#dolor
Dicho aquel que maneja la pesada espada de la memoria, que cuando la empuña se corta la mano.
May 4
May 4, 2026 at 1:03 AM UTC
En Primavera Soñé con el Sol del Verano
[Verse 1]
En primavera soñé con el sol del verano,
y con todas las cosas que realizaría.
En verano soñé con el otoño,
y con los tiempos hermosos que compartiría.
[Verse 2]
En otoño soñé con la llegada del invierno,
cuando el descanso y los viajes vendrían.
Y ahora que el invierno por fin ha llegado,
sueño con los años que se me perdían.
[Chorus]
Pasé la vida soñando,
en lugar de disfrutando.
Anhelé el mañana día a día,
ignorando lo que me perdía.
[Verse 3]
Hoy sueño con momentos no compartidos,
con mis seres más queridos.
Sombras de risas que el tiempo se llevó,
ecos de un mundo que ya se apagó.
[Chorus]
Pasé la vida vacilando,
En lugar de vivir lo pase soñando.
Anhelé el mañana cada día,
Ahora anhelo otra vida mía.
[Bridge]
Desearía haber vivido despierto,
con el corazón mucho más abierto.
Muy tarde nos llega la sabiduría,
¿Quién puede desenterrar la alegría?
[Outro]
En primavera soñé con el verano… y la vida se me pasó… soñando. . .
_____________________
Esta última semana he transformado tres poemas en Letra para tres canciones originales de las cuales he proveído enlaces aquí. De momento solo tengo a mano tres poemas que he escrito originalmente en castellano y publicado. Pero quede satisfecho del resultado que conseguí y me inspiro a tratar de traducir otros poemas míos en ingles—y decido comenzar con uno que ya también he convertido en una canción aquí – In Spring I Dreamed of Summer’s Sun. Traduje el mismo hoy y lo convertí en Letra para mi nueva canción. La música y voz fueron producidas basadas en mis instrucciones muy detalladas por SUNO. Tengo cuatro versiones diferentes, pero mi favorita de momento (no por mucho) es la siguiente que pueden oír gratuitamente en el siguiente enlace: https://suno.com/s/1wAS0fauyW9UEUkF
Apr 7
Apr 7, 2026 at 10:43 PM UTC
Un beso al despedir
acompañado de dolor,
y no querer dejar ir.
Dicen que eso es sufrir,
pero para mí,
no hay mayor acto de amor,
que saber decir adiós.
Apr 7
Apr 7, 2026 at 10:34 AM UTC
Matame,que sea despacio y con cautela,quiero verte mientras lo haces
Matame en silencio y con presicion,no quiero que termines ya
Matame no quiero estar vivo si solo vivo para extrañarte
Matame,quiero descansar
Quiero que seas tu quien lo haga
Matame con esa mirada,esa sonrisa esa dulce voz esas tiernas caricias
Matame mientras veo el momento en que me enamore discretamente de ti,queriendo ocultarlo hasta el día de hoy,matame pues quiero que duela
Matame sin excusas ni mentiras
Matame aunque quiera quedarme,quitame el peso de ahogarme,matame solo como tu puedes,matame aunque se que no quieres
Matame te lo imploro,llevame a descansar para poder sonreír a través de mis heridas,matame y recuérdame como aquel cobarde que se moría por ti.
Apr 5
Apr 5, 2026 at 12:57 AM UTC
Abrázame,
que se me va la vida,
que hoy no sé quién soy,
ni lo que busco.
Abrázame,
porque me he perdido
en este laberinto de oscuridad
llamado mundo.
Abrázame,
que he olvidado
lo que es el amor,
lo que significa el perdón.
Sujeta mi mano,
que de a poco
voy desapareciendo.
Abrázame,
que me duele la soledad
y las lágrimas
me queman el alma.
Necesito morar en tus brazos,
donde el temor
no se atreve a habitar.
Abrázame,
que he olvidado
lo que es ser abrazada
por Ti.
Jan 30
Jan 30, 2026 at 12:23 AM UTC
Déjame disfrutarte unos segundos más,
déjame negociar con Thanatos unos suspiros más,
déjame sostener tu mano arrugada
por el tiempo que no tiene piedad.
Tú, que eras roble indomable ante las tempestades.
Qué ironía la de la vida:
que hoy esté frente a ti y no me veas,
que tu pecho suene como quien ha corrido un maratón,
que tu voz sea débil al pronunciar mi nombre.
