Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
Words
"sira" poems
Pagod na ko sa kakasulat. Hindi ka naman ata namumulat Sa sakit at hinagpis na iyong dala. Na sa puso ko'y nagsisilbing bala. Mapapatawad pa ba natin ang isa't isa, Sa mga sala nating nagawa na nagpatung-patong na? Kailanman hindi ito napunta sa aking hinuha Na tayo maiiwang may agwat at sirang-sira. Kaibigan, ako sana'y patawarin Sa pagpayag sa mga bagay na maaaring sumira satin. Patawarin mo sana ang pusong nagmamahal Na sumira sa pagkakaibigan nating kay tagal. Nalulungkot, nasasaktan ang puso ko sa ideya Na ang minsan kaibigan ay isang estranghero na. Patawarin ako sa pagbibigay ng hinagpis Sa iyong kaluluwang takot at puno ng pagtitiis. Kaibigan, ito'y hindi pagmamalabis Ang tanging hiling ko lang ay huwag kang tumangis Sabihin mo lamang kung ika'y nasasaktan na Huwag kang mag-alala, handa na kong iwan ka. Kung ang pagkakaibigang ito ay hindi na masasalba Sabihin mo lang, wag nang magdalawang isip pa Dahil sa pagtakbo ng oras, lumalaki lamang ang lamat Unti-unting nababasag, nasisira ng hindi naman dapat. Kaibigan, sana'y sabihin mo Kung gusto mo pa bang ipagpatuloy ito. Pagkakaibigang puno ng tawanan Nagapos ng pangakong walang iwanan. Pagkaibigang pinahahalagahan Hindi sinasadyang masira at mayurakan Sa paglipas ng panahon Nagbago na ang noon at ngayon Ngunit umaasa pa rin ako Na hanggang sa dulo'y magkaibigan pa rin tayo
0
May 5, 2016
May 5, 2016 at 4:24 AM UTC
lovelust
Kaibigan ng Kahapon
Pagod na ko sa kakasulat. Hindi ka naman ata namumulat Sa sakit at hinagpis na iyong dala. Na sa puso ko'y nagsisilbing bala. Mapapatawad pa ba natin ang isa't isa, Sa mga sala nating nagawa na nagpatung-patong na? Kailanman hindi ito napunta sa aking hinuha Na tayo maiiwang may agwat at sirang-sira. Kaibigan, ako sana'y patawarin Sa pagpayag sa mga bagay na maaaring sumira satin. Patawarin mo sana ang pusong nagmamahal Na sumira sa pagkakaibigan nating kay tagal. Nalulungkot, nasasaktan ang puso ko sa ideya Na ang minsan kaibigan ay isang estranghero na. Patawarin ako sa pagbibigay ng hinagpis Sa iyong kaluluwang takot at puno ng pagtitiis. Kaibigan, ito'y hindi pagmamalabis Ang tanging hiling ko lang ay huwag kang tumangis Sabihin mo lamang kung ika'y nasasaktan na Huwag kang mag-alala, handa na kong iwan ka. Kung ang pagkakaibigang ito ay hindi na masasalba Sabihin mo lang, wag nang magdalawang isip pa Dahil sa pagtakbo ng oras, lumalaki lamang ang lamat Unti-unting nababasag, nasisira ng hindi naman dapat. Kaibigan, sana'y sabihin mo Kung gusto mo pa bang ipagpatuloy ito. Pagkakaibigang puno ng tawanan Nagapos ng pangakong walang iwanan. Pagkaibigang pinahahalagahan Hindi sinasadyang masira at mayurakan Sa paglipas ng panahon Nagbago na ang noon at ngayon Ngunit umaasa pa rin ako Na hanggang sa dulo'y magkaibigan pa rin tayo
Continue reading...
34
May mga bagay na kailangan Kung tanggapin kahit hindi ko maunawaan Na ang dating buo ngayon ay sira na Na ang dating masayang pamilya ngayon ay wala na Paulit ulit na binubulong ng aking isip Maraming tanung sakin isip Paano nga ba ? Anu nga ba? Wala na bang pag asa ? O kailangan ko nalang tanggapin Na aking magulang ay wala na Wala na??? Wala na ?? Wala na!! Wala ng pag asa na maging isa muli O hindi na ba ma bubuo muli O kailangan kung tanggapin na Aking magulang ko ay may iba ng pamilya Oo meron ng ibang pamilya ! Aking sambit sapagsapit ng pasko Sabi ko kahit walang handa sa pasko Basta buo ang pamilya masaya na ako Pero nagkamali ako sapagkat ako'y mag isa nalang Ito ang unang pasko na hindi tayo magkakasama Ito ang unang pasko na ako lang mag isa. Lagi mo sanang tandaan sakabila ng ulan meron bahaghari Magkakaroon muli ng mga ngiti sa labi Lage mo sanang tandaan iwan ka man ng iyong ama't ina Ako'y nasa tabi mo na Ako'y mananatili sayong piling Handang sumagot sayong hiling Ika'y manatili lamang sakin piling At ako'y mananatiling sayong piling Ang mga sinira ay aking bubuoing Ang mga nawala ay aking hahanapin Sapagkat nung Una pa man ito na aking layunin Sakin lamang ay magtiwala at manalig Buong puso sakin ay isalig Hindi kita pagkukulangin Patuloy kitang mamahalin Ang iyong magulang aking gigisingin Sa maling mga hangarin Upang ibalik sa dating nitong layunin Kung sa tao ito'y impossible Sakin ay possible Magkatiwala ka lang sakin Lahat ay aking gagawin Diyos ay may layunin.
0
Sep 28, 2020
Sep 28, 2020 at 6:44 AM UTC
eksartys
Buwak na pamilya
May mga bagay na kailangan Kung tanggapin kahit hindi ko maunawaan Na ang dating buo ngayon ay sira na Na ang dating masayang pamilya ngayon ay wala na Paulit ulit na binubulong ng aking isip Maraming tanung sakin isip Paano nga ba ? Anu nga ba? Wala na bang pag asa ? O kailangan ko nalang tanggapin Na aking magulang ay wala na Wala na??? Wala na ?? Wala na!! Wala ng pag asa na maging isa muli O hindi na ba ma bubuo muli O kailangan kung tanggapin na Aking magulang ko ay may iba ng pamilya Oo meron ng ibang pamilya ! Aking sambit sapagsapit ng pasko Sabi ko kahit walang handa sa pasko Basta buo ang pamilya masaya na ako Pero nagkamali ako sapagkat ako'y mag isa nalang Ito ang unang pasko na hindi tayo magkakasama Ito ang unang pasko na ako lang mag isa. Lagi mo sanang tandaan sakabila ng ulan meron bahaghari Magkakaroon muli ng mga ngiti sa labi Lage mo sanang tandaan iwan ka man ng iyong ama't ina Ako'y nasa tabi mo na Ako'y mananatili sayong piling Handang sumagot sayong hiling Ika'y manatili lamang sakin piling At ako'y mananatiling sayong piling Ang mga sinira ay aking bubuoing Ang mga nawala ay aking hahanapin Sapagkat nung Una pa man ito na aking layunin Sakin lamang ay magtiwala at manalig Buong puso sakin ay isalig Hindi kita pagkukulangin Patuloy kitang mamahalin Ang iyong magulang aking gigisingin Sa maling mga hangarin Upang ibalik sa dating nitong layunin Kung sa tao ito'y impossible Sakin ay possible Magkatiwala ka lang sakin Lahat ay aking gagawin Diyos ay may layunin.
Continue reading...
44
Ito na ang una't huli ang una at huling tula para sayo sapagkat ang tagal na dapat ko tung tinigil Tinigal ang pag ka tanga ko. Ang hirap diba sa simula pa lng para na akong sira kasi sa simula pa lng wala na akong magawa bigla na lng ako nahulog sayo at sa lahat ng iyng pinag gagawa kahit maliit na mga bagay ay napapansin ko sa pag kumpas ng iyung mga kamay sa matatamis **** mga ngiti sa mapupungay **** mga mata ako talaga ay na bighani pero anu ba't ang hirap talaga pero sinabi ko na may paghanga ako sayo ayun na ang pang gitna nagkakilala tayo ng lubos ang paghanga ay naging pagmamahal d mo naman ako binigo minahal mo din ako pero bakit ganun d naging tayo? ang hirap diba kasi kahit ikaw d mo yan nasagot ilang taon din ako nag hintay aking sinta pero sa mga taong yun hirap na hirap na ako pero ako ay naghihintay parin na parang tanga umaasang may tayo parin sa huli pero wala pala kaya nag paalam ako kasi d ko na kaya nanliliit na ako sa sarili ko bakit d kita mapa oo tapos biglang sinabi mo minahal mo talaga ako akala mo makakahintay ako kahit gaano katagal sabi ko oo kaya sana kitang hintayin kahit gaano katagal kung sana sa paghihintay ko wala kang kasamang iba. kaya ito na ang una't huli na tula para sayo kasi pagod na ako sa paghihintay sa wala salamat sa iyo at nagising na ako.
0
Oct 8, 2018
Oct 8, 2018 at 9:33 AM UTC
myusernameispj
Una't Huli
Ito na ang una't huli ang una at huling tula para sayo sapagkat ang tagal na dapat ko tung tinigil Tinigal ang pag ka tanga ko. Ang hirap diba sa simula pa lng para na akong sira kasi sa simula pa lng wala na akong magawa bigla na lng ako nahulog sayo at sa lahat ng iyng pinag gagawa kahit maliit na mga bagay ay napapansin ko sa pag kumpas ng iyung mga kamay sa matatamis **** mga ngiti sa mapupungay **** mga mata ako talaga ay na bighani pero anu ba't ang hirap talaga pero sinabi ko na may paghanga ako sayo ayun na ang pang gitna nagkakilala tayo ng lubos ang paghanga ay naging pagmamahal d mo naman ako binigo minahal mo din ako pero bakit ganun d naging tayo? ang hirap diba kasi kahit ikaw d mo yan nasagot ilang taon din ako nag hintay aking sinta pero sa mga taong yun hirap na hirap na ako pero ako ay naghihintay parin na parang tanga umaasang may tayo parin sa huli pero wala pala kaya nag paalam ako kasi d ko na kaya nanliliit na ako sa sarili ko bakit d kita mapa oo tapos biglang sinabi mo minahal mo talaga ako akala mo makakahintay ako kahit gaano katagal sabi ko oo kaya sana kitang hintayin kahit gaano katagal kung sana sa paghihintay ko wala kang kasamang iba. kaya ito na ang una't huli na tula para sayo kasi pagod na ako sa paghihintay sa wala salamat sa iyo at nagising na ako.
