"tago" poems - Hello Poetry

Nagsimulang mangarap ang karamihan Ngunit bigo ang iilan marami ang naghangad ng pagpapala ngunit ang iba ay halos walang napala ang sabi "Ilabas mo ang nararamdaman mo!" pero ang pagkakaintdi nila "Sige lang tago mo!" natakpan ng pagkatakot ang tainga ng bawat Pilipino binulag ng maling galaw ang lahat ng papanaw ng tao. Ika ni Gat Jose Rizal, "mahalin ang sariling wika" ngunit panay ibang lenguwahe ang gusto ng iba. Simpleng paalala, nais ng karamihan ang pagkakaisa pero sa sariling pagtangkilik ng atin, ayaw rin ng iba. "Lipstick na pula", "Damit na may hati sa gitna" "kantang di maintindihan ng bata", at mas masakit sa pandinig ang tanong na ngayon ng mga bata, "Ano po ang ABAKADA?" at ang nakakainis, ang pinagtanungan hilig rin ang wikang banyaga. Pader ng pagiging malaya? Oo, may kalayaan ang bawat isa kung ano ang pipiliin nila, pero tandaan na sa bawat kilos at galaw, mayroon itong kapalit pagdating ng araw. Pader ng pagiging malaya? Oo, may nais ang lahat, may pangarap ang lahat pero isaisip di lamang sariling kagustuhan, Maaaring makuha ang tagumpay pero maaari ring mayroong ibang taong madamay. Pilipino ka, panindigan mo ang nais ng lahat ng kapwa mo. di mo piniling maging Pilipino, pero ito ang biyayang binigay sayo kung ang isda nahuhuli sa bungaga ang bawat tao nahuhuli naman sa bawat salita. Pader ng pagiging malaya, ilista mo rito lahat ng gusto mo, lahat ng ninanais mo, at lahat ng pangarap mo. Pader ng pagiging malaya, di man ito ang huhusga ng kung anong pagkatao mo pero makakatulong to. Pader ng pagiging malaya, sabihin mo lahat ng nilalaman ng puso mo Pader ng pagiging malaya, ilantad mo dito ang ginagawa mo Pangako bilang pilipino mababago dito ang pananaw mo. at Pangako bilang Pilipino, ingatan mo rin lahat ng malalaman mo. Pader ng pagiging malaya. FreedomWall ika-nga. Hayaan **** itong Pader ng pagiging malaya ang maging sandigan mo at gabay patungong pagkakaisa.

0

Sep 2, 2017

Sep 2, 2017 at 10:31 AM UTC

BryantArinos

Pader ng pagiging malaya

33

Bayani sa bayan meron pa nga ba , tuluyan nga bang nawala o bulag ka lang talaga Nawawala na nga ba ang mga bayani o meron naman masyado lang tayong nagiging utak talangka, Sa bansang to hindi umuunlad , sinisisi ang gobyerno bakit hindi mo sisihin ang kapwa mo Kapwa mo mahal mo ano ka siraulo , dito sa bayan na ito hindi uso ang ganyang pagkatao Mas gugustuhin pa nilang kapwa ko mas angat ako , dahil ang sukatan dito ay estado nang pagkatao, Mahirap ka at walang salapi subukan **** ipaglaban ang karapatan mo , masama ang tingin saiyo Mayaman ka lumaban ka pera pera lang naman ang laban dito tiyak na ikaw ay mananalo Ganito sa bayan ko hindi balanse ang mga tao , kahit nga kumayod ka nang sobra sobra para makamit ang pangarap mo kung ang nasa paligid mo ay hihilahin ka pababa para lang bumalik ka sa simula at maging problemado, Ano sisihin mo lang kapwa mo?sisihin mo din sarili mo maghapon kang nakatunganga sa modernong teknolohiya hindi mo kayang mag reklamo sa ginagawa ng mga **** mo sa paraalan na nakatunganga din dahil hangad mo lang ay masarap na buhay at hindi mo hangad ang matuto sa paaaralang ito. Masyado ka nang nilamon nang sarap hindi mo danas ang hirap , tumingin ka naman sa ginawa nang mga nagpaaral sayo Naghirap sila humanap nang solusyon para lang ipamukha sayo na kahit malayo sila sayo o wala silang oras para sayo handa silang gawin ang mahirap na trabaho at kahit kokonting oras lang ang ibigay nila para makasama mo, makita ka lang masaya at masaksihan ang tagumpay nang buhay mo, yun ang pinakamagandang sukli na ibibigay mo Napaisip ka na ba sa ginagawa mo , palagi ka nalang dada daig mo pa ang telepono na walang sumasagot tunog lang nang tunog,at Galit ka pa , todo dabog kapag di napagbigyan ang gusto mo .Puro nalang tayo ganyan maliit na bagay pinapalaki Bakit di mo tignan mabuti at pagaralan ang iyong sarili ang kapaligiran tama bang magreklamo nang magreklamo kung ang sarili mo nga hindi mo parin maitama , tandaan mo na ang buhay ay parang isang gulong pero minsan nangangamoy din pakiramdaman mo nang mabuti baka sunog na at amoy goma na ang gulong na sinasabi mo , tignan mo din kung yung hangin masyado nang madami ang lumalabas para naman sa susunod hindi ka puro pag aaaklas.

