Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
Words
"ibinigay" poems
Anak: "Ika'y Tulang muli't muli'y binabasa ng madla, Na 'di makalilimutan; na binabaon sa alaala Tulang puno ng damdamin na ni nais ipabatid At ang saknong ng pag-ibig Mo'y, Siyang tutugma sa puso kong minsa'y naging sugatan."* Ama: "Minsang ibinigay ko sa iyo ang pagkakataong Unawain ang kahulugan ng kamusmusan. Sa lupaing ugat ng iyong kaluluwa't Siyang kanlungan ng mga pangako Ko't Mga pangarap na laan sayo. Bumangon ka, Anak Ako ang Siyang sasagwan Ako ang aabot sayo." Anak: "Sabay nating kinatha ang tula ng aking buhay; Mga saknong at tugma na sarikulay, Mga katagang baun-baon ko Sa malayu-layong paglalakbay." Ama: "Pagal ka ma'y, Nanahan pa rin sa puso ng bawat isa, Di mo man tiyak ang katiyakan, natitiyak Ko Na ang pag-ibig Ko'y, kailanma'y di ka iiwan. Anak, hanggang sa huling tapon ng lupa At huling tapon ng luha, Hanggang sa huling liwanag Ng itutulos **** kandila, Hanggang sa huling pagpagpag mo Ng sar't saring pangungulila, Patuloy Kitang mamahalin, Anuman ang mangyari." Anak: "Singbigat ng katotohanan At ng pangarap na mala-kalawakan, Ito ang huling handog ng makata **** anak: Ang mabatid kong Ikaw ang buhay na eternal At ako'y isang kathang Ikaw ang tinitingala -- Ikaw ang dinadakila. Ama, ako'y malaya Ikaw ang buhay, Ikaw ang agos Ikaw ang tagumpay; Gisingin Mo ang diwa Ang bugso at alab ng damdaming hilaw Ikaw ang masundan Nang maihain nang patas Ang pag-ibig **** umaapaw." #041215 ‪
0
Apr 23, 2015
Apr 23, 2015 at 8:07 AM UTC
psalmiseta
Pag-ibig na may Tugma (The Love of a Father)
Anak: "Ika'y Tulang muli't muli'y binabasa ng madla, Na 'di makalilimutan; na binabaon sa alaala Tulang puno ng damdamin na ni nais ipabatid At ang saknong ng pag-ibig Mo'y, Siyang tutugma sa puso kong minsa'y naging sugatan."* Ama: "Minsang ibinigay ko sa iyo ang pagkakataong Unawain ang kahulugan ng kamusmusan. Sa lupaing ugat ng iyong kaluluwa't Siyang kanlungan ng mga pangako Ko't Mga pangarap na laan sayo. Bumangon ka, Anak Ako ang Siyang sasagwan Ako ang aabot sayo." Anak: "Sabay nating kinatha ang tula ng aking buhay; Mga saknong at tugma na sarikulay, Mga katagang baun-baon ko Sa malayu-layong paglalakbay." Ama: "Pagal ka ma'y, Nanahan pa rin sa puso ng bawat isa, Di mo man tiyak ang katiyakan, natitiyak Ko Na ang pag-ibig Ko'y, kailanma'y di ka iiwan. Anak, hanggang sa huling tapon ng lupa At huling tapon ng luha, Hanggang sa huling liwanag Ng itutulos **** kandila, Hanggang sa huling pagpagpag mo Ng sar't saring pangungulila, Patuloy Kitang mamahalin, Anuman ang mangyari." Anak: "Singbigat ng katotohanan At ng pangarap na mala-kalawakan, Ito ang huling handog ng makata **** anak: Ang mabatid kong Ikaw ang buhay na eternal At ako'y isang kathang Ikaw ang tinitingala -- Ikaw ang dinadakila. Ama, ako'y malaya Ikaw ang buhay, Ikaw ang agos Ikaw ang tagumpay; Gisingin Mo ang diwa Ang bugso at alab ng damdaming hilaw Ikaw ang masundan Nang maihain nang patas Ang pag-ibig **** umaapaw." #041215 ‪
Continue reading...
49
hindi mo yata napansin dahil ang bilis, ang bilis ng pagtibok ng puso ko ang bilis ng mga dumarating na alaala na nakalimutan na natin kung anong mayroon tayo ang bilis, ang bilis lang ng mahabang panahon na kung saan ibinigay ko na ang sarili ko sa iyo na kung saan wala na akong natira para sa sarili ko hindi ko inakala na parang kahapon lang pilit ko sabihin na mahal kita sa kahit anong paraan pero ngayon ay pinipilit na kitang huwag  ako pakawalan ang bilis. pero ang bagal ang bagal ng sakit na idinulot nang iyong pag lisan ang bagal ng panahon nang pag hilom ng sugat na iniwan mo sobrang bagal na halos nawala na ako sa kakabilang ng oras dahil alam ko sa sarili ko na hindi ko kakalimutan ang araw na iyon. sana sa susunod magpapaalam ka muna bago mo bigyan ng ulap ang takipsilim na sa iilang oras na lang ay mag gagabi na.   sa tingin ko, dapat ko munang pigilan ang pagiisip sa mga bagay na to, dahil alam ko naman ni kahit isang salita ko hindi mo bibigyan ng pansin. Sobrang daya mo naman dahil lahat ng sinabi mo binigyan ko ng diin. lahat ng drama mo, lahat ng kalokohan mo lahat ng nagmamahal sayo lahat ng gusto mo lahat yun alam ko. hindi ko naman pwede ipagmayabang yun wala lang din dahil ang pwede malaman ng lahat iniwan mo na ako. wag na natin patagalin pa dahil alam na nila alam mo na alam ko na rin sa sarili ko. wag na natin ipilit yung mga bagay na wala na ang nais ko lang naman ay ang iyong paalam at sana marinig mo rin ang akin. paalam na sa munting pahayag na isinulat natin noong tayo pa ay masaya, madami akong natutunan sa'yo at madami ka rin natutunan sa akin, at biglaan, biglaan na muli nating bingyan ng magandang pag salubong ang pagwawakas na kung anong mayroon tayo dahil gusto mo na ako magsulat sa pahina ng iba ngunit naiwan ko ang lapis na kung saan nandoon pa sa iyong tabi paalam na sa mga umaga na sa pag gising ay halos ngiti agad ang nakadapi sa ating mukha na inuunahan pa natin ang pagsikat ng araw bago pa tayo magpaalam sa isat isa. paalam na rin sa saya na tayong dalawa lang ang nakaka alam paalam na. ang bilis lang diba? sana kung gaano kabilis rin ang pag paalam ko ay ganoon rin kabilis sa'yo. paalam.
0
Jan 8, 2017
Jan 8, 2017 at 8:45 AM UTC
ronnipeppi
paalam, paalam
hindi mo yata napansin dahil ang bilis, ang bilis ng pagtibok ng puso ko ang bilis ng mga dumarating na alaala na nakalimutan na natin kung anong mayroon tayo ang bilis, ang bilis lang ng mahabang panahon na kung saan ibinigay ko na ang sarili ko sa iyo na kung saan wala na akong natira para sa sarili ko hindi ko inakala na parang kahapon lang pilit ko sabihin na mahal kita sa kahit anong paraan pero ngayon ay pinipilit na kitang huwag  ako pakawalan ang bilis. pero ang bagal ang bagal ng sakit na idinulot nang iyong pag lisan ang bagal ng panahon nang pag hilom ng sugat na iniwan mo sobrang bagal na halos nawala na ako sa kakabilang ng oras dahil alam ko sa sarili ko na hindi ko kakalimutan ang araw na iyon. sana sa susunod magpapaalam ka muna bago mo bigyan ng ulap ang takipsilim na sa iilang oras na lang ay mag gagabi na.   sa tingin ko, dapat ko munang pigilan ang pagiisip sa mga bagay na to, dahil alam ko naman ni kahit isang salita ko hindi mo bibigyan ng pansin. Sobrang daya mo naman dahil lahat ng sinabi mo binigyan ko ng diin. lahat ng drama mo, lahat ng kalokohan mo lahat ng nagmamahal sayo lahat ng gusto mo lahat yun alam ko. hindi ko naman pwede ipagmayabang yun wala lang din dahil ang pwede malaman ng lahat iniwan mo na ako. wag na natin patagalin pa dahil alam na nila alam mo na alam ko na rin sa sarili ko. wag na natin ipilit yung mga bagay na wala na ang nais ko lang naman ay ang iyong paalam at sana marinig mo rin ang akin. paalam na sa munting pahayag na isinulat natin noong tayo pa ay masaya, madami akong natutunan sa'yo at madami ka rin natutunan sa akin, at biglaan, biglaan na muli nating bingyan ng magandang pag salubong ang pagwawakas na kung anong mayroon tayo dahil gusto mo na ako magsulat sa pahina ng iba ngunit naiwan ko ang lapis na kung saan nandoon pa sa iyong tabi paalam na sa mga umaga na sa pag gising ay halos ngiti agad ang nakadapi sa ating mukha na inuunahan pa natin ang pagsikat ng araw bago pa tayo magpaalam sa isat isa. paalam na rin sa saya na tayong dalawa lang ang nakaka alam paalam na. ang bilis lang diba? sana kung gaano kabilis rin ang pag paalam ko ay ganoon rin kabilis sa'yo. paalam.
Continue reading...
73
Parang kailan lang tayo'y nagkasama. Puno ng ngiti at maliligayang sandali. Madalas tayong magkausap, Chat sa gabi, text sa umaga. Magdamagang pag-uusap sa skype hanggang sa sumikat ulit ang araw. Kinaumagahan, nagtatanungan ng "May lakad ka ba?" "Gusto **** sumama?" "Tara, saan?" "Kahit saan, basta kasama ka." Minsan gusto kong tumigil ang pagtakbo ng oras tuwing magkausap at magkasama tayo, ang bilis kasi, kasing bilis ng pagtibok ng puso ko tuwing tinititigan mo ako sa mata. Di mo namamalayan ang pagtakbo ng oras 'pag masaya ka. Kasing bilis rin ng pagtakbo ng oras pagbabago ng atensyon na ibinigay mo. Ewan ko na lang ngayon, kung bakit kadalasan iniiwan mo na lang ko ng basta-basta. Hindi ko alam kung saan ako nagkulang. Kung pwede pa nga lang makasama kita sa lahat ng oras, ginawa ko na. Pero hindi rin pwede kasi may kanya-kanya tayong buhay. Siguro minahal kita ng sobra-sobra kaya hindi ko nakita ang mgapagkukulang at pagkakamali ko. O kaya ay laro lang sa iyo ang lahat. Para kasing pinakilig mo lang ako saglit tapos iniwan mo ako kung kailan mahal na kita. Iniwan mo ako ng wala man lang sinabing dahilan.
0
Nov 11, 2014
Nov 11, 2014 at 4:11 PM UTC
jethro-nhero-cuizon
Pagsuko
Parang kailan lang tayo'y nagkasama. Puno ng ngiti at maliligayang sandali. Madalas tayong magkausap, Chat sa gabi, text sa umaga. Magdamagang pag-uusap sa skype hanggang sa sumikat ulit ang araw. Kinaumagahan, nagtatanungan ng "May lakad ka ba?" "Gusto **** sumama?" "Tara, saan?" "Kahit saan, basta kasama ka." Minsan gusto kong tumigil ang pagtakbo ng oras tuwing magkausap at magkasama tayo, ang bilis kasi, kasing bilis ng pagtibok ng puso ko tuwing tinititigan mo ako sa mata. Di mo namamalayan ang pagtakbo ng oras 'pag masaya ka. Kasing bilis rin ng pagtakbo ng oras pagbabago ng atensyon na ibinigay mo. Ewan ko na lang ngayon, kung bakit kadalasan iniiwan mo na lang ko ng basta-basta. Hindi ko alam kung saan ako nagkulang. Kung pwede pa nga lang makasama kita sa lahat ng oras, ginawa ko na. Pero hindi rin pwede kasi may kanya-kanya tayong buhay. Siguro minahal kita ng sobra-sobra kaya hindi ko nakita ang mgapagkukulang at pagkakamali ko. O kaya ay laro lang sa iyo ang lahat. Para kasing pinakilig mo lang ako saglit tapos iniwan mo ako kung kailan mahal na kita. Iniwan mo ako ng wala man lang sinabing dahilan.
Continue reading...