Continue reading...
62
Tingin sa kanan at kaliwa ng pasilyo, lalakarin ang dulo ng kahit wala ng  tayo. Tingin mo saan ako dadalhin nito? Pipilitin kahit sira na, yan ang totoo. Teka, iisip nalang ako ng bago, yung mapapasaya ka kahit sa malayo, Tutal doon nagmamahal ako kahit papaano. halika sabayan mo naman ako. Nakakatuwa sa unang hakbang diba? Parang ayaw mo ng tapusin pa, parang  sa bawat kapit hindi na bibitaw sa saya. halika samahan mo ko, tara? Mukang nasa kalagitnaan na ba? Oh sadyang dama ko lang ang kaba. Pangangamba'y nasa iyong mata. Dito lang ako, Wag magalala Nilamon ng dilim na nabalot. Iniisip papaano na ako tatakbo sa takot. Nasaan ka? bakit di na kita madama? bumitaw kana pala. Maliligaw magisa sa dilim. Tanging tanglaw ang alala at lihim. Abutin man ako ng takip-silim, tiyak na ikaw padin ang isisgaw sa pang-anim. Mahal,  masaya akong maglalakbay. Mahal, hayaan **** ako'y mangalay Mahal, naging totoo ang aking inalay Mahal,  tanong ko lang, Ikaw pa ba ay sasabay? Oh tignan mo, layo na pala nito. Kinaya kong wala ka dito. Mahirap, oo. Masakit? panigurado pero sapat naman dahil dala ko ang iyong litrato.
0
Oct 19, 2018
Oct 19, 2018 at 12:43 PM UTC
OnlyGaleOnEarth
Litrato
Tingin sa kanan at kaliwa ng pasilyo, lalakarin ang dulo ng kahit wala ng  tayo. Tingin mo saan ako dadalhin nito? Pipilitin kahit sira na, yan ang totoo. Teka, iisip nalang ako ng bago, yung mapapasaya ka kahit sa malayo, Tutal doon nagmamahal ako kahit papaano. halika sabayan mo naman ako. Nakakatuwa sa unang hakbang diba? Parang ayaw mo ng tapusin pa, parang  sa bawat kapit hindi na bibitaw sa saya. halika samahan mo ko, tara? Mukang nasa kalagitnaan na ba? Oh sadyang dama ko lang ang kaba. Pangangamba'y nasa iyong mata. Dito lang ako, Wag magalala Nilamon ng dilim na nabalot. Iniisip papaano na ako tatakbo sa takot. Nasaan ka? bakit di na kita madama? bumitaw kana pala. Maliligaw magisa sa dilim. Tanging tanglaw ang alala at lihim. Abutin man ako ng takip-silim, tiyak na ikaw padin ang isisgaw sa pang-anim. Mahal,  masaya akong maglalakbay. Mahal, hayaan **** ako'y mangalay Mahal, naging totoo ang aking inalay Mahal,  tanong ko lang, Ikaw pa ba ay sasabay? Oh tignan mo, layo na pala nito. Kinaya kong wala ka dito. Mahirap, oo. Masakit? panigurado pero sapat naman dahil dala ko ang iyong litrato.
Continue reading...
33
Nahanap ko na! Nahanap ko na ang pagibig! Ako'y sabik na sabik nung una. Ako'y parang nakahanap ng ginto sa kalsada. Gumawa ng mga pangako. Para sa atin ay hindi susuko! Nagplano para sa kinabukasan. Lahat ng pinto sa puso'y binuksan! Lumipas ang bawat oras, araw, at taon. Tinanong ang sarili kung bakit naging ganon. Mga pangako'y nasira, Kinabukasan ay naging basura. Nagiba ang ihip ng hangin. Mistula ang taginit ay naging taglamig. Liyab ng puso'y nawala. Ako'y giniginaw na. Mga pintuan ay sarado Mga ilaw ay patay. Nagdilim ang paningin. At ako'y nahulog sa bangin. Huling sabi sa sarili. Ang puso ko'y sira na. Ako'y nagsisi. Ito pala ang pagibig.
0
Feb 1, 2021
Feb 1, 2021 at 2:59 AM UTC
pauljoshuapoetry
Ito Ba Ang Pagibig?
Nahanap ko na! Nahanap ko na ang pagibig! Ako'y sabik na sabik nung una. Ako'y parang nakahanap ng ginto sa kalsada. Gumawa ng mga pangako. Para sa atin ay hindi susuko! Nagplano para sa kinabukasan. Lahat ng pinto sa puso'y binuksan! Lumipas ang bawat oras, araw, at taon. Tinanong ang sarili kung bakit naging ganon. Mga pangako'y nasira, Kinabukasan ay naging basura. Nagiba ang ihip ng hangin. Mistula ang taginit ay naging taglamig. Liyab ng puso'y nawala. Ako'y giniginaw na. Mga pintuan ay sarado Mga ilaw ay patay. Nagdilim ang paningin. At ako'y nahulog sa bangin. Huling sabi sa sarili. Ang puso ko'y sira na. Ako'y nagsisi. Ito pala ang pagibig.
Continue reading...
24
May isang bagay na nais kong sabihin May mga salita akong nais na bawiin, Di ko alam kung dapat ko pa bang banggitin Pero kahit saglit, ako sana'y iyong dinggin Naaalala mo pa ba nitong araw na nagdaan? Isang tula mula sa akin ang iyong napakinggan Huling Mensahe kuno kaya ako nagpaalam Ipinangako na pipilitin kong maparam Na pipilitin kong mawala Itong damdamin na di ko alam kung paano ba nagsimula At mas lalong di ko alam kung paano mawawala! Ano ano pa ba ang mga dapat na gawin? Bakit ba kay hirap nitong tanggalin? Inunfriend ka sa fb, dinelete message mo Di ka pinapansin,umiiwas na ko ng todo Lahat na yata ng paraan ginawa ko Pero di ka pa rin talaga natiis ng puso ko Kanina lang kausap ulit kita Napapangiti tuloy ako ng para bang tanga Nagsasalita na ako dito mag isa Mga tao sa paligid ko para bang nagtataka Mga kasama ko bigla na lang napapanganga Eh ano bang **** nila? Minsan na nga lang maging masaya, Papakialaman pa ba? Minsan na nga lang magkaroon ng sigla Itong mundo kong puno ng lungkot, ng takot,ng pangamba, ng kawalang pag asa, Kaya salamat talaga at nariyan ka Picture mo pa lang ang laki na ng epekto, Para akong sira ang ulo, malaki ang depekto Sa isip na walang ibang laman kundi ikaw At puso na walang ibang sinisigaw Kundi ang pangalan ng nag iisang ikaw At magdaan man ang maraming taon O lumipas ang mahabang panahon, Ikaw lang at walang iba Sasabihin ko lang naman talaga Gusto kita.
0
Apr 4, 2017
Apr 4, 2017 at 7:21 AM UTC
ChameleonInk
Gusto kita (spoken poetry)
May isang bagay na nais kong sabihin May mga salita akong nais na bawiin, Di ko alam kung dapat ko pa bang banggitin Pero kahit saglit, ako sana'y iyong dinggin Naaalala mo pa ba nitong araw na nagdaan? Isang tula mula sa akin ang iyong napakinggan Huling Mensahe kuno kaya ako nagpaalam Ipinangako na pipilitin kong maparam Na pipilitin kong mawala Itong damdamin na di ko alam kung paano ba nagsimula At mas lalong di ko alam kung paano mawawala! Ano ano pa ba ang mga dapat na gawin? Bakit ba kay hirap nitong tanggalin? Inunfriend ka sa fb, dinelete message mo Di ka pinapansin,umiiwas na ko ng todo Lahat na yata ng paraan ginawa ko Pero di ka pa rin talaga natiis ng puso ko Kanina lang kausap ulit kita Napapangiti tuloy ako ng para bang tanga Nagsasalita na ako dito mag isa Mga tao sa paligid ko para bang nagtataka Mga kasama ko bigla na lang napapanganga Eh ano bang **** nila? Minsan na nga lang maging masaya, Papakialaman pa ba? Minsan na nga lang magkaroon ng sigla Itong mundo kong puno ng lungkot, ng takot,ng pangamba, ng kawalang pag asa, Kaya salamat talaga at nariyan ka Picture mo pa lang ang laki na ng epekto, Para akong sira ang ulo, malaki ang depekto Sa isip na walang ibang laman kundi ikaw At puso na walang ibang sinisigaw Kundi ang pangalan ng nag iisang ikaw At magdaan man ang maraming taon O lumipas ang mahabang panahon, Ikaw lang at walang iba Sasabihin ko lang naman talaga Gusto kita.
Continue reading...
