"nakakausap" poems - Hello Poetry

Elementarya ako nang pinangarap kong maging manunulat, Kaya't nagsikap ako at natutong magsulat Ikatlong taon ko sa hayskul nang isulat ko ang kuwento nating dalawa Kuwentong pinangarap ko pang maipa-imprenta Kaya't pinaghusayan ko ang paglikha at pagdetalye 'Straight to the point' at walang mga pasakalye Maraming natuwa sa bawat tulang alay ko sayo, Pero sa lahat ng yun? Kritisismo at pangungutya ang isinusukli mo Ngunit hindi ko inintindi iyon at patuloy akong sumulat, Baka sakali.. isang araw,malay ko? mata mo'y mamulat Mamulat sa pag-ibig na ibinibigay ko, Baka isang araw,makita mo rin yung halaga ng mga regalo ko, Baka isang araw, masuklian mo rin yung pagmamahal kong buo Baka kasi wala ka lamang barya, At nahahanap ng panukli kaya ka abala, Kaya naghintay ako ng ilang taon,nagpakatanga.. Pero mukhang di na yata ako masusuklian pa Kaya naisip kong makuntento sa kung anong meron tayong dalawa Pagkakaibigan. Pero di ko maiwasang masaktan Sa tuwing magkukuwento ka o nagtatanong tungkol sa kanya, Hinahayaan ko na lang at least nakakausap kita! Kahit na yung paksa natin madalas,tungkol lang sa musika Ayos lang! Basta nakakausap kita. Kahit nagmumukha na akong tanga Okay pa rin! Basta nakakausap kita. Ngunit nakakapagod din maging tanga Kaya mahal, ako'y magpapaalam na. Sa paglapat nitong panulat sa aking kwaderno Ay isusulat ko na ang huling bahagi ng ating kuwento, Tutuldukan ko na ang mga huling pangungusap At puputulin na ang mga ilusyon ko't pangarap Dahil kung hindi'y lalo lang akong mahihirapan Lalo lang akong masasaktan. Makapal na ang libro,paubos na ang mga pahina Nakakaumay ang kuwento na pinuno ng mga luha Panahon na sinta ko upang mag umpisa akong muli, Hindi ko na hihintayin ang hinihingi kong sukli Pagkat panahon na rin upang sumaya akong muli. Salamat sa lahat ng alaala At pasensya na sa mga abala Mahal ito na ang huli kong regalo - Hindi ko na ibabalot pa Pagkat alam kong wala ka rin namang pagpapahalaga At sa huling pagkakataon,gusto kong malaman mo, Na may isang AKO na minsang nagmahal sayo. Ito na ang huling pahina ng ating libro At sa pagsara ko dito,kasabay ang paglisan ko sa mundong ginagalawan mo.

