"gamot" poems
Itaas ang iyong noong aliwalas,
Mutyang Kabataan, sa iyong paglakad;
Ang bigay ng Diyos sa tanging liwanag
Ay pagitawin mo, Pag-asa ng Bukas.
Ikaw ay bumaba, O katalinuhan,
Mga puso namin ay nangaghihintay;
Magsahangin ka nga't ang aming isipa'y
Ilipad mo roon sa kaitaasan.
Taglayin mo lahat ang kagiliw-giliw
Na ang silahis ng dunong at sining;
Kilos, Kabataan, at iyong lagutin,
Ang gapos ng iyong diwa at damdamin.
Masdan mo ang putong na nakasisilaw,
Sa gitna ng dilim ay dakilang alay,
Ang putong na yaon ay dakilang alay,
Sa nalulugaming iyong Inang Bayan.
O, ikaw na iyang may pakpak ng nais
At handang lumipad sa rurok ng langit,
Upang kamtan yaong matamis na himig,
Doon sa Olimpo'y yamang nagsisikip.
Ikaw na ang tinig ay lubhang mairog,
Awit ni Pilomel na sa dusa'y gamot
Lunas na mabisa sa dusa't himutok
Ng kaluluwang luksa't alipin ng lungkot.
Ikaw na ang diwa'y nagbibigay-buhay,
Sa marmol na batong tigas ay sukdulan,
At ang alaalang wagas at dalisay
Sa iyo'y nagiging walang-kamatayan.
At ikaw, O Diwang mahal kay Apeles,
Sinuyo sa wika ni Pebong marikit,
O sa isang putol na lonang makitid
Nagsalin ng kulay at ganda ng langit.
Hayo na ngayon dito papag-alabin mo,
Ang apoy ng iyong isip at talino,
Ang magandang ngala'y ihasik sa mundo,
At ipagbansagan ang dangal ng tao.
O dakilang araw ng tuwa at galak,
Magdiwang na ngayon, sintang Pilipinas!
Magpuri sa Bayang sa iyo'y lumingap,
Umakay sa iyo sa magandang palad.
Oct 13, 2014
Oct 13, 2014 at 10:15 AM UTC
Heto na naman ako
Nag iisa sa silid
Na binubuo ng apat na pader
Naisipan kong umakyat
Masdan ang alapaap na binubuo ng tala
Kasama ang dalawa kong matalik na kaibigan;
Isang bote ng alak,
At isang bote ng gamot na walang mabuting maidudulot
Ang kamay ko ay napuno ng marka
Hindi itim
O asul
Pero pula
Sunod sunod na linya at paulit ulit
Ang mga marka ay nagsimulang dumugo
Napatingin ako sa ibaba
Ang mga halaman at lupa ay naghihintay sa aking pagbagsak
Sa buong buhay ko
Ngayon lang nagmukang malambot ang aspalto
Jul 26, 2017
Jul 26, 2017 at 6:13 AM UTC
“Binibini”
Para sakanya na nalubhasa
Sa pagibig sakanya ay nilathala
Tila awit at tula na isinulat sa prosa
Nais ng binibini ibahagi sinta
Ngunit mas nabighani ka sa babaeng dinaan sa ganda
Hindi sa pagibig na kaniyang isinulat pa sa pamamagitan ng kanta at tula
Para sa binibining sinugatan ng patalim
Hayaan **** humilom ang sakit at pighati
Mahalin mo ang sarili at hayaang tahiin ang sugat na malalim kahit na mahapdi
Para sa binibini’
Patawarin mo na ang sarili
Sa nakaraang tinatakbuhan mo lagi
Para sa binibining napaka ganda ng ngiti
Hayaan **** yakapin ka ng ginoong binigay sayo ang tala at langit
At ang halaga na sayo ipinagkait
Ang tunay na ginoo ay darating
Katulad ng sinta ni maria clara’y makakamit
Hayaan mo na sila at pusoy patahanin
Isara ang mga mata sa mga taong
Hindi kayang manindigan sakanilang salitang tila isang papel na punit punit
Binibini ikaw nay magpahinga
Hayaan **** maramdaman ang pagiging prinsesa
Dahil hindi ka sundalo upang ipag laban
Ang isang duwag na ginoo
Na nag tatago pa sa saya ng kanyang ina
Magpatuloy ka sa kanta at tula
May isang nag bubukod tanging ginoo ang sisilip sayong halaga
Makakakita at dinig sa ritmo ng kantang tinutugtog at inaawit ng may magandang himig at tugma
At siya ang mag sisilbing gamot
Sa mahapding sugat na dulot ng maling pag ibig na ibinigay ng ginoong hanggang salita
Ginoo ni maria clara , ikaw sanay bumalik.
Nakalimutan ka na ng kabataan ginagalawan
Ng hinirasiyong mapang akit
Ang mga maria clara ngayon
Ay umiiyak dahil sa paglisan ng ginoong
Tunay , at siyang nag iisang nagpaka lalaki sa mundong puno ng batang pag iisip.