38
AKO’Y NAKA TINGIN SA LANGIT SA ITAAS NG BUBONG NAMING PAGKANIPIS NIPIS. TINATANAW KO ANG MGA PUTING HUGIS BULAK NA PAPALAPIT SA ISA’T ISA AT SAKA DUMIDIKIT. KAPAREHO NG MIGHTY BOND NA DINIKIT KO SA SIRA SIRA KONG SAPATOS, KAPAREHO NG KULANGOT NA PINAHID KO SA PADER NG ROOM NAMIN. KASING LAGKIT NG TINGIN MO SA TAONG WALA NAMAN GUSTO SAYO. PARA KA TALAGANG ULAP, KASING GANDA MO ANG ULAP. NAKAKA SILAW SA SOBRANG GANDA. MASAKIT PERO MASAYA. MARAMING TAO ANG DINADAAN KA LANG, YUNG IBA TUMITINGIN AT SABAY AALIS. PERO AKO ANDITO PARIN AKO SA ITAAS NG BUBONG, KAHIT TIRIK NA TIRIK ANG ARAW. KAHIT MATUYUAN AKO NG PAWIS, KAHIT MABASA AKO NG ULAN, ANDITO PARIN AKO. TINITINGNAN KA SA MALAYO. KAYA KAPAG UMUULAN, MINSAN GUSTO KONG KUMANTA NG “PAIN, PAIN GO AWAY COME AGAIN ANOTHER DAY.” DAHIL AKO, AKO ANG UNANG MASASAKTAN KAPAG UMIIYAK KA. DAHIL SABI KO NGA KANINA UMARAW MAN O UMULAN ANDITO PARIN AKO SA ITAAS NG BUBONG TINITINGNAN KA AT HANDANG SALUHIN LAHAT NG IYAK NA GUSTO **** IBUNTONG SA ISANG TAO. TANGA PAKINGGAN DIBA? SABI NILA SAKIN BAKIT KO DAW HAHAYAANG MAGKASAKIT AKO DAHIL SA ULAN, BAKIT KO DAW HAHAYAANG TUMAGAKTAK ANG PAWIS KO SA GITNA NG NAGTITIRIK NA ARAW KUNG PWEDE NAMAN DAW AKO PUMAYONG. OO NGA TAMA SILA. NAPAKA TANGA KO. DAHIL MAS GUGUSTUHIN KO PANG MABASA NG ULAN, AT MATUSTA DAHIL SA ARAW KESA HINDI KITA MAKITA. ULAP. KAHIT SAAN NAKIKITA KITA. IKAW? NAPAPANSIN MO KAYA AKO.
0
Feb 14, 2017
Feb 14, 2017 at 11:25 PM UTC
ivy-morilla
Ulap
AKO’Y NAKA TINGIN SA LANGIT SA ITAAS NG BUBONG NAMING PAGKANIPIS NIPIS. TINATANAW KO ANG MGA PUTING HUGIS BULAK NA PAPALAPIT SA ISA’T ISA AT SAKA DUMIDIKIT. KAPAREHO NG MIGHTY BOND NA DINIKIT KO SA SIRA SIRA KONG SAPATOS, KAPAREHO NG KULANGOT NA PINAHID KO SA PADER NG ROOM NAMIN. KASING LAGKIT NG TINGIN MO SA TAONG WALA NAMAN GUSTO SAYO. PARA KA TALAGANG ULAP, KASING GANDA MO ANG ULAP. NAKAKA SILAW SA SOBRANG GANDA. MASAKIT PERO MASAYA. MARAMING TAO ANG DINADAAN KA LANG, YUNG IBA TUMITINGIN AT SABAY AALIS. PERO AKO ANDITO PARIN AKO SA ITAAS NG BUBONG, KAHIT TIRIK NA TIRIK ANG ARAW. KAHIT MATUYUAN AKO NG PAWIS, KAHIT MABASA AKO NG ULAN, ANDITO PARIN AKO. TINITINGNAN KA SA MALAYO. KAYA KAPAG UMUULAN, MINSAN GUSTO KONG KUMANTA NG “PAIN, PAIN GO AWAY COME AGAIN ANOTHER DAY.” DAHIL AKO, AKO ANG UNANG MASASAKTAN KAPAG UMIIYAK KA. DAHIL SABI KO NGA KANINA UMARAW MAN O UMULAN ANDITO PARIN AKO SA ITAAS NG BUBONG TINITINGNAN KA AT HANDANG SALUHIN LAHAT NG IYAK NA GUSTO **** IBUNTONG SA ISANG TAO. TANGA PAKINGGAN DIBA? SABI NILA SAKIN BAKIT KO DAW HAHAYAANG MAGKASAKIT AKO DAHIL SA ULAN, BAKIT KO DAW HAHAYAANG TUMAGAKTAK ANG PAWIS KO SA GITNA NG NAGTITIRIK NA ARAW KUNG PWEDE NAMAN DAW AKO PUMAYONG. OO NGA TAMA SILA. NAPAKA TANGA KO. DAHIL MAS GUGUSTUHIN KO PANG MABASA NG ULAN, AT MATUSTA DAHIL SA ARAW KESA HINDI KITA MAKITA. ULAP. KAHIT SAAN NAKIKITA KITA. IKAW? NAPAPANSIN MO KAYA AKO.
Continue reading...
35
Kay tagal kong hinahanap ang sarili,patuloy parin ang lungkot at nananatili Ang isip ko'y gulong gulo , Akala ko'y kalmado na ang lahat , subalit meron parin akong lagnat Sakit na habang buhay ng nasa aking katawan , kinakain paunti-unti hanggang ako'y magpaalam, Utak ko'y sirang sira na pinagsama ko kasi ang lungkot at saya Ang alak na ngayo'y aking muling tinikman ganun parin ang lasa , lasa ng kalungkutan, Mga taong aking nakilala , aking iniwanan para lang mahanap ang kaligayahang inaasam-asam Bumuti lang ako ng ilang porsyento , bagkus may mga bagay na hindi perpekto Dahil ang ugat ng ito ay nakatanim sa aking pagkatao , kaya't hanggang ngayon ako'y isang Preso.
0
Oct 23, 2018
Oct 23, 2018 at 11:26 AM UTC
Johnad
Taguan
Kay tagal kong hinahanap ang sarili,patuloy parin ang lungkot at nananatili Ang isip ko'y gulong gulo , Akala ko'y kalmado na ang lahat , subalit meron parin akong lagnat Sakit na habang buhay ng nasa aking katawan , kinakain paunti-unti hanggang ako'y magpaalam, Utak ko'y sirang sira na pinagsama ko kasi ang lungkot at saya Ang alak na ngayo'y aking muling tinikman ganun parin ang lasa , lasa ng kalungkutan, Mga taong aking nakilala , aking iniwanan para lang mahanap ang kaligayahang inaasam-asam Bumuti lang ako ng ilang porsyento , bagkus may mga bagay na hindi perpekto Dahil ang ugat ng ito ay nakatanim sa aking pagkatao , kaya't hanggang ngayon ako'y isang Preso.
Continue reading...
8
Tanging hiling sa hangin na sana'y tangayin Ang mainit na bugso ng damdamin Bawat paghampas at kumpas, Hindi ko alam kung saan dadalhin Pinasok natin ang buhay ng isa't-isa Walang kamalayan sa ating pakakahantungan Sa mundong hindi perpekto at walang sigurado, ang tanging pinanghawakan ko lang ay may ikaw at ako. Nangungulila sa mga mata **** nangungusap Na sapat ng pagtakpan lahat ng sakit na nararamdaman Ang mga mata **** sumilaw sa madilim kong isipan Kailan ko kaya ulit ito matatanaw Madaming hindi pagkakaintindihan Nauuwi sa sakitan Hindi mabilang ang kapintasan Na bumabalot sating samahan Tila bagyong walang dala kundi pinsala Pagmamahalan nating puno ng pangamba Mga mata mo lang ang tanging naging sandigan Panangga sa kalamidad, silong sa kadiliman Isang gabing hindi ko mabura sa ala-ala Nakatatak sa puso't ispian Binaybay ng mga kamay mo ang bisig ko Hinagkan, hinalikan at hindi binitawan Pinagdasal na sana'y wala ng katapusan H'wag na sanang sumikat ang araw Dahil walang ibang nais kundi ang namnamin Ang bawat minuto sa iyong piling Marami ang hindi kayang unawain Ang ating kumplikasyon na dala ng depresyon Ano bang alam nila? Bukod sa kutyain tayo Sabi nila baliw tayong dalawa Hindi inalintana ang sinasabi ng iba Malaki ang tiwala ko sa'yo, sa akin, Sa ating dalawa Ngunit naging malupit ang mundo, marupok ka at mahina ako. Hindi na kita kilala Hindi mo na ko tinitignan sa mata Tinalikuran ang sarili kong giyera at pinaglaban ka Patuloy kong sinasabi sa'yong, "Mahal, andito lang ako. Kumapit ka." Nagbingi-bingihan, pasok sa isang tenga Labas sa kabila Pinagtabuyan palayo pero sabi ko sa sarili, hindi ako susuko. Tuwing ipipikit ko ang mga mata, hindi maiwasan ang pagtulo ng luha. Sinisigaw ng puso, kayanin ko pa. Pero ang tanong ng utak, para san pa? Gusto kitang hagkan sa bawat sulok ng katawan, gustong akuin ang sakit na iyong nararamdaman. Naging manhid ka saking sakripisyo, Patuloy akong pinagtabuyan. Hanggang sa naubos na ang pasensiya at pag-unawa, halos isuka na natin ang isa't-isa Pagmamahal nalang ang nakita kong dahilan kung bakit patuloy parin nating sinubukan Hindi lilipas ang isang araw na walang bangayan Ang haplos **** nung una'y malumanay naging mahigpit at puno na ng galit Nauntog sa katotohanang hindi sapat ang pagmamahal lang Naglaho ang kislap ng mata na nung una'y sapat na kahit wala ang mga salitang, "mahal kita" Anong ginawa natin sa isa't-isa? Mag pag-asa ba talaga ang pagmamahalan ng dalawang taong sira?
