"zelf" poems - Hello Poetry

Als de dag je brengt Waar je zelf nooit zou komen En de nacht je geeft Wat je nog nooit is gebeurd Als je weg zich mengt Met verzwegen dromen Voel je dat je leeft En buiten de lijntjes kleurt

0

Jun 17, 2012

Jun 17, 2012 at 11:11 AM UTC

aw

Buiten de lijntjes

Als de dag je brengt Waar je zelf nooit zou komen En de nacht je geeft Wat je nog nooit is gebeurd Als je weg zich mengt Met verzwegen dromen Voel je dat je leeft En buiten de lijntjes kleurt

8

Transcendence. A word to pay attention to. To find that transcendence in you, that feeling within, that's the genius behind poetry. Transport. A word to pay attention to. To find that transport in you, that vehicle within, that's the transport self to find the genius in poetry. Transparence. A word to pay attention to. To find that transparence in you, that light within, that's the genius in poetry. ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ I have written these lines first in DUTCH (my mother tongue) then in English: Transcendence. Een woord om aandacht te besteden aan. Om dat transcendentie in u te vinden, dat gevoel van binnen, dat is het genie achter poëzie. Transporteren. Een woord om aandacht te besteden aan. Om dat transport in je, dat voertuig binnenin, dat is het vervoer zelf om het genie in de poëzie te vinden. Transparantie. Een woord om aandacht te besteden aan. Om dat transparantie in u, dat licht binnenin te vinden, dat is het genie in poëzie. © Sylvia Frances Chan~~ Thursday 13th March 2014 17.17 hrs p.m. W.E.Time

0

Mar 15, 2014

Mar 15, 2014 at 12:18 PM UTC

sylvia-frances-chan

Expressing Myself In Poetry

Transcendence. A word to pay attention to. To find that transcendence in you, that feeling within, that's the genius behind poetry. Transport. A word to pay attention to. To find that transport in you, that vehicle within, that's the transport self to find the genius in poetry. Transparence. A word to pay attention to. To find that transparence in you, that light within, that's the genius in poetry. ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ I have written these lines first in DUTCH (my mother tongue) then in English: Transcendence. Een woord om aandacht te besteden aan. Om dat transcendentie in u te vinden, dat gevoel van binnen, dat is het genie achter poëzie. Transporteren. Een woord om aandacht te besteden aan. Om dat transport in je, dat voertuig binnenin, dat is het vervoer zelf om het genie in de poëzie te vinden. Transparantie. Een woord om aandacht te besteden aan. Om dat transparantie in u, dat licht binnenin te vinden, dat is het genie in poëzie. © Sylvia Frances Chan~~ Thursday 13th March 2014 17.17 hrs p.m. W.E.Time

30

Als een zoeklicht, opgericht Naar een hemel vol sterren Kruist ze lichtstralen, verhalen En schiet verder in de nacht Voor één moment, onbekend Voor de lege eenzaamheid Dan weer eindeloos, zwart Een knipperlichtrelatie Met de glinsterende maan Stralend middelpunt Van de nacht die zij zelf Slechts bliksemsnel verlichten mag Zij, kortstondig als de dag En voor de maan niet anders Dan de sterren Die hij lichtjaren eerder Al doven zag De afstand onoverbrugbaar Tussen haar en het donkerste licht Vindt ze zichzelf In het laatste kwartier Terug aan de kust De enige plek waar zijn vingers haar beroeren Waar zijn passie in de golven Haar op haar knieën dwingt Waar de zwarte eenzaamheid Haar niet langer van hem scheidt Daar waar de maan Het tij steeds weer keert

0

Apr 20, 2015

Apr 20, 2015 at 5:40 PM UTC

aw

Het laatste kwartier

Als een zoeklicht, opgericht Naar een hemel vol sterren Kruist ze lichtstralen, verhalen En schiet verder in de nacht Voor één moment, onbekend Voor de lege eenzaamheid Dan weer eindeloos, zwart Een knipperlichtrelatie Met de glinsterende maan Stralend middelpunt Van de nacht die zij zelf Slechts bliksemsnel verlichten mag Zij, kortstondig als de dag En voor de maan niet anders Dan de sterren Die hij lichtjaren eerder Al doven zag De afstand onoverbrugbaar Tussen haar en het donkerste licht Vindt ze zichzelf In het laatste kwartier Terug aan de kust De enige plek waar zijn vingers haar beroeren Waar zijn passie in de golven Haar op haar knieën dwingt Waar de zwarte eenzaamheid Haar niet langer van hem scheidt Daar waar de maan Het tij steeds weer keert

29

Jij bent een man om gekust te worden, steeds weer in mijn gedachten. You are a man to be kissed, over and over in my thoughts. Zoals het gezang in het zachte, een blijk is van de zachte aard van diens ziel. Like the singing in the quiet thoughts, is proof of a gentle soul. Soms is een taal die niet van jou is, het meest dierbare en meest gekoesterde, dat men er een teken in kan zien, een leven te beleven op afstanden verder dan tijd zelf. Sometimes a language that doesn’t belong to you is the most dear and most cherished, that one can take sign, to experience life in distances beyond time itself. Someone who takes love on the inside, and is pulled from pleasure, only to distil it in oneself. It is given that the humour that one feels in only the thoughts, similar to ones being, of hope, and giving of time, and life, how can you be so careless? To caress that face of time itself, and it takes away from the love, and maybe one shapes these figures to see how the plays and scene of life has, it escapes the trained head and goes out to endless spaces. These kisses are not meant to extract fairness and lay a waste. Only to instil on you my vision and a way to show gratitude to gentleness emanating from smiles, from painted lips, pitch dark eyes and your sun crinkled skin. Whether you’re granted a vision of this vocabulary or are taken from its meanings. To show you my internal love, which is beyond all material planes, and pervades this desire to teach on a lesson learned. © 2009

