Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"taman" poems
Ako di man adunahan Pero kun ako man gali ma gugmaan Akong ihatag ang akong tanan Pero unsaon taman Hangtod diri ra gyud taman Kay bahalag gihatag ko na sa imo ang tanan Ikaw man gihapon nakulangan Wa ko man na abot Ang pangarap nga mahawiran imong kamot Nagpasalamat ra pod ko sa imo kay Tungod sa imo di na ako masakitan pa kay di gyud ko makalimot Nga sa imo akong gugma, ako nang gihurot Ug hatag mao nang Sa uban di na ako magmahal pa Mao nang sa uban di na ako masakitan pa.
0
Feb 10, 2016
Feb 10, 2016 at 1:57 PM UTC
Gugmang giatay
Wala ni nako gisuwat para mubalik ka Para makahibaw ka nga sakit gihapon Ug basin makahunahuna kan'g sa imung kaluoy Mubalik ka nako. Nagsuwat ko kay mao ni ako. Magsuwat sa kung unsa'y Ganahan, Kinahanglan nakong ipagawas Isuwat ug nagdahum ug naglaum Nga sa paghuman ani Mahuman nasad tanang kasakit Kay sa pagkakarun sakit gihapon Sakit kaayu Sakit nga dili matangtang Abi kog ako'y mupilit sama sa bubble gum Sa imung sapatos. Apan kasakit. Kasakit ang nipilit pagkahuman Sa atung paglakaw, Sa pila ka buwan nga Kauban ta. Kasabut ko Wala'y kita, Dili kita, Dili pwede, Dili na, Dili man gyud. Pero salamat Sa paghatag ug higayon Sa pagpahibaw sa pagpabati Sa kita, sa kita ug sa mga plano Sa mga adlaw nga puno sa kalipay Sa mga kanta, Sa mga sulat, Sa paglaum nga pag-abut sa ugma Naa pa, Kita. Sa pagbati nga wa'y sama Ug bisan pa'g nahuman na tanan Naa pa gihapon ko Nagpabilin nga nituo Sa kita, sa kung unsa ta Sa usa'g usa. Wala ni nako gisuwat sa pagbasul Sa kalagot, aligutgot Bisag akong kasingkasing karun nadugmok Abi ko'g ang kasakit ang pinakasakit Apan kalipay. Kung mangutana ka asa ang pinakasakit Sa tanan, sa katung kita pa Katung nitawag ka ug wala ta'y laing gibuhat Kundi magpulipuli ug sugid sa atung gugma Sa usa'g usa. Sakit. Sakit kaayu. Sakit nga wala'y sama. Wala ko kahibaw asa taman Hangtud kanus-a ko magpuyo aning kasakit Pero wala ko nagbasul Ug kung mangutana ka kung Pabalikon ko atung mga higayona Kung musugot ba ko'ng sa maka-usa pa, Mubalik ko sa adlaw nga naka-ila tika Ug wala ko'y usbon Padayung tikan'g tan-awn, maghulat Padayun kon'g magpaabut nga imu kong lingi-un Ug sa maka-usa pa, Isugid sa imu tanan'g akong nasugid na.
0
Oct 4, 2016
Oct 4, 2016 at 9:42 PM UTC
Kasakit sa Kalipay
Wala ni nako gisuwat para mubalik ka Para makahibaw ka nga sakit gihapon Ug basin makahunahuna kan'g sa imung kaluoy Mubalik ka nako. Nagsuwat ko kay mao ni ako. Magsuwat sa kung unsa'y Ganahan, Kinahanglan nakong ipagawas Isuwat ug nagdahum ug naglaum Nga sa paghuman ani Mahuman nasad tanang kasakit Kay sa pagkakarun sakit gihapon Sakit kaayu Sakit nga dili matangtang Abi kog ako'y mupilit sama sa bubble gum Sa imung sapatos. Apan kasakit. Kasakit ang nipilit pagkahuman Sa atung paglakaw, Sa pila ka buwan nga Kauban ta. Kasabut ko Wala'y kita, Dili kita, Dili pwede, Dili na, Dili man gyud. Pero salamat Sa paghatag ug higayon Sa pagpahibaw sa pagpabati Sa kita, sa kita ug sa mga plano Sa mga adlaw nga puno sa kalipay Sa mga kanta, Sa mga sulat, Sa paglaum nga pag-abut sa ugma Naa pa, Kita. Sa pagbati nga wa'y sama Ug bisan pa'g nahuman na tanan Naa pa gihapon ko Nagpabilin nga nituo Sa kita, sa kung unsa ta Sa usa'g usa. Wala ni nako gisuwat sa pagbasul Sa kalagot, aligutgot Bisag akong kasingkasing karun nadugmok Abi ko'g ang kasakit ang pinakasakit Apan kalipay. Kung mangutana ka asa ang pinakasakit Sa tanan, sa katung kita pa Katung nitawag ka ug wala ta'y laing gibuhat Kundi magpulipuli ug sugid sa atung gugma Sa usa'g usa. Sakit. Sakit kaayu. Sakit nga wala'y sama. Wala ko kahibaw asa taman Hangtud kanus-a ko magpuyo aning kasakit Pero wala ko nagbasul Ug kung mangutana ka kung Pabalikon ko atung mga higayona Kung musugot ba ko'ng sa maka-usa pa, Mubalik ko sa adlaw nga naka-ila tika Ug wala ko'y usbon Padayung tikan'g tan-awn, maghulat Padayun kon'g magpaabut nga imu kong lingi-un Ug sa maka-usa pa, Isugid sa imu tanan'g akong nasugid na.
Continue reading...
68
Ning 'wave' raman ko nimo, dibah maam? Pero ngano man pud imo ko gireplayan? Tan-awa naibog na noon ko nimo ug taman taman Ambot kaha kung ako pa ni mapugngan. Dili nako tumong sa sinugdanan na ikaw maibgan Nitext ko sa imo inamego raman unta ang tanan Kay kabalo ko wala jud kay pagbati sa ako gikan pa sinugdanan. Pero ambot ngano sa kadugayan ikaw naman ang gipitik ning dughan Maong ako maingon sa imoha kay salamat Wala nimo gipasagdaan na ako mata maglurat Imo gitagaan ug bili ang dughan ko na gikan natuali. Imo ko gipasulod sa imong kinabuhing walay ali Tungod ato nasood teka Nakatext, nakachat, ug matag gabie pa maestorya Kanindot ba sa niabot na grasya Pwede ba akoa nalang ka? Tinood bitaw, walay sagol yagayaga. Murag binuang pero seryoso ning akong gipangmama Pero ang tanang pulong na dili kaya isulti sa akong baba Ako nalang gipaagi niining kabos ko na tula.