0
May 13, 2016
May 13, 2016 at 8:24 AM UTC
mteniola
Pagmamahalang sira
Tanging hiling sa hangin na sana'y tangayin Ang mainit na bugso ng damdamin Bawat paghampas at kumpas, Hindi ko alam kung saan dadalhin Pinasok natin ang buhay ng isa't-isa Walang kamalayan sa ating pakakahantungan Sa mundong hindi perpekto at walang sigurado, ang tanging pinanghawakan ko lang ay may ikaw at ako. Nangungulila sa mga mata **** nangungusap Na sapat ng pagtakpan lahat ng sakit na nararamdaman Ang mga mata **** sumilaw sa madilim kong isipan Kailan ko kaya ulit ito matatanaw Madaming hindi pagkakaintindihan Nauuwi sa sakitan Hindi mabilang ang kapintasan Na bumabalot sating samahan Tila bagyong walang dala kundi pinsala Pagmamahalan nating puno ng pangamba Mga mata mo lang ang tanging naging sandigan Panangga sa kalamidad, silong sa kadiliman Isang gabing hindi ko mabura sa ala-ala Nakatatak sa puso't ispian Binaybay ng mga kamay mo ang bisig ko Hinagkan, hinalikan at hindi binitawan Pinagdasal na sana'y wala ng katapusan H'wag na sanang sumikat ang araw Dahil walang ibang nais kundi ang namnamin Ang bawat minuto sa iyong piling Marami ang hindi kayang unawain Ang ating kumplikasyon na dala ng depresyon Ano bang alam nila? Bukod sa kutyain tayo Sabi nila baliw tayong dalawa Hindi inalintana ang sinasabi ng iba Malaki ang tiwala ko sa'yo, sa akin, Sa ating dalawa Ngunit naging malupit ang mundo, marupok ka at mahina ako. Hindi na kita kilala Hindi mo na ko tinitignan sa mata Tinalikuran ang sarili kong giyera at pinaglaban ka Patuloy kong sinasabi sa'yong, "Mahal, andito lang ako. Kumapit ka." Nagbingi-bingihan, pasok sa isang tenga Labas sa kabila Pinagtabuyan palayo pero sabi ko sa sarili, hindi ako susuko. Tuwing ipipikit ko ang mga mata, hindi maiwasan ang pagtulo ng luha. Sinisigaw ng puso, kayanin ko pa. Pero ang tanong ng utak, para san pa? Gusto kitang hagkan sa bawat sulok ng katawan, gustong akuin ang sakit na iyong nararamdaman. Naging manhid ka saking sakripisyo, Patuloy akong pinagtabuyan. Hanggang sa naubos na ang pasensiya at pag-unawa, halos isuka na natin ang isa't-isa Pagmamahal nalang ang nakita kong dahilan kung bakit patuloy parin nating sinubukan Hindi lilipas ang isang araw na walang bangayan Ang haplos **** nung una'y malumanay naging mahigpit at puno na ng galit Nauntog sa katotohanang hindi sapat ang pagmamahal lang Naglaho ang kislap ng mata na nung una'y sapat na kahit wala ang mga salitang, "mahal kita" Anong ginawa natin sa isa't-isa? Mag pag-asa ba talaga ang pagmamahalan ng dalawang taong sira?
Continue reading...
68
Hihilingin ko sana na ako nalang uli, Basha Pero hindi pa ako buo Hindi ko pa kayang balikan ka at ayusin ka Hindi ko kayang ayusin ka habang ako ay sira Hindi ko pa kaya, Basha Hihilingin ko sana na ako nalang uli Pero hindi pa ako matatag Maari ako ay muling mabiyak at mabasag Ayokong matulad ka sakin Basha Ayokong malungkot kang muli Hihilingin ko sana na ako nalang uli Pero hindi ko pa kayang masaktan pa Masaktan at madamay ka ay hindi ko nais pa Hindi ko gustong mawala ka, Basha Pero hindi ko rin gustong masaktan ka Hihilingin ko sana na ako nalang uli Pero nakita ko ang iyong napaka gandang ngiti Ang dating nakikita ko sa tuwina saki'y nakatangin Ang ngiting hindi kailanman kayang limutin Hindi ko kayang makita kang may iba, Basha Kaya hindi ko hihilingin na sana ako nalang uli Basha, hihilingin kong ako nalang ang huli Basha, ako nalang, Ako nalang ang huli
0
Oct 10, 2016
Oct 10, 2016 at 5:01 AM UTC
Snow
Basha ako nalang ang huli
Hihilingin ko sana na ako nalang uli, Basha Pero hindi pa ako buo Hindi ko pa kayang balikan ka at ayusin ka Hindi ko kayang ayusin ka habang ako ay sira Hindi ko pa kaya, Basha Hihilingin ko sana na ako nalang uli Pero hindi pa ako matatag Maari ako ay muling mabiyak at mabasag Ayokong matulad ka sakin Basha Ayokong malungkot kang muli Hihilingin ko sana na ako nalang uli Pero hindi ko pa kayang masaktan pa Masaktan at madamay ka ay hindi ko nais pa Hindi ko gustong mawala ka, Basha Pero hindi ko rin gustong masaktan ka Hihilingin ko sana na ako nalang uli Pero nakita ko ang iyong napaka gandang ngiti Ang dating nakikita ko sa tuwina saki'y nakatangin Ang ngiting hindi kailanman kayang limutin Hindi ko kayang makita kang may iba, Basha Kaya hindi ko hihilingin na sana ako nalang uli Basha, hihilingin kong ako nalang ang huli Basha, ako nalang, Ako nalang ang huli
Continue reading...
23
Para lang nagbabalat ng sibuyas ang istorya ng pag-ibig. Sa simula... Ng nasa mga kamay mo pa lang ito'y may gana ka pang tumawa, Hanggang sa inilagay mo na sa isang sangkalan... ('chopping board' na nga lang, para mas maintindihan) At nang binalatan mo'y bigla ka na lang umiyak at tumulo ang iyong mga luha (sa sahig, alangan naman sa balkonahe!) Pagkatapos nama'y nakatawa na ulit, ngunit hindi pa rin nadala't kumuha pa ng ibang sibuyas para balatan. (sira-ulo lang te?) Pero wala tayong magagawa dun, hindi sa eksaherada masyado ako kung makapagsalita, eh ganun yun eh! (ganun talaga!) Kaya tanggapin **** kapag sinubukan mo nang umibig, alam mo nang sa huli'y masasaktan at masasaktan ka rin... ('wag kang mag-aalala marami naman kayo!) Ayyy! hindi 'yan! Sa gitna pa pala 'yan, dahil ang nasa huli'y liligaya ka ng walang kasintulad ng dati. (para bang nasa alapaap daw?) Dahil ang magmahal ng isang gago... Ayyy! Este tao, ay maraming pagsubok, tulad ng pagbabalat ng sibuyas... Masusugatan ka talaga kapag hindi ka marunong magdahan-dahan at mag-ingat.
0
Nov 11, 2012
Nov 11, 2012 at 12:29 AM UTC
jkpoetry
Sibuyas
Para lang nagbabalat ng sibuyas ang istorya ng pag-ibig. Sa simula... Ng nasa mga kamay mo pa lang ito'y may gana ka pang tumawa, Hanggang sa inilagay mo na sa isang sangkalan... ('chopping board' na nga lang, para mas maintindihan) At nang binalatan mo'y bigla ka na lang umiyak at tumulo ang iyong mga luha (sa sahig, alangan naman sa balkonahe!) Pagkatapos nama'y nakatawa na ulit, ngunit hindi pa rin nadala't kumuha pa ng ibang sibuyas para balatan. (sira-ulo lang te?) Pero wala tayong magagawa dun, hindi sa eksaherada masyado ako kung makapagsalita, eh ganun yun eh! (ganun talaga!) Kaya tanggapin **** kapag sinubukan mo nang umibig, alam mo nang sa huli'y masasaktan at masasaktan ka rin... ('wag kang mag-aalala marami naman kayo!) Ayyy! hindi 'yan! Sa gitna pa pala 'yan, dahil ang nasa huli'y liligaya ka ng walang kasintulad ng dati. (para bang nasa alapaap daw?) Dahil ang magmahal ng isang gago... Ayyy! Este tao, ay maraming pagsubok, tulad ng pagbabalat ng sibuyas... Masusugatan ka talaga kapag hindi ka marunong magdahan-dahan at mag-ingat.
Continue reading...
38
Paano kaya? Mahal ko ang pilipinas. Sobra. Mahal ko ang bansang aking kinalakhan. Mahal ko ang aking pinanggalingan. Kung saan ako nag aral, san tumira, saan nagsisimba. Kung saan naliligo, umiihi, tumatae, Mahal ko! Pero paano ko kaya matatanggap ang nangyayari sa aking bansa? Paano ko kaya tatanggapin ang mga basura sa daan. Ang mga binebentang damit na sinuot muna nila. Ang mga piniritong fish ball na kahapon pa ang mantika. Paano kaya? Sa jeep, na para na kayong sardinas na pinagkasya sa isang lata. Sa lrt, natumaas man ang bayad. Dama mo parin ang mga pagong na kumikilos at mga amoy na gugustuhin mo na lang amuyin. Sa paaralan, titiisin ang sira sirang mga silid aralan para sa pangarap na mahirap abutin. Paano kaya? Sa pilipiling lugar, na kapag nakakita ng umiilaw na iphone ay parang hokage na mabilis na mang aagaw. Sa ilalim ng tulay, kapag napadaan kay makikita ang pamilyang walang makain na nakahiga sa kamang matigas at ngunit hindi mabigat dalhin kung saan saan. Paano kaya? Ang mga kalsadang pinipilit tapusin kahit mas una pang tinapos ang perang inilaan ng sang katauhan. Paano kaya? Ang mga taong halos mamatay sa pagod na tila butas ang bulsa at hindi malagyan ng laman. Paano kaya? Sinubukan kong alamin kung saan ito nagsimula. Kung sino ang gumawa? Kung kailan? Kung paano? Kung bakit nandito? Hanggang napatunayan ko, na kahit ganito ang tinuturi kong bansa. Alam kong katangi tangi parin ito. Hindi man kami tulad ng iniisip nyong bansa. Ang bansang ito ang pinaka mapagmahal ra lahat. Kayang makipag kaibigan sa kahit sinong tao. Kayang umintindi ng kapwa. marunong makisama. Mapagbigay. Higit sa lahat sa kabila ng mga nangyayari sa amin, kahit wala nang kakainin, kahit nag aaway na kayo, kahit madami ng problema at  kahit may taning na ang buhay. MASAYA pa rin. Ang mga ngiti, galak, at tuwang ito ang hindi nila matutumbasan ng iba.