Feb 22, 2020
Feb 22, 2020 at 12:43 AM UTC
Ikaw ang dahilan ng aking pagngiti,
Ikaw ang dahilan ng aking paghikbi,
Ikaw ang dahilan ng aking pagtitili,
Dahil ikaw para sa aki'y natatangi.
Ikaw ang tanglaw sa aking mga gabi,
Ikaw ang liwanag sa araw kong hinahabi,
Ikaw ang apoy sa basa kong kapote,
At gamot sa sakit kong nangangati.
Nawa'y maibigan mo, itong aking katha,
Tulang alay ko sa isang tulad **** makata,
Na walang mintis sa pagsulat ng mga tula,
At binibigkas ng buong puso't kaluluwa.
Ang tula ko ay ikaw, ang tula mo ay ako.
Hindi kita ipagpapalit sa kahit na sino.
Sapagkat puso ko ay kinulong at binihag mo,
Sinelyuhan ng sobrang pagmamahal na higit pa sa inakala ko.
Feb 14, 2016
Feb 14, 2016 at 9:50 AM UTC
Naaawa ako saiyo, Binibini
Karumaldumal ang pamamaslang na iyong sinapit
Luha mo’y nagpaparamdam ng hapdi
sa pag tulo nito sa iyong mga pisngi.
Ginahasa ka ng sarili **** pinuno
Minulestya ka at pinagsamantalahan
Ibinenta ka sa banyaga na parang isang bayaring babaeng matatagpuan mo sa daan.
Ninakawan ka ng sarili **** tagapaglingkod
Binigyan mo na ng palay at lupain
Ngunit ang hindi na para sakanila’y nagawa pang angkinin.
Pamilya mo’y nagawa kang saksakin sa iyong likod
Sa kanilang pananahimik at hindi pagkinig
Sigaw **** “tulong”, sa lakas ika’y nawawalan na ng tinig; at
Sa pananatili nilang pagpikit sa mga karumaldumal na katotohanang sa harapan nila’y nakahain.
Ipagpaumanhin mo ang mamamayan mo, Binibini
Tao mo’y masyadong nasilaw sa kayamanang iyong binahagi
Pasensya ka na at sila ay naging makasarili
Hindi nila inisip ang dulot nilang hinagpis.
Binibini,
Sa kahit anong gamot ang iyong ipahid sa mga sugat **** natamo
Malinaw na hustisya ang sigaw ng puso at isipan mo
Hustisyang malabo mo nang maabot
Sapagkat tunay kang hindi inibig ng tao
Kundi ginawa ka lang instrumento sa pagkamit ng kanilang makasariling plano.
Mar 15, 2019
Mar 15, 2019 at 8:25 AM UTC
Ako si Juan
Para kanino ba ang pangalang yan?
Para sa taong may pinag-aralan?
Para sa taong may pinaghirapan?
O para rin sa mga taong nahihirapan?
Mga tanong yan na umiikot sa mundong kinabibilangan ko.
Hindi ko piniling maging ganito pero ito na ata ang isinulat sa tadhana ko.
Ang maging di kanais-kais sa paningin
At mas lalong di maging kapansin-pansin.
Ako Si Juan
Pilipino rin ako pero bakit tingin niyo sa akin walang kwentang tao?
Pilipino rin ako at hindi ko ninais na maging ganito ang buhay ko.
Oo pilipino rin ako pero bakit parang ayaw niyo akong tanggapin bilang tao sa lipunang ito?
Dahil ba marumi ang damit ko?
Dahil ba nangangamoy araw ako?
Dahil ba wala akong napagaralan?
O dahil di na ako katangap-tangap?
Ako si Juan
Pakiusap wag niyo akong husgahan dahil sa ako'y mahirap
Di ko pinili ang takbo ng buhay na mayroon ako.
Di ko piniling maging pulubing palaboy-laboy
At higit sa lahat
Di ko piniling mawala ang lahat.
Ang pera, ang pagkain, ang tirahan, ang pamilya, ang inumin ang kaibigan.
At hindi ko pinili ang maging mahiral.
Pasensya ate, kuya, kung lagi ko kayong kinukulit para sa kaunting pansin.
Pasensya na ate at kuya kung kinakalabit ko ang mga damit ninyong mamahalin.
Pasensya na ate at kuya kung sa bawat pagdaan ninyo'y nababahuan kayo sa akin.
Pero maliban sa pera, palimos naman po ng panalangin.
Panalangin na sana'y hindi ako sumuko sa ibinigay saking pagsubok
Panalangin laban sa lahat ng bagay na nagdala sakin sa pagkalugmok
Panalangin na hindi ako paano sa daan kapag ako ay natutulog
At panalangin na sa paggising ko'y may lakas pa rin akong bumangon.
Pasensya kung gagamitin ko pa ang pangalang Juan na simbolo ng pagiging likas na Pilipinong may pinagaralan
Pero sana maisip niyo na di ko kailangan ng mga bagay na sa aki'y magpapayaman
Ang kailangan ko ay ang intindihin niyo ang aking kalagayan
Kung makikita niyo man akong naglalakad o nakaupo sa lansangan
Maaari bang sumigaw kayo o tawagin niyo ako sa pangalang Juan?
