"nakahawak" poems - Hello Poetry

malamig sa isang silid may kasamang pighati, saya at lungkot sa bawat paghinga, ramdam ang pagbagsak ng luha. magkakahiwalay na tayo sakit na tila kinukurot ang puso sakit na walang ibang lunas, kundi ang pagsasamahan nating nabuo. sinulat ko ang tulang ito para kahit ako'y lilisan na maaari ko pang balikan lahat. lahat ng alaala at samahan, mga alaala na hindi ko makakalimutan, katulad ng... habang tayo'y naghihintay ng ticket habang tayo'y nagbabasa ng email thread habang tayo'y nakaupo sa isang silid nagkukwentuhan, nagtititigan, nagmamasid, naglalaro ng moba, nanonood ng youtube, nakahawak sa mga selpon. na tila bigla bigla tayong natinag sa mga boss na dumadaan na kahit sa dami natin sa area nagawa parin tayong turuan at pag tiyagaan nila sir at ma'am. napaka-lungkot lang isipin, na ang ating samahan, sa kathang-isip na lamang. alam ko lahat naman tayo nakaramdam na ng lungkot lungkot na hindi mo alam kung saan nagmula lungkot na hindi mo alam kung ano ang dahilan lungkot na hindi mo alam kung ano ang kinahihinatnan pero ang pinaka-nakakalungkot sa lahat yung puno ng tao sa isang silid. puno ng tunog at salita puno ng biruan at tawanan pero ramdam **** maiiyak ka ramdam **** hindi ka nababagay sa lugar na naroon ka sa pagkakataong ito, hindi mo alam kung bakit hindi mo kayang makisali at magkunwaring masaya nalang kung sa mga nakaraang araw kinaya mo naman nakakapagod mag-isip. pero alam naman natin ito yung pagod na hindi kayang gamutin ng pahinga ito yung pagod na hindi kayang idaan sa alak o ng yosi man lang ito yung pagod na hindi kayang idaan sa maghapong hilata sa kama ito yung pagod na hindi kayang gamutin o kahit dampi ng matinding menthol ng salonpas sa nangangalay na kasu-kasuan Ito yung pagod na hindi kayang gamutin ng efficascent oil na suki ng buong pamilya ito yung pagod na dama ng kaibuturan at kaluluwa ito yung pagod na mahirap punan ng lunas kasi hindi mo alam kung bakit ang bigat sa pakiramdam iyong pag napabayaan o mali ang diagnosis mo e pwedeng lumikha ng sanga-sangangang maliit at mas komplikadong dahilan ng kapaguran kung pwede lang mapawi ang lungkot sa bawat malalim na buntong hininga ang ngalay na dama ng kaluluwa yung tuwang hatid damay lahat ng parte ng kabuuan isama mo pa pati yung sangkatutak na split ends mas lalo na ang mga pimples na ayaw kang lubayan alam ko, napapagod rin kayo sadyang nakakapagod lang talagang gumising sa umagang walang kulay sa mundong malawak. pero nandyan ang ngiti na nakikita mo mula sa ibang tao, na nakikita ko mula sa inyo. ngiting kay gaan sa pakiramdam, na tila nangangawit na ang pisngi dahil sa ayaw humupa ng ngiti. Salamat sa mga binigay niyong mga ngiti. Na nakakapawi ng pighati, Salamat, Salamat dahil naging parte kayo ng talata ng buhay ko.

