Wala ko gihandom nga ikaw makit-an
ning mga mata
Ug wala usab ko gihandom nga ikaw
higugmaon ko pa,
Kay ikaw wala ko nahigustuan
niadtong mga panahona
Ug sa dihang naibog man nuon ko nimo
karon sa pagsobra-sobra.
Bidli man paminawon, apan kini
mao mo'y tinuod
Tinuod pa sa unsang kamatuoran, wala man
unta ni sa sugod:
Ug sa dihang karon pa na ko
nahibaw-an nga ikaw diay
Ang bugtong kalibutan ning mga tiil
ko nga gibaklay.
Apan ikaw usab langit ug ako
usa lamang ka yuta;
Apan ikaw lisod tawon abton
niining mga kamota
Ug sa dihang asa man ko
karon nga mulugar,
Kay gikinahanglan pa ang tanan
ko nga isugal?
Ug sa dihang gugma nga dili unta
sama sa giatay;
Kung ikaw maako ug ako maimo,
dili ka gayud magmahay:
Pagahigugmaon taka hangtod
sa walay kahangturan
Kay ikaw pud usa ka dyamante
nga tunhay nga handumanan.
Ikaw ra ang naa niining akong
utok ug dughan,
Ug bisan pa'g uklabon mo wala
nay lain, wala nay uban
Kay ikaw usa ka babaye nga lisod
gayud pangitaon ug ilisdan;
Ug sa dihang magapaabot na lamang
pud ko nga ako usab imong makit-an.