Dahil minsan rin sa buhay ko ay katulad niyo rin ako
Napaglaruan lang ng tadhana at nawala lahat ng meron ako.
Pulubi ako, mabaho, konti ang nalalaman, walang panligo, pangkain, perang pambili ng gamot pangotra sa sakit na dala ng paligid.
Pero ito ang tandaan ninyo,
Huling mensahe ni lumang Juan para sa mga makabagong Juan
Ako si Juan
Pagnakita ninyo ako wag niyo akong pandirian
Subukan niyong kilalanin ako maliban sa aking pangalan
Wag niyo akong husgahan na ipambibili ng droga ang naipon kong barya
Wag niyo akong husgahan na nagtatrabaho ako sa isang sindikatong galawan.
At sana'y ako'y inyong alalahanin at wag niyo sana akong kalimutan
Na minsan sa buhay ko na nakapagpakilala ako na "Ako Si Juan ang dating Pilipino na ngayo'y tinatakwil na ng lipunan."
Aug 24, 2018
Aug 24, 2018 at 11:10 PM UTC
Minsan magtataka ka
Sa kung paano nagsimula
Ano ang dulot o sanhi?
**Paano ang bukas
Kung ang ngayon ay wala na.**
Makitid ang daan
Patungo sa kabilang espasyo
Malayo sa drogang gamot daw.
Naryan ang nars
Ang sekretaryang nanghihina
Mga eroplanong papel
Simbolo pala ng iilang humihinga.
Takot at may kirot
Umuusbong ang sanhing nakakasuka
Mga imaheng kilabot sa sikmura
Walang nakaririnig
Mananatiling pipi't bingi
Kahit sandali, kahit sandali lang.
Itim ang kulay ng pag-asa
Naroon ang pangarap
Naroon ang solusyon
Tila nag-aabang
Sa kakarampot na grasya.
Jul 2, 2014
Jul 2, 2014 at 2:47 AM UTC
Para sa ulap na di ko maabot
Para sa pasang di magamot-gamot
Para sa halik na di malilimutan
Para sa akalang hanggang akala nalang
Para sa ibong di makalipad
Para sa pangarap na di ko matupad
Para sa bukas na di ko na masilayan
Para sa ating hanggang ikaw at ako nalang
Para sa bagyong di matapos-tapos
Para sa hawak na nagmumukhang gapos
Para sa panaginip na di ko mabitawan
Para sa sanang hanggang sana nalang
Oct 20, 2015
Oct 20, 2015 at 12:18 PM UTC
Pagod... Pagod na ako
Sa bawat Segundo na lumilipas
Sa patuloy na pagtakbo ng oras
Sa pagsilay ko sa mga dahong dahan dahang nanlalagas
Isang salita ang ninanais kong sayo’y sana’y mailabas
Natatandaan mo pa ba? Kung paano tayo nagsimula
Kung papaano ko hindi napigilan na ang puso’y sayo’y tumibok na lang bigla
Naging tungkulin ko na ang mahalin ka
Simula ng sambitin mo sa akin ang mga katagang mahal kita
Ang mga ngiting umaabot sa ating mga mata
Ang mabubulaklak na salitang nagpapakilig sakin sa tuwina
Ang mga yakap na nagdudulot ng ginhawa
Tila yata isang ala-ala na lamang na unti-unting nawawala
Pagod na ako…
Pagod na pagod na ako
Gustong gusto kong sumuko
Gusto kong burahin ka sa buhay ko
Gustong gusto kong ibalik ang panahon na hindi pa kita nakikilala
Pero anong magagawa ko?
Baliw tong pusong to.
Handa akong ipagpalit lahat bumalik lang ang dati
Ang mga panahong ang halik at yakap mo ang gamot sa aking sakit
Ang ngiti at tawa mo ang nagpapagaan sa bigat na nararamdaman
Ang presensya mo lang sapat na upang maging dahilan
Pero ngayon paulit-ulit na sumasampal sa akin ang katotohanan
Pagod na ako kaya kailangan ko ng tigilan
Ikaw parin ang mahal ko
Ikaw at ikaw parin ang nasa isip ko
Pero gustong sabihin sayo na hindi sapat…
Hindi sapat ang meron tayo para tanggapin ko ang lahat
Napagod ako noon pero pinilit kong lumaban
Napagod tayo sa kung anong meron satin, pero isinalba ng ating pagmamahalan
Pinilit kalimutan lahat ng sakit
Ginawa ang lahat para hindi mawala ang ating kapit
Pero lahat ng nararamdaman ko sumabog na tila isang bomba
Sakit, hirap, bigat sa kalooban, lungkot, panghihinayang at pagod
Pagod na kahit ilang beses **** hilingin na magpahinga
Hinding hindi na kayang burahin na parang isang permanenteng tinta
Pero hindi ko na talaga kaya ang aking dinadala
Hindi ko na kayang pigilin ang pagbuhos ng aking mga luha
Hindi ko na kayang humakbang pa at umabante
Hindi ko na kayang hawakan ang iyong mga kamay at bumalik sa dati
Nauubos na ang natitirang lakas
Mga sugat sa puso ko ngayo’y nababakas
Mahal ko pero masakit na....
