"parol" poems
Kling Klang.... Kling.. Klang..
Tunog ng kampana'y sumisigaw ng kagalakan,
Amihan hanging sumisimbolo ng isang Banal na kaarawan.
Saanman pumaroo't-pumarito'y puno ng kasiglahan;
Mga hapag-kaina'y dinadagsa ng iba't-ibang kasaganaan,
Mumunting kislap sa bawat bahay ay pawang madadaanan,
At mga magigiliw na parol sa bawat poste'y isa-isang nagtitingkaran.
Habang ang lahat ay masiglang nagkakantahan,
Isang lalaki ang naglalakad sa makipot na eskinitang daanan,
Maruming damit, gusgusing katawan,
Balbasing mukhang mistulang mga puno sa isang mayabong na kabukiran.
Pasuray-suray n'yang tinahak ang kadiliman,
Dala ang isang boteng alak na kanyang nag-iisang kasamahan.
Mga lasing na hakbang ay pilit binibitawan,
Mumunting yapak patungong bahay na kubli sa kasayahan.
Pagdating sa bukana, bote'y itinapon sa pintuan.
Nagsusumigaw at pilit humihiyaw na siya'y agad na pagbuksan.
Isang babaeng puno ng pasa't sugat ang kanyang naalinagan;
Mayuming mukhang naging busangot ng dahil sa kahirapan.
Ilang minuto pa'ng nakakaraan,
Isang nakakakilabot na sigaw ang pumagitna sa masasayahang kantahan,
Iyak na pilit tinatago, pinipigilan ngunit sa huli'y sumuko't mabilis na nagsilabasan.
Ang katanungan, ano nga ba ang dahilan ng kasuklam-suklam na sigaw na nasaksihan?
Mistulang iyak ng pagkahabag ng kalangitan
Ang unti-unting nagsipatakan.
Ulang nakisabay sa nakakakilabot na kalagayan -
Binubugbog ng lalaki ang asawa; ang kanyang pinangakuan ng pag-iibigan,
Isang taon pa lamang ang nakakaraan!
Dugo'y nag-unahan sa pagpatak,
Nagsimula sa kanyang kaibuturan binaybay hanggang sa kanyang talampakan.
Babae'y nanghina't nagsumamo
Na tigilan na ng kabiyak ang pambababoy dito at sa anghel sa tiyan nito.
Ngunit ang tainga niya'y nagmistulang sungay;
Walang bahid ng pag-aalinlangang pinagpatuloy ang maling labanan.
Tengang-kawali't pinag-igihan pa'ng pagsipa't pagsuntok sa tinuturing n'yang kalaban.
Dala ng matinding droga, ang haligi ng kabahayan ay naging sundalo't kaaway sa sarili niyang tahanan.
Mistulang militar na naging ispeya't traydor sa dapat sana niyang pinagsisilbihang kaharian.
Ilang araw pa'ng nakalipas, isang nakakabangungot na kaganapan,
Ang naging usap-usapan sa pamayanan.
Isang inang nilapastangan ang nakitang walang malay, duguan at butas ang sinapupunan.
Sa gitna ng pighati't panlulumo,
Ang kampana'y muling umiyak ng pakikiramay.
Tunog ng madamdaming dalamhati.
Musikang malumanay,
.......dahan-dahang naghahatid sa inosenteng sumakabilang buhay.
Kling Klang... Kling.. Klang..