0
Jul 6, 2016
Jul 6, 2016 at 1:39 AM UTC
Dyiweeel
Sa Kabila
Paano kaya? Mahal ko ang pilipinas. Sobra. Mahal ko ang bansang aking kinalakhan. Mahal ko ang aking pinanggalingan. Kung saan ako nag aral, san tumira, saan nagsisimba. Kung saan naliligo, umiihi, tumatae, Mahal ko! Pero paano ko kaya matatanggap ang nangyayari sa aking bansa? Paano ko kaya tatanggapin ang mga basura sa daan. Ang mga binebentang damit na sinuot muna nila. Ang mga piniritong fish ball na kahapon pa ang mantika. Paano kaya? Sa jeep, na para na kayong sardinas na pinagkasya sa isang lata. Sa lrt, natumaas man ang bayad. Dama mo parin ang mga pagong na kumikilos at mga amoy na gugustuhin mo na lang amuyin. Sa paaralan, titiisin ang sira sirang mga silid aralan para sa pangarap na mahirap abutin. Paano kaya? Sa pilipiling lugar, na kapag nakakita ng umiilaw na iphone ay parang hokage na mabilis na mang aagaw. Sa ilalim ng tulay, kapag napadaan kay makikita ang pamilyang walang makain na nakahiga sa kamang matigas at ngunit hindi mabigat dalhin kung saan saan. Paano kaya? Ang mga kalsadang pinipilit tapusin kahit mas una pang tinapos ang perang inilaan ng sang katauhan. Paano kaya? Ang mga taong halos mamatay sa pagod na tila butas ang bulsa at hindi malagyan ng laman. Paano kaya? Sinubukan kong alamin kung saan ito nagsimula. Kung sino ang gumawa? Kung kailan? Kung paano? Kung bakit nandito? Hanggang napatunayan ko, na kahit ganito ang tinuturi kong bansa. Alam kong katangi tangi parin ito. Hindi man kami tulad ng iniisip nyong bansa. Ang bansang ito ang pinaka mapagmahal ra lahat. Kayang makipag kaibigan sa kahit sinong tao. Kayang umintindi ng kapwa. marunong makisama. Mapagbigay. Higit sa lahat sa kabila ng mga nangyayari sa amin, kahit wala nang kakainin, kahit nag aaway na kayo, kahit madami ng problema at  kahit may taning na ang buhay. MASAYA pa rin. Ang mga ngiti, galak, at tuwang ito ang hindi nila matutumbasan ng iba.
Continue reading...
28
Tatawa, Iiyak, Tatawa, Iiyak. Nakakabaliw ang oras na 'to. Yung oras na naaalala kita. Nakakabaliw palang maging gan'to Yung umaasa na balang araw babalik ka. Nakakabaliw maghintay. Yung ayaw pumikit ng mga mata. Nakakabaliw na isipin ka, nakakalumbay. Yung bumabalik na alala noong sinabi kong 'mahal kita' Nakakabaliw umiyak. Yung gusto mo na tumahan ngunit di magawa. Nakakabaliw na ang puso ko'y iyong biniyak. Yung utak ko'y may sira na ata. Tatawa, Iiyak. Mababaliw nalang sayo paulit ulit.
0
Feb 8, 2017
Feb 8, 2017 at 10:22 AM UTC
Snow
12:42 am
Tatawa, Iiyak, Tatawa, Iiyak. Nakakabaliw ang oras na 'to. Yung oras na naaalala kita. Nakakabaliw palang maging gan'to Yung umaasa na balang araw babalik ka. Nakakabaliw maghintay. Yung ayaw pumikit ng mga mata. Nakakabaliw na isipin ka, nakakalumbay. Yung bumabalik na alala noong sinabi kong 'mahal kita' Nakakabaliw umiyak. Yung gusto mo na tumahan ngunit di magawa. Nakakabaliw na ang puso ko'y iyong biniyak. Yung utak ko'y may sira na ata. Tatawa, Iiyak. Mababaliw nalang sayo paulit ulit.
Continue reading...
19
Di ko alam kung pano magsisimula Sa aking sasabihin,huwag sanang mabibigla Pero ang lahat ng maririnig **** salita Nagmula sa puso : sa puso kong sira Alam mo ba nung simula pa lang Sa puso ko ikaw na ang lamang Walang ibang hinihiling kundi ikaw Di ko nais na naaalis ka sa tanaw Oo , ikaw lang at walang iba Kase nga diba gusto kita? Sa puso kong ito, tunay kang nag-iisa Pero parang ang sakit sa pakiramdam Sa damdamin kong ito, walang nakakaalam Hanggang tingin lang lagi sa iyo, Minamasdan ko lahat ng kilos mo At kahit na ako'y nasasaktan, Sinong may **** Wala naman akong karapatan Kahit mamamatay na ako sa sobrang sakit, Kailangang kong tanggapin lahat ng pait Ganyan naman talaga pag nagmamahal, Sakripisyo ang kailangan para tumagal Hindi ko alam kung anong meron sa iyo, At ikaw ang tinitibok ng puso ko, Siguro nga tadhana na ang nagtakda Kaya sana iyo namang mahalata Pagkat ayokong pati ikaw ay mawala Ngunit ano nga bang magagawa? Kung sa landas ko unti - unti kang nawawala? Para kang bula na dahan - dahang naglalaho Parang ibong lumilipad na papunta sa malayo Habang ako dito ay nakatayo Minamasdan kang papalayo Madalas ako sa kanila'y naiinggit Pagkat sa iyo ,sila'y nakakalapit Madalas kayong nagkakausap At lagi mo sya sa akin hinahanap Oo, alam kong kahit di ko aminin Na pangalan mo pa rin ang sinisigaw ng damdamin, Malalaman mo rin yun balang araw Kaya mananahimik nalang at di ko na isisigaw Ano pa nga bang silbi na ipagsigawan ko? Wala ka rin namang **** sa nararamdaman ko Kaya't salamat nalang sa ala- alang iniwan Sa lahat ng araw ng masasayang kwentuhan Paalam na mahal,ayoko nang masaktan Kahit iyon ay akin nang nakasanayan Nakakapagod ding maging Tanga kaya't paalam na Sana maging masaya ka doon sa piling nya !
0
Mar 13, 2017
Mar 13, 2017 at 6:14 AM UTC
ChameleonInk
Huling Mensahe
Di ko alam kung pano magsisimula Sa aking sasabihin,huwag sanang mabibigla Pero ang lahat ng maririnig **** salita Nagmula sa puso : sa puso kong sira Alam mo ba nung simula pa lang Sa puso ko ikaw na ang lamang Walang ibang hinihiling kundi ikaw Di ko nais na naaalis ka sa tanaw Oo , ikaw lang at walang iba Kase nga diba gusto kita? Sa puso kong ito, tunay kang nag-iisa Pero parang ang sakit sa pakiramdam Sa damdamin kong ito, walang nakakaalam Hanggang tingin lang lagi sa iyo, Minamasdan ko lahat ng kilos mo At kahit na ako'y nasasaktan, Sinong may **** Wala naman akong karapatan Kahit mamamatay na ako sa sobrang sakit, Kailangang kong tanggapin lahat ng pait Ganyan naman talaga pag nagmamahal, Sakripisyo ang kailangan para tumagal Hindi ko alam kung anong meron sa iyo, At ikaw ang tinitibok ng puso ko, Siguro nga tadhana na ang nagtakda Kaya sana iyo namang mahalata Pagkat ayokong pati ikaw ay mawala Ngunit ano nga bang magagawa? Kung sa landas ko unti - unti kang nawawala? Para kang bula na dahan - dahang naglalaho Parang ibong lumilipad na papunta sa malayo Habang ako dito ay nakatayo Minamasdan kang papalayo Madalas ako sa kanila'y naiinggit Pagkat sa iyo ,sila'y nakakalapit Madalas kayong nagkakausap At lagi mo sya sa akin hinahanap Oo, alam kong kahit di ko aminin Na pangalan mo pa rin ang sinisigaw ng damdamin, Malalaman mo rin yun balang araw Kaya mananahimik nalang at di ko na isisigaw Ano pa nga bang silbi na ipagsigawan ko? Wala ka rin namang **** sa nararamdaman ko Kaya't salamat nalang sa ala- alang iniwan Sa lahat ng araw ng masasayang kwentuhan Paalam na mahal,ayoko nang masaktan Kahit iyon ay akin nang nakasanayan Nakakapagod ding maging Tanga kaya't paalam na Sana maging masaya ka doon sa piling nya !
Continue reading...
48
Pwede kong dugtungan ang ating nasimulan Pwede mo ring tapusin ng walang lingunan Pwede mo akong ipagtanggol sa lahat ng tao Pwede mo ring iwan ang isang ako. Pwede **** hilingin na lumayo sa akin At lahat ng sakit ay akuin Pwede kang lumabas ng pinto Ng walang pangakong pagbabalik At pwede rin akong tumu-nganga na lang sa isang tabi At mangulila sa iyong mga halik Pwedeng sa akin, ikaw ay magsinungaling Na kapag tayo ang magkasama, Iba ang gusto **** makapiling. Pwede kang maging bingi sa aking mga hinaing Pwede rin akong maging pipi sa aking mga pasanin. Pwede mo akong sumbatan sa aking mga pagkakamali At pwede ring sa piling mo ay hindi na ako manatili. Pwede kang maghanap ng iba, At tuluyang ako'y limutin na Pwede akong magmaka-awa sa iyong harapan Na huwag mo sana akong lisanin Sapagkat ang sabi ng puso ay hindi nito kakayanin At pwede rin tayong umabot sa puntong tatanungin kita Na kung pwede pa ba? Pwede pa bang ayusin natin 'to? Pwede pa bang ayusin kahit sirang-sira na? Na kahit gahibla na lang ang pagitan ng Tayo pa at hindi na. At kahit alam kong pwede iyong mangyari Na kahit hindi sabihin, iyon ay iyo ng nawari. Pero pinili nating ang lahat ng iyon ay hindi gawin Dahil sa pangako ng isa't- isa ay mahalin Mahal, hindi ako perpekto Na kahit malapad ang aking noo, Iaalay ang aking pagkatao At sana, sana, hiling ko Tanggapin mo ito ng buong-buo. Ngunit kung ika'y nag-aalangan, Huwag ka sanang matakot na ako'y lapitan. At kung naguguluhan ka pa rin sa lahat, Nakiki-usap ako,pakibasa lang 'yung pamagat.