0

Jan 25, 2019

Jan 25, 2019 at 10:59 AM UTC

nymriari

sa isang silid

malamig sa isang silid may kasamang pighati, saya at lungkot sa bawat paghinga, ramdam ang pagbagsak ng luha. magkakahiwalay na tayo sakit na tila kinukurot ang puso sakit na walang ibang lunas, kundi ang pagsasamahan nating nabuo. sinulat ko ang tulang ito para kahit ako'y lilisan na maaari ko pang balikan lahat. lahat ng alaala at samahan, mga alaala na hindi ko makakalimutan, katulad ng... habang tayo'y naghihintay ng ticket habang tayo'y nagbabasa ng email thread habang tayo'y nakaupo sa isang silid nagkukwentuhan, nagtititigan, nagmamasid, naglalaro ng moba, nanonood ng youtube, nakahawak sa mga selpon. na tila bigla bigla tayong natinag sa mga boss na dumadaan na kahit sa dami natin sa area nagawa parin tayong turuan at pag tiyagaan nila sir at ma'am. napaka-lungkot lang isipin, na ang ating samahan, sa kathang-isip na lamang. alam ko lahat naman tayo nakaramdam na ng lungkot lungkot na hindi mo alam kung saan nagmula lungkot na hindi mo alam kung ano ang dahilan lungkot na hindi mo alam kung ano ang kinahihinatnan pero ang pinaka-nakakalungkot sa lahat yung puno ng tao sa isang silid. puno ng tunog at salita puno ng biruan at tawanan pero ramdam **** maiiyak ka ramdam **** hindi ka nababagay sa lugar na naroon ka sa pagkakataong ito, hindi mo alam kung bakit hindi mo kayang makisali at magkunwaring masaya nalang kung sa mga nakaraang araw kinaya mo naman nakakapagod mag-isip. pero alam naman natin ito yung pagod na hindi kayang gamutin ng pahinga ito yung pagod na hindi kayang idaan sa alak o ng yosi man lang ito yung pagod na hindi kayang idaan sa maghapong hilata sa kama ito yung pagod na hindi kayang gamutin o kahit dampi ng matinding menthol ng salonpas sa nangangalay na kasu-kasuan Ito yung pagod na hindi kayang gamutin ng efficascent oil na suki ng buong pamilya ito yung pagod na dama ng kaibuturan at kaluluwa ito yung pagod na mahirap punan ng lunas kasi hindi mo alam kung bakit ang bigat sa pakiramdam iyong pag napabayaan o mali ang diagnosis mo e pwedeng lumikha ng sanga-sangangang maliit at mas komplikadong dahilan ng kapaguran kung pwede lang mapawi ang lungkot sa bawat malalim na buntong hininga ang ngalay na dama ng kaluluwa yung tuwang hatid damay lahat ng parte ng kabuuan isama mo pa pati yung sangkatutak na split ends mas lalo na ang mga pimples na ayaw kang lubayan alam ko, napapagod rin kayo sadyang nakakapagod lang talagang gumising sa umagang walang kulay sa mundong malawak. pero nandyan ang ngiti na nakikita mo mula sa ibang tao, na nakikita ko mula sa inyo. ngiting kay gaan sa pakiramdam, na tila nangangawit na ang pisngi dahil sa ayaw humupa ng ngiti. Salamat sa mga binigay niyong mga ngiti. Na nakakapawi ng pighati, Salamat, Salamat dahil naging parte kayo ng talata ng buhay ko.

