021924
Itikom aking bibig
Nang Sayo’y mamahinga.
Isip ko’y Iyong pagharian
At muling awitan ng Iyong pagsinta.
Ilang dekada na’y
Nanatili Kang tapat —
Ni hindi ka nagkulang,
Ikaw ay naging sapat.
Paano nga ba ako hihinto?
Kung Ikaw ang aking Kalakasan.
Bakit nga ba ako mapapagod?
Kung Ikaw rin ang aking uuwian.
Tatahan ang aking mga mata,
Pagkat Ikaw ang aking Tahanan.
Ikaw ang Simulang
Walang katapusan.
At balang araw,
Sa isang kurap
At sa isang iglap lamang —
Ang lahat ay alaala na lamang.
Feb 19, 2024
Feb 19, 2024 at 7:45 AM UTC
021924
Itikom aking bibig
Nang Sayo’y mamahinga.
Isip ko’y Iyong pagharian
At muling awitan ng Iyong pagsinta.
Ilang dekada na’y
Nanatili Kang tapat —
Ni hindi ka nagkulang,
Ikaw ay naging sapat.
Paano nga ba ako hihinto?
Kung Ikaw ang aking Kalakasan.
Bakit nga ba ako mapapagod?
Kung Ikaw rin ang aking uuwian.
Tatahan ang aking mga mata,
Pagkat Ikaw ang aking Tahanan.
Ikaw ang Simulang
Walang katapusan.
At balang araw,
Sa isang kurap
At sa isang iglap lamang —
Ang lahat ay alaala na lamang.
Request permission to use this poem