0
Mar 28, 2020
Mar 28, 2020 at 5:28 AM UTC
Wave
kay naipamulong mo naman, nga ang atong gugma hantud dinhi nalang gyud taman, ug diri na gyud siguro mahuman, pastilan pag-kailara nako sa imong "gugmang walay katapusan", Usahay magkatawa ko nga ako ra usa, Maghinumdom samga saad mo nga ikaw ug ako ra, hangtud sa katapusan ug wala na gyud lain pa, apan karun asa naman tika pangitaa? nganung ania napod ko karun nag inusara, sa matag gabii magahilak, nga daw bata nga bag.ong anak, pero wala kay madungog nga kasaba, tungod kay ng kining kasing kasing ang gahilak, dapat nalang gyud nakong dawaton ang kamatooran, nga dili gyud kita ang ginapili nga magdayon ug mag uban, hangtud sa katapusan, sakit nga pamation ug pamaladungon, nga ato lang gisayangan ang mga hinaguan dili ba nga ikaw bisan unsay mahitabo dili man gyud unta kita dapat nga magkalagyo nisaad paka nga muabot gyud lagi kita ug anibersaryo? dili ba nga ikaw sa ginoo akoa man nga gipangayo pero karun nganung ang pagbiya na kanako mao naman ang imohang hangyo, nagtuo pa ako nga ang gugma nimo kanako bulontaryo ug dili lang diliryo, mga gibati ko karun ga sagul sagol, adunay kalipay , kasakit ug naapoy kaguol,, pero bisan kausa wala ako gabagulbol ug gabasol, siguro sakto na ang gamay nga higayon na ikaw sa kinabuhi ko nagpaduol, buhian ko naba ang tanan natong gihuptan? kalimtan naba tika ug dili na gyud hisgutan? dawaton nalang ba nako nga kanimo dili gyud ko angayan? imo naba akong biyaan tungod lang kay naa ako'y apan? o naana bakay lain napili ug imoha nako nga ilisdan? magkita nalang siguro ug balik didto na sa ikaduhang kalibutan, isaad ko nga dili ug dili tika hikalimtan didto sa ikaduhang kalibutan ikaw akoa nga atangan. kay didto ang gugma nato wala nay katapusan
0
Feb 15, 2020
Feb 15, 2020 at 2:57 PM UTC
sa ikaduhang kalibutan
kay naipamulong mo naman, nga ang atong gugma hantud dinhi nalang gyud taman, ug diri na gyud siguro mahuman, pastilan pag-kailara nako sa imong "gugmang walay katapusan", Usahay magkatawa ko nga ako ra usa, Maghinumdom samga saad mo nga ikaw ug ako ra, hangtud sa katapusan ug wala na gyud lain pa, apan karun asa naman tika pangitaa? nganung ania napod ko karun nag inusara, sa matag gabii magahilak, nga daw bata nga bag.ong anak, pero wala kay madungog nga kasaba, tungod kay ng kining kasing kasing ang gahilak, dapat nalang gyud nakong dawaton ang kamatooran, nga dili gyud kita ang ginapili nga magdayon ug mag uban, hangtud sa katapusan, sakit nga pamation ug pamaladungon, nga ato lang gisayangan ang mga hinaguan dili ba nga ikaw bisan unsay mahitabo dili man gyud unta kita dapat nga magkalagyo nisaad paka nga muabot gyud lagi kita ug anibersaryo? dili ba nga ikaw sa ginoo akoa man nga gipangayo pero karun nganung ang pagbiya na kanako mao naman ang imohang hangyo, nagtuo pa ako nga ang gugma nimo kanako bulontaryo ug dili lang diliryo, mga gibati ko karun ga sagul sagol, adunay kalipay , kasakit ug naapoy kaguol,, pero bisan kausa wala ako gabagulbol ug gabasol, siguro sakto na ang gamay nga higayon na ikaw sa kinabuhi ko nagpaduol, buhian ko naba ang tanan natong gihuptan? kalimtan naba tika ug dili na gyud hisgutan? dawaton nalang ba nako nga kanimo dili gyud ko angayan? imo naba akong biyaan tungod lang kay naa ako'y apan? o naana bakay lain napili ug imoha nako nga ilisdan? magkita nalang siguro ug balik didto na sa ikaduhang kalibutan, isaad ko nga dili ug dili tika hikalimtan didto sa ikaduhang kalibutan ikaw akoa nga atangan. kay didto ang gugma nato wala nay katapusan
Continue reading...