0

Apr 29, 2014

Apr 29, 2014 at 3:10 AM UTC

selena-jance

(Arabic) Song to a friend

Jij bent een man om gekust te worden, steeds weer in mijn gedachten. You are a man to be kissed, over and over in my thoughts. Zoals het gezang in het zachte, een blijk is van de zachte aard van diens ziel. Like the singing in the quiet thoughts, is proof of a gentle soul. Soms is een taal die niet van jou is, het meest dierbare en meest gekoesterde, dat men er een teken in kan zien, een leven te beleven op afstanden verder dan tijd zelf. Sometimes a language that doesn’t belong to you is the most dear and most cherished, that one can take sign, to experience life in distances beyond time itself. Someone who takes love on the inside, and is pulled from pleasure, only to distil it in oneself. It is given that the humour that one feels in only the thoughts, similar to ones being, of hope, and giving of time, and life, how can you be so careless? To caress that face of time itself, and it takes away from the love, and maybe one shapes these figures to see how the plays and scene of life has, it escapes the trained head and goes out to endless spaces. These kisses are not meant to extract fairness and lay a waste. Only to instil on you my vision and a way to show gratitude to gentleness emanating from smiles, from painted lips, pitch dark eyes and your sun crinkled skin. Whether you’re granted a vision of this vocabulary or are taken from its meanings. To show you my internal love, which is beyond all material planes, and pervades this desire to teach on a lesson learned. © 2009

24

Lieve mama, Je hebt mijn grafrede geschreven. Vol overtuiging heb je de pen op het papier gezet en de woorden laten vloeien. Zonder enige twijfel kon jij zo je speech schrijven. Je deed het in het ziekenhuis, terwijl ik nietsvermoedend naast je zat. Je liet het me niet lezen, ik heb zelf je boekje gepakt. Nadat jij zo vaak mijn pijn op het papier heb kunnen lezen, leek het me niet meer dan eerlijk om te zien waar jij al zo lang mee zat. Uit je woorden kon ik opmaken dat je al een lange tijd aan het rouwen bent. Ik ben nog niet dood, maar je weet dat het eraan zit te komen. De constante schaduw van de suïcidale aanvallen hebben de monsters in je hoofd als een wild vuur aangewakkerd. Je gelooft niet meer in mijn leven. Het is een droom die ieder moment kan stoppen. Je weet dat je daarna nooit meer zult dromen en klampt je krampachtig vast aan de laatste beelden die je voor je **** halen. We hebben de laatste tijd niet meer dan ruzie gehad. We voelen de dood beide zo hard in ons nek hijgen dat we elkaar nauwelijks aan kunnen kijken. Het komt door mij. Wat zou het nu nog uitmaken of ik dood ga of niet. Ik heb je al zoveel pijn en verdriet gekost, dit kan zo niet verder mam. Ik wil je geen pijn meer doen. Je hebt mijn grafrede geschreven, verdomme mam. Je hebt het voor mij definitief gemaakt. Ik dacht dat ik er niet mee zou zitten, ik dacht dat ik mijn gevoel weer weg kon stoppen, maar mam je hebt het definitief gemaakt. Ik geef je nergens de schuld van. Ik had nooit dat boekje moeten pakken, maar mam je bent zo afgesloten. Ik wil weer met je zijn, samen kunnen lachen en huilen. Tegenwoordig kunnen we elkaar niet uitstaan. Ik voel de band niet meer. Ik begin mezelf weer langzaam terug te trekken en als het eenmaal zo ver is, zal het weer fout gaan. Het is voor mij, net als voor jou, een tikkende tijdbom. Ik sta op springen mam, ik kan niet meer. Ik vocht voor jou, maar jij hebt me al opgegeven. Jij bent al aan het rouwen voor een kind dat nog niet dood is.

0

Sep 25, 2019

Sep 25, 2019 at 2:12 PM UTC

Floor

ik moet het toch ergens kwijt

Lieve mama, Je hebt mijn grafrede geschreven. Vol overtuiging heb je de pen op het papier gezet en de woorden laten vloeien. Zonder enige twijfel kon jij zo je speech schrijven. Je deed het in het ziekenhuis, terwijl ik nietsvermoedend naast je zat. Je liet het me niet lezen, ik heb zelf je boekje gepakt. Nadat jij zo vaak mijn pijn op het papier heb kunnen lezen, leek het me niet meer dan eerlijk om te zien waar jij al zo lang mee zat. Uit je woorden kon ik opmaken dat je al een lange tijd aan het rouwen bent. Ik ben nog niet dood, maar je weet dat het eraan zit te komen. De constante schaduw van de suïcidale aanvallen hebben de monsters in je hoofd als een wild vuur aangewakkerd. Je gelooft niet meer in mijn leven. Het is een droom die ieder moment kan stoppen. Je weet dat je daarna nooit meer zult dromen en klampt je krampachtig vast aan de laatste beelden die je voor je **** halen. We hebben de laatste tijd niet meer dan ruzie gehad. We voelen de dood beide zo hard in ons nek hijgen dat we elkaar nauwelijks aan kunnen kijken. Het komt door mij. Wat zou het nu nog uitmaken of ik dood ga of niet. Ik heb je al zoveel pijn en verdriet gekost, dit kan zo niet verder mam. Ik wil je geen pijn meer doen. Je hebt mijn grafrede geschreven, verdomme mam. Je hebt het voor mij definitief gemaakt. Ik dacht dat ik er niet mee zou zitten, ik dacht dat ik mijn gevoel weer weg kon stoppen, maar mam je hebt het definitief gemaakt. Ik geef je nergens de schuld van. Ik had nooit dat boekje moeten pakken, maar mam je bent zo afgesloten. Ik wil weer met je zijn, samen kunnen lachen en huilen. Tegenwoordig kunnen we elkaar niet uitstaan. Ik voel de band niet meer. Ik begin mezelf weer langzaam terug te trekken en als het eenmaal zo ver is, zal het weer fout gaan. Het is voor mij, net als voor jou, een tikkende tijdbom. Ik sta op springen mam, ik kan niet meer. Ik vocht voor jou, maar jij hebt me al opgegeven. Jij bent al aan het rouwen voor een kind dat nog niet dood is.

