Hello PoetryVoting

Vote

Voting-Boards

Home

HomeFollowingInboxNotifications

Read

ReadLiftedFeedsListsHeartedHistoryMy WritingNew poem

Explore

ExploreOrbitsWordsTagsClassics
Log in
0
Stars
0
Embers
0
Alerts
0
Inbox

Vote

Voting-Boards

Home

HomeFollowingInboxNotifications

Read

ReadLiftedFeedsListsHeartedHistoryMy WritingNew poem

Explore

ExploreOrbitsWordsTagsClassics
Log in
0
Stars
0
Embers
0
Alerts
0
Inbox

Kalungkutan

by @Memo

Tila ramdam ko na ang sakit pag nawala ka. Mga salitang binibigkas ng labi mong maganda,ngunit bakit ang mga kataga ay nakakadurog na. Tila simpling pamamaalam,ang hatid ay sobrang kasakitan. Di mapigilan mata ay maluha,kahit anong pigil ito ay kusang babagsak, tila ba may sariling buhay na pati puso ay kanyang nararamdaman. Mga alaalang kaysarap balikan,mga ngiti at tawa mo na dati’y parang isang magandang ritmo.ngunit alaala na ngayon ay nag bibigay bigat sa pakiramdam ko. pagkat alaala ay d na kayang balikan. Mga ngiting gustong gusto ko laging napapakingan. Mga halakhak na kaysarap pagsaluhan. Ngunit ngayon isa na lamang alaalang hindi na kayang makamtan. Dahil sa iyong pamamaalam at pag lisan ,pati aking kaligayahan at puso’y sabay dinala sayong paruruuon. Bakit sa dinami-rami ng pweding baunin,bakit puso ko pa ang yung naisip.
Request permission to use this poem
Written by
Memo
31 / F / manila
For You?
Written by
Memo
31 / F / manila
Published
Aug 20, 2021
Time
1m
Permission

Request to use this poem

Tell Memo how you would like to use it. We review requests before forwarding them.

AboutBlogSupportFAQPrivacyTermsContact
© 2009-2026 Hello Poetry/v27.0 [production] by @eliotyork
Explore
Hello PoetryVoting
Write