Gusto ko pa pero nakakasawa na....
Sa bawat Segundo na lumilipas
Sa patuloy na pagtakbo ng oras
Sa pagsilay ko sa mga dahong dahan dahang nanlalagas
Isang salita ang ninanais kong sayo’y sana’y mailabas
Mahal Ko…
Patawad… pero dito na natatapos ang ating storya
Pinangarap man nating maging hanggang kamatayan pero ngayo’y natapos na
Dalawang salitang noo’y kilig ang dulot
Ngayo’y isang matilos na patalim na saking puso’y gumabot
Pinapalaya na kita…
Pasensya at napagod ako sinta
Sep 12, 2019
Sep 12, 2019 at 7:44 AM UTC
Marahil ikaw ang mabisang gamot
Na laging naka ngiti at ang noo'y naka kunot
Sana'y lagi kang ganyan at hindi malungkot
At sa dibdib ay wag magtanim ng anumang poot
Pagkat bakas sa iyong mata ang kalungkutan
Na tila dulot ng nakaraang paglisan
Ako'y nagagalak dahil sa iyong katapangan
Na para bang kaya **** harapin ang kinabukasan
"Galingan mo pang lalo" yan aking sambit
Dahil alam kong pangarap mo'y malapit mo ng makamit
Pag aaral ng ukol sa ngipin ay hindi madali
Pero pag-papangiti mo sa ibang tao'y talagang wagi
Para sa ilang araw na walang tulog
Para sa isip **** determinado't may pagsisikap
Kapit lang.
Dahil balang araw ikaw'y makaka ahon
Sa lula ng pasan **** panahon
Nais kong malaman mo'y ako'y galak
Sa ugali **** taglay at sa mga tawa **** walang humpay
Asahan **** sa iyong paglalakbay na lagi akong naka gabay
At unang ngingiti sa iyong tagumpay
At para sa puso **** marupok na minsan ng nauntog
Nawa'y mahanap na nya ang sariling tuldok
Dahil ang nais ko lang naman ipabatid
Ay kung gaano kasarap mahalin at magmahal ng solid
May 17, 2018
May 17, 2018 at 2:12 AM UTC
patawad
sa mga tulang
nagpanatili pa sa'yo
o sa kung ano man ang meron tayo
patawad
sa muling pagbukas
ng matagal ng saradong pinto
patawad
sa paulit-ulit
na pagsaksak sayo
ng mga salita at letra
na sinusulat ko
patawad sa pagsulat pa nito
pero sana maintindihan mo
na ito na lamang ang kaya kong gawin
upang mawala ang sakit
na dinulot din naman nating dalawa
ito na lamang ang naging gamot
sa mga sugat na nadama
noong una kang nawala
at ngayong patuloy kang nawawala
ngunit huwag kang magalala
wala naman akong gustong dugtungan
sa mga bagay na tapos na
at alam kong mali
at alam **** mali
kaya patawad sa pagsulat pa nito
at paulit-ulit na patawad
sa pagsusulat pa ng paulit-ulit
kagaya nito
Nov 6, 2019
Nov 6, 2019 at 4:51 AM UTC
Puno ay tumatanda
Nalalagas ang dahon sa balingkinitang mga sanga
Minsan may lagutok na maririnig- biglang pagluksa
Itanong kung kailan ang mga lawa ay matutuyo
Tubig niyang malinaw, may lalim na hindi matanto
Ito'y pagtahak sa walang hangganang hiwaga
Espiritung gala, isipin ang kalagayan
ng katawang lupaypay
Turukan ng gamot o ng gunita ng kasiglahan
Halik ng kahapon ay alaala ng kahapisan
Hawakan ang kamay na nanginginig
Matamlay na anak Niya'y sa aruga salat
Ang paglipas ng oras ay gayundin ang pasasalamat
Habaan ang sandali na may hininga't sarap
Pawis na nakabilad sa hamon ng buhay
Mararanasan ang init at pait
Ang pagpapahalaga sa katapusang ninanais
kaakibat ay lumbay
Paruparong itim magkatambal sa paglipad
May babala man huwag isaisip
Pusang tumawid sa harapan
Ibaling ang paningin
Magrosaryo saglit, sino ang mawawalan
Dec 3, 2018
Dec 3, 2018 at 6:04 PM UTC
Sa hinagpis ni inang kalikasan
Tila tayo ngayo'y napaparusahan
Sa paglaganap ng epidemya na mahirap lunasan
Buong mundo ngayon ay nahihirapan
Sa kalamidad at krisis na ngayo'y ating hinaharap
Na napakasakit at sadyang masaklap
Sangkatauha'y ngayon ay naghihirap
Buhay ng isang tao'y kayang mawala sa isang iglap
Ngunit kung sa atin ito'y isang salot
Sa inang kalikasan ito'y nagsilbing gamot
Na tila tayong mga tao ang totoong salot
Dahil sa pagkasira ng ating mundo na tayo ang may dulot
Naway sana ito'y magsilbing isang aral na ating matutunan
Inang kalikasan atin mahalin at pahalagahan
Dahil itong mundo'y ating tahanan
Kaya dapat lang natin itong pag ingatan.