37
Nidag.um napod ang kalangitan, Nanagan na ang mga katawhan, mga katigulangan ug kabatan-onan, Nagpangita na sila ug kapasilungan, Mubundak napud ang kusog na uwan, Mabasa' nasad ang mga kadalanan, Nanirado na ang mga baligyaanan, Kanselado na pud ang mga kalihokan, Samtang ako ania ra amoang pinuy.anan, Kanunay nga gahandum sa atong nasugatan, Nagpangutana, nganung wala naka sa akong kiliran, Unsa man gyud ang hinundnan ug naingnan, Nganung sa gugma mo ako imong gihikawan, Unsa man gyud ang imong basihan? Dili ba diay ko angay na hatagan? Hangtud nalang gyud ba ko sa handurawan? Tinuod nga sa gugma sa ginikanan wala ko gihikawan, Unsaon taman kining kasing kasing ikaw ang kinahanglan, Bisan pag dli ni para sa imong kaayuhan, Nasayud ko nga wala koy kadungganan, kay matud pa sa uban dle kuno ko kasaligan, Para mahimo kong usa sa imong mapilian, Wala na gyud ba kini kalambuan? Nangandoy lang gihanpon ko na kita mag.uban, Nga unta puhon makig ila ila sa imong ginikanan, Bisan nasayod kong wala na gyuy katumanan, Kay ako usa man lang ka tawng walay hinungdan, Usa ka taw nga matud pa,"sa kinabuhi walay padulngan", Pero bisan in-ani ang permi nakong madunggan, Kanunaay gihapon kong mangandoy ug kalampusan, Bahala na ug puhon dli ko ma kwartahan, Basta ang importante ikaw akong maangkon ug mahagkan, Kung ako Mahimong usa ka taw nga gamhanan, Magbuhat ako ug mga butang nga kahibulungan, Usbon nako ang dagan niining kalibutan, Tapigan ko ang mga buwan ug mga kabituonan, Akong Hupingon ang mga panghitabo na dle ko masakitan , Akong kining hupingon hangtud tika makitan-an, Kung ako mawagtang man gani pananglitan, Dili ko maguol kay ikaw ra gihapon akong mapalgan, Unya sa kung kitang duha mag kita' na man, Pahunungon ko ang oras sa kailbutan, Nga ang usa'g-usa ra atong mamatikdan, Ibalik ko ang kahayag sa buwan ug mga kabituonan, Magsayaw sayaw kita sa kawanangan, Ubanan sa kahayag sa mga bituon ug buwan, Dli na gyud mahitabong muuwan, kay mga panganod akoang tapigan, Buhaton ko kining tanan, Para lang ikaw akoang makauban, Akoang mahalon ug panggaon hangtud sa lubnganan, Para kanako mao na kini tinud-anay kalampusan,
0
Jul 17, 2019
Jul 17, 2019 at 3:04 PM UTC
Hangtud sa lubnganan
Nidag.um napod ang kalangitan, Nanagan na ang mga katawhan, mga katigulangan ug kabatan-onan, Nagpangita na sila ug kapasilungan, Mubundak napud ang kusog na uwan, Mabasa' nasad ang mga kadalanan, Nanirado na ang mga baligyaanan, Kanselado na pud ang mga kalihokan, Samtang ako ania ra amoang pinuy.anan, Kanunay nga gahandum sa atong nasugatan, Nagpangutana, nganung wala naka sa akong kiliran, Unsa man gyud ang hinundnan ug naingnan, Nganung sa gugma mo ako imong gihikawan, Unsa man gyud ang imong basihan? Dili ba diay ko angay na hatagan? Hangtud nalang gyud ba ko sa handurawan? Tinuod nga sa gugma sa ginikanan wala ko gihikawan, Unsaon taman kining kasing kasing ikaw ang kinahanglan, Bisan pag dli ni para sa imong kaayuhan, Nasayud ko nga wala koy kadungganan, kay matud pa sa uban dle kuno ko kasaligan, Para mahimo kong usa sa imong mapilian, Wala na gyud ba kini kalambuan? Nangandoy lang gihanpon ko na kita mag.uban, Nga unta puhon makig ila ila sa imong ginikanan, Bisan nasayod kong wala na gyuy katumanan, Kay ako usa man lang ka tawng walay hinungdan, Usa ka taw nga matud pa,"sa kinabuhi walay padulngan", Pero bisan in-ani ang permi nakong madunggan, Kanunaay gihapon kong mangandoy ug kalampusan, Bahala na ug puhon dli ko ma kwartahan, Basta ang importante ikaw akong maangkon ug mahagkan, Kung ako Mahimong usa ka taw nga gamhanan, Magbuhat ako ug mga butang nga kahibulungan, Usbon nako ang dagan niining kalibutan, Tapigan ko ang mga buwan ug mga kabituonan, Akong Hupingon ang mga panghitabo na dle ko masakitan , Akong kining hupingon hangtud tika makitan-an, Kung ako mawagtang man gani pananglitan, Dili ko maguol kay ikaw ra gihapon akong mapalgan, Unya sa kung kitang duha mag kita' na man, Pahunungon ko ang oras sa kailbutan, Nga ang usa'g-usa ra atong mamatikdan, Ibalik ko ang kahayag sa buwan ug mga kabituonan, Magsayaw sayaw kita sa kawanangan, Ubanan sa kahayag sa mga bituon ug buwan, Dli na gyud mahitabong muuwan, kay mga panganod akoang tapigan, Buhaton ko kining tanan, Para lang ikaw akoang makauban, Akoang mahalon ug panggaon hangtud sa lubnganan, Para kanako mao na kini tinud-anay kalampusan,
Continue reading...
52
Hoy paminawa kini akong gisulat, Nag inusarang tambal ni sa dughan **** sige'g hilak, kasakit na imong gibati, mukalit ra'g kawala, mukatawa ka'g taman, hangtuds mawagtangan ka'g dila. Kining ang tambal na  'di kailangan ug reseta, paminaw kanako, 'di jud siya ang para imoha, apan wa jud nimo damha, gipaagi raka ug bisag unsa, gidulaan ug mga dula ug gibuta-buta.
