Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"palayain" poems
Mahal, Naalala mo pa ba yung mga panahon na puro ngiti at saya? Mga araw na puno ng kwentuhan, asaran at tawanan Na hindi ko malaman Kung saan nanggaling ang mga iyan Naalala mo pa ba kung paano ko lagyan ng ngiti ang iyong mga labi At tila nilagyan ng bituin ang iyong mga mata? Naalala mo pa ba kung paano mo sinabi sa akin na gusto mo ako? Tila hindi ka pa nga sigurado sa nadarama mo Naalala mo pa ba nung tinanong mo ako kung pwede bang manligaw? Tila nanlumo ka pa nga sa sagot ko. At hindi nagtagal, ay unti unti mo din binitawan ang salitang “Mahal kita. Mahal na mahal kita” Dahil ako? Naalala ko pa Naalala ko pa kung paano tayo nagkakilala Kung paano sinabi sa akin ng kaibigan mo, na gusto mo ako Kung paano mismo nanggaling sa bibig mo, na gusto mo nga ako Kung paano ko binigkas ang salitang “Mahal din kita” Kung paano mo unti unting binabawi ang salitang “Mahal kita” Dahil sabi mo, Sabi mo pagod ka na, ayaw mo na, sawa ka na Kung paano ako nagpakatanga, habang tinutulak ka sa babaeng gusto mo Habang sinasabing “Kung saan ka masaya, duon ako Kahit masakit, kakayanin ko” At naalala ko pa, kung paano mo sinabing “Patawad, mahal pa din kita.” Tinanggap kita. Tinanggap ko lahat ng eksplenasyon at rason mo. Lahat lahat, kahit ilang beses kong narinig na ang tanga ko Dahil tinanggap kita, pero masisisi ba nila ako? Masisisi ba nila ako kung mahal pa din kita? Masisisi ba nila ako kung patuloy pa din akong umaasa na babalik yung tayo? Hindi naman diba? Kasi unang una sa lahat, hindi sila yung nagmahal Hindi sila yung sinaktan at iniwan Ilang gabi akong umiyak Ilang gabi kong iniyakan ang paulit ulit na dahilan Ilang beses akong nagpakatanga sa paulit ulit na rason Ilang beses akong tinanong kung kaya ko pa ba? Kung masaya pa ba ako? Kung pagod na ba ako? Hanggang saan yung kaya ko? At duon ko natagpuan Duon ko natagpuan ang sarili ko Namamahinga sa pagitan ng “Mahal kita” at “Pagod na ako” Pero mahal, masisisi mo ba ako kapag sinabi kong pagod na ako? Masisisi mo ba ako kung sinabi ko sayong gusto kong magpahinga habang minamahal mo? Kung ang gusto ko lang ay ipadama mo ulit sa akin ang nadarama mo? Kung ang gusto ko lang kalimutan ang sakit na dinulot mo? Kung pagod na ako kakaisip sa salitang “kayo”? Kung pagod na ako kakaiyak dahil parang siya pa din ang gusto mo? Kung lagi kong naiisip na baka kaya mo ako binalikan, dahil hindi ka niya gusto? Mahal, wag **** iisipin na ayoko na sayo Wag **** iisipin na kaya ko gustong magpahinga dahil pagod na ako Dahil tulad ng sabi mo, kung pagod na ako, magpahinga ako Kasi mahal, gusto kong magpahinga Para muling madama ang init ng pagibig Na tila ba sa akin ay iyong ipinagkait Muling masulyapan ang mga matang Tila ba hinahanap ako sa libo libong tao Mahal, patawad. Mahal kita, pero pagod na ako Pero hindi ibigsabihin nito ay palayain mo ako Ibig kong sabihin, ipaglaban mo naman ako. Ipaglaban mo naman ako, dahil pagod na ako.
0
Oct 14, 2017
Oct 14, 2017 at 7:54 AM UTC
Mahal kita, pero pagod na ako
Mahal, Naalala mo pa ba yung mga panahon na puro ngiti at saya? Mga araw na puno ng kwentuhan, asaran at tawanan Na hindi ko malaman Kung saan nanggaling ang mga iyan Naalala mo pa ba kung paano ko lagyan ng ngiti ang iyong mga labi At tila nilagyan ng bituin ang iyong mga mata? Naalala mo pa ba kung paano mo sinabi sa akin na gusto mo ako? Tila hindi ka pa nga sigurado sa nadarama mo Naalala mo pa ba nung tinanong mo ako kung pwede bang manligaw? Tila nanlumo ka pa nga sa sagot ko. At hindi nagtagal, ay unti unti mo din binitawan ang salitang “Mahal kita. Mahal na mahal kita” Dahil ako? Naalala ko pa Naalala ko pa kung paano tayo nagkakilala Kung paano sinabi sa akin ng kaibigan mo, na gusto mo ako Kung paano mismo nanggaling sa bibig mo, na gusto mo nga ako Kung paano ko binigkas ang salitang “Mahal din kita” Kung paano mo unti unting binabawi ang salitang “Mahal kita” Dahil sabi mo, Sabi mo pagod ka na, ayaw mo na, sawa ka na Kung paano ako nagpakatanga, habang tinutulak ka sa babaeng gusto mo Habang sinasabing “Kung saan ka masaya, duon ako Kahit masakit, kakayanin ko” At naalala ko pa, kung paano mo sinabing “Patawad, mahal pa din kita.” Tinanggap kita. Tinanggap ko lahat ng eksplenasyon at rason mo. Lahat lahat, kahit ilang beses kong narinig na ang tanga ko Dahil tinanggap kita, pero masisisi ba nila ako? Masisisi ba nila ako kung mahal pa din kita? Masisisi ba nila ako kung patuloy pa din akong umaasa na babalik yung tayo? Hindi naman diba? Kasi unang una sa lahat, hindi sila yung nagmahal Hindi sila yung sinaktan at iniwan Ilang gabi akong umiyak Ilang gabi kong iniyakan ang paulit ulit na dahilan Ilang beses akong nagpakatanga sa paulit ulit na rason Ilang beses akong tinanong kung kaya ko pa ba? Kung masaya pa ba ako? Kung pagod na ba ako? Hanggang saan yung kaya ko? At duon ko natagpuan Duon ko natagpuan ang sarili ko Namamahinga sa pagitan ng “Mahal kita” at “Pagod na ako” Pero mahal, masisisi mo ba ako kapag sinabi kong pagod na ako? Masisisi mo ba ako kung sinabi ko sayong gusto kong magpahinga habang minamahal mo? Kung ang gusto ko lang ay ipadama mo ulit sa akin ang nadarama mo? Kung ang gusto ko lang kalimutan ang sakit na dinulot mo? Kung pagod na ako kakaisip sa salitang “kayo”? Kung pagod na ako kakaiyak dahil parang siya pa din ang gusto mo? Kung lagi kong naiisip na baka kaya mo ako binalikan, dahil hindi ka niya gusto? Mahal, wag **** iisipin na ayoko na sayo Wag **** iisipin na kaya ko gustong magpahinga dahil pagod na ako Dahil tulad ng sabi mo, kung pagod na ako, magpahinga ako Kasi mahal, gusto kong magpahinga Para muling madama ang init ng pagibig Na tila ba sa akin ay iyong ipinagkait Muling masulyapan ang mga matang Tila ba hinahanap ako sa libo libong tao Mahal, patawad. Mahal kita, pero pagod na ako Pero hindi ibigsabihin nito ay palayain mo ako Ibig kong sabihin, ipaglaban mo naman ako. Ipaglaban mo naman ako, dahil pagod na ako.
Continue reading...