Mar 23, 2020
Mar 23, 2020 at 11:30 AM UTC
Mga punong nagtataasan, mga katawang nangingitim.
Hibla dati sa kahoy ngayo'y sa bato nagbibitin.
Ang tangkad mo ay laging masarap gawing lilim.
Mula noon hanggang ngayo'y di ako makapagpasalin,
Ng mga kasalanan, kahit na iyon ang iyong kinain.
Matagal na ang huling pagsala ko sa kanyang bituin.
Baka't hindi ko na ito kailangang damdamin.
Dahil tila nagkukulang na ang iyong hangin.
Mga dahon **** lapad at kumikinang.
Nanalamin sa lahat ng aninong dumadaan.
Nagpapabahay parin sa iba't-ibang nilalang.
May mararahas. tahimik, at mapaggalang.
Parang ang nagbabagong kulay ng mga bunga **** nakahalang.
May gamot at may lason, pero mayroong pagkaing pang-ahon.
Mayroong pabaon ngunit parang ikaw na ang unti-unting lumalamon.
Umuusbong na mga panahon.
Nakita na ang bukas ay ang kahapon.
Kitang-kita ang daloy ng alon.
Nadating ika'y mahinahon.
Ngayo'y ika'y tagahamon.
Nag-iipon ng lakas at laman.
Habang nagtatapon na ng basura't mangmang.
Feb 16, 2016
Feb 16, 2016 at 5:24 AM UTC
Sa totoo lang, kayayari ko lang nitong tulang ito kanina
Dahil fresh na fresh pa ang lahat.
Fresh pa rin ang sugat.
Ewan ko, basta lang ang alam ko malinaw lahat sa akin ang bawat letrang pinili ko sa tulang ito.
Dahil ito ang nararamdaman ko
Dahil nga kasi ito talaga ang naaalala ko
At dahil nga kasi ito talaga ang totoo.
"Yung Feeling na Kayo, Pero hindi"
Siguro nga Feeling lang ito, siguro nga yung "Feeling" na to ay simbolo ng pagiging assuming ko.
Kasi hanggang ngayon
Iniisip ko pa rin kung bakit
Walang "Tayo"
Pero sige babalikan ko ang lahat ng nangyari sa nakaraan
Hayaan **** balikan ko ang mga nangyari at ipaalala sayo ang lahat
Lahat ng mga matatamis at mapapakla na alaala
Sana maalala mo kung paano ako umasa ng mayroong tayo.
Naalala ko pa nung una kitang nakita. Yung una kitang nakilala.
Nung nagtanungan tayo ng ating mga pangalan
Yung panahong inaalam kung saan ang ating tinitirhan.
Oo tandang tanda ko pa, yung mga panahong una kang nagpaalam na uuwi ka na.
Unang beses kang nagpaalam.
Pagkatapos nun, natatandaan ko pa noong muli tayong nagkita.
Nagkamustahan pa nga tayong dalawa.
Nag-apir pa tayong dalawa.
Para na tayong close nun.
Nagtagal ang mga araw, lumipas ang mga linggo.
Nagkakilala tayo ng lubusan.
Nalaman ko lahat ng mga paborito mo.
Nalaman ko lahat ng mga ginagawa mo
Nalaman ko lahat ng mga sikreto mo.
Ang hindi ko lang nalaman ay kung totoo ba ang nararamdaman mo.
Dahil pagkatapos ng ilang buwan pinadama mo sa akin na sa tuwing nagkikita tayong dalawa
Walang mintis ang pagyakap mo sa akin.
Walang mintis ang bawat pagngiti mo sa akin
Walang mintis ang lahat ng ipinadama mo sa akin.
Kaya Feeling ko, totoo na iyong lahat.
Muli ko pang naalala lahat ng pinagsamahan nating dalawa
At naaalala ko pa yung mga panahong nahihiya pa tayong tumingin sa isa't-isa
Pero ba't mas naaalala ko yung unti-unting paglihis palayo ng iyong mga mata?
Naaalala ko rin ang bawat haplos mo sa kamay ko, naalala ko yung pagsalit-salit ng daliri natin sa ilalim ng araw.
Pero ba't mas naaalala ko ang mga panahon ng iyong pagbitaw.
At tandang tanda ko pa nung yumakap ka sa akin at ang pagyakap ko sayo.
Ngunit ang naaalala ko ay ang pagkawala mo sa mga bisig ko.
Mula noon.
Ilang beses kong tinanong ang sarili ko kung totoo ba
Ang mga salitang binitawan mo
Noong sinabi mo na ako rin ay mahal mo.
Masakit.
Masakit na sinabihan mo akong mahal mo ko pero di mo kayang iparadam sa akin iyan ng totoo.
Kaya ngayon.