0
Sep 20, 2019
Sep 20, 2019 at 12:11 PM UTC
Tambal Na Makapukaw
Inderalaya, 27 Agustus 2014 Seorang gadis kebingungan di antara kerumunan orang dewasa yang asyik menikmati pesta dansa yang diadakan penguasanya Matanya biru terang, namun jauh di lubuk hatinya, ia begitu kelam Seorang yatim yang ditinggalkan ibundanya tuk melayani pria yang bukan pasangannya Gadis itu terpaku, hanya sendiri di tengah-tengah manusia lain berdansa berpasangan Namun dia hanya sendirian Musik telah terlalu lama menyeberangi gendang telinganya Otot-otot di kepalanya mulai berontak tuk membuat gadis itu pergi meninggalkan tempat ia berada Namun ia hanya diam, matanya memancar sorot sangat kebingungan Pikirannya terbang jauh menelusuri kenangan saat ia masih balita dibawa Ayahnya pergi ke taman paling indah di negaranya Dentuman keras kaki-kaki manusia yang masih berdansa tanpa lelah dan tanpa jeda Menyadarkan sekali lagi bahwa gadis itu masih sendirian Kaki gadis itu serasa tak mampu lagi tuk melangkah Maka ia mulai membuat gerakan tak berarti pada kedua tangannya. ke kanan dan ke kiri, mengitari tubuhnya Semakin lama gerakan tangannya semakin cepat dan kini gadis itu menari pada akhirnya Sekali lagi, ia menari sendiri, berputar-putar bagai roda yang diputar pedal sepeda Kini semakin cepat gadis itu berputar-putar Semakin cepat Semakin cepat Semakin makin cepat Gadis itu menutup matanya, ia bahkan dapat merasakan detakan jantungnya Ia memutar makin cepat dan sangat cepat Sampai akhirnya di antara putaran yang cepat itu, ia berteriak AAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAARRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRGGGGGGGGGGGGGHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHH Ia kemudian terjatuh di pelukan Ayahnya Sang Ayah yang telah lama pergi meninggalkannya Sang Ayah kini kembali, namun tiada satupun manusia di sana menyadari kehadirannya Pesta dansa terhenti dan semua pasang mata tertuju pada pemandangan tak biasa di tengah-tengah mereka Sang Gadis sedang berdansa dengan Ayahnya Suasana menjadi hening, hentak kaki manusia yang sedang berdansa kini benar-benar sunyi Oh kelamnya hidup ini
0
Aug 27, 2014
Aug 27, 2014 at 12:43 AM UTC
Berdansa Lagu Sedih
Inderalaya, 27 Agustus 2014 Seorang gadis kebingungan di antara kerumunan orang dewasa yang asyik menikmati pesta dansa yang diadakan penguasanya Matanya biru terang, namun jauh di lubuk hatinya, ia begitu kelam Seorang yatim yang ditinggalkan ibundanya tuk melayani pria yang bukan pasangannya Gadis itu terpaku, hanya sendiri di tengah-tengah manusia lain berdansa berpasangan Namun dia hanya sendirian Musik telah terlalu lama menyeberangi gendang telinganya Otot-otot di kepalanya mulai berontak tuk membuat gadis itu pergi meninggalkan tempat ia berada Namun ia hanya diam, matanya memancar sorot sangat kebingungan Pikirannya terbang jauh menelusuri kenangan saat ia masih balita dibawa Ayahnya pergi ke taman paling indah di negaranya Dentuman keras kaki-kaki manusia yang masih berdansa tanpa lelah dan tanpa jeda Menyadarkan sekali lagi bahwa gadis itu masih sendirian Kaki gadis itu serasa tak mampu lagi tuk melangkah Maka ia mulai membuat gerakan tak berarti pada kedua tangannya. ke kanan dan ke kiri, mengitari tubuhnya Semakin lama gerakan tangannya semakin cepat dan kini gadis itu menari pada akhirnya Sekali lagi, ia menari sendiri, berputar-putar bagai roda yang diputar pedal sepeda Kini semakin cepat gadis itu berputar-putar Semakin cepat Semakin cepat Semakin makin cepat Gadis itu menutup matanya, ia bahkan dapat merasakan detakan jantungnya Ia memutar makin cepat dan sangat cepat Sampai akhirnya di antara putaran yang cepat itu, ia berteriak AAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAARRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRGGGGGGGGGGGGGHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHH Ia kemudian terjatuh di pelukan Ayahnya Sang Ayah yang telah lama pergi meninggalkannya Sang Ayah kini kembali, namun tiada satupun manusia di sana menyadari kehadirannya Pesta dansa terhenti dan semua pasang mata tertuju pada pemandangan tak biasa di tengah-tengah mereka Sang Gadis sedang berdansa dengan Ayahnya Suasana menjadi hening, hentak kaki manusia yang sedang berdansa kini benar-benar sunyi Oh kelamnya hidup ini
Continue reading...
31
Ang akong gugma , tam is pa sa dugos Daghay sustansiya lami pa ang lasa Murag bulan bisan layo, imong makit-an Bisan layo imong mabatian, Nga sa akong dughan walay laing sulod, Imo rang ngalan, Gihigugma tika ug taman hangtud Sa kahangturan.
0
Jul 19, 2019
Jul 19, 2019 at 11:11 PM UTC
GUGMA
Palembang. 24 Desember 2011 Ku panggil namamu Kamu ucapkan Selamat Tinggal! Aku raih tanganmu Kamu terus berjalan melepaskan genggamanku Aku menghampirimu di bangku taman Kamu beranjak pergi tanpa sepatah kata Ku bawakan buku favorit mu di perpustakaan Kamu malah membeli buku yang sama Kamu bagaikan kenyataan di masa depan Sungguh tak sanggup aku tuk menebakmu Tak mampu aku memenuhi semua kebutuhanmu Kamu pun tak pernah angkat bicara Apa mau mu? Aku terjatuh, kamu diam saja Apa yang ada di pikiranmu? Aku bicara, kamu memalingkan wajah Aku sakit, kamu tak tahu Aku menjauh, kamu mengejarku Aku menghilang, kamu mencariku Oh sayang, aku tak tahu apa mau mu
0
Dec 30, 2011
Dec 30, 2011 at 7:47 AM UTC
Apa Mau Mu
"Cahaya redup itu umpama semesta alam." birunya naungan langit fajar ketika tetes embun hadir di atas permukaan daun pada hari itu kau berujar "Pernahkah kamu tahu bahwa gelapnya mengisahkan beribu kisah?" yang ada suaraku bungkam oleh pertanyaanmu gaungnya terngiang mengisi sudut hampa telingaku sebuah kubus berisi ruang kosong tak beraksara ada sorot matamu yang terjebak di dalamnya "Pernahkah kamu sentuh sisi gelap yang bersembunyi itu?" pernah taman kecil berisi bunga warna-warni dalam suaramu yang sepi kusam, kota lama yang redup di tengah peradaban kuperhatikan rambut ikal panjangmu menjilati tengkukmu sambil disiuli angin yang bernyanyi pelan, begitu tenang "Atau yang tidak sengaja kamu sembunyikan?" "Ralat, yang sengaja kamu sembunyikan." matamu mengerling menerawang memandang langit Juni apa lagi yang kamu dambakan dari gelap pada pagi secerah ini? "Cahaya redup umpama semesta alam, gelapnya mengibarkan beribu ilham." jemarimu cepat berdansa dengan senar begitu cermat ingat pertama kali dua pasang mata sendu ini berkenalan dalam gelap dalam redup lahir melodrama di tengah rintik tangisan langit bulan kedua "Gelapnya mengibarkan seribu ilham. Gelapnya mendatangkan pelangi di tengah tulisan dalam buku kelabuku." diremasnya jemariku, lalu tenggelam dalam beribu rasa bunga-bunga merekah membentangkan senyum sang surya apa lagi yang kudambakan dari gelap pada pagi secerah ini? satu pertanyaan kubisikkan untuk langit biru pada bulan Juni apakah hadirku sudah cukup bagi hari-hari gelapmu? lalu, jemarimu meremas jemariku lebih keras seolah tak pernah ingin lepas.