3

🧭Ik kan me niet meer voorstellen met welke fout het begon. Maar ik weet wel dat ik het met mijn eigen krachten overwon. 🧭Maar nu weken later denk ik echter. Doe ik het nou zo beroerd of ben ik gewoon niet zo'n vechter. 🧭Want steeds stapje voor stapje tikt de klok mij aan. Het is zo verwarrend hoe laat de zal wijzer slaan. 🧭Ik begon in het Nederlands maar toen ging ik echter plat. naar blijken is ruw zijn nog veel erger als glad. 🧭En welke taal ik ook spreek of welke ik niet kan verstaan. Er is op dit moment gewoon geen ene bal meer aan. 🧭Over ballen gesproken Rond, groot en klein. Maar waarom rolt de mijne niet? Het zal wel een ovale zijn. 🧭Of ligt het aan de wind en waait hij continue naar west. Of hier in het noorden werkt dat dan niet best. 🧭Ik kan honderd dingen denken maar schijnbaar niet dat ene ding. Want waarom val ik in de put als ik er daarnet nog boven hing. 🧭Ik denk dat ik een gokje wagen kan: het is de innerlijke kracht. Ik was overtuigd dat ik sterk was, word ik daarom neer gebracht? 🧭En toch ben ik wel overtuigd dat ik vol zit met wil en moed. Maar dat ik toch nog twijfel niet over een ander maar wat ik zelf doet. 🧭Waarom is het in het oosten niet zoals in het westen. En waarom zijn er boeren die zo onlogisch gaan bemesten. 🧭Het hele doel is toch om het land goed te maken. Waarom zul je dan zonder duidelijkheid je mede mens afkraken. 🧭Wat heb ik toch zo fout gedaan dat de wereld toch zo doet. Nee absoluut ik deed ook fout maar, momenteel bedoel ik goed. 🧭Hoop toch dat de mens nu ontdekt dat ik veel goed wil doen. Maar nogmaals ik begrijp het niet waarom is het ineens anders als toen. 🧭Ik bedoel, ik ben ook maar mens Iedereen maakt toch weleens een fout? Of ben ik de enige zonder peper of zout? 🧭Had graag willen weten wat de echte reden was. Maar waar ik ook woon, merk ik dat ik leef zonder duidelijk kompas. 🧭With full heart: Diegó. P. Siemsen.🧭

0

Apr 11, 2020

Apr 11, 2020 at 8:31 PM UTC

Lonewolf

🧭Zonder Kompas🧭

🧭Ik kan me niet meer voorstellen met welke fout het begon. Maar ik weet wel dat ik het met mijn eigen krachten overwon. 🧭Maar nu weken later denk ik echter. Doe ik het nou zo beroerd of ben ik gewoon niet zo'n vechter. 🧭Want steeds stapje voor stapje tikt de klok mij aan. Het is zo verwarrend hoe laat de zal wijzer slaan. 🧭Ik begon in het Nederlands maar toen ging ik echter plat. naar blijken is ruw zijn nog veel erger als glad. 🧭En welke taal ik ook spreek of welke ik niet kan verstaan. Er is op dit moment gewoon geen ene bal meer aan. 🧭Over ballen gesproken Rond, groot en klein. Maar waarom rolt de mijne niet? Het zal wel een ovale zijn. 🧭Of ligt het aan de wind en waait hij continue naar west. Of hier in het noorden werkt dat dan niet best. 🧭Ik kan honderd dingen denken maar schijnbaar niet dat ene ding. Want waarom val ik in de put als ik er daarnet nog boven hing. 🧭Ik denk dat ik een gokje wagen kan: het is de innerlijke kracht. Ik was overtuigd dat ik sterk was, word ik daarom neer gebracht? 🧭En toch ben ik wel overtuigd dat ik vol zit met wil en moed. Maar dat ik toch nog twijfel niet over een ander maar wat ik zelf doet. 🧭Waarom is het in het oosten niet zoals in het westen. En waarom zijn er boeren die zo onlogisch gaan bemesten. 🧭Het hele doel is toch om het land goed te maken. Waarom zul je dan zonder duidelijkheid je mede mens afkraken. 🧭Wat heb ik toch zo fout gedaan dat de wereld toch zo doet. Nee absoluut ik deed ook fout maar, momenteel bedoel ik goed. 🧭Hoop toch dat de mens nu ontdekt dat ik veel goed wil doen. Maar nogmaals ik begrijp het niet waarom is het ineens anders als toen. 🧭Ik bedoel, ik ben ook maar mens Iedereen maakt toch weleens een fout? Of ben ik de enige zonder peper of zout? 🧭Had graag willen weten wat de echte reden was. Maar waar ik ook woon, merk ik dat ik leef zonder duidelijk kompas. 🧭With full heart: Diegó. P. Siemsen.🧭

65

Ik heb wat testjes afgenomen, wilde bepalen welke dromen mij het beste klaar kunnen stomen voor een leven in de bomen. Ik stem, studeer en ben het bos verloren, staar en veer op van het bed, wens terug los te zijn, zoek vrijheid en een job. Ik, wie ben, ik, boe, wie ben ik, moe. Wie ik ben, is wat ik doe, niet minder, meer, niet zeer, toch op zoek. Want wat was nu ook weer de clue? Ach juist, ik was op zoek, naar wie mij kan definiëren. Ik heb een onuitstaanbare nood aan vastleggen wie ik ben, het is geen aanrader, 'k zou het niet proberen. Ik wil vertrouwbaar zijn, betrouw me gauw en ik zal horen, ik ben als luisteraar geboren. Ook lief en accepterend, de armzaligen verwerend, doch lachend uit, oordelend, liefst de taken verdelend. Dat ben ik, Daan, de ambassadeur van buzz, plezier en lachen bezorgen aan de cohorte is mijn favoriete forte. Zeg ik allemaal zelf, rapportage is onbetrouwbaar onderzoek, ik blijf blijkbaar blij mijzelf verschuldigd te zeggen wie ik ben en is dat een probleem? 't Is dat ik vanonder zoek. Voor mij een beetje maar van bovenaf is dat allemaal oke. Vanaf morgen zeg ik nee wil ik minderen die letters zinderen na en daarom zeg ik ja wanneer ik liever afwijs. Het is een zwakte als pas gelakte nagels later wordt het mooi, voor nu is het een zooi tot het droogt en het poogt alles te verbeteren. Dat ben, was, word ik later een zeveraar een prater een typer, een tikker, getikt, jouw type, cherry picker. Ik eet de kersen op jouw taart wanneer je moederdag verjaart eet de olie van jouw dom de spookjes uit jouw kom Ik ben veel en ook een vraat ik schrok zelfs terwijl ik praat tijdens de film god wat zou ik mezelf ambetant vinden als ik mezelf niet was Daarom kan ik niet om met mensen die niet anders zijn, ik zou ze verwensen maar dat is niet mijn manier van werken ik tolereer ze, laat liefst niet teveel merken van mijn afgrijzen, afschuwelijk plezier als ik zie *** pijnlijk op een kier de deur staat naar vergetelheid.