0

Feb 22, 2018

Feb 22, 2018 at 10:39 AM UTC

Johnad

Hatak,Ihip,Tago,Hanap

Bayani sa bayan meron pa nga ba , tuluyan nga bang nawala o bulag ka lang talaga Nawawala na nga ba ang mga bayani o meron naman masyado lang tayong nagiging utak talangka, Sa bansang to hindi umuunlad , sinisisi ang gobyerno bakit hindi mo sisihin ang kapwa mo Kapwa mo mahal mo ano ka siraulo , dito sa bayan na ito hindi uso ang ganyang pagkatao Mas gugustuhin pa nilang kapwa ko mas angat ako , dahil ang sukatan dito ay estado nang pagkatao, Mahirap ka at walang salapi subukan **** ipaglaban ang karapatan mo , masama ang tingin saiyo Mayaman ka lumaban ka pera pera lang naman ang laban dito tiyak na ikaw ay mananalo Ganito sa bayan ko hindi balanse ang mga tao , kahit nga kumayod ka nang sobra sobra para makamit ang pangarap mo kung ang nasa paligid mo ay hihilahin ka pababa para lang bumalik ka sa simula at maging problemado, Ano sisihin mo lang kapwa mo?sisihin mo din sarili mo maghapon kang nakatunganga sa modernong teknolohiya hindi mo kayang mag reklamo sa ginagawa ng mga **** mo sa paraalan na nakatunganga din dahil hangad mo lang ay masarap na buhay at hindi mo hangad ang matuto sa paaaralang ito. Masyado ka nang nilamon nang sarap hindi mo danas ang hirap , tumingin ka naman sa ginawa nang mga nagpaaral sayo Naghirap sila humanap nang solusyon para lang ipamukha sayo na kahit malayo sila sayo o wala silang oras para sayo handa silang gawin ang mahirap na trabaho at kahit kokonting oras lang ang ibigay nila para makasama mo, makita ka lang masaya at masaksihan ang tagumpay nang buhay mo, yun ang pinakamagandang sukli na ibibigay mo Napaisip ka na ba sa ginagawa mo , palagi ka nalang dada daig mo pa ang telepono na walang sumasagot tunog lang nang tunog,at Galit ka pa , todo dabog kapag di napagbigyan ang gusto mo .Puro nalang tayo ganyan maliit na bagay pinapalaki Bakit di mo tignan mabuti at pagaralan ang iyong sarili ang kapaligiran tama bang magreklamo nang magreklamo kung ang sarili mo nga hindi mo parin maitama , tandaan mo na ang buhay ay parang isang gulong pero minsan nangangamoy din pakiramdaman mo nang mabuti baka sunog na at amoy goma na ang gulong na sinasabi mo , tignan mo din kung yung hangin masyado nang madami ang lumalabas para naman sa susunod hindi ka puro pag aaaklas.

