Hello PoetryVoting

Vote

Voting-Boards

Home

HomeFollowingInboxNotifications

Read

ReadLiftedFeedsHeartedHistoryMy WritingNew poem

Explore

ExploreOrbitsWordsTagsClassics
Log in
0
Stars
0
Embers
0
Alerts
0
Inbox

Vote

Voting-Boards

Home

HomeFollowingInboxNotifications

Read

ReadLiftedFeedsHeartedHistoryMy WritingNew poem

Explore

ExploreOrbitsWordsTagsClassics
Log in
0
Stars
0
Embers
0
Alerts
0
Inbox

Karagatan

by pusang-tahimik

Bakit wala kang kaibigan Wala ka bang maibigan? Huwag kasi ugali ang titignan Hayaang tangayin ka sa dalampasigan Malawak ang karagatan Marami kang kaibigang matatagpuan Tayo'y maglalayag hanggang katapusan Halika na't ating simulan Paa'y hayaang mabasa sa tubig Matutong ibuka ang bibig Hiya ay kayang madaig Kung ito ang iyong ibig (Sandali! mapanganib ang karagatan Walang tiyak na papupuntahan Papatayin ka ng tinatawag mo'ng kaibigan Kapag binaba mo ang iyong pananggalang Kaibigan ay di ko kailangan Nariyan lang sila pag mayroong kailangan At kung nasa bingit ka ng kabiguan Tiyak ka nilang kalilimutan Ang sumugal ay di ko na kailangan Walang lumalapit ng walang kailangan Ang lahat ay may hangganan At ang akin ay nasa sukdulan!) Tanggapin mo ang katotohanan Tulad ng isda di lahat ay mapakikinabangan Ang maliliit ay kailangan mong pakawalan Upang lumaki pa at magkalaman Mali na isisi sa iba ang kamalian Nang mga hindi tapat mo'ng kaibigan Ang bawat unos ay tumitila din naman At ang araw ay sisikat din naman
Request permission to use this poem
Written by
pusang-tahimik
31 / M / Quezon City, Philippines
For You?
Written by
pusang-tahimik
31 / M / Quezon City, Philippines
Published
Feb 15, 2019
Time
2m
Notes

JGA

Permission

Request to use this poem

Tell pusang-tahimik how you would like to use it. We review requests before forwarding them.

AboutBlogFAQPrivacyTermsContact
© 2009-2026 Hello Poetry/v27.0 by @eliotyork
Explore
Hello PoetryVoting
Write