Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
Sa pag lubog ng araw, Nakatutok ang mga mata sa abot-tanaw. Sa pagsilip ng mga bituin Sa kalangitang dumidilim At paghaplos ng malamig na hangin Sa basang pisngi At tuyong labi Unti-unting nakakain ng masalimuot na nakaraan ang matamis sanang kinabukasan. Ngunit sa pagpahid Ng katas ng nawalang pag-asa Ay bagong kislap Sa aking mga mata Muling tatanaw, Ngunit ngayo'y Sa pagsikat ng araw.
0
Mar 12, 2020
Mar 12, 2020 at 10:18 AM UTC
Tingala
Sa pag lubog ng araw, Nakatutok ang mga mata sa abot-tanaw. Sa pagsilip ng mga bituin Sa kalangitang dumidilim At paghaplos ng malamig na hangin Sa basang pisngi At tuyong labi Unti-unting nakakain ng masalimuot na nakaraan ang matamis sanang kinabukasan. Ngunit sa pagpahid Ng katas ng nawalang pag-asa Ay bagong kislap Sa aking mga mata Muling tatanaw, Ngunit ngayo'y Sa pagsikat ng araw.
Written by
Mar 12, 2020
Mar 12, 2020 at 10:18 AM UTC
Request permission to use this poem