67

Oo. Totoo. Hindi mo na kailangan ipagsigawang mahal mo ako, na aakyat pa sa rurok ng bundok para isigaw ang pangalan ko, at ipahayag ang nilalaman ng damdaming nagsisidhi, sapat na sa akin ang ibulong mo ang mga salitang ‘yan na nais kong marinig mula sa mapang-akit **** mga labi. Hindi mo kailangang ibase ang nararamdaman mo sa sinasabi ng ibang tao, dahil hindi natin kailangan ng kanilang opinyon para umibig nang wagas o hanggang sa dulo ng mundo, hindi sila ang dumidekta sa kung sino man ang ititibok nitong puso, hindi natin kailangan ng kanilang opinyon. Hindi. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako na sa lahat ng date na ating mapuntahan ay kailangang pag-usapan ng mga kaibigan mo, o libo-libong litrato ang ipo-post mo, dahil ayaw ko lang mawala ang pagiging pribado ng ating relasyon, sapat na sa akin ang itago mo ang mga litratong ‘yan, at titigan pauli-ulit kapag miss na natin ang isat-isa. Hindi mo kailangang ma-insecure sa iba, hindi ko sila papatulan, hindi ko sila papansinin, hindi kita niligawan nang mahigit isang taon para saktan lang, wala akong **** sa kanila, ikaw ang mahal ko, oo, mahal kita, at tanggap ko kung sino ka, kung anong mayro’n at wala sa’yo, dahil mahal kita. Mahal na mahal, hindi mo kailangang ma-insecure. Hindi. Lahat ng bagay, ay aking gagawin, dahil hindi lang magtatapos ang aking “mahal kita” sa bawat letra ng mga salitang namumutawi sa aking bibig, hindi ito isang antigong alahas na susuotin lamang sa mga piling okasyon, pagkatapos ay itatago sa kahon, at kakainin ng alikabok sa lilipas na mga taon, mamahalin kita kahit sa ano mang panahon: tirik man ang araw sa pagtawa o kulimlim man ang gabi sa pag-iyak. Mahal kita. Mahal na mahal, at hindi lang magtatapos ang aking “mahal kita” sa mahal lang kita, kukunin ko ang mga agiw sa ‘yong mga lumang gunita, pilit kong wasakin ang mga pader na nakaharang sa ating dalawa. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako, sapat na sa akin ang pagsanay sa sarili sa ‘yong presensya at pagkandili, sapat na sa akin ang pag-intindi mo sa mga kamaliang pilit **** binabayo, mga pagkukulang na pilit **** pinupunan, at sa mga araw na kahit luha ang nalalasap ay patuloy ka pa ring nakahawak sa aking mga kamay at hindi mo ito binitawan. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako, pumasok ka sa pinakakasulok ng aking utak, nang mabatid mo ang mga nakasulat, nakalimbag sa bawat pahina ng aking isip: ililibot kita, sa aking nakaraan, sa aking ngayon at sa aking bukas, ilalahad ang pag-aasam na makatakas sa mga kabiguang natanaw. Sisirin natin ang pinakailalim ng aking puso, dito matatagpuan ang pag-ibig na kailanman hindi mabubura, hindi maglalaho, para sa nag-iisang ikaw. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako, hindi na kailangan, dahil alam ko, d’yan sa puso mo, nakaukit rin ang pangalan ko, at ang pag-iibigan nating dalawa, hindi mo na kailangan ipagsigawan pa dahil alam kong mahal mo rin ako. Mahal mo ako. Mahal na mahal.

