"espasyong" poems - Hello Poetry

08:18AM #ToSite Bagamat ako'y bulag Sa mundong puno ng sawing imahinasyon, Patuloy Kitang titingalain. Ihahagis ko sa Langit ang mga kamay At bahagyang tatakpan ang paningin Nang masilayan ang iyong kariktan. Nakasisilaw ang Iyong Liwanag, Sabayan pa ng nagbagong-bihis na liriko Ng mapang-akit na sansinukob. Bagkus, ako'y mananatiling walang kibo Kahit nahihingal pati ang puso Sa paghihintay Sa'yo. Muli akong aalukin Ng mala-piyestang pangarap, Siyang babandila sa espasyong Puno ng takot sa kinabukasan. Ang mga banderitas sa Kalye, Walang sawang tumatakip sa Iyong katanyagan. Ngunit hindi Ka kumukupas, Di gaya ng laos na musikang Hindi na tipo ng makabagong henerasyon. Hinuha ko ang lente **Makuha lamang ang matatamis **** ngiti**. At sa bawat eksena'y hindi ako pakukurap Sa mga alikabok na namumuwing, Silang nililok para ako'y patirin. Naglantad ang klimsa Ng kakaiba nitong anyo. Kaya't sumanib ang sining Na tila iba ang maestro. Puso ko'y kinatok Pagkat ito'y tumitirapa Sa bawat lasong kumikislap, Siyang sinasaboy Ng mahiwagang mga kamay. Ako'y nagpahele sa Iyong misteryo Hanggang sa naging kalmado Buhat sa **likas **** pag-irog**. Bumungad sa akin Ang Liwanag na gaya ng dati. Nakasisilaw, bagkus suot ko na ang pananggalang Masilayan ka lamang Kahit saglit lamang.

0

Jul 20, 2016

Jul 20, 2016 at 7:42 AM UTC

psalmiseta

Sky of Love

08:18AM #ToSite Bagamat ako'y bulag Sa mundong puno ng sawing imahinasyon, Patuloy Kitang titingalain. Ihahagis ko sa Langit ang mga kamay At bahagyang tatakpan ang paningin Nang masilayan ang iyong kariktan. Nakasisilaw ang Iyong Liwanag, Sabayan pa ng nagbagong-bihis na liriko Ng mapang-akit na sansinukob. Bagkus, ako'y mananatiling walang kibo Kahit nahihingal pati ang puso Sa paghihintay Sa'yo. Muli akong aalukin Ng mala-piyestang pangarap, Siyang babandila sa espasyong Puno ng takot sa kinabukasan. Ang mga banderitas sa Kalye, Walang sawang tumatakip sa Iyong katanyagan. Ngunit hindi Ka kumukupas, Di gaya ng laos na musikang Hindi na tipo ng makabagong henerasyon. Hinuha ko ang lente **Makuha lamang ang matatamis **** ngiti**. At sa bawat eksena'y hindi ako pakukurap Sa mga alikabok na namumuwing, Silang nililok para ako'y patirin. Naglantad ang klimsa Ng kakaiba nitong anyo. Kaya't sumanib ang sining Na tila iba ang maestro. Puso ko'y kinatok Pagkat ito'y tumitirapa Sa bawat lasong kumikislap, Siyang sinasaboy Ng mahiwagang mga kamay. Ako'y nagpahele sa Iyong misteryo Hanggang sa naging kalmado Buhat sa **likas **** pag-irog**. Bumungad sa akin Ang Liwanag na gaya ng dati. Nakasisilaw, bagkus suot ko na ang pananggalang Masilayan ka lamang Kahit saglit lamang.

44

kung hindi ka umalis ikaw sana ang katabi ko sa bus sa rides sa pictures katabi sa pakikinig ng mga lumang kanta katabi sa pagtulog sa byahe katabi kung sakaling mahilo ka siguro patago kong hahawakan ang kamay mo o pasadyang kakantahan ka o yayakapin ka mula sa likod sa espasyong walang makakakita siguro dahil kung hindi ka umalis ay mas makabuluhan sana ang mga field trip mas napahalagahan ko sana ang mga museo dahil kasama ka mas napahalagahan sana ang iba't ibang importanteng monumento dahil kasama ka mas napahalagahan sana ang scientific name ng kung ano dahil kasama ka ngunit hindi naman din kita masisisi kung bakit ka umalis dahil hindi natin ito kasalanan pero kahit ganon pa man madami sana tayong pagsasamahan kung walang nangyaring iwanan

