Hello PoetryVoting

Vote

Voting-Boards

Home

HomeFollowingInboxNotifications

Read

ReadLiftedFeedsHeartedHistoryMy poemsNew poem

Explore

ExploreOrbitsWordsTagsClassics
Log in
0
Stars
0
Embers
0
Alerts
0
Inbox

Vote

Voting-Boards

Home

HomeFollowingInboxNotifications

Read

ReadLiftedFeedsHeartedHistoryMy poemsNew poem

Explore

ExploreOrbitsWordsTagsClassics
Log in
0
Stars
0
Embers
0
Alerts
0
Inbox

Statuina a Francesca

Tu s a cchiù bella 'e tutt' 'e principesse,

'e tutt' 'e principesse si 'a riggina.

Pe tutt' 'a vita addenucchiato io stesse

a cuntemplà sta grazia accussì fina.

Tu femmena nun sì, tu sì na fata

impastata 'e latte, porcellana e rrose,

sta pella è d'alabbastro avvellutata...

(Perdoname si dico chesti ccose).

 

'Ncopp' a sta vocca fatta cu 'e ccerase,

e 'ncopp' a chesta ***** 'e seta nera

ca tiene pe capille, quanta vase

io nce vulesse dà... matina e sera.

 

Chist'uocchie tuoie chin' 'e malincunia

ca tiene 'nfronte songo comm' a ll'esca,

songh'uocchie ca me fanno asci 'mpazzia.

 

St'anema mia s'addorme 'a notte e sonna

sunnanno 'e te, nun te chiamma Francesca;

ma saie comme te chiamma a tte? Madonna!

t
Written by
Totò
Italian
Lines·Words
18·122
AboutBlogFAQPrivacyTermsContact
© 2009-2026 Hello Poetry/v27.0 by @eliotyork
Explore
Hello PoetryVoting
Write