0
Jan 30, 2016
Jan 30, 2016 at 9:53 AM UTC
ariesaries
Kapit Lang
Pwede kong dugtungan ang ating nasimulan Pwede mo ring tapusin ng walang lingunan Pwede mo akong ipagtanggol sa lahat ng tao Pwede mo ring iwan ang isang ako. Pwede **** hilingin na lumayo sa akin At lahat ng sakit ay akuin Pwede kang lumabas ng pinto Ng walang pangakong pagbabalik At pwede rin akong tumu-nganga na lang sa isang tabi At mangulila sa iyong mga halik Pwedeng sa akin, ikaw ay magsinungaling Na kapag tayo ang magkasama, Iba ang gusto **** makapiling. Pwede kang maging bingi sa aking mga hinaing Pwede rin akong maging pipi sa aking mga pasanin. Pwede mo akong sumbatan sa aking mga pagkakamali At pwede ring sa piling mo ay hindi na ako manatili. Pwede kang maghanap ng iba, At tuluyang ako'y limutin na Pwede akong magmaka-awa sa iyong harapan Na huwag mo sana akong lisanin Sapagkat ang sabi ng puso ay hindi nito kakayanin At pwede rin tayong umabot sa puntong tatanungin kita Na kung pwede pa ba? Pwede pa bang ayusin natin 'to? Pwede pa bang ayusin kahit sirang-sira na? Na kahit gahibla na lang ang pagitan ng Tayo pa at hindi na. At kahit alam kong pwede iyong mangyari Na kahit hindi sabihin, iyon ay iyo ng nawari. Pero pinili nating ang lahat ng iyon ay hindi gawin Dahil sa pangako ng isa't- isa ay mahalin Mahal, hindi ako perpekto Na kahit malapad ang aking noo, Iaalay ang aking pagkatao At sana, sana, hiling ko Tanggapin mo ito ng buong-buo. Ngunit kung ika'y nag-aalangan, Huwag ka sanang matakot na ako'y lapitan. At kung naguguluhan ka pa rin sa lahat, Nakiki-usap ako,pakibasa lang 'yung pamagat.
Continue reading...
40
How it felt about when she smiled Her roses were red wine Teeth were an iceberg in a cold sea I didn't know she knew me more than by name I walked head up to her in a confident laze She always willed to lay a hand in a steamy time Whenever she called me by my pet name I would light up a grin How I couldn't help her spell How much I belied of having a way out The more she drew close, the more I sank in How she made seduction a white collar trade The lavish eyes, the lazy talk, the pure feminine mien She pat on my shoulder and turned to catch a glance Asked what made her hands a soft pleasure Whispered that she was schooled in pottery and making dough I couldn't stop but ask about the flawless curves She pushed out her lips and said  I used to spin a ring at nine I asked her out for a movie She said tragedies make her cry One day I went to look down through my office windowpane My sight met hers taking down a secret gang With a fierce nine millimeter gun I was left speechless in awe We needed to rethink our revolution On her mission in Damascus a plane crashed I still cried a pail.
0
Feb 3, 2018
Feb 3, 2018 at 1:56 PM UTC
Mugerwa_Muzamil
Ms. Sira
How it felt about when she smiled Her roses were red wine Teeth were an iceberg in a cold sea I didn't know she knew me more than by name I walked head up to her in a confident laze She always willed to lay a hand in a steamy time Whenever she called me by my pet name I would light up a grin How I couldn't help her spell How much I belied of having a way out The more she drew close, the more I sank in How she made seduction a white collar trade The lavish eyes, the lazy talk, the pure feminine mien She pat on my shoulder and turned to catch a glance Asked what made her hands a soft pleasure Whispered that she was schooled in pottery and making dough I couldn't stop but ask about the flawless curves She pushed out her lips and said  I used to spin a ring at nine I asked her out for a movie She said tragedies make her cry One day I went to look down through my office windowpane My sight met hers taking down a secret gang With a fierce nine millimeter gun I was left speechless in awe We needed to rethink our revolution On her mission in Damascus a plane crashed I still cried a pail.
Continue reading...
27
Mine is Gopal, the Mountain-Holder; there is no one else. On his head he wears the peacock-crown: He alone is my husband. Father, mother, brother, relative: I have none to call my own. I've forsaken both God, and the family's honor: what should I do? I've sat near the holy ones, and I've lost shame before the people. I've torn my scarf into shreds; I'm all wrapped up in a blanket. I took off my finery of pearls and coral, and strung a garland of wildwood flowers. With my tears, I watered the creeper of love that I planted; Now the creeper has grown spread all over, and borne the fruit of bliss. The churner of the milk churned with great love. When I took out the butter, no need to drink any buttermilk. I came for the sake of love-devotion; seeing the world, I wept. Mira is the maidservant of the Mountain-Holder: now with love He takes me across to the further shore. ~~~~~~~ mere to giridhara gupaala, duusaraa na koii | jaa ke sira mora mukuTa, mero pati soii || taata, maata, bhraata, baMdhu, apanaa nahiM koii | ghaaM.Da daii, kula kii kaana, kyaa karegaa koii? saMtana Dhiga baiThi baiThi, loka laaja khoii || chunarii ke kiye Tuuka Tuuka, o.Dha liinha loii | motii muu.Nge utaara bana maalaa poii || a.Nsuvana jala siiMchi siiMchi prema beli boii | aba to beli phaila gaii, aanaMda phala hoii || duudha kii mathaniyaa, ba.De prema se biloii | maakhana jaba kaa.Dhi liyo, ghaagha piye koii || aaii maiM bhakti kaaja, jagata dekha roii | daasii miiraa.N giradhara prabhu taare aba moii || ____ Notes I am the translator of this poem, "Torn in Shreds" by Mirabai. I did not copyright it; it's in the public domain and everyone is free to help themselves to it. I simply request that it appear with my name as the translator. Johanna-Hypatia Cybeleia
0
4.8k
Mirabai
Torn In Shreds
Mine is Gopal, the Mountain-Holder; there is no one else. On his head he wears the peacock-crown: He alone is my husband. Father, mother, brother, relative: I have none to call my own. I've forsaken both God, and the family's honor: what should I do? I've sat near the holy ones, and I've lost shame before the people. I've torn my scarf into shreds; I'm all wrapped up in a blanket. I took off my finery of pearls and coral, and strung a garland of wildwood flowers. With my tears, I watered the creeper of love that I planted; Now the creeper has grown spread all over, and borne the fruit of bliss. The churner of the milk churned with great love. When I took out the butter, no need to drink any buttermilk. I came for the sake of love-devotion; seeing the world, I wept. Mira is the maidservant of the Mountain-Holder: now with love He takes me across to the further shore. ~~~~~~~ mere to giridhara gupaala, duusaraa na koii | jaa ke sira mora mukuTa, mero pati soii || taata, maata, bhraata, baMdhu, apanaa nahiM koii | ghaaM.Da daii, kula kii kaana, kyaa karegaa koii? saMtana Dhiga baiThi baiThi, loka laaja khoii || chunarii ke kiye Tuuka Tuuka, o.Dha liinha loii | motii muu.Nge utaara bana maalaa poii || a.Nsuvana jala siiMchi siiMchi prema beli boii | aba to beli phaila gaii, aanaMda phala hoii || duudha kii mathaniyaa, ba.De prema se biloii | maakhana jaba kaa.Dhi liyo, ghaagha piye koii || aaii maiM bhakti kaaja, jagata dekha roii | daasii miiraa.N giradhara prabhu taare aba moii || ____ Notes I am the translator of this poem, "Torn in Shreds" by Mirabai. I did not copyright it; it's in the public domain and everyone is free to help themselves to it. I simply request that it appear with my name as the translator. Johanna-Hypatia Cybeleia
Continue reading...
31
ang huling pagkikita ay hindi mo man lang napansin. minsan kang nasilayan sa ilalim ng mga bituin. ilang buwan naghangad na ika'y makapiling; kailan ka kaya mapapasaakin? ang nais ko lang naman ay magkakilanlan - magkita, magka-usap, maging magkaibigan. limutin mo na ang iyong nakaraan, gawing ako ang iyong kanlungan. sa bawat gabi na ika'y pinapakinggan, pagsidhi ng damdamin ay 'di maungusan; sakit at pagod ay maiibsan kung hanggang sa pagtulog ay ikaw ang pinagmamasdan. pagmamasdan ang mga matang hapo, ang mga gitarang sira ang capo, ang amoy ng kape mula sa hininga mo, pati ang paghilik **** nasa tono. ang iyong damit na babad sa pawis, at ang iyong sapatos na kumikinang sa kinis; kung sa umaga'y bubungad ang ngiti **** kay tamis ay hindi ko kailanman gugustuhing umalis. at sa lahat-lahat ng kaya kong ilista, habang ang lapis sa papel ay nabubura na; sisimulan ko sa pangalan **** may pitong letra hanggang sa kung paano ka tumatawa. isusunod ko ang mga singsing sa iyong daliri, habang ang buhok mo'y hindi na mahawi. sa bawat galaw **** aking tinatangi, at ang ala-ala mo'y patuloy na mananatili pagkarupok ng puso ay lalong sumisidhi. kapag ika'y nakikita, kulang nalang ay tumili, maraming nagtataka kung bakit ikaw ang napili, ngunit mahal, alam kong hindi ako nagkamali. ang pagmamahal kong lubus-lubusan, tila apoy na sinilaban; sa'yo inialay ang bawat laban, ngunit umuuwi akong laging luhaan. kung gaano ko man gawing mahaba ang tulang ito, mayroong ibang nagsusulat para sa'yo. kahit ipilit ko pang gandahan ito - hindi ko matutumbasan ang gawa ng nanalo. at kahit magbilang pa ako ng bawat patak ng ulan, na maaari namang bilangin nalang kung ilang beses akong luhaan; dahil sa katotohanang hindi ako ang lulan ng puso **** kay sarap sanang gawing tahanan. oo, alam ko. hindi ako nagkamali. dahil patuloy akong magmamahal kahit sa iba pa ako maitali; patuloy kitang sisintahin sa bawat gabi na ika'y natatanaw mula sa aking mga hikbi. aking sinta, ikaw ang aking mundo, mabura man ng hangin itong monologo, mabaliktad man ito ay hindi magbabago, at kung mangyari'y sana'y ako na ang iyo.