0

Jun 9, 2019

Jun 9, 2019 at 8:21 PM UTC

Daan

Ik

Ik heb wat testjes afgenomen, wilde bepalen welke dromen mij het beste klaar kunnen stomen voor een leven in de bomen. Ik stem, studeer en ben het bos verloren, staar en veer op van het bed, wens terug los te zijn, zoek vrijheid en een job. Ik, wie ben, ik, boe, wie ben ik, moe. Wie ik ben, is wat ik doe, niet minder, meer, niet zeer, toch op zoek. Want wat was nu ook weer de clue? Ach juist, ik was op zoek, naar wie mij kan definiëren. Ik heb een onuitstaanbare nood aan vastleggen wie ik ben, het is geen aanrader, 'k zou het niet proberen. Ik wil vertrouwbaar zijn, betrouw me gauw en ik zal horen, ik ben als luisteraar geboren. Ook lief en accepterend, de armzaligen verwerend, doch lachend uit, oordelend, liefst de taken verdelend. Dat ben ik, Daan, de ambassadeur van buzz, plezier en lachen bezorgen aan de cohorte is mijn favoriete forte. Zeg ik allemaal zelf, rapportage is onbetrouwbaar onderzoek, ik blijf blijkbaar blij mijzelf verschuldigd te zeggen wie ik ben en is dat een probleem? 't Is dat ik vanonder zoek. Voor mij een beetje maar van bovenaf is dat allemaal oke. Vanaf morgen zeg ik nee wil ik minderen die letters zinderen na en daarom zeg ik ja wanneer ik liever afwijs. Het is een zwakte als pas gelakte nagels later wordt het mooi, voor nu is het een zooi tot het droogt en het poogt alles te verbeteren. Dat ben, was, word ik later een zeveraar een prater een typer, een tikker, getikt, jouw type, cherry picker. Ik eet de kersen op jouw taart wanneer je moederdag verjaart eet de olie van jouw dom de spookjes uit jouw kom Ik ben veel en ook een vraat ik schrok zelfs terwijl ik praat tijdens de film god wat zou ik mezelf ambetant vinden als ik mezelf niet was Daarom kan ik niet om met mensen die niet anders zijn, ik zou ze verwensen maar dat is niet mijn manier van werken ik tolereer ze, laat liefst niet teveel merken van mijn afgrijzen, afschuwelijk plezier als ik zie *** pijnlijk op een kier de deur staat naar vergetelheid.

74

*vluchtende mensen grijpend naar een pilletje medicijnen voor balans, tegen het kwijnen een fles wijn gewoon om, voor de verandering, eens met jezelf te zijn het heil zoekend in een grote groep vrienden even niet bepalen laat anderen de beslissing maken een joint misschien? zelfconfrontatie gaat me raken piekeren ik gok liever voor tien een kameraad vierentwintigzeven om mijn innerlijke stem te ontwaken God zeg me, wie ik ben, waar ik sta stop het nou maar onder het laken ik zelf heb al vaak genoeg geprobeerd het te weten, te weten waar ik ga op de langertermijn nog steeds niet in balans gek he? als we blijven vluchten van onze dans het hoofd bieden aan een eigen kans ver weg in het duister nog wel en dan *** voel jij je weer licht? ben je dan ook werkelijk in evenwicht? of houd je het masker voor om meer te krijgen iets van gehoor met alle prikkels en falen vrijheid en eenzaamheid toppen en dalen laat mij het allemaal lekker zelf bepalen zodat ik kan zeggen dit ben ik zonder die ergens anders te halen arme mensen, voor de verandering kom op de proppen met eigen verhalen*

0

Aug 21, 2017

Aug 21, 2017 at 10:34 AM UTC

nienkella

Stabiele mensheid

*vluchtende mensen grijpend naar een pilletje medicijnen voor balans, tegen het kwijnen een fles wijn gewoon om, voor de verandering, eens met jezelf te zijn het heil zoekend in een grote groep vrienden even niet bepalen laat anderen de beslissing maken een joint misschien? zelfconfrontatie gaat me raken piekeren ik gok liever voor tien een kameraad vierentwintigzeven om mijn innerlijke stem te ontwaken God zeg me, wie ik ben, waar ik sta stop het nou maar onder het laken ik zelf heb al vaak genoeg geprobeerd het te weten, te weten waar ik ga op de langertermijn nog steeds niet in balans gek he? als we blijven vluchten van onze dans het hoofd bieden aan een eigen kans ver weg in het duister nog wel en dan *** voel jij je weer licht? ben je dan ook werkelijk in evenwicht? of houd je het masker voor om meer te krijgen iets van gehoor met alle prikkels en falen vrijheid en eenzaamheid toppen en dalen laat mij het allemaal lekker zelf bepalen zodat ik kan zeggen dit ben ik zonder die ergens anders te halen arme mensen, voor de verandering kom op de proppen met eigen verhalen*

48

Waar ik naartoe ga met mijn leven? Ik weet niet eens welke dag het is. Wat ik wil worden? Weet ik het zeker? Natuurlijk! Alleszins niet apotheker. Daarvoor heb ik 4 jaar over 2 gedaan. Ik ben al blij dat ik mijn zwembrevetjes heb gehaald. De 25 en de 50 meter. Ze hangen boven de schouw. Ik heb zelfs nog voor de kadertjes betaald. Wie doet beter, vraag je? Ik vergelijk het niet met jou. 'De dochter van de inspecteur, die is ingenieur.' Heb ik dan gefaald? Had ik het anders moeten doen? Waarschijnlijk of misschien. Toch vergeet ik niet die tijd van toen. 'Kom, 't is tijd dat je verhuist.' Ik weet alleen niet juist of ik dat alles, zelf, elke tien, liever verschillend had gezien.