62
"Mahal na mahal kita" yan ang sabi mo ng minsang yakap mo ako. Ako'y ngingiti ng malaki higit pa sa buwang naka ukit sa gabi. Pero bat ganito ang nararamdaman ko? May halong takot at pangamba. Oo mahal kita, mahal na makal kita. Ang kinakatakot ko ay ako ay masaya, ngunit baka ako'y iwan mo rin at hayaang lumuha mag-isa. Natatakot ako na tuwing tinititigan kita na bukas ay wala ka na o baka, baka may mahal ka ng iba. Natatakot ako. Bakit ganito? Pagmamahal na napalitan ng pangamba. Pagmamahal na napalitan ng luha galing sa aking mga mata. na sa tuwing yakap kita, ako'y nangangamba. Ayoko na... Gusto kitang yakapin at sabihing--- "Mahal wag mo akong iwan" Ngunit sasabihin mo "Mahal, ano nanaman ba yan?" Akala mo biro-biruan lang ang pag sabi ko nyan, pero isang matinik na takot ang nararamdaman. Na sa tuwing aalis ka baka hindi na bumalik pa. Na sa tuwing hindi mo pag-yakap sa akin sa gabi ako'y nag-aalala sa lipi. Na sa tuwing paghalik mo sa aking labi baka... baka unti-unti mo nang nararamdaman ang pighati. Mahal, pasensya na kung ganito ang aking nadarama sa pang araw araw na kasama ka. Mahal hindi ko rin alam kung bat ganto ang nadarama. Kaya siguro... ika'y pinapalaya ko na. Mahal na mahal kita... Na kaya kitang palayain at ika'y maging masaya. Hindi dahil sa may mahal ng iba. Kundi ako'y na tatakot na. Hindi ko alam ngunit sa tuwing kapiling ka, ako'y hindi makahinga. Puro pag-aalala ang nadarama. Daladala sa mga minutong kasama ka sa gabing malamig, sa mga tanghaling mainit. sa muling pag-luhat pag-iyak. Sa pananabik sa iyong mga halik. Ito lang ang kaya kong gawin para sayo't sa akin. Ang hayaan kang maging masaya kapiling ang iba. Dahil aking nadarama may mas mahigit pa. Sa kaya kong alay sayo at ibigay sa pusong na nanamlay at nadudurog na kasing liit ng palay At ang tanging kayang sabihin sa mga bagay na aking nagawang kamalia'y Mayala ka na aking mahal, Tandaan mo, ika'y aking mahal na mahal higit pa sa aking buhay.
0
Oct 15, 2017
Oct 15, 2017 at 5:13 AM UTC
Mahal na Mahal Kita
"Mahal na mahal kita" yan ang sabi mo ng minsang yakap mo ako. Ako'y ngingiti ng malaki higit pa sa buwang naka ukit sa gabi. Pero bat ganito ang nararamdaman ko? May halong takot at pangamba. Oo mahal kita, mahal na makal kita. Ang kinakatakot ko ay ako ay masaya, ngunit baka ako'y iwan mo rin at hayaang lumuha mag-isa. Natatakot ako na tuwing tinititigan kita na bukas ay wala ka na o baka, baka may mahal ka ng iba. Natatakot ako. Bakit ganito? Pagmamahal na napalitan ng pangamba. Pagmamahal na napalitan ng luha galing sa aking mga mata. na sa tuwing yakap kita, ako'y nangangamba. Ayoko na... Gusto kitang yakapin at sabihing--- "Mahal wag mo akong iwan" Ngunit sasabihin mo "Mahal, ano nanaman ba yan?" Akala mo biro-biruan lang ang pag sabi ko nyan, pero isang matinik na takot ang nararamdaman. Na sa tuwing aalis ka baka hindi na bumalik pa. Na sa tuwing hindi mo pag-yakap sa akin sa gabi ako'y nag-aalala sa lipi. Na sa tuwing paghalik mo sa aking labi baka... baka unti-unti mo nang nararamdaman ang pighati. Mahal, pasensya na kung ganito ang aking nadarama sa pang araw araw na kasama ka. Mahal hindi ko rin alam kung bat ganto ang nadarama. Kaya siguro... ika'y pinapalaya ko na. Mahal na mahal kita... Na kaya kitang palayain at ika'y maging masaya. Hindi dahil sa may mahal ng iba. Kundi ako'y na tatakot na. Hindi ko alam ngunit sa tuwing kapiling ka, ako'y hindi makahinga. Puro pag-aalala ang nadarama. Daladala sa mga minutong kasama ka sa gabing malamig, sa mga tanghaling mainit. sa muling pag-luhat pag-iyak. Sa pananabik sa iyong mga halik. Ito lang ang kaya kong gawin para sayo't sa akin. Ang hayaan kang maging masaya kapiling ang iba. Dahil aking nadarama may mas mahigit pa. Sa kaya kong alay sayo at ibigay sa pusong na nanamlay at nadudurog na kasing liit ng palay At ang tanging kayang sabihin sa mga bagay na aking nagawang kamalia'y Mayala ka na aking mahal, Tandaan mo, ika'y aking mahal na mahal higit pa sa aking buhay.
Continue reading...
53
gabing hindi mapakali, gustong humagolgol, ngunit walang luhang pumapatak, sikip ng dibdib ay hindi maintindihan, ilang kilometro na ang takbo ng isip, ngunit ikaw lamang ang iniisip, Papalayain na ba ang sarili? o hahayaan nalang na magkusang mawala, dahil nagmimistulang bangkay na at hindi na maramdaman ang muling umibig. ang makita kang masaya na, ay akin ding kasiyahan, mga katanungan ko'y hangang tanong nalang. sinusubukang ngumiti tumawa ngunit, aking lamang pinaglalaruan ang aking sarili, dahil sa halip tuwa at saya ang aking maramdaman ay parang normal lang. PAPALAYAIN NA AKING SARILI, sa nakaraan nating ako lang ang nakakalam, na parang ako lang ang nakakaalala. ito na nakakaramdam na pala ako ulit. SAKIT pala ang aking nararamdaman, na ako'y napag iwanan na, na ako nalang ang nabubuhay sating nakaraan. TAKOT, na ako'y tuluyan mo na palang nakalimutan, TUWA na ikaw ay masayang masaya na, ngunit sana ang mga tanong gustong itanong saiyo, matuldukan na, pangamba ko lang ay hindi nanaman ito sagutin. pangamba ko din ay baka hindi mo na ako ituring na kahit parang kapatid lang, yon ay aking tanging hiling. ngayon ay siguro panahon na para, Palayain na aking SARILI, ngayon luha na ngay bumuhos sa umagang gansa ng sikat ng araw, at ngayon sa huling pagkakataon ipapadama sayo, K. ikaw lang, mahal kita, minahal kita, at kung baliktarin man ang mundo at kung saan pwede na ang TAYO, K. mamahalain parin kita. mahirap man sakin ngunit siguro ngay ito rin ang iyong inaantay ang, Palayain na aking SARILI.
