"sumuong" poems - Hello Poetry

At sa pagkagat ng dilim Kasabay ng pamamaalam ng araw sa'tin Mahihimlay ko sa sulok ng apat na dingding Huhubarin ang mga ngiti, ipapahinga ang bibig at ibababa ang hinlalaki kong kanina pa nangangawit Sa kapapaalala sa mundo na ayos lang Na makakatagal pa ko ng kahit sampung minuto Sampung minuto--- Ito lang ang kailangan para tuluyan nang tapusin ang sinimulang kwento natin At sampung minuto para dapuan ka nila ng tingin at sabihin sa'king Kailangan na kitang talikuran Ngunit di na ko inabot ng sampung minuto pa para pakingga't tupdin sila Dahil sampung segundo lang--- Isa, dalawa, bitaw na, bitaw Lima, anim, ayoko pa, ayoko pero Siyam, sampu...ay nagawa na kitang bitawan Ang sabi kasi ni nanay ay di ka nararapat para sa'kin Sabi ni tatay pag-aaral ko muna ang atupagin Ang sabi nila ay dapat ko silang sundin Ang mga bumuhay at nag-aruga sa akin ay dapat na lagi kong susundin Huwag mo nang gawin yan, ito ang mas bigyan **** pansin Di yan makabubuti para sa'yo, bat di mo na lang tularan ang kapatid mo Ang lalaki dapat ay matikas Ang tanga tanga mo, wala kang mararating diyan Kahit sino kayang makagawa ng ganyan, magsundalo ka na lang Dinaig ka pa ng nakababata sa'yo? Dapat pareho kayong tinitingala ng tao Kaya't binigo ko ang nag-iisa kong pag-ibig at sumuong sa digmaang di ko kailanmang naisip Dahil dapat lagi pa ring susundin ang mga bumuhay at nag-aruga sa'kin, mga bumuhay at nag-aruga sa'kin dapat kong sundin, ang sa'kin ay nag-aruga't bumuhay lagi pa ring susundin Nay, yakapin mo ko't pahupain ang hapdi Kaya, Tay, tapikin mo ko sa balikat at sabihin **** tama ang ginawa kong pagtupad sa pangarap mo Dahil tapos na tapos na ko Pagod na pagod na ko Sa panonood sa pagkislap ng mga mata ni bunso Mga kutikutitap na di mapapasakin dahil ang mga mata ko'y namumugto Mga matang naniningkit na katatanaw sa sarili kong mga pangarap Dahil ng mg paa ko'y habol ang bawat dikta't kagustuhan niyo Sawa na kong pilit pantayan si bunso Dahil kahit anong gawin ko'y di bubukal sa'kin ang kaligayahan Di tulad niyang may malayang kinabukasan Ako'y may busal ang bibig, may taling mga kamay, nakakulong sa ekspektasyon ng sarili kong mga magulang Pagod na ko, ayoko na Ayoko nang marinig ang "Tingnan mo siya,buti pa siya, mas magaling pa siya..." Hindi ako binigay sa inyo para ikumpara niyo sa isa niyo pang anak at sa anak ng iba na hinihiling niyong meron din kayo Gusto ko lang naman marinig na may tinama ako kahit papano, kahit kapiranggot Gusto kong marinig ang "Salamat" at "Mahal kita" at "Ipinagmamalaki kita" dahil tapos na tapos na ko Pagod na pagod na kong Habulin ang liwanag ng talang matagal nang namatay sa kalawakan Kaya Nay, Tay Ako po muna Ako naman ngayon...

