"tagtuyo" poems - Hello Poetry

totoo and sinasabi nila na sa segundong mawalan ka ng pakialam sa mundo ay bigla nalang itong magpapakita ng pakialam sayo na sa oras na maglaho sa iyong pansin ang tagtuyo biglaan nalang iiyak ang mga ulap para sayo na sa sandaling binitawan mo ang kamay ng gusto ng makawala darating ang ibang kamay na hahawak muli nito ng mas mahigpit, totoo ang sinasabi nila tila mahirap lang maniwala sa sabi-sabi, sa haka-haka dahil hindi nga naman ikaw ang nakatayo sa sapatos nila tiwala tiwala sa pag-angat ng araw na hindi ka nito bibiguin tiwala sa iyong pag-dasal sa mga bituin na kumukuti-kutitap sa gitna ng dilim, ang buwan na sa mga pagkakataong wala ng pag-asa ay kakantahan ka ng may bukas pa, totoo ang sinasabi nila oo darating ang mga araw na bigla ka nalang mapapaiyak sa tuwa, sa lungkot sa paglisan ng taong iniikutan ng buhay mo darating ang mga araw na bigla ka nalang mapapaluhod dahil wala ka ng magawa at wala ka ng matawagan pero tatandaan mo na hindi ka nag-iisa dahil nandito ako, ako ako na kailan ma'y minahal, nagmamahal, at magmamahal sayo kumapit ka lang sa aking kamay sa aking balikat sa aking katawan na kahit ulanan ng pasa at sugat ay ibinibigay ko sayo ng buong buo uulitin ko, totoo ang sinasabi nila na sa gitna ng kawalan sa gitna ng pagsuko sa gitna ng pagbitaw ito mismo ang maghahanap sayo siya mismo ang maghahanap sayo darating at darating ang parte nitong kwento na bubuo sayo at muli nanamang iikot ang iyong mundo pero sa ngayon, sa dito, sa oras na ito habang naghihintay ka pa, ay mali pala, dahil hindi tayo maghihintay at hindi tumigil ang pagtakbo ng oras sa buhay na ito dahil maliwanag pa sa bumbilya ang kamalian ng nakaraan bitawan mo lang at hayaan mo kong isatupad ang aking mga pangako hindi kita iiwanan, tiwala magtiwala ka lang sa huling pagkakataon, uulitin ko, totoo ang sinasabi nila hindi ka nagbubulagbulagan kundi pinagkakatiwalaan mo lang ako ng buong isip at buong puso, ako ako na nagtiwala rin sa Kanya ako na hindi umasa, ngunit humawak sa salita ng aking Ama, ako ito ang tatandaan mo

0

Feb 26, 2016

Feb 26, 2016 at 11:40 AM UTC

reesemeup

Pag-bitaw

totoo and sinasabi nila na sa segundong mawalan ka ng pakialam sa mundo ay bigla nalang itong magpapakita ng pakialam sayo na sa oras na maglaho sa iyong pansin ang tagtuyo biglaan nalang iiyak ang mga ulap para sayo na sa sandaling binitawan mo ang kamay ng gusto ng makawala darating ang ibang kamay na hahawak muli nito ng mas mahigpit, totoo ang sinasabi nila tila mahirap lang maniwala sa sabi-sabi, sa haka-haka dahil hindi nga naman ikaw ang nakatayo sa sapatos nila tiwala tiwala sa pag-angat ng araw na hindi ka nito bibiguin tiwala sa iyong pag-dasal sa mga bituin na kumukuti-kutitap sa gitna ng dilim, ang buwan na sa mga pagkakataong wala ng pag-asa ay kakantahan ka ng may bukas pa, totoo ang sinasabi nila oo darating ang mga araw na bigla ka nalang mapapaiyak sa tuwa, sa lungkot sa paglisan ng taong iniikutan ng buhay mo darating ang mga araw na bigla ka nalang mapapaluhod dahil wala ka ng magawa at wala ka ng matawagan pero tatandaan mo na hindi ka nag-iisa dahil nandito ako, ako ako na kailan ma'y minahal, nagmamahal, at magmamahal sayo kumapit ka lang sa aking kamay sa aking balikat sa aking katawan na kahit ulanan ng pasa at sugat ay ibinibigay ko sayo ng buong buo uulitin ko, totoo ang sinasabi nila na sa gitna ng kawalan sa gitna ng pagsuko sa gitna ng pagbitaw ito mismo ang maghahanap sayo siya mismo ang maghahanap sayo darating at darating ang parte nitong kwento na bubuo sayo at muli nanamang iikot ang iyong mundo pero sa ngayon, sa dito, sa oras na ito habang naghihintay ka pa, ay mali pala, dahil hindi tayo maghihintay at hindi tumigil ang pagtakbo ng oras sa buhay na ito dahil maliwanag pa sa bumbilya ang kamalian ng nakaraan bitawan mo lang at hayaan mo kong isatupad ang aking mga pangako hindi kita iiwanan, tiwala magtiwala ka lang sa huling pagkakataon, uulitin ko, totoo ang sinasabi nila hindi ka nagbubulagbulagan kundi pinagkakatiwalaan mo lang ako ng buong isip at buong puso, ako ako na nagtiwala rin sa Kanya ako na hindi umasa, ngunit humawak sa salita ng aking Ama, ako ito ang tatandaan mo