0

Jul 3, 2016

Jul 3, 2016 at 11:18 AM UTC

jkpoetry

Hindi Mo Na Kailangan Ipagsigawang Mahal Mo Ako

Oo. Totoo. Hindi mo na kailangan ipagsigawang mahal mo ako, na aakyat pa sa rurok ng bundok para isigaw ang pangalan ko, at ipahayag ang nilalaman ng damdaming nagsisidhi, sapat na sa akin ang ibulong mo ang mga salitang ‘yan na nais kong marinig mula sa mapang-akit **** mga labi. Hindi mo kailangang ibase ang nararamdaman mo sa sinasabi ng ibang tao, dahil hindi natin kailangan ng kanilang opinyon para umibig nang wagas o hanggang sa dulo ng mundo, hindi sila ang dumidekta sa kung sino man ang ititibok nitong puso, hindi natin kailangan ng kanilang opinyon. Hindi. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako na sa lahat ng date na ating mapuntahan ay kailangang pag-usapan ng mga kaibigan mo, o libo-libong litrato ang ipo-post mo, dahil ayaw ko lang mawala ang pagiging pribado ng ating relasyon, sapat na sa akin ang itago mo ang mga litratong ‘yan, at titigan pauli-ulit kapag miss na natin ang isat-isa. Hindi mo kailangang ma-insecure sa iba, hindi ko sila papatulan, hindi ko sila papansinin, hindi kita niligawan nang mahigit isang taon para saktan lang, wala akong **** sa kanila, ikaw ang mahal ko, oo, mahal kita, at tanggap ko kung sino ka, kung anong mayro’n at wala sa’yo, dahil mahal kita. Mahal na mahal, hindi mo kailangang ma-insecure. Hindi. Lahat ng bagay, ay aking gagawin, dahil hindi lang magtatapos ang aking “mahal kita” sa bawat letra ng mga salitang namumutawi sa aking bibig, hindi ito isang antigong alahas na susuotin lamang sa mga piling okasyon, pagkatapos ay itatago sa kahon, at kakainin ng alikabok sa lilipas na mga taon, mamahalin kita kahit sa ano mang panahon: tirik man ang araw sa pagtawa o kulimlim man ang gabi sa pag-iyak. Mahal kita. Mahal na mahal, at hindi lang magtatapos ang aking “mahal kita” sa mahal lang kita, kukunin ko ang mga agiw sa ‘yong mga lumang gunita, pilit kong wasakin ang mga pader na nakaharang sa ating dalawa. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako, sapat na sa akin ang pagsanay sa sarili sa ‘yong presensya at pagkandili, sapat na sa akin ang pag-intindi mo sa mga kamaliang pilit **** binabayo, mga pagkukulang na pilit **** pinupunan, at sa mga araw na kahit luha ang nalalasap ay patuloy ka pa ring nakahawak sa aking mga kamay at hindi mo ito binitawan. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako, pumasok ka sa pinakakasulok ng aking utak, nang mabatid mo ang mga nakasulat, nakalimbag sa bawat pahina ng aking isip: ililibot kita, sa aking nakaraan, sa aking ngayon at sa aking bukas, ilalahad ang pag-aasam na makatakas sa mga kabiguang natanaw. Sisirin natin ang pinakailalim ng aking puso, dito matatagpuan ang pag-ibig na kailanman hindi mabubura, hindi maglalaho, para sa nag-iisang ikaw. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako, hindi na kailangan, dahil alam ko, d’yan sa puso mo, nakaukit rin ang pangalan ko, at ang pag-iibigan nating dalawa, hindi mo na kailangan ipagsigawan pa dahil alam kong mahal mo rin ako. Mahal mo ako. Mahal na mahal.

93

Oo. Totoo. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako na aakyat pa sa Bundok Apo para isigaw ang pangalan ko at ipahayag ang damdamin mo, sapat na sa akin ang ibulong mo ang mga salitang nais kong marinig mula sa mapang-akit **** mga labi. Hindi mo kailangang ibase ang nararamdaman mo sa sinasabi ng mga tao, dahil hindi natin kailangan ng kanilang opinyon para umibig hanggang sa dulo ng mundo, hindi sila ang dumidekta sa kung sino man ang ititibok nitong puso, hindi natin kailangan ng kanilang opinyon. Hindi. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako na sa lahat ng date na ating mapuntahan ay kailangang pag-usapan ng mga kaibigan mo, o libu-libong pictures ang ipopost mo, dahil ayaw ko lang mawala ang privacy ng ating relasyon, sapat na sa akin ang itago mo ang mga larawang yan, at titigan pauli-ulit kapag miss na natin ang isat-isa. Hindi mo kailangang mainsecure sa iba, hindi ko sila papatulan, hindi ko sila papansinin, hindi kita niligawan ng mahigit isang taon para saktan lang, wala akong pake sa kanila, ikaw ang mahal ko, oo, mahal kita, at tanggap ko kung ano ka, kung anong meron at wala ka, dahil mahal kita, mahal na mahal, hindi mo kailangang mainsecure. Hindi. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako, sapat na sa akin ang pag-intindi mo sa mga kamaliang pilit **** binabayo, mga pagkukulang na pilit **** pinupunan, at mga araw na luha ang nalalasap ngunit patuloy ka pa ring nakahawak sa aking mga kamay at hindi mo ito binitawan, kahit pa hintotoro na lang ang iyong nahahawakan pero pilit mo pa rin akong inaangat. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako, hindi na kailangan, dahil alam ko, dyan sa puso mo, nakaukit rin ang pangalan ko at ang pag-iibigan nating dalawa, hindi mo na kailangan ipagsigawan pa dahil alam kong mahal mo rin ako. Mahal mo ako. Mahal na mahal.