0
Feb 22, 2018
Feb 22, 2018 at 6:14 AM UTC
heyastrid
pitong letra
ang huling pagkikita ay hindi mo man lang napansin. minsan kang nasilayan sa ilalim ng mga bituin. ilang buwan naghangad na ika'y makapiling; kailan ka kaya mapapasaakin? ang nais ko lang naman ay magkakilanlan - magkita, magka-usap, maging magkaibigan. limutin mo na ang iyong nakaraan, gawing ako ang iyong kanlungan. sa bawat gabi na ika'y pinapakinggan, pagsidhi ng damdamin ay 'di maungusan; sakit at pagod ay maiibsan kung hanggang sa pagtulog ay ikaw ang pinagmamasdan. pagmamasdan ang mga matang hapo, ang mga gitarang sira ang capo, ang amoy ng kape mula sa hininga mo, pati ang paghilik **** nasa tono. ang iyong damit na babad sa pawis, at ang iyong sapatos na kumikinang sa kinis; kung sa umaga'y bubungad ang ngiti **** kay tamis ay hindi ko kailanman gugustuhing umalis. at sa lahat-lahat ng kaya kong ilista, habang ang lapis sa papel ay nabubura na; sisimulan ko sa pangalan **** may pitong letra hanggang sa kung paano ka tumatawa. isusunod ko ang mga singsing sa iyong daliri, habang ang buhok mo'y hindi na mahawi. sa bawat galaw **** aking tinatangi, at ang ala-ala mo'y patuloy na mananatili pagkarupok ng puso ay lalong sumisidhi. kapag ika'y nakikita, kulang nalang ay tumili, maraming nagtataka kung bakit ikaw ang napili, ngunit mahal, alam kong hindi ako nagkamali. ang pagmamahal kong lubus-lubusan, tila apoy na sinilaban; sa'yo inialay ang bawat laban, ngunit umuuwi akong laging luhaan. kung gaano ko man gawing mahaba ang tulang ito, mayroong ibang nagsusulat para sa'yo. kahit ipilit ko pang gandahan ito - hindi ko matutumbasan ang gawa ng nanalo. at kahit magbilang pa ako ng bawat patak ng ulan, na maaari namang bilangin nalang kung ilang beses akong luhaan; dahil sa katotohanang hindi ako ang lulan ng puso **** kay sarap sanang gawing tahanan. oo, alam ko. hindi ako nagkamali. dahil patuloy akong magmamahal kahit sa iba pa ako maitali; patuloy kitang sisintahin sa bawat gabi na ika'y natatanaw mula sa aking mga hikbi. aking sinta, ikaw ang aking mundo, mabura man ng hangin itong monologo, mabaliktad man ito ay hindi magbabago, at kung mangyari'y sana'y ako na ang iyo.
Continue reading...
52
Sabay nating isinulat ang ating kwento. Ngunit 'di mo sinabi na lapis lang pala ang iyong gagamitin Habang naisulat ko na ang panimula sa matingkad na tinta. Nang dumating na ang inasahan kong wakas ng ating istorya, Madali **** binura ang lahat ng ala-ala Sa akin lamang ang natira ang sira-sirang pahina na may tagpi-tagping parirala at kulang kulang ng salita. Nang subukan burahin ang kwentong alanganin mas mabuti na lang sana na ito'y gusutin At nang ito'y nauwi sa gupitin, ako'y humiling sa mga bituin na sana'y may panibagong kwentong kinabukasang bubuuin.
0
Aug 16, 2017
Aug 16, 2017 at 2:24 PM UTC
philosophically-proven-psycho
sa pagsulat ng kwento
Sabay nating isinulat ang ating kwento. Ngunit 'di mo sinabi na lapis lang pala ang iyong gagamitin Habang naisulat ko na ang panimula sa matingkad na tinta. Nang dumating na ang inasahan kong wakas ng ating istorya, Madali **** binura ang lahat ng ala-ala Sa akin lamang ang natira ang sira-sirang pahina na may tagpi-tagping parirala at kulang kulang ng salita. Nang subukan burahin ang kwentong alanganin mas mabuti na lang sana na ito'y gusutin At nang ito'y nauwi sa gupitin, ako'y humiling sa mga bituin na sana'y may panibagong kwentong kinabukasang bubuuin.
Continue reading...
22
bagong simula sa bagong kabanata. liliparin muli ang langit na dati'y pinuno mo ng mga unang beses at mga unang bagay na bumuo sa aking pagkatao. liliparing muli ang mga blankong espasyo't lalagyan ng bagong panimula. hindi ko malaman kung paano muling magsisimula.  sapagkat ako'y nanghihinayang sa alaala nating sa isang saglit ay iyong iniwan. nahihirapan itugma ang bawat salitang lumilitaw sa aking isipan. ang bawat tunog sa saknong ng bawat taludtod ay nabibigatang ilapat sa  damdaming nag aalinlangan. muling bubuksan ang librong naglalaman ng ating kwento. susubuking burahin ang mga kwentong alanganin na mas mabuti pa lamang kung ito'y gugusutin. muling babasahin ang sira-sirang pahina na may tagpi-tagping parirala at kulang kulang na mga salita. hindi ko mawari kung ano ang dahilan sapagkat ang ating kwento'y nagtapos sa kawalan. tila bang maikukumpara mo ito sa mga pahinang nagupit gupit dahil sa kasuklaman ng pag ibig. ako'y humiling sa mga bituin na sana—  sana'y may panibagong kwentong kinabukasan muling bubuuin. bagong simula sa bagong kabanata. muling magbubukas ng bagong libro na saya ang kailangan at hindi sakit ang nilalaman. iisa-isahin ang bawat paksang nilalaman upang ito'y lubos na maintindihan ang bawat pag-aalinlangan sa bagong yugtong paruruonan na tila hindi alam ang patutunguhan ng wakas na iyong sinimulan. sa bagong yugto ng aking buhay,  ngayo'y handa nang magsimula sa sariling paraan. hindi man pinalad sa nakaraan, sisiguraduhin ko na sa paglipas ng panahon at pagtapos ng bawat kabanatang may kaukulang paksa, iiyak na ako. iiyak na ako sa taong alam kong mahal ako at sa pag iyak na iyon ay sabay kaming nangangako— ikaw, ikaw lamang ang aking mamahalin dumating man ang dulo ng pahina ng aking librong sinimulan.
0
May 2, 2020
May 2, 2020 at 10:50 AM UTC
katzja
PANIMULA
bagong simula sa bagong kabanata. liliparin muli ang langit na dati'y pinuno mo ng mga unang beses at mga unang bagay na bumuo sa aking pagkatao. liliparing muli ang mga blankong espasyo't lalagyan ng bagong panimula. hindi ko malaman kung paano muling magsisimula.  sapagkat ako'y nanghihinayang sa alaala nating sa isang saglit ay iyong iniwan. nahihirapan itugma ang bawat salitang lumilitaw sa aking isipan. ang bawat tunog sa saknong ng bawat taludtod ay nabibigatang ilapat sa  damdaming nag aalinlangan. muling bubuksan ang librong naglalaman ng ating kwento. susubuking burahin ang mga kwentong alanganin na mas mabuti pa lamang kung ito'y gugusutin. muling babasahin ang sira-sirang pahina na may tagpi-tagping parirala at kulang kulang na mga salita. hindi ko mawari kung ano ang dahilan sapagkat ang ating kwento'y nagtapos sa kawalan. tila bang maikukumpara mo ito sa mga pahinang nagupit gupit dahil sa kasuklaman ng pag ibig. ako'y humiling sa mga bituin na sana—  sana'y may panibagong kwentong kinabukasan muling bubuuin. bagong simula sa bagong kabanata. muling magbubukas ng bagong libro na saya ang kailangan at hindi sakit ang nilalaman. iisa-isahin ang bawat paksang nilalaman upang ito'y lubos na maintindihan ang bawat pag-aalinlangan sa bagong yugtong paruruonan na tila hindi alam ang patutunguhan ng wakas na iyong sinimulan. sa bagong yugto ng aking buhay,  ngayo'y handa nang magsimula sa sariling paraan. hindi man pinalad sa nakaraan, sisiguraduhin ko na sa paglipas ng panahon at pagtapos ng bawat kabanatang may kaukulang paksa, iiyak na ako. iiyak na ako sa taong alam kong mahal ako at sa pag iyak na iyon ay sabay kaming nangangako— ikaw, ikaw lamang ang aking mamahalin dumating man ang dulo ng pahina ng aking librong sinimulan.
Continue reading...