35
“Binibini” Para sakanya na nalubhasa Sa pagibig sakanya ay nilathala Tila awit at tula na isinulat sa prosa Nais ng binibini ibahagi sinta Ngunit mas nabighani ka sa babaeng dinaan sa ganda Hindi sa pagibig na kaniyang isinulat pa sa pamamagitan ng kanta at tula Para sa binibining sinugatan ng patalim Hayaan **** humilom ang sakit at pighati Mahalin mo ang sarili at hayaang tahiin ang sugat na malalim kahit na mahapdi Para sa binibini’ Patawarin mo na ang sarili Sa nakaraang tinatakbuhan mo lagi Para sa binibining napaka ganda ng ngiti Hayaan **** yakapin ka ng ginoong binigay sayo ang tala at langit At ang halaga na sayo ipinagkait Ang tunay na ginoo ay darating Katulad ng sinta ni maria clara’y makakamit Hayaan mo na sila at pusoy patahanin Isara ang mga mata sa mga taong Hindi kayang manindigan sakanilang salitang tila isang papel na punit punit Binibini ikaw nay magpahinga Hayaan **** maramdaman ang pagiging prinsesa Dahil hindi ka sundalo upang ipag laban Ang isang duwag na ginoo Na nag tatago pa sa saya ng kanyang ina Magpatuloy ka sa kanta at tula May isang nag bubukod tanging ginoo ang sisilip sayong halaga Makakakita at dinig sa ritmo ng kantang tinutugtog at inaawit ng may magandang himig at tugma At siya ang mag sisilbing gamot Sa mahapding sugat na dulot ng maling pag ibig na ibinigay ng ginoong hanggang salita Ginoo ni maria clara , ikaw sanay bumalik. Nakalimutan ka na ng kabataan ginagalawan Ng hinirasiyong mapang akit Ang mga maria clara ngayon Ay umiiyak dahil sa paglisan ng ginoong Tunay , at siyang nag iisang nagpaka lalaki sa mundong puno ng batang pag iisip.
0
Feb 22, 2020
Feb 22, 2020 at 12:43 AM UTC
Mave
“Binibini”
“Binibini” Para sakanya na nalubhasa Sa pagibig sakanya ay nilathala Tila awit at tula na isinulat sa prosa Nais ng binibini ibahagi sinta Ngunit mas nabighani ka sa babaeng dinaan sa ganda Hindi sa pagibig na kaniyang isinulat pa sa pamamagitan ng kanta at tula Para sa binibining sinugatan ng patalim Hayaan **** humilom ang sakit at pighati Mahalin mo ang sarili at hayaang tahiin ang sugat na malalim kahit na mahapdi Para sa binibini’ Patawarin mo na ang sarili Sa nakaraang tinatakbuhan mo lagi Para sa binibining napaka ganda ng ngiti Hayaan **** yakapin ka ng ginoong binigay sayo ang tala at langit At ang halaga na sayo ipinagkait Ang tunay na ginoo ay darating Katulad ng sinta ni maria clara’y makakamit Hayaan mo na sila at pusoy patahanin Isara ang mga mata sa mga taong Hindi kayang manindigan sakanilang salitang tila isang papel na punit punit Binibini ikaw nay magpahinga Hayaan **** maramdaman ang pagiging prinsesa Dahil hindi ka sundalo upang ipag laban Ang isang duwag na ginoo Na nag tatago pa sa saya ng kanyang ina Magpatuloy ka sa kanta at tula May isang nag bubukod tanging ginoo ang sisilip sayong halaga Makakakita at dinig sa ritmo ng kantang tinutugtog at inaawit ng may magandang himig at tugma At siya ang mag sisilbing gamot Sa mahapding sugat na dulot ng maling pag ibig na ibinigay ng ginoong hanggang salita Ginoo ni maria clara , ikaw sanay bumalik. Nakalimutan ka na ng kabataan ginagalawan Ng hinirasiyong mapang akit Ang mga maria clara ngayon Ay umiiyak dahil sa paglisan ng ginoong Tunay , at siyang nag iisang nagpaka lalaki sa mundong puno ng batang pag iisip.
Continue reading...
37
Minsang ibinigay sa atin ang pagkakataong Unawain ang kahulugan ng kamusmusan. Sa lupaing ugat ng ating kakuluwa at Kanlungan ng mga pangako at pangarap Sabay nating kinatha ang tula ng ating buhay; Mga saknong at tugma na sarikulay, mga katagang Baon natin sa malayu-layong paglalakbay. Pagal nga tayong nanahan sa puso ng bawat isa, Di man tiyak ang katiyakan, natitiyak natin Na ang pag-ibig, kailanman di tayo iiwan. Mahal ko, hanggang sa huling tapon ng lupa At huling tapon ng luha, hanggang sa huling Liwanag ng itutulos **** kandila, hanggang Sa huling pagpagpag mo ng pangungulila, Patuloy kitang mamahalin, anuman ang mangyari, Anuman ang mangyari. Singbigat ng katotohanan at pangarap na kalawakan, Ito ang huling handog ng makata **** kababata: Ang mabatid kong ikaw ay mabuhay na eternal at Malaya.
0
Sep 16, 2013
Sep 16, 2013 at 3:08 AM UTC
jose-remillan
Kakawat
Minsang ibinigay sa atin ang pagkakataong Unawain ang kahulugan ng kamusmusan. Sa lupaing ugat ng ating kakuluwa at Kanlungan ng mga pangako at pangarap Sabay nating kinatha ang tula ng ating buhay; Mga saknong at tugma na sarikulay, mga katagang Baon natin sa malayu-layong paglalakbay. Pagal nga tayong nanahan sa puso ng bawat isa, Di man tiyak ang katiyakan, natitiyak natin Na ang pag-ibig, kailanman di tayo iiwan. Mahal ko, hanggang sa huling tapon ng lupa At huling tapon ng luha, hanggang sa huling Liwanag ng itutulos **** kandila, hanggang Sa huling pagpagpag mo ng pangungulila, Patuloy kitang mamahalin, anuman ang mangyari, Anuman ang mangyari. Singbigat ng katotohanan at pangarap na kalawakan, Ito ang huling handog ng makata **** kababata: Ang mabatid kong ikaw ay mabuhay na eternal at Malaya.
Continue reading...
20
And in the end, the love you take is the love you make. -The Beatles Isa ito sa mga argumentong dapat lamang pagtalunan. Dahil hindi lahat ng pag-ibig na binibigay mo ay nasusuklian. Masarap lamang itong pakinggan. Noong inibig mo ako, Hindi. Mas tamang sabihin na noong naisip **** iniibig mo na ako, Ay mas pinili **** huwag magbigay ng buo. Hindi ko alam sa'yo pero ikaw na ang pinaka-duwag na taong nakilala ko. Naaalala ko noon ang mga sugat at pilat na naiwan niyang nakatatak at nakakabit sa mga braso mo. Nakikita ko ang mga bakas ng mga hampas nya sa mga balikat mo. Bawat kagat at kalmot at gasgas na ibinigay n'ya sa'yo, Sa mga pagkakataon na akala mo wala lang, Naramdaman ko. Pinaramdam mo silang lahat sa akin. Anghirap palang pilitin na bumuo nang puso na ayaw magpabuo sa'yo. Hindi ko din kasi alam dati na kailangan, ang kagustuhang maghilom, Manggaling sa kanya mismo. Pinilit kong pagtagpi-tagpiin ang mga piraso **** nakakalat sa sahig mula nang binitiwan ka n'ya. Sinubukan kong gamutin ang lahat ng sakit na nagpapanatili sa iyong gising sa alas-tres ng umaga. Pinili kong mahulog sa iyo kahit alam kong mas malabo pa sa tubig ng Ilog Pasig ang pag-asa Na maisip **** sa iyo lang ako. Iyong-iyo lang ako. May mga pagkakataon na nakikita ng ibang tao ang mga pagbabago na akala nila ay ako ang dahilan pero ang hindi nila alam, Sa dami at haba ng mga sakit na iyong naramdaman, Natuto ka lamang na itago silang lahat sa loob mo. Na sa kahit na anong oras, pwede silang lahat lumabas at lamunin na lang ako ng buo. Oo. Ako. Dahil mas pinili kong lumapit sa'yo. Iyong-iyo lang ako. May mga pagkakataon na gusto kong isipin Na ang bagong taginting ng mga tawa mo ay dahil sa akin. Na ang mga panaginip mo kapag ikaw ay mahimbing, ako ang laman. Na ang mga pangarap mo sa hinaharap ay ako ang hiling. At ang bawat pulso mo ay para sa akin lamang. Dahil sa iyo lang ako. Iyong-iyo lang ako. Pero hindi. Dahil andami mo nang natutunang paraan para magtago. Napakadami na ng mga pagkakataon na sinayang mo. Ang akala mo, lahat ng pagkabigo mo sa pag-ibig dati Ay natulungan kang maging mas malakas, mas matatag, mas matalino. Pero hindi. Dahil papasok sa isang bagong pag-ibig ay tinangay mo lahat ng galit. Iniwan mo ang mga aral na natutunan mo maliban sa "Ang pag-ibig ay hindi dapat pagkatiwalaan." Ang tanging bagay na hinahabol mo, na pinipilit **** makuha, Na pinipilit mo dating kapitan kahit na wala na, Ang bagay na akala mo ay lubos sa iyong magpapasaya, Tinitignan mo na may pagdududa ang iyong mga mata. At unti-unti kang nabulag. At hindi mo nakita ang pagibig na nasa harap mo na. Lumipad at nawala. Hindi bulag ang pag-ibig. Bulag ang mga taong pinipilit tumingin sa araw dahil gusto nilang makakita ng liwanag ngunit ayaw alisin ang kanilang mga de-kolor na antipara. Wala kang natutunan sa nakaraan. Hindi ka nga nasasaktan. Hindi mo naman mahagilap ang tunay **** kaligayahan.
0
Jun 9, 2016
Jun 9, 2016 at 1:58 AM UTC
karl-allen
Ang kaibahan ng katalinuhan at kaduwagan
And in the end, the love you take is the love you make. -The Beatles Isa ito sa mga argumentong dapat lamang pagtalunan. Dahil hindi lahat ng pag-ibig na binibigay mo ay nasusuklian. Masarap lamang itong pakinggan. Noong inibig mo ako, Hindi. Mas tamang sabihin na noong naisip **** iniibig mo na ako, Ay mas pinili **** huwag magbigay ng buo. Hindi ko alam sa'yo pero ikaw na ang pinaka-duwag na taong nakilala ko. Naaalala ko noon ang mga sugat at pilat na naiwan niyang nakatatak at nakakabit sa mga braso mo. Nakikita ko ang mga bakas ng mga hampas nya sa mga balikat mo. Bawat kagat at kalmot at gasgas na ibinigay n'ya sa'yo, Sa mga pagkakataon na akala mo wala lang, Naramdaman ko. Pinaramdam mo silang lahat sa akin. Anghirap palang pilitin na bumuo nang puso na ayaw magpabuo sa'yo. Hindi ko din kasi alam dati na kailangan, ang kagustuhang maghilom, Manggaling sa kanya mismo. Pinilit kong pagtagpi-tagpiin ang mga piraso **** nakakalat sa sahig mula nang binitiwan ka n'ya. Sinubukan kong gamutin ang lahat ng sakit na nagpapanatili sa iyong gising sa alas-tres ng umaga. Pinili kong mahulog sa iyo kahit alam kong mas malabo pa sa tubig ng Ilog Pasig ang pag-asa Na maisip **** sa iyo lang ako. Iyong-iyo lang ako. May mga pagkakataon na nakikita ng ibang tao ang mga pagbabago na akala nila ay ako ang dahilan pero ang hindi nila alam, Sa dami at haba ng mga sakit na iyong naramdaman, Natuto ka lamang na itago silang lahat sa loob mo. Na sa kahit na anong oras, pwede silang lahat lumabas at lamunin na lang ako ng buo. Oo. Ako. Dahil mas pinili kong lumapit sa'yo. Iyong-iyo lang ako. May mga pagkakataon na gusto kong isipin Na ang bagong taginting ng mga tawa mo ay dahil sa akin. Na ang mga panaginip mo kapag ikaw ay mahimbing, ako ang laman. Na ang mga pangarap mo sa hinaharap ay ako ang hiling. At ang bawat pulso mo ay para sa akin lamang. Dahil sa iyo lang ako. Iyong-iyo lang ako. Pero hindi. Dahil andami mo nang natutunang paraan para magtago. Napakadami na ng mga pagkakataon na sinayang mo. Ang akala mo, lahat ng pagkabigo mo sa pag-ibig dati Ay natulungan kang maging mas malakas, mas matatag, mas matalino. Pero hindi. Dahil papasok sa isang bagong pag-ibig ay tinangay mo lahat ng galit. Iniwan mo ang mga aral na natutunan mo maliban sa "Ang pag-ibig ay hindi dapat pagkatiwalaan." Ang tanging bagay na hinahabol mo, na pinipilit **** makuha, Na pinipilit mo dating kapitan kahit na wala na, Ang bagay na akala mo ay lubos sa iyong magpapasaya, Tinitignan mo na may pagdududa ang iyong mga mata. At unti-unti kang nabulag. At hindi mo nakita ang pagibig na nasa harap mo na. Lumipad at nawala. Hindi bulag ang pag-ibig. Bulag ang mga taong pinipilit tumingin sa araw dahil gusto nilang makakita ng liwanag ngunit ayaw alisin ang kanilang mga de-kolor na antipara. Wala kang natutunan sa nakaraan. Hindi ka nga nasasaktan. Hindi mo naman mahagilap ang tunay **** kaligayahan.