0

Aug 12, 2017

Aug 12, 2017 at 5:53 AM UTC

mahiwagangcorresel

Sampung Minuto

At sa pagkagat ng dilim Kasabay ng pamamaalam ng araw sa'tin Mahihimlay ko sa sulok ng apat na dingding Huhubarin ang mga ngiti, ipapahinga ang bibig at ibababa ang hinlalaki kong kanina pa nangangawit Sa kapapaalala sa mundo na ayos lang Na makakatagal pa ko ng kahit sampung minuto Sampung minuto--- Ito lang ang kailangan para tuluyan nang tapusin ang sinimulang kwento natin At sampung minuto para dapuan ka nila ng tingin at sabihin sa'king Kailangan na kitang talikuran Ngunit di na ko inabot ng sampung minuto pa para pakingga't tupdin sila Dahil sampung segundo lang--- Isa, dalawa, bitaw na, bitaw Lima, anim, ayoko pa, ayoko pero Siyam, sampu...ay nagawa na kitang bitawan Ang sabi kasi ni nanay ay di ka nararapat para sa'kin Sabi ni tatay pag-aaral ko muna ang atupagin Ang sabi nila ay dapat ko silang sundin Ang mga bumuhay at nag-aruga sa akin ay dapat na lagi kong susundin Huwag mo nang gawin yan, ito ang mas bigyan **** pansin Di yan makabubuti para sa'yo, bat di mo na lang tularan ang kapatid mo Ang lalaki dapat ay matikas Ang tanga tanga mo, wala kang mararating diyan Kahit sino kayang makagawa ng ganyan, magsundalo ka na lang Dinaig ka pa ng nakababata sa'yo? Dapat pareho kayong tinitingala ng tao Kaya't binigo ko ang nag-iisa kong pag-ibig at sumuong sa digmaang di ko kailanmang naisip Dahil dapat lagi pa ring susundin ang mga bumuhay at nag-aruga sa'kin, mga bumuhay at nag-aruga sa'kin dapat kong sundin, ang sa'kin ay nag-aruga't bumuhay lagi pa ring susundin Nay, yakapin mo ko't pahupain ang hapdi Kaya, Tay, tapikin mo ko sa balikat at sabihin **** tama ang ginawa kong pagtupad sa pangarap mo Dahil tapos na tapos na ko Pagod na pagod na ko Sa panonood sa pagkislap ng mga mata ni bunso Mga kutikutitap na di mapapasakin dahil ang mga mata ko'y namumugto Mga matang naniningkit na katatanaw sa sarili kong mga pangarap Dahil ng mg paa ko'y habol ang bawat dikta't kagustuhan niyo Sawa na kong pilit pantayan si bunso Dahil kahit anong gawin ko'y di bubukal sa'kin ang kaligayahan Di tulad niyang may malayang kinabukasan Ako'y may busal ang bibig, may taling mga kamay, nakakulong sa ekspektasyon ng sarili kong mga magulang Pagod na ko, ayoko na Ayoko nang marinig ang "Tingnan mo siya,buti pa siya, mas magaling pa siya..." Hindi ako binigay sa inyo para ikumpara niyo sa isa niyo pang anak at sa anak ng iba na hinihiling niyong meron din kayo Gusto ko lang naman marinig na may tinama ako kahit papano, kahit kapiranggot Gusto kong marinig ang "Salamat" at "Mahal kita" at "Ipinagmamalaki kita" dahil tapos na tapos na ko Pagod na pagod na kong Habulin ang liwanag ng talang matagal nang namatay sa kalawakan Kaya Nay, Tay Ako po muna Ako naman ngayon...

