Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
Words
"marahang" poems
Sa tag-init tayo nagkatagpo dala ang uhaw nais mapawi ang pagkatuyot sa tag-araw mga lalamunang di nadadaluyan hanap ay tubig, mga umiibig sa lamig sa daloy ng awit ng mga Ipil at sa mga aalalang nabuo sa bawat paglagok, sa bawat isa mga alaalang nabuo sa tag-araw. alaala pa ang pagpalakpak ng mga dahon minsan lang masiyahan sa pagpapalit-panaog ng tag-araw at tag-ulan panga-pangakong binuo sa ilalim ng araw pinagdarasal ng mga kahapon di pa rin nalilimot, mga tuyong ugat ng mga pusong sawi sa pag-ibig na tubig sa tag-init minsan lang magkaniig dahil ikaw at ako ay minsan ng nanirahan dito bumuo ng mga alaaalang impit na itinago sa ilalim ng mga punong saksi sa mga uhaw na puso, sa marahang pag-indayog ng mga dahong maririkit sa bawat pag-ihip ng hanging mainit sa katawang binalot ng mga sala at sa bawat pagbabalik sa alaala ikaw pa rin ang tanging nakikita sa bawat paglampas ng liwanag sa maririkit na butas ng kahapong sa ilalim ng ipil nakatago Heto na naman ang tag-init hudyat ay muling pag-udyok sa uhaw na pusong may pangangailangan tuyot ang daloy sa bawat paghinga sa bawat pag-ihip  kulang ang haplos bawat hagod ay paos. Alaala ka sa mga sinag ng araw umaalpas sa mga dahon ng ipil mga hapong napawi ang init ng tag-araw nakakulong pa rin sa mga alaala sa ilalim ng punong puno ng pagmamahal sa kahapon at ako na di pa rin nagsasawa sa ilalim ng mga Ipil maghihintay sayo Sa Ilalim ng mga Ipil Michael Joseph Aguilar Tapit 04/11/2016
0
Nov 6, 2018
Nov 6, 2018 at 4:34 PM UTC
michaelCSH
Sa Ilalim ng mga Ipil
Sa tag-init tayo nagkatagpo dala ang uhaw nais mapawi ang pagkatuyot sa tag-araw mga lalamunang di nadadaluyan hanap ay tubig, mga umiibig sa lamig sa daloy ng awit ng mga Ipil at sa mga aalalang nabuo sa bawat paglagok, sa bawat isa mga alaalang nabuo sa tag-araw. alaala pa ang pagpalakpak ng mga dahon minsan lang masiyahan sa pagpapalit-panaog ng tag-araw at tag-ulan panga-pangakong binuo sa ilalim ng araw pinagdarasal ng mga kahapon di pa rin nalilimot, mga tuyong ugat ng mga pusong sawi sa pag-ibig na tubig sa tag-init minsan lang magkaniig dahil ikaw at ako ay minsan ng nanirahan dito bumuo ng mga alaaalang impit na itinago sa ilalim ng mga punong saksi sa mga uhaw na puso, sa marahang pag-indayog ng mga dahong maririkit sa bawat pag-ihip ng hanging mainit sa katawang binalot ng mga sala at sa bawat pagbabalik sa alaala ikaw pa rin ang tanging nakikita sa bawat paglampas ng liwanag sa maririkit na butas ng kahapong sa ilalim ng ipil nakatago Heto na naman ang tag-init hudyat ay muling pag-udyok sa uhaw na pusong may pangangailangan tuyot ang daloy sa bawat paghinga sa bawat pag-ihip  kulang ang haplos bawat hagod ay paos. Alaala ka sa mga sinag ng araw umaalpas sa mga dahon ng ipil mga hapong napawi ang init ng tag-araw nakakulong pa rin sa mga alaala sa ilalim ng punong puno ng pagmamahal sa kahapon at ako na di pa rin nagsasawa sa ilalim ng mga Ipil maghihintay sayo Sa Ilalim ng mga Ipil Michael Joseph Aguilar Tapit 04/11/2016
Continue reading...