22

Sa isang parihabang kwaderno Nasilayan ko ang iba't ibang kulay ng panulat Mula sa malayo, hawak hawak niya ang pluma Umaasang may malalathalang kakaiba Sa kaniyang utak na blanko't walang kusa Nais lang naman ng kaniyang puso ang malaman Kung mayroon pa nga bang siyang pag-asa Pag-asang makalikha ng bagong yugto at makatakas sa kulungan Mistula bang napakaraming emosyon ang nanaig Onti-onti niyang nabubuksan ang kaniyang mga matang tago sa realidad Sinulat niya ang unang saknong ng kaniyang tula at isinaad, "Sana'y matagal na akong namulat sa katotohanang panaginip lamang ang makasama ka magpakailanman." Bawat kulay na aking nasilayan mula sa kwaderno'y nabubura Ang lalaking manunulat ay sumisigla Napagtanto niya na kinakailangan niyang magparaya Magparaya upang siyang patuloy nang lumigaya

0

Nov 12, 2018

Nov 12, 2018 at 10:12 AM UTC

cafaye

Tinta

Sa isang parihabang kwaderno Nasilayan ko ang iba't ibang kulay ng panulat Mula sa malayo, hawak hawak niya ang pluma Umaasang may malalathalang kakaiba Sa kaniyang utak na blanko't walang kusa Nais lang naman ng kaniyang puso ang malaman Kung mayroon pa nga bang siyang pag-asa Pag-asang makalikha ng bagong yugto at makatakas sa kulungan Mistula bang napakaraming emosyon ang nanaig Onti-onti niyang nabubuksan ang kaniyang mga matang tago sa realidad Sinulat niya ang unang saknong ng kaniyang tula at isinaad, "Sana'y matagal na akong namulat sa katotohanang panaginip lamang ang makasama ka magpakailanman." Bawat kulay na aking nasilayan mula sa kwaderno'y nabubura Ang lalaking manunulat ay sumisigla Napagtanto niya na kinakailangan niyang magparaya Magparaya upang siyang patuloy nang lumigaya

16

'Wag kang mag-alala, 'Pag nilangaw na ang bahagharing tuyot na at wala nang sigla, Lilipad ang mga paru-parong matagal nang nagtago sa aking sikmura, Noong mga panahong pinaghalong saya at kaba pa ang nararamdaman ko 'pag kasama kita... 'Wag kang mag-alala, mamahalin pa rin kita... 'Wag kang mag-alala, 'Pag napagod na ang dagat sa pag-alon at pagsayaw ng mahinahon, Patutulugin siya pansamantala ng mga minahal at pinagkatagu-tago kong mga ibon Na nagkubli sa tinig mo habang inakala kong hindi lilipasin ng panahon... 'Wag kang mag-alala, mamahalin pa rin kita... 'Wag kang mag-alala, 'Pag tinamad nang umawit ang hangin para sa iningatang puso, Bababa ang mga tala na inipon nang matagal at itinago, Upang alisin ang lamig ng gabi na noo'y nasa mga bisig mo at inakalang 'di magbabago... 'Wag kang mag-alala, mamahalin pa rin kita... 'Wag kang mag-alala, 'Pag nakalimutan nang ngumiti ng araw dahil sa inis, Yayakapin siya ng buwan kahit pa ang kapalit ay masunog siya nang labis, Pipigain ang huling patak na luha mula sa mga matang tinirahan na ng hinagpis... 'Wag kang mag-alala, mamahalin pa rin kita kahit sa huling dugong dadaloy sa ugat ng puso kong sirang-sirang na... 'Wag kang mag-alala, mamahalin pa rin kita kahit sa huling hanging aagpas sa aking bibig na pagod nang sumigaw... 'Wag kang mag-alala, mamahalin pa rin kita, Mahal...

0

May 17, 2015

May 17, 2015 at 11:34 PM UTC

peetorpan

'Wag kang mag-alala...