66

Ang mirasol ay ang anak Ng araw at nag-anyong bulaklak. Kaya't dala mo ang halimuyak, Ang ganda't liwanag. Mula pagkabuo hanggang kasalukuyan, Tagtuyo man o tag-ulan, Mula pagsuko hanggang paglaban, Munting mirasol ay binantayan. Malapit man, hindi mahawakan. Tanaw man, hindi malapitan. Dinig man, hindi mapakinggan. Masid na lang sa katahimikan, para sa'yong kabutihan. Bagamat may kamandag mga kamay, Kaya't ayaw kang dapuan, Ako'y panatag naman basta'y, Ika'y sa araw nasisinagan.

0

Jul 5, 2020

Jul 5, 2020 at 12:26 PM UTC

malasakit

Mirasol

Ang mirasol ay ang anak Ng araw at nag-anyong bulaklak. Kaya't dala mo ang halimuyak, Ang ganda't liwanag. Mula pagkabuo hanggang kasalukuyan, Tagtuyo man o tag-ulan, Mula pagsuko hanggang paglaban, Munting mirasol ay binantayan. Malapit man, hindi mahawakan. Tanaw man, hindi malapitan. Dinig man, hindi mapakinggan. Masid na lang sa katahimikan, para sa'yong kabutihan. Bagamat may kamandag mga kamay, Kaya't ayaw kang dapuan, Ako'y panatag naman basta'y, Ika'y sa araw nasisinagan.

16

Nang mabatid ang kinatatakutan Galit bumalot sa maselang katauhan Nais panghawakan inarugang puwesto Dahil sa kagalakang naidulot nito Kaya nang agawin ito sa tuwina Binitiwan isang mapaminsalang sumpa Mula sa lupain ng perpektong bulkan Nagbadya ang galit sa kaloob-looban Sa taon ng kabayo – tag-init, tagtuyo Itinanim ang binhi ng panibugho At sa muling pagyapak sa lupaing itinadhana Iginawad sa tuwina ang halik ng sumpa Para sa mga nais akong pabagsakin Sila ay nararapat na aking singilin! -11/13/2014 (Dumarao) *My Cursed Poems Collection

0

Sep 14, 2019

Sep 14, 2019 at 10:18 PM UTC

JoRaLG

Binhi ng Sumpa

Nang mabatid ang kinatatakutan Galit bumalot sa maselang katauhan Nais panghawakan inarugang puwesto Dahil sa kagalakang naidulot nito Kaya nang agawin ito sa tuwina Binitiwan isang mapaminsalang sumpa Mula sa lupain ng perpektong bulkan Nagbadya ang galit sa kaloob-looban Sa taon ng kabayo – tag-init, tagtuyo Itinanim ang binhi ng panibugho At sa muling pagyapak sa lupaing itinadhana Iginawad sa tuwina ang halik ng sumpa Para sa mga nais akong pabagsakin Sila ay nararapat na aking singilin! -11/13/2014 (Dumarao) *My Cursed Poems Collection

17