Hello PoetryVoting

Vote

Voting-Boards

Home

HomeFollowingInboxNotifications

Read

ReadLiftedFeedsHeartedHistoryMy poemsNew poem

Explore

ExploreOrbitsWordsTagsClassics
Log in
0
Stars
0
Embers
0
Alerts
0
Inbox

Vote

Voting-Boards

Home

HomeFollowingInboxNotifications

Read

ReadLiftedFeedsHeartedHistoryMy poemsNew poem

Explore

ExploreOrbitsWordsTagsClassics
Log in
0
Stars
0
Embers
0
Alerts
0
Inbox

80

Minsan kahit anong ingat mo na hindi matisod at magalusan

Darating ka sa puntong babasagin ka ng mundo

Hindi mo man malugod na matanggap

Kalaunan magpapasalamat ka nalang sa pagkabasag

Sa pira-pirasong sariling kelangang pagtyagaang pulutin para mabuo ulit

May mga parteng hindi mo na mahahanap dahil hindi mo na makita

Iba na kasi ang hugis

Hindi ka na tulad ng dati

Paniguradong iiyakan mo ang pagkamatay ng sarili **** may makulay na pananaw sa mundong akala mo'y hindi ka kayang saktan

Na tila ba'y nakatira ka sa isang palasyong may masugid na taga-silbi

At may isang magiting na prinsipe o prinsesang kukumpleto sa kwento mo

Sino ba naman ang hindi tatangis kung ang ganitong pangarap ay mawawasak lamang sa isang pitik ng mapanlinlang na pagkakataon o ng isang maling sirkumstansya?

May iyak na pisikal

May iyak na hindi kayang ihayag ng luha

Isang tapang na paimbabaw

Pero sa totoo lang, isang kaduwagan

Kailangan **** ilabas yan

Isigaw mo kung kinakailangan

Maglupasay kang parang bata

Suntukin mo ang unan

Magtapon ka

Magbasag ka ng pinggan

Ilabas mo

Ubusin mo ang lakas mo hanggang ang tanging kaya mo na lang ay umiyak

Hanggang ang kaya mo na lang ay ang isang tahimik na pag-iyak

Ang pisikal na pagkapagod ang tutulong sayo na magpahinga ng panandalian

Ipikit ang pagal na isip

Kailangan mo ng katahimikan o ng karamay na may nakatikom na bibig

Hindi gagana ang mga pinakamatamis na salita sapagkat manhid ka

Bagkus, kailangan mo ng kamay na mag-aampat ng umaalwak na dugo mula sa pagkabasag

Banayad na haplos ng pagpapayapa na ang sakit ay lilipas din ngunit sa totoo lang, matagal pa

Malayo pa ang tatahakin mo upang makaalpas ka sa sitwasyong ito Ngunit kailangan **** maniwala at dayain ang sarili

Para makaligtas sa delubyo ng kalungkutang may kakayahang pumatay ng paunti-unti kung hahayaan mo lang

Sa huli, pagkatapos **** malampasan ang mga sandamakmak na sagabal

Ang mga dating sugat ay magiging pilat at kalimitan ay nagiging kalyo na lamang

Mas titibay ang sikmura **** magtiis at mas tataas ang sukatan mo ng tapang

Magtataka ka kung bakit ang mga bagay na dati **** ihinihikbi ay mawawalan na ng epekto sayo

Hindi ka naman naging manhid, naging mas matatag ka lang sa pagkabasag na iyon

Hindi ka magiging ganap kung hindi mo ito mararanasan

Ang katotohanan ay walang taong hindi nabasag ng mundo Dalawa nga lang ang hantungan niyan

Ang mabasag ka't itapon o ang mabasag ka't buuin muli?

Request permission to use this poem
Written by
wynne
Published
Oct 15, 2017
Lines·Words
41·409
Permission

Request to use this poem

Tell wynne how you would like to use it. We review requests before forwarding them.

AboutBlogFAQPrivacyTermsContact
© 2009-2026 Hello Poetry/v27.0 by @eliotyork
Explore
Hello PoetryVoting
Write