Apr 30, 2015
Apr 30, 2015 at 10:57 AM UTC
kumikinang ang mamahaling parol na nakadambana sa bintana ng mansion na nasa loob ng isang malaking subdivision. nagniningning ang patay sindi nitong kulay na umaaliw sa balana. salamat sa malaking pakinabang na kanyang kinita nang walang anomang pakundangan sa dugo at pawis ng mga abang manggagawa.
nasa kanyang sala naman ang mataas na Christmas Tree habang sa paanan nito nakahandusay ang kahon-kahon na magagarbong mga regalo. malayong-malayo ito sa barung-barung ng mga nagtitiis sa siphayo ng dusa at karalitaan.
ang mahabang lamesa na nasa kanyang komedor ay talagang pinagpala sapagkat nakapatong dito ang hiniwang hamon, keso de bola, spaghetti, carbonara, lasagna, ubas at ang lahat ng masasarap na pangarap ng isang batang kalye na kumakalam ang sikmura habang tinitiis ang ginaw ng Disyembre.
matapos ang kanyang masaganang Noche Buena ay mauupo sya sa kanyang malambot na sofa na di halos mabilang ang libong halaga. dun n'ya iinumin nang buong pagmamalaki ang mamahaling brandy o di kaya naman ay whiskey.
katabi ang kanyang pamilya sabay-sabay silang manonood ng misa habang nakatuon sa higanteng flat screen na telebisyon. ang homily ng ingleserong pari ay patungkol sa pag-ibig sa kapwa at pagbibigayan.
Nov 3, 2017
Nov 3, 2017 at 4:32 AM UTC
There is a place called Pampanga
Home of the world's famous sisig
Where people are called kapampangan
And lanterns called "Parol" are big.
Pampanga is where I live
Just outside Manila, capital of the philippines.
Joy and happiness I recieve
When I'm with my family and kin.
I wrote this one to let the world know
A place called Pampanga I call home.
Jun 18, 2013
Jun 18, 2013 at 2:52 PM UTC
Ako ay isang nawawalang tupa
Sana mahanap ako ng aking pastol
Naglalakad akong may hikbing di humuhupa
Kadalasa'y ang kasuotan ay kulay asul
Ako ay isang naliligaw na tupa
Lumakbay na nang di mabilang na burol
May sugat na tila isinumpa
Di kayang pagalingin ng mga doktor
Ako'y isang di mapanatag na tupa
Bagamat nag-aral ng mabuti upang di maging mapurol
Humahakbang sa pagitan ng langit at lupa
Naghahanap ng ilaw upang kumislap ang aking parol
Ako ang simbolo ng karamihan dito sa lupa
Mga tupang kapanataga'y hanap bago sumakay sa ataol
Lito dahil kay raming mapagpanggap na kapwa
Nawa'y bago kami lumipad sa araw, mahanap kami ng tunay na pastol...
Written: April 4, 2015 @ 8:00 PM
Mysterious Aries
Oct 23, 2015
Oct 23, 2015 at 8:07 AM UTC
Tuwing sumasapit ang Setyembre,
Ako ay kinikilig.
Makikita ko na ang mga parol
At mga christmas tree.
Napakagandang masilayan.
Bumabalik ang aking pagkabata.
Ako ay natutuwa
Makita at matanaw
Ko lamang.
Nang sumapit ang bisperas,
Kinabahan na ako,
Baka hindi na dumating
Ang bukas.
Umaga, kinabukasan.
Dali-Dali akong pumunta
Sa sinabit kong medyas.
Wala ka na doon.
Sa tingin ko,
Ako ay tumanda na.
At naintindihan
Na hindi si Santa Klaus
Ang naglalagay ng mga regalo.
Kayo pala
Inay at Itay.
Jun 7, 2020
Jun 7, 2020 at 8:59 AM UTC
Dam I need a blunt,
can't put up with this ****
I'm fealin a new person
My heart just feals like cursin...
I've bin hear,
in this new home,
sober a new rome,
If i had my shear ****
you'd sure would hear a cheer song.
I'd feal you out so happy,
have my words churned out to sappy?.
I'm way out,
I'm not burned,
I get it I sure learned
far out mars rover,
spot me out like your'e lucky clover,
out in a big croud
I'm rare like a drout cloud,
like I said,
I miss my bed,
eatin all day,
freakin all may,
Give it a doobie a precious ****** ruby
Not lit Not fit
can-I-Just-quit?.