0
Oct 2, 2017
Oct 2, 2017 at 8:53 AM UTC
ada gelap, redup, lalu apa?
"Cahaya redup itu umpama semesta alam." birunya naungan langit fajar ketika tetes embun hadir di atas permukaan daun pada hari itu kau berujar "Pernahkah kamu tahu bahwa gelapnya mengisahkan beribu kisah?" yang ada suaraku bungkam oleh pertanyaanmu gaungnya terngiang mengisi sudut hampa telingaku sebuah kubus berisi ruang kosong tak beraksara ada sorot matamu yang terjebak di dalamnya "Pernahkah kamu sentuh sisi gelap yang bersembunyi itu?" pernah taman kecil berisi bunga warna-warni dalam suaramu yang sepi kusam, kota lama yang redup di tengah peradaban kuperhatikan rambut ikal panjangmu menjilati tengkukmu sambil disiuli angin yang bernyanyi pelan, begitu tenang "Atau yang tidak sengaja kamu sembunyikan?" "Ralat, yang sengaja kamu sembunyikan." matamu mengerling menerawang memandang langit Juni apa lagi yang kamu dambakan dari gelap pada pagi secerah ini? "Cahaya redup umpama semesta alam, gelapnya mengibarkan beribu ilham." jemarimu cepat berdansa dengan senar begitu cermat ingat pertama kali dua pasang mata sendu ini berkenalan dalam gelap dalam redup lahir melodrama di tengah rintik tangisan langit bulan kedua "Gelapnya mengibarkan seribu ilham. Gelapnya mendatangkan pelangi di tengah tulisan dalam buku kelabuku." diremasnya jemariku, lalu tenggelam dalam beribu rasa bunga-bunga merekah membentangkan senyum sang surya apa lagi yang kudambakan dari gelap pada pagi secerah ini? satu pertanyaan kubisikkan untuk langit biru pada bulan Juni apakah hadirku sudah cukup bagi hari-hari gelapmu? lalu, jemarimu meremas jemariku lebih keras seolah tak pernah ingin lepas.
Continue reading...
31
pukul empat sore tadi seorang pria tua penuh keriput diwajahnya pergi melangkahkan kaki rentanya keluar dari pondok jati tempat semalam ia terlelap lengkap dengan pakaian rapih kebesarannya, sepatu boot dan tak lupa topi baret miliknya diambilnya sepeda jengki bercat kusam dengan sedikit bercak karat pada besi besinya yang disandarkan oleh empunya pada pagar kayu depan pondok digiringlah sang sepeda jengki menuju jalan sambil melangkah menuju tempat tujuannya selang beberapa saat, ia tunggangi sepeda jengki itu ia kayuh sambil berpeluh pada dahi sampai ke tubuh berbulir menetes tak ada ragu lirih ia dendangkan lagu yang telah ia hafal selama hidupnya saat ia masih muda yang dapat memacu semangatnya dulu saat akan hendak pergi berperang bersama kawan-kawannya dulu sesampainya ia di Jalan Kusumanegara di depan taman berpagar tembok putih di-remnya sepeda jengki kusam itu tepat di tepi seorang wanita yang sudah terduduk rapi menggelar dagangannya "Saya beli kembangmu, cukup lima ribu saja." itu katanya sang wanita penjual lekas membungkuskan permintaannya dengan senyum dibibir sembari memberikan bungkusan kembang kepada pria bersepeda jengki itu, ia lalu bertanya "Kalau boleh saya tahu, untuk siapa kembang ini Bapak beli?" ujarnya santun hormat sang pria bersepeda jengki terdiam, ia lalu tertawa kecil tawa khas seorang di usia senjanya "Saya mau jenguk kawan seperjuangan saya, hari ini 20 Desember, tepatnya 68 tahun yang lalu, ia berpamitan ingin menuju dunia Qadim milikNya saat kami sedang berjuang untuk Negara" jawabnya Pria bersepeda jengki itu lalu undur diri, dititipkannya sepeda tua miliknya pada sang wanita penjual kembang, ia lalu berjalan kaki memasuki gerbang tembok bercat putih bertuliskan Taman Makam Pahlawan Kusumanegara Daerah Istimewa Yogyakarta dengan langkah mantap dan juga senyum mengembang di wajah keriputnya " Assalamu'alaikum, Aku njaluk sepuro yo Di Mas, Kepriye kabarmu? Ayo gek tak ceritani kabar Indonesia saiki! "
0
Sep 23, 2016
Sep 23, 2016 at 12:19 PM UTC
Sepenggal Cerita 68 tahun
pukul empat sore tadi seorang pria tua penuh keriput diwajahnya pergi melangkahkan kaki rentanya keluar dari pondok jati tempat semalam ia terlelap lengkap dengan pakaian rapih kebesarannya, sepatu boot dan tak lupa topi baret miliknya diambilnya sepeda jengki bercat kusam dengan sedikit bercak karat pada besi besinya yang disandarkan oleh empunya pada pagar kayu depan pondok digiringlah sang sepeda jengki menuju jalan sambil melangkah menuju tempat tujuannya selang beberapa saat, ia tunggangi sepeda jengki itu ia kayuh sambil berpeluh pada dahi sampai ke tubuh berbulir menetes tak ada ragu lirih ia dendangkan lagu yang telah ia hafal selama hidupnya saat ia masih muda yang dapat memacu semangatnya dulu saat akan hendak pergi berperang bersama kawan-kawannya dulu sesampainya ia di Jalan Kusumanegara di depan taman berpagar tembok putih di-remnya sepeda jengki kusam itu tepat di tepi seorang wanita yang sudah terduduk rapi menggelar dagangannya "Saya beli kembangmu, cukup lima ribu saja." itu katanya sang wanita penjual lekas membungkuskan permintaannya dengan senyum dibibir sembari memberikan bungkusan kembang kepada pria bersepeda jengki itu, ia lalu bertanya "Kalau boleh saya tahu, untuk siapa kembang ini Bapak beli?" ujarnya santun hormat sang pria bersepeda jengki terdiam, ia lalu tertawa kecil tawa khas seorang di usia senjanya "Saya mau jenguk kawan seperjuangan saya, hari ini 20 Desember, tepatnya 68 tahun yang lalu, ia berpamitan ingin menuju dunia Qadim milikNya saat kami sedang berjuang untuk Negara" jawabnya Pria bersepeda jengki itu lalu undur diri, dititipkannya sepeda tua miliknya pada sang wanita penjual kembang, ia lalu berjalan kaki memasuki gerbang tembok bercat putih bertuliskan Taman Makam Pahlawan Kusumanegara Daerah Istimewa Yogyakarta dengan langkah mantap dan juga senyum mengembang di wajah keriputnya " Assalamu'alaikum, Aku njaluk sepuro yo Di Mas, Kepriye kabarmu? Ayo gek tak ceritani kabar Indonesia saiki! "
Continue reading...
