"usal" poems - Hello Poetry

Paglisan Pinangangambahan kong lubos na malaman kung meron nga bang pangalawang buhay, saan kaya ako tutungo? gagala kaya ang aking diwa o baka makukulong ito sa naaagnas at walang buhay kong katawan habang buhay. ang dinanas na sakit kaya ay lilisan na parang alikabok na hinipan sa mesa? , o magiging tanikalang bakal na nakagapos sa aking kaluluwa. Sa pagkakahimlay ko, may dadalo kaya?, kung may dumalo man,ano ang pakay nila?, narito kaya sila upang pintasan ang aking kasuotan?, o pintasan at hamakin ang halaga at disenyo ng aking kinahihigaan? Narito kaya sila upang lumasap ng kape at tinapay kasabay ng pagpitik ng baraha sa mesa? o sadyang dadalo lang upang patagong magdiwang sa tuwa sa aking pagkawala?, Natatakot akong malaman. Nangangamba ako sa hindi pagiging handa sa pagdating ng araw na ito, hindi sa panghihinayang sa aking mga maiiwang mahal kundi ang pagsisisi na aking dadalhin sa bigong pag-usal at pagpaparamdam kung gaano sila kamahal at masabing ako ay lilisan na sapagkat ang pinakamasakit na paglisan ay ang mga pagpapaalam na hindi nasabi at hindi naipaliwanag.

0

Jul 2, 2015

Jul 2, 2015 at 12:16 PM UTC

jesson-tamondong

Paglisan

Paglisan Pinangangambahan kong lubos na malaman kung meron nga bang pangalawang buhay, saan kaya ako tutungo? gagala kaya ang aking diwa o baka makukulong ito sa naaagnas at walang buhay kong katawan habang buhay. ang dinanas na sakit kaya ay lilisan na parang alikabok na hinipan sa mesa? , o magiging tanikalang bakal na nakagapos sa aking kaluluwa. Sa pagkakahimlay ko, may dadalo kaya?, kung may dumalo man,ano ang pakay nila?, narito kaya sila upang pintasan ang aking kasuotan?, o pintasan at hamakin ang halaga at disenyo ng aking kinahihigaan? Narito kaya sila upang lumasap ng kape at tinapay kasabay ng pagpitik ng baraha sa mesa? o sadyang dadalo lang upang patagong magdiwang sa tuwa sa aking pagkawala?, Natatakot akong malaman. Nangangamba ako sa hindi pagiging handa sa pagdating ng araw na ito, hindi sa panghihinayang sa aking mga maiiwang mahal kundi ang pagsisisi na aking dadalhin sa bigong pag-usal at pagpaparamdam kung gaano sila kamahal at masabing ako ay lilisan na sapagkat ang pinakamasakit na paglisan ay ang mga pagpapaalam na hindi nasabi at hindi naipaliwanag.

26

Galit na galit ang asawa, anak at kababayan ni Pepe Pano nga naman, ang napulot ni Pepeng tatlong daang libo ay ibinalik sa may-ari... "Kung di mo ibinalik sana ay di na tayo magdidildil ng asin" ang may galit na sambit ng kanyang asawa... "Kung di mo ibinalik sana ama ay di na ako araw-araw maglalakad patungo sa eskwela" ang may paninising salita ng anak... "Kung di mo ibinalik sana Pepe di hindi na kayo maghihirap" ang may panghihinayang na usal ng kanyang mga kababayan... Tumingin sa kanila si Pepe at nagsalita "Aking asawa, aking anak, aking kababayan Hindi ang ganyang ugali ang nais kong inyong matutunan Dahil higit sa lahat nais kong inyong malaman Na hindi lang tayo sa lupa... nag-iipon ng YAMAN"... Written: November 30, 2011 @ 11:00 am Nom de plum: Mysterious Aries

