Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
Lumalala nanaman ang aking isip , kakaisip, Kailan ba ako matututong makisalamuha sa mga tao? Palagi ko nalang sinisilip , Ang bawat laman ng kanilang mensahe habang humihigop sa isang baso Ng kape na mainit,dagdag kaba sa sarili kong hindi ko maipinta Sa sarili kong nagpapagaling pa, Wala akong lagnat , Hindi nga lang marunong kumalma Ang utak ko'y pagod na pagod na sa mga ideyang kakaiba at di ko alam kung san papunta Ang isip ko na di ko mapakalma, Nararamdaman ba nila , o patuloy paring humahalakhak Sa kalagayan kong patay na patay na, Kaya minsan ayaw ko ng kasama, di ko kasi maipaliwanag sa kanila na Ako'y biktima lamang ng kalungkutan , Biktima ng nakaraan at kasalukuyan May mga bagay lang talaga na madalas kong makalimutan, madalas ding matandaan , (ako'y nagpapagaling pa at dahang-dahang nagpapakalma)
0
Jun 8, 2018
Jun 8, 2018 at 11:11 AM UTC
6/8/18 11:07
Lumalala nanaman ang aking isip , kakaisip, Kailan ba ako matututong makisalamuha sa mga tao? Palagi ko nalang sinisilip , Ang bawat laman ng kanilang mensahe habang humihigop sa isang baso Ng kape na mainit,dagdag kaba sa sarili kong hindi ko maipinta Sa sarili kong nagpapagaling pa, Wala akong lagnat , Hindi nga lang marunong kumalma Ang utak ko'y pagod na pagod na sa mga ideyang kakaiba at di ko alam kung san papunta Ang isip ko na di ko mapakalma, Nararamdaman ba nila , o patuloy paring humahalakhak Sa kalagayan kong patay na patay na, Kaya minsan ayaw ko ng kasama, di ko kasi maipaliwanag sa kanila na Ako'y biktima lamang ng kalungkutan , Biktima ng nakaraan at kasalukuyan May mga bagay lang talaga na madalas kong makalimutan, madalas ding matandaan , (ako'y nagpapagaling pa at dahang-dahang nagpapakalma)
Johnad
Written by
Jun 8, 2018
Jun 8, 2018 at 11:11 AM UTC
Request permission to use this poem