"pra" poems
Mahilig akong manood ng pelikula
Sisiyasatin ko ang bawat balangkas
Panonoorin mula sa simula
Papunta sa kasukdulan ng kwento
Hanggang sa katapusan ng kwento
Isa sa paborito kong kategorya nito
Ay ang pag-ibig
Napakasayang manood ng pelikulang pag-iibigan ang tema
Dahil kahit minsan ay katulad din ito ng nararanasan natin
Magsisimula sa pagpapakilala
Sa “ako nga pala si..”
“At ako naman si..”
Sabay ngiti na tila titigil ang mundo
Bibilis ang pintig ng puso
At mapupuno ang tiyan
na tila nakalunok ng sangkatutak paruparo
At nanirahan sa ilalim ng mga kalamnan mo
Napakatamis ng mga simula
Ang mga panahong ang mga mata
Ang nagsisilbing daluyan
Ng enerhiya na nagpapasabay ng tibok
ng puso niyong dalawa
Ang mga panahong ang mga kamay
Ang nagsisilbing hawakan sa pinakamalayong paglalakbay
Kikiligin ka sa simula
Magpapatuloy sa kasukdulan
Magpapatuloy
Sa “Bakit hindi mo agad sinabi?”
Sa “Bakit ka nagsinungaling saakin?”
Sa “Ano bang nagawa ko sa’yo”
Sa “Saan ba ako nagkamali?”
Matututunan mo na ang pag-ibig pala ay nagbabago
Ang dating matamis ay naging mapait
At tila isang kape na dating kumukulo sa init
Ay nanlamig bigla
Sa di inaasahang panahon
At sa katapusan ay makikita mo ang dulo
Ang pagpapaalam
Ang mga salitang “Hanggang dito na lamang tayo”
Na kahit na ipinangako niyo sa isa’t isa ang walang hanggan
Ay naabot niyo pa rin ang dulo
At kahit na masakit ay tatanggapin mo
Dahil ang katotohanan ay
Ang pag-ibig ay nagwawakas
Mahilig ako sa mga kwento
Dahil dito umiikot ang mga pelikulang sinusubaybayan ko
Ang simula, kasukdulan at pagtatapos
Ang paborito kong istorya
Ay ang pag-ibig
Pag-ibig
Na nagsimula sa pagpapakilala
Sa pagtanggap ng katotohanan
na hindi ko kakayanin mag-isa
Sa pagsambit na ikaw lamang
ang kayang magligtas
sa kaluluwa kong ligaw
Hindi man puno ng tamis
Pero puno nmn ng tunay na pagsinta
Ng totoong nagmamahal
Ang mga mata niyang magbabantay saakin
Sa tuwing ako’y nag-iisa’t nasa panganib
Mga labi, na hindi mo man nakikita ang ngiti
pero ramdam ang pagmamahal sa tamis ng salitang sinasambit
Mga kamay, na hindi nagsisilbing hawakan, pero gabay
At sa tuwing naliligaw na ako’y andyan ka pra itama ang aking landas
Pag-ibig
Na ang kasukdulan ay
Naganap sa krus
Kung saan ipinakita ang tunay na kilos ng pagmamahal;
Sakripisyo
Kahit na hindi ako nararapat sa pag-ibig mo’y
Ibinigay mo ang lahat
Para lamang maibalik ang ako, na minsan nang naglibot papalayo
Sa kasabikan na mahanap ang dulo
Kasama ang mundo
pero nagkamali ako
Ang mundo ay iiwan kang lagalak
Sa kalsada
Humahanap ng titirhan
Humihingi ng makakain
At nanlilimos ng ng salapi
Pero ikaw ang pumulot saakin
Sa pagkaalipin ko sa mapanlinlang mundo
Iniangat mo ako sa kahirapan ko
Kahit na tila kapeng nanlamig ako
Ay hindi mo isinantabi
Pinaranas mo ang tunay na pag-ibig
Na hindi kayang ibigay ng kahit sino
At tulad ng mga pelkulang paborito ko
Hilig kong sinusubaybayan ang kwento
Ang paborito kong kwento ay ang pag-iibigan nating dalawa, Panginoon.
At magtatapos ito sa…
Mali.
Hindi pa rito nagtatapos ang kwento
Apr 22, 2018
Apr 22, 2018 at 1:18 PM UTC
Andto pa din sa Dubai, para maghanapbuhay
Na kung saan miss na miss na sina Tatay at Inay, at an lht ng ngmhl sa buhay., mahirap nga plng mawalay
lalo na kung minsay pagkain lng ay tinapay, toink! Pero ptuloy an buhay pra sa hinahangad na tagumpay.
