Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"palaso" poems
Naging ganito ako dahil sayo Dahil nandyan ka para mahalin ang buo kong pagkatao Tanging kasiyahan ang naramdaman ko Ikaw na laging sinisigaw ng puso Laging nandiyan para iparamdam ang kahalagahan ko Naging ganito ako dahil sayo Dahil ang lahat sa akin ay iyong iyo Sa lahat ay lumaban ako Pagmamahalan natin ay pinaglaban ko Pag iibigan ay inalagaan ng husto Naging ganito ako dahil sayo Dahil sa mga mata mo Mga mata na iba na ang titig sa mga mata ko Mga kamay na lumuluwag ang hawak sa mga kamay ko Mga labi na hindi na ang binabanggit ang pangalan ko Naging ganito ako dahil sayo Dahil sa iyong pagsuko Ganoon ba kahirap na ipag laban ako? Ganoon ba kadaling saktan ang puso? Ganoon ba kahirap na pumasok sa iyong mundo? Naging ganito ako dahil sayo Winasak ko ang sarili ko Tulad ng pagwasak mo sa aking puso Bakit ba ikaw pa ang minahal ko? Bwisit na kupido, palapak na pana't palaso Naging ganito ako dahil sayo Oo, ikaw na walang ginawa kung hindi saktan ako Ikaw na madaling sumuko Ikaw na hindi kayang panindigan ang mga pangako Ikaw na may pag ibig na mabilis maglaho
0
Oct 12, 2016
Oct 12, 2016 at 6:31 AM UTC
Naging ganito ako
#071816 #3:18PM #RobPalawan Muling mauutal ang puso Buhat sa naantalang pagtatapat. Ninais ko noong lisanin ang paghihintay At magbakasakaling Panahon na ng pag-ani ng pag-iibigan. Ni minsan, Hindi ka nagpadaig sa pana ni Kupido, pagkat marahil may lamat kanyang gintong palaso. Patuloy akong magbibilang ng bawat dahong nalalagas, Aaninag sa araw na siyang minsang pumipiglas, At sisenyas sa hanging hinahawi ang kawalan -- Kawalang hindi tunay, Pagkat pag-ibig, aking buhay. Ilalaan ko sa kalawakan Ang talatang tila walang saysay, Makikipagbalagtasan sa pagkitil Ng mga linyang nahihimbing. Ako'y saksi sa malawak at malalim Na mahikang di naglalaho, Sa eksperimentong walang kemikal Bagkus puro't siyang natural, Sa paglalambitin ng mga bombilyang Hindi papupundi, At mga tuldok na hindi katapusan. Yayariin ko ang klima ng pusong hindi kalmado, Bituin ng pagtatapat ay aangkinin, Pagkat halaga nito'y Wagas na pag-ibig. Hindi ako susuko, Tatagpiin nang kusa Ang liham ng sagrado kong pag-irog.
0
Jul 19, 2016
Jul 19, 2016 at 4:44 AM UTC
Puzzled Feelings
120522 Kaba ng puso ko’y Iyong pasan Pilit ko mang labanan Ang mga delubyong namamasukan Ay kusa kong ibinabaling Sa’yo ang tingin. Pagkat kailanma’y hindi ako nag-iisa At sa bawat giyera’y Ikaw ang aking Sandata. Ang hiwaga ng Iyong pag-ibig Ay higit pa sa kung anumang bala’t palaso Na sa akin ay hinahagis upang ako’y sumuko na. Hindi ako nagmamataas Na kaya kong patuloy na tumayo Sa kabila ng mga patibong Habang ako’y nakapikit pa. Ngunit sa aking paniniwalang Ikaw ang aking Buhay, Ay Ikaw rin ang magbibigay daan Sa patuloy kong paglagay Patungo sa aking patutunguhan. Sa aking pagbimbing Ay palagi Kang gising — Nakamulat at ako’y pinagmamasdan At patuloy na hinihingahan ng buhay. Nang sa aking paggising Ay hindi kung kani-kaninong tinig Ang aking hahanapin. Pagkat ang nais ng puso ko’y Sa’yo ako pumisan habambuhay At Ikaw ay makapiling at maranasan Sa mga susunod pang bukas Nang wala nang pangamba pa.