0
May 11, 2019
May 11, 2019 at 11:50 PM UTC
Papalayain na aking SARILI
gabing hindi mapakali, gustong humagolgol, ngunit walang luhang pumapatak, sikip ng dibdib ay hindi maintindihan, ilang kilometro na ang takbo ng isip, ngunit ikaw lamang ang iniisip, Papalayain na ba ang sarili? o hahayaan nalang na magkusang mawala, dahil nagmimistulang bangkay na at hindi na maramdaman ang muling umibig. ang makita kang masaya na, ay akin ding kasiyahan, mga katanungan ko'y hangang tanong nalang. sinusubukang ngumiti tumawa ngunit, aking lamang pinaglalaruan ang aking sarili, dahil sa halip tuwa at saya ang aking maramdaman ay parang normal lang. PAPALAYAIN NA AKING SARILI, sa nakaraan nating ako lang ang nakakalam, na parang ako lang ang nakakaalala. ito na nakakaramdam na pala ako ulit. SAKIT pala ang aking nararamdaman, na ako'y napag iwanan na, na ako nalang ang nabubuhay sating nakaraan. TAKOT, na ako'y tuluyan mo na palang nakalimutan, TUWA na ikaw ay masayang masaya na, ngunit sana ang mga tanong gustong itanong saiyo, matuldukan na, pangamba ko lang ay hindi nanaman ito sagutin. pangamba ko din ay baka hindi mo na ako ituring na kahit parang kapatid lang, yon ay aking tanging hiling. ngayon ay siguro panahon na para, Palayain na aking SARILI, ngayon luha na ngay bumuhos sa umagang gansa ng sikat ng araw, at ngayon sa huling pagkakataon ipapadama sayo, K. ikaw lang, mahal kita, minahal kita, at kung baliktarin man ang mundo at kung saan pwede na ang TAYO, K. mamahalain parin kita. mahirap man sakin ngunit siguro ngay ito rin ang iyong inaantay ang, Palayain na aking SARILI.
Continue reading...
22
Noong araw na umamin ka Pikit matang sinabing, gusto kita Meron akong biglang nadama Dapat nga bang ipakita? Habang nakikinig sa iyong tinig May pagaalinlangang nadinig Tama nga bang making Sa nilalaman ng aking dibdib? Binigyang pagkakataon Sinubok natin ang kahapon Ngunit bakit ganoon Di ko na alam ngayon Takot akong aminin sa sarili Na baka ako'y nagkamali Pero mas takot akong aminin Na baka ako'y nakasakit Gusto kitang palayain Dahil di kita kayang yakapin Bigyang paumanhin Hindi nais ika'y paasahin
0
Nov 27, 2017
Nov 27, 2017 at 6:01 PM UTC
Paumanhin
Susugod na sa bilang ng tatlo Isa… Dalawa… Tatlo… Sugod Ang giyera ay nagsimula Ilabas na ang mga baril at sandata Ilabas na ang mga kanyon at bomba Ang mga tauhan at ang mga preda Magsisimula na ang giyera GIYERA Na tungkol sa pagbabalik wikang filipino Na minsan nang ipinagmalaki ng ating bansa At ngayon ay ikinahihiya at itinatago na lamang Na minsan nang ipinagmaybang at itinangkilik At ngayon ay naiwan lang at tinangay na Ninakaw ng mga dayuhan Nang ito ay mawala ay bigla mo na lamang pinalitan Humanap ng iba sa paligid At sa katiyakan ay nakahanap ka nga Nahanap mo ang ingles Kaya’t ikaw ay humanap ng sabon na magpapaputi Kinuskos ng kinuskos ng matagal ngunit di gumana Kumuha ng puting pampintura Kinulayan ang sarili Hindi lang ang kulay ng buhok ang nagiging artipisyal Pati na rin ang kulay ng sariling balat Ngunit sa isang iglap ay ikaw ay nagsawa na Sa mumunting kulay na lagi nang nakikita Naisipan **** maglibot pa At lumibot ka pa Nahanap mo ang koreano na nagsasabi ng “Hart Hart Saranghaeyo oppa” Kaya’t ikaw ay kumuha ng papel At nag-aral ng wikang banyaga Ngayon ay napakanta ka na rin ng kantahin Na kahit ikaw ay hindi makaintidi Pero kinakanta mo dahil nakakatuwa Hindi ba? Hindi nagtagal ay nagsawa ka Sa mga kantahang hindi mo rin maintindihan Kaya’t naglakbay ka pa Naglakbay ka hanggang sa wala Naglakbay ka hanggang sa ang araw ay dumilim at unti-unting pinalitan ng tala 
Napagod ka Napagod ka sa kahahanap ng bagay na hindi naman mapapasaiyo Nakahanap ka nga pero hindi naman ito sa dugo mo ay itinatanggap Nabigyan ka ng sagot na ang hinahanap mo ay Nasa’yo na mismo Hindi mo na kailangan humanap ng iba pa Dahil ang wikang hinahanap mo ay nakabihag lamang Ibinihag ito ng mga espanyol sa dulo ng puso mo Para mapigilan ang pagbabago Pagbabago na makakasira ng kaisipang kolonyal na nagsasabing Ako ang piliin mo dahil dayuhan ako Itinatatak sa isip mo Laging magiging sosyal ang banyaga Laging magiging bulok ang sariling wika Laging magiging sosyal ang banyaga Laging magiging bulok ang sariling wika Nagtataka na ako sa iyo Ang sarili **** wika ay nakabaon lamang sa puso **** nakakandado Nasayo naman ang susi pero pilit **** isinasarado Ano nga ba ang pumipigil sa’yo Handa na ako Sa aking pagsuko Pagsuko Hindi dahil natalo ako Pero dahil idinedeklara ko na ang aking pagkapanalo Isusuko ko na ang mga sandata Isusuko ko na ang giyera Inaanyayaan kita Sabay sabay tayo Magkahawak ang kamay at hindi kakailanganing bumitaw at maghiwalay Sama-samang baguhin ang mundo gamit ang sariling wika Buksan ang nakakandadong puso At doon ay makikita mo ang sedula Hawak ko na ang sedula 
Hawak ko na ang sedula Ng pagkabilanggo ng wikang filipino Handa na akong palayain ito at gamitin para sa pagbabago Ang dating linya ay magbabago Laging magiging sosyal ang sariling wika Laging magiging sosyal ang sariling wika Laging magiging sosyal ang sariling wika Laging magiging sosyal ang sariling wika Susuko na sa bilang ng tatlo Isa. Dalawa. Tatlo. Suko Tapos na ang giyera
0
Jul 17, 2018
Jul 17, 2018 at 6:44 AM UTC
Binilanggong Wika
Susugod na sa bilang ng tatlo Isa… Dalawa… Tatlo… Sugod Ang giyera ay nagsimula Ilabas na ang mga baril at sandata Ilabas na ang mga kanyon at bomba Ang mga tauhan at ang mga preda Magsisimula na ang giyera GIYERA Na tungkol sa pagbabalik wikang filipino Na minsan nang ipinagmalaki ng ating bansa At ngayon ay ikinahihiya at itinatago na lamang Na minsan nang ipinagmaybang at itinangkilik At ngayon ay naiwan lang at tinangay na Ninakaw ng mga dayuhan Nang ito ay mawala ay bigla mo na lamang pinalitan Humanap ng iba sa paligid At sa katiyakan ay nakahanap ka nga Nahanap mo ang ingles Kaya’t ikaw ay humanap ng sabon na magpapaputi Kinuskos ng kinuskos ng matagal ngunit di gumana Kumuha ng puting pampintura Kinulayan ang sarili Hindi lang ang kulay ng buhok ang nagiging artipisyal Pati na rin ang kulay ng sariling balat Ngunit sa isang iglap ay ikaw ay nagsawa na Sa mumunting kulay na lagi nang nakikita Naisipan **** maglibot pa At lumibot ka pa Nahanap mo ang koreano na nagsasabi ng “Hart Hart Saranghaeyo oppa” Kaya’t ikaw ay kumuha ng papel At nag-aral ng wikang banyaga Ngayon ay napakanta ka na rin ng kantahin Na kahit ikaw ay hindi makaintidi Pero kinakanta mo dahil nakakatuwa Hindi ba? Hindi nagtagal ay nagsawa ka Sa mga kantahang hindi mo rin maintindihan Kaya’t naglakbay ka pa Naglakbay ka hanggang sa wala Naglakbay ka hanggang sa ang araw ay dumilim at unti-unting pinalitan ng tala 