Jul 4, 2016
Jul 4, 2016 at 11:46 PM UTC
olho pra você e vejo um pássaro
e eu sou o mar
você já imaginou
como seria
se você mergulhasse em mim?
tragédia
e como seria
se eu tentasse te alcançar?
destruição
Mar 25, 2016
Mar 25, 2016 at 9:06 PM UTC
You were my star amongst the stars, my own solar system inside my eyes.
Hand you the knife and I'll let you cut out my insides,
create the universe from my cells so I can be so absorbed in you
I am no longer myself.
Let me be what you want.
I know that I am faded
but if you let me
I will chain myself to the insides of your ribcage
protect your heart, because we both know all it controls is the rate
at which your blood flows,
and all it has ever known
is to push everything it has ever met away,
so it is a constant but with nothing of its own
I guess that's the biggest break.
Show me importance the same way I used to see it
I wanna know every single one of your secrets,
watch your eyes flicker on the train
as you lose yourself to back gardens and brick built barriers,
letting yourself inside the subtleties of a strangers life.
Leave your bad days on my pillow love
and I will never make the effort to wake up.
I will swallow your pictures whole
with no attempt to understand your charity shop bags
full of yesterday's thrown out dreams.
Punch me with your closed fist
and I will pretend it is your beating heart
they are the same shape, someone told me once,
I can think of nothing better than the embrace of your vitals and veins,
staple them to my chest so I can store the pain inside myself for future reference.
I can still remember the way your voice tasted those nights,
I counted each one of your heartbeats against my chest every evening we slept
to check you were still breathing,
that's how bad I wanted you to stay,
my hands lying inside your make believe
that you were feeding me,
I never knew what it was what I wanted from you,
and I never understood the languages you spoke in,
But I used to wish on those nights
that I was deep and dark and mysterious like the oceans
we both know you'd love to swim in
and I'd never have the courage to join you in.
Maybe if the things you had told me hadn't have been
as vast as that same ocean,
I wouldn't be trying to pick between pieces of broken glass,
trying to slice out the things which beat around inside my pulse
whenever I think about you.
Jul 10, 2013
Jul 10, 2013 at 9:09 AM UTC
You find comfort in the arms
of women who do not hesitate
to **** their own children;
your children
just like flushing a **** down a toilet.
Because its poetic? Or tragic? Or just f-ing sad?
Or because in their company you become the effortless hero,
replacing stale smoke for oxygen
and trying to die?
If life were a sinking ship, you'd be the first rat a running-
so the women and children had better move fast.
There is just no room in your one man life boat.
Why with your ego,
and your lonliness,
and that grudgeyou're holding
against God.
Fumaça por oxigênio
Tu encontra conforto nos braços
de mulheres que não hesitam
em matar suas próprias crianças;
tuas crianças
como se estivessem despejando merda descarga adentro.
Porque é poético? Ou trágico? Ou apenas triste pra caralho?
Ou porque com elas tu te transforma num herói sem esforço,
substituindo fumaça mofada por oxigênio
e tentando a morte?
Se a vida fosse um navio afundando, tu seria o primeiro rato a fugir
é melhor que mulheres e crianças se apressem, portanto.
Simplesmente não há vaga em teu barco de um homem só.
Com teu ego, e tua solidão, e esse rancor
tu segue desafiando Deus.
Feb 27, 2010
Feb 27, 2010 at 12:31 AM UTC
The meaning fo metathesis si easy ot recall
When you give your love a ikss or throw your sno a ball,
Aks fro sugra ni your cup nad dressnig no the greens
Obedience school fro the pup ro you may riks a scene.
Og fro the glod ni all you od nad when you've done your bets
Relax nad know that you will og fra along your quets,
Snik a putt ot get the pra like pors no the V.T.
Write a sotry, count the stras, climb the lod brich tree.
Aug 13, 2010
Aug 13, 2010 at 10:04 AM UTC
Do vazio é que tens medo.
E da pedra que cai e ecoa
num mundo cheio de nadas, salas vazias
onde uma vez já habitou uma alma quase bem amada.
É isso que te aperreia
que aperta, te sufoca,
tanto espaço
pra tanta falta.
Sabes da aflição
de não ter pra onde correr
quando estiver assustada
com medo, ansiosa,
Então tentes buscar um sentido
e entender
que isso só se deu
porque tentastes apalpar
e sentir, e apreciar
aquilo que não é real,
que não aquece, não preenche
E a alma sente
E você
Vazia.
Dec 19, 2015
Dec 19, 2015 at 4:04 PM UTC
(Greek translation \version)
i.