0

Mar 18, 2019

Mar 18, 2019 at 5:01 PM UTC

Daan

Een dubbel kwartje op z'n kant

Waar ik naartoe ga met mijn leven? Ik weet niet eens welke dag het is. Wat ik wil worden? Weet ik het zeker? Natuurlijk! Alleszins niet apotheker. Daarvoor heb ik 4 jaar over 2 gedaan. Ik ben al blij dat ik mijn zwembrevetjes heb gehaald. De 25 en de 50 meter. Ze hangen boven de schouw. Ik heb zelfs nog voor de kadertjes betaald. Wie doet beter, vraag je? Ik vergelijk het niet met jou. 'De dochter van de inspecteur, die is ingenieur.' Heb ik dan gefaald? Had ik het anders moeten doen? Waarschijnlijk of misschien. Toch vergeet ik niet die tijd van toen. 'Kom, 't is tijd dat je verhuist.' Ik weet alleen niet juist of ik dat alles, zelf, elke tien, liever verschillend had gezien.

17

De zon straalt met een schitterende schijn, door een raam half geopend Illusies van hoop en een nieuwe start brengt zij onvermijdelijk met zich mee Illusies onvermijdelijk doorprikt tegen het einde van de dag, wanneer de wanhoop en het gemis weer *** lelijke kop opsteken Doch ook is er de hoop, de wens dat deze dag anders zijn zal De hoop, de wens dat de wind alle zelf-medelijden en onlust als te lang ongeroerd gelaten stof opneemt en... en wegblaast door de bladeren van de klimop wegblaast naar de schitterend schijnende zon

0

Aug 15, 2019

Aug 15, 2019 at 12:52 PM UTC

EzraZebra

Wegblazen

De zon straalt met een schitterende schijn, door een raam half geopend Illusies van hoop en een nieuwe start brengt zij onvermijdelijk met zich mee Illusies onvermijdelijk doorprikt tegen het einde van de dag, wanneer de wanhoop en het gemis weer *** lelijke kop opsteken Doch ook is er de hoop, de wens dat deze dag anders zijn zal De hoop, de wens dat de wind alle zelf-medelijden en onlust als te lang ongeroerd gelaten stof opneemt en... en wegblaast door de bladeren van de klimop wegblaast naar de schitterend schijnende zon

17

Ik heb zelf niemand verloren. Waarom heeft hij te klagen, zal je vragen. Wel, ik wil luisteren zodat een ander jouw verhaal kan horen. Van mij mag jij dat roepen zo hard je zelf wil of lichtjes in mijn oren fluisteren. Ik voel dan met je mee, ik wil dat samen dragen. Daarmee dat het soms, in fracties van, begint te knagen. Ik weet dat dat niet echt hetzelfde is, zo simpel is dat zeker niet. Daarom, echter, dicht ik toe. Meer dan dat kan ik niet geven, Ik hoop dat ik zo voor iemand anders, misschien één mensenleven, toch iets goed doe. Om het onbreekbare te breken, dagen die zo vastgelopen leken opnieuw te bewandelen. Om onderweg ongeziene dorst te laken en zo hopelijk sommige zaken terug los te kunnen maken. Om het ongeziene op te merken, samen te zien en weg te werken, weerspannige stroefjes of kale plekken te doen verdwijnen, in losse proefjes en of strakke lijnen. Als ik maar ergens helpen kan dan mag je dat aan mij vertellen. Misschien kunnen we het onheil vellen of ermee leren leven. Meer dan dat kan ik niet geven. Voor mij is dat het waardevolste wat er bestaat, elke dag een goede daad. Zo wil ik laten begrijpen dat jij altijd in mijn hand mag knijpen wanneer de pijn weer toeslaat. Ik wil helpen dragen, in deze vorm, geschreven, want meer dan dat kan ik niet geven.

0

Apr 2, 2019

Apr 2, 2019 at 2:47 PM UTC

Daan

Missie

Ik heb zelf niemand verloren. Waarom heeft hij te klagen, zal je vragen. Wel, ik wil luisteren zodat een ander jouw verhaal kan horen. Van mij mag jij dat roepen zo hard je zelf wil of lichtjes in mijn oren fluisteren. Ik voel dan met je mee, ik wil dat samen dragen. Daarmee dat het soms, in fracties van, begint te knagen. Ik weet dat dat niet echt hetzelfde is, zo simpel is dat zeker niet. Daarom, echter, dicht ik toe. Meer dan dat kan ik niet geven, Ik hoop dat ik zo voor iemand anders, misschien één mensenleven, toch iets goed doe. Om het onbreekbare te breken, dagen die zo vastgelopen leken opnieuw te bewandelen. Om onderweg ongeziene dorst te laken en zo hopelijk sommige zaken terug los te kunnen maken. Om het ongeziene op te merken, samen te zien en weg te werken, weerspannige stroefjes of kale plekken te doen verdwijnen, in losse proefjes en of strakke lijnen. Als ik maar ergens helpen kan dan mag je dat aan mij vertellen. Misschien kunnen we het onheil vellen of ermee leren leven. Meer dan dat kan ik niet geven. Voor mij is dat het waardevolste wat er bestaat, elke dag een goede daad. Zo wil ik laten begrijpen dat jij altijd in mijn hand mag knijpen wanneer de pijn weer toeslaat. Ik wil helpen dragen, in deze vorm, geschreven, want meer dan dat kan ik niet geven.