Kung babalik ka man.
At ipapadama sa akin ang nakaraan.
Paki-usap.
Wag na.
Dahil malapit nang maubos ang betadine na gamot sa sugat na iniwan mo.
Sa madaling salita
Malapit nang maubos ang lahat ng meron ako,
kaya kung babalik ka man paki-usap muli wag na.
mahal, ayoko nang masaktan sa parehong paraan.
Aug 29, 2017
Aug 29, 2017 at 11:05 AM UTC
I.
Naalala mo pa ba ang mga sandaling tayo ay magkasama?
Sa isang pampasaherong bus ay nakasakay tayong dalawa.
Magkatabing nakaupo sa pang-dalawahang upuang malapit sa bintana,
At magkahawak ang mga kamay na nakangiti sa isa't isa.
II.
Mahigpit ang pagkakapulot ng ating mga kamay nang mga oras iyon,
Kulang na lang ay posasan tayo upang hindi paghiwalayin.
Ako naman ay ngiting-ngiti at sulyap nang sulyap sa iyo habang nakatanaw ka sa labas,
Hindi alintana ang mga matang nagmamasid sa napakalambing **** mga bakas.
III.
Hindi ko maipaliwanag ang damdamin ko sa bawat alaalang ikaw at ako ay naging tayo.
Nang minsang dalawang oras tayong naghintay sa EDSA dulot ng trapiko,
Malinaw na malinaw pa sa puso at isipan ko ang mga katagang isiniwalat mo;
"Okay lang na ma-traffic tayo. Ang mahalaga magkasama tayo."
IV.
Ipinagpatuloy mo ang mga tinuran **** nagpataba sa aking puso;
"Ang mahigpit **** hawak sa mga kamay ko ang gamot sa bawat inis na nadarama ko sa tuwing mabagal ang daloy ng trapiko."
Nginitian mo ako at masuyong hinalikan sa ang aking pisngi na ikinagulat ko;
at sabay bulong sa tainga ng mga salitang "Mahal Kita kahit hindi na umusad ang sinasakyan nating ito."
V.
Ngunit ngayon ay wala ka na at iniwan mo na ako.
Kinuha ka na sa akin ng Panginoon at hindi na magkasama tayo.
Pero hindi ko pinagsisihan ang mga alaalang tayo ang bumuo,
Mananatili ka magpakailanman, mahal.. dito sa aking puso.
Feb 11, 2018
Feb 11, 2018 at 4:24 PM UTC
Mga puting haligi saking paligid
Puti, puti ang kabaliktaran ng aking isip
Mga gamot na parang lason sa aking katawan pumapasok
Hindi ginusto aking pwesto
Tulong ang aking gusto
Sa loob ng kwartong presinto
Naka destino sa labanang di natatapos
Mga boses na parang palaso
Sa aking kaluluwa ay tumatagos
Labanan ng lakas
Pisikal o emosyonal
Malakas o mahina
Walang palag sa dilim na kalaban
Na unti unting lumalagot
Sa buhay na iyong inabot
Jan 28, 2019
Jan 28, 2019 at 12:16 AM UTC
041921
Gusto ko nang gumaling —
Paulit-ulit kong sinasabi sa utak ko
Paulit-ulit kong panalangin.
Pero naisip ko rin,
Kaya ko bang gumaling nang walang gamot?
Sa paghihintay kong hindi nakapila,
Sa paghihintay ko sa oras kong itinakda —
Sa oras ko nang pagsalang..
Gusto ko naman sanang
“Magaling na ako
Bago ako mag-undergo ng test.”
Naisip ko, sa ganitong estado pala’y
Gaya pala ito ng paghihintay
Sa pagbabalik ni Hesus..
Na ang nais ko lamang
Ay matagpuan Nya akong “magaling na”
Sa anumang sakit at sumpang dumapo sa akin.
Sa bawat pagsikat ng araw
At sa bawat pagsipat ko sa bagong buhay,
Ang tanging lunas pa rin
Ay ang presensya Nya..
Walang ibang kasagutan
Sa paghilom ng aking pagkatao
Kundi Sya’t Sya pa rin naman talaga.
Hindi ko naman pwedeng madalian
Ang oras ko tapos hindi pala ako handa
Hindi pala ako naghahanda
Sa pagbabalik Nya.
Yung wala pala akong ginagawa
Habang naghihintay ako sa pagdating Nya.
Isinasariwa ko kung ano ba dapat
Ang laman ng puso ko.
Dapat kasi hindi ako maligaw ng landas
Lahat kasi ng “dapat” maggawa ko..
Pero hindi eh..
Gusto lang ng Panginoon
Na maging totoo ako sa sarili ko,
Maging totoo ako sa Kanya..
Hindi ko kailangang itago
Yung mga kamalian ko sa buhay,
Walang pagpapanggap.