Napagod ka Napagod ka sa kahahanap ng bagay na hindi naman mapapasaiyo Nakahanap ka nga pero hindi naman ito sa dugo mo ay itinatanggap Nabigyan ka ng sagot na ang hinahanap mo ay Nasa’yo na mismo Hindi mo na kailangan humanap ng iba pa Dahil ang wikang hinahanap mo ay nakabihag lamang Ibinihag ito ng mga espanyol sa dulo ng puso mo Para mapigilan ang pagbabago Pagbabago na makakasira ng kaisipang kolonyal na nagsasabing Ako ang piliin mo dahil dayuhan ako Itinatatak sa isip mo Laging magiging sosyal ang banyaga Laging magiging bulok ang sariling wika Laging magiging sosyal ang banyaga Laging magiging bulok ang sariling wika Nagtataka na ako sa iyo Ang sarili **** wika ay nakabaon lamang sa puso **** nakakandado Nasayo naman ang susi pero pilit **** isinasarado Ano nga ba ang pumipigil sa’yo Handa na ako Sa aking pagsuko Pagsuko Hindi dahil natalo ako Pero dahil idinedeklara ko na ang aking pagkapanalo Isusuko ko na ang mga sandata Isusuko ko na ang giyera Inaanyayaan kita Sabay sabay tayo Magkahawak ang kamay at hindi kakailanganing bumitaw at maghiwalay Sama-samang baguhin ang mundo gamit ang sariling wika Buksan ang nakakandadong puso At doon ay makikita mo ang sedula Hawak ko na ang sedula 
Hawak ko na ang sedula Ng pagkabilanggo ng wikang filipino Handa na akong palayain ito at gamitin para sa pagbabago Ang dating linya ay magbabago Laging magiging sosyal ang sariling wika Laging magiging sosyal ang sariling wika Laging magiging sosyal ang sariling wika Laging magiging sosyal ang sariling wika Susuko na sa bilang ng tatlo Isa. Dalawa. Tatlo. Suko Tapos na ang giyera
Continue reading...
89
Anim na taon, Anim na taon ka ng nagpahinga Dahil sa takot na ‘dinulot ng iyong nakaraan Pinilit **** bumangon at magpasya Para manatiling buo kahit wala na s’ya Ang bawat gabi at umaga Ang pinili **** makasama Dahil sila'y hindi magbabago kailanman Di tulad ng iyong sininta na nagsabing Hanggang dulo'y walang iwanan Pero ngayon siya ay nasaan? Anim na taon, Anim na taon **** pinili na mag-isa Dahil nakakulong ka pa rin sa kayraming pangamba Na baka may dumating muli at maging mundo mo sya Tapos isang araw ay gigising ka na namang nag-iisa Sapat na ba ang anim ng taon? Upang palayain ka na sa tanikala ng kahapon Sapat na ba ‘yon upang lumigaya ka na ngayon?. Sapat na ba yun upang muli **** hayaan na may isang tao na muling mag may-ari ng iyong daigdig? Sapat na ba ang anim na taon para muli kang huminga at pumintig? O puso,araw mo ngayon, Pasensya ka na sa anim na taon.. © 2018 Glen Castillo All Rights Reserved.
0
Jul 27, 2018
Jul 27, 2018 at 3:51 PM UTC
Anim na Taon
gigising at muling sasabihin na kakayanin at tatanggapin mag-isa ko nga bang haharapin bigat ng aking damdamin? iiwanan mo rin ba ang puso ko na binuhay mo pa sana di na lang nag-abala para ngayon ay tanggap ko na ayoko na, tama na, awat na pakiusap ko, sinta malabo na ako'y makabangon pa kung puso mo sa aki'y magsara hayaan, iwanan, paalam palayain sa baging na ako rin ang naghaing bitawan, wag sundan, paalam
0
May 31, 2014
May 31, 2014 at 7:30 AM UTC
paalam
Bakit nga ba kailangan magplano? kailangan isipin ang kinabukasan problemahin ang mga susunod na araw Bakit kailangan tayong pahirapan? kung mga bagay na naisip mo para sa hinaharap ay pwedeng magbago at maglaho na lamang Bakit hindi na lang gawing simple ang buhay? kung san walang hinanakit at paligsahan at tanging saya ang nararamdaman Hwag ng magisip palayain ang mga sarili sa problemang walang humpay tara't sumabay na lang sa agos ng buhay
0
Sep 6, 2011
Sep 6, 2011 at 2:50 PM UTC
Agos ng buhay
Ang Paglimot ay isang pamamaraan upang makalimot. Sa isang simpleng salitang paglimot ito ay maraming mga masasayang alaalang syang magbabalik at hindi ito nakakatulong sa paglimot bagkus lalo ka lamang nitong sasaktan. Ang paglimot ito din ang pinaka mahirap na bahagi ng aking buhay bilang isang umiibig marahil ng bawat isa sa atin. Ang paglimot sa taong minsan ng naging parte ng ating buhay na ating minahal ng mahabang panahon at kahit sa haba na ng panahon na iginugul ay wala padin ang tamang panahon. Ang pagpapalaya sa taong ni minsan ay hindi naging akin. Hindi ba't masakit. Ou.masakit ang Masaktan at mahirap ang maranasan ang lahat ng ito, ngunit kinakailangan ko na din sigurong palayain ang sarili kong puso. O Kay hirap kang limotin. Minahal at minamahal kita ng hindi mo alam kaya't ngaun lilimotin na din kita ng hindi mo parin nalalaman ang tunay kong nararamdam. O Kay hirap ng palimot. Ligayang kakaiba sa tuwing ikay nakikita tila'y di ko maipaliwanag subalit ito ay kailangan ko ng limotin.Magawa ko pa kayang ika'y makalimotan ngaung pati sa pagtulog ko ay naroon ka sa aking panaginip. Ang kalimotan ka ay mahirap ngunit kailangan. Kaylangan kong turuan at tulongan ang aking sarili upang ikay makalimotan na ng tuluyan. Ang tanong ko Ano ang tamang pamamaraan upang ikay lubosan ng maibaon sa limot at ng wag ng masaktan pa ang puso kong mag-isang umaasa sa tamang panahon. O Kay hirap ang limotin ka.
0
Dec 12, 2015
Dec 12, 2015 at 11:09 PM UTC
"Ang Paglimot" November 28,2015
Ang luhang pilit na kinukubli, bumuhos, parang talon Sa mga pisngi kinikimkim, hanggang sa pusong humihinahon Mga kamay halukipkip, ang bibig ay takip-takip Sariling Hikbi, ayaw marinig ang nais, habang buhay na maidlip Ngiti nga'y naglaho, maskara'y nawala Masasayang halakhak, bulaklak na nalanta Pusong pinilit mabuo, maging bato Nadurong sa isang pagkakataon... Sa ala-ala mo Ang malayang paglalakbay ay sinubok kong mag-isa Inilayo ang puso ko, sa iyo ng aking mga paa... Pinilit na wag lingunin ang nakaraan Mga mata ay tinakpan, sarili'y piniringan Tainga'y pinilit takpan, madiin, madiin Na kahit bulong ng puso, di ko na kaya dinggin Ngunit ang damdamin, sumisigaw, humihiyaw Maliwanag, malinaw, malakas na bulong ay ikaw Ngayon gabi, sa pagtulog, halika sa panaginip ko Sa panagip baka doon, tayo magkatotoo Halika, mahal, halik sa tabi Tulungan mo akong palayain ko ako...