0
Dec 5, 2022
Dec 5, 2022 at 5:59 AM UTC
Sa Susunod Pang Mga Bukas
072124 Iduduyan Kita sa kalawakan At aaliwin ng mga nagniningning na mga tala. Hahayaang marahang mapagmasdan Ang mga palamuting bunga ng Aking hininga. Aawitan Kita ng kundiman na hehele sa’yong pagtulog. At sa pagsilang ng panibagong Araw Ay hahagkan ka ng mga sinag Nito At lulusawin ang mga pangamba’t pag-aalinlangan. Ang mga pira-pirasong liham ng kasaysayan Ay nagmistulang mga tagubilin At ilaw sa’yong paglalakbay. Habang ang hantungan ng bawat Salita’y Ang puso **** patuloy Kong sinusuyo — Sinusuyo ng aking Katapatan at Kadakilaan. At habang ang mga matutulis na palaso’y Hindi magkamayaw sa pag-uunahan; Maging ang mga payasong nakapalibot sayo’y Nag-aabang lamang sa’yong kahinaan. Narito Ako — Narito, upang waksian ang bawat pagpapanggap Nang hindi ka na mahulog pa Sa mga patibong na iginagawad nila sa’yo Na tila ba totoong mga parangal. Bagamat naging isang pamilyar na tahanan Ang mundong iyong ginagalawa’y Hindi ito ang habambuhay na alay Ko sa’yo. Sa piling Ko’y magiging buo ka — At ang Aking pag-anyaya’y kusang loob. Sa piling Ko’y dito ka na mamahinga’t Ako ang maging Sandigan at Sandata. Ako ang Simula at ang Katapusan; At nasa Akin ang huling Salita. Magbalik ka na, anak — Magbalik sa yaman ng Pag-ibig Ko.
0
Jul 21, 2024
Jul 21, 2024 at 9:09 AM UTC
Turista
22 Isang araw na itinadhana Nagtagpo si Ihib at si Pina 23 Nang sila’y pumaroon Sa dalisdis ng bundok na iyon 24 Ang binata’y sa silangan Ang dalaga’y sa kanluran 25 Inihanda ng lalaki ang bato Inihasa ng babae ang palaso 26 Sabay nilang pinalipad Sa inakalang ibong napadpad 27 At pagbulusok ng saranggola Sa kinabagsakan nito’y dali-dali sila 28 Iyon ang unang pagkikita Nina Ihib at Pina. -07/08/2012 *Gintong Lupa Series
0
Sep 7, 2019
Sep 7, 2019 at 9:49 PM UTC
Ihipna 4 -Pagtatagpo-
Mga puting haligi saking paligid Puti, puti ang kabaliktaran ng aking isip Mga gamot na parang lason sa aking katawan pumapasok Hindi ginusto aking pwesto Tulong ang aking gusto Sa loob ng kwartong presinto Naka destino sa labanang di natatapos Mga boses na parang palaso Sa aking kaluluwa ay tumatagos Labanan ng lakas Pisikal o emosyonal Malakas o mahina Walang palag sa dilim na kalaban Na unti unting lumalagot Sa buhay na iyong inabot
0
Jan 28, 2019
Jan 28, 2019 at 12:16 AM UTC
Mental
Itinudla sa puso ang palaso kung tumatagos at nagdurugo maaaring ito'y kapalaran na umaabay sa delubyo Tunay na paggiliw ang siyang magdudulot, magpuspos sa talaarawan ng saya't sigla sa likod ng kapighatian Sa silakbo ng pag-ibig ang nararamdamang umiinit Hindi marahan Masyadong mabagsik Kung gayon iba na ang ipinapahiwatig Tawag ng laman ay ang kalibugan at ito'y di kailanman maihahambing sa puso ng Pebrero na walang iba na mag-aangkin Mayroon na ang sinta ay itinatangi halos ang larawan sambahin sa araw at gabi nangabusog na sa dasalin Mas mabuti pa ang ganda na pangkaraniwan ang uri May kapintasan man ginusto pa rin at inibig Ang nabigo't nasadlak sa lumo Nang muli kumabig ay mas lalong naging matamis ang mga pagngiti