59

From the bay at Tago I see, when gazing out, Pure white- On the heights of Fuji's peak- The snow has fallen poetic form :- Tanka

0

2.7k

Yamabe no Akahito

From the bay at Tago

From the bay at Tago I see, when gazing out, Pure white- On the heights of Fuji's peak- The snow has fallen poetic form :- Tanka

6

Isang liham na ako lang ang nakaka-alam Liham na itina tago-tago ko ng napaka tagal Liham na mag-paparamdam sa akin Kung bakit nga ba ako kulang? At mag-papaalala sa akin na hanggang dito lang Liham na isinusulat ko ng matiwasay Dahil alam ko, Para sayo 'to. Liham na siguro dapat nung una pa lang Binigay ko na Liham na dapat nung una pa lang pina-alam ko na Liham na dapat ay na-alala ko pa 'Di sana hindi nako nag-iisa pa Isang Pag-ibig na ibig ipa-batid Pag-ibig na gusto kong makamit Pag-ibig na sigurado akong masakit. Pero Ito'y hindi pa batid Kung ito nga ba'y mag-dudulot ng sigalot 'O mag-dudulot ito ng kirot Dahil sa utak na pa baluktot Wala akong paki-alam Basta ang alam ko lang Ikaw lang ang mahal Ngayon 'O maging mag-pakailanman 'O mag pa sa walang hanggan. Ayoko ng bilangan Ayoko ng kuwentahan Ayoko ng gumamit ng tala-pindutan Dahil walang sukatan at bilangan Kung hanggang saan ang aking pagmamahal At kung hanggang saan ang kaya kong gawing bagay para lang sayo. Wag mo ng tangkaing tanungin pa Dahil yan ay bukod tanging ako lang ang may alam. Dahil wala talaga itong sukatan. Dahil lang sa isang liham Ako'y nagkaka ganyan Hindi ko na alam Kung sino 'ko. Kung ako pa ba 'to? Kung totoo ba 'to? 'O ito ba ay parte ng biro? 'O parte nga ba ng bugso ng puso? Kasi ang pag-kakaalam ko Hindi naman talaga ako ganito. Siguro nga Sobra akong na-dala Nag-padala sa aking nadarama Na tama ba ito 'o mali? Ayokong mag-patali Ayokong mag-madali At mag-pasakal sa mga bagay na di ko alam kung hanggang saan ang kakahantungan. Tama ba ang Aminin sayo ang totoo? At tama rin ba na sabihin ang maling pag-tingin ng aking damdamin? Kahit alam ko Meron ka ng bago. At may iba ng nag-papasaya sayo At 'yun ay 'di na ako. Malungkot dahil ang pag-kakaalam ko Bago pa siya dumating sa piling mo Merong isang taong umalalay sayo ng minsan, Minsan na sa piling ko ay naging masaya ka naman. Pero wag kang mag-alala Ako ay desperada Oo tama Ako nga ay desperada Kaya ako ay patuloy paring aasa At mag-sisilbing mga paa at kamay mo Kahit 'di na maaaring maging tayo At magiging saklay na taga gabay sa tuwing ikaw ay nahihirapan. Mapagod man ako Ay ok lang yan! Dahil alam ko parte yun ng pag-mamahal ko sa'yo, na binuo ko sa aking isipan na naging liham at naging bukang bibig ng aking kaibuturan. Kahit alam mo, Na ako ay sobrang masasaktan At mahihirapan Mas pinili mo parin na ako ay iwan At 'di na balikan Dahil siya na ang iyong mahal Kaya Tanggap ko na,Mahal Paalam.

0

Feb 21, 2021

Feb 21, 2021 at 9:21 AM UTC

Paudebelen

" Lihim na Liham "