35
Kala malam tampakkan luka Terlapis kasih, beringsut malu Ia terbakar gugur lebur Dan tidak termaafkan Sesap tangismu sendiri, Relung jiwa telah berkeluh Sembahyang doakan maut Akan pilu cinta dursilamu Dengarlah tembang petaka Perlahan menggoda luhur Gapai lika-liku serapahnya Dan kenakan sebagai selambu senja kini Jika malaikat merasuk pada Sekuntum bunga di pelupuk mata Rimba ruak ini tak akan lebih Besar dibanding seuntai rindu durjana Maka dengan itu, Akan kuajak berpesta pora Sedu-sedan iblismu Di taman mahakama bersimbah dosa Lepaskan genggaman tangan itu Dari lentera di sunyi gulita Karena sinarnya yang rupawan Telah meleleh dalam lumrah darah getir Ikutlah denganku, Kita kan menari semalam suntuk Sampai yang tercium dalam hati Hanya bau anyir perpisahan
0
Nov 24, 2015
Nov 24, 2015 at 9:07 AM UTC
Despondensa Amoris
Siya ang nagahatag ug kahayag aron ako 'di mag-inusara ug masaag. sa mga malangitngiton kong mga dalan andam niyang saw-on ang tanan gikan sa'kong pagkabut-an paubos sa'kong pagkakiatan. Sa masubo niyang kahimtang nga magtrabaho ug taman para lang mahapsay ang tulog namong tanan. Ug mahitungod kini tanan sa pinalangga kong amahan.
0
Jun 20, 2020
Jun 20, 2020 at 10:17 PM UTC
Bok Bok Bok!! Ang Tingog sa Manok
Di perjalanan yang kau dan aku tempuh Mencari makna tentang kata kita Di tengah semarak laskar kuning menggemuruh Romantika ganjil antara dua pasang mata Masih banyak petualangan yang menanti Ekspedisi kupu-kupu atau jelajah taman satwa Di atas bis ini kau dan aku temukan teman sejati Layaknya anak kecil, bersama tertawa Bait-bait ini mungkin tak mengandung arti Bagi mereka yang tak pernah mengalami Baik-baik kau simpan rahasia ini dalam hati Begitupun aku, jauh di selubuk memori
0
Jul 22, 2014
Jul 22, 2014 at 11:45 AM UTC
B.I.S
Basah, ku lihat pipimu. Katanya kau kelelahan, Tapi yang ku lihat bukan keringat. Kata nenekku, itu air mata, Karena matamu merah. Mana mungkin, kau berkeringat dengan mata merah dan sedikit bengkak? Lusuh, ku lihat mukamu. Katanya kau tak menyentuh air seharian. Debu yang kemarin kau dapatkan ketika menjemputku di Taman Kota masih menempel, katamu. Lusuhmu bukan karena debu, Kata Ibuku, itu karena lapar. Ternyata kau sudah berhenti makan, Sejak dua hari sebelum kita bertemu. Kenapa memang? Memang aku tidak berhak tahu kalau kau sedang tidak baik saja? Alih-alih kau tidak ingin menambah bebanku, Kau selalu mengatakan kalimat-kalimat yang tidak benar adanya. Kenapa memang? Memang aku tidak berhak untuk paling tidak, membuat mu merasa lebih baik? Ah benar saja, Aku kan tidak pernah mampu, Sebab, siapa aku? Hanya tempat pelampiasan nafsu.
0
Nov 30, 2020
Nov 30, 2020 at 12:46 AM UTC
Salatiga
Hiruk-pikuk menjual dirinya Pada hening yang mengekang Ia mulai merindukan Wujudnya Diam-diam, Diintipnya cermin Yang tergeletak di ujung Taman bunga Sudah sebagian layu, Tua, takhayul, dan Ngeri, Tapi di sanalah satu-satunya tempat Di mana perwujudan Berani menampakkan diri sejujur-jujurnya Maka dipanjatkannya Beribu pekikan isyarat namanya: Hiruk-pikuk Ramai Gegap-gempita Gelegar. Dan diintipnya cermin itu Dilihatnya wujudnya: Masih tiada. Ia telah dihilangkan. Hanya ada bising Yang terus bergulir. Kau tahu dirimu Adalah keberisikan, Siapa suruh menjual diri pada hening?