Ischyró, sígoura
tha aposvestoún
pétra.
ii.
Parelthóntos, en afthonía,
lefkí stefáni tou
xediplotheí.
iii.
paratiritís kípou
Pýli tou katóchou;
Chrónos ágnosto.
iv.
Ékti aísthisi, Pra shatrent,
Eyne tis astrapís;
theóstaltos.
v.
Ái tis pragmatikó, ái
tis símaine. Pántote
i feeleth; zontanós
kai to periechómeno.
(English translation)
i.
Puissant, certes
whittled on
stone.
ii.
Yore, galore,
white corolla's
unfold.
iii.
Garden watcher's
Gate keeper's;
Time unknown.
iv.
Sixth sense, Pra shatrent,
eyne of lightning;
heavensent.
v.
Aye tis real, Aye
tis meant. Aye
i feeleth; alive
and content.
©Brandon Nagley
©Lonesome poets poetry
©Earl Jane Nagley dedicated ( àgapi mou)
Mar 23, 2016
Mar 23, 2016 at 10:54 PM UTC
Quando o frio perpétuo perambular no espaço vazio ao seu lado
Eu vou te lembrar que isso é imaginário.
O que existe somos nós.
Pertencemos um ao outro.
E todo o tempo tolhido pela distância,
Será só imaginação.
E assim será, até que a voz do outro ecoe na grande escuridão que há de vir.
E não existe nada mais importante pra mim do que você.
É por você que as minhas mãos suam.
Sep 15, 2012
Sep 15, 2012 at 7:01 PM UTC
e com essa marra sua
eu faço nosso laço
e ajeito nosso passo
como quem se perpetua
e com esse teu jeitinho
eu nos desenho, sem pressa
te encho de carinho
e o delírio me atravessa
na tua cama
contorno as tuas linhas
que eu sei não serem minhas
mas trato como quem ama
e nesse paralelo criado
nesse universo só nosso
eu faço o que posso
pra ver o mundo atravessado
como quem ama
meu bem
Jan 7, 2016
Jan 7, 2016 at 6:48 AM UTC
O tempo é escasso e o espaço, amplo.
O prazo é laço e engancha o pampo**.
o BERRO é surdo sem algum alcance
pra que o ouvido mudo do Universo dance.
Galanteiam nebulosas em destino infante
e trazem, ao eterno, singular instante.
Cada transição traçada a que avance
é passo dado em falso a fortuito lance.
Aferir feridas de um pleno plano
levará o homem a estado insano:
a narcose de saber um objeto nulo.
Na movimentação estática do engano,
toda teoria traz na cura um dano
entoado na garganta que, portanto, engulo.
* bestia cupidissima rerum novarum - animal ansiosíssimo por coisas novas.
**Pampo - rebento tardio de cana de açucar: pampos de cana caiana (Dicionário UNESP do Português contemporâneo)
Sep 8, 2010
Sep 8, 2010 at 5:05 AM UTC
Choras os dias passados
Tolo projeto de homem novo?
Descanse seguro de que aquele que o olha
Não vê o que se move em teus miolos.
Vista tua casca grossa, raivosa
Todos os dias
Religiosamente
E saia, por favor
Saia.
Com um fogo fátuo nos olhos, mire a si mesmo nos reflexos
Mire os olhos dos outros
Seduza-os
Mas deixe-os
Afinal quando fechas os teus
Tudo o que vês são dias passados
Poeira que lhe incita muito mais que espirros
Calma, vista tua casca grossa
Relaxa, canta.
E volta pra casa
Olha as estrelas
A noite é só tua
Respira
Corre
Chora
Chora toda a tua crueldade
E vista, amanhã, tua casca grossa.
Raivosa.
Sep 27, 2014
Sep 27, 2014 at 4:58 AM UTC
Parte do tempo percebemos que somos perfeito
A maior parte não paramos de falar
Eu seguro sua mão, você dá um sorriso
A gente se beija no meio fio
Meu corpo se mexe pra trás e pra frente
Aqui está pra prefeitura, aqui está o bar que nos vende tequila
Somos tão esquisitos que daria certo
Os cartões de crédito dela me perdoaram
Os cabelos enrolados me perdoaram
Por que você não pode me perdoar?
Somos tão esquisitos que daria certo
O garoto de óculos escuros me deu um gole daquela ***** barata
Você me deixou colocar a cabeça no seu ombro
Quando fomos embora você me seguro no colo
Somos tão esquisitos que daria certo
Esquerda, direita, cima e baixo
Só porque não temos joguinhos não quer dizer que não é certo
Você vive dizendo que quer me ver
Amo essa mescla de felicidade e receio
Quando fico triste você faz uma dança engraçada
Somos tão esquisitos que fica perfeito
Jul 30, 2013
Jul 30, 2013 at 1:35 AM UTC
Eu só queria que o ano acabasse bem.