0
Dec 13, 2013
Dec 13, 2013 at 2:52 AM UTC
KUBLI
Sabi nila, lahat ay nangyayari sa tamang panahon, Ngunit hindi ko na maalala ang huling beses na sumang ayon ang tadhana sa akin Minsan nag dududa na ako kung may tamang panahon pa nga ba Ilang sakit pa ba ang kailangan tiisin bago matamasan iyon? Nung nakilala kita, akala ko tama na, akala ko ayun na Akala ko ang tamang panahon ay naririto na Ngunit hindi parin pala Sa puso mo'y may nagmamay-ari na pala Wala akong ibang magawa kundi ang palayain ka Hanggang ngayon hindi ko parin maintindihan Kung bakit pinag tatagpo ang dalawang pusong pipigilan din naman Ito na ata ang pinaka masakit sa lahat, ang pigilan ang nararamdaman Ilang paalam pa ba? Ilang pag papa-raya pa? Ilang pag titiis pa upang magawa lamang ang tama? Ilang luha pa ang kailangan pumatak sa aking mata? Kailan kaya maranasan at maramdaman ang saya Yung saya na nananatili hanggang sa pag gising mo kinabukasan Hindi ko alam kung kelan ang huli Huling beses na masasaktan ako bago ko maranasan maging masaya
0
Dec 22, 2016
Dec 22, 2016 at 6:02 AM UTC
ILANG PAALAM PA
Nananahimik sa isang tabi Hindi mapakali Itinatanong sa sarili Anong nangyari sa atin nitong huli Bakit tila nagbago ang lahat? Matamis **** pakikitungo noon,bakit biglang umalat? Yung damdamin na dati'y nag-aalab, Nagliliyab, Biglang lumamig— Mas malamig pa sa yelo Na tila ibinuhos mo sa aking ulo Kaya nga nagising ako— Nagising ako sa katotohanang wala nga palang "TAYO" Ang mayroon lang ay ang "IKAW AT AKO" At ang pagkakaibigan na tanging maibibigay mo. Tanggap ko naman yun. Pero mahal,wag mo naman sana akong paglaruan, Okay lang naman sakin yung mga kulita't biruan Pero kung feelings na ang labanan, Bro, ibang usapan na yan! Alam Kong Hindi mo alam, Kase hindi ka nagtatanong Yung mga pakunwaring concern mo? Hindi nakakatulong! Nasasaktan lang ako. Nasasaktan lang ako sa tuwing pinaparamdam mo ng ilang sandali Pinaparamdam na mahalaga ako—kahit alam ko namang Hindi!l Nasasaktan lang ako sa tuwing naaalala kong pampalipas-oras mo lang ako Dahil wala kang magawa o offline na yung bagong ka-chat mo! Nasasaktan lang ako sa tuwing nagtatanong ka "pano kung gusto kita?" At susundan mo bigla ng mga katagang"oy,joke lang yun ah!" Nasasaktan lang ako sa tuwing pinaparamdam **** nagseselos ka sa iba Kahit alam ko sa sarili kong hindi naman talaga! Kase hindi naman talaga! Nasasaktan lang ako sa bawat pagpuna mo ng suot ko, ng ayos ko,ng itsura ko O Kung bakit hindi maganda ang isang tulad ko! Kase pinaparamdam mo saking Hindi ko siya kayang pantayan Hindi ko siya mahihigitan! Teka mahal—pinanganak ako para maging ako't Hindi para gayahin ang iba! Pinanganak ako para sumaya, Hindi para pakialaman ng tulad **** bida-bida! Nasasaktan ako— sa tuwing binabanggit **** totoo ang lahat— Na Hindi ka lang nagpapanggap, Na Hindi ka nagkukunwaring may pakialam Na Hindi ko lang batid,na Hindi ko lang alam,na hindi ko lang ramdam— Na Totoo yung lahat ng pinapakita mo— Na hindi ka nagbabalat kayo.. Pero naguguluhan ako,nalilito Isip ko'y nagtatalo Bakit ganito? Mahal! Ano nga ba tayo?? Sagutin mo ako! Ano bang meron sa mga biglaang pagpaparamdam mo? Pagkatapos ay mawawala't iiwan ang mga tanong sa isip ko Nakakatanga! Pinaglalaruan mo na naman ako diba? Mahal,please lang! Ayoko na! Pagod na akong masaktan! Please maaawa ka! Durog na durog na ang puso ko Ilang beses ko pa ba kailangang mahulog nang walang sumasalo? Ilang beses ka pa ba magbibigay ng motibo na baka gusto mo rin ako? Ilang beses mo pang paaasahin ang puso ko? Mahal, pagod na ako. Pagod na akong masabihan ng "MARTYR ",ng "TANGA", Kaya please lang,tama na! Palayain mo na ako sa bitag na kinahulugan ko Palayain mo na ako Sa bitag na nasa mga palad mo— Palayain mo na ako mula sa bitag ng mapagkunwaring pag-ibig mo!
0
Mar 23, 2018
Mar 23, 2018 at 11:17 PM UTC
"Bitag"
Nananahimik sa isang tabi Hindi mapakali Itinatanong sa sarili Anong nangyari sa atin nitong huli Bakit tila nagbago ang lahat? Matamis **** pakikitungo noon,bakit biglang umalat? Yung damdamin na dati'y nag-aalab, Nagliliyab, Biglang lumamig— Mas malamig pa sa yelo Na tila ibinuhos mo sa aking ulo Kaya nga nagising ako— Nagising ako sa katotohanang wala nga palang "TAYO" Ang mayroon lang ay ang "IKAW AT AKO" At ang pagkakaibigan na tanging maibibigay mo. Tanggap ko naman yun. Pero mahal,wag mo naman sana akong paglaruan, Okay lang naman sakin yung mga kulita't biruan Pero kung feelings na ang labanan, Bro, ibang usapan na yan! Alam Kong Hindi mo alam, Kase hindi ka nagtatanong Yung mga pakunwaring concern mo? Hindi nakakatulong! Nasasaktan lang ako. Nasasaktan lang ako sa tuwing pinaparamdam mo ng ilang sandali Pinaparamdam na mahalaga ako—kahit alam ko namang Hindi!l Nasasaktan lang ako sa tuwing naaalala kong pampalipas-oras mo lang ako Dahil wala kang magawa o offline na yung bagong ka-chat mo! Nasasaktan lang ako sa tuwing nagtatanong ka "pano kung gusto kita?" At susundan mo bigla ng mga katagang"oy,joke lang yun ah!" Nasasaktan lang ako sa tuwing pinaparamdam **** nagseselos ka sa iba Kahit alam ko sa sarili kong hindi naman talaga! Kase hindi naman talaga! Nasasaktan lang ako sa bawat pagpuna mo ng suot ko, ng ayos ko,ng itsura ko O Kung bakit hindi maganda ang isang tulad ko! Kase pinaparamdam mo saking Hindi ko siya kayang pantayan Hindi ko siya mahihigitan! Teka mahal—pinanganak ako para maging ako't Hindi para gayahin ang iba! Pinanganak ako para sumaya, Hindi para pakialaman ng tulad **** bida-bida! Nasasaktan ako— sa tuwing binabanggit **** totoo ang lahat— Na Hindi ka lang nagpapanggap, Na Hindi ka nagkukunwaring may pakialam Na Hindi ko lang batid,na Hindi ko lang alam,na hindi ko lang ramdam— Na Totoo yung lahat ng pinapakita mo— Na hindi ka nagbabalat kayo.. Pero naguguluhan ako,nalilito Isip ko'y nagtatalo Bakit ganito? Mahal! Ano nga ba tayo?? Sagutin mo ako! Ano bang meron sa mga biglaang pagpaparamdam mo? Pagkatapos ay mawawala't iiwan ang mga tanong sa isip ko Nakakatanga! Pinaglalaruan mo na naman ako diba? Mahal,please lang! Ayoko na! Pagod na akong masaktan! Please maaawa ka! Durog na durog na ang puso ko Ilang beses ko pa ba kailangang mahulog nang walang sumasalo? Ilang beses ka pa ba magbibigay ng motibo na baka gusto mo rin ako? Ilang beses mo pang paaasahin ang puso ko? Mahal, pagod na ako. Pagod na akong masabihan ng "MARTYR ",ng "TANGA", Kaya please lang,tama na! Palayain mo na ako sa bitag na kinahulugan ko Palayain mo na ako Sa bitag na nasa mga palad mo— Palayain mo na ako mula sa bitag ng mapagkunwaring pag-ibig mo!