0
Jun 23, 2016
Jun 23, 2016 at 8:22 AM UTC
Kesalahanmu: Berserah Diri
Kala malam sudah semakin gelap Sinar bintang mulai berbinar Kepala terangkat membelalak langit yang kian lungai berkedip kedip Ada malam yang aku rasa masih terang karena lampu taman Gelap masih sembunyi berselisih paham dengan cahaya listrik Ada senja juga yang kadang sulit kutemukan Jujur saja, sangat langka akhir akhir ini Sungguh jarang aku melihat jingganya yang begitu matang bergelora bersama langit Begitu indah Ada juga pagi yang aku bayangkan udara bersih dan putih Namun, kau tahu bukan. Sudah ada asap yang bermunculan berselih juga dengan kabut Aku juga berfikir itu kabut Nyatanya asap sampah pinggir jalan Sunggu pilu.. Jadi, apa yang bisa kamu bayangkan dari pengandaian itu? Tidak semua hal yang katanya begitu akan jadi begitu Tidak semua tanya akan dijawab benar Tidak semua hal yang kau bayangkan sesuai ekspetasi dan bayanganmu Setinggi galaksi bima saktipun kau bermimpi jika memangtuhan tidak mengiyakan Ya.. sudah Apa boleh buat Cari Cari pertanyaan yang lain yang mampu dijawab Yang tak akan membuatmu kecewa Yang bisa kau perlihatkan Yang bisa kau puja (Santunan malam selasa)
0
Aug 20, 2018
Aug 20, 2018 at 12:07 PM UTC
Bagaimana kalau..
Gadis kecil berpipi bulat senang menari di taman. Kadang sendiri, kadang bersama kawan. Suatu hari gadis kecil berpipi bulat bertemu seekor singa. "Jangan dekati dia! Dia sedang terluka!" Teriak seorang teman. Gadis kecil berpipi bulat memperhatikan Raja Hutan. Luka bekas sayatan menganga lebar di dada. Ia bermandikan darah dan air mata. Gadis kecil berpipi bulat terkesima. "Tuan Singa, Tuan Singa! Siapa yang melukai anda?" Tanya gadis kecil berpipi bulat penasaran. Seekor singa dengan bulu kecokelatan lebat sekilas mendongak, lalu kembali tergolek lemas. Sekilas bola cokelat mengintip dibalik mata sipitnya. "Tuan Singa, Tuan Singa ! Apa anda kesepian atau ingin mencari mangsa ?" Tanya gadis kecil berpipi bulat penasaran. Ia terpesona dan ingin mengobati Raja Hutan. Tapi bisa saja ia disantap sekali lahap. Gadis kecil berpipi bulat tetap tidak beranjak.                   Semoga gadis kecil berpipi bulat tidak dalam bahaya. [Jakarta, 17 Juni 2019.] _________ Gadis kecil berpipi bulat menemani Tuan Singa bercerita. Seekor betina pernah singgah dan mempermainkan luka. Tuan Singa pandai bersandiwara! Sesekali tertawa di selipan duka. Gadis kecil berpipi bulat melihat. Gadis kecil berpipi bulat menemani Tuan Singa bercerita. Tuan Singa pernah kesepian dan ketakutan. Takut menengok ke belakang dan diterkam dosa. Seekor raja hutan meninggalkan banyak korban, pun selamatkan diri sendiri ia lupa. Gadis kecil berpipi bulat terdiam. "Semudah itu manusia mati dan semudah itu manusia hidup." Dongeng Tuan Singa. Si Raja Hutan lelah, dan mulai menyanyikan lagu "Bangunkan Aku ketika September Usai" dari Hari Hijau. Gadis kecil berpipi bulat menikmati senandung minor luka pengantar tidur. "Tuan Singa, aku mengantuk. Tapi izinkan aku menemani tuan sampai tuan tidak butuh aku lagi, ya. Selamat tidur dan bermimpi. Semoga mimpi malam ini indah." Ucap Gadis kecil berpipi bulat sebelum pulas. [ Jakarta, 22 Juni 2019 ] —— Gadis kecil berpipi bulat sudah terjebak. Gawat. Raja hutan mempermainkan teka-tekinya. Gadis kecil berpipi bulat sibuk mengobati hingga lupa ia pun melukai diri sendiri. “Tuan singa. Tuan singa. Apa yang tuan inginkan? Sebuah hati lagi, atau aku beranjak pergi?” [5 Agustus 2019] —— Raja Singa sedang terluka. Ia gelisah. Tapi gadis kecil berpipi bulat tidak bisa mengobati. Atau, bukan dia, yang sang raja cari ? [19 September 2019] ____ Cukup. Waktunya telah tiba. Gadis kecil berpipi bulat harus pergi. Semoga kamu bisa tidur. [04 Oktober 2019]
0
Jun 18, 2019
Jun 18, 2019 at 11:16 AM UTC
Buku Harian Gadis Kecil Berpipi Bulat
Gadis kecil berpipi bulat senang menari di taman. Kadang sendiri, kadang bersama kawan. Suatu hari gadis kecil berpipi bulat bertemu seekor singa. "Jangan dekati dia! Dia sedang terluka!" Teriak seorang teman. Gadis kecil berpipi bulat memperhatikan Raja Hutan. Luka bekas sayatan menganga lebar di dada. Ia bermandikan darah dan air mata. Gadis kecil berpipi bulat terkesima. "Tuan Singa, Tuan Singa! Siapa yang melukai anda?" Tanya gadis kecil berpipi bulat penasaran. Seekor singa dengan bulu kecokelatan lebat sekilas mendongak, lalu kembali tergolek lemas. Sekilas bola cokelat mengintip dibalik mata sipitnya. "Tuan Singa, Tuan Singa ! Apa anda kesepian atau ingin mencari mangsa ?" Tanya gadis kecil berpipi bulat penasaran. Ia terpesona dan ingin mengobati Raja Hutan. Tapi bisa saja ia disantap sekali lahap. Gadis kecil berpipi bulat tetap tidak beranjak.                   Semoga gadis kecil berpipi bulat tidak dalam bahaya. [Jakarta, 17 Juni 2019.] _________ Gadis kecil berpipi bulat menemani Tuan Singa bercerita. Seekor betina pernah singgah dan mempermainkan luka. Tuan Singa pandai bersandiwara! Sesekali tertawa di selipan duka. Gadis kecil berpipi bulat melihat. Gadis kecil berpipi bulat menemani Tuan Singa bercerita. Tuan Singa pernah kesepian dan ketakutan. Takut menengok ke belakang dan diterkam dosa. Seekor raja hutan meninggalkan banyak korban, pun selamatkan diri sendiri ia lupa. Gadis kecil berpipi bulat terdiam. "Semudah itu manusia mati dan semudah itu manusia hidup." Dongeng Tuan Singa. Si Raja Hutan lelah, dan mulai menyanyikan lagu "Bangunkan Aku ketika September Usai" dari Hari Hijau. Gadis kecil berpipi bulat menikmati senandung minor luka pengantar tidur. "Tuan Singa, aku mengantuk. Tapi izinkan aku menemani tuan sampai tuan tidak butuh aku lagi, ya. Selamat tidur dan bermimpi. Semoga mimpi malam ini indah." Ucap Gadis kecil berpipi bulat sebelum pulas. [ Jakarta, 22 Juni 2019 ] —— Gadis kecil berpipi bulat sudah terjebak. Gawat. Raja hutan mempermainkan teka-tekinya. Gadis kecil berpipi bulat sibuk mengobati hingga lupa ia pun melukai diri sendiri. “Tuan singa. Tuan singa. Apa yang tuan inginkan? Sebuah hati lagi, atau aku beranjak pergi?” [5 Agustus 2019] —— Raja Singa sedang terluka. Ia gelisah. Tapi gadis kecil berpipi bulat tidak bisa mengobati. Atau, bukan dia, yang sang raja cari ? [19 September 2019] ____ Cukup. Waktunya telah tiba. Gadis kecil berpipi bulat harus pergi. Semoga kamu bisa tidur. [04 Oktober 2019]
Continue reading...