Apr 30, 2021
Apr 30, 2021 at 9:55 PM UTC
Matalas na mata , Tulog lang sumasara
Kadiliman sa kuweba, Nangangaso ng bampira
Walang talab sakit , Manhid ang resistensya
Paniking dinagit ng uwak , Inihanda sa noche buena
Inakit ka ng huni , Siniyasat ang gamot
Iturok sa sarili , Patayin ang salot
Balisa kaibuturan ng iyong isip
Umipekto ba ang eksperimento? Dinalaw ka ng idlip
Napuksa na ang sakit , Galak ang mamamayan
Nagluksa na ang uwak , Sakripisyo'y inilaan
Kampanteng mga hangal , Higanti ng sinaktan
Pagpatay ng mga uwak sa mga taong makasalan
May 22, 2020
May 22, 2020 at 9:05 AM UTC
if everything is true
I don't want to wake up
If everything is just nonsense,
I want to wake up,
I don't want to get hurt by anything,
But I hope when I wake up,
I will be with the right person for me
The right time
To make me happy.
Even if I tell you that I want you
Even if I tell you that I love you
Even if I want to be with you
Even if it's just for a moment
If every moment is forever
I will be hurt
Because everything will be gone
I will still never forget you.
If the day comes
All that will be thrown away
And gone away
Like lightning along with
what I feel for you
But here I am in reality, "me"
I wasn't born to be a princess
But I'm full of dreams
With My father dominates.
If forgetting is a medicine
To break up with failure
I promise I won't let you down
Because I know
I'm with an impossible person.
If I love you
Whatever it takes
To be with you
As far as I can go
All I can do
To love you
If there is no way to get in love
If there’s nothing to fall in love
If our love story is over
If all that's left is love
To set you free
For a new chapter
To live and be happy again
I love you but
I am only this way
Only up to this point
My love was only this way
Only up to that point
*************************
"𝕂𝕦𝕟𝕘 𝕄𝕒𝕙𝕒𝕝 𝕂𝕚𝕥𝕒 ℍ𝕒𝕟𝕘𝕘𝕒𝕟𝕘 𝔻𝕠𝕠𝕟 ℕ𝕒𝕝𝕒𝕟𝕘 𝕐𝕠𝕟"
kung totoo man ang lahat
ayoko nang magising
Kung kalokohan lang ang lahat,
Gusto kong gumising,
Ayokong masaktan ng kahit ano,
pero sana pag gising ko,
Makakasama ko ang tamang tao para sa akin
ang tamang pagkakataon
para maging masaya ako.
Kahit sabihin ko sayo na gusto kita
kahit sabihin ko sayo na mahal kita
Kahit gusto kong makasama ka
kahit saglit
Kung ang bawat sandali ay habang buhay
akong masasaktan
Dahil mawawala ang lahat
Hindi parin kita makakalimutan.
Kung darating ang araw
Lahat yan ay itatapon
parang kidlat kasabay ng nararamdaman ko sayo
pero heto ako sa realidad na ako, "ako"
Hindi man ako pinanganak para maging isang prinsesa
ngunit ako ay puno ng mga pangarap
Sa aking ama ang nangingibabaw.
Kung ang paglimot ay isang gamot
para makipaghiwalay sa kabiguan
Pangako hindi kita bibiguin
dahil alam kong nasa isang imposibleng tao ako.
Kung mahal man kita
Kung ano man ang kaya marating
Para makasama ka
Kung hanggang saan lang
Ang kaya kong maabot
Para mahalin ka
Kung wala ng daan para sa umibig
Kung nagtatapos na ang kwentong pag ibig
Kung ang natitirang pag ibig nalang
Ay ang palayain ka
Para sa panibagong kabanata
Upang mabuhay at maging masaya ulit
Mahal kita pero
Hanggang dito nalang
Hanggang doon nalang yon.
Apr 18, 2025
Apr 18, 2025 at 2:15 PM UTC
mga naghahanap ng lunas,
bibig; buka lang ang alam,
kamay nalimot maghugas,
"masama" ang pakiramdam.
Mar 15, 2019
Mar 15, 2019 at 12:00 PM UTC
HULING PAHINA
Nababalot ng kalungkutan
Nalulunod sa kabiguan
Nilalamon ng kadiliman
Pinapatay ng nararamdaman
Patak ng luhay palatandaan
Emosyon ay di mapigilan
Sugat na iyung iniwan
Humilom man ay may peklat parin ng nakaraan
Pag kabigoy di malilimutan
Sa gawa **** isang huwad at mapaglinlang
Ikaw ay isang timawong nilalang
Mapag kunyari at nagbabalat anyo sa mga pangakong kay bilis **** bitawan
Ngunit niisa ay walang napatunayan
Walang gamot ang kasalukuyan
Para mag hilom ang sugat ng nakaraan
Nag iwan ka ng peklat at pangit na karanasan
Sa inalay kung tapat na pagmamahal nasyang dapat **** kaluguran.