Continue reading...
59
Nakapag sulat na ako ng maraming tula, Tulang para sa iba ngunit para sakanya’y wala, Ang taong ini-alay ang buhay para lang sakin, Na minsa’y dinadaanan ko lang na parang hangin. Nakakalimutan na siya ang dahilan kaya ako’y buhay, Buong buhay niya ang kanyang ibinigay, Mga panahong ako’y nagpapakasaya, Habang siya’y nasa bahay nag-aalala. Ang oras at panahon ay napupunta sa iba, Ngunit sakanya ang mga ito ay para lang sa mga anak niya, Hindi mapakali dahil iniisip ang susunod na alis, Hindi ko namamalayan na sa aking pag-alis may isang taong nangungulila sakin ng labis. Inaantay ang aking pag balik mula sa eskwela, Ngunit sa aking pag dating hindi ko manlang siya makamusta, May mga oras na hindi nagkakaintindihan, Subalit sa huli ikaw ay kanyang pinapatahan. Mahal kong ina gusto ko iyong madama, Ang tulang ito ang magsisilbing paalala, Madami mang problema at tampuhan, Sa huli ikaw parin ang mahal kong ilaw ng tahanan
0
May 14, 2017
May 14, 2017 at 12:31 AM UTC
TheLostSoul
ILAW NG TAHANAN
Nakapag sulat na ako ng maraming tula, Tulang para sa iba ngunit para sakanya’y wala, Ang taong ini-alay ang buhay para lang sakin, Na minsa’y dinadaanan ko lang na parang hangin. Nakakalimutan na siya ang dahilan kaya ako’y buhay, Buong buhay niya ang kanyang ibinigay, Mga panahong ako’y nagpapakasaya, Habang siya’y nasa bahay nag-aalala. Ang oras at panahon ay napupunta sa iba, Ngunit sakanya ang mga ito ay para lang sa mga anak niya, Hindi mapakali dahil iniisip ang susunod na alis, Hindi ko namamalayan na sa aking pag-alis may isang taong nangungulila sakin ng labis. Inaantay ang aking pag balik mula sa eskwela, Ngunit sa aking pag dating hindi ko manlang siya makamusta, May mga oras na hindi nagkakaintindihan, Subalit sa huli ikaw ay kanyang pinapatahan. Mahal kong ina gusto ko iyong madama, Ang tulang ito ang magsisilbing paalala, Madami mang problema at tampuhan, Sa huli ikaw parin ang mahal kong ilaw ng tahanan
Continue reading...
20
Ang sabi sakin ni Mama, *"Huwag **** ipapagalaw ang iyong katawan. Magmahal ka ng lalaki ngunit wag **** isusuko ang templong iyong inalagaan kung ayaw **** magsisi."* Sabay kindat na sinundan ng kanyang mga kiliti. Kung pwede ko lang aminin kay mama na mali siya sa dalawang bagay na kanyang nabanggit (nako, baka namura niya na ko sa galit). **Una. Hindi lalaki ang aking napupusuan. Pangalawa. Mama, patawad pero naisuko ko na.** Baka ang nais iparating sakin ng aking nanay, "kahit ikaw ay pilitin, HUWAG. At huwag na huwag mo ring ibibigay ng kusa." Hindi ba? May punto siya. Pero mahal, naaalala mo ba ang gabing umuwi tayong magkasama? Hinawakan mo ang kamay na nanlalamig sa kaba. Pinainit mo ang pakiramdam ng akin ng nadama ang pagyapos mo ng dahan dahan sa aking katawan. Nilakbay ng iyong mga halik ang labi kong nagliliyab sa pagkasabik. Ito na ang pinakahihintay kong sandali. Nasubok mo kung gaano kabilis kong kayang bumigay. Kasabay sa bagal ng oras habang gumagapang ang iyong mga kamay ay sumabay ang pagkatunaw ng aking mga tuhod. Mga puting kumot namantyahan ng pula. Sabihin na lang nating ito'y ating mga kaluluwa na sinakop ng kasalanang ating nagawa. Langit ay aking narating at nakita. Hindi ito isang pagkakamaling aking pagsisisihan. Hindi mo ko nun kinailangang pilitin dahil buong loob ko itong ibinigay ng kusa. Ilang beses nangyari. Isa... Dalawa... Ilang beses nasundan. Tatlo... Apat... Lima... Ilang beses nating natagpuan ang ating mga sarili sa parehong sitwasyon. Ilang ulit ng nangyari  ngunit pabago bago ng posisyon. At tulad ng magandang panahon, pagmamahal mo'y nagdilim at naglaho. Pinaglaruan, pinaikot ikot sa iyong mga palad na parang laruan. Leeg ko'y aking natagpuang may nakapilipit na kadenang nangangalawang. Kung gaano kabilis **** nahubad ang nakabalot saking damit, ganun din kabilis nagbago ang iyong isip. Saking mga mata ay hindi mo natagpuan ang langit. Sabi mo kaya **** mabuhay na mukha ko lang ang iyong tinititigan. Kasinungalingan. Sabi mo ako lang ang iyong kailangan. Nagsisinungaling ka na naman. Ang sabi mo ako lang ang babaeng iyong mamahalin. Sana nga'y nagsisinungaling ka lang. Dahil naialay ko na ang aking kaluluwa, puso't katawan sa mga pangako **** iniwan. Templo ko'y nagiba na ng impyernong sinapit ng damdamin ko sayo. Tama nga si mama. Dapa't ito'y aking inalagaan. Akin ng ibibigay saking sarili ang kalayaang aking kailangan. Akalain ko bang lahat ng ipinangarap ko para sating dalawa hindi ko rin pala makakamtan. Hindi mo kailangang manatili. Hindi kita pipilitin. Buong loob ko itong ibibigay ng kusa. Susubukan kong burahin ang mantyang ibinahid mo sa akin. Ikaw ay aking hahayaan kahit ako'y ginawa **** saktan at iwanang duguan. Mahal, hindi ko magagawang pagsisihan ang nagawa nating kasalanan.
0
Jul 30, 2015
Jul 30, 2015 at 3:25 AM UTC
c-entralperked
Alay (spoken word)
Ang sabi sakin ni Mama, *"Huwag **** ipapagalaw ang iyong katawan. Magmahal ka ng lalaki ngunit wag **** isusuko ang templong iyong inalagaan kung ayaw **** magsisi."* Sabay kindat na sinundan ng kanyang mga kiliti. Kung pwede ko lang aminin kay mama na mali siya sa dalawang bagay na kanyang nabanggit (nako, baka namura niya na ko sa galit). **Una. Hindi lalaki ang aking napupusuan. Pangalawa. Mama, patawad pero naisuko ko na.** Baka ang nais iparating sakin ng aking nanay, "kahit ikaw ay pilitin, HUWAG. At huwag na huwag mo ring ibibigay ng kusa." Hindi ba? May punto siya. Pero mahal, naaalala mo ba ang gabing umuwi tayong magkasama? Hinawakan mo ang kamay na nanlalamig sa kaba. Pinainit mo ang pakiramdam ng akin ng nadama ang pagyapos mo ng dahan dahan sa aking katawan. Nilakbay ng iyong mga halik ang labi kong nagliliyab sa pagkasabik. Ito na ang pinakahihintay kong sandali. Nasubok mo kung gaano kabilis kong kayang bumigay. Kasabay sa bagal ng oras habang gumagapang ang iyong mga kamay ay sumabay ang pagkatunaw ng aking mga tuhod. Mga puting kumot namantyahan ng pula. Sabihin na lang nating ito'y ating mga kaluluwa na sinakop ng kasalanang ating nagawa. Langit ay aking narating at nakita. Hindi ito isang pagkakamaling aking pagsisisihan. Hindi mo ko nun kinailangang pilitin dahil buong loob ko itong ibinigay ng kusa. Ilang beses nangyari. Isa... Dalawa... Ilang beses nasundan. Tatlo... Apat... Lima... Ilang beses nating natagpuan ang ating mga sarili sa parehong sitwasyon. Ilang ulit ng nangyari  ngunit pabago bago ng posisyon. At tulad ng magandang panahon, pagmamahal mo'y nagdilim at naglaho. Pinaglaruan, pinaikot ikot sa iyong mga palad na parang laruan. Leeg ko'y aking natagpuang may nakapilipit na kadenang nangangalawang. Kung gaano kabilis **** nahubad ang nakabalot saking damit, ganun din kabilis nagbago ang iyong isip. Saking mga mata ay hindi mo natagpuan ang langit. Sabi mo kaya **** mabuhay na mukha ko lang ang iyong tinititigan. Kasinungalingan. Sabi mo ako lang ang iyong kailangan. Nagsisinungaling ka na naman. Ang sabi mo ako lang ang babaeng iyong mamahalin. Sana nga'y nagsisinungaling ka lang. Dahil naialay ko na ang aking kaluluwa, puso't katawan sa mga pangako **** iniwan. Templo ko'y nagiba na ng impyernong sinapit ng damdamin ko sayo. Tama nga si mama. Dapa't ito'y aking inalagaan. Akin ng ibibigay saking sarili ang kalayaang aking kailangan. Akalain ko bang lahat ng ipinangarap ko para sating dalawa hindi ko rin pala makakamtan. Hindi mo kailangang manatili. Hindi kita pipilitin. Buong loob ko itong ibibigay ng kusa. Susubukan kong burahin ang mantyang ibinahid mo sa akin. Ikaw ay aking hahayaan kahit ako'y ginawa **** saktan at iwanang duguan. Mahal, hindi ko magagawang pagsisihan ang nagawa nating kasalanan.
Continue reading...
8
*Bente kwatro oras ang kilos Mga gawain na tila' di natatapos Pagtitimpi na hindi nauubos Ano pa mahal kong Ina ang kaya **** ibuhos? Hindi ka ba napapagod? Araw-araw kang kumakayod Walang day off, walang bonus, walang sahod. Hindi ba nanghihina ang iyong mga tuhod? Tinanggap mo ang pagiging ina Kahit sa mga anak mo'y ikaw ay balewala. Pagkaing isusubo na lang, ibinigay mo pa, Sa bawat hakbang nila hindi ka nawala. Tinanggap mo ang pagiging kahalili Inalay sa'yong asawa ang buong sarili Sa mga desisyon nya, ikaw ay walang masabi Sa bawat hakbang nya ikaw ang katabi. Hindi sapat ang salamat Sa mga kalyo sa'yong palad Sa hindi maindang sakit sa balikat Kahit kailan wala kang sinumbat Alam ko hindi sapat ang aking salamat At hindi ka kayang tumbusan ng anumang salita Mahal kong Ina, salamat po sa lahat lahat Salamat po sa puso nyong 'di napapagod nagmamahal.*
0
May 13, 2015
May 13, 2015 at 4:08 AM UTC
princessninaann
Salamat ina
*Bente kwatro oras ang kilos Mga gawain na tila' di natatapos Pagtitimpi na hindi nauubos Ano pa mahal kong Ina ang kaya **** ibuhos? Hindi ka ba napapagod? Araw-araw kang kumakayod Walang day off, walang bonus, walang sahod. Hindi ba nanghihina ang iyong mga tuhod? Tinanggap mo ang pagiging ina Kahit sa mga anak mo'y ikaw ay balewala. Pagkaing isusubo na lang, ibinigay mo pa, Sa bawat hakbang nila hindi ka nawala. Tinanggap mo ang pagiging kahalili Inalay sa'yong asawa ang buong sarili Sa mga desisyon nya, ikaw ay walang masabi Sa bawat hakbang nya ikaw ang katabi. Hindi sapat ang salamat Sa mga kalyo sa'yong palad Sa hindi maindang sakit sa balikat Kahit kailan wala kang sinumbat Alam ko hindi sapat ang aking salamat At hindi ka kayang tumbusan ng anumang salita Mahal kong Ina, salamat po sa lahat lahat Salamat po sa puso nyong 'di napapagod nagmamahal.*
Continue reading...