45
Tahimik at tila nawalan na ng ganang huminga ang mundo Nakasarado ang mga labing to pero alam kong punong puno ng mga sigaw ng mga hagulgol ng mga mura na pinipilit na hindi makawala Dahil alam ko na kahit ang boses ay maubos hanggang sa tuluyan nang mapaos Hindi mo pa rin pakikinggan Dinadaan nalang ang mga sakit na naipon sa pagsulat sa basang pahinang pinipilit mang pagtagpiin ay tuluyan nang napupunit Gawa ng mga luhang kumakawala sa mga matang bulag Marahang pinapahid dahil sa namamagang pisngi Katulad ng pag-iibigan natin Sa pahinang ito Tuluyan nang nawasak at paunti unti nang naglalaho Nabura na ang tinta at naging malabo na ang mga salitang Mahal na mahal kita Ipipikit nalang ang mga mata para tumigil na Kasabay ang paghaplos sa nanlalamig na espasyo Sa bandang kaliwa ng ating kama Dito dating nakahimlay ang isang nilalang na nagbigay halaga sa kalawakan Ang nagparamdam ng tunay na kahulugan ng buhay at pagmamahal Pinapaniwalang ang pag-iibigan ay tunay at magtatagal Pero mahal Bakit ang mga halik ay napalitan ng mga mura Ang mga yakap ay napalitan ng mga sampal At ang mga matamis na ngiti ay napalitan na ng matalim na mata Nasaan na ang pinangakong walang hanggan? Alam ko kung gaano kasakit ang mawalan Alam ko kung paano mawasak ang mundo ng isang iniwan Pero alam mo ba kung ano yung pinakamasakit? Magkatabi tayo at magkadikit ang mga balikat Walang matitirang espasyo sa gitna dahil sa liit ng higaan Pero hindi ko maramdaman na nariyan ka Mali.. Alam kong andiyan ka pero alam ko rin na ang pagmamahal mo ay naglaho na Sabi nila masakit makita ang mahal **** may kasamang iba o hanggang kaibigan lang ang tingin niya o wala na siyang ibang nabanggit kundi ang isang taong ayaw sa kanya Putang ina Hindi nila alam na mas masakit ang nararamdaman ng isang tangang katulad ko Na pinipilit pinapaniwala ang sariling mahal mo pa ako Mas masakit yun Mahal hindi mo ba nakikita ang mga mapuputlang labi na minsan mo nang nahagkan? Hindi mo ba naririnig ang mga hikbi na pinipilit kong itago pero hinihila pa rin palabas ng pighati? Hindi mo ba nararamdaman kung gaano kita kamahal, kung gaano ako kahangal? Gusto ko lang naman pakinggan mo ako Gusto kong malaman mo na ayoko na Na kahit ayoko na ay ayoko pa Ayoko pang bumitaw Dahil natatakot akong maligaw Sa paniniwalang ang iyong palad ang gabay sa mundo kong minsan nang naging bughaw Ayoko pang mawalay sayo Ayoko pang ako’y iwan mo Tawagin mo na akong tanga, gaga, boba Pero Mahal kita Pero Ayoko na Ayoko na sana Sana pigilan mo ako sa pagtangka kong pagbitaw Pigilan mo sa pagsulat muli sa mga basang pahina dahil huli na to Halikan ang mga nakasaradong labi nang mapalitan ang mga mura ng mahal Mahal kita Oo na hanggang sa huli Kahit matagal nang sinasabi ng mga mata, labi at puso ko At nakasulat sa huling basang pahina na ito Na Ayoko pa, mahal ayoko na.