Pagtataka'y diko maiiwasan
Sapagkat ginawa ko lahat ngunit ako'y iyung pinag taksilan
San ako nag kulang,,ang aking buongpag mamahal ay sayo'y aking ibinigay
Walang limitasyon at walang pag aalinlangan pagmamahal ay aking isinaalang alang
Pati aking kaligayahan ay sayo narin nakasalalay
Binigyan mo ng katapusan
Ang tayo na akala ko'y walang hanggan
Inalisan moko ng kasiyahan
Pag mamahal ko'y sinuklian mo ng kalungkutan
Nakakatawa bagamat alam kung nong una palang ay wala na
Pero bakit paba ako umasa
Sa salitang baka sa kaling pede pa
BAKASAKALING pede pa ang tayong dalawa
Ngunit kahit na ipilit ko pa
Ay wala na talaga
Dahil ikaw ang nagbigay proweba
Na ang tayong dalawa ay mananatili nalang ala-ala
At ang ating istorya ay nagtapos na dito sa huling paghina kung saan iniwan moko mag isa....
Mar 12, 2023
Mar 12, 2023 at 5:00 PM UTC
Aking Buhay ay langit sa piling mo,
dahil Nag-aalab sa iyong silay,,
aking sinta ang apoy ng pag-ibig ko.
Tila mga bara ng ginto na ibinaon sa hukay...
itong kaluluwa ko na dinalisay para sa iyo !
hanggang matagpoan mo ang liwanag na alay,,
na di ko masumpungan kung di pa sa tulong mo !
Wala akong masabi kapag kapwa tayo masaya,
Halos maubo ako sa kakatawa
Walang pagsidlan kasi ang aking saya,
Sa sandaling nagigisnan ko ang kislap ng 'yong mga mata...
Kaya naman ganun din akuh kalungkot..
Kapag ikaw ay nakasimangot,
Sa bawat oras ng paalaman natin ay yakap ang gamot !
Hilom sa ating mga damdamin kapag nayayamot...
Para bang papalubog na araw na di malalagot ,,,,
At tila banda na ang musika ay hindi mapapagot...
Ganyan ko lagi tayo tinatandaan sa paraang ikaw lang at ako ang sagot
Magkasuyo buong gabi
Kapwa mga makatang humahabi
Mga tugma natin ay hindi namumutawi
Ngunit pilit binibigkas ng ating mga labi
Pagkat ang gusto ko ay lagi sa iyong tabi
Ikaw ang buhay ko at lagi kitang kabahagi....
Oh wuoooh hoooohh oha
Napapaawit na itong tula
Ayokong maging isang nakaraang lumala
katulad na lamang ng isang Lumilisang Alaala
Gaya halimbawa
nating d a l a w a
Para bang papalubog na araw na di malalagot,
o magunaw man ang buong mundo...
Ganyan ko lagi tayo tinatandaan sa paraang ikaw lang at ako ang sagot..
Sa aking mga pangambang baka hindi ito innuendo,
paano kung sa aking paggising
totoo na pala ang mga pasaring
doon Sa Kama ng aking paghihintay
Hindi na pala tayo magtatanday,
sana sa susunod na muli kang magpapakita sa akin
sana naman ay hindi na sa panaginip at iyong tiyakin
na isa kang buhay na katangian sa riyalidad...
at hihintayin kita hanggang dun sa aking pag-edad...
Dumalaw ka man o hindi sa pagsapit ng bukas sa aking piling...
Patuloy akong mangangarap habang nananaginip ng gising!!!
Gaano man ikaw ka-TARAY
Habang ako ay nasa RATAY
Mar 19, 2023
Mar 19, 2023 at 8:44 AM UTC
Kinuha ako sandali upang malaman ang magagandang salita
palakihin ang ulan sa aking bintana
at seksing ngayon ay nasa tub ako na pinipigilan
ang on-sale na Bordeaux na nagkukunwaring
upang maiayos nang maayos ako ay nasa totoong iyon
jazz **** minsan tumatakbo ako sa mga kalye
minsan pinapatakbo nila ako ako ang katawan
ng reyna ng aking hood napunan
may masamang alak masamang gamot mu shu baboy
sakit beats ano pa ang masasabi ko sa iyo
Binubuksan ko ang aking mga naka-istilong binti Nakukuha ko ang aking swagger
pabalik hayaan ang mga lalaking may gintong ngipin na yumuko sa aking mga suso
at ang mga paltos sa aking mga paa ay nagiging kuryente ako
Ako ay isang patch ng damo ang mga mahigpit na ugat
tumawag ka sa bahay o kapatid kung nais mo
Maaari kong guluhin ang iyong mga mata na gumawa ng hip-hop na mamatay muli
Nasa babaeng babaeng **** ako bago ako mag-break
ang leeg ng bote ay ibinuhos ko ng kaunti: Nabagsak ako
Dec 1, 2020
Dec 1, 2020 at 1:59 PM UTC
Sa isang kalmadong gabi, ika'y iniisip
Sa puso at diwa, ika'y nakakapit
Tila ikaw ang laman ng aking mga tula
Bawat salita'y inalay para sa isang musa
Hindi mapigilan ang aking mga ngiti
Tuwing kagandahan mo'y aking minimithi
Ang ngiti na tila ba'y puno ng bait
Parang gamot sa lahat ng mga sakit
Aug 30, 2025
Aug 30, 2025 at 10:38 AM UTC