0

Oct 30, 2019

Oct 30, 2019 at 9:04 AM UTC

randomguyy

field trip (kung hindi ka umalis)

kung hindi ka umalis ikaw sana ang katabi ko sa bus sa rides sa pictures katabi sa pakikinig ng mga lumang kanta katabi sa pagtulog sa byahe katabi kung sakaling mahilo ka siguro patago kong hahawakan ang kamay mo o pasadyang kakantahan ka o yayakapin ka mula sa likod sa espasyong walang makakakita siguro dahil kung hindi ka umalis ay mas makabuluhan sana ang mga field trip mas napahalagahan ko sana ang mga museo dahil kasama ka mas napahalagahan sana ang iba't ibang importanteng monumento dahil kasama ka mas napahalagahan sana ang scientific name ng kung ano dahil kasama ka ngunit hindi naman din kita masisisi kung bakit ka umalis dahil hindi natin ito kasalanan pero kahit ganon pa man madami sana tayong pagsasamahan kung walang nangyaring iwanan

29

Nakaupo ako sa isang upuang nakalagay sa gitna. Pinilit kong imulat ang aking mga mata. Pero parang binibiyak sa sakit ang aking ulo. Umiikot na rin ang paningin ko nang mga oras na iyon nang mapansin kong unti-unting lumalapit ang magkabilang dingding na gustong dumikit sa akin. Isa... Sinubukan kong tumayo. Dalawa... Hindi ko mailakad ang aking mga paa. Tatlo... Ilang dipa na lamang ang layo ng mga dingding sa akin. Apat... Hindi ako p'wedeng mamatay dito sa maliit at masikip na espasyong ito. Lima... Pinigilan ng dalawa kong kamay sa kaliwa at kanan ang dingding. Anim... Wala na akong lakas. Maging ang mga paa ko ay kusa na ring nanghina. Pito... Tanging mga braso ko na lamang ang pumipigil. Walo... Ramdam ko na ang unti-unting pagpisa ng mga buto ko sa katawan. Siyam... Nabali na ang mga buto ko. Tumilamsik na ang mga dugo sa aking katawan. Sampu... Tuluyan nang sumabog ang bungo ko. Mistulang kulay pulang pinturang dumikit ang mga utak ko sa dingding na iyon.

0

Aug 11, 2017

Aug 11, 2017 at 2:46 PM UTC

eugene

Masikip na Espasyo

Nakaupo ako sa isang upuang nakalagay sa gitna. Pinilit kong imulat ang aking mga mata. Pero parang binibiyak sa sakit ang aking ulo. Umiikot na rin ang paningin ko nang mga oras na iyon nang mapansin kong unti-unting lumalapit ang magkabilang dingding na gustong dumikit sa akin. Isa... Sinubukan kong tumayo. Dalawa... Hindi ko mailakad ang aking mga paa. Tatlo... Ilang dipa na lamang ang layo ng mga dingding sa akin. Apat... Hindi ako p'wedeng mamatay dito sa maliit at masikip na espasyong ito. Lima... Pinigilan ng dalawa kong kamay sa kaliwa at kanan ang dingding. Anim... Wala na akong lakas. Maging ang mga paa ko ay kusa na ring nanghina. Pito... Tanging mga braso ko na lamang ang pumipigil. Walo... Ramdam ko na ang unti-unting pagpisa ng mga buto ko sa katawan. Siyam... Nabali na ang mga buto ko. Tumilamsik na ang mga dugo sa aking katawan. Sampu... Tuluyan nang sumabog ang bungo ko. Mistulang kulay pulang pinturang dumikit ang mga utak ko sa dingding na iyon.

22

Salamat dahil hindi moko hinayaang mahulog sa isang panandaliang saya Hindi moko hinayaang mahulog sa isang panaginip lang. Sa matatamis na ngiti na hanggang ngiti lamang Sa mga makahulugang tingin na hanggang tingin lang dahil duwag ako. Dahil andyan ka andito ako pinag dugtong lang ng isang mesa na para bang libo-libong distansyang mahirap abutin. Dahil hindi ko kayang tawirin dahil duwag ako oo duwag ako na harapin ka nakakapagod maniwala sa isang panaginip na baka balang araw mag dikit din ang ating mga daliri at mabatid ko sayo ang nararamdaman duwag ako pumaroon sa espasyong walang kasiguradohan pero napakatapang ko hinarap ko ang katotohanan nakakabit sa akin na andyan ka andito ako malayong-malayo itong paang pumipigil sa akin sa kaligayahanng hatid mo. hatid ng masarap na pantasyang hawak ko ang mga pisngi mo o na malaya kong natitigan ang mga mata mo. lagi ako nakapikit na hindi kayang imulat ang mga mata dahil duwag ako at ito ay isang pekeng pangarap.

