marahil ay tulog ang diwa ng binigkas ang salitang
tiyak na ikahuhulog ng buwan mula sa mataas nitong upuan;
ang kamay ay entropiya – ang iyong mukha, ang aking daigdig.
lagablab ng mata, halaw sa init ng pagkakataon.
may taglay na lamig ang hangin, lumalatay sa balat,
at sa nagbabalat-kayong anino sa bakanteng silid.
ang mga umaandap na ilaw – ang tahimik na ugong ng iyong pag-hinga
sa aking tabi, ng aking bigkasin
ang hindi kayang wakasan ng katahimikan lamang.
Mar 10, 2016
Mar 10, 2016 at 3:04 AM UTC
marahil ay tulog ang diwa ng binigkas ang salitang
tiyak na ikahuhulog ng buwan mula sa mataas nitong upuan;
ang kamay ay entropiya – ang iyong mukha, ang aking daigdig.
lagablab ng mata, halaw sa init ng pagkakataon.
may taglay na lamig ang hangin, lumalatay sa balat,
at sa nagbabalat-kayong anino sa bakanteng silid.
ang mga umaandap na ilaw – ang tahimik na ugong ng iyong pag-hinga
sa aking tabi, ng aking bigkasin
ang hindi kayang wakasan ng katahimikan lamang.
Request permission to use this poem