0

Sep 25, 2015

Sep 25, 2015 at 11:04 AM UTC

MysteriousAries

Yaman

Galit na galit ang asawa, anak at kababayan ni Pepe Pano nga naman, ang napulot ni Pepeng tatlong daang libo ay ibinalik sa may-ari... "Kung di mo ibinalik sana ay di na tayo magdidildil ng asin" ang may galit na sambit ng kanyang asawa... "Kung di mo ibinalik sana ama ay di na ako araw-araw maglalakad patungo sa eskwela" ang may paninising salita ng anak... "Kung di mo ibinalik sana Pepe di hindi na kayo maghihirap" ang may panghihinayang na usal ng kanyang mga kababayan... Tumingin sa kanila si Pepe at nagsalita "Aking asawa, aking anak, aking kababayan Hindi ang ganyang ugali ang nais kong inyong matutunan Dahil higit sa lahat nais kong inyong malaman Na hindi lang tayo sa lupa... nag-iipon ng YAMAN"... Written: November 30, 2011 @ 11:00 am Nom de plum: Mysterious Aries

15

Tirik na tirik ang araw nang mga sandaling iyon. Nakatingin ka lamang sa isang direksyon. Hindi ka lumilingon. Ni ayaw **** tumingin sa kaliwa o sa kanan habang naglalakad. Lutang na lutang ang iyong isipan. Nakatingala ka pa sa nakasisilaw na kalangitan habang binabagtas ang bawat sementado at konkretong daan sa iyong harapan. Hindi mo rin pansin ang mga taong nakakasabay mo sa iyong harapan, likuran, at tagiliran. Wala ka na sa wisyo. Manhid. Walang pakiramdam. Hindi mo man lamang narinig ang sipol ng nakatokang alagad ng batas trapiko. Hindi mo rin naririnig ang mga sigawan ng mga taong sumisigaw sa iyo na tumigil ka sa paglalakad maging ang mga busina ng mga sasakyang iniiwasan kang mabangga. Nakatuon pa rin sa isang direksyon ang isipan at mga mata mo. Hindi mo na napansin ang isang itim na kotseng sumalubong sa iyo, Sa gitna ng kalsada, doon ay tumilapon ang iyong katawan. Tirik ang mata. Duguan ang noo at mukha. Bago ka panawan ng ulirat ay tumulo pa ang mga luha sa magkabilang pisngi mo at nag-usal ng mga kataga sa iyong isipan ng... "Mahal na mahal ko kayo, mga kapatid ko."

0

Aug 24, 2017

Aug 24, 2017 at 12:46 PM UTC

eugene

Tawiran

Tirik na tirik ang araw nang mga sandaling iyon. Nakatingin ka lamang sa isang direksyon. Hindi ka lumilingon. Ni ayaw **** tumingin sa kaliwa o sa kanan habang naglalakad. Lutang na lutang ang iyong isipan. Nakatingala ka pa sa nakasisilaw na kalangitan habang binabagtas ang bawat sementado at konkretong daan sa iyong harapan. Hindi mo rin pansin ang mga taong nakakasabay mo sa iyong harapan, likuran, at tagiliran. Wala ka na sa wisyo. Manhid. Walang pakiramdam. Hindi mo man lamang narinig ang sipol ng nakatokang alagad ng batas trapiko. Hindi mo rin naririnig ang mga sigawan ng mga taong sumisigaw sa iyo na tumigil ka sa paglalakad maging ang mga busina ng mga sasakyang iniiwasan kang mabangga. Nakatuon pa rin sa isang direksyon ang isipan at mga mata mo. Hindi mo na napansin ang isang itim na kotseng sumalubong sa iyo, Sa gitna ng kalsada, doon ay tumilapon ang iyong katawan. Tirik ang mata. Duguan ang noo at mukha. Bago ka panawan ng ulirat ay tumulo pa ang mga luha sa magkabilang pisngi mo at nag-usal ng mga kataga sa iyong isipan ng... "Mahal na mahal ko kayo, mga kapatid ko."