58
Tawa renyahmu di sela-sela bisikan lembut Menghangatkan malam yang dingin Ingin kumiliki sepasang sayap di belakang pundakku Agar bisa kubawa tubuhku ke hadapanmu, kapanpun kau katakan rindu Kupasrahkan seluruh ragaku atas senyummu yang menyihir Kurelakan setiap jengkal kata yang kuucapkan, setiap detik yang kulewatkan, setiap nafas yang kuhembuskan, setiap detak dari jantungku, Untuk kau kuasai Malam-malam yang membelaiku dengan lembut Memberiku alasan untuk terlelap dengan nyaman Namun kau datang meretas mimpiku Suaramu selembut angin memetik dedaunan musim gugur, menggema dalam kepalaku Senyummu semanis madu mengaliri relung-relung hatiku Sentuhanmu sedahsyat guntur menggelegar Memaksaku terbangun seketika dan menyadari Kaulah mimpi yang tak ingin kusudahi Kau menumbuhkan taman bunga di tengah padang pasirku Kau memaksa bulan muncul di saat pagi hariku Kau memutar badai pada lautku yang tenang Kau memancing senyum saat hari-hari kelam Kau bara apiku yang terus meradang Kau kicau merdu yang menyambut sejuknya pagi Kau bintang-bintang yang menutup dinginnya malam Kau cinta yang mengisi hatiku hingga memerah
0
Aug 28, 2018
Aug 28, 2018 at 9:26 AM UTC
Mimpi Yang Tak Ingin Kusudahi
Sore hari setelah hujan reda. Temanku mengajak keliling Surabaya. Dia menyetir mobilnya yang usang. Melewati jalanan kota yang ramai. Kami melewati beberapa restoran Amerika. Mc D , KFC , Burger King dan Pizza Hut. Semuanya tampak ramai dipenuhi orang. orang orang itu masih tetap makan di sana. Tanpa peduli dunia sedang memboikot. Lalu kami berhenti di minimarket. Temanku ingin membeli rokok dan jus buah. Tapi di dalam ada banyak orang berbelanja. Membeli produk produk P&G , Nestle , Mondelez dan Unilever. Tanpa peduli dunia sedang memboikot. Tak jauh dari minimarket ada taman bunga. Kami nongkrong sebentar sambil merokok. Ada banyak juga orang yang sedang nongkrong. Sambil meminum Coca Cola atau Pepsi. Tanpa peduli dunia sedang memboikot. Kami merasa heran dengan semua orang. Apakah mereka tidak tahu atau tidak mau tahu ?!.. Bahwa produk produk Barat yang mereka konsumsi. Berlumuran darah dan bercampur serpihan tubuh. Orang orang dan anak anak Gaza. October 2024 Alvian Eleven
0
Dec 9, 2024
Dec 9, 2024 at 1:33 PM UTC
TANPA PEDULI DUNIA SEDANG MEMBOIKOT
biarkan saja membekas kalau memang ia murni; sejati jangan dipagari buat apa repot-repot? "aku yang bunuh", ujarmu tapi selalu kau cari ia yang bersalah kau tak pahat tumbuh; tak juga lukis mekar tanggalkan permainanmu seolah-olah Tuhan lupa kah tuan pernah belajar melangkah saat ibu membawamu ke gurun? tanpa se-utas pun hak memilih bahwa taman adalah cita-citamu — a
0
Apr 16, 2020
Apr 16, 2020 at 12:03 PM UTC
di antara
Sejenak kita tunda laju lalu-lalang kendaraan yang kebingungan di kota kecil yang mulai penuh sesak. Menghentikan bising suara mesin di kepala. Memejamkan mata dari keriuhan yang rumit dalam saku. Menggantung gaun-gaun yang telah lama tak kita baringkan. Barangkali kita terlalu sibuk melupakan. Terlalu berusaha menjauh dari diri sendiri. Mungkin kita ini tak pernah tersesat pada dunia yang menyesatkan siapa saja. Tersedak tawa oleh lelucon yang mencekik mimpi-mimpi. Kita terus berlari tanpa tahu arah, kebingungan dan gelisah. Seperti kereta kuda di taman bermain yang sepi pengunjung. Kita terus saja berbicara tanpa pernah merasa. Seperti suara klakson yang meraung-raung di kota yang semakin sibuk. Kita terlalu berapi-api memperdebatkan apa saja. Terus berteriak dan terbakar. Terlalu sering menertawai, tanpa tahu lelucon sesungguhnya. Tanpa tahu upacara kematian telah dipersiapkan di akhir tawa.
0
Aug 1, 2020
Aug 1, 2020 at 12:21 AM UTC
Undangan Pesta Untuk Orang-Orang Kesepian.