Continue reading...
68
Ako'y nakatitig sa kawalan Iniisip ang laman ng iyong puso't isipan Ni hindi mo na ako magawang tingnan Ikaw pa ba ang aking unang minahal? Sana'y linawin ang tunay na nararamdaman Kung ako pa ba ang iyong minamahal Nang magawa ng palayain pusong nasasaktan Maari na bang lumayo at tumahan?
0
May 2, 2019
May 2, 2019 at 9:47 AM UTC
Tula Para Sa Kaniya
Iiwan kita hindi dahil meron na akong iba. Iiwan kita dahil gusto ko nang lumaya. Iiwan kita hindi dahil ayoko na kitang makita. Iiwan kita dahil ayoko nang pagmasdan ang mga luhang nangingilid sa iyong mga mata. Hindi ko na kaya! Ang makita kang lugmok at naghihimutok sa lungkot. Ito’y nagdudulot sa puso ko ng kirot. Tama na! Tama na! Tama na! Tahan na aking sinta. Ako sana’y unawain. Napakabilis ng mga pangyayari. Hindi ko alam ang hiwaga mayroon ka. At iyong nasungkit ang matamis kong oo. Mabilis. Napakabilis. Sadyang kaybilis. Heto ako ngayo’t litong-lito. Sana’y hindi nagmadali. Sana’y natutong maghintay. Sana’y walang taong nadamay. Oo. Sa tinagal ng ating pagsasama, Ngayon ko lang napagsama-sama. Ang mga himutok ng aking saloobin. Ako’y naging mapusok at ngayo’y naghihimutok. Sana’y walang inaalala. Sana’y hindi kinokonsensya. Sa tingin ko ay ito ang tama, Ang ika’y iwanan ng ika’y mabuhay. Hindi ko batid ang sakit na iyong nararanasan. Aking irog, ako man di’y nahihirapan. Ang higpit ng iyong pagkakahawak, Siyang sumasakal sa akin tuwina. Iiwanan kita dahil ayoko na. Oo! Ayoko na! Tatapatin kita aking sinta, Hindi ko na kaya! Hindi na ako masaya. Sa pag-inog ng mundo ako’y unti-unting nawawala. Nawawala sa sarili. Nawawala sa landas na aking dapat tahakin. Sadyang kay mura pa ng aking edad Upang sumuong sa ganitong realidad. Nadala lang marahil ng matinding emosyon. Sa tagal ng ating pinagsamahan aking napagtanto, Hindi ikaw ang saki’y siyang nakalaan. Tayo’y pinagtagpo upang matutunan ang isang leksyon. Hindi para sa iyo ngunit para sa akin. Aking kaibigan ako sana’y patawarin. Hindi ko sadyang puso mo ay wasakin. Ang hirap! Napakahirap! Sa dalawang taong ating pinagsamahan, Hindi kita malilimutan. Aking pagsusumamo na sana’y Paglipas ng panahon ay iyong matagpuan Ang taong magmamahal sa iyo ng lubusan. At hindi ipaparanas ang pait ng kahapong ating pinagdaanan. Iiwanan kita dahil alam kong kaya mo na na ako’y wala na. Iiwanan kita dahil nais kong iyong ipagpatuloy ang iyong buhay. At nang matupad ang iyong mga plano para sa iyong pamilya. Sinta alam kong ito’y sadyang masakit. At sa pagtatapos nitong aking talata. Nawa’y iyong ibigay ang aking kahilingan. Sinta, ako sana’y palayain mo na. Iniwan kita hindi dahil ayoko na. Iniwan kita dahil mahal kita. Sadyang ang lubos na pagmamahal na nararapat sayo ay hindi mo matatamo sa akin bagkus ito’y iyong matatamasa sa piling ng iba.
0
Jul 25, 2017
Jul 25, 2017 at 10:26 PM UTC
Paalam
Iiwan kita hindi dahil meron na akong iba. Iiwan kita dahil gusto ko nang lumaya. Iiwan kita hindi dahil ayoko na kitang makita. Iiwan kita dahil ayoko nang pagmasdan ang mga luhang nangingilid sa iyong mga mata. Hindi ko na kaya! Ang makita kang lugmok at naghihimutok sa lungkot. Ito’y nagdudulot sa puso ko ng kirot. Tama na! Tama na! Tama na! Tahan na aking sinta. Ako sana’y unawain. Napakabilis ng mga pangyayari. Hindi ko alam ang hiwaga mayroon ka. At iyong nasungkit ang matamis kong oo. Mabilis. Napakabilis. Sadyang kaybilis. Heto ako ngayo’t litong-lito. Sana’y hindi nagmadali. Sana’y natutong maghintay. Sana’y walang taong nadamay. Oo. Sa tinagal ng ating pagsasama, Ngayon ko lang napagsama-sama. Ang mga himutok ng aking saloobin. Ako’y naging mapusok at ngayo’y naghihimutok. Sana’y walang inaalala. Sana’y hindi kinokonsensya. Sa tingin ko ay ito ang tama, Ang ika’y iwanan ng ika’y mabuhay. Hindi ko batid ang sakit na iyong nararanasan. Aking irog, ako man di’y nahihirapan. Ang higpit ng iyong pagkakahawak, Siyang sumasakal sa akin tuwina. Iiwanan kita dahil ayoko na. Oo! Ayoko na! Tatapatin kita aking sinta, Hindi ko na kaya! Hindi na ako masaya. Sa pag-inog ng mundo ako’y unti-unting nawawala. Nawawala sa sarili. Nawawala sa landas na aking dapat tahakin. Sadyang kay mura pa ng aking edad Upang sumuong sa ganitong realidad. Nadala lang marahil ng matinding emosyon. Sa tagal ng ating pinagsamahan aking napagtanto, Hindi ikaw ang saki’y siyang nakalaan. Tayo’y pinagtagpo upang matutunan ang isang leksyon. Hindi para sa iyo ngunit para sa akin. Aking kaibigan ako sana’y patawarin. Hindi ko sadyang puso mo ay wasakin. Ang hirap! Napakahirap! Sa dalawang taong ating pinagsamahan, Hindi kita malilimutan. Aking pagsusumamo na sana’y Paglipas ng panahon ay iyong matagpuan Ang taong magmamahal sa iyo ng lubusan. At hindi ipaparanas ang pait ng kahapong ating pinagdaanan. Iiwanan kita dahil alam kong kaya mo na na ako’y wala na. Iiwanan kita dahil nais kong iyong ipagpatuloy ang iyong buhay. At nang matupad ang iyong mga plano para sa iyong pamilya. Sinta alam kong ito’y sadyang masakit. At sa pagtatapos nitong aking talata. Nawa’y iyong ibigay ang aking kahilingan. Sinta, ako sana’y palayain mo na. Iniwan kita hindi dahil ayoko na. Iniwan kita dahil mahal kita. Sadyang ang lubos na pagmamahal na nararapat sayo ay hindi mo matatamo sa akin bagkus ito’y iyong matatamasa sa piling ng iba.