Isang liham na ako lang ang nakaka-alam Liham na itina tago-tago ko ng napaka tagal Liham na mag-paparamdam sa akin Kung bakit nga ba ako kulang? At mag-papaalala sa akin na hanggang dito lang Liham na isinusulat ko ng matiwasay Dahil alam ko, Para sayo 'to. Liham na siguro dapat nung una pa lang Binigay ko na Liham na dapat nung una pa lang pina-alam ko na Liham na dapat ay na-alala ko pa 'Di sana hindi nako nag-iisa pa Isang Pag-ibig na ibig ipa-batid Pag-ibig na gusto kong makamit Pag-ibig na sigurado akong masakit. Pero Ito'y hindi pa batid Kung ito nga ba'y mag-dudulot ng sigalot 'O mag-dudulot ito ng kirot Dahil sa utak na pa baluktot Wala akong paki-alam Basta ang alam ko lang Ikaw lang ang mahal Ngayon 'O maging mag-pakailanman 'O mag pa sa walang hanggan. Ayoko ng bilangan Ayoko ng kuwentahan Ayoko ng gumamit ng tala-pindutan Dahil walang sukatan at bilangan Kung hanggang saan ang aking pagmamahal At kung hanggang saan ang kaya kong gawing bagay para lang sayo. Wag mo ng tangkaing tanungin pa Dahil yan ay bukod tanging ako lang ang may alam. Dahil wala talaga itong sukatan. Dahil lang sa isang liham Ako'y nagkaka ganyan Hindi ko na alam Kung sino 'ko. Kung ako pa ba 'to? Kung totoo ba 'to? 'O ito ba ay parte ng biro? 'O parte nga ba ng bugso ng puso? Kasi ang pag-kakaalam ko Hindi naman talaga ako ganito. Siguro nga Sobra akong na-dala Nag-padala sa aking nadarama Na tama ba ito 'o mali? Ayokong mag-patali Ayokong mag-madali At mag-pasakal sa mga bagay na di ko alam kung hanggang saan ang kakahantungan. Tama ba ang Aminin sayo ang totoo? At tama rin ba na sabihin ang maling pag-tingin ng aking damdamin? Kahit alam ko Meron ka ng bago. At may iba ng nag-papasaya sayo At 'yun ay 'di na ako. Malungkot dahil ang pag-kakaalam ko Bago pa siya dumating sa piling mo Merong isang taong umalalay sayo ng minsan, Minsan na sa piling ko ay naging masaya ka naman. Pero wag kang mag-alala Ako ay desperada Oo tama Ako nga ay desperada Kaya ako ay patuloy paring aasa At mag-sisilbing mga paa at kamay mo Kahit 'di na maaaring maging tayo At magiging saklay na taga gabay sa tuwing ikaw ay nahihirapan. Mapagod man ako Ay ok lang yan! Dahil alam ko parte yun ng pag-mamahal ko sa'yo, na binuo ko sa aking isipan na naging liham at naging bukang bibig ng aking kaibuturan. Kahit alam mo, Na ako ay sobrang masasaktan At mahihirapan Mas pinili mo parin na ako ay iwan At 'di na balikan Dahil siya na ang iyong mahal Kaya Tanggap ko na,Mahal Paalam.

83

Kung di kaya tayo nagkita, Paano ko mahahanap ang lihim na palasyo ng saya? Ang alam ko lang musika noon ay namamatay na sigaw galing sa milyong-milyong bangin Kuntento na sana ako malunod doon Paulit-ulit... Hanggang narinig ko ang boses mo na hinalik nang payapa ng isang mitikal na kagubatan sa gitna ng gabi Hinaluan pa ng bagyo ng rebelyon at init na tamang-tama sa akin Nakaka-excite ka... Hinahanap ang iyong tunog sa kahit anong anyo Sa kahit saang lugar Naaaliw sa iyong misteryo Bakit kasi rin ang angas mo noong sa munting sandalian na nag-usap tayo? Planado ko na ipantay ang ihip ng hangin sa direksiyon mo Ang tanglaw ng tadhana Naaabot ko na I-ikaw din pala? Gusto mo ipantay ang direksiyon Hindi pala ako nag-iisa... Hindi na tayo mag-isa. Nabunyag ko pa na may tamis na tago sa iyong pigura Di na kita mabura Paano ka burahin... Paano ka ba buburahin?! Hanggang naintindihan ko na wala nang magpapantay Hinawakan ka na Paulit-ulit Inuulit sa kamay Sa labi Sa isip Napabangungot noong isang gabi na maghiwalay Luha naman ang nahalay Wala man "silang" gusto sa ideya natin Mahihimatay na lang sa tamlay Ng mga nagtatalampasang emosyon nila na walang malay Hahawakan ka hanggang di hulihin Hahalikan ka kahit babagyuhin Walang kahulugan ang pagpigil ng damdamin Unang-una ko itong pag-iibigan Akala ko hindi ko maiiwasan ang kasaysayan ng dugo ko na puro sa maling tao napunta ang pagmamahalan Akala ko wala nang mag-aalaga sa sirang tao na katulad ko Napaka-haba ng iyong pasensya Kasi ako wala na talagang pasensya sa sarili ko Ang presko nang may nagtatanggap sa aking konsensiya Na walang kapalit na hinihintay Na walang sampal na hinihintay Dami dami mo nang ginagawa pero Wala ka talagang kailangan gawin Para pasayahin ako Mamasdan ka lang Kasi hindi kita papakawalan Pumantay ang linya Pumantay ang oras Pumantay ang agos Pumantay ang dagat Sa iyo na ako lulunod magpakailanman Sa bilang ng isa, Dalawa, Tatlo.