24
Noong ako'y nasa elementarya, Ang pag-ibig para sa akin ay mahiwaga. Hindi ko maintindihan Kung ano nga ba ang kahulugan. Marahil hindi ko pa nararanasan Ang umibig at ibigin ng lubusan Ngunit mayroong dalawang tao Ang sa akin ay nagturo; narito ang kwento. Maganda at payapa Ganiyan ilarawan ng dalaga Ang kaniyang mundo noong wala pa ang binata Hindi lubos akalaing sa isang iglap ay mawawala. Wala pa sa isipan ng dalaga Ang pag-aasawa Hanggang sa dumating ang binata Nagsimula ng mangarap na sila'y maging isa Hindi niya alam ang kaniyang motibo Kung ito ba'y pagpapanggap o totoo Basta't ang alam niya siya ay masaya Kung panaginip man ay ayaw na nitong magising pa. Ang babae ay nalinlang Sa mukha ng isang lalakeng nilalang Kaniya siyang binusog ng mabulaklak na salita Ang lalake ay labis na natutuwa Nagtagumpay ang plano Sa likod ng kaniyang mukhang maamo Dala nito'y tukso Ang babae ay nabulag sa kaniyang panlabas na anyo. Kaniyang ibinigay ang lahat Pati ang mga bagay na hindi dapat Hindi inisip ang bukas Ngayo'y nagsisisi sa naging wakas Sa tagal ng kanilang pinagsamahan Mauuwi rin pala ito sa hiwalayan Nagdaan ang mga araw Ang lalake ay hindi na muling tumanaw. Umalis na ng tuluyan Mag-isa na lamang siyang nagduduyan. Ang nasa kaniyang isipan, Ay ang bata sa kaniyang sinapupunan. Ang babae sa tula ay ang aking matapang na ina Ang lalake sa tula ay ang aking duwag na ama Si babae na takot masaktan ngunit piniling lumaban Si lalake na duwag ngunit nagtatapang tapangan. Ako ang naging bunga Ng kanilang pagsasama Sa katunayan Ako ay bunga ng kasalanan.
0
Apr 18, 2020
Apr 18, 2020 at 10:01 AM UTC
anjeralopez
I. MATAPANG AT DUWAG: Ang Babae At Ang Lalake
Noong ako'y nasa elementarya, Ang pag-ibig para sa akin ay mahiwaga. Hindi ko maintindihan Kung ano nga ba ang kahulugan. Marahil hindi ko pa nararanasan Ang umibig at ibigin ng lubusan Ngunit mayroong dalawang tao Ang sa akin ay nagturo; narito ang kwento. Maganda at payapa Ganiyan ilarawan ng dalaga Ang kaniyang mundo noong wala pa ang binata Hindi lubos akalaing sa isang iglap ay mawawala. Wala pa sa isipan ng dalaga Ang pag-aasawa Hanggang sa dumating ang binata Nagsimula ng mangarap na sila'y maging isa Hindi niya alam ang kaniyang motibo Kung ito ba'y pagpapanggap o totoo Basta't ang alam niya siya ay masaya Kung panaginip man ay ayaw na nitong magising pa. Ang babae ay nalinlang Sa mukha ng isang lalakeng nilalang Kaniya siyang binusog ng mabulaklak na salita Ang lalake ay labis na natutuwa Nagtagumpay ang plano Sa likod ng kaniyang mukhang maamo Dala nito'y tukso Ang babae ay nabulag sa kaniyang panlabas na anyo. Kaniyang ibinigay ang lahat Pati ang mga bagay na hindi dapat Hindi inisip ang bukas Ngayo'y nagsisisi sa naging wakas Sa tagal ng kanilang pinagsamahan Mauuwi rin pala ito sa hiwalayan Nagdaan ang mga araw Ang lalake ay hindi na muling tumanaw. Umalis na ng tuluyan Mag-isa na lamang siyang nagduduyan. Ang nasa kaniyang isipan, Ay ang bata sa kaniyang sinapupunan. Ang babae sa tula ay ang aking matapang na ina Ang lalake sa tula ay ang aking duwag na ama Si babae na takot masaktan ngunit piniling lumaban Si lalake na duwag ngunit nagtatapang tapangan. Ako ang naging bunga Ng kanilang pagsasama Sa katunayan Ako ay bunga ng kasalanan.
Continue reading...
48
kailan ba nabuhay ang mga manunulat? sa lahat pagkakataon, kumukuha lang sila ng materyal, ng inspirasyon, ng hangin sa baga ng apoy. kung iniisip **** ibinigay na nila ang lahat sa'yo, pakaisipin mo ring marami silang nakuha mula sa'yo: ang alon ng buhok mo, ang tsokolate **** mata, pantay na mga ngipin, nakakaakit **** ngiti ngunit higit sa lahat nang 'yon, ikaw pa rin ang talo, bakit? dahil minahal ka nila upang iguhit nang tulad nang sa mga pintor: delikado, misteryoso at orihinal. kahit pa ilang tauhan na ang nagdaan, makikita mo ang pagkakaiba ng oras, panahon at lugar; pagkapusyaw at pagkalamlam, katingkaran o putla ng kulay mo sa tuwing magkahawak kayo ng kamay. ikaw ang talo, dahil kahit sinong gagawa ng sariling istorya, ikaw; na tinutukoy niya ay ang laging kontrabida. 'hanggat hindi natututong magsulat ang leon, palaging papupurihan ng mga istorya ang mandirigma.' ikaw ang nang-iwan, unang nilapitan, unang bumitaw sa magpakailanman, ang hindi lumingon sa bawat pagtawag sa pangalan **** kirot na ngayon ang katumbas para bang kalamansing piniga sa sugat na kailanma'y di naghilom at naglaho. pero sa panahong bumakat na sa papiro ang mga letra, hindi na lamang siya ang luluha sa pagkawala mo, ni maiihi sa kwentong una kayong nagkatagpo kailan ba nagkaroon ng pagkakataong inisip lamang ng manunulat ang ngayon at hindi ang bukas na isusulat niya ang mga nangyari nang araw na 'yon? ang unang beses mo siyang halikan sa pisngi, ang panay na pagdantay mo sa kanyang balikat at pagkahawak sa kanyang braso? kailan ba niya malilimutan at ilang beses pa niyang pauulit-ulitin ang gunita ng pagpatak ng mga luha mo sa harapan niya nang walang dahilan kundi dahil masaya kang kasama siya? kailan ba nabuhay ang isang eskribo? sa simula pa lamang ng panahon, kasiping niya gabi-gabi ay ang tinta ng pluma at papel sa harap ng init ng gasera at nagbabagang puso. mamahalin ka niya gamit ang buhay na mga salita papatayin ka niya hangga't di ka na makaahon sa lalim ng bangin kung saan inimbak ang pagtingin niya sa'yo nabuhay siya nang dumating ka nang mga panahong ang mga oras ng kabataan ay itinatapon na, ikaw ang naging gasolina upang magliyab siya oo ikaw na irog niya nabuhay siya upang buhayin ka magpakailanman
0
Jan 9, 2017
Jan 9, 2017 at 4:20 AM UTC
AndieBonifacio
Ikaapat na Taon ng Pagluluksa
kailan ba nabuhay ang mga manunulat? sa lahat pagkakataon, kumukuha lang sila ng materyal, ng inspirasyon, ng hangin sa baga ng apoy. kung iniisip **** ibinigay na nila ang lahat sa'yo, pakaisipin mo ring marami silang nakuha mula sa'yo: ang alon ng buhok mo, ang tsokolate **** mata, pantay na mga ngipin, nakakaakit **** ngiti ngunit higit sa lahat nang 'yon, ikaw pa rin ang talo, bakit? dahil minahal ka nila upang iguhit nang tulad nang sa mga pintor: delikado, misteryoso at orihinal. kahit pa ilang tauhan na ang nagdaan, makikita mo ang pagkakaiba ng oras, panahon at lugar; pagkapusyaw at pagkalamlam, katingkaran o putla ng kulay mo sa tuwing magkahawak kayo ng kamay. ikaw ang talo, dahil kahit sinong gagawa ng sariling istorya, ikaw; na tinutukoy niya ay ang laging kontrabida. 'hanggat hindi natututong magsulat ang leon, palaging papupurihan ng mga istorya ang mandirigma.' ikaw ang nang-iwan, unang nilapitan, unang bumitaw sa magpakailanman, ang hindi lumingon sa bawat pagtawag sa pangalan **** kirot na ngayon ang katumbas para bang kalamansing piniga sa sugat na kailanma'y di naghilom at naglaho. pero sa panahong bumakat na sa papiro ang mga letra, hindi na lamang siya ang luluha sa pagkawala mo, ni maiihi sa kwentong una kayong nagkatagpo kailan ba nagkaroon ng pagkakataong inisip lamang ng manunulat ang ngayon at hindi ang bukas na isusulat niya ang mga nangyari nang araw na 'yon? ang unang beses mo siyang halikan sa pisngi, ang panay na pagdantay mo sa kanyang balikat at pagkahawak sa kanyang braso? kailan ba niya malilimutan at ilang beses pa niyang pauulit-ulitin ang gunita ng pagpatak ng mga luha mo sa harapan niya nang walang dahilan kundi dahil masaya kang kasama siya? kailan ba nabuhay ang isang eskribo? sa simula pa lamang ng panahon, kasiping niya gabi-gabi ay ang tinta ng pluma at papel sa harap ng init ng gasera at nagbabagang puso. mamahalin ka niya gamit ang buhay na mga salita papatayin ka niya hangga't di ka na makaahon sa lalim ng bangin kung saan inimbak ang pagtingin niya sa'yo nabuhay siya nang dumating ka nang mga panahong ang mga oras ng kabataan ay itinatapon na, ikaw ang naging gasolina upang magliyab siya oo ikaw na irog niya nabuhay siya upang buhayin ka magpakailanman
Continue reading...