50

Iiwan kita hindi dahil meron na akong iba. Iiwan kita dahil gusto ko nang lumaya. Iiwan kita hindi dahil ayoko na kitang makita. Iiwan kita dahil ayoko nang pagmasdan ang mga luhang nangingilid sa iyong mga mata. Hindi ko na kaya! Ang makita kang lugmok at naghihimutok sa lungkot. Ito’y nagdudulot sa puso ko ng kirot. Tama na! Tama na! Tama na! Tahan na aking sinta. Ako sana’y unawain. Napakabilis ng mga pangyayari. Hindi ko alam ang hiwaga mayroon ka. At iyong nasungkit ang matamis kong oo. Mabilis. Napakabilis. Sadyang kaybilis. Heto ako ngayo’t litong-lito. Sana’y hindi nagmadali. Sana’y natutong maghintay. Sana’y walang taong nadamay. Oo. Sa tinagal ng ating pagsasama, Ngayon ko lang napagsama-sama. Ang mga himutok ng aking saloobin. Ako’y naging mapusok at ngayo’y naghihimutok. Sana’y walang inaalala. Sana’y hindi kinokonsensya. Sa tingin ko ay ito ang tama, Ang ika’y iwanan ng ika’y mabuhay. Hindi ko batid ang sakit na iyong nararanasan. Aking irog, ako man di’y nahihirapan. Ang higpit ng iyong pagkakahawak, Siyang sumasakal sa akin tuwina. Iiwanan kita dahil ayoko na. Oo! Ayoko na! Tatapatin kita aking sinta, Hindi ko na kaya! Hindi na ako masaya. Sa pag-inog ng mundo ako’y unti-unting nawawala. Nawawala sa sarili. Nawawala sa landas na aking dapat tahakin. Sadyang kay mura pa ng aking edad Upang sumuong sa ganitong realidad. Nadala lang marahil ng matinding emosyon. Sa tagal ng ating pinagsamahan aking napagtanto, Hindi ikaw ang saki’y siyang nakalaan. Tayo’y pinagtagpo upang matutunan ang isang leksyon. Hindi para sa iyo ngunit para sa akin. Aking kaibigan ako sana’y patawarin. Hindi ko sadyang puso mo ay wasakin. Ang hirap! Napakahirap! Sa dalawang taong ating pinagsamahan, Hindi kita malilimutan. Aking pagsusumamo na sana’y Paglipas ng panahon ay iyong matagpuan Ang taong magmamahal sa iyo ng lubusan. At hindi ipaparanas ang pait ng kahapong ating pinagdaanan. Iiwanan kita dahil alam kong kaya mo na na ako’y wala na. Iiwanan kita dahil nais kong iyong ipagpatuloy ang iyong buhay. At nang matupad ang iyong mga plano para sa iyong pamilya. Sinta alam kong ito’y sadyang masakit. At sa pagtatapos nitong aking talata. Nawa’y iyong ibigay ang aking kahilingan. Sinta, ako sana’y palayain mo na. Iniwan kita hindi dahil ayoko na. Iniwan kita dahil mahal kita. Sadyang ang lubos na pagmamahal na nararapat sayo ay hindi mo matatamo sa akin bagkus ito’y iyong matatamasa sa piling ng iba.

0

Jul 25, 2017

Jul 25, 2017 at 10:26 PM UTC

strayrant

Paalam

Iiwan kita hindi dahil meron na akong iba. Iiwan kita dahil gusto ko nang lumaya. Iiwan kita hindi dahil ayoko na kitang makita. Iiwan kita dahil ayoko nang pagmasdan ang mga luhang nangingilid sa iyong mga mata. Hindi ko na kaya! Ang makita kang lugmok at naghihimutok sa lungkot. Ito’y nagdudulot sa puso ko ng kirot. Tama na! Tama na! Tama na! Tahan na aking sinta. Ako sana’y unawain. Napakabilis ng mga pangyayari. Hindi ko alam ang hiwaga mayroon ka. At iyong nasungkit ang matamis kong oo. Mabilis. Napakabilis. Sadyang kaybilis. Heto ako ngayo’t litong-lito. Sana’y hindi nagmadali. Sana’y natutong maghintay. Sana’y walang taong nadamay. Oo. Sa tinagal ng ating pagsasama, Ngayon ko lang napagsama-sama. Ang mga himutok ng aking saloobin. Ako’y naging mapusok at ngayo’y naghihimutok. Sana’y walang inaalala. Sana’y hindi kinokonsensya. Sa tingin ko ay ito ang tama, Ang ika’y iwanan ng ika’y mabuhay. Hindi ko batid ang sakit na iyong nararanasan. Aking irog, ako man di’y nahihirapan. Ang higpit ng iyong pagkakahawak, Siyang sumasakal sa akin tuwina. Iiwanan kita dahil ayoko na. Oo! Ayoko na! Tatapatin kita aking sinta, Hindi ko na kaya! Hindi na ako masaya. Sa pag-inog ng mundo ako’y unti-unting nawawala. Nawawala sa sarili. Nawawala sa landas na aking dapat tahakin. Sadyang kay mura pa ng aking edad Upang sumuong sa ganitong realidad. Nadala lang marahil ng matinding emosyon. Sa tagal ng ating pinagsamahan aking napagtanto, Hindi ikaw ang saki’y siyang nakalaan. Tayo’y pinagtagpo upang matutunan ang isang leksyon. Hindi para sa iyo ngunit para sa akin. Aking kaibigan ako sana’y patawarin. Hindi ko sadyang puso mo ay wasakin. Ang hirap! Napakahirap! Sa dalawang taong ating pinagsamahan, Hindi kita malilimutan. Aking pagsusumamo na sana’y Paglipas ng panahon ay iyong matagpuan Ang taong magmamahal sa iyo ng lubusan. At hindi ipaparanas ang pait ng kahapong ating pinagdaanan. Iiwanan kita dahil alam kong kaya mo na na ako’y wala na. Iiwanan kita dahil nais kong iyong ipagpatuloy ang iyong buhay. At nang matupad ang iyong mga plano para sa iyong pamilya. Sinta alam kong ito’y sadyang masakit. At sa pagtatapos nitong aking talata. Nawa’y iyong ibigay ang aking kahilingan. Sinta, ako sana’y palayain mo na. Iniwan kita hindi dahil ayoko na. Iniwan kita dahil mahal kita. Sadyang ang lubos na pagmamahal na nararapat sayo ay hindi mo matatamo sa akin bagkus ito’y iyong matatamasa sa piling ng iba.