40

Door het uit te spreken wordt het misschien weer wáár Ik _moet_ het ook zeggen dat is de stille afspraak zwijgen is nog erger achter in je ogen flakkert wanhoop die je zelf nog niet waarneemt net op tijd "ik ook van jou."

0

Apr 21, 2017

Apr 21, 2017 at 3:17 AM UTC

opener

Betovering

Door het uit te spreken wordt het misschien weer wáár Ik _moet_ het ook zeggen dat is de stille afspraak zwijgen is nog erger achter in je ogen flakkert wanhoop die je zelf nog niet waarneemt net op tijd "ik ook van jou."

10

Ik wil mezelf adviseren mijn verleden zelf niet zo te viseren, hij was pas vijf plus elf, wist niet wat te studeren. Ik wil mezelf vertellen dat het goed komt ook al lijkt dat niet, dat tijd alles weggomt, zelfs wat je ziet, doet verloop vervellen. Je kan alles nog proberen, maak je maar geen zorgen. Je foute keuzes zijn slechts schijnbare problemen. Beren, blemen, zemen, zeren, je hebt jezelf onwillend pijn gedaan. Willens en wetens zijn bij mijn weten gewillige verschillen. Wees niet zo hard voor jezelf wees niet zo jezelf voor je hart Je doet meer pijn, kwaad dan goed als je het zo laat en blijvend gemeen doet. We komen er wel, we blijven ons best doen, we komen er snel als we maar ons best doen tot in de eeuwigheid.

0

Jun 12, 2019

Jun 12, 2019 at 8:24 PM UTC

Daan

In de loop van de dag

Ik wil mezelf adviseren mijn verleden zelf niet zo te viseren, hij was pas vijf plus elf, wist niet wat te studeren. Ik wil mezelf vertellen dat het goed komt ook al lijkt dat niet, dat tijd alles weggomt, zelfs wat je ziet, doet verloop vervellen. Je kan alles nog proberen, maak je maar geen zorgen. Je foute keuzes zijn slechts schijnbare problemen. Beren, blemen, zemen, zeren, je hebt jezelf onwillend pijn gedaan. Willens en wetens zijn bij mijn weten gewillige verschillen. Wees niet zo hard voor jezelf wees niet zo jezelf voor je hart Je doet meer pijn, kwaad dan goed als je het zo laat en blijvend gemeen doet. We komen er wel, we blijven ons best doen, we komen er snel als we maar ons best doen tot in de eeuwigheid.

31

Luister naar het advies dat anderen willen geven. Wees realistisch in de doelen die je kiest, denk ook aan wat belangrijk is voor je later leven. Drink minder, meer en eet gezond. Werk van in de morgenstond, de avond heeft niet langer de functie van goud-in-mond vervanger. Maak concrete lijsteren opdat onduidelijke taken je nooit meer kunnen verbijsteren. Stop met angstig af-en-haken nog voor je bent begonnen. Leef wat rationeler, minder onbezonnen. Het is al even voor de knikkers en jij bent achterop, net als op je stage, zonder zonnestickers, vermijd je rakelings de flop. Je bent zeker geen mislukkeling, gewoon onzeker en daarmee minder consistent. Maar laat dat niet bepalen, wat je doet en wie je bent. Je hebt zo vaak gezegd: 'nu ga ik het doen.'. Altijd maar met woorden bezig, wachten, werken, tien. Laat vanaf nu al aan de start je beste daden zien. Dan zal je zelf in jezelf kunnen geloven, hoef je geen loze leegte volledig te beloven. Dan heb je zelf zelfvertrouwen. Eet je biefstuk nu, wanneer ze warm is dan moet je nooit opnieuw zolang op datzelfde stukje kauwen. Gegroet, m'n jongen, het beste, man, ik geloof het al, maar vertrouw jij erop dat je het kan?

0

Dec 10, 2019

Dec 10, 2019 at 11:15 AM UTC

Daan

Brief aan mezelf

Luister naar het advies dat anderen willen geven. Wees realistisch in de doelen die je kiest, denk ook aan wat belangrijk is voor je later leven. Drink minder, meer en eet gezond. Werk van in de morgenstond, de avond heeft niet langer de functie van goud-in-mond vervanger. Maak concrete lijsteren opdat onduidelijke taken je nooit meer kunnen verbijsteren. Stop met angstig af-en-haken nog voor je bent begonnen. Leef wat rationeler, minder onbezonnen. Het is al even voor de knikkers en jij bent achterop, net als op je stage, zonder zonnestickers, vermijd je rakelings de flop. Je bent zeker geen mislukkeling, gewoon onzeker en daarmee minder consistent. Maar laat dat niet bepalen, wat je doet en wie je bent. Je hebt zo vaak gezegd: 'nu ga ik het doen.'. Altijd maar met woorden bezig, wachten, werken, tien. Laat vanaf nu al aan de start je beste daden zien. Dan zal je zelf in jezelf kunnen geloven, hoef je geen loze leegte volledig te beloven. Dan heb je zelf zelfvertrouwen. Eet je biefstuk nu, wanneer ze warm is dan moet je nooit opnieuw zolang op datzelfde stukje kauwen. Gegroet, m'n jongen, het beste, man, ik geloof het al, maar vertrouw jij erop dat je het kan?

38

Werd er altijd al zoveel geklaagd, mensen de grond in geboord, belaagd? Jezus zei al, zij die zonder zonden is, werpe de eerste steen. Ik hoorde in de mis en op school, kijk niet naar splinter in het oog van een ander want niet enkel ezels balken. Misschien leggen ze de lat zichzelf te hoog en willen ze echt alle slakken met zoutigheid stalken. Is heksenjacht nog wettelijk? Is de schandpaal niet al ettelijke malen zelf aan de palen vastgeketend? Natuurlijk, niemand is alwetend. Het is een simpel fenomeen, snobisme, één-kenmerk-is-genoeg-om-alles-te-weten-isme. Niemand heeft tijd om alles op te zoeken. En tegenstrijdig goed en kwaad, binnen één persoon? Dat bestaat niet, enkel in de koeken die je eet achter je computer, zoals ik, terwijl ik zelf niet beter weet.