24
Mahilig akong manood ng pelikula Sisiyasatin ko ang bawat balangkas Panonoorin mula sa simula Papunta sa kasukdulan ng kwento Hanggang sa katapusan ng kwento Isa sa paborito kong kategorya nito Ay ang pag-ibig Napakasayang manood ng pelikulang pag-iibigan ang tema Dahil kahit minsan ay katulad din ito ng nararanasan natin Magsisimula sa pagpapakilala Sa “ako nga pala si..” “At ako naman si..” Sabay ngiti na tila titigil ang mundo Bibilis ang pintig ng puso At mapupuno ang tiyan na tila nakalunok ng sangkatutak paruparo At nanirahan sa ilalim ng mga kalamnan mo Napakatamis ng mga simula Ang mga panahong ang mga mata Ang nagsisilbing daluyan Ng enerhiya na nagpapasabay ng tibok ng puso niyong dalawa Ang mga panahong ang mga kamay Ang nagsisilbing hawakan sa pinakamalayong paglalakbay Kikiligin ka sa simula Magpapatuloy sa kasukdulan Magpapatuloy Sa “Bakit hindi mo agad sinabi?” Sa “Bakit ka nagsinungaling saakin?” Sa “Ano bang nagawa ko sa’yo” Sa “Saan ba ako nagkamali?” Matututunan mo na ang pag-ibig pala ay nagbabago Ang dating matamis ay naging mapait At tila isang kape na dating kumukulo sa init Ay nanlamig bigla Sa di inaasahang panahon At sa katapusan ay makikita mo ang dulo Ang pagpapaalam Ang mga salitang “Hanggang dito na lamang tayo” Na kahit na ipinangako niyo sa isa’t isa ang walang hanggan Ay naabot niyo pa rin ang dulo At kahit na masakit ay tatanggapin mo Dahil ang katotohanan ay Ang pag-ibig ay nagwawakas Mahilig ako sa mga kwento Dahil dito umiikot ang mga pelikulang sinusubaybayan ko Ang simula, kasukdulan at pagtatapos Ang paborito kong istorya Ay ang pag-ibig Pag-ibig Na nagsimula sa pagpapakilala Sa pagtanggap ng katotohanan na hindi ko kakayanin mag-isa Sa pagsambit na ikaw lamang ang kayang magligtas sa kaluluwa kong ligaw Hindi man puno ng tamis Pero puno nmn ng tunay na pagsinta Ng totoong nagmamahal Ang mga mata niyang magbabantay saakin Sa tuwing ako’y nag-iisa’t nasa panganib Mga labi, na hindi mo man nakikita ang ngiti pero ramdam ang pagmamahal sa tamis ng salitang sinasambit Mga kamay, na hindi nagsisilbing hawakan, pero gabay At sa tuwing naliligaw na ako’y andyan ka pra itama ang aking landas Pag-ibig Na ang kasukdulan ay Naganap sa krus Kung saan ipinakita ang tunay na kilos ng pagmamahal; Sakripisyo Kahit na hindi ako nararapat sa pag-ibig mo’y Ibinigay mo ang lahat Para lamang maibalik ang ako, na minsan nang naglibot papalayo Sa kasabikan na mahanap ang dulo Kasama ang mundo pero nagkamali ako Ang mundo ay iiwan kang lagalak Sa kalsada Humahanap ng titirhan Humihingi ng makakain At nanlilimos ng ng salapi Pero ikaw ang pumulot saakin Sa pagkaalipin ko sa mapanlinlang mundo Iniangat mo ako sa kahirapan ko Kahit na tila kapeng nanlamig ako Ay hindi mo isinantabi Pinaranas mo ang tunay na pag-ibig Na hindi kayang ibigay ng kahit sino At tulad ng mga pelkulang paborito ko Hilig kong sinusubaybayan ang kwento Ang paborito kong kwento ay ang pag-iibigan nating dalawa, Panginoon. At magtatapos ito sa… Mali. Hindi pa rito nagtatapos ang kwento
0
Apr 22, 2018
Apr 22, 2018 at 1:18 PM UTC
kurt-christian-b-tubera
PELIKULA
Mahilig akong manood ng pelikula Sisiyasatin ko ang bawat balangkas Panonoorin mula sa simula Papunta sa kasukdulan ng kwento Hanggang sa katapusan ng kwento Isa sa paborito kong kategorya nito Ay ang pag-ibig Napakasayang manood ng pelikulang pag-iibigan ang tema Dahil kahit minsan ay katulad din ito ng nararanasan natin Magsisimula sa pagpapakilala Sa “ako nga pala si..” “At ako naman si..” Sabay ngiti na tila titigil ang mundo Bibilis ang pintig ng puso At mapupuno ang tiyan na tila nakalunok ng sangkatutak paruparo At nanirahan sa ilalim ng mga kalamnan mo Napakatamis ng mga simula Ang mga panahong ang mga mata Ang nagsisilbing daluyan Ng enerhiya na nagpapasabay ng tibok ng puso niyong dalawa Ang mga panahong ang mga kamay Ang nagsisilbing hawakan sa pinakamalayong paglalakbay Kikiligin ka sa simula Magpapatuloy sa kasukdulan Magpapatuloy Sa “Bakit hindi mo agad sinabi?” Sa “Bakit ka nagsinungaling saakin?” Sa “Ano bang nagawa ko sa’yo” Sa “Saan ba ako nagkamali?” Matututunan mo na ang pag-ibig pala ay nagbabago Ang dating matamis ay naging mapait At tila isang kape na dating kumukulo sa init Ay nanlamig bigla Sa di inaasahang panahon At sa katapusan ay makikita mo ang dulo Ang pagpapaalam Ang mga salitang “Hanggang dito na lamang tayo” Na kahit na ipinangako niyo sa isa’t isa ang walang hanggan Ay naabot niyo pa rin ang dulo At kahit na masakit ay tatanggapin mo Dahil ang katotohanan ay Ang pag-ibig ay nagwawakas Mahilig ako sa mga kwento Dahil dito umiikot ang mga pelikulang sinusubaybayan ko Ang simula, kasukdulan at pagtatapos Ang paborito kong istorya Ay ang pag-ibig Pag-ibig Na nagsimula sa pagpapakilala Sa pagtanggap ng katotohanan na hindi ko kakayanin mag-isa Sa pagsambit na ikaw lamang ang kayang magligtas sa kaluluwa kong ligaw Hindi man puno ng tamis Pero puno nmn ng tunay na pagsinta Ng totoong nagmamahal Ang mga mata niyang magbabantay saakin Sa tuwing ako’y nag-iisa’t nasa panganib Mga labi, na hindi mo man nakikita ang ngiti pero ramdam ang pagmamahal sa tamis ng salitang sinasambit Mga kamay, na hindi nagsisilbing hawakan, pero gabay At sa tuwing naliligaw na ako’y andyan ka pra itama ang aking landas Pag-ibig Na ang kasukdulan ay Naganap sa krus Kung saan ipinakita ang tunay na kilos ng pagmamahal; Sakripisyo Kahit na hindi ako nararapat sa pag-ibig mo’y Ibinigay mo ang lahat Para lamang maibalik ang ako, na minsan nang naglibot papalayo Sa kasabikan na mahanap ang dulo Kasama ang mundo pero nagkamali ako Ang mundo ay iiwan kang lagalak Sa kalsada Humahanap ng titirhan Humihingi ng makakain At nanlilimos ng ng salapi Pero ikaw ang pumulot saakin Sa pagkaalipin ko sa mapanlinlang mundo Iniangat mo ako sa kahirapan ko Kahit na tila kapeng nanlamig ako Ay hindi mo isinantabi Pinaranas mo ang tunay na pag-ibig Na hindi kayang ibigay ng kahit sino At tulad ng mga pelkulang paborito ko Hilig kong sinusubaybayan ang kwento Ang paborito kong kwento ay ang pag-iibigan nating dalawa, Panginoon. At magtatapos ito sa… Mali. Hindi pa rito nagtatapos ang kwento
Continue reading...
94
Guni-guning nababalot ng hiwaga sa aking utak ito'y pumipigil, gumugulo, di maipaliwanag ang mga nakaukit na ala-alang Nang minsa'y ikaw ay inibig sa tuwing natatanaw ang langit na kay tamis pa sa mga chokolateng paborito **** kainin tuwing ika'y nalulungkot. Sa mga araw na nagdaan. Sa maghapong nakaabang pa sa pag-iintayan sa jeep Oo parati namang naghihintay ang puso ko sa'yo. Di ba? Sa traffic na nanamanhid na ang paa sa kakaabang kung kailan o saan ito patutungo Kung may patutunguhan pa ba na maging tayo? O Isa na lamang ba itong guni-guni sa aking isip. Alam kong paasa ako. Oo paasa ako. Asang-asa ako sa'yo na parang tanga. Oo inaamin ko Tanga ako! tanga ako! tanga na kung tanga. Pasan ko na naman lahat. Di ba? Nagdurugong, Tagos. Tagos na tagos pa sa aking pusong biniyak ng mga samu't saring bakit na lang hindi naging tayo? O mas madali pa bang patayin na lang ang mga pusong minsa'y nasugatan na sa hindi makatulog na gabi. Sa mga namamagang mata sa kaiiyak Sa kakaisip kung mahal mo ako o kung minahal mo ba talaga ako? O may iba na bang nagmamay-ari ng iyong puso? Guni-guni, ako'y litong-lito dahil parati **** ginugulo ang araw-araw ko Halos mabaliw na nga ako sa kakaisip sa'yo eh Hindi nga ba't heto ako, baliw na baliw sa'yo. Di ba? Na baka sakaling mag milagro ang kapalaran Na baka balang araw baka balang araw ay kaya mo rin akong mahalin gaya ng pagmamahal ko sa'yo higit pa sa buhay ko. Higit pa sa mga luhang ibinigay ko Higit pa sa mga salitang binitawan ko ngayon. Oo guni-guni parati ka namang nandyan di ba? bumabalik. Lahat na lang. Paulit-ulit. Oo guni-guni ang hirap hirap **** matanggal Sawang-sawa na ako sa'yo. Pero ang tanong. Hindi ka ba napapagod? sana'y tirhan mo rin ako kahit konti. Ayoko na, tama na.
0
Jan 3, 2016
Jan 3, 2016 at 6:05 AM UTC
jerelii
Guni-guni
Guni-guning nababalot ng hiwaga sa aking utak ito'y pumipigil, gumugulo, di maipaliwanag ang mga nakaukit na ala-alang Nang minsa'y ikaw ay inibig sa tuwing natatanaw ang langit na kay tamis pa sa mga chokolateng paborito **** kainin tuwing ika'y nalulungkot. Sa mga araw na nagdaan. Sa maghapong nakaabang pa sa pag-iintayan sa jeep Oo parati namang naghihintay ang puso ko sa'yo. Di ba? Sa traffic na nanamanhid na ang paa sa kakaabang kung kailan o saan ito patutungo Kung may patutunguhan pa ba na maging tayo? O Isa na lamang ba itong guni-guni sa aking isip. Alam kong paasa ako. Oo paasa ako. Asang-asa ako sa'yo na parang tanga. Oo inaamin ko Tanga ako! tanga ako! tanga na kung tanga. Pasan ko na naman lahat. Di ba? Nagdurugong, Tagos. Tagos na tagos pa sa aking pusong biniyak ng mga samu't saring bakit na lang hindi naging tayo? O mas madali pa bang patayin na lang ang mga pusong minsa'y nasugatan na sa hindi makatulog na gabi. Sa mga namamagang mata sa kaiiyak Sa kakaisip kung mahal mo ako o kung minahal mo ba talaga ako? O may iba na bang nagmamay-ari ng iyong puso? Guni-guni, ako'y litong-lito dahil parati **** ginugulo ang araw-araw ko Halos mabaliw na nga ako sa kakaisip sa'yo eh Hindi nga ba't heto ako, baliw na baliw sa'yo. Di ba? Na baka sakaling mag milagro ang kapalaran Na baka balang araw baka balang araw ay kaya mo rin akong mahalin gaya ng pagmamahal ko sa'yo higit pa sa buhay ko. Higit pa sa mga luhang ibinigay ko Higit pa sa mga salitang binitawan ko ngayon. Oo guni-guni parati ka namang nandyan di ba? bumabalik. Lahat na lang. Paulit-ulit. Oo guni-guni ang hirap hirap **** matanggal Sawang-sawa na ako sa'yo. Pero ang tanong. Hindi ka ba napapagod? sana'y tirhan mo rin ako kahit konti. Ayoko na, tama na.
Continue reading...
63
Simula ng makilala ka, Buhay ko'y sumisigla, Lagi akong masaya, Nalaman ko ang tunay na kahulugan ng tuwa at ligaya, Aking pagsinta, Bakit nga ba? Naranasan ko ang mga pambihirang bagay, Ang mundo ko'y naging makulay, Binuhay mo ang diwa kong matamlay, Ikaw ang aking lakas, Pinakita mo ang aking magandang bukas, Mula sa simula, gitna, dulo at wakas, Ang isip at puso ko'y iyong pinatalas, Madapa man ako'y iyong hinawakan, Binangon mo ako mula sa lupang aking kinasasadlakan, Napuntahan ko ang dulo ng kalawakan, Ang mga puno't halaman, Ang berdeng kagubatan, Ang ganda ng kabundukan, Lahat ng ito'y aking nasisilayan, Daan ka nga ng pakikipag-ugnayan, Ika'y gamit sa pakikipagtalastasan, Daan tungo sa kaunlaran, Ngunit ako'y nanghihinayang, Dahil ika'y di kilala ng maraming kabataan, Sabi nga nila hindi ka magandang pagmasdan, Di nila namamalayan, Ika'y maaari nilang maging kaibigan, Taglay mo ang naiibang kapangyarihan, Ika'y iniregalo ni Rizal sa kanyang buthing may bahay, Kay Josephine Bracken ika'y ibinigay, "Kempis "ka kung tawagin, Ika'y,"Tagalog Christ" naman para kay Ferdinand Blumentritt. Alam kung di matatawaran, Ang iyong kasiyahan, Kapag ang mga pahina mo'y binubuksan, Mabuti kang sandigan! Sayo nagmumula ang di matatawarang panindigan, at di-natitinag na katwiran, Mabuti kang larawan, Nagsisilbing huwaran, Magpakailanman! Maipagmamalaki kahit saan, Pangako ko ika'y aking dadalhin, Pupurihin, I-ingatan at papahalagahan, Hanggang sa aking huling hantungan, Sayo lamang...... Minamahal kong----aklat!
0
Aug 16, 2017
Aug 16, 2017 at 12:10 AM UTC
rizal200
Sa'yo Lamang
Simula ng makilala ka, Buhay ko'y sumisigla, Lagi akong masaya, Nalaman ko ang tunay na kahulugan ng tuwa at ligaya, Aking pagsinta, Bakit nga ba? Naranasan ko ang mga pambihirang bagay, Ang mundo ko'y naging makulay, Binuhay mo ang diwa kong matamlay, Ikaw ang aking lakas, Pinakita mo ang aking magandang bukas, Mula sa simula, gitna, dulo at wakas, Ang isip at puso ko'y iyong pinatalas, Madapa man ako'y iyong hinawakan, Binangon mo ako mula sa lupang aking kinasasadlakan, Napuntahan ko ang dulo ng kalawakan, Ang mga puno't halaman, Ang berdeng kagubatan, Ang ganda ng kabundukan, Lahat ng ito'y aking nasisilayan, Daan ka nga ng pakikipag-ugnayan, Ika'y gamit sa pakikipagtalastasan, Daan tungo sa kaunlaran, Ngunit ako'y nanghihinayang, Dahil ika'y di kilala ng maraming kabataan, Sabi nga nila hindi ka magandang pagmasdan, Di nila namamalayan, Ika'y maaari nilang maging kaibigan, Taglay mo ang naiibang kapangyarihan, Ika'y iniregalo ni Rizal sa kanyang buthing may bahay, Kay Josephine Bracken ika'y ibinigay, "Kempis "ka kung tawagin, Ika'y,"Tagalog Christ" naman para kay Ferdinand Blumentritt. Alam kung di matatawaran, Ang iyong kasiyahan, Kapag ang mga pahina mo'y binubuksan, Mabuti kang sandigan! Sayo nagmumula ang di matatawarang panindigan, at di-natitinag na katwiran, Mabuti kang larawan, Nagsisilbing huwaran, Magpakailanman! Maipagmamalaki kahit saan, Pangako ko ika'y aking dadalhin, Pupurihin, I-ingatan at papahalagahan, Hanggang sa aking huling hantungan, Sayo lamang...... Minamahal kong----aklat!