0
Feb 8, 2019
Feb 8, 2019 at 8:22 AM UTC
Puso ng Pebrero III
081721 Bagamat dumadaplis lamang sa atin Ang mga palaso ng kalaba’y Hindi moog ang ating mga damdamin At hindi rin bulag ang ating mga pananaw Sa hayag na pagsasalitan ng mga balang ligaw. Gaya ng durungawang nakasilip Ay bukas na rin ang ating mga isipan Sa mga di kanais-nais na mga patibong Na ilang ulit inilagan sa katahimikan. Bagkus, ang mga ito’y nagmistulang mga laruang papel Na madaling napunit at bumigay Buhat sa walang awang pamimihasa Ng mga ahas at linta sa lipunan. Tila sila’y nakasilid na lamang Sa kahong hindi de-baterya Habang tayo’y nagsisilipat Sa tuwing nagsusulputan ang sari’t saring palatastas. At habang tayo’y nananatiling panatag Buhat sa ating mga kinatitirika’t kinalalagyan, Kasabay naman nito ang pagyurak sa mga dangal Buhat sa mga ideolohiyang kumikitil sa mga pangarap At nagsisilbing diktador sa kani-kaniyang mga tahanang Wala nang makita pang ibang dahilan upang tumahan pa. Ang mga luhang hindi natin makayang punasa’y Nagmimistulang mga tinik na lamang sa’ting mga pagkatao. Syang susulpot at tutusok sa pakiramdam nating Minsan nga’y malapit lamang tayo sa isa’t isa At sana’y kaya nga nating patahimikin Ang walang himpil na pag-usok sa kanilang ipinagbabaka. At sa ating paghimlay sa ating mga kumot Ay sabay din silang mangungulila Sa mga akap at lambing ng kanilang mga mahal sa buhay At hihilinging huminto na lamang ang mga sandali’t Makatakbo sila’t makalisan nang walang nakakapansin.
0
Aug 17, 2021
Aug 17, 2021 at 10:39 AM UTC
Takas
Lulan ng balangay ang pumpon ng bulaklak Ibibigay sa kanya Sadyang dinamihan para hindi kaya tumangan ang lahat Lohika ng pag-iirog ay malayo sa ekwasyon Maaliwalas ang alapaap Minsan ay mapupuna na nababalisa sa ibaba Ito'y taytay sa mahiang dako at sa malungkot na pandanggo Sinaunang tradisyon ng itong bayan Ang alay ay dote at paninilbihan Upang ipakita ang sinseridad Kahit di man paakyatin ng hagdan, magnilay-nilay sana sa durungawan Ang pagsinta ay naiiba Sa karurukan ng adhika ay yari Ang nanunuksong salamangka para sa tataw ay iwawaksi Di kayang magdesisyon sa tudlaan ng palaso Ruta na mula Silangan pakanluran Napapagod na ang loro Lumubog na ang balintataw dahil sa pinalaya ang pag-ibig Naging manhid sa aktwal na dula Ang pagganap ay isang pagpapahirap
0
Dec 28, 2018
Dec 28, 2018 at 6:14 PM UTC
Ang Buhay sa Takipsilim #35
15 Ang dalagang si Pina Maliksi’t abenturosa 16 Mahilig magtungo Sa bundok pinakaulo 17 Tanging pana ang tangan Mga palaso kasamahan 18 Sa ibon iduduro Makabasag-bungo 19 Dali-daling sasaluhin Ang ibong kukunin 20 Kaytibay na goma Nakakapit sa narra 21 Ang pana ni Pina ay iyon Dala niya saanman pumaroon. -07/08/2012 *Gintong Lupa Series
0
Sep 7, 2019
Sep 7, 2019 at 9:49 PM UTC
Ihipna 3 -Pana ni Pina-