Continue reading...
67
umuulan nanaman pala. paglipas ng takipsilim ang akin isipan ay patuloy na binabalot ng kadiliman. ilang oras nang naninimdim sa gabing lumalalim. kasabay ng pag buhos ng ulan ang pag agos ng mga luha na dulot ng kalungkutan, umaasa't naghihintay pa rin sa iyong muling pagdating. naiinip at  kung minsan pa'y napapailing, kailan kaya muling makakapiling? ilang nakaraan na ang lumipas subalit ang puso'y patuloy pa ring kumakaripas. naiwan sa 'king isipan ang mga bakas **** pilit kong tinatakasan. mga alaalang bumabalik sa mga yakap at halik mo'y patuloy akong nananabik. umuulan nanaman pala. kasingtulad mo ang isang paparating na ulan; darating, magpaparamdam at pagkatapos ay mawawala lang din pala. hindi ko maiwasang hindi maging malungkot sa sakit na iyong idinulot.  ang paglakas ng ulan ay siya ring pagkirot ng sugat na iyong iniwan. nakagapos pa rin ako sa iyong mga pangakong napako, gabi-gabi pa ring nararamdaman na para bang nakapaloob sa sako. umuulan nanaman pala. maalala ko na naman ang sugat na aking napala. luha ko'y patuloy na sumasabay sa pag agos ng ulan subalit lungkot ko'y hindi pa matangay. nararamdaman ko ang lamig ngunit mas nararamdaman ko ang muling pagyanig. mahal pa rin kita, sinta. ngunit gusto kong ika'y kalimutan na. subalit paano? sa tuwing umuulan ay ikaw ang aking naaalala. paano ba matatapos ang paghirap na nadarama? kapag kaya sa wakas, ang ulan ay tumila na? matagal na rin pala. siguro'y panahon na upang sarili ko naman ang aking unahin at palayain. para sa ikalalaya ng aking pusong iniwan, para sa ikagagaling ng pusong lubos na nasaktan. sisimulan ko na— sisimulan ko nang makalimot. pero teka lang muna— umuulan nanaman pala. 'wag naman sana pero ayan na, papatak na naman pala. huwag naman sana dahil— dahil— maaalala na naman kita.
0
Nov 3, 2020
Nov 3, 2020 at 3:20 PM UTC
alaala ng ulan
umuulan nanaman pala. paglipas ng takipsilim ang akin isipan ay patuloy na binabalot ng kadiliman. ilang oras nang naninimdim sa gabing lumalalim. kasabay ng pag buhos ng ulan ang pag agos ng mga luha na dulot ng kalungkutan, umaasa't naghihintay pa rin sa iyong muling pagdating. naiinip at  kung minsan pa'y napapailing, kailan kaya muling makakapiling? ilang nakaraan na ang lumipas subalit ang puso'y patuloy pa ring kumakaripas. naiwan sa 'king isipan ang mga bakas **** pilit kong tinatakasan. mga alaalang bumabalik sa mga yakap at halik mo'y patuloy akong nananabik. umuulan nanaman pala. kasingtulad mo ang isang paparating na ulan; darating, magpaparamdam at pagkatapos ay mawawala lang din pala. hindi ko maiwasang hindi maging malungkot sa sakit na iyong idinulot.  ang paglakas ng ulan ay siya ring pagkirot ng sugat na iyong iniwan. nakagapos pa rin ako sa iyong mga pangakong napako, gabi-gabi pa ring nararamdaman na para bang nakapaloob sa sako. umuulan nanaman pala. maalala ko na naman ang sugat na aking napala. luha ko'y patuloy na sumasabay sa pag agos ng ulan subalit lungkot ko'y hindi pa matangay. nararamdaman ko ang lamig ngunit mas nararamdaman ko ang muling pagyanig. mahal pa rin kita, sinta. ngunit gusto kong ika'y kalimutan na. subalit paano? sa tuwing umuulan ay ikaw ang aking naaalala. paano ba matatapos ang paghirap na nadarama? kapag kaya sa wakas, ang ulan ay tumila na? matagal na rin pala. siguro'y panahon na upang sarili ko naman ang aking unahin at palayain. para sa ikalalaya ng aking pusong iniwan, para sa ikagagaling ng pusong lubos na nasaktan. sisimulan ko na— sisimulan ko nang makalimot. pero teka lang muna— umuulan nanaman pala. 'wag naman sana pero ayan na, papatak na naman pala. huwag naman sana dahil— dahil— maaalala na naman kita.
Continue reading...
13
Salamat sa panandalian nating pagsasama Sa ating tawanan at masasayang alaala Ang mga ngiti mo tuwing ika'y dumadaan, Nakakahumaling at hinding hindi ko pag sasawaan Binibigay ko lahat ng oras ko sayo Dahil umaasa ako na ganoon din ang gagawin mo Ilang beses pa ba ako aasa? Na makamit ang happy ending na kasama ka? Sana ay dumating yung araw na, Makalimutan at palayain ka Pero kahit anong pilit Ay bumabalik parin yung dating sakit Okay lang talaga ako promise, Pero sana'y yakapin mo ako bago ka umalis Ngunit panandalian nga lng pala ang lahat Ang masasabi ko na lang ay paalam at salamat
0
Mar 11, 2017
Mar 11, 2017 at 9:14 AM UTC
Panandalian
Paulit - ulit na sinasambit ang salitang mahal kita Pareho pa ba tayo ng nadarama? Tila ika'y nanlalamig na Mayroon na nga bang iba? Ako'y handa nang palayain ka Ramdam na tila wala na talagang halaga Nawa'y makita kitang masaya sa iba Iyo na rin sanang bitawan ang puso kong pagod na
0
May 23, 2019
May 23, 2019 at 8:56 AM UTC
Hanggang dito nalang ba?
Ngayong aking kaarawan, Sana'y pagbigyan aking kahilingan, Palayain ako sa iyong kulungan, Pagmamahal na wala nang patutunguhan.
0
Jun 23, 2019
Jun 23, 2019 at 11:17 AM UTC
Kahilingan
Sinabi ko noon,di na ako magsusulat pa Ngunit iba pala ang nagagawa ng lungkot at pag-iisa Kaya heto ako ngayon,muling nagda-drama Ginigising ang plumang natulog sa mahabang panahon At bumubuong muli ng tula—na sayo lang nakatuon, Sinungaling ako— Tanda ko pa nang aking sabihin Di na kita gusto't nagbago na ang damdamin Pero ang Totoo,Hindi ko lang maaamin Ayokong aminin! Na hanggang ngayon? Walang iba't ikaw pa rin. Oo,Sinungaling ako— Kahit ipagsigawan pa sa buong mundo Sinu— Sinungaling ako? Ang tangi ko lang namang ginawa'y itago ang pag-ibig ko, Ilihim ang pag tingin sayo Dahil alam kong mali at wala pa sa panahon Pero,ang gusto ko lang naman ay ang iyong atensiyon Magkano ba ang isang sulyap? ang isang tingin? Ituro mo naman sakin kung san ko yan pwedeng bilhin, Kahit gaano yan kamahal susubukan kong bumili Gusto ko kasing masilayan muli ang iyong mga ngiti Hindi ko na kasi magawang mahuli pa ang iyong kiliti— Lagi tayong nag-aaway Magbabati ng saglit at sa isang kumpas lang ng kamay Hayun at tila may pader na bumaba at humarang Sa pagitan nating dalawa, Hindi ko namalayan na sa tabi ko, wala ka na pala! Masakit isipin na ang bilis **** bumitaw, Pero wala naman akong magagawa pagkat ikaw ang umayaw Hindi ko lubos maisip kung bakit ang lumilitaw Ako ang masama? Kahit na sa ating dalawa ikaw ang nagpabaya? Minahal kita ng higit sa kaibigan—alam mo yan! Pero kung wala talagang pag-asa Handa na akong palayain ka, Kahit wala naman talagang TAYO KAHIT HINDI KO ALAM ANG ATING ESTADO Palalayain kita. Palalayain kita para ako naman ang sumaya.