Continue reading...
47
Ako si Juan Para kanino ba ang pangalang yan? Para sa taong may pinag-aralan? Para sa taong may pinaghirapan? O para rin sa mga taong nahihirapan? Mga tanong yan na umiikot sa mundong kinabibilangan ko. Hindi ko piniling maging ganito pero ito na ata ang isinulat sa tadhana ko. Ang maging di kanais-kais sa paningin At mas lalong di maging kapansin-pansin. Ako Si Juan Pilipino rin ako pero bakit tingin niyo sa akin walang kwentang tao? Pilipino rin ako at hindi ko ninais na maging ganito ang buhay ko. Oo pilipino rin ako pero bakit parang ayaw niyo akong tanggapin bilang tao sa lipunang ito? Dahil ba marumi ang damit ko? Dahil ba nangangamoy araw ako? Dahil ba wala akong napagaralan? O dahil di na ako katangap-tangap? Ako si Juan Pakiusap wag niyo akong husgahan dahil sa ako'y mahirap Di ko pinili ang takbo ng buhay na mayroon ako. Di ko piniling maging pulubing palaboy-laboy At higit sa lahat Di ko piniling mawala ang lahat. Ang pera, ang pagkain, ang tirahan, ang pamilya, ang inumin ang kaibigan. At hindi ko pinili ang maging mahiral. Pasensya ate, kuya, kung lagi ko kayong kinukulit para sa kaunting pansin. Pasensya na ate at kuya kung kinakalabit ko ang mga damit ninyong mamahalin. Pasensya na ate at kuya kung sa bawat pagdaan ninyo'y nababahuan kayo sa akin. Pero maliban sa pera, palimos naman po ng panalangin. Panalangin na sana'y hindi ako sumuko sa ibinigay saking pagsubok Panalangin laban sa lahat ng bagay na nagdala sakin sa pagkalugmok Panalangin na hindi ako paano sa daan kapag ako ay natutulog At panalangin na sa paggising ko'y may lakas pa rin akong bumangon. Pasensya kung gagamitin ko pa ang pangalang Juan na simbolo ng pagiging likas na Pilipinong may pinagaralan Pero sana maisip niyo na di ko kailangan ng mga bagay na sa aki'y magpapayaman Ang kailangan ko ay ang intindihin niyo ang aking kalagayan Kung makikita niyo man akong naglalakad o nakaupo sa lansangan Maaari bang sumigaw kayo o tawagin niyo ako sa pangalang Juan? Dahil minsan rin sa buhay ko ay katulad niyo rin ako Napaglaruan lang ng tadhana at nawala lahat ng meron ako. Pulubi ako, mabaho, konti ang nalalaman, walang panligo, pangkain, perang pambili ng gamot pangotra sa sakit na dala ng paligid. Pero ito ang tandaan ninyo, Huling mensahe ni lumang Juan para sa mga makabagong Juan Ako si Juan Pagnakita ninyo ako wag niyo akong pandirian Subukan niyong kilalanin ako maliban sa aking pangalan Wag niyo akong husgahan na ipambibili ng droga ang naipon kong barya Wag niyo akong husgahan na nagtatrabaho ako sa isang sindikatong galawan. At sana'y ako'y inyong alalahanin at wag niyo sana akong kalimutan Na minsan sa buhay ko na nakapagpakilala ako na "Ako Si Juan ang dating Pilipino na ngayo'y tinatakwil na ng lipunan."
0
Aug 24, 2018
Aug 24, 2018 at 11:10 PM UTC
BryantArinos
Ako Si Juan
Ako si Juan Para kanino ba ang pangalang yan? Para sa taong may pinag-aralan? Para sa taong may pinaghirapan? O para rin sa mga taong nahihirapan? Mga tanong yan na umiikot sa mundong kinabibilangan ko. Hindi ko piniling maging ganito pero ito na ata ang isinulat sa tadhana ko. Ang maging di kanais-kais sa paningin At mas lalong di maging kapansin-pansin. Ako Si Juan Pilipino rin ako pero bakit tingin niyo sa akin walang kwentang tao? Pilipino rin ako at hindi ko ninais na maging ganito ang buhay ko. Oo pilipino rin ako pero bakit parang ayaw niyo akong tanggapin bilang tao sa lipunang ito? Dahil ba marumi ang damit ko? Dahil ba nangangamoy araw ako? Dahil ba wala akong napagaralan? O dahil di na ako katangap-tangap? Ako si Juan Pakiusap wag niyo akong husgahan dahil sa ako'y mahirap Di ko pinili ang takbo ng buhay na mayroon ako. Di ko piniling maging pulubing palaboy-laboy At higit sa lahat Di ko piniling mawala ang lahat. Ang pera, ang pagkain, ang tirahan, ang pamilya, ang inumin ang kaibigan. At hindi ko pinili ang maging mahiral. Pasensya ate, kuya, kung lagi ko kayong kinukulit para sa kaunting pansin. Pasensya na ate at kuya kung kinakalabit ko ang mga damit ninyong mamahalin. Pasensya na ate at kuya kung sa bawat pagdaan ninyo'y nababahuan kayo sa akin. Pero maliban sa pera, palimos naman po ng panalangin. Panalangin na sana'y hindi ako sumuko sa ibinigay saking pagsubok Panalangin laban sa lahat ng bagay na nagdala sakin sa pagkalugmok Panalangin na hindi ako paano sa daan kapag ako ay natutulog At panalangin na sa paggising ko'y may lakas pa rin akong bumangon. Pasensya kung gagamitin ko pa ang pangalang Juan na simbolo ng pagiging likas na Pilipinong may pinagaralan Pero sana maisip niyo na di ko kailangan ng mga bagay na sa aki'y magpapayaman Ang kailangan ko ay ang intindihin niyo ang aking kalagayan Kung makikita niyo man akong naglalakad o nakaupo sa lansangan Maaari bang sumigaw kayo o tawagin niyo ako sa pangalang Juan? Dahil minsan rin sa buhay ko ay katulad niyo rin ako Napaglaruan lang ng tadhana at nawala lahat ng meron ako. Pulubi ako, mabaho, konti ang nalalaman, walang panligo, pangkain, perang pambili ng gamot pangotra sa sakit na dala ng paligid. Pero ito ang tandaan ninyo, Huling mensahe ni lumang Juan para sa mga makabagong Juan Ako si Juan Pagnakita ninyo ako wag niyo akong pandirian Subukan niyong kilalanin ako maliban sa aking pangalan Wag niyo akong husgahan na ipambibili ng droga ang naipon kong barya Wag niyo akong husgahan na nagtatrabaho ako sa isang sindikatong galawan. At sana'y ako'y inyong alalahanin at wag niyo sana akong kalimutan Na minsan sa buhay ko na nakapagpakilala ako na "Ako Si Juan ang dating Pilipino na ngayo'y tinatakwil na ng lipunan."
Continue reading...
50
Alam mo, ayoko na Gusto ko nang huminto sa pagpapaka-tanga Ayoko na matulala at sabay maiisip ka Kasi alam ko na matagal bago ako muling makabalik sa aking diwa Pwede ba manahimik ka? Ang ingay mo lalo na kapag ako’y matutulog na Bastos at biglaang papasok sa aking isipan Na para bang isipan ko’y iyong kaharian Hindi ka ba napapagod? Sa kalalaro ng aking pusong lasug-lasog na sa iyong kapapaikot Tuwang-tuwa ka pa at humahalaklak kapag ako’y iyong nabibiro Pag sasabihin **** “last na”, pero sinungaling ka Edi sa’yo na! Sa’yo na ang kaligayahan at kalungkutan ko Sa’yo na ang pangarap at kabiguan ko Sa’yo na ang lahat ng ako, sa’yo na ang pusong laruan mo O, ano? Ba’t tumigil ka? Bakit ka biglaang lumayo kung kailan ibinigay ko na? Akala ko ba sa akin ay nasisiyahan ka? Akala ko ba sa akin masaya ka na? Ah, ngayon gets ko na! Gets ko na na mabilis ka pala magsawa Pagkatapos ng isa, maghahanap ka ng iba Pagkatapos **** manungkit, magtatapon rin pala Ayan ka na naman at umaarangkada Parang isang sports car na rumaratsada Patungo sa mga babaeng iba’t iba ang klase Iba’t iba ang ganda Kaawa-awang kababaihan Kasalanan ba nila na natipuhan mo sila Bakit kung parusahan mo ng iyong matatamis na pekeng salita Ay parang mga batang niloloko ng isang salamangkerong desperado kumita Sana matauhan ka… Minahal kitang tunay ngunit sayo’y lokohan lang pala Sana sa paglipas ng panahon, makatagpo ka Ng isang babaeng paluluhurin ka habang nagmamakaawang patawarin ka niya.
0
Mar 10, 2016
Mar 10, 2016 at 8:15 AM UTC
formysanitynow
Isang Daan **** Labada
Alam mo, ayoko na Gusto ko nang huminto sa pagpapaka-tanga Ayoko na matulala at sabay maiisip ka Kasi alam ko na matagal bago ako muling makabalik sa aking diwa Pwede ba manahimik ka? Ang ingay mo lalo na kapag ako’y matutulog na Bastos at biglaang papasok sa aking isipan Na para bang isipan ko’y iyong kaharian Hindi ka ba napapagod? Sa kalalaro ng aking pusong lasug-lasog na sa iyong kapapaikot Tuwang-tuwa ka pa at humahalaklak kapag ako’y iyong nabibiro Pag sasabihin **** “last na”, pero sinungaling ka Edi sa’yo na! Sa’yo na ang kaligayahan at kalungkutan ko Sa’yo na ang pangarap at kabiguan ko Sa’yo na ang lahat ng ako, sa’yo na ang pusong laruan mo O, ano? Ba’t tumigil ka? Bakit ka biglaang lumayo kung kailan ibinigay ko na? Akala ko ba sa akin ay nasisiyahan ka? Akala ko ba sa akin masaya ka na? Ah, ngayon gets ko na! Gets ko na na mabilis ka pala magsawa Pagkatapos ng isa, maghahanap ka ng iba Pagkatapos **** manungkit, magtatapon rin pala Ayan ka na naman at umaarangkada Parang isang sports car na rumaratsada Patungo sa mga babaeng iba’t iba ang klase Iba’t iba ang ganda Kaawa-awang kababaihan Kasalanan ba nila na natipuhan mo sila Bakit kung parusahan mo ng iyong matatamis na pekeng salita Ay parang mga batang niloloko ng isang salamangkerong desperado kumita Sana matauhan ka… Minahal kitang tunay ngunit sayo’y lokohan lang pala Sana sa paglipas ng panahon, makatagpo ka Ng isang babaeng paluluhurin ka habang nagmamakaawang patawarin ka niya.
Continue reading...
36
Ang buhay nga naman, Puno ng lungkot at kaligayahan, Subalit wala tayong magagawa, Tiisin nalang kung ano ang mapapala. Diyos ko, ako'y tulungan nyo, Sa aking landas na tinutungo, Landas na puno ng sagabal, Mga sagabal na susubok kung ako'y mapapagal. Dahil ang katotohanan ay di ko maitatanggi, Katotohanang ikinubli sa mga tawat mga ngiti, Ang katotohanang ako rin ay nasasaktan, Dahil sa damdamin kong nanlalaban. Minsan di ko maiwasan, Na masabi ang tunay na nilalaman, Ng puso at di ng isipan, Kaya minsan, ginagawang katatwanan. Ika'y kasapakat ko sa gawaing ito, Ang sinasabihan ko ng mga naturang biro, Ang nakikisabay sa aking mga kalokohan, Kalokohang minsang ginusto kong maging katotohanan. Sa kasamaang palad, ito ang katotohanan, Ang minsang inisip matapos magtawanan, Ang di ko naman maipagkakailang nakakatawa nga, Ngunit di ko inaasahang puso ko pala'y mapipiga. Ang binansagan nating pinakamagandang biro, Ang sa mga luha ko'y nagpatulo, Tumulo dahil sa kakatawa, Tawang may kasunod na pagdurusa. Pagdrusa dahil masakit, Tawa't halakhak nga ba'y sapat na kapalit? Ngunit masasabi ito'y panandalian, Dahil pagkatapos nitoy masasaktan, Para bang ang gusto ko'y ibinigay, Na para bang nagkusa at di na ako pinahintay, Ngunit alam ko sa sarili ko na ito'y huwad, Ako na mismo ang unang naglahad. Subalit nakakatawa naman talaga, Sabihan ba naman kita ng "mahal kita", Tono palang kalokohan na, Masasai **** baligho ang ideya. Aminado akong iyo'y kabilaghuan, Ngunit wala na akong magagawa dyan, Kasalanan ko na kung ako'y nasaktan, Dahil alam kong ako'y nagkamali at may kakulangan.
