Die verwoesting van die velede loop uit in die hede. 
Hier waar als tot rus kom met die lug wat soos 'n skarlakenrooi duin al *** stywer smeul, met die spanning klop in harmonie met die donker kol in my hart wat die toekoms verniel. Die bloedsaar le rooi op die horison soos 'n verlore asempie van 'n kind en die gefluister van die wind begin praat in die dieptes.
Die verwoesting le in die rooi lug soos 'n sluier...

Verlede Verwoesting

ons staan 
voor die sagte
donker 
sluier
van die dood
die lewende skaduwee 
skielik so groot
een vir een
gaan ons deur 
na die onsienbare 
deur die poort
die dunste membraan
die diepste doop