0
Mar 23, 2018
Mar 23, 2018 at 11:16 PM UTC
S I N U N G A L I N G A K O"
Sinabi ko noon,di na ako magsusulat pa Ngunit iba pala ang nagagawa ng lungkot at pag-iisa Kaya heto ako ngayon,muling nagda-drama Ginigising ang plumang natulog sa mahabang panahon At bumubuong muli ng tula—na sayo lang nakatuon, Sinungaling ako— Tanda ko pa nang aking sabihin Di na kita gusto't nagbago na ang damdamin Pero ang Totoo,Hindi ko lang maaamin Ayokong aminin! Na hanggang ngayon? Walang iba't ikaw pa rin. Oo,Sinungaling ako— Kahit ipagsigawan pa sa buong mundo Sinu— Sinungaling ako? Ang tangi ko lang namang ginawa'y itago ang pag-ibig ko, Ilihim ang pag tingin sayo Dahil alam kong mali at wala pa sa panahon Pero,ang gusto ko lang naman ay ang iyong atensiyon Magkano ba ang isang sulyap? ang isang tingin? Ituro mo naman sakin kung san ko yan pwedeng bilhin, Kahit gaano yan kamahal susubukan kong bumili Gusto ko kasing masilayan muli ang iyong mga ngiti Hindi ko na kasi magawang mahuli pa ang iyong kiliti— Lagi tayong nag-aaway Magbabati ng saglit at sa isang kumpas lang ng kamay Hayun at tila may pader na bumaba at humarang Sa pagitan nating dalawa, Hindi ko namalayan na sa tabi ko, wala ka na pala! Masakit isipin na ang bilis **** bumitaw, Pero wala naman akong magagawa pagkat ikaw ang umayaw Hindi ko lubos maisip kung bakit ang lumilitaw Ako ang masama? Kahit na sa ating dalawa ikaw ang nagpabaya? Minahal kita ng higit sa kaibigan—alam mo yan! Pero kung wala talagang pag-asa Handa na akong palayain ka, Kahit wala naman talagang TAYO KAHIT HINDI KO ALAM ANG ATING ESTADO Palalayain kita. Palalayain kita para ako naman ang sumaya.
Continue reading...
41
sa rami ng tulang nilikha panaghoy ang tila namamayagpag emosyong natatakpan ng mukha ay patuloy na binabagabag madalas ay natatapos sa lungkot madalang na naguumpisa sa saya bawat linyang kataga'y puot tila walang dinudulot na ligaya sa daang salita na kayang bigkasin nasaan ang malalambing na parirala? sa bawat boses na nais kalasin kailan ang araw na maaabot ang tala? May dalisay nga ba sa mga letra? May pag-asa nga ba sa mga talata? muli nga bang darating ang saya sa paggising ng bagong hiraya? Marahil ay unti-unti, hindi bigla-bigla yayakapin nang mahigpit, dahan-dahan upang ituloy ang naudlot na sigla upang magmistulang sarili ang tahanan Gaya ng dapit-hapon ay manlalamig ngunit sa bukang-liwayway, gugunitain sarili ang maging unang daigdig pagkamuhi ay tuluyan nang palayain kaya't sa bawat salitang isusulat yakapin ang letrang namumukadkad darating ang araw na muling pagkamulat masisilayang muli ang ligaya sa paglipad
0
Sep 14, 2021
Sep 14, 2021 at 12:02 PM UTC
Ako Ang Tula
Maaari bang dahan-dahanin mo ang iyong pag-alis? Dahil sariwang sugat at alaalay hindi agad mapapalis. Maaari bang dahan-dahanin mo lang ang pag-iwan sa akin? Dahal baka kung biglaan ay hindi ko kayanin. Dahan-dahan lang, gaya nang dahan-dahang pagkawala ng nararamdaman mo sa akin, Gaya nang dahan-dahang pamumuo nang pagtingin mo sa kanya, Gaya nang dahan-dahan **** pagpaparamdam sa akin na s'ya na talaga. Ang pinipili mo. Ang mahal mo. Ang kailangan mo. At ang nagpapasaya sa 'yo. Dahan-dahan lang, Gaya nang dahan-dahan **** pagpaparamdam sa akin ng matinding sakit sa unti-unti **** panlalamig. Dahan-dahan lang, Gaya nang dahan-dahan **** pagbitaw sa aking kamay na matindi ang pagkakakapit. Dahan-dahan lang, Para maihanda ko ang sarili ko sa iyong pag-alis. Dahan-dahan lang, Para sa kaunting panahon bago kita tuluyang palayain, Bitawan, At ipagkatiwala sa kanya, Masabi kong aking ka pa rin.
0
Oct 25, 2018
Oct 25, 2018 at 1:02 PM UTC
Dahan
Mahal, bitawan mo na ako Bitawan mo na ang mga kamay ko Dahil bibigyan ko na ng halaga ang sarili ko Bitawan na ang mga paa ko At hayaang tumakbo palayo sayo Mahal, hanggang dito na lang tayo Ayoko ng dumating sa punto Na magkasakitan pa tayo Mahal, alam kong hindi na ako Ang nilalaman ng iyong puso Kaya mahal, palayain mo na ako.
0
Jul 27, 2017
Jul 27, 2017 at 8:35 AM UTC
Mahal, palayain mo na ako
Nakakaiyak nga pala ang pag ibig Yung tipong hirap ka ng ipahiwatig Yung kahit ilang beses **** sinabi na suko na Sasabihin parin nya sayo na laban pa Gusto kong umiyak, gusto kong magwala Gusto kong iparamdam sayo kung anong pakiramdam ng binabalewala At habang tumatagal lalo itong lumalala Lumalala ang sugat sa puso ko kagagawan ng iyong bala Kasabay ng mga manininging na bituin Ay ang hangarin na ako'y iyong palayain At kung ang ating landas ay muling pagtatagpuin Ang tanging hiling ay sana'y walang hadlang satin
0
Apr 14, 2018
Apr 14, 2018 at 7:58 PM UTC
Ang Tula ng Pag-ibig
Waring bihag na nais makawala Sa gapos ng isang tanikala At kahit walang mga salita Ang tinig sa isip ay nagwawala Ganap mo akong pinapatay Unti-unti sa iyong mga kamay Sa tuwing ako'y nasasanay Sa aking ngiting hindi naman tunay Marahil isa akong magaling na artista Ikaw ang derektor sa pelikula Ibibihis ang nais **** maskara At ang puso ko ang iyong obra maestra Hahayaan na lamang na ako ay hiramin Waring manikang lalaruin At kung magsawa na sa akin Maaari mo na ba akong palayain? -JGA
0
Sep 29, 2021
Sep 29, 2021 at 6:07 PM UTC
Manika