12

Ang kape ay buhay  ipinantawid-gutom  kasabay, kaunabay  ng unang subo ng kanin,  sa murà kong isipan -  nilililok ng maalagang haplos  ng katam ng mga pangaral  at talim ng pait ng nakadaupang  mga dospordos ng karanasan,  bawat lagok ay nagbigay  ng iba ibang kulay,  ng alay   Alak ng paglimot ay tinagay  ng kapitbahay  na maingay  sigaw ng inipong luha’y  kakambal,  ngunit ang kape  - sa Pilipino'y sawsawan ng tinapay na inaasam: paimpit ang napilayang pag-usal  sa binging patron ng pandesal  taimtim ang piping dasal : “bigyan mo po kami ng aming kanin  miski walang ulam  basta may kape , pero mas maigi na rin po  pag may bulanglang” "salamat po sa kape ngay'ong kami'y buhay at sa burol kung kami'y mamatay na kalul'wa'y pasal, tirik ang namumuting mata Inaykupu Nanay!!!"

0

May 1, 2018

May 1, 2018 at 3:26 AM UTC

JunLit

Kapeng Barako VII

Ang kape ay buhay  ipinantawid-gutom  kasabay, kaunabay  ng unang subo ng kanin,  sa murà kong isipan -  nilililok ng maalagang haplos  ng katam ng mga pangaral  at talim ng pait ng nakadaupang  mga dospordos ng karanasan,  bawat lagok ay nagbigay  ng iba ibang kulay,  ng alay   Alak ng paglimot ay tinagay  ng kapitbahay  na maingay  sigaw ng inipong luha’y  kakambal,  ngunit ang kape  - sa Pilipino'y sawsawan ng tinapay na inaasam: paimpit ang napilayang pag-usal  sa binging patron ng pandesal  taimtim ang piping dasal : “bigyan mo po kami ng aming kanin  miski walang ulam  basta may kape , pero mas maigi na rin po  pag may bulanglang” "salamat po sa kape ngay'ong kami'y buhay at sa burol kung kami'y mamatay na kalul'wa'y pasal, tirik ang namumuting mata Inaykupu Nanay!!!"

35

Shade Pines Mental Vacillty. The room was packed the press ravenous waitting for the return of the madman of the place in which we cannot speak of. How could it be were the rumour's true shock treatments torture had Gonzo finally sliped over the deep end? The press was dead silent as he was walked into the room but the man in front of them looked nothing like the man they once knew no wild turkey in front of him no sunglasses even worse no bloodshot eye's The person that we cannot speak of spoke in the high almost like a cross between Brittney spears and Borat accent. To which the press all laughed yet the person that we could not speak of did not get the joke as usal. Cause he was a word we cannot say. I pressent to you my friends the new and improved Gonzo. Now I shall let the man himself speak. The man who resembled gonzo drooled slightly leaned into the mic Hello im Gonzo. And after a bit of a awkward pause like when a alter boy cuts a **** they realized that was pretty much it for his deep speech. The press astounded finally came to life like a seventy year old man who found a secret stash of ****** Gonzo is this a joke ? Gonzo wanna drink hey what about a ***** joke? Im fine thank you im so happy to be here and be in your company And I no longer drink well just water that is. And may I say im so happy to be a changed man no bad jokes from me. Nope just good wholesome fun no ***** words well I gotta go to my bible study folks it sure was nice to talk to you all. The press werent buying it the one female repoter stood befor the shell of a man and must have had a fashion mishap cause some buttons were missing from her top. Um you sure you wanna leave? Well miss im really sorry but I gotta be there on time there having cookies today. And we gotta go over plans for the bakesale and you really need to fix your top miss cause your gonna catch a cold. The woman stunned felt as if she had spoken to a alien just what had they done to the man once known as Gonzo. And had they really lost the madman to this bizzar strange human who now did reside in his body. Was it the end of ********** and wild turkey? Would Sanity set in and leave things as fun a watching paint dry? Would ***** jokes and madness be lost forever. Tune in next week kids to read the next spine tingling chapter in this drawn out weirdness known as the new Gonzo.

0

Nov 6, 2010

Nov 6, 2010 at 11:48 AM UTC

john-patrick-robbins-aka-gonzo

The New Gonzo

Shade Pines Mental Vacillty. The room was packed the press ravenous waitting for the return of the madman of the place in which we cannot speak of. How could it be were the rumour's true shock treatments torture had Gonzo finally sliped over the deep end? The press was dead silent as he was walked into the room but the man in front of them looked nothing like the man they once knew no wild turkey in front of him no sunglasses even worse no bloodshot eye's The person that we cannot speak of spoke in the high almost like a cross between Brittney spears and Borat accent. To which the press all laughed yet the person that we could not speak of did not get the joke as usal. Cause he was a word we cannot say. I pressent to you my friends the new and improved Gonzo. Now I shall let the man himself speak. The man who resembled gonzo drooled slightly leaned into the mic Hello im Gonzo. And after a bit of a awkward pause like when a alter boy cuts a **** they realized that was pretty much it for his deep speech. The press astounded finally came to life like a seventy year old man who found a secret stash of ****** Gonzo is this a joke ? Gonzo wanna drink hey what about a ***** joke? Im fine thank you im so happy to be here and be in your company And I no longer drink well just water that is. And may I say im so happy to be a changed man no bad jokes from me. Nope just good wholesome fun no ***** words well I gotta go to my bible study folks it sure was nice to talk to you all. The press werent buying it the one female repoter stood befor the shell of a man and must have had a fashion mishap cause some buttons were missing from her top. Um you sure you wanna leave? Well miss im really sorry but I gotta be there on time there having cookies today. And we gotta go over plans for the bakesale and you really need to fix your top miss cause your gonna catch a cold. The woman stunned felt as if she had spoken to a alien just what had they done to the man once known as Gonzo. And had they really lost the madman to this bizzar strange human who now did reside in his body. Was it the end of ********** and wild turkey? Would Sanity set in and leave things as fun a watching paint dry? Would ***** jokes and madness be lost forever. Tune in next week kids to read the next spine tingling chapter in this drawn out weirdness known as the new Gonzo.

31

Pabalik balik Urong sulong Tila hindi umuubra ang usal at salita Kapag nag isip ay lalo lang nagiging kawawa Nakakabalisa ang kawalan ng gawa Dahil sa takot ay nagpapakumbaba Kumbaga ang tamis at tawa ay isinugal at isinawalang bahala Sapagkat ang hindi pagharap sa takot ay masama Pinilit kong humakbang palapit Sinabayan ko ng dasal Ngunit minsan mas mabilis ang paghakbang palayo o pagtakbo kaysa patungo sa tarantang nararamdaman ko Sila nga ba ay mga pader na dapat kong banggain o sila ba'y mga haligi na nagtatanggol sa akin? Gusto ko silang paslangin kahit na parang bahagi rin sa akin na mamamatay rin Katakot takot ang pagkakatulad netong aking damdamin sa hindi pagiging malaya, sa pagiging mahaba lamang ng tanikala Kinakain na ko ng aking isip at katawan, Kahit na tiyan ko'y walang laman kundi kape at init ng laman, Paano nga ba magsisimula? Unti untiin o isang biglaang awitin, pag aklas sa panginginig, Pagtuklap sa mga matang gising na nagkukunwaring sa pagtulog ay mahimbing, Dahil totoo ang panganib kaya't natatakot ka sa maaaring mangyayari o sa hindi mo ginawa, Ngunit sa pagitan ng sarili mo at takot na naninirahan sa iyong isip sino nga ba ang mas totoo at mas mahalaga, Ang daga sa iyong dibdib o ang kaluluwa **** maga? Wag isaalang alang ang bait sa ating mga sarili dahil ang hindi paggalaw kahit na ang diwa mo'y pagal ay pagtaya sa isang maling sugal.

0

Jul 1, 2020

Jul 1, 2020 at 1:56 AM UTC

jklg08

sulong urong

Pabalik balik Urong sulong Tila hindi umuubra ang usal at salita Kapag nag isip ay lalo lang nagiging kawawa Nakakabalisa ang kawalan ng gawa Dahil sa takot ay nagpapakumbaba Kumbaga ang tamis at tawa ay isinugal at isinawalang bahala Sapagkat ang hindi pagharap sa takot ay masama Pinilit kong humakbang palapit Sinabayan ko ng dasal Ngunit minsan mas mabilis ang paghakbang palayo o pagtakbo kaysa patungo sa tarantang nararamdaman ko Sila nga ba ay mga pader na dapat kong banggain o sila ba'y mga haligi na nagtatanggol sa akin? Gusto ko silang paslangin kahit na parang bahagi rin sa akin na mamamatay rin Katakot takot ang pagkakatulad netong aking damdamin sa hindi pagiging malaya, sa pagiging mahaba lamang ng tanikala Kinakain na ko ng aking isip at katawan, Kahit na tiyan ko'y walang laman kundi kape at init ng laman, Paano nga ba magsisimula? Unti untiin o isang biglaang awitin, pag aklas sa panginginig, Pagtuklap sa mga matang gising na nagkukunwaring sa pagtulog ay mahimbing, Dahil totoo ang panganib kaya't natatakot ka sa maaaring mangyayari o sa hindi mo ginawa, Ngunit sa pagitan ng sarili mo at takot na naninirahan sa iyong isip sino nga ba ang mas totoo at mas mahalaga, Ang daga sa iyong dibdib o ang kaluluwa **** maga? Wag isaalang alang ang bait sa ating mga sarili dahil ang hindi paggalaw kahit na ang diwa mo'y pagal ay pagtaya sa isang maling sugal.

23

Umaalingawngaw pa rin ang mga putok tila tatlong tilaok ng tandang sa madilim na sulok Ilang supot ng pilak kaya ang kapalit May pagbati pa ang mga Hudas, tila pataksil na halik. Magdamag na at maghapong pumapatak ang mga butil ng dalamhati mula sa mga ulap kasabay ng daloy ng aming walang katapusang pag-usal ng “Bakit? Bakit? Bakit? Bakit? Bakit?” at impit na buhos ng mga luha mula sa mga dinurog na puso. Kahit si Mariang Makiling ay nakatalukbong ng malungkot, makapal na ulap – mistulang tinabunan ang mga pangarap wala ni pipíng kasagutang maapuhap. Wala, wala, wala . . . Wala akong mahagilap na sagot Tumitibay lamang ang aming paniwala ang bayan ay patuloy ang pagkapariwara ang daluyong ay nasa laot, lumulubog ang bangka Katarungan ay mailap Hinipan man ang kandila Naroon pa rin ang iyong liwanag Madilim man ngayong gabi Gagabay ka sa aming paglalayag Kami na rin ang lumikha ng sagot At iisa lang ang aming alam Pagmamahal mo sa ating bayan kailan man ay hindi malilimutan Lagi at lagi kang pasasalamatan At ang lahat ng iyong marami at magagandang sinimulan Ipagpapatuloy para sa kinabukasan.

0

Dec 4, 2020

Dec 4, 2020 at 8:56 PM UTC

JunLit

Luksa ang Bayan

Umaalingawngaw pa rin ang mga putok tila tatlong tilaok ng tandang sa madilim na sulok Ilang supot ng pilak kaya ang kapalit May pagbati pa ang mga Hudas, tila pataksil na halik. Magdamag na at maghapong pumapatak ang mga butil ng dalamhati mula sa mga ulap kasabay ng daloy ng aming walang katapusang pag-usal ng “Bakit? Bakit? Bakit? Bakit? Bakit?” at impit na buhos ng mga luha mula sa mga dinurog na puso. Kahit si Mariang Makiling ay nakatalukbong ng malungkot, makapal na ulap – mistulang tinabunan ang mga pangarap wala ni pipíng kasagutang maapuhap. Wala, wala, wala . . . Wala akong mahagilap na sagot Tumitibay lamang ang aming paniwala ang bayan ay patuloy ang pagkapariwara ang daluyong ay nasa laot, lumulubog ang bangka Katarungan ay mailap Hinipan man ang kandila Naroon pa rin ang iyong liwanag Madilim man ngayong gabi Gagabay ka sa aming paglalayag Kami na rin ang lumikha ng sagot At iisa lang ang aming alam Pagmamahal mo sa ating bayan kailan man ay hindi malilimutan Lagi at lagi kang pasasalamatan At ang lahat ng iyong marami at magagandang sinimulan Ipagpapatuloy para sa kinabukasan.