Ninguém entende o meu ponto de vista, e eu queria mesmo é explodir.
Quem sabe, se eu fosse menos agressiva.
Mais todo mundo me julga, sem saber.
Nem minha mãe me quer, então por que não morrer?
Daqui a pouco começo a me auto-mutilar.
Mas eu não pedi, pra ser a ovelha negra.
Oct 5, 2012
Oct 5, 2012 at 4:41 PM UTC
Eu tenho esse medo constante;
Essa paranoia demandante;
Que eu sou uma pessoa pra se abandonar;
Logo, eu percebo que não há ninguém em nenhum lugar.
Mãos frias;
olhos cansados;
taciturno;
Sonhos conturbados.
Ninguém sabe de nada.
Sou um pedaço de carne;
Numa multidão carnívoros.
Oct 15, 2012
Oct 15, 2012 at 1:06 AM UTC
O espectro é virtual
por trás do vidro
vive-se uma vida
notícias seguem soltas
e o rio desce
A correnteza leva
levas de burros
que berram bobagens
bradando incongruências
aos seus estilos de vida
e o rio desce
A turba canta
canções de esquecimento
que em dias se esgotarão
pelo cansaço, pela delonga
e o rio desce
Solitárias fotografias
sorrisos que não riem os olhos
e frases bonitas
e ideologias baratas
e batalhas inúteis
e pratos ornados
e opiniões passageiras
reiteradas, reiteradas, reiteradas
e o rio desce
Como corpos despidos
e livros abertos
lê-se por ler
fala-se por falar
mostra-se pra ser
e se é por mostrar
e o rio desce
Aug 27, 2015
Aug 27, 2015 at 12:53 AM UTC
Growing up in the
White man’s grave,
Experiencing the days
Of infinite mental disquiet,
Glancing up at the
Towering walls of life,
And considering my
Unacceptable wretched
Condition is all I can remember,
For I rejected the feeling
Of rolling in my own cobweb,
Calling it merely a
Trick of my imagination,
Indeed, the child resembles
The father but belongs
To the mother’s clan,
And the waves and tides
Are nothing but noxious
Dynamic icing strength,
Ah! A mighty tree has falling,
Flinging down coil after
Coil with hasty energy,
Someone should please
Ask nature to make
Restitution for this damage
Done to my restless hope,
For the resplendent and
Bastardized peace in me
Has been torn into
Squalid tatters by howls
Of rage and shrieks of lament,
May be, nature can establish
My virginity in the blood-stained
Sheet on my wedding night,
Hmm, my queer life,
The white fowl spotted
By the roving evil hawk,
Indeed, the mangrove tree
Dwells in the Pra river,
But that does not make it a crocodile.
© PRINCE NANA ANIN-AGYEI
Email: [email protected]
Apr 8, 2013
Apr 8, 2013 at 6:34 AM UTC
Essa falta que eu não faço pra você,
Me deixa ir fazer pra muita gente.
Eu não vou ficar aqui para sempre,
Esperando você decidir sua vida.
Ah, meu bem, eu queria ser
Tão diferente,
E pra você não olhar nunca mais.
E enquanto esse tempo não chega,
Me deixe enxugar minhas lágrimas,
E saiba que eu não volto atrás.
Dec 16, 2013
Dec 16, 2013 at 10:53 AM UTC
Corroeu as paredes da garganta
Ficou sem fala pra dizer "eu te amo"
Sozinha bêbada na varanda
Temendo pela falência de seu âmago.
O líquido toca sua boca
Atinge seu organismo com um açoite
Convidativo, vivo
Não exigia nada mais aquela noite.
Não sentia mais seu fígado
Assim como seu coração
Bebida quente que um dia a enlouquecia
Hoje lhe extingue a solidão.
Se seu rosto é a garrafa, ela quebra na parede
Se seu gozo é a bebida, prefere viver com sede
Se o sol é a sua presença, só sai a luz do luar.
Se rajska quente é a sua ausência, ali vai se afogar.
Nov 7, 2016
Nov 7, 2016 at 4:58 PM UTC
Cansei de literatura fraca e coração mais fraco ainda.
Cansei de jogo escondido e dedo quebrado pra estalar a boca.
Cansei de sentir e esperar deixar.
Cansei da risada que vem de longe, cheia de graça daquilo que pra mim é tão amargo.