0

Oct 16, 2022

Oct 16, 2022 at 7:45 AM UTC

insertname

Wala nang Magpapantay

Kung di kaya tayo nagkita, Paano ko mahahanap ang lihim na palasyo ng saya? Ang alam ko lang musika noon ay namamatay na sigaw galing sa milyong-milyong bangin Kuntento na sana ako malunod doon Paulit-ulit... Hanggang narinig ko ang boses mo na hinalik nang payapa ng isang mitikal na kagubatan sa gitna ng gabi Hinaluan pa ng bagyo ng rebelyon at init na tamang-tama sa akin Nakaka-excite ka... Hinahanap ang iyong tunog sa kahit anong anyo Sa kahit saang lugar Naaaliw sa iyong misteryo Bakit kasi rin ang angas mo noong sa munting sandalian na nag-usap tayo? Planado ko na ipantay ang ihip ng hangin sa direksiyon mo Ang tanglaw ng tadhana Naaabot ko na I-ikaw din pala? Gusto mo ipantay ang direksiyon Hindi pala ako nag-iisa... Hindi na tayo mag-isa. Nabunyag ko pa na may tamis na tago sa iyong pigura Di na kita mabura Paano ka burahin... Paano ka ba buburahin?! Hanggang naintindihan ko na wala nang magpapantay Hinawakan ka na Paulit-ulit Inuulit sa kamay Sa labi Sa isip Napabangungot noong isang gabi na maghiwalay Luha naman ang nahalay Wala man "silang" gusto sa ideya natin Mahihimatay na lang sa tamlay Ng mga nagtatalampasang emosyon nila na walang malay Hahawakan ka hanggang di hulihin Hahalikan ka kahit babagyuhin Walang kahulugan ang pagpigil ng damdamin Unang-una ko itong pag-iibigan Akala ko hindi ko maiiwasan ang kasaysayan ng dugo ko na puro sa maling tao napunta ang pagmamahalan Akala ko wala nang mag-aalaga sa sirang tao na katulad ko Napaka-haba ng iyong pasensya Kasi ako wala na talagang pasensya sa sarili ko Ang presko nang may nagtatanggap sa aking konsensiya Na walang kapalit na hinihintay Na walang sampal na hinihintay Dami dami mo nang ginagawa pero Wala ka talagang kailangan gawin Para pasayahin ako Mamasdan ka lang Kasi hindi kita papakawalan Pumantay ang linya Pumantay ang oras Pumantay ang agos Pumantay ang dagat Sa iyo na ako lulunod magpakailanman Sa bilang ng isa, Dalawa, Tatlo.

58

Kumalabit dugo'y dumilig kasama ang nangilid na patak ng luha at sa kabila ay sa usok ng bakal nakangiti Mga Gintong ihinagis sa mga buwaya at babuyan Ngunit mga baboy at buwaya’y walang pakialam Wala na ngang pagkaalam Basta kain lang, lamon lang. Umuusok sa dami ng nakisakay Mga pekeng tagapalakpak nakakabasag na halakhak Mga nakakakita, nabubulag sa tila Pyesta ng de-kalabit Iyak di marinig sa mga manhid na nakamasid Tago, takip, tagpi itinuring na tama ang mga mali Teka, karapatan mo’y imamali panandali? at ang mga baho ng kamalia’y pilit ikukubli? Binalot ng tama kunwari at sana huwag ka nang magtaka Huwag n’yo kaming gawing tanga! Sa ngayo'y mananahimik sandali Hindi ba’t parang gulong lang ‘yan? kaya matutong maghintay sandali, madali . . .

