Hello PoetryVoting

Vote

Voting-Boards

Home

HomeFollowingInboxNotifications

Read

ReadLiftedFeedsHeartedHistoryMy WritingNew poem

Explore

ExploreOrbitsWordsTagsClassics
Log in
0
Stars
0
Embers
0
Alerts
0
Inbox

Vote

Voting-Boards

Home

HomeFollowingInboxNotifications

Read

ReadLiftedFeedsHeartedHistoryMy WritingNew poem

Explore

ExploreOrbitsWordsTagsClassics
Log in
0
Stars
0
Embers
0
Alerts
0
Inbox

Pagsuko

Siguro nga tayo ay napaglaruan ng tadhana Dalawang tao na nagkatagpo ngunit hindi para sa isa't isa Hanggang kailan ko ba sasabihin sa sarili kong " Tama na" Kung wala nang natitira pang pag asa Hilingin ko man sa bathala na tayo'y muling magkita Ngunit ang buong daigdig ay tutol sa ating dalawa Kaya anong saysay ng pagluha at paglaban pa Kung ang buong mundo ay sumuko na sa ating dalawa Sa tuwing sasakay ako ng tren ikaw ang sasagi sa isipan ko Sa bawat buhos ng tao hinihiling na ang pares ng mga mata mo ang matatagpuan ko Ngunit kahit anong dasal at daing pa ang sambitin Tila ba ito ay bitin at mananatiling kulang parin Oo nga, tayo ay tinalikuran na ng buong mundo kaya ang natitirang pinanghahawakan ko ay ang bakas at ang alaala mo //iana
Request permission to use this poem
Written by
ianameliza
For You?
Written by
ianameliza
Published
Jul 30, 2017
Lines·Words
33·139
Permission

Request to use this poem

Tell ianameliza how you would like to use it. We review requests before forwarding them.

AboutBlogFAQPrivacyTermsContact
© 2009-2026 Hello Poetry/v27.0 by @eliotyork
Explore
Hello PoetryVoting
Write