0

Jun 1, 2015

Jun 1, 2015 at 3:01 AM UTC

jkpoetry

Hindi Mo Kailangan Ipagsigawang Mahal Mo Ako

Oo. Totoo. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako na aakyat pa sa Bundok Apo para isigaw ang pangalan ko at ipahayag ang damdamin mo, sapat na sa akin ang ibulong mo ang mga salitang nais kong marinig mula sa mapang-akit **** mga labi. Hindi mo kailangang ibase ang nararamdaman mo sa sinasabi ng mga tao, dahil hindi natin kailangan ng kanilang opinyon para umibig hanggang sa dulo ng mundo, hindi sila ang dumidekta sa kung sino man ang ititibok nitong puso, hindi natin kailangan ng kanilang opinyon. Hindi. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako na sa lahat ng date na ating mapuntahan ay kailangang pag-usapan ng mga kaibigan mo, o libu-libong pictures ang ipopost mo, dahil ayaw ko lang mawala ang privacy ng ating relasyon, sapat na sa akin ang itago mo ang mga larawang yan, at titigan pauli-ulit kapag miss na natin ang isat-isa. Hindi mo kailangang mainsecure sa iba, hindi ko sila papatulan, hindi ko sila papansinin, hindi kita niligawan ng mahigit isang taon para saktan lang, wala akong pake sa kanila, ikaw ang mahal ko, oo, mahal kita, at tanggap ko kung ano ka, kung anong meron at wala ka, dahil mahal kita, mahal na mahal, hindi mo kailangang mainsecure. Hindi. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako, sapat na sa akin ang pag-intindi mo sa mga kamaliang pilit **** binabayo, mga pagkukulang na pilit **** pinupunan, at mga araw na luha ang nalalasap ngunit patuloy ka pa ring nakahawak sa aking mga kamay at hindi mo ito binitawan, kahit pa hintotoro na lang ang iyong nahahawakan pero pilit mo pa rin akong inaangat. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako, hindi na kailangan, dahil alam ko, dyan sa puso mo, nakaukit rin ang pangalan ko at ang pag-iibigan nating dalawa, hindi mo na kailangan ipagsigawan pa dahil alam kong mahal mo rin ako. Mahal mo ako. Mahal na mahal.