67

1017 Gusto kong bihisan ang bawat tugmang binibitiwan mo Na para bang ayokong manatili ang mga ito bilang mga sugnay na makapag-iisa At magiging isang abstrak sa pagitan ng Ikaw at Ako. Kung isusuma ko ang bawat pangambang parehas nating tinalo'y Baka nga matagpuan ko ang katuturan sa sinasabi nilang Tayo Pero sa aking paghihimay Para bang ang Tayo ay isang katapusan na lamang Na hindi na kailangang bigyan pa ng kahulugan At tuklasin ang panibagong simula. Sa aking paghahabi ng bawat salaysay Na mismong binitiwan natin nang magkahiwalay, Natuto na rin akong iahon ang sarili At hindi na muling magpakamatay -- Magpakamatay ng mga pangarap na isinantabi Sa sabi mo noong Ika'y tunay na makapaghihintay. Ang pag-urong ko sa laba'y hindi literal na pagsuko Hindi ako sumuko sa laban Na para bang tumatakbo nang nakapiring At walang kamalay-malay sa kung saanman ang direksyon. Umurong ako bilang distansya sa ating dalawa At piniling sumuong sa umagang mag-isa -- Mag-isa at wala ka na Wala ka na, Naglaho ka na ngang talaga.

0

Oct 11, 2017

Oct 11, 2017 at 7:00 PM UTC

psalmiseta

Distansya

1017 Gusto kong bihisan ang bawat tugmang binibitiwan mo Na para bang ayokong manatili ang mga ito bilang mga sugnay na makapag-iisa At magiging isang abstrak sa pagitan ng Ikaw at Ako. Kung isusuma ko ang bawat pangambang parehas nating tinalo'y Baka nga matagpuan ko ang katuturan sa sinasabi nilang Tayo Pero sa aking paghihimay Para bang ang Tayo ay isang katapusan na lamang Na hindi na kailangang bigyan pa ng kahulugan At tuklasin ang panibagong simula. Sa aking paghahabi ng bawat salaysay Na mismong binitiwan natin nang magkahiwalay, Natuto na rin akong iahon ang sarili At hindi na muling magpakamatay -- Magpakamatay ng mga pangarap na isinantabi Sa sabi mo noong Ika'y tunay na makapaghihintay. Ang pag-urong ko sa laba'y hindi literal na pagsuko Hindi ako sumuko sa laban Na para bang tumatakbo nang nakapiring At walang kamalay-malay sa kung saanman ang direksyon. Umurong ako bilang distansya sa ating dalawa At piniling sumuong sa umagang mag-isa -- Mag-isa at wala ka na Wala ka na, Naglaho ka na ngang talaga.