Cansei da úlcera de ansiar por todos os motivos errados.
Cansei dos cortes e do sangue na coberta amanhecida pelos sonhos ruins.
Cansei dos olhares e palavras soltas nas diagonais que são sempre pra você.
Cansei de ouvir as músicas das coisas que eu sentia.
Cansei dos poemas que são mesmo, pra todo mundo.
Poesia é pra todo mundo.
Cansei.
Poesia não é pra todo mundo.
Nem eu.
Sep 7, 2012
Sep 7, 2012 at 4:56 PM UTC
Não levo o peito à cama
pra não me trovejar o coração.
No instante em que se inflama,
traz de volta ao mundo
[solidão
Tremendos rodopios planam
nas voltas fervorosas do meu
[vão
Escuto os termos tímidos
das turbas tolerantes de então.
Esqueço-me do terço entoado
de um crente já desacreditado
por ter nos sentimentos
[a razão
Permito aos prantos parcos
verterem-se em mil cacos
pra darem, enfim, à Luz
[Escuridão.
Aug 4, 2010
Aug 4, 2010 at 8:30 AM UTC
De que cor sopra hoje o teu vento e que sol o faz voar,
Quais os caprichos do teu tempo que desdenham ao luar,
Qual a cor das tuas pétalas que ao rubro quero provar,
Um sabor e uma lembrança pra sempre eu vou recordar!
Foi no brilho dos teus olhos e na tristeza do teu olhar,
Foi as formas da tua face que me acolheram o despertar,
Tantas outras tantas de voltas eu te quero a ti reencontrar,
Provar de novo os teus beijos doces e me poder deliciar!
Ouro fino cor de cetim para te cobrir e levar ao pé do mar,
Jogar na areia todas as lembranças e poder ali te abraçar,
Dar um aperto louco, quente e mouco no silêncio a te amar,
Viver de novos todas as caricias dadas e poder fervilhar!
Como eu voou de novo nos meus sonhos a te ver voar,
Como me entrego na loucura que se apoderou como colar,
Me dá voltas nas voltas mas me segura não vai estrangular,
É preciso apenas acreditar que nada foi em vão e vai voltar!
As saudades frescas a vontade mais forte de te vir a poder amar,
Sejam esses os caminhos de dois seres que acreditaram nesse amar,
Uma febre fresca, um alívio doce, um jeito sem força, apenas te amar!
Autor: António Benigno
Pelos caminhos do tempo pelas vontades do vento apenas gestos e palavras certas!
Aug 31, 2013
Aug 31, 2013 at 5:02 AM UTC
Sabe aquela gota gelada durante o banho quente?
Então, nós acreditamos que pela intensidade que a água quente vem uma simples gota fria não causará incomodo algum
É nesse momento que nós entramos embaixo do chuveiro e vemos que o que pensavamos daquela gota é totalmente equivocado pois ela se torna a pior coisa do nosso banho
A distância pode ser vista da mesma forma que aquela gota fria
Pois nós acreditamos que pela intensidade do sentimento que temos por aquela pessoa a distancia não mudará isso, e é aí que nós percebemos que sim, ela consegue mudar esse sentimento.
O nosso afastamento me fez ver que as coisas não são mais como antes
O nosso amor deu alguns passos para trás
Os nossos planos se transformaram em nossas ilusões
Nossas lembranças se transformaram em sofrimento
E sim, eu só lamento, sei que as coisas do destino não tem saída
E sei que devemos olhar pra frente e seguir nossas vidas!
Apr 27, 2017
Apr 27, 2017 at 11:02 PM UTC
Quero seu perdão
Quero amor pra vida inteira
E não só no verão
Quero comer feijoada e depois deitar na rede
Quero seu beijo com gosto de brigadeiro
Quero sua barba mal feita
Quero sua camiseta lisa na minha cama desarrumada
Quero ser sua Lisbela e ser sua Margarida
Ter paixão de novela e comercial de margarina
Posso te amar a vida inteira
Nov 5, 2013
Nov 5, 2013 at 11:11 AM UTC
o que saia brotando do peito
inundava, invadia os poros da pele
entrava pelos cantinhos entre os dedos
por baixo das unhas, nos fios de cabelo
era como soda cáustica sobre a pele
um grito no vácuo, uma luz distante
um caminho de carvão em brasa
solidão.
pele morta, pele nova
era como (re)nascer
se livrar de um vício
assistir o alvorecer
contornar pro caminho de volta pra casa
com medo
era como (re)viver.
Jun 25, 2013
Jun 25, 2013 at 10:48 PM UTC