70

Oo. Totoo. Hindi mo na kailangan ipagsigawang mahal mo ako,na aakyat pa sa rurok ng bundok para isigaw ang pangalan ko,at ipahayag ang nilalaman ng damdaming nagsisidhi, sapat na sa akin ang ibulong mo ang mga salitang ‘yan na nais kong marinig mula sa mapang-akit **** mga labi. Hindi mo kailangang ibase ang nararamdaman mo sa sinasabi ng ibang tao,dahil hindi natin kailangan ng kanilang opinyon para umibig nang wagas o hanggang sa dulo ng mundo, hindi sila ang dumidekta sa kung sino man ang ititibok nitong puso, hindi natin kailangan ng kanilang opinyon.Hindi. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako na sa lahat ng date na ating mapuntahan ay kailangang pag-usapan ng mga kaibigan mo, o libo-libong litrato ang ipo-post mo, dahil ayaw ko lang mawalanang pagiging pribado ng ating relasyon,sapat na sa akin nang itago mo ang mga litratong ‘yan,at titigan pauli-ulit kapag miss na natin ang isat-isa. Hindi mo kailangang ma-insecure sa iba, hindi ko sila papatulan,hindi ko sila papansinin, hindi kita minahal nang mahabang panahon para saktan lang, wala akong pake sa kanila, ikaw ang mahal ko, oo, mahal kita, at tanggap ko kung sino ka, kung anong mayro’n at wala sa’yo,dahil mahal kita.Mahal na mahal, hindi mo kailangang ma-insecure.Hindi. Lahat ng bagay, ay aking gagawin, dahil hindi lang magtatapos ang aking “mahal kita” sa bawat letra ng mga salitang namumutawi sa aking bibig,hindi ito isang antigong alahas na susuotin lamang sa mga piling okasyon,pagkatapos ay itatago sa kahon, at kakainin ng alikabok sa lilipas na mga taon, mamahalin kita kahit sa ano mang panahon: tirik man ang araw sa pagtawa o kulimlim man ang gabi sa pag-iyak.Mahal kita.Mahal na mahal, at hindi lang magtatapos ang aking “mahal kita” sa mahal lang kita,kukunin ko ang mga agiw sa iyong mga lumang gunita,pilit kong wasakin ang mga pader na nakaharang sa ating dalawa. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako, sapat na sa akin ang pagsanay sa sarili sa ‘yong presensya at pagkandili,sapat na sa akin ang pag-intindi mo sa mga kamaliang pilit binabayo,mga pagkukulang na pilit pinupunan, at sa mga araw na kahit luha ang nalalasap ay patuloy ka pa ring nakahawak sa aking mga kamay at hindi mo ito binitawan. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako, pumasok ka sa pinakakasulok ng aking utak, nang mabatid mo ang mga nakasulat, nakalimbag sa bawat pahina ng aking isip: ililibot kita, sa aking nakaraan,sa aking ngayon at sa aking bukas, ilalahad ang pag-aasam na makatakas sa mga kabiguang natanaw. Sisirin natin ang pinakailalim ng aking puso, dito matatagpuan ang pag-ibig na kailanman hindi mabubura, hindi maglalaho, para sa nag-iisang ikaw. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako, hindi na kailangan, dahil alam ko, d’yan sa puso mo,nakaukit rin ang pangalan ko,at ang pag-iibigan nating dalawa, hindi mo na kailangan ipagsigawan pa dahil alam kong mahal mo rin ako.Mahal mo ako. Mahal na mahal.Sana Nga'y mahal mo pa ako! Mahal mo talaga ako.