0

Jan 24, 2018

Jan 24, 2018 at 9:18 AM UTC

ChameleonInk

Huling Pahina

Elementarya ako nang pinangarap kong maging manunulat, Kaya't nagsikap ako at natutong magsulat Ikatlong taon ko sa hayskul nang isulat ko ang kuwento nating dalawa Kuwentong pinangarap ko pang maipa-imprenta Kaya't pinaghusayan ko ang paglikha at pagdetalye 'Straight to the point' at walang mga pasakalye Maraming natuwa sa bawat tulang alay ko sayo, Pero sa lahat ng yun? Kritisismo at pangungutya ang isinusukli mo Ngunit hindi ko inintindi iyon at patuloy akong sumulat, Baka sakali.. isang araw,malay ko? mata mo'y mamulat Mamulat sa pag-ibig na ibinibigay ko, Baka isang araw,makita mo rin yung halaga ng mga regalo ko, Baka isang araw, masuklian mo rin yung pagmamahal kong buo Baka kasi wala ka lamang barya, At nahahanap ng panukli kaya ka abala, Kaya naghintay ako ng ilang taon,nagpakatanga.. Pero mukhang di na yata ako masusuklian pa Kaya naisip kong makuntento sa kung anong meron tayong dalawa Pagkakaibigan. Pero di ko maiwasang masaktan Sa tuwing magkukuwento ka o nagtatanong tungkol sa kanya, Hinahayaan ko na lang at least nakakausap kita! Kahit na yung paksa natin madalas,tungkol lang sa musika Ayos lang! Basta nakakausap kita. Kahit nagmumukha na akong tanga Okay pa rin! Basta nakakausap kita. Ngunit nakakapagod din maging tanga Kaya mahal, ako'y magpapaalam na. Sa paglapat nitong panulat sa aking kwaderno Ay isusulat ko na ang huling bahagi ng ating kuwento, Tutuldukan ko na ang mga huling pangungusap At puputulin na ang mga ilusyon ko't pangarap Dahil kung hindi'y lalo lang akong mahihirapan Lalo lang akong masasaktan. Makapal na ang libro,paubos na ang mga pahina Nakakaumay ang kuwento na pinuno ng mga luha Panahon na sinta ko upang mag umpisa akong muli, Hindi ko na hihintayin ang hinihingi kong sukli Pagkat panahon na rin upang sumaya akong muli. Salamat sa lahat ng alaala At pasensya na sa mga abala Mahal ito na ang huli kong regalo - Hindi ko na ibabalot pa Pagkat alam kong wala ka rin namang pagpapahalaga At sa huling pagkakataon,gusto kong malaman mo, Na may isang AKO na minsang nagmahal sayo. Ito na ang huling pahina ng ating libro At sa pagsara ko dito,kasabay ang paglisan ko sa mundong ginagalawan mo.

48

Bakit? Bakit nga ba laging sa tula? Bakit sa lahat ng pagkakataon, ito'y ginagawa? Bakit emosyon at damdami'y, dito napunta? Bakit hindi maibigkas, at sayo'y maipakita? ----------------------------------------------------------------- Bakit sa bawat pagsulyap, sakit ang nadarama? Bakit sa tuwing lalapitan, pagka-ilang ay nangunguna? Bakit 'pag nakakasama, wala manlang saya? Bakit 'pag nakakausap, may patlang na 'di mapuna? ----------------------------------------------------------------- Bakit ganon, hindi saya ang nadarama? Bakit ganon, walang ngiti na maipakita? Bakit ganon, bawat kirot lumalala? Bakit ganon, parang wala lang talaga? ----------------------------------------------------------------- Bakit nga ba? Bakit laging ganito? Bakit laging may hapdi, ang nararamdaman ko? Bakit? Ako naman ay totoo? Kaya pala, ako nga pala ay minsan ng naloko, at nabigo.

0

May 30, 2018

May 30, 2018 at 5:22 AM UTC

Kaya ko na ba? Kaya ko nabang isipin na hindi kita nakilala at hindi mo pinasaya ng sandali ang buhay ko? Kaya ko na ba? Kaya ko na bang gumising araw araw na hindi titignan ang mga litrato mo nun masaya pa tau Kaya ko na ba? Kaya ko na bang sagutin ng walang pg aalinlangan ang tanong mo kung kumusta ako na hindi mg iisip na namimiss mo din ako Kaya ko na ba? Kaya ko na bang sabihin sa sarili ko sa harap ng salamin na sa bawat araw na hindi kita nakikita at nakakausap alam kong masaya ka na sa piling nya Kaya ko na ba? Kaya ko na bang banggitin ang pangalan mo na hindi iisipin na dati ay merong tau at ngaun kaylangan isipin ko na wala ng magiging tayo Kaya ko na ba? Kaya ko na bang hindi umiyak pag naiisip kita at ang mga nakaraan na kung paano mo ko minahal at sinabi sken na wag kitang iwan pero sa huli ako lng din ang iyong binitiwan Kaya ko na ba? Kaya ko na bang mglakad s harap mo na tulad ng dati di kita nakikita at hindi ka ng eexist s mundo ko at hindi ko na mararamdaman ang sakit ng gnawa mo. Sana kaya ko na... sana

0

Aug 7, 2018

Aug 7, 2018 at 6:02 PM UTC

jelai041

Kaya ko pa ba??

Kaya ko na ba? Kaya ko nabang isipin na hindi kita nakilala at hindi mo pinasaya ng sandali ang buhay ko? Kaya ko na ba? Kaya ko na bang gumising araw araw na hindi titignan ang mga litrato mo nun masaya pa tau Kaya ko na ba? Kaya ko na bang sagutin ng walang pg aalinlangan ang tanong mo kung kumusta ako na hindi mg iisip na namimiss mo din ako Kaya ko na ba? Kaya ko na bang sabihin sa sarili ko sa harap ng salamin na sa bawat araw na hindi kita nakikita at nakakausap alam kong masaya ka na sa piling nya Kaya ko na ba? Kaya ko na bang banggitin ang pangalan mo na hindi iisipin na dati ay merong tau at ngaun kaylangan isipin ko na wala ng magiging tayo Kaya ko na ba? Kaya ko na bang hindi umiyak pag naiisip kita at ang mga nakaraan na kung paano mo ko minahal at sinabi sken na wag kitang iwan pero sa huli ako lng din ang iyong binitiwan Kaya ko na ba? Kaya ko na bang mglakad s harap mo na tulad ng dati di kita nakikita at hindi ka ng eexist s mundo ko at hindi ko na mararamdaman ang sakit ng gnawa mo. Sana kaya ko na... sana

15

Bilang lang ang mga araw na nakakausap kita, Bilang lang ang mga oras na tayo'y nagkakasalamuha, Kadalasan nga wala pa, Ngusit sige lang, ganyan talaga. Hindi ka man makareply, Alam ko namang may dahilan, Iniisip na, "ahhh sa susunod nalang", Kaya nanabik tuwing magtatapos na ang linggong nagdaan. Isang gintong pagkakataon ang muli kang makausap, Sapagkat tayong dalawa, sa isa't-isa'y mailap, Kaya ginagawa ang lahat ng makakaya, Upang di masayang ang pagkakataong ito, kahit di ka kasama. Noon, ayos lang kahit di kita itext o tawagan, Sapagkat, nakakapag-usap naman tayo habang nasa daan, Ngunit may mga bagay talagang di mapipigilan, Kahit na ikinakalungkot, di naman mangingialam. Sa humigit kumulang limang buwan, Sa apat na libo at higit pang mga mensaheng pinagsaluhan, Nangyari lamang sa mga Biyernes, Sabado at Linggong ng mga buwan, Tatlong araw, tatlong araw ay sapat na aking kaibigan.

0

Dec 24, 2017

Dec 24, 2017 at 4:27 PM UTC

taltoy

Biyernes, Sabado at Linggo

Bilang lang ang mga araw na nakakausap kita, Bilang lang ang mga oras na tayo'y nagkakasalamuha, Kadalasan nga wala pa, Ngusit sige lang, ganyan talaga. Hindi ka man makareply, Alam ko namang may dahilan, Iniisip na, "ahhh sa susunod nalang", Kaya nanabik tuwing magtatapos na ang linggong nagdaan. Isang gintong pagkakataon ang muli kang makausap, Sapagkat tayong dalawa, sa isa't-isa'y mailap, Kaya ginagawa ang lahat ng makakaya, Upang di masayang ang pagkakataong ito, kahit di ka kasama. Noon, ayos lang kahit di kita itext o tawagan, Sapagkat, nakakapag-usap naman tayo habang nasa daan, Ngunit may mga bagay talagang di mapipigilan, Kahit na ikinakalungkot, di naman mangingialam. Sa humigit kumulang limang buwan, Sa apat na libo at higit pang mga mensaheng pinagsaluhan, Nangyari lamang sa mga Biyernes, Sabado at Linggong ng mga buwan, Tatlong araw, tatlong araw ay sapat na aking kaibigan.

20

Pwede ba kitang yakapin? Sa araw na ito ating ayusin, Pero baka ito na ang huling pagkakataon. Mga ala-ala'y wag mo munang ibaon, Alalahanin ang masasaya nating araw at taon. Galit ko'y lilipas din, Kailangan lang nating hintayin. Asahan natin ang pagbabago, Tayo sa isa't isa ay maging totoo. Pero sana ang pinagsamahan natin ay maibalik, Sana ang pagkakaibigan ay muling maging matalik. Pag-aaway na to ating bigyang wakas. Dahil ayoko ng lumipas, Ang mga araw ng di ka nakakausap. Lagi ng matamlay, Buhay nawawalan na ng kulay. Kailangan kita sa aking buhay, Mahal na mahal kita hanggang sa wakas ng aking buhay.

0

Nov 3, 2019

Nov 3, 2019 at 1:29 AM UTC

LigeraM

Kailangan kita sa buhay ko kaibigan

Pwede ba kitang yakapin? Sa araw na ito ating ayusin, Pero baka ito na ang huling pagkakataon. Mga ala-ala'y wag mo munang ibaon, Alalahanin ang masasaya nating araw at taon. Galit ko'y lilipas din, Kailangan lang nating hintayin. Asahan natin ang pagbabago, Tayo sa isa't isa ay maging totoo. Pero sana ang pinagsamahan natin ay maibalik, Sana ang pagkakaibigan ay muling maging matalik. Pag-aaway na to ating bigyang wakas. Dahil ayoko ng lumipas, Ang mga araw ng di ka nakakausap. Lagi ng matamlay, Buhay nawawalan na ng kulay. Kailangan kita sa aking buhay, Mahal na mahal kita hanggang sa wakas ng aking buhay.

18

( MAHAL PARA SAYO TO ) UNTITLED 🥴 Sa araw-araw na di ka nakikita, na di ka nakakausap, di ka nakakasama. sa araw-araw na naglalakad mag-isa, iniisip-isip ka,hinahanap hanap ka lalo ang iyong presensiya. Sa araw-araw na dumaraan sa aking harapan.panibagong mga araw na siyang aking pinipilit na silayan.hinahanap yung araw na muli akong sisikatan ng iyong araw, ng iyong liwanag,na siyang magbibigay ng init sa nanlalamig kong kalamnan. Sa araw-araw na ginugulo ako ng aking isipan, kung ano na nga ba ang lagay mo; ayos ka lang ba?sana naman oo. kumain ka na ba?sabihin mo na oo. masaya ka ba? oo? o baka hindi rin siguro. Pero tandaan mo,nandito lang ako. nandito lang ako sa mga panahon, na sa tingin mo wala nang tutulong sayo. nandito ako sa mga oras na kailangan mo, ng isang tao na handang makinig sayo. nandito ako, handa nang makinig sayo, sa lahat ng iyong mga kwento, sa lahat ng iyong mga pagod at problema. Sige, sabihin mo sakin at makikinig ako. dahil nandito na ako, handa nang makinig sayo, Nandito na ako,patuloy na maghihintay sayo at nandito na ako,patuloy na magmamahal sayo.

0

Mar 8, 2021

Mar 8, 2021 at 5:23 PM UTC

Princeallival132923

VANESA

( MAHAL PARA SAYO TO ) UNTITLED 🥴 Sa araw-araw na di ka nakikita, na di ka nakakausap, di ka nakakasama. sa araw-araw na naglalakad mag-isa, iniisip-isip ka,hinahanap hanap ka lalo ang iyong presensiya. Sa araw-araw na dumaraan sa aking harapan.panibagong mga araw na siyang aking pinipilit na silayan.hinahanap yung araw na muli akong sisikatan ng iyong araw, ng iyong liwanag,na siyang magbibigay ng init sa nanlalamig kong kalamnan. Sa araw-araw na ginugulo ako ng aking isipan, kung ano na nga ba ang lagay mo; ayos ka lang ba?sana naman oo. kumain ka na ba?sabihin mo na oo. masaya ka ba? oo? o baka hindi rin siguro. Pero tandaan mo,nandito lang ako. nandito lang ako sa mga panahon, na sa tingin mo wala nang tutulong sayo. nandito ako sa mga oras na kailangan mo, ng isang tao na handang makinig sayo. nandito ako, handa nang makinig sayo, sa lahat ng iyong mga kwento, sa lahat ng iyong mga pagod at problema. Sige, sabihin mo sakin at makikinig ako. dahil nandito na ako, handa nang makinig sayo, Nandito na ako,patuloy na maghihintay sayo at nandito na ako,patuloy na magmamahal sayo.

24