0

Sep 7, 2017

Sep 7, 2017 at 9:46 PM UTC

william-tubera

MANAHIMIK SANDALI

Kumalabit dugo'y dumilig kasama ang nangilid na patak ng luha at sa kabila ay sa usok ng bakal nakangiti Mga Gintong ihinagis sa mga buwaya at babuyan Ngunit mga baboy at buwaya’y walang pakialam Wala na ngang pagkaalam Basta kain lang, lamon lang. Umuusok sa dami ng nakisakay Mga pekeng tagapalakpak nakakabasag na halakhak Mga nakakakita, nabubulag sa tila Pyesta ng de-kalabit Iyak di marinig sa mga manhid na nakamasid Tago, takip, tagpi itinuring na tama ang mga mali Teka, karapatan mo’y imamali panandali? at ang mga baho ng kamalia’y pilit ikukubli? Binalot ng tama kunwari at sana huwag ka nang magtaka Huwag n’yo kaming gawing tanga! Sa ngayo'y mananahimik sandali Hindi ba’t parang gulong lang ‘yan? kaya matutong maghintay sandali, madali . . .

32

Ano bang nais **** mabasa Ano bang nais kong maitala Marahil ito’y tungkol sa mga bulaklak Mahalimuyak, wari pa’y simbolo ng galak Maaari ring tungkol sa mga ulap Tinitingala at hangad ay mayakap O kaya naman ay sa mga paruparo Susundan ng tingin saan man dumapo Ilan lang ‘yan sa mga tuwinang paksa Mga usaping purong halaga ang tinatamasa Kumusta kaya ang mga pangkaraniwan Ang mga patay na dahon sa putikan Bisikleta ng ordinaryong mamamayan Lapis na panulat ng pangalan ng napupusuan Iyong madaling nabubura, hindi nahahalata Kabilang sa mga madalang bigyan ng pansin Mga bagay na sapat na ang isang tingin Kumusta kayo? Kumusta tayo? Siguro’y nangingiti lulan ng duyan Kalmado, mahinahon, malaya Tago sa ingay ng karangyaan Simple, payak... nawa.

0

May 18, 2020

May 18, 2020 at 9:23 AM UTC

jasminl_

Pangkaraniwang Titulo

Ano bang nais **** mabasa Ano bang nais kong maitala Marahil ito’y tungkol sa mga bulaklak Mahalimuyak, wari pa’y simbolo ng galak Maaari ring tungkol sa mga ulap Tinitingala at hangad ay mayakap O kaya naman ay sa mga paruparo Susundan ng tingin saan man dumapo Ilan lang ‘yan sa mga tuwinang paksa Mga usaping purong halaga ang tinatamasa Kumusta kaya ang mga pangkaraniwan Ang mga patay na dahon sa putikan Bisikleta ng ordinaryong mamamayan Lapis na panulat ng pangalan ng napupusuan Iyong madaling nabubura, hindi nahahalata Kabilang sa mga madalang bigyan ng pansin Mga bagay na sapat na ang isang tingin Kumusta kayo? Kumusta tayo? Siguro’y nangingiti lulan ng duyan Kalmado, mahinahon, malaya Tago sa ingay ng karangyaan Simple, payak... nawa.

23

It is a fearful night; a feeble glare Streams from the sick moon in the o'erclouded sky; The ridgy billows, with a mighty cry, Rush on the foamy beaches wild and bare; No bark the madness of the waves will dare; The sailors sleep; the winds are loud and high; Ah, peerless Laura! for whose love I die, Who gazes on thy smiles while I despair? As thus, in bitterness of heart, I cried, I turned, and saw my Laura, kind and bright, A messenger of gladness, at my side: To my poor bark she sprang with footstep light, And as we furrowed Tago's heaving tide, I never saw so beautiful a night.

0

1.3k

William Cullen Bryant

Sonnet (From The Portuguese Of Semedo)

It is a fearful night; a feeble glare Streams from the sick moon in the o'erclouded sky; The ridgy billows, with a mighty cry, Rush on the foamy beaches wild and bare; No bark the madness of the waves will dare; The sailors sleep; the winds are loud and high; Ah, peerless Laura! for whose love I die, Who gazes on thy smiles while I despair? As thus, in bitterness of heart, I cried, I turned, and saw my Laura, kind and bright, A messenger of gladness, at my side: To my poor bark she sprang with footstep light, And as we furrowed Tago's heaving tide, I never saw so beautiful a night.

14