0

Feb 13, 2019

Feb 13, 2019 at 2:50 AM UTC

shyu730869

Duwag ako

Salamat dahil hindi moko hinayaang mahulog sa isang panandaliang saya Hindi moko hinayaang mahulog sa isang panaginip lang. Sa matatamis na ngiti na hanggang ngiti lamang Sa mga makahulugang tingin na hanggang tingin lang dahil duwag ako. Dahil andyan ka andito ako pinag dugtong lang ng isang mesa na para bang libo-libong distansyang mahirap abutin. Dahil hindi ko kayang tawirin dahil duwag ako oo duwag ako na harapin ka nakakapagod maniwala sa isang panaginip na baka balang araw mag dikit din ang ating mga daliri at mabatid ko sayo ang nararamdaman duwag ako pumaroon sa espasyong walang kasiguradohan pero napakatapang ko hinarap ko ang katotohanan nakakabit sa akin na andyan ka andito ako malayong-malayo itong paang pumipigil sa akin sa kaligayahanng hatid mo. hatid ng masarap na pantasyang hawak ko ang mga pisngi mo o na malaya kong natitigan ang mga mata mo. lagi ako nakapikit na hindi kayang imulat ang mga mata dahil duwag ako at ito ay isang pekeng pangarap.

13

Ganyan ako nang lumapit sayo Umasa akong pupunan mo ng tinta ang bawat espasyong nakikita mo, Ngunit mahal, Masyado palang madiin ang pagkakasulat mo Nabutas ako't nasugatan, Ngunit hindi mo Ininda ang bawat pagtangis ko, Hindi mo ininda ang bawat parteng nilukot mo sa aking katawan, habang mahigpit **** hinahawakan ang mismong "Ako" At ng magsawa ka na sa pagsira mo Kumuha ka ng panibago ngunit hindi katulad ng saakin ang ganda nang pagkakasulat mo sa bagong papel na hawak mo At alam mo ba yung mas masakit? Yung katotohanang pinalitan mo ang salitang "AKO" para lamang sa panandaliang "KAYO"

0

Aug 23, 2017

Aug 23, 2017 at 12:59 PM UTC

Takas

Blankong Papel (Blank Page)

Ganyan ako nang lumapit sayo Umasa akong pupunan mo ng tinta ang bawat espasyong nakikita mo, Ngunit mahal, Masyado palang madiin ang pagkakasulat mo Nabutas ako't nasugatan, Ngunit hindi mo Ininda ang bawat pagtangis ko, Hindi mo ininda ang bawat parteng nilukot mo sa aking katawan, habang mahigpit **** hinahawakan ang mismong "Ako" At ng magsawa ka na sa pagsira mo Kumuha ka ng panibago ngunit hindi katulad ng saakin ang ganda nang pagkakasulat mo sa bagong papel na hawak mo At alam mo ba yung mas masakit? Yung katotohanang pinalitan mo ang salitang "AKO" para lamang sa panandaliang "KAYO"

11

Isang bukod tanging espasyong maaliwalas, Kung saan dito ako nagkamalas-malas. Madalas ako ay napapabulong, Hanggang kelan ako makukulong. Aminadong dito sa loob ay nahihirapan, Sapagkat sarili ang kalaban. Malalim ang iniisip, Sa maliit na bintana’y napapasilip. Kalayaan kaya’y makakamit? O pag-asa ay ipagkait. Mga pangarap ang siyang naibaon, Mga oras at panahon ang siyang naitapon. Ngunit hindi rito matatapos Kahit na ako’y nakagapos Sapagkat naniniwala ako na may Diyos, Na tutulong upang pighati’y ang siyang matapos.

0

Aug 29, 2020

Aug 29, 2020 at 7:35 PM UTC

appmaezing

SELDA

Isang bukod tanging espasyong maaliwalas, Kung saan dito ako nagkamalas-malas. Madalas ako ay napapabulong, Hanggang kelan ako makukulong. Aminadong dito sa loob ay nahihirapan, Sapagkat sarili ang kalaban. Malalim ang iniisip, Sa maliit na bintana’y napapasilip. Kalayaan kaya’y makakamit? O pag-asa ay ipagkait. Mga pangarap ang siyang naibaon, Mga oras at panahon ang siyang naitapon. Ngunit hindi rito matatapos Kahit na ako’y nakagapos Sapagkat naniniwala ako na may Diyos, Na tutulong upang pighati’y ang siyang matapos.

16