"dedmahan" poems
Katoto
Sa simula lang ang kasiyahan,
At nauwi lang ito sa hindi pagpapansinan,
Ilangan, dedmahan, at walang kibuan,
Tila ang magandang samahan ay ating nalimutan.
Ang araw ay lumipas man,
Nakatagpo tayo ng kanya-kanyang kaibigan,
Ngunit ang koneksyon ng ating samahan,
Ay laging gugunitain at babalikan.
Sa t’wing nakikitang nag kukulitan,
Alaala noon ay nababalikan,
Kung hindi ko lang sana inamin,
Ganon pa rin ang ating pagtingin.
Anong dapat kong gawin?,
Upang ito ay aking lisanin?,
Ang tunay kong damdamin,
Na para sa’yo na binalewala mo rin.
-
Sep 21, 2018
Sep 21, 2018 at 1:43 PM UTC
Sa simula lang ang Kasiyahan at nauwi ito sa hindi pag papansinan,
Ilangan , dedmahan at walang kibuan , tila ang magandang samahan ay biglang naglaho. Ang araw ay lumipas nag katagpo tayo ng panibagong kaibigan ngunit ang ala-ala noon ng ating samahan ay laging gugunitain at babalikan sa tuwing Naaala-ala ang ating kulitan ala-ala noon ay nababalik kung diko lang sana inamin wala sanang nag bago sa ating pag kakaibigan.
Apr 10, 2019
Apr 10, 2019 at 9:15 PM UTC