Déjame robarle al reloj unos días más.
Juguemos al escondite:
yo contaré y tú te esconderás en mis sueños.
De vez en cuando, déjame verte
para saber dónde buscarte.
Pero ahora descansá,
recuperá el aliento.
Yo seguiré contando
hasta que regreses.
Jan 18
Jan 18, 2026 at 10:36 PM UTC
Muero por estar a tu lado, a tu lado
Amor mío, tengo sed de estar a tu flanco
Para calmar tu dolor, para darte buenos masajes
Para encantarte y enviarte dulces mensajes
A tu cuerpo, tu alma y tu corazón destrozado
De ahora en adelante, tú y yo no deberíamos separarnos nunca.
Muero por estar contigo, noche y día
Durante tu rehabilitación y tu estancia
En todas las facultades de medicina. Te extraño muchísimo
Tengo sed y hambre de verte. Estoy a la vez enojado y triste
Para no estar contigo hoy, en este momento
Anhelo estar a tu lado, ahora mismo, dulce madre.
Hasta pronto. Estaré contigo todo el tiempo
Seré la dulce sanadora que rimará con alegría
Solo para ti. He estado esperando la oportunidad perfecta
A tu lado. ¡Qué ganas tengo de verte sonreír y reír de nuevo!
Me muero por estar a tu lado
Te extraño como un pobre amante abandonado en el muelle.
P. D.: Traducción de “By Your Bedside” de Hébert Logerie.
Copyright © Septiembre de 2025 Hébert Logerie. Todos los derechos reservados.
Hébert Logerie es autor de varios poemarios.
Sep 8, 2025
Sep 8, 2025 at 1:59 PM UTC
Te amo,
Y sé que jamás podrás dimensionar.
El impacto que dejó tu ausencia.
Tal vez un día,
alguien —sin querer—
te rompa el corazón.
Una pizca es la medida justa.
Cuanto más me duele
verte sufrir.
Una pizca te dará la claridad.
Para que entiendas,
Con la frialdad de los hechos.
Y la lentitud del duelo,
Lo que significa
Vivir una vida
con tu sombra.
Aug 2, 2025
Aug 2, 2025 at 11:31 PM UTC
Hay cargas emocionales que roban mi alegría, porque ocultarlas no las desvanece, pero desvanecen mis ganas de seguir.
El corazón duele, las lágrimas buscan escapar, aunque son retenidas por el miedo de la insuficiencia.
Mi mente no tolera un pensamiento más, las heridas no sanan y los sentimientos que no han sido expresados siguen ahí.
Ser fuerte no basta, sin embargo, no hay una mano que sostener, solo latidos que buscan aferrarse a la utopía de ser inteligible.
Jun 1, 2025
Jun 1, 2025 at 2:34 PM UTC
El amor duele.
El tiempo pasa.
Las heridas sanan.
Las huellas se borran.
El pasado se olvida.
La vida continúa.
May 5, 2025
May 5, 2025 at 1:35 PM UTC
Las primaveras en mi vida
últimamente duran poco,
y no ha llegado la lluvia
que pueda borrar las huellas
de todos mis tropiezos.
Mi camino debe ser bastante estrecho.
Veintitrés años tropezando
con la misma piedra.
Decido entregar mi cariño
para terminar siempre herido.
Hay una espada clavada en mi pecho
y mientras más intento sacarla
más me lastimo yo mismo.
¿Debería dejarla ahí?.
A veces duele menos la soledad
que los disgustos
que me atropellan luego.
Feb 4, 2025
Feb 4, 2025 at 11:30 AM UTC
Como duele el pecho
cuando se sufre.
Ya no son mariposas
lo que guarda en su interior.
Siento hormigas talandrándome
hasta lo más profundo.
Como miles de cuchillas
cortando a la vez.
A veces quisiera
poder abrir mi pecho,
como si fuera una maleta.
Sacar mi corazón y esconderlo.
O para preguntarle
cómo puede ser tan estúpido,
por qué vuelve a lanzarse
al mismo vacío,
una y otra vez.
