Hello PoetryVoting

Vote

Voting-Boards

Home

HomeFollowingInboxNotifications

Read

ReadLiftedFeedsHeartedHistoryMy poemsNew poem

Explore

ExploreOrbitsWordsTagsClassics
Log in
0
Stars
0
Embers
0
Alerts
0
Inbox

Vote

Voting-Boards

Home

HomeFollowingInboxNotifications

Read

ReadLiftedFeedsHeartedHistoryMy poemsNew poem

Explore

ExploreOrbitsWordsTagsClassics
Log in
0
Stars
0
Embers
0
Alerts
0
Inbox

Scope

Ilang oras nang nakatutok Ang aking largabista sa iyong bintana. Iniintay ko ang oras na ikay dumating. Nagtatago sa dilim upang di mo mapansin ang madilim na aninong nag-aabang. Naka ilang ikot din ang mga kamay ng orasan at sa wakas ay pumasok ka na sa iyong kwarto. Di mo ba napapansin na sa iyo’y may nakatingin? Pinanood kita at pinagmasdan ang iyong bawat kilos. Mayamaya’y dumungaw ka sa bintana upang namnamin ang matamis na simoy ng hangin. Sinunggaban ko ang pagkakaton. Itinapat ko ang lente ng largabista sa iyo. Pinagmasdan kong maigi ang iyong mukha Nakatutok na ang lahat sa sentro ng aking atensyon. Ikaw. Perpekto na ang lahat. Isang kalabit ng daliri. Magkikita kayo ng tadhana.
Request permission to use this poem
Written by
arthur-andrew-lapitan
Filipino
Published
Jul 11, 2011
Lines·Words
19·118
Permission

Request to use this poem

Tell arthur-andrew-lapitan how you would like to use it. We review requests before forwarding them.

AboutBlogFAQPrivacyTermsContact
© 2009-2026 Hello Poetry/v27.0 by @eliotyork
Explore
Hello PoetryVoting
Write