa ang pagdurusa sana matapos na ang araw gusto ko na magpahinga
0
Jan 3, 2020
Jan 3, 2020 at 2:40 PM UTC
Dapit Hapon