Jan 21, 2025
Jan 21, 2025 at 12:29 PM UTC
𝑶𝒕𝒓𝒂 𝒗𝒆𝒛 𝒍𝒍𝒆𝒈𝒂𝒏 𝒍𝒂𝒔 𝒗𝒐𝒄𝒆𝒔 𝒂 𝒎𝒊,
𝒔𝒖𝒔𝒖𝒓𝒓𝒂𝒏𝒅𝒐 𝒗𝒆́𝒓𝒕𝒊𝒈𝒐,
𝒂 𝒕𝒓𝒂𝒗𝒆́𝒔 𝒅𝒆𝒍 𝒕𝒊𝒆𝒎𝒑𝒐 𝒚 𝒆𝒍 𝒆𝒔𝒑𝒂𝒄𝒊𝒐.
𝑫𝒖𝒓𝒂𝒏𝒕𝒆 𝒎𝒖𝒄𝒉𝒐 𝒕𝒊𝒆𝒎𝒑𝒐 𝒍𝒂𝒔 𝒑𝒆𝒏𝒔𝒆́ 𝒆𝒙𝒕𝒊𝒏𝒕𝒂𝒔
𝒄𝒐𝒎𝒐 𝒃𝒓𝒂𝒛𝒂𝒔 𝒉𝒖𝒎𝒆𝒂𝒏𝒕𝒆𝒔
𝒂𝒑𝒂𝒈𝒂𝒅𝒂𝒔 𝒃𝒂𝒋𝒐 𝒍𝒂 𝒍𝒍𝒖𝒗𝒊𝒂 𝒇𝒓𝒊́𝒂 𝒅𝒆 𝒖𝒏 𝒎𝒂𝒚𝒐 𝒂𝒔𝒐𝒍𝒂𝒅𝒐𝒓.
𝑴𝒆 𝒂𝒕𝒆𝒓𝒓𝒂 𝒆𝒔𝒄𝒖𝒄𝒉𝒂𝒓𝒍𝒂𝒔, 𝒄𝒐𝒎𝒐 𝒆𝒄𝒐𝒔 𝒅𝒆𝒍 𝒑𝒂𝒔𝒂𝒅𝒐.
𝑴𝒊 𝒂𝒍𝒎𝒂 𝒕𝒊𝒆𝒎𝒃𝒍𝒂 𝒄𝒐𝒏 𝒆𝒍𝒍𝒂𝒔. 𝑬𝒔 𝒄𝒐𝒎𝒑𝒍𝒊𝒄𝒂𝒅𝒐.
𝑴𝒆 𝒅𝒂 𝒂𝒏𝒊𝒎𝒐𝒔 𝒑𝒂𝒓𝒂 𝒍𝒆𝒗𝒂𝒏𝒕𝒂𝒓𝒎𝒆,
𝒑𝒆𝒓𝒐 𝒕𝒆𝒎𝒐 𝒂 𝒍𝒂 𝒄𝒂𝒊𝒅𝒂 𝒚 𝒔𝒖𝒔 𝒄𝒐𝒏𝒔𝒆𝒄𝒖𝒆𝒏𝒄𝒊𝒂𝒔,
𝒂𝒍 𝒂𝒓𝒅𝒊𝒅𝒐 𝒅𝒐𝒍𝒐𝒓 𝒒𝒖𝒆 𝒎𝒊 𝒑𝒆𝒄𝒉𝒐 𝒉𝒂 𝒔𝒖𝒇𝒓𝒊𝒅𝒐
𝒕𝒂𝒏𝒕𝒂𝒔 𝒐𝒕𝒓𝒂𝒔 𝒗𝒆𝒄𝒆𝒔 𝒚𝒂,
𝒚 𝒂 𝒍𝒂𝒔 𝒊𝒅𝒆𝒂𝒔 𝒒𝒖𝒆 𝒆𝒏 𝒎𝒊 𝒄𝒂𝒃𝒆𝒛𝒂 𝒇𝒍𝒐𝒓𝒆𝒄𝒆𝒏
𝒄𝒐𝒎𝒐 𝒖𝒏𝒂 𝒑𝒓𝒊𝒎𝒂𝒗𝒆𝒓𝒂 𝒒𝒖𝒆 𝒂𝒄𝒂𝒃𝒂
𝒆𝒏 𝒆𝒍 𝒐𝒕𝒐𝒏̃𝒐 𝒅𝒆 𝒍𝒂 𝒅𝒆𝒔𝒊𝒍𝒖𝒄𝒊𝒐́𝒏.