0

Dec 11, 2019

Dec 11, 2019 at 7:07 PM UTC

Daan

Splitting

Werd er altijd al zoveel geklaagd, mensen de grond in geboord, belaagd? Jezus zei al, zij die zonder zonden is, werpe de eerste steen. Ik hoorde in de mis en op school, kijk niet naar splinter in het oog van een ander want niet enkel ezels balken. Misschien leggen ze de lat zichzelf te hoog en willen ze echt alle slakken met zoutigheid stalken. Is heksenjacht nog wettelijk? Is de schandpaal niet al ettelijke malen zelf aan de palen vastgeketend? Natuurlijk, niemand is alwetend. Het is een simpel fenomeen, snobisme, één-kenmerk-is-genoeg-om-alles-te-weten-isme. Niemand heeft tijd om alles op te zoeken. En tegenstrijdig goed en kwaad, binnen één persoon? Dat bestaat niet, enkel in de koeken die je eet achter je computer, zoals ik, terwijl ik zelf niet beter weet.

18

Als plant word ik afgeschilderd. Mijn haar, nagels en baard worden verwilderd op het doek gezet. Ik moet pillen hoesten, slijmen slikken, nee andersom en 'k zal maar knikken als ze vragen om mijn drankje in te dikken. Stimulatie van mijn zintuigen viel al meer dan eens in duigen. Er is niet veel over te lezen of ik zal verdorren of genezen, of ik bloei. Ik kan maar moeilijk afscheid nemen van vaste structuren en systemen. Ik adem nog, dat doe ik zelf, ik heb nog veel te geven. Soms duurt het er twee of zeven, soms elf of negen, minuten, dagen, weken, maanden, jaren. Hoedanook wil ik stoppen met stil leven, ik heb lang genoeg in bed gelegen.

0

Apr 24, 2019

Apr 24, 2019 at 1:29 PM UTC

Daan

Stilleven

Als plant word ik afgeschilderd. Mijn haar, nagels en baard worden verwilderd op het doek gezet. Ik moet pillen hoesten, slijmen slikken, nee andersom en 'k zal maar knikken als ze vragen om mijn drankje in te dikken. Stimulatie van mijn zintuigen viel al meer dan eens in duigen. Er is niet veel over te lezen of ik zal verdorren of genezen, of ik bloei. Ik kan maar moeilijk afscheid nemen van vaste structuren en systemen. Ik adem nog, dat doe ik zelf, ik heb nog veel te geven. Soms duurt het er twee of zeven, soms elf of negen, minuten, dagen, weken, maanden, jaren. Hoedanook wil ik stoppen met stil leven, ik heb lang genoeg in bed gelegen.

19

Je gezicht is bijna niet niet op te merken. Daar heb ik zelf nog mee aan zitten werken. Natuurlijk zou ik je nog graag elke dag blij weer zien. De laag lijm weerhoudt mij van het houden van de foto's in de straten. Waarom moest je ons verlaten, in de bloemen van je leven? Ik wil niet wegtuimelen in haten, gewoon vergeten, even, *** enkele dagen zoveel onzekerheid en angst hebben kunnen dragen en uitmonden in het onmogelijk te gronden gevoel van gemis terwijl ik je overal kan zien. Of is dit allemaal niet echt misschien?

0

May 10, 2019

May 10, 2019 at 5:58 AM UTC

Daan

Onecht

Je gezicht is bijna niet niet op te merken. Daar heb ik zelf nog mee aan zitten werken. Natuurlijk zou ik je nog graag elke dag blij weer zien. De laag lijm weerhoudt mij van het houden van de foto's in de straten. Waarom moest je ons verlaten, in de bloemen van je leven? Ik wil niet wegtuimelen in haten, gewoon vergeten, even, *** enkele dagen zoveel onzekerheid en angst hebben kunnen dragen en uitmonden in het onmogelijk te gronden gevoel van gemis terwijl ik je overal kan zien. Of is dit allemaal niet echt misschien?

17

Jullie hebben mij immens veel bijgeleerd. Zoveel dat ik haast niet op kan sommen wat in mij allemaal veranderd is. Mijn werklust heeft hier gerevalideerd in acht bewogen maanden die ik niet meer weg wil gommen. Vandaar dat ik tegen het einde van deze uitgebreide sessie, met pen, de datum heb genoteerd. Eerst gedaald, daarna gestegen, rechtgetrokken, toen verlegen, toe, later open, gebloeid, vertrokken. Ik zal de deur nog één keer sluiten wanneer ik jullie bedank. Want bij aankomst kroop ik mank, liet ik tranen met tuiten. Ondertussen, dankzij jullie allevier, kan ik weer lopen met plezier. Jullie namen zullen blijven hangen. Desnoods gebruik ik knopen om ze vast te maken, nooit meer te vervangen. Want zelfs als ik zelf mijn geheugen ooit verlies, zal ik jullie nooit vergeten. Bedankt van harte, Sarah, Katrien, Geertrui en Marlies.

0

Apr 15, 2019

Apr 15, 2019 at 5:42 AM UTC

Daan

Begeleiding

Jullie hebben mij immens veel bijgeleerd. Zoveel dat ik haast niet op kan sommen wat in mij allemaal veranderd is. Mijn werklust heeft hier gerevalideerd in acht bewogen maanden die ik niet meer weg wil gommen. Vandaar dat ik tegen het einde van deze uitgebreide sessie, met pen, de datum heb genoteerd. Eerst gedaald, daarna gestegen, rechtgetrokken, toen verlegen, toe, later open, gebloeid, vertrokken. Ik zal de deur nog één keer sluiten wanneer ik jullie bedank. Want bij aankomst kroop ik mank, liet ik tranen met tuiten. Ondertussen, dankzij jullie allevier, kan ik weer lopen met plezier. Jullie namen zullen blijven hangen. Desnoods gebruik ik knopen om ze vast te maken, nooit meer te vervangen. Want zelfs als ik zelf mijn geheugen ooit verlies, zal ik jullie nooit vergeten. Bedankt van harte, Sarah, Katrien, Geertrui en Marlies.