0
Jun 9, 2017
Jun 9, 2017 at 3:13 PM UTC
taltoy
Baligho
Ang buhay nga naman, Puno ng lungkot at kaligayahan, Subalit wala tayong magagawa, Tiisin nalang kung ano ang mapapala. Diyos ko, ako'y tulungan nyo, Sa aking landas na tinutungo, Landas na puno ng sagabal, Mga sagabal na susubok kung ako'y mapapagal. Dahil ang katotohanan ay di ko maitatanggi, Katotohanang ikinubli sa mga tawat mga ngiti, Ang katotohanang ako rin ay nasasaktan, Dahil sa damdamin kong nanlalaban. Minsan di ko maiwasan, Na masabi ang tunay na nilalaman, Ng puso at di ng isipan, Kaya minsan, ginagawang katatwanan. Ika'y kasapakat ko sa gawaing ito, Ang sinasabihan ko ng mga naturang biro, Ang nakikisabay sa aking mga kalokohan, Kalokohang minsang ginusto kong maging katotohanan. Sa kasamaang palad, ito ang katotohanan, Ang minsang inisip matapos magtawanan, Ang di ko naman maipagkakailang nakakatawa nga, Ngunit di ko inaasahang puso ko pala'y mapipiga. Ang binansagan nating pinakamagandang biro, Ang sa mga luha ko'y nagpatulo, Tumulo dahil sa kakatawa, Tawang may kasunod na pagdurusa. Pagdrusa dahil masakit, Tawa't halakhak nga ba'y sapat na kapalit? Ngunit masasabi ito'y panandalian, Dahil pagkatapos nitoy masasaktan, Para bang ang gusto ko'y ibinigay, Na para bang nagkusa at di na ako pinahintay, Ngunit alam ko sa sarili ko na ito'y huwad, Ako na mismo ang unang naglahad. Subalit nakakatawa naman talaga, Sabihan ba naman kita ng "mahal kita", Tono palang kalokohan na, Masasai **** baligho ang ideya. Aminado akong iyo'y kabilaghuan, Ngunit wala na akong magagawa dyan, Kasalanan ko na kung ako'y nasaktan, Dahil alam kong ako'y nagkamali at may kakulangan.
Continue reading...
44
Mundo'y kayganda, Puno ng hiwaga, Ng pasimulang likhain ng AMANG DAKILA!!! Ngayon ay saksihan, Ganda ng sanlibutan Di malirip na kagandahan at kayamanan, Na ibinigay sa atin ang karapatan. AMA NA DAKILA! Lahat kami ay pinag-pala, Sa aming kasalanan Ay nagpatawad ka! Nagbigay pag-asa sa kaluluwang dukha! Dukha sa Liwanag ng Iyong Ganda!! AMA NA DAKILA! kami ay Iyong pinag-pala, Binigyan ng pag-asa, sa Di malirip na pagkakasala!!! Sa ngalan ni JESUS NA IDINAKILA Dahil sa pagsunod sa AMANG DAKILA! Hindi nag-alinlangan Hanggang katapusan, AMA sana'y bigyan kami Ng pusong masunurin Pag-iisip na puno ng dunong Mula sa Iyong katwiran na puno ng katotohanan, JESUS na aming PANGINOON, Bahala kana po sa amin, na LIWANAG sa amin ng DIYOS!!! Kami ay Iyong dalhin, Upang AMA ay aming KAMTIN Hanggang sa katapusan ng aming Lakarin,!
0
Aug 19, 2014
Aug 19, 2014 at 12:37 AM UTC
jhon-renz-thompson
AMA NA DAKILA.!!!
Mundo'y kayganda, Puno ng hiwaga, Ng pasimulang likhain ng AMANG DAKILA!!! Ngayon ay saksihan, Ganda ng sanlibutan Di malirip na kagandahan at kayamanan, Na ibinigay sa atin ang karapatan. AMA NA DAKILA! Lahat kami ay pinag-pala, Sa aming kasalanan Ay nagpatawad ka! Nagbigay pag-asa sa kaluluwang dukha! Dukha sa Liwanag ng Iyong Ganda!! AMA NA DAKILA! kami ay Iyong pinag-pala, Binigyan ng pag-asa, sa Di malirip na pagkakasala!!! Sa ngalan ni JESUS NA IDINAKILA Dahil sa pagsunod sa AMANG DAKILA! Hindi nag-alinlangan Hanggang katapusan, AMA sana'y bigyan kami Ng pusong masunurin Pag-iisip na puno ng dunong Mula sa Iyong katwiran na puno ng katotohanan, JESUS na aming PANGINOON, Bahala kana po sa amin, na LIWANAG sa amin ng DIYOS!!! Kami ay Iyong dalhin, Upang AMA ay aming KAMTIN Hanggang sa katapusan ng aming Lakarin,!
Continue reading...
34
Naglalakad ng palayo ng kita'y nilingon Nais kang hilahin mula sa kahapon Sinabi sa sarili, tama na at tigilan na Ngunit paanong gagawin, mahal pa kita? Anong gayuma ba ang ibinigay sa akin? Sa pagpikit man o paggising, ikaw ang nais mahalin. Bakit mo ako hinila at niyakap? Kung sa huli, ikaw mismo ang iilap? Sa tuwing lalayo, tatakas, iiwas Nandiyan ka, pati ang pag-ibig kong awas-awas Gusto ko ng limutin at tapusin nalang lahat Ngunit ang nais matapos ay ang tangi kong hangad Paano ko ba sasabihing paalam na? At sa aking paglayo. wag na akong tawagin pa... Hayaan mo na akong umusad, mag-isa At huwag **** iparamdam na ako'y mahal pa... Ayoko na, tama na. Sobra na ang sakit Sa tuwing nakikita ka, puso ko'y hinihigit Oo, nangingiti, natutuwa, sumasaya Dahil ang totoo, mahal pa rin kita
0
Dec 13, 2013
Dec 13, 2013 at 2:59 AM UTC
iona-ofelia-zanoria
Mahal Pa Rin Kita
Naglalakad ng palayo ng kita'y nilingon Nais kang hilahin mula sa kahapon Sinabi sa sarili, tama na at tigilan na Ngunit paanong gagawin, mahal pa kita? Anong gayuma ba ang ibinigay sa akin? Sa pagpikit man o paggising, ikaw ang nais mahalin. Bakit mo ako hinila at niyakap? Kung sa huli, ikaw mismo ang iilap? Sa tuwing lalayo, tatakas, iiwas Nandiyan ka, pati ang pag-ibig kong awas-awas Gusto ko ng limutin at tapusin nalang lahat Ngunit ang nais matapos ay ang tangi kong hangad Paano ko ba sasabihing paalam na? At sa aking paglayo. wag na akong tawagin pa... Hayaan mo na akong umusad, mag-isa At huwag **** iparamdam na ako'y mahal pa... Ayoko na, tama na. Sobra na ang sakit Sa tuwing nakikita ka, puso ko'y hinihigit Oo, nangingiti, natutuwa, sumasaya Dahil ang totoo, mahal pa rin kita
Continue reading...
20
Takot ako. Takot akong muling umibig Takot sa salitang mahal kita Takot sa pagasang “tayo” Dahil nangingibabaw parin Ang mga damdaming para sa kanya Tanong sa sariling “Magmamahal ba ako ng iba?” Takot makasakit sapagkat alam kong Ikaw pa rin ang mahal ko Takot magmahal ng iba Dahil alam kong ikaw pa rin ang nasa puso Takot dahil sarili ko’y di ko mapapatawad Kung makasakit man ako ng iba. Takot dahil hindi na ako marunong magmahal Magmahal ng iba Dahil ibinigay ko sayo ang lahat Takot na ako tumingin sa iba Kaya’t sa hangga’t andito ka sa puso ko Hindi ako maghahanap ng iba Dahil takot ako makasakit Takot ako manggamit Takot ako pumeke ng nararamdaman Dahil alam kong ikaw parin ang aking, Minamahal. Para sa sarili ko, Patawad, Dahil nagmahal ako Ng taong nagmamahal naman ng iba.
0
Sep 29, 2020
Sep 29, 2020 at 6:14 AM UTC
LouisGB
“Takot”
Takot ako. Takot akong muling umibig Takot sa salitang mahal kita Takot sa pagasang “tayo” Dahil nangingibabaw parin Ang mga damdaming para sa kanya Tanong sa sariling “Magmamahal ba ako ng iba?” Takot makasakit sapagkat alam kong Ikaw pa rin ang mahal ko Takot magmahal ng iba Dahil alam kong ikaw pa rin ang nasa puso Takot dahil sarili ko’y di ko mapapatawad Kung makasakit man ako ng iba. Takot dahil hindi na ako marunong magmahal Magmahal ng iba Dahil ibinigay ko sayo ang lahat Takot na ako tumingin sa iba Kaya’t sa hangga’t andito ka sa puso ko Hindi ako maghahanap ng iba Dahil takot ako makasakit Takot ako manggamit Takot ako pumeke ng nararamdaman Dahil alam kong ikaw parin ang aking, Minamahal. Para sa sarili ko, Patawad, Dahil nagmahal ako Ng taong nagmamahal naman ng iba.
Continue reading...
29
Mayroon akong kwento, Sana ay mabasa ninyo. Tungkol sa isang bobo, Na minahal ang matalino. Makurba ang katawan ni Matalino. Mapungay naman ang mata ni Bobo. Kabaitan ang ipinapakita ni Bobo. Kamalditahan naman ang kay Matalino. Isang araw sa may parke, nagkita ang dalawa. Bumili ng minatamis si Bobo at ibinigay kay Matalino. Pero hindi ito tinanggap dahil si Bobo ay hindi tao. Sa halip na mainis, si Bobo ay ngumiti sa kanya. Iniiwasan siya ni Matalino pero ayaw ni Bobo. Mistulang kabute ito't lulubog-lilitaw. Gusto niyang mahalin siya ni Matalino. Kahit masunog pa ang balat ni Haring Araw. Lumipas pa ang ilang linggo, buwan at taon, Sumuko na si Matalino kay Bobong makulit. Binigyan ng pag-asa ang pagsisikap niya hanggang ngayon, Dahil alam niyang wala itong hihilinging anumang kapalit. Hindi naglaon at sila'y naging kasintahan. Ipinagmalaki si Matalino, siya'y kinaiinggitan. Abot na niya ang langit sa kanyang harapan, Pagka't napasagot niya ang Diyosa ng Kagandahan.
0
Jan 3, 2016
Jan 3, 2016 at 11:34 AM UTC
eugene
Si Bobo at Matalino
Mayroon akong kwento, Sana ay mabasa ninyo. Tungkol sa isang bobo, Na minahal ang matalino. Makurba ang katawan ni Matalino. Mapungay naman ang mata ni Bobo. Kabaitan ang ipinapakita ni Bobo. Kamalditahan naman ang kay Matalino. Isang araw sa may parke, nagkita ang dalawa. Bumili ng minatamis si Bobo at ibinigay kay Matalino. Pero hindi ito tinanggap dahil si Bobo ay hindi tao. Sa halip na mainis, si Bobo ay ngumiti sa kanya. Iniiwasan siya ni Matalino pero ayaw ni Bobo. Mistulang kabute ito't lulubog-lilitaw. Gusto niyang mahalin siya ni Matalino. Kahit masunog pa ang balat ni Haring Araw. Lumipas pa ang ilang linggo, buwan at taon, Sumuko na si Matalino kay Bobong makulit. Binigyan ng pag-asa ang pagsisikap niya hanggang ngayon, Dahil alam niyang wala itong hihilinging anumang kapalit. Hindi naglaon at sila'y naging kasintahan. Ipinagmalaki si Matalino, siya'y kinaiinggitan. Abot na niya ang langit sa kanyang harapan, Pagka't napasagot niya ang Diyosa ng Kagandahan.
Continue reading...
24
Ano nga bang mas mahalaga Ang pagkakaibigan natin o ang ibigin ka Mga bata palang tayo ikaw na talaga Sa isip at puso ko ika'y nag-iisa Gusto mang aminin ngunit hindi kaya pa Wala ring kasiguraduhan pag-ibig ko'y masusuklian ba Ayoko rin namang masira pagkakaibigang nabuo na Na noon pa may iniingatan ko na Kaya't ginawa ko'y ireto ka sa iba Baka sakaling malimutan ka Natutuwa akong makita kang masaya, kahit nasa piling ka na ng iba. Ngunit hindi maiwasang lumuhang magisa Tama nga bang ibinigay kita sa iba O dapat na bang ipaglaban ka Dahil puso ko'y nahihirapan na Nahihirapan ng makita kang masaya sa yakap ng iba Kaya heto na aaminin ko na Ang matagal ko ng dinarama Kaibigan ko pasensya  kana Mahal lang talaga kita.
