Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
Je gezicht is bijna niet niet op te merken. Daar heb ik zelf nog mee aan zitten werken. Natuurlijk zou ik je nog graag elke dag blij weer zien. De laag lijm weerhoudt mij van het houden van de foto's in de straten. Waarom moest je ons verlaten, in de bloemen van je leven? Ik wil niet wegtuimelen in haten, gewoon vergeten, even, *** enkele dagen zoveel onzekerheid en angst hebben kunnen dragen en uitmonden in het onmogelijk te gronden gevoel van gemis terwijl ik je overal kan zien. Of is dit allemaal niet echt misschien?
0
May 10, 2019
May 10, 2019 at 5:58 AM UTC
Onecht
Je gezicht is bijna niet niet op te merken. Daar heb ik zelf nog mee aan zitten werken. Natuurlijk zou ik je nog graag elke dag blij weer zien. De laag lijm weerhoudt mij van het houden van de foto's in de straten. Waarom moest je ons verlaten, in de bloemen van je leven? Ik wil niet wegtuimelen in haten, gewoon vergeten, even, *** enkele dagen zoveel onzekerheid en angst hebben kunnen dragen en uitmonden in het onmogelijk te gronden gevoel van gemis terwijl ik je overal kan zien. Of is dit allemaal niet echt misschien?
Oneerlijk vertoeven hier op aarde.
Daan
Written by
Belgian
May 10, 2019
May 10, 2019 at 5:58 AM UTC
Request permission to use this poem