24

Onder onze vleugels, ik neem je mee naar huis zachte schokjes aan de teugels, maar altijd welkom thuis. Ik ruim jouw rommel op, roep regelmatig stop, toch kan ik niet zonder, mijn lieve levenswonder. Door je eigen vleugels gedragen vlieg je door mijn levensboek. Ik durf het zelf haast niet te vragen, wanneer kom je nog eens op bezoek?

0

Dec 20, 2018

Dec 20, 2018 at 2:06 PM UTC

Daan

Project

Onder onze vleugels, ik neem je mee naar huis zachte schokjes aan de teugels, maar altijd welkom thuis. Ik ruim jouw rommel op, roep regelmatig stop, toch kan ik niet zonder, mijn lieve levenswonder. Door je eigen vleugels gedragen vlieg je door mijn levensboek. Ik durf het zelf haast niet te vragen, wanneer kom je nog eens op bezoek?

12

Als ik iemand anders had willen zijn, moest ik al de rest erbij nemen. Van het grote lege magazijn tot het alle ramen zemen. Van de pijn van een gemiste jeugd, verpeste liefde waar ik me nog zo op had verheugd, tot de dagen dat ik me zelf aan verpest zal wagen. Zo erven wij van boven tot onder en van zij tot zij, niet alleen de genen alsook de wel of niet erg blij en de neiging tot hypochonder.

0

Jul 16, 2021

Jul 16, 2021 at 5:21 PM UTC

Daan

Mega fobie

Als ik iemand anders had willen zijn, moest ik al de rest erbij nemen. Van het grote lege magazijn tot het alle ramen zemen. Van de pijn van een gemiste jeugd, verpeste liefde waar ik me nog zo op had verheugd, tot de dagen dat ik me zelf aan verpest zal wagen. Zo erven wij van boven tot onder en van zij tot zij, niet alleen de genen alsook de wel of niet erg blij en de neiging tot hypochonder.

12

By Martin Ehlert & Sharon Miedema Zelfs de dood heeft een moeder. Even death has a mother. Iemand die zorgd voor de dood. Somebody who is taking care of death. Of haar kind sterft te vroeg. Or has death take her child away from her. Je einddatum staat al gegraveerd. Your death date's already been engraved. Je kan het zelf nog niet zien staan. Though you can't see it. Pas wanneer je klaar bent. Only when it is your time. Niet eerder en niet later. Not any sooner, any later.

0

Apr 29, 2022

Apr 29, 2022 at 2:16 PM UTC

SharpenMiedema

Death has a mother. Dutch/English/Collab

By Martin Ehlert & Sharon Miedema Zelfs de dood heeft een moeder. Even death has a mother. Iemand die zorgd voor de dood. Somebody who is taking care of death. Of haar kind sterft te vroeg. Or has death take her child away from her. Je einddatum staat al gegraveerd. Your death date's already been engraved. Je kan het zelf nog niet zien staan. Though you can't see it. Pas wanneer je klaar bent. Only when it is your time. Niet eerder en niet later. Not any sooner, any later.

11

Bitter en kleinzerig afgewezen. Ik had nochtans in menig boek gelezen dat uitgebreide romantiek bewezen resultaten gaf. Ook in films en series was het groot geschapen, reus gebaar hetgeen wat haar van sokken blies opdat zij je poot op tafel stijf kon kloppen. Daar ik bezweken en bezworen onder magische letterleugens dacht dat fictie echt was, het zachte slecht was, alles voluit moest, heb ik me koud gedoucht in halve rijmen, mijn varkentje zelf moeten wassen. Ik heb toen geleerd dat je niet zo hoort slijmen.

0

Jun 12, 2019

Jun 12, 2019 at 5:22 PM UTC

Daan

Ijzig koude schouders

Bitter en kleinzerig afgewezen. Ik had nochtans in menig boek gelezen dat uitgebreide romantiek bewezen resultaten gaf. Ook in films en series was het groot geschapen, reus gebaar hetgeen wat haar van sokken blies opdat zij je poot op tafel stijf kon kloppen. Daar ik bezweken en bezworen onder magische letterleugens dacht dat fictie echt was, het zachte slecht was, alles voluit moest, heb ik me koud gedoucht in halve rijmen, mijn varkentje zelf moeten wassen. Ik heb toen geleerd dat je niet zo hoort slijmen.

15

Ik heb zelf niemand verloren. Waarom heeft hij te klagen, zal je vragen. Wel, ik wil horen, ik wil naar jouw verhalen luisteren. Je mag roepend in mijn handen knijpen of zachtjes in mijn oren fluisteren. Als ik maar kan begrijpen en laten dat ik wil helpen dragen. Dat is niet echt hetzelfde, geef ik zeker toe. 't Is daarom dat ik aan dichten doe. Zo tracht ik het onbreekbare te breken, dagen die zo vastgelopen leken opnieuw te bewandelen, om onderwege dorst te laken en opgekropte zaken los te kunnen maken. Ik wil helpen dragen, in deze vorm, geschreven, want meer dan dat kan ik niet geven.

0

Apr 9, 2019

Apr 9, 2019 at 2:22 PM UTC

Daan

Emissie

Ik heb zelf niemand verloren. Waarom heeft hij te klagen, zal je vragen. Wel, ik wil horen, ik wil naar jouw verhalen luisteren. Je mag roepend in mijn handen knijpen of zachtjes in mijn oren fluisteren. Als ik maar kan begrijpen en laten dat ik wil helpen dragen. Dat is niet echt hetzelfde, geef ik zeker toe. 't Is daarom dat ik aan dichten doe. Zo tracht ik het onbreekbare te breken, dagen die zo vastgelopen leken opnieuw te bewandelen, om onderwege dorst te laken en opgekropte zaken los te kunnen maken. Ik wil helpen dragen, in deze vorm, geschreven, want meer dan dat kan ik niet geven.

20