0
Jan 26, 2018
Jan 26, 2018 at 10:07 AM UTC
QueenofMartyrs
Huling Basang Pahina
Tahimik at tila nawalan na ng ganang huminga ang mundo Nakasarado ang mga labing to pero alam kong punong puno ng mga sigaw ng mga hagulgol ng mga mura na pinipilit na hindi makawala Dahil alam ko na kahit ang boses ay maubos hanggang sa tuluyan nang mapaos Hindi mo pa rin pakikinggan Dinadaan nalang ang mga sakit na naipon sa pagsulat sa basang pahinang pinipilit mang pagtagpiin ay tuluyan nang napupunit Gawa ng mga luhang kumakawala sa mga matang bulag Marahang pinapahid dahil sa namamagang pisngi Katulad ng pag-iibigan natin Sa pahinang ito Tuluyan nang nawasak at paunti unti nang naglalaho Nabura na ang tinta at naging malabo na ang mga salitang Mahal na mahal kita Ipipikit nalang ang mga mata para tumigil na Kasabay ang paghaplos sa nanlalamig na espasyo Sa bandang kaliwa ng ating kama Dito dating nakahimlay ang isang nilalang na nagbigay halaga sa kalawakan Ang nagparamdam ng tunay na kahulugan ng buhay at pagmamahal Pinapaniwalang ang pag-iibigan ay tunay at magtatagal Pero mahal Bakit ang mga halik ay napalitan ng mga mura Ang mga yakap ay napalitan ng mga sampal At ang mga matamis na ngiti ay napalitan na ng matalim na mata Nasaan na ang pinangakong walang hanggan? Alam ko kung gaano kasakit ang mawalan Alam ko kung paano mawasak ang mundo ng isang iniwan Pero alam mo ba kung ano yung pinakamasakit? Magkatabi tayo at magkadikit ang mga balikat Walang matitirang espasyo sa gitna dahil sa liit ng higaan Pero hindi ko maramdaman na nariyan ka Mali.. Alam kong andiyan ka pero alam ko rin na ang pagmamahal mo ay naglaho na Sabi nila masakit makita ang mahal **** may kasamang iba o hanggang kaibigan lang ang tingin niya o wala na siyang ibang nabanggit kundi ang isang taong ayaw sa kanya Putang ina Hindi nila alam na mas masakit ang nararamdaman ng isang tangang katulad ko Na pinipilit pinapaniwala ang sariling mahal mo pa ako Mas masakit yun Mahal hindi mo ba nakikita ang mga mapuputlang labi na minsan mo nang nahagkan? Hindi mo ba naririnig ang mga hikbi na pinipilit kong itago pero hinihila pa rin palabas ng pighati? Hindi mo ba nararamdaman kung gaano kita kamahal, kung gaano ako kahangal? Gusto ko lang naman pakinggan mo ako Gusto kong malaman mo na ayoko na Na kahit ayoko na ay ayoko pa Ayoko pang bumitaw Dahil natatakot akong maligaw Sa paniniwalang ang iyong palad ang gabay sa mundo kong minsan nang naging bughaw Ayoko pang mawalay sayo Ayoko pang ako’y iwan mo Tawagin mo na akong tanga, gaga, boba Pero Mahal kita Pero Ayoko na Ayoko na sana Sana pigilan mo ako sa pagtangka kong pagbitaw Pigilan mo sa pagsulat muli sa mga basang pahina dahil huli na to Halikan ang mga nakasaradong labi nang mapalitan ang mga mura ng mahal Mahal kita Oo na hanggang sa huli Kahit matagal nang sinasabi ng mga mata, labi at puso ko At nakasulat sa huling basang pahina na ito Na Ayoko pa, mahal ayoko na.
Continue reading...
68
Hindi ako ang babae na hinahanap mo abang-abang ko ang mga mata sa paligid nag-aantay, nanghuhuli, nagsusumamo ako na ba? ako na ba ang tinitignan nila? pansin na ba nila ang buhok kong umiindayog kasama ng hangin pansin ba nila ang marahang paghihiwalay ng aking mga labi? hanggang sa mahuli ko ang iyong mga mata nakikita ko na nakikita ko na kung paano kita mamahalin kung paano ko kakalimutan at ibibigay ang sarili ko sayo tahimik na nagmamakaawa ang puