"todavia" poems
Ako lang naman yaong hamak na kapuluan
Sa kontinenteng Asya bandang timog-silangan
Na minsan mo nang dinayo at pinagkanlungan.
España, me todavia en tu memoria?
‘Di ba’t hindi ako ang marapat na sadyain?
Ika’y nagkamali sa dinaungang lupain!
Subalit bakit ka pa nagpumilit sa akin?
España, me todavia en tu memoria?
Ano bang nasilayan at ako’y binihag mo?
Ikaw pa ang naghandog sa akin ng ngalan ko
Bininyagan na maging Romano Katoliko.
España, me todavia en tu memoria?
Langis ng Kristiyanismo ako ay binuhusan
‘Di nga lang lubos dumaloy hanggang talampakan
Na kay Allah ay tali na noon pa man.
España, me todavia en tu memoria?
Tatlong daan, tatlumpu’t taong alipin
Dugo’t laman ko’y pinagpumilitang bigkisin
Sa kultura’t kamalayang dayuhan sa akin.
España, me todavia en tu memoria?
Ano bang taglay mo’t nagtiis din sa’yo?
Mga dantao’y inabot bago napagtanto
Pag-alpas na marapat mula paniniil mo!
España, me todavia en tu memoria?
Ginang ng karagatan kung ikaw ay turingan
Ako’y isa lang pala sa’yong anak-anakan
Na sa kapangyarihan mo’y nakipagkumpulan.
España, me todavia en tu memoria?
Ngayon ay isandaan at sampung taon narin
Ang nakalipas nang ako ay iyong lisanin
Pero siguradong ikaw ay nandito parin.
España, me todavia en tu memoria?
Bayani kong si Rizal sa’yo ay nagtungo
Upang ipabatid ang aking panlulumo
Wika mo’y inaral ngunit balewala sa’yo.
España, me todavia en tu memoria?
Ngayon ako naman kung nais maunawaan
Ang tulang ito na sa’yo ang patukuyan
Ang wika kong ito naman ang ‘yong pag-aralan.
España, me todavia en tu memoria?
España, ako ba’y nasa iyo pang gunita?
-08/01/2008
(Miagao)
*for PI 100 under Sir Sansait
Aug 24, 2019
Aug 24, 2019 at 2:07 AM UTC
My favorite fruit la mas sabrosa
La mas Hermosa mi querida
Esposa la bella rosa pienso en ti
Me muero sin ti Ya te vi
Cambiastes bien mucho
Pero todavia te quiero mas
Y bien mucho estas mas shorty
Es lo de menos me gustan tus cenos
No muy grandes tampoco chicos
Soy tu chico de tu tipo
Tus labios estan jugozos
Con amor los gozo
Comerte entera como el ozo
Eres mayor que yo en edad
Pero soy mas grande en realidad
No importa si no eres la mas bella
Para mi eres una estrella
La Luna Que Alumnae Mi Camino
No tengas miedo, para mi nunca
Seras fea, para mi siempre seras
La Mas Bella
Mar 26, 2015
Mar 26, 2015 at 7:46 AM UTC
Me dice
Un pedazo mio quiere ser parte de tus deseos,
El otro reúsa participar en tus acarreos.
Como esa increible persona que hay en ti
Me reusó a quedarme con la mitad de tu vivir
Le digo
La tempestad en el aire respira,
Nublando mis pasos hacia ti.
Hacia la otra mitad de mi.
Mi voz ya no te toca, es mas, te corta
Pedazo por pedazo
Mi sol ya no te brilla, es mas, te enfria
Poco a poco
La tempestad en el aire me grita
Nublando mi alma hacia el quererte a ti
Hacia la otra mitad de mi
Me ruega
Mientras buscas sin encontrar
Mientras caminas sin llegar
Mientras tratas de hablar
Mientras te pones a anhelar
Te olvidas de lo mas importante
Te aferras de lo abundante
Te encerras en tu propio mundo
Te olvidas de lo profundo
Eres lo que siempre quiero
Pero muchas veces no prefiero
No porque tu voz corta
Sino porque tu silencio importa
No porque tu sol no brille
Sino porque tu egoísmo acuchille
Acá seguiré añorando
Y quien sabe, olvidando
Mientras buscando una razon
Te mantengo en mi corazón.
Yo suspiro
Se que el tiempo se me acabará
Como un sueño asesinado por la realidad
La realidad en la cual tu ya no estas
Pero me falta todavia vivir
Me falta todavia soñar, cantar y volar
Me falta todavia saltar, caer y luchar
Aunque en mi dia final, sin calma,
Me faltarás
Tu.
Feb 24, 2012
Feb 24, 2012 at 1:31 PM UTC
Todos venimos de un mismo lugar,pero no todos vamos al mismo lugar
es como si nuestros corazones estubieran enredados y si quisieras seguirlo llegarias a una estrella...esa estrella es lo que nos da vida y amor....pero todos estamos corriendo sin pensar y sin ver lo que esta enfrente de nosotros...no nos importa la gente que lastimamos...no nos importa nada...solo queremos tener lo que nos hace "feliz"....veo la gente pasar y nadie esta verdaderamente feliz...no saben lo que es la felicidad verdadera...piensan que teniendo la mejor carrera y mas dinero es felicidad...pero, se pierden de lo mejor...si tan solo se pararan y vieran lo malo que estan haciendo tal vez el mundo seria un lugar mejor...tal vez seria un lugar en la que todavia quiero vivir...pero viendo como es la gente...ya no quiero saber nada...me quiero dormir...dormir y no despertar...quiero seguir ese hilo y llegar a la estrella...porque esa estrella es la que me da fuerza para seguir...solo esa estrella nos deja vivir...porque no dejamos de ver solo para nosotros y parar y ayudar a la gente?!...porque no ponemos un alto a las cosas que no tienen significado?....como guerras, hambre, pobreza....pero me da tanta tristeza saber que eso nunca pasara...nadie quiere salir de su burbuja, de su mundo magico donde todo esta bien...donde todos estan como el...donde el mundo real es solo una ilusion...dios ayudame...ya no aguanto estar en este mundo....lleno de tristeza y gente de mundos de burbuja...
Aug 28, 2014
Aug 28, 2014 at 1:38 PM UTC
Estos es mi tentativa
para escribir para tu
Estos son mis palabras
y es asi como me siento
Escribo sin adornos y acentos
porque esto no es mi idioma
pero yo todavia hablo del corazon
con estas palabras en la pagina
Yo no siempre se que las cosas correctas decir
y a veces yo estoy demasiado atemorizado decirle como me siento
Entonces escribo mis sentimientos aqui tan puede saber
Exactamente como me siento
Como me siento de tu.
El corazon se hincha
cada vez veo la cara
y un frio arrastra en los dedos cuando paro de pensar de tu
y todo yo jamas quiero hacer
es es un mejor hombre para tu
para ser el mejor
para ser el unico hombre para tu
y yo no puede ayudar per pensar
como espero que sea el uno destinado para mi
May 3, 2012
May 3, 2012 at 4:36 AM UTC
En un mundo de cristal que no puede ser roto,
Monstruos muestran amor y
el heroe consigue enfermo.
El mundo al reves y
comio un arco de iris,
El predicador pidió por una Dos Equis.
Fui buscando por algo que
no puedo recordar,
Pero yo se que es algo que
nunca yo he visto.
En mi camino un hombre viejo
me detuvo,
y dijo,
HIJO. Ven conmigo!
Asi, yo fui.
Todavia no puedo recordar,
Algo sobre los duraznos en las playas,
o tal vez eran papayas,
Pero nos encontramos un fuego
que nos mantuvo frio.
Durante el noche el sol
herido mis ojos,
y a la vez yo recordé todo
que yo sabe.
Dec 3, 2016
Dec 3, 2016 at 1:41 PM UTC
Todavia en el tiempo sin saberlo,
aferrado en la oscuridad del sentimiento
mis ojos caen,
en la lentitud de la ceguera
y mis manos quieren tocar lo imposible,
ir contigo,
a lo más lejos del horizonte,
por vez primera correr
sin miedo, viéndote sin barro,
blanca de espuma,
desnuda y roja
por vez primera, viéndote,
pero sé que, el tiempo me engaña
disfrazando a tu cuerpo,
si esta imagen eres tu
o el recuerdo de una máscara
que la mente haya dibujado.
Cae la tarde y con ella viene
el torpe movimiento,
ante la duda del equilibrio
por mantenerlo.
Todo se vuelve frágil, oscuro
y entiendo que llega el naufragio
al calor de las velas, despacito.
Sin tormentas.
Aug 28, 2015
Aug 28, 2015 at 9:49 AM UTC
Tengo las piernas largas
Piso Montevideo pero no piso sus suelos
Sueño
Con los pajarros
Y ando por los cielos.
Tengo puesto
Huaraches
Por eso me llaman "El Indio Huarachudo"
Aunque yo solo se que soy
"El Indio mas Chulo."
Me duelen los brazos
De tanto cargarte
Mi espalada cansada esta
Todavia haci mis largas piernas tienen fuerzas
Y caminan sobre Montevideo
Y sobre El Monte Olimpo si quiero.
Oct 19, 2015
Oct 19, 2015 at 5:04 PM UTC
ya deje mis abusos
me han odiadio por tanto tiempo
y haora respiro
que rico se siente tener esta vida con tanta hermosura
ya no mas traversuras
adonde yo siempre benia primero
mi amor al abuso del mi alma
que locura, que locura, pero ya no mas, ya no mas
nuca mas dejara que mi alma surfa gracias a mis demonios
gracias mi amor por todavia dejar me regresar a tu alma
ya regresas mi alma, con tu luz, illuminas mi allergria
siempre te quiera, con todo que me de esta dia
Sep 6, 2014
Sep 6, 2014 at 4:55 AM UTC
Y diras
Que haces todavia?
con mi irresponsable
inutil criatura?
que ves?
si no, una sola mentira
no lo culpa, cualquiera,
yo también.
Pero que angustia
por querer satisfacer
Jan 20, 2015
Jan 20, 2015 at 11:20 PM UTC
A veces
por supuesto
usted sonríe
y no importa lo linda
o lo fea
lo vieja
o lo joven
lo mucho
o lo poco
que usted realmente
sea
sonríe
cual si fuese
una revelación
y su sonrisa anula
todas las anteriores
caducan al instante
sus rostros como máscaras
sus ojos duros
frágiles
como espejos en óvalo
su boca de morder
su mentón de capricho
sus pómulos fragantes
sus párpados
su miedo
sonríe
y usted nace
asume el mundo
mira
sin mirar
indefensa
desnuda
transparente
y a lo mejor
si la sonrisa viene
de muy
de muy adentro
usted puede llorar
sencillamente
sin desgarrarse
sin deseperarse
sin convocar la muerte
ni sentirse vacía
llorar
sólo llorar
entonces su sonrisa
si todavia existe
se vuelve un arco iris.
627
Yo no te imputo toda culpa.
Yo sé que también falle.
Yo sé que también claudique.
Yo sé que también me bañe en un mar de Ego.
Yo sé que aposte nuestro amor al Señor tiempo.
Yo sé que te hice pedazos en un acto de rebeldía.
Que te devolví cada rechazo día por día.
Que maldecí haberte conocido.
Que fabrique una imagen de ti que no existía.
Que exigí a veces más de lo que daba.
¿Y tú?
¡Tú también fallaste!
Deshonraste mi amor desde principio.
Te encargaste de descuartizar mi alma,
De pisotear mi dignidad,
De tiranizarme en soledades infinitas.
Te convertiste en la astilla de vidrio que uno pisa,
que duele, pero es tan profundo y pequeño y no se ve.
Cuando intentas sacarlo, cada presión a la lesión causa que se incruste más en la piel.
Cada intento en un agobiante momento donde se desangra la piel.
Uno grita, uno pide auxilio, duele pisar
pero nada vale, solo tenerle paciencia,
ahogarlo en agua tibia, que se hinche
que salga el trozo por sí mismo.
Hoy por hoy todavía estoy paralizada
todavía duele los trozos de vidrio que se incrustaron en mi alma.
Todavía estoy en el suelo.
Todavía duele este duelo.
Yo no pretendo inculparte.
Yo no pretendo tomar toda la culpa.
Me quedo con los trozos que dejaste.
Me quedo con pedazos rotos que te deje.
Todavía estoy en el suelo.
Todavía duele este duelo.
Pero siento una presencia de agua bendita,
que está excretando de mi alma,
los pedazos rotos que adquirí en la ardua batalla que fue amarte
y entregarte mi vida.
LeydisProse
6/23/2017
https://m.facebook.com/LeydisProse/
Jun 26, 2017
Jun 26, 2017 at 9:34 AM UTC
Pluma, usted es una burbuja
Yo no le veo mucho pero,
Cuando yo le veo, me hace el dia.
Como una burbuja, siempre es libre,
libre al andar con los vientos,
donde se van.
Ahora, sin embargo, yo no pienso en usted mucho.
Cuando yo lo hago, yo le imagino atrapado,
atrapado en una colección de arte en una casa,
pensando sobre la vida que tenia cuando fue libre.
Pero, todavia espero.
Espero que un dia, va a ser ser libre otra vez.
Libre a andar con los vientos en el cielo.
Tambien pregunto, todavía recuerda,
cuando yo le sostenía en mis manos,
Y después dejando que vuele mientras gritaba con felicidad
porque finalmente, yo ayude algo a su libertad.
Nov 29, 2017
Nov 29, 2017 at 2:15 PM UTC
Como te sientes
Cuando no me hablas
O que te sientes
Cuando me ignoras
Te extraño
Y no puedo negarlo
Te quiero a mi lado
Pero no puedo leer tus señales
Solo lloro y lloro
Ni se si das cuenta
No se si me escuchas
Pero sigo y sigo
Por favor, mi amor
Ven y abrázame
Tu eres todo para mi
No te alejes, por favor
Triste, soy yo
Llorando, yo se
Pero pensando en ti
No puedo parar
Hazme el favor
Y dime que me quieres
Y que me amas todavia
Y de pronto
Pero si no
Aqui te espero
Amándote de lejos
Y para siempre
May 12, 2020
May 12, 2020 at 7:01 AM UTC
y ella se cayo
se fue cayiendo en la profundidad de su amor.
ciega y sorda,
solo la vista de el.
su amor era como el mar,
la ogaba ola tras ola
sin respiraccion.
Ella se dejo consumir.
a ella se le conmieron el corazón.
y ahora esta vacía.
ella dio cada onza de gota de ella.
pero ni el la pudo atraparla.
a el se le fue.
mientras caida,
ella cayo en las tinieblas.
solo voces y luces de siluhuetas miraban.
Unos anos despues...
ella lo conocio
de nuevo, pero en otro cuerpo,
en otra cara,
en otra alma.
en un lugar donde nacio ese nuevo amor.
y de nuevo pero diferente....comenso.
pero esta vez...
ella no lo sabe todavia..
pero el es su alma gemela.
su otro pedazo de corazón.
Feb 29, 2020
Feb 29, 2020 at 5:51 PM UTC
under this forgotten suburban sky
learning to live it takes a whole life
explaining about it yet we don't know,
alone we walk
....................
sotto questo dimenticato cielo di periferia
per imparare a vivere ci vuole una vita intera
spiegare ancora non sappiamo,
da soli camminiamo
..........
bajo este olvidado cielo suburbano
aprender a vivir requiere una vida entera
explicar todavia no sabemos,
solo, caminamos
..............
sous ce oublié ciel de banlieue
pour apprendre à vivre, toute vie est nécessaire
expliquer encore ne savons
seul nous marchons
Oct 22, 2018
Oct 22, 2018 at 5:29 AM UTC