6
Kinain ng kadiliman ang buong daigdig Saksi ang mga kabundukan at karagatan Sa kung paanong natakpan ang araw na siya noong naghahari sa langit Nagkalat sa buong lupain ang pait Ang sakit Dahil ang gabi dulot lang lagi ay kasawian Ang gabi'y hindi isang kaibigan Ang gabi'y hindi titigil hanggang ang kaisa isang tala na hawak mo ay kumupas na nang tuluyan Nilamon ng kadiliman ang buo kong pagkatao At oo Sirang sira na ang taong sumulat ng binabasa mo Sumasabog ang ulo na tila pagputok ng bulkan Pumapatak ang luha na tila pagbuhos ng ulan Ngunit lahat ng ito ay nakatago Gaya ng kayamanan na nakadeposito sa bangko Na kayang kaya ilabas ngunit mas piniling ipunin ng husto Ipunin ang mga delubyo Delubyo na animo'y itinanim sa dibdib ng isang demonyo Nilamon ng kadiliman ang buo kong pagkatao At walang sinuman ang makakasaksi nito Dahil ang dilim ay inipon ko At ang buhay ay kikitilin Ang hininga ay lalagutin Ang sarili ay papatayin At lalong walang makakasaksi na sinuman Dahil walang pakialam sa aking gabi ang sambayanan Lahat ay nahihimbing sa kanilang kinaroroonan At sa wakas Nandito na ang wakas
0
Dec 28, 2017
Dec 28, 2017 at 8:57 AM UTC
neil_382
Gabi
Kinain ng kadiliman ang buong daigdig Saksi ang mga kabundukan at karagatan Sa kung paanong natakpan ang araw na siya noong naghahari sa langit Nagkalat sa buong lupain ang pait Ang sakit Dahil ang gabi dulot lang lagi ay kasawian Ang gabi'y hindi isang kaibigan Ang gabi'y hindi titigil hanggang ang kaisa isang tala na hawak mo ay kumupas na nang tuluyan Nilamon ng kadiliman ang buo kong pagkatao At oo Sirang sira na ang taong sumulat ng binabasa mo Sumasabog ang ulo na tila pagputok ng bulkan Pumapatak ang luha na tila pagbuhos ng ulan Ngunit lahat ng ito ay nakatago Gaya ng kayamanan na nakadeposito sa bangko Na kayang kaya ilabas ngunit mas piniling ipunin ng husto Ipunin ang mga delubyo Delubyo na animo'y itinanim sa dibdib ng isang demonyo Nilamon ng kadiliman ang buo kong pagkatao At walang sinuman ang makakasaksi nito Dahil ang dilim ay inipon ko At ang buhay ay kikitilin Ang hininga ay lalagutin Ang sarili ay papatayin At lalong walang makakasaksi na sinuman Dahil walang pakialam sa aking gabi ang sambayanan Lahat ay nahihimbing sa kanilang kinaroroonan At sa wakas Nandito na ang wakas
Continue reading...
29
Tama Mali Mali Mali Mali Wala Nawawala Nasaan ang puti? Ingay Gulo Kalampag ng lata sa loob ng ulo Galit Lungkot Puta, bakit gano’n? Magkahalo Litong lito Kailan ba mawawala ‘to? Sira Panira Wala nanamang nagawang tama Mali Mali Tangina, lagi nalang mali Nagtataka Hilo Mundo’y balot ng misteryo Kailan maayos? Kailan titino? Ang tanong sa sariling walang makasagot
0
Dec 25, 2014
Dec 25, 2014 at 3:44 AM UTC
metalscraps
MIStERYo
Tama Mali Mali Mali Mali Wala Nawawala Nasaan ang puti? Ingay Gulo Kalampag ng lata sa loob ng ulo Galit Lungkot Puta, bakit gano’n? Magkahalo Litong lito Kailan ba mawawala ‘to? Sira Panira Wala nanamang nagawang tama Mali Mali Tangina, lagi nalang mali Nagtataka Hilo Mundo’y balot ng misteryo Kailan maayos? Kailan titino? Ang tanong sa sariling walang makasagot
Continue reading...
29
Sira nanaman ang kalikasan Para sa makabagong kalakaran Gumanda nga ang larawan Magkukulang naman sa kasaganahan Matatandang puno at halaman Dapat nating alagaan , darating ang araw Wala nang proteksyon sa kapaligiran at, Tayo'y titingin muli sa nakaraan Kapag ako'y pumanaw , katawan ko'y tamnan Upang sa gayon ang aking bunga ay dapat pangalagaan Ngayon nasan na ang dignidad ng mga mamamayan na pinagpalit ang magandang larawan sa mga punong pinutol na kasama natin sa kaunlaran.
0
Jun 2, 2018
Jun 2, 2018 at 8:44 AM UTC
Johnad
KKL
Sira nanaman ang kalikasan Para sa makabagong kalakaran Gumanda nga ang larawan Magkukulang naman sa kasaganahan Matatandang puno at halaman Dapat nating alagaan , darating ang araw Wala nang proteksyon sa kapaligiran at, Tayo'y titingin muli sa nakaraan Kapag ako'y pumanaw , katawan ko'y tamnan Upang sa gayon ang aking bunga ay dapat pangalagaan Ngayon nasan na ang dignidad ng mga mamamayan na pinagpalit ang magandang larawan sa mga punong pinutol na kasama natin sa kaunlaran.
Continue reading...
13
Bakit ka nag iba? Meron nabang iba? Akala ko mga lirico lamang ng kanta Di ko alam na mararanasan ko din pala Masaya naman tayo Ngunit may dumating na iba Simula nang masilayan mo sya Nag iba ang turingan natin sa isa’t isa Nasisira ako malagay ko lamang ang mga ngiti sa labi mo Hindi ko alam na kaya din pala nyang ibigay sayo Alam kong hindi na ako, Ngunit handa akong magpaubaya para sa kaligayahan mo Mahal kita Kahit na hindi na ako ang mahal mo Masaya ako Kahit na hindi nako ang rason ng mga ngiti mo Kailangan ba talaga ang magdusa? Eh paano naman kung nais ko pang umasa? Handa parin akong mahalin ka Kahit patuloy kapang mag mahal ng iba Ikaw yung bumuo sakin sa mga panahong ako'y sirang sira Ngunit ikaw rin yung taong naging rason kung bakit ako ngayo'y lumuluha Mga yakap **** binabalik balikan Sana'y muli ko nang maranasan Mahal kita Higit pa sa pagmamahal ko sa iba Di mo lang nga madama Dahil atensyon mo'y laging nasa kanya Ikaw ang aking hinahanap,oras oras, minu minuto Kahit iba na ang hanap mo bawat segundo Ako’y mananatili parin sayo kahit unti unti ng nasisira ang iyong mga pangako Ako'y mananatiling kalmado kahit ang kwento nating dalawa'y unti unting sumasarado Nag simula lahat sa salitang "kamusta" Hindi ko inaasahang magtatapos sa "paalam na" Ikaw ang bumuo ng aking mundo Ngunit ikaw din pala ang sisira nito Pangako **** walang iwanan Pero ikaw din pala ang unang lilisan Pangakong puno ng kasinungalingan Hinihiling na sana'y hindi mo nalang binitawan Nang hindi na sana ako nasaktan Tayong dalawa ang sumulat ng ating istorya, ngunit sa huli kayong dalawa ang lumigaya Sabi nga ni moira,"ako yung nauna, pero sya ang wakas"
0
Feb 27, 2021
Feb 27, 2021 at 9:42 PM UTC
Luwuiz
Mananatiling Ikaw
Bakit ka nag iba? Meron nabang iba? Akala ko mga lirico lamang ng kanta Di ko alam na mararanasan ko din pala Masaya naman tayo Ngunit may dumating na iba Simula nang masilayan mo sya Nag iba ang turingan natin sa isa’t isa Nasisira ako malagay ko lamang ang mga ngiti sa labi mo Hindi ko alam na kaya din pala nyang ibigay sayo Alam kong hindi na ako, Ngunit handa akong magpaubaya para sa kaligayahan mo Mahal kita Kahit na hindi na ako ang mahal mo Masaya ako Kahit na hindi nako ang rason ng mga ngiti mo Kailangan ba talaga ang magdusa? Eh paano naman kung nais ko pang umasa? Handa parin akong mahalin ka Kahit patuloy kapang mag mahal ng iba Ikaw yung bumuo sakin sa mga panahong ako'y sirang sira Ngunit ikaw rin yung taong naging rason kung bakit ako ngayo'y lumuluha Mga yakap **** binabalik balikan Sana'y muli ko nang maranasan Mahal kita Higit pa sa pagmamahal ko sa iba Di mo lang nga madama Dahil atensyon mo'y laging nasa kanya Ikaw ang aking hinahanap,oras oras, minu minuto Kahit iba na ang hanap mo bawat segundo Ako’y mananatili parin sayo kahit unti unti ng nasisira ang iyong mga pangako Ako'y mananatiling kalmado kahit ang kwento nating dalawa'y unti unting sumasarado Nag simula lahat sa salitang "kamusta" Hindi ko inaasahang magtatapos sa "paalam na" Ikaw ang bumuo ng aking mundo Ngunit ikaw din pala ang sisira nito Pangako **** walang iwanan Pero ikaw din pala ang unang lilisan Pangakong puno ng kasinungalingan Hinihiling na sana'y hindi mo nalang binitawan Nang hindi na sana ako nasaktan Tayong dalawa ang sumulat ng ating istorya, ngunit sa huli kayong dalawa ang lumigaya Sabi nga ni moira,"ako yung nauna, pero sya ang wakas"
Continue reading...
42
Pirang aldaw takang hinapag Nahiling ko kaya an gayon mo Pirmi kung pinupurbaran na magrani Madara pa ngani akong mani Pero garo sala an pagkaintindi Pirmi ka nalang naglilihis nin agi Pagnagkurahaw na an para-sira Ibig sabihon kayan udto na Maluwas na ako para magtimpla Nin kape asin mapritos nin sugok Pirmi kong pinapasiram an luto ko Baka sakaling maparong mo Asin darahon ka sa hamot Kan sakuyang pagkamoot Pirmi ko nalang kayang kaulay an sadiri ko Siguro panahon naman para kausipon mo ako. —𝐔𝐬𝐢𝐩, a Bikol poetry. All I really want is someone to talk to.
0
Jul 30, 2020
Jul 30, 2020 at 12:04 PM UTC
raquezha
Úsip
Pirang aldaw takang hinapag Nahiling ko kaya an gayon mo Pirmi kung pinupurbaran na magrani Madara pa ngani akong mani Pero garo sala an pagkaintindi Pirmi ka nalang naglilihis nin agi Pagnagkurahaw na an para-sira Ibig sabihon kayan udto na Maluwas na ako para magtimpla Nin kape asin mapritos nin sugok Pirmi kong pinapasiram an luto ko Baka sakaling maparong mo Asin darahon ka sa hamot Kan sakuyang pagkamoot Pirmi ko nalang kayang kaulay an sadiri ko Siguro panahon naman para kausipon mo ako. —𝐔𝐬𝐢𝐩, a Bikol poetry. All I really want is someone to talk to.
Continue reading...
18