0
Sep 3, 2017
Sep 3, 2017 at 12:10 PM UTC
Cherrymaeclaire
Pasensya na
Ano nga bang mas mahalaga Ang pagkakaibigan natin o ang ibigin ka Mga bata palang tayo ikaw na talaga Sa isip at puso ko ika'y nag-iisa Gusto mang aminin ngunit hindi kaya pa Wala ring kasiguraduhan pag-ibig ko'y masusuklian ba Ayoko rin namang masira pagkakaibigang nabuo na Na noon pa may iniingatan ko na Kaya't ginawa ko'y ireto ka sa iba Baka sakaling malimutan ka Natutuwa akong makita kang masaya, kahit nasa piling ka na ng iba. Ngunit hindi maiwasang lumuhang magisa Tama nga bang ibinigay kita sa iba O dapat na bang ipaglaban ka Dahil puso ko'y nahihirapan na Nahihirapan ng makita kang masaya sa yakap ng iba Kaya heto na aaminin ko na Ang matagal ko ng dinarama Kaibigan ko pasensya  kana Mahal lang talaga kita.
Continue reading...
20
Pag-ibig ang naging sanhi Ng mga luhang dala ng sakit At pagkawasak ng pusong Matagal na iningatan, Sa isang iglap ay muling nasaktan. Pag-ibig ang naging dahilan Ng labis na pangamba ng pusong luhaan Kung kaya't inakalang 'di na magmamahal Ngunit muli ay aking napatunayan Pag-ibig muli ang nagbigay-daan. Pag-ibig, hinanap ko kahit saan Tiwala, ibinigay ngunit hindi man lang nasuklian Hindi mawari kung bakit lagi na lang Ang sabi nila'y pag-ibig ang sagot sa pusong nalulumbay Pero bakit di masumpungan, ano ba ang aking taglay? Pag-ibig na hindi ko naisip na darating pa Isang araw ng ika'y aking makilala Pinilit kong ipinid ang pusong takot na Nagmatigas man ang puso, pero sa hindi inaakala Isip na ang nagpasya na pagbigyan pa Pag-ibig, hindi ko alam na nariyan ka na pala. Alam kong mahirap hulihin ang puso Lalo pa't ito'y nababalot na ng galit at takot Ngunit hindi mo pinansin ang lahat ng ito Ipinagpatuloy pa rin dahil mukhang alam na alam mo Na ikaw ay para sa'kin, at ako'y para sa'yo. Natakot akong mahalin ka dahil ilang beses nang lumuha At nangako sa sarili na hindi na ito mauulit pa Ang muli pang masaktan ay 'di na makakaya Ngunit ang sabi mo nga ay ibang iba ka Kung kaya't pinagbigyan ang iyong pusong umaasa. Tinanggap ko ang pag-ibig na iyong inialay Hinayaan kong ang ating mga damdami'y magkapalagay Binuksang muli ang puso kahit alam kong may takot pa Pinili kong papasukin ka dahil aking nakita Sa iyong mga mata ay may pagtingin na kakaiba. Pag-ibig, hindi ko alam kung kailan ako naging handa Pero para sa iyo, nagpasya akong muling maging malaya Mula sa mapait na nakaraan na siyang bumalakid Ngayo'y natagpuan ka, at muli kong nabatid Kung paanong maging masaya sa piling ng isang tunay na umiibig. Salamat, dahil nariyan ka na. Salamat, dahil sinagip mo ang pusong wasak na wasak na. Salamat, dahil muli kong nadama ang tunay na pagmamahal. Salamat, dahil naramdaman kong ako'y mahalaga pa. Salamat, dahil natuklasan kong maaari pa akong lumigaya. Pag-ibig, kaya na kitang ibigay muli Sa isang espesyal na tao na sa aki'y muling nagpangiti Pag-ibig na buo, tapat, wagas at dalisay Isusukli sa pusong nagmamahal sa akin ng tunay Hindi magdadalawang-isip na ibigay ang buong puso Sa taong minahal at tinanggap kung sino ako. Pag-ibig, kaysarap **** madama Lalo pa't ramdam kong ayaw ko nang umibig pa sa iba Natagpuan na ang taong nais kong makasama Hanggang sa pinakahuli kong hininga Na hiram sa Diyos na sa atin ay lumikha. Tayo ang laman ng kwento ng Maykapal Pinagtagpo upang maging patunay na may totoong pagmamahal Pinaranas man sa atin noon ang sakit na dulot ng pag-ibig Ang nakaraan ay hindi na muling manunumbalik Dahil sa isa't isa, pag-ibig lang ang mamumutawi. Pag-ibig, ikaw, ako at ang Diyos Sa atin iikot ang kwento hanggang matapos Sa piling ng Maykapal, kamay ko'y hawakan lang Hindi ako bibitaw hanggang sa dulo ng walang hanggan Sa'yo lang ang pag-ibig ko, sa'yo lang, aking mahal.
0
Sep 2, 2019
Sep 2, 2019 at 10:17 AM UTC
IRISH-BEL
Pag-ibig
Pag-ibig ang naging sanhi Ng mga luhang dala ng sakit At pagkawasak ng pusong Matagal na iningatan, Sa isang iglap ay muling nasaktan. Pag-ibig ang naging dahilan Ng labis na pangamba ng pusong luhaan Kung kaya't inakalang 'di na magmamahal Ngunit muli ay aking napatunayan Pag-ibig muli ang nagbigay-daan. Pag-ibig, hinanap ko kahit saan Tiwala, ibinigay ngunit hindi man lang nasuklian Hindi mawari kung bakit lagi na lang Ang sabi nila'y pag-ibig ang sagot sa pusong nalulumbay Pero bakit di masumpungan, ano ba ang aking taglay? Pag-ibig na hindi ko naisip na darating pa Isang araw ng ika'y aking makilala Pinilit kong ipinid ang pusong takot na Nagmatigas man ang puso, pero sa hindi inaakala Isip na ang nagpasya na pagbigyan pa Pag-ibig, hindi ko alam na nariyan ka na pala. Alam kong mahirap hulihin ang puso Lalo pa't ito'y nababalot na ng galit at takot Ngunit hindi mo pinansin ang lahat ng ito Ipinagpatuloy pa rin dahil mukhang alam na alam mo Na ikaw ay para sa'kin, at ako'y para sa'yo. Natakot akong mahalin ka dahil ilang beses nang lumuha At nangako sa sarili na hindi na ito mauulit pa Ang muli pang masaktan ay 'di na makakaya Ngunit ang sabi mo nga ay ibang iba ka Kung kaya't pinagbigyan ang iyong pusong umaasa. Tinanggap ko ang pag-ibig na iyong inialay Hinayaan kong ang ating mga damdami'y magkapalagay Binuksang muli ang puso kahit alam kong may takot pa Pinili kong papasukin ka dahil aking nakita Sa iyong mga mata ay may pagtingin na kakaiba. Pag-ibig, hindi ko alam kung kailan ako naging handa Pero para sa iyo, nagpasya akong muling maging malaya Mula sa mapait na nakaraan na siyang bumalakid Ngayo'y natagpuan ka, at muli kong nabatid Kung paanong maging masaya sa piling ng isang tunay na umiibig. Salamat, dahil nariyan ka na. Salamat, dahil sinagip mo ang pusong wasak na wasak na. Salamat, dahil muli kong nadama ang tunay na pagmamahal. Salamat, dahil naramdaman kong ako'y mahalaga pa. Salamat, dahil natuklasan kong maaari pa akong lumigaya. Pag-ibig, kaya na kitang ibigay muli Sa isang espesyal na tao na sa aki'y muling nagpangiti Pag-ibig na buo, tapat, wagas at dalisay Isusukli sa pusong nagmamahal sa akin ng tunay Hindi magdadalawang-isip na ibigay ang buong puso Sa taong minahal at tinanggap kung sino ako. Pag-ibig, kaysarap **** madama Lalo pa't ramdam kong ayaw ko nang umibig pa sa iba Natagpuan na ang taong nais kong makasama Hanggang sa pinakahuli kong hininga Na hiram sa Diyos na sa atin ay lumikha. Tayo ang laman ng kwento ng Maykapal Pinagtagpo upang maging patunay na may totoong pagmamahal Pinaranas man sa atin noon ang sakit na dulot ng pag-ibig Ang nakaraan ay hindi na muling manunumbalik Dahil sa isa't isa, pag-ibig lang ang mamumutawi. Pag-ibig, ikaw, ako at ang Diyos Sa atin iikot ang kwento hanggang matapos Sa piling ng Maykapal, kamay ko'y hawakan lang Hindi ako bibitaw hanggang sa dulo ng walang hanggan Sa'yo lang ang pag-ibig ko, sa'yo lang, aking mahal.
Continue reading...
67
Sinisid ang karagatan ng pangamba Upang matagpuan ka Hinarang ang mga bagyo ng takot Upang mahagkan ka Kinalaban ang oras at panahon Upang makapiling ka Isinantabi ang mas mahalaga Upang maramdaman mo ang pagpapahalaga Ngunit, natalo ako ng tadhana Sa katauhan niya. At doon ko napagtanto Na bakit kailangang matalo Kung sa pakikipaglaban Ang lahat ay ibinigay mo?
0
May 24, 2019
May 24, 2019 at 9:11 AM UTC
Dahdahng
Lahat
Sinisid ang karagatan ng pangamba Upang matagpuan ka Hinarang ang mga bagyo ng takot Upang mahagkan ka Kinalaban ang oras at panahon Upang makapiling ka Isinantabi ang mas mahalaga Upang maramdaman mo ang pagpapahalaga Ngunit, natalo ako ng tadhana Sa katauhan niya. At doon ko napagtanto Na bakit kailangang matalo Kung sa pakikipaglaban Ang lahat ay ibinigay mo?
Continue reading...
14
Sikretong liham , para sayo ginoo Maaring hindi mabasa ngunit sana’y pahintulutan mo May mga salita lamang na hindi na maririnig ng iyong puso Sa mga nakaraang araw , buwan o taon Ngunit sa pamamagitan nitong tula ko Ay mag silbing liham para sayo Nagagalak ang puso Sa mga ngiti mo Sa bawat pag tawa at pang aasar na pabiro Kung paano mo e kuwento mga plano sa buhay At pagpapakita kung sino ka nga ba talaga ang ginoong nasa harapan ko Nais ko sanang malaman mo Na naging laman ka ng mga panalangin ko Na sa pag pasok mo sa mundo ko Ay mananatili ka na dito Dahil isa ka na ginoo , Sa kumumpleto ng unang taon ko Naiisip ko parin mga tawa at ngiti mo Sa mga birong nag patawa Sa malungkot kong mundo Sayang lamang at hindi ko nasuklian iyon Ngunit sanay ngumiti ka parin Dahil para saakin bagay iyon Sa makulay **** mundo Mga larawang ibinigay Maraming salamat sa puso **** Walang kapantay Sa pag sama sa dahan dahang pag sayaw Habang pag sabay sa iyong mahusay na pag kanta At pag yakap ng mahigpit noong ako’y hinang hina Ginoo , panalangin ko sa taas Na sa pag bangga nating mga landas Ay masaya at naka ngiti ka ng wagas Dahil iyon lamang ang panalangin kong Para sayo ay sana matupad Hanggang sa muli , ginoo Ang liham na sayo’y iaabot Dito na lamang
0
Feb 22, 2020
Feb 22, 2020 at 10:55 PM UTC
Mave
“Liham”
Sikretong liham , para sayo ginoo Maaring hindi mabasa ngunit sana’y pahintulutan mo May mga salita lamang na hindi na maririnig ng iyong puso Sa mga nakaraang araw , buwan o taon Ngunit sa pamamagitan nitong tula ko Ay mag silbing liham para sayo Nagagalak ang puso Sa mga ngiti mo Sa bawat pag tawa at pang aasar na pabiro Kung paano mo e kuwento mga plano sa buhay At pagpapakita kung sino ka nga ba talaga ang ginoong nasa harapan ko Nais ko sanang malaman mo Na naging laman ka ng mga panalangin ko Na sa pag pasok mo sa mundo ko Ay mananatili ka na dito Dahil isa ka na ginoo , Sa kumumpleto ng unang taon ko Naiisip ko parin mga tawa at ngiti mo Sa mga birong nag patawa Sa malungkot kong mundo Sayang lamang at hindi ko nasuklian iyon Ngunit sanay ngumiti ka parin Dahil para saakin bagay iyon Sa makulay **** mundo Mga larawang ibinigay Maraming salamat sa puso **** Walang kapantay Sa pag sama sa dahan dahang pag sayaw Habang pag sabay sa iyong mahusay na pag kanta At pag yakap ng mahigpit noong ako’y hinang hina Ginoo , panalangin ko sa taas Na sa pag bangga nating mga landas Ay masaya at naka ngiti ka ng wagas Dahil iyon lamang ang panalangin kong Para sayo ay sana matupad Hanggang sa muli , ginoo Ang liham na sayo’y iaabot Dito na lamang
Continue reading...
38