0

Mar 8, 2021

Mar 8, 2021 at 5:25 PM UTC

Princeallival132923

HINDI NA DAPAT IPAGSIGAWAN PA

Oo. Totoo. Hindi mo na kailangan ipagsigawang mahal mo ako,na aakyat pa sa rurok ng bundok para isigaw ang pangalan ko,at ipahayag ang nilalaman ng damdaming nagsisidhi, sapat na sa akin ang ibulong mo ang mga salitang ‘yan na nais kong marinig mula sa mapang-akit **** mga labi. Hindi mo kailangang ibase ang nararamdaman mo sa sinasabi ng ibang tao,dahil hindi natin kailangan ng kanilang opinyon para umibig nang wagas o hanggang sa dulo ng mundo, hindi sila ang dumidekta sa kung sino man ang ititibok nitong puso, hindi natin kailangan ng kanilang opinyon.Hindi. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako na sa lahat ng date na ating mapuntahan ay kailangang pag-usapan ng mga kaibigan mo, o libo-libong litrato ang ipo-post mo, dahil ayaw ko lang mawalanang pagiging pribado ng ating relasyon,sapat na sa akin nang itago mo ang mga litratong ‘yan,at titigan pauli-ulit kapag miss na natin ang isat-isa. Hindi mo kailangang ma-insecure sa iba, hindi ko sila papatulan,hindi ko sila papansinin, hindi kita minahal nang mahabang panahon para saktan lang, wala akong pake sa kanila, ikaw ang mahal ko, oo, mahal kita, at tanggap ko kung sino ka, kung anong mayro’n at wala sa’yo,dahil mahal kita.Mahal na mahal, hindi mo kailangang ma-insecure.Hindi. Lahat ng bagay, ay aking gagawin, dahil hindi lang magtatapos ang aking “mahal kita” sa bawat letra ng mga salitang namumutawi sa aking bibig,hindi ito isang antigong alahas na susuotin lamang sa mga piling okasyon,pagkatapos ay itatago sa kahon, at kakainin ng alikabok sa lilipas na mga taon, mamahalin kita kahit sa ano mang panahon: tirik man ang araw sa pagtawa o kulimlim man ang gabi sa pag-iyak.Mahal kita.Mahal na mahal, at hindi lang magtatapos ang aking “mahal kita” sa mahal lang kita,kukunin ko ang mga agiw sa iyong mga lumang gunita,pilit kong wasakin ang mga pader na nakaharang sa ating dalawa. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako, sapat na sa akin ang pagsanay sa sarili sa ‘yong presensya at pagkandili,sapat na sa akin ang pag-intindi mo sa mga kamaliang pilit binabayo,mga pagkukulang na pilit pinupunan, at sa mga araw na kahit luha ang nalalasap ay patuloy ka pa ring nakahawak sa aking mga kamay at hindi mo ito binitawan. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako, pumasok ka sa pinakakasulok ng aking utak, nang mabatid mo ang mga nakasulat, nakalimbag sa bawat pahina ng aking isip: ililibot kita, sa aking nakaraan,sa aking ngayon at sa aking bukas, ilalahad ang pag-aasam na makatakas sa mga kabiguang natanaw. Sisirin natin ang pinakailalim ng aking puso, dito matatagpuan ang pag-ibig na kailanman hindi mabubura, hindi maglalaho, para sa nag-iisang ikaw. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako, hindi na kailangan, dahil alam ko, d’yan sa puso mo,nakaukit rin ang pangalan ko,at ang pag-iibigan nating dalawa, hindi mo na kailangan ipagsigawan pa dahil alam kong mahal mo rin ako.Mahal mo ako. Mahal na mahal.Sana Nga'y mahal mo pa ako! Mahal mo talaga ako.

43

Sa aking inang bayan, Pag asang iyo nga ba'y nasaan? Kung ang tanging nakahawak sa binhi mo'y mga kawatan. Ilang ulit nang iyong mga anak ika'y nasaktan Ano nga ba ang iyong hahantungan? Inang bayan, Kung kaming tunay na mangiibig sa iyo'y nagkulang sa paglaban Para lamang sana sa iyong nasa malayong kalayaan Upang sa kabila ng aming bigat na iyong pasan Makapamalas kami sa iyo ng kaunting katamisan Para lamang sa iyo, harinawa, inang bayan.

0

May 18, 2019

May 18, 2019 at 7:44 AM UTC

youraverageAL

Saan ba

Sa aking inang bayan, Pag asang iyo nga ba'y nasaan? Kung ang tanging nakahawak sa binhi mo'y mga kawatan. Ilang ulit nang iyong mga anak ika'y nasaktan Ano nga ba ang iyong hahantungan? Inang bayan, Kung kaming tunay na mangiibig sa iyo'y nagkulang sa paglaban Para lamang sana sa iyong nasa malayong kalayaan Upang sa kabila ng aming bigat na iyong pasan Makapamalas kami sa iyo ng kaunting katamisan Para lamang sa iyo, harinawa, inang bayan.