How bout a bubble and a bowl,?
no trouble nore parol,
you know i'm slick won't get in no ****
just help a ***** out and blow me a hit.
I love my jane we plan to mary
when she's gone my world gets scary..
So be it if i'm sketchy,
I'm posted monalisa ,
see me on the wall,
touch me and I'll fall,
trust I see it all,
you walk right out the door and leave me on this floor,
I've seen it as it's low thats why I tend to flow,
Best of what I know is what minds like to show..
don't come back that lock is latched,
holdin steady bit attatched,
I need a hook to hold me steady.
some one strong that will be ready,
May 24, 2013
May 24, 2013 at 3:40 PM UTC
Nakalimot ako
Kung paanong magsulat
Ng isang akdang pampanitikan
Hindi ko na muli alam kung papaanong
Sisimulan o tatapusin o hahabiin
Ang kalagitnaan ng walang katapusang salita
Nakalimot ako
Naubusan ako ng tinta dahil
Nagmahal yata ng iba
Wala na akong papel sa buhay mo
O sa ibang taong
Taon-taon na lamang sa simula ng taon
Pinangarap kong makasama upang makita ang mga lumilipad na parol
Nakalimot ako
Sa nagdaang taon
Paano ko nga ba ikinulong ang sarili sa isang kahon
Nanatili roon ng mahabang panahon
Nagdugo ng mga letra para sa kanyang patron
Paano?
Paano ko naalala ang maliliit na bagay na nagdulot ng hapdi
At ibaling iyon sa papel na akala ko ay mayroon ako
Nakalimot akong kalimutan ka at ang iyong alaalang wala naman talaga
Kasi diba?
Hindi naman tayo magkakilala
Nakalimot ako kung sino ka
Isang taong hindi ko na nais kilalanin pa.
Dec 31, 2016
Dec 31, 2016 at 11:19 AM UTC
Mauubos na naman ang mga pahina ng kalendaryo,
Sabay-sabay nating pupunitin
Kalakip ang bawat pangakong
Akala nating matutupad sa kasalukuyan.
Gayunpaman, ang lahat ng ating tinatamasa’y
Tunay ngang may iisang Tagapagbigay ng Biyaya..
Mag-iba man ang anyo ng Kanyang pag-ibig,
Mag-iba man ang ihip ng hangin,
Maging mitsa man ang mga delubyo
Ng saklolo sa pawang dalampasigan at kabundukan,
Ay Hindi pa rin titigil ang ating pagsamba.
Naubos na ang mga taong nagsasabit ng parol
Sa kani-kanilang tahana’y
Patuloy pa rin ang ating pananampalatayang
Matatamasa natin ang mga pangako Niyang
Gaya ng mga bituing
Pahiwatig Nya Kay Abraham.
Ang bahaghari na naging simbolo ng iba’y
May iisa pa ring pangakong ibinabandera
Sa mga totoong may pananampalataya.
Tayo'y nagpapalit-anyo
Sa bawat pagsipat ng mga pagsubok,
Sa bawat pagsirit ng mga tanikalang
Akala ng dilim ay tutupok sa ating mga lampara
Habang tayo’y naghihintay —
Naghihintay sa pagbabalik ng ating Hari
Na Siya ring kabiyak ng ating kabuuan.
Sa bawat araw na lumipas at lilipas pa’y
Wag nating kalimutang
Ito ang taong tayo’y nagpatuloy
Sa ating pakikibaka sa kadiliman.
At tayo’y patuloy na bumangon
Sa kabila ng mga nakatatalisod
Na paghuhukom ng mundo.