Jan 2, 2025
Jan 2, 2025 at 10:55 AM UTC
Por qué me celas sin ser nada?,
siento que estoy siendo tu coartada,
aunque pueda decir que no me hace mal,
aprende que mi amor por tí no es incondicional.
Me haces sentir usada,
y esto muy bien lo sabe mi almohada,
ella es la que me consuela día tras día,
aunque siempre caigo en la poesía.
Mi mejor amiga me lo dijo,
decidí hacerle caso omiso,
ahora me arrepiento en demasía,
y debo escuchar como te quejas de una fantasía.
Oct 17, 2024
Oct 17, 2024 at 12:47 PM UTC
*ya no siento nada, dices
pero sé que es mentira
me has mostrado tu interior
esta noche borracha
transmitiendo mucho amor
te acercaste tan rápido a mi
a mi terapeuta le lleva meses
que me has cambiado
tocando defectos, ansiedades
que ya habia olvidado
soy débil, frágil,
ya no soy la misma
soy distinta a lo que era
y lamento haberte asustado
que ahora me cuesta ser casual
tras calentar mi niña congelado
la parte que conozco, tapo
porque no veo otra opción
prefiero seguir como la fuerte
y ayudarte a ti, tendria mas razón
pero mírame, sangrando,
porque no puedo, quiero ser fria
soy débil, frágil,
ya no soy la misma
soy distinta a lo que era
y lamento haberte asustado
que ahora me cuesta ser casual
tras calentar mi niña congelado
tantas inseguridades en mi vida
amor, tengo que decidir
si encontraré trabajo
si vuelvo a mi pais
si sigo viéndote
o si vuelvo a mi
soy débil, frágil,
ya no soy la misma
soy distinta a lo que era
y lamento haberte asustado
que ahora me cuesta ser casual
tras calentar mi niña congelado
y entre todos los pensamientos
estoy pensando en tus palabras
si quiero ser tuyo, asi podría ser
me llamaste, escribiste
en medio de la noche
si quiero, vendrías
por qué? enamoraste?
necesito a alguien cerca, dijo
me siento sola, dijo tu ex
puedo usar abrazo, dije
buscando amor
que una vez faltaba
y por eso parece que ya nos conocemos
y por eso sentimos cierta conexión
y por eso sí tienes sentimiento
y ni yo ni tu podrá esconder
de este diablo - reconocimiento
soy débil, frágil,
ya no soy la misma
soy distinta a lo que era
y lamento haberte asustado
que ahora me cuesta ser casual
tras calentar mi niña congelado
me tienes paralizada cariño
este dia que me puse a llorar
abriste una herida profunda
y desde entonces, no he podido parar
el dolor en mi pecho, insoportable
talvez es mejor que me alejo, sí
tengo que protegerme
pero ya es tarde, lo ves?
ya no me miras como antes
ya no me hablas con tanto amor
aunque no me tenias que dar
era lo que necesitaba, calor
no estamos listo
perdido en tiempo
soy débil, frágil,
ya no soy la misma
soy distinta a lo que era
y lamento haberte asustado
que ahora me cuesta ser casual
tras calentar mi niña congelado
la chica que conociste en la playa
esa soy yo: libertad
y quiero regresar, olvidar
espacio de verdad
no perderme en otro mar
nunca mas enamorada
del dolor ajeno
claro - queremos estar solos
seria más facil no sentir ni pensar
que nadie influye, confunda
pero no tenemos el control
esta vida, soledad nos controla
dejalo, dicen
deja todo fluir
el dolor en mi pecho
hasta morir
ansiedad de conectar
ansiedad de separar
uno somos, buscame
pero cómo dejar?
soy débil, frágil,
ya no soy la misma
soy distinta a lo que era
y lamento haberte asustado
que ahora me cuesta ser casual
tras calentar mi niña congelado*
Sep 19, 2024
Sep 19, 2024 at 4:05 PM UTC
Dolor creciente,
mirada desfalleciente,
mi vida poco a poco se desvanece,
y a pesar de que tú resplandeces,
yo soy solo un simple decadente,
te amo, dulce ser reluciente,
sólo te pido "quédate en mi mente",
y de tu corazón por favor no me ahuyentes.