27

May silong at hangin Sa bagsik ng tirik, Kung sumuong lalagkit Puno't halaman May tubig at init Malakas na kampay Umaalon Umaalulong Maginhawang buhay Pipiliin ba? Kapalit ng lahat Ikaw ba sakali'y sasapat? Himukin man Sisirin ang ugat Maghintay ng tagak Lagpak-lagpak

0

May 29, 2016

May 29, 2016 at 1:10 AM UTC

AndieBonifacio

Sintang Paaralan

May silong at hangin Sa bagsik ng tirik, Kung sumuong lalagkit Puno't halaman May tubig at init Malakas na kampay Umaalon Umaalulong Maginhawang buhay Pipiliin ba? Kapalit ng lahat Ikaw ba sakali'y sasapat? Himukin man Sisirin ang ugat Maghintay ng tagak Lagpak-lagpak

16

"hello, kamusta?" kataga na kay tagal kong hinintay kung hula mo'y ilang buwan sablay dahil taon ang hinintay ko upang makita sa loob ng kompyuter ko ang mga katagang "hello, kamusta?" at kung sa mas eksaktong sukat ay walong taon halos ka-edad ng batang marunong ng sumagot sa magulang may sariling aksyon at pagiisip at kung iisipin hindi sana tayo ganito kung sumagot tayo sa magulang natin dati o kung may karapatan na tayo dati kung mas inuna natin ang aksyon na gusto kaysa sa aksyon na mas nararapat sabagay hindi rin naman dapat sila sisihin dahil bata pa tayo noon mas bata tayo noon ng pitong taon ngayon sa 'yong "hello, kamusta?" ay natigilan ako kaya ka ba nagpaparamdam ay dahil kaya mo ng tumayo salungat sa gusto ng iba patungo sa mas gugustuhin mo o isa ulit itong pagsawsaw ng iyong paa sa rumaragasang damdamin ko kagaya ng ginawa mo pitong taon nang nakalipas nilubog ng kaunti ang iyong damdamin para lamang malaman na hindi lahat ng gusto mo ay pwede mo nang kunin at agad agad **** hinugot ang iyong pagtingin na para bang hindi din ako sumawsaw nagpaanod nalunod sa sakit ng rumaragasang tadhana na noo'y inakalang kayang suungin para lamang malaman ko na hindi ka pa pala handa ngayon sa 'yong "hello, kamusta?" isa ba itong tanda na handa ka na na kaya mo na panindigan ipaglaban magpaanod malunod sumuong ano mas masakit di 'ba na malamang mayroon na akong iba "hello, kamusta?"

0

Oct 19, 2019

Oct 19, 2019 at 4:01 AM UTC

randomguyy

comeback

"hello, kamusta?" kataga na kay tagal kong hinintay kung hula mo'y ilang buwan sablay dahil taon ang hinintay ko upang makita sa loob ng kompyuter ko ang mga katagang "hello, kamusta?" at kung sa mas eksaktong sukat ay walong taon halos ka-edad ng batang marunong ng sumagot sa magulang may sariling aksyon at pagiisip at kung iisipin hindi sana tayo ganito kung sumagot tayo sa magulang natin dati o kung may karapatan na tayo dati kung mas inuna natin ang aksyon na gusto kaysa sa aksyon na mas nararapat sabagay hindi rin naman dapat sila sisihin dahil bata pa tayo noon mas bata tayo noon ng pitong taon ngayon sa 'yong "hello, kamusta?" ay natigilan ako kaya ka ba nagpaparamdam ay dahil kaya mo ng tumayo salungat sa gusto ng iba patungo sa mas gugustuhin mo o isa ulit itong pagsawsaw ng iyong paa sa rumaragasang damdamin ko kagaya ng ginawa mo pitong taon nang nakalipas nilubog ng kaunti ang iyong damdamin para lamang malaman na hindi lahat ng gusto mo ay pwede mo nang kunin at agad agad **** hinugot ang iyong pagtingin na para bang hindi din ako sumawsaw nagpaanod nalunod sa sakit ng rumaragasang tadhana na noo'y inakalang kayang suungin para lamang malaman ko na hindi ka pa pala handa ngayon sa 'yong "hello, kamusta?" isa ba itong tanda na handa ka na na kaya mo na panindigan ipaglaban magpaanod malunod sumuong ano mas masakit di 'ba na malamang mayroon na akong iba "hello, kamusta?"

57