34

It's always when the magic hits that blissful ****** up buzz I'm alone in the bar putting up the stools up closing down as usal. I always have one behind the bar light a cigar just soak in the silence . It's then when it all comes back in a flood to me . The faces of those passsed my brothers. I pour a shot of borbon for them each. Always making mine a double . I imagine there laughs the bad jokes and great conversations we no longer share . William always playing the jukebox that trademark laugh that could light a room. Bob Warren cracking people up hitting on the women he was a one man sideshow and a old vet. Bone . My closest brother the guy who ****** everyone off and always made me laugh . We'd talk for hours kick back the drinks and torment everyone around us. Cause if we didnt **** with you. We truly didnt give a **** about you. I had burried them all as alone now i stand . The smoke hung in the air as i saw them all and for a moment i wasnt alone. It always hit hardest on nights like these . The women will all leave you . Love is a fire that burns beyond are control. But the memories are the tressure bury them deep only to dig them up when you are alone . I drank each shot as one by one they vanished from sight. I do not believe I can bury another . I guess in all truth I hope the next is me.. I closed the door locked it behind me the air outside was frozen. My breath shown on the walk home. I was alone . Sometimes the page is far more simple than reallity of this existence. I'm glad to have shared one last round with friends . We can write the ending. But life always seems to see it a different way. Cheers Gonz

0

Jan 19, 2017

Jan 19, 2017 at 2:28 PM UTC

john-patrick-robbins-aka-gonzo

At Closing Time

It's always when the magic hits that blissful ****** up buzz I'm alone in the bar putting up the stools up closing down as usal. I always have one behind the bar light a cigar just soak in the silence . It's then when it all comes back in a flood to me . The faces of those passsed my brothers. I pour a shot of borbon for them each. Always making mine a double . I imagine there laughs the bad jokes and great conversations we no longer share . William always playing the jukebox that trademark laugh that could light a room. Bob Warren cracking people up hitting on the women he was a one man sideshow and a old vet. Bone . My closest brother the guy who ****** everyone off and always made me laugh . We'd talk for hours kick back the drinks and torment everyone around us. Cause if we didnt **** with you. We truly didnt give a **** about you. I had burried them all as alone now i stand . The smoke hung in the air as i saw them all and for a moment i wasnt alone. It always hit hardest on nights like these . The women will all leave you . Love is a fire that burns beyond are control. But the memories are the tressure bury them deep only to dig them up when you are alone . I drank each shot as one by one they vanished from sight. I do not believe I can bury another . I guess in all truth I hope the next is me.. I closed the door locked it behind me the air outside was frozen. My breath shown on the walk home. I was alone . Sometimes the page is far more simple than reallity of this existence. I'm glad to have shared one last round with friends . We can write the ending. But life always seems to see it a different way. Cheers Gonz

32

Ni singulal ni plujal En la islaj linguiticaj. Nadie puedentendel na Hablando asi Boca floja del trópico Llena de pernil Se oye dede laamaca Sumelgida en Malta Goya Rebalando en la chojera Fumando en el cajo Encantao cantando En el coro Con el patol Eperando La huracán Peroigan: Utede debe usal maj Lo muculoj orale y maxilofaciale Paablal... Onadietevaentendel

0

Sep 4, 2019

Sep 4, 2019 at 9:39 AM UTC

connecthook

Lengua isleña

Ni singulal ni plujal En la islaj linguiticaj. Nadie puedentendel na Hablando asi Boca floja del trópico Llena de pernil Se oye dede laamaca Sumelgida en Malta Goya Rebalando en la chojera Fumando en el cajo Encantao cantando En el coro Con el patol Eperando La huracán Peroigan: Utede debe usal maj Lo muculoj orale y maxilofaciale Paablal... Onadietevaentendel

21