11

Mahal naalala mo pa kaya ang mga panahon nakahawak ang mga kamay natin, Nung dating tayo nagmamahalan at ako lang mahal mo. Nung mga panahon hindi pa tayo nag sasakitan. Nung sakit na hindi ko nadama ngayon pero AKO NGA LANG PALA NAG MAHAL SA RELASYON Nato Naranasan ko na naloko,nasaktan,at naiwan. Nadito ako sa punto sa buhay ko kung saan naiisip ko na sumuko Pagkat gulong gulo na ang aking isipan. Kung ipaglaban pa ba kita? Umpisahan **** paniwalain ang sarili mo na hindi ka naman dapat lumaban. Hindi totoong mananalo ka sa digmaan dahil sa umpisa palang ako nga pala nagmahal sa relasyon natin dalawa

0

Sep 13, 2018

Sep 13, 2018 at 11:17 PM UTC

arjhay-tatad

Dating tayo

Mahal naalala mo pa kaya ang mga panahon nakahawak ang mga kamay natin, Nung dating tayo nagmamahalan at ako lang mahal mo. Nung mga panahon hindi pa tayo nag sasakitan. Nung sakit na hindi ko nadama ngayon pero AKO NGA LANG PALA NAG MAHAL SA RELASYON Nato Naranasan ko na naloko,nasaktan,at naiwan. Nadito ako sa punto sa buhay ko kung saan naiisip ko na sumuko Pagkat gulong gulo na ang aking isipan. Kung ipaglaban pa ba kita? Umpisahan **** paniwalain ang sarili mo na hindi ka naman dapat lumaban. Hindi totoong mananalo ka sa digmaan dahil sa umpisa palang ako nga pala nagmahal sa relasyon natin dalawa

10

Isang lubid na kung saan nagsimula ang lahat Naroon ang mga kamay nating nakahawak Kasabay nito ang marahan **** paghatak. Ramdam ko ang mariin nating pagkapit Mula nung unti-unti tayong sa isa't-isa'y nagkalapit Ngunit masyadong magaspang ang lubid Nanaisin kong bumitaw na lang sa ngawit at manhid. Nagkamali ata tayo nang kinuha Tingin ko nakalaan ang lubid na ito para sa iba Sapat na yung nakilala natin ang bawat isa Bitawan na natin ang katagang "akala natin tayo na para sa isa't-isa" Mas mabuti nang ganito Mas mainam kung bibitaw na tayong pareho Pasasaan pa't doon din naman tayo tutungo Kung saan ang ikaw at ako ay nasa magkabilang dulo. Bumitaw na tayo...

0

Apr 22, 2018

Apr 22, 2018 at 8:58 PM UTC

angelidane

"Lubid"

Isang lubid na kung saan nagsimula ang lahat Naroon ang mga kamay nating nakahawak Kasabay nito ang marahan **** paghatak. Ramdam ko ang mariin nating pagkapit Mula nung unti-unti tayong sa isa't-isa'y nagkalapit Ngunit masyadong magaspang ang lubid Nanaisin kong bumitaw na lang sa ngawit at manhid. Nagkamali ata tayo nang kinuha Tingin ko nakalaan ang lubid na ito para sa iba Sapat na yung nakilala natin ang bawat isa Bitawan na natin ang katagang "akala natin tayo na para sa isa't-isa" Mas mabuti nang ganito Mas mainam kung bibitaw na tayong pareho Pasasaan pa't doon din naman tayo tutungo Kung saan ang ikaw at ako ay nasa magkabilang dulo. Bumitaw na tayo...

17

Hindi ko maipapangako na yung sakit na nararamdaman mo ay mabura ko. Pero maipapangako ko na nandito lang ako nakahawak sa kamay mo,maghihintay at aalalay sayo. Hangang sa yung sakit na nararamdaman at sugat sa damdamin mo ay tuluyan ng maghilom dyan sa puso mo.

0

May 14, 2022

May 14, 2022 at 11:44 AM UTC

Memo

Nandito lang Ako

Hindi ko maipapangako na yung sakit na nararamdaman mo ay mabura ko. Pero maipapangako ko na nandito lang ako nakahawak sa kamay mo,maghihintay at aalalay sayo. Hangang sa yung sakit na nararamdaman at sugat sa damdamin mo ay tuluyan ng maghilom dyan sa puso mo.

3