Oct 8, 2021
Oct 8, 2021 at 10:41 PM UTC
You cast the shadow of my heart
Into the deepest pits of hell
Chained it as you set fire to gasoline
Skin melting under the intense heat
I should have said **** it
Long before I let you wrap ten fingers
Cyanide tipped nooses
Around an already cold dead artery
Pulsing blood through my veins
Filled with toxic hatred
For those pretty brown eyes
You dragged me in with
Sent me to hell
With no possibility of parol
I'm surving nine life sentences
Because I fell for you
The queen of the ******
The mistress of hell
Monarch of shattered hearts
I should have walked away
Before I drowned in the quick sand
You so joyfully called love
Nov 18, 2013
Nov 18, 2013 at 9:46 AM UTC
i met a variety of faces,
and along with those faces,
stories.
*14. female. attempted suicide.
17. male. self harm.
12. male. homicidal tendencies.
16. female. anxiety & eating disorder.
16. female. drugs and violence.
15. female. broke parol. gang violence.*
these were the people i was with,
but i swear to god that these kids,
were the nicest ******* humans you'll ever meet.
and it just goes to show you,
that those with many problems,
seem to be the most supportive of yours.
Apr 30, 2013
Apr 30, 2013 at 4:44 PM UTC
111921
May mga gabing kukuha tayo ng pluma’t
Kakatha ng mga himig sa ating isipang
Itinuturing nating mga bala’t sandata
Laban sa mga nanghihimasok na mga ideolohiyang
Kumikitil sa ating nag-aalab na mga pangarap.
At may mga gabing
Isusulsi pa rin natin nang magdamagan
Ang mga alaalang pinunit ng kasaysayan.
At siguro nga’y wala na rin tayong
Ibang kuwentong maiaambag pa.
Marahil ang lahat ay maging tuldok
Bilang panimula’t pangwakas.
Kusa ang ating pagtiklop
Bagama’t manhid na tayo
Sa malamig na pag-ihip at pagsipol
Ng bumubugang panahon.
At maghahagilap pa rin tayo ng dahilan
Sa bawat puwang, sa bawat patlang
Na bumabalandra sa ating harapan
Sa bawat pagkabit sa araw
Na parang mga parol pagsapit ng kapaskuhan.
At siguro nga’y magugulat tayo
Sa paparating na sorpresa
Na hindi na tadhana ang may akda.
Na baka bukas o sa makalawa’y
Ibang lenggwahe na ang ating binibigkas
At ang ating mga kasuota’y
Mapupuno ng mga palamuting
Pinili at tunay ngang may basbas.
Nov 19, 2021
Nov 19, 2021 at 10:38 AM UTC
There is a prison that I know
A place where people like me go
We sit here for hours on end
Wanting for time to spend
This is a prison that I know
Where the board is full
And the halls overflow
Kids dream of summery pools
And I dream of a place I call home
A place where I am from
I wish to be home in my room
Because here feels like a tomb
I await for the bells to ring
They signal my parol
The inmates are actually singing
As we wait for the seconds to toll
Ding ding ding!
Sing sing sing!
The students leap from their seats
It's time to make my retreat
Another year awaits us
Mar 25, 2014
Mar 25, 2014 at 10:09 AM UTC
Come and claim me like no other
Please Hold me have me kiss me softly
Paint my lips with the colour of your love
The scarred canvas of my heart can take another
Beautiful artist from up on high
Paint me the colours of soul
I'll stay here till you finish.
Or till I'm let off on parol
May 29, 2015
May 29, 2015 at 7:42 AM UTC
Oh, you trapped my soul
Locked it in the jailhouse
I came here a man out of time
Today a parasite
Clinging onto the walls
Wrapped around the bars
Stone walls are my friend
Prisoners are my family
Orange jumpsuits for a uniform
Carving the lines into the granite
What time is my parol?
Tastebuds conform to the slop
No one believes my cries
This verdict isn’t mine
I never did the crime
I must have been framed like a picture
Tricked by the trickster
My lawyer was in on the plot
Helped no one but himself
Oh, you trapped my soul
When will the day come
Where I leave behind these walls?
Somedays I think
This is where I belong.
Feb 2, 2020
Feb 2, 2020 at 11:39 AM UTC