Apr 4, 2024
Apr 4, 2024 at 12:45 AM UTC
No puedes morir
Porque tu alma es bella y pura,
Brillante y rara
Y aunque sufras,
No se ha manchado
No puedes morir
Porque aunque las drogas
Quitaban tu felicidad,
Jamás faltabas amor ni humanidad
No puedes morir
Porque nunca te oí decir
que valió la pena
Por tú valor,
Por tu escapa de la canción de la serena
No puedes morir
Porque jamás te dije que te quiero
Y aunque me duele decirlo,
Espero que un día
Oirás mis palabras
May 27, 2023
May 27, 2023 at 11:35 PM UTC
Que pena y que dicha
ser la que siente más,
la que ama más,
la que lo da todo.
Porque eso significa
sufrimiento garantizado.
Mientras él duerme tranquilo
en su indiferencia,
en su falta de vida.
¡Pero que alegría me da!
Alegría entre el dolor.
Saber que amo sin límites,
que soy pura pasión,
que ardo.
Prefiero sentir a flor de piel
porque, sé que, cuando sane
voy a seguir en llamas
y vos siempre vas a morir de frío.
Nunca vas a llenar tu vacío
porque para eso estaba yo.
Jun 6, 2021
Jun 6, 2021 at 5:53 PM UTC
Pienso en vos cuando muero de frío,
pienso en vos cuando me puede el hastío
de un amor sin sentido,
de un amor sin latidos.
Y es que preferiría estar en tus brazos
que en la miseria de este eterno ocaso.
Y es que me conmueven tus caricias y tu calor,
cuando acá sólo parece haber dolor.
Lágrimas sin secar
y noches en vela,
cómo si mí amor por él
fuese una maldita condena.
Por eso me escapo a tu recuerdo,
con tu voz en mí mente, finalmente, me duermo.
Y es que el cuerpo a mí lado ya duerme hace rato,
y es que en su curiosidad perdió la última vida el gato.
Y todavía sigo acá con una compañía ausente.
Y todavía sigo acá, siempre al pendiente.
Otra noche más pensándote.
Otra noche más diciéndo que me iré.
May 27, 2021
May 27, 2021 at 8:19 AM UTC
Dolor;
O, quam potens sit
Sine misericordia
Non unciae
Hic ego pono
Contritum et cruentis
Reliquit meum cogitationes
In aeternum solus
In aeternum mittitur ad tenebras
Culpa plagis meus valde et anima
Numquam me dimittere
Cuniculus in carne mea
Sculptura se nidum sanguinis et os
- Jay M
May 21st, 2019
English translation:
Pain;
Oh, how powerful it be
Without an ounce
Of Mercy
Here I lay
Broken and bleeding
Left to my own thoughts
Forever alone
Forever cast to darkness
Guilt plagues my very soul
Never to let me go
Tunnel into my flesh
Carve itself a nest of blood and bone.
- Jay M
May 21st, 2019
May 21, 2019
May 21, 2019 at 9:25 PM UTC
Corazón frío,
corazón de hielo.
Saberlo todo,
no trae consuelo.
La ignorancia es una dicha.
Afirmo la frase.
¿Qué más da si no lo encuentro?
No hay planes en los que no fracase.
Corazón frío,
corazón de hielo.
Buscaba el cielo
y me estrellé contra en suelo.
Apr 4, 2020
Apr 4, 2020 at 3:12 PM UTC
It’s 1:17 am and i’m still awake on a Monday, but it’s no longer because of the coffee in your eyes but the lies I see in them.
Es la 1:17 am y sigo despierta un lunes, y ya no es por el café de tus ojos, sino por las mentiras que encuentro en ellos.
Mar 31, 2020
Mar 31, 2020 at 3:32 PM UTC
Cuántas noches habré llorado
sintiendo un profundo desamor.
Tantas veces me he intoxicado
con un cigarrillo sanador.
Esperé un abrazo que nunca llegó,
di más de lo que tenía pero nadie lo vió.
Consciente de mí angustia, incapaz de lidiar con ella.
A veces, simplemente, la vida me atropella.
Y pertenezco a un oscuro y extraño lugar
del cual espero algún día poder escapar.
Si un día te vas, de antemano lo habré adivinado
aunque no admita jamás cuánto te he amado.
Una ruta solitaria por la que nadie maneja,
largo camino arruinado y no puedes presentar quejas.
Y se hace de noche pero no brillan estrellas.
Camino sola y se borran mis huellas.
Feb 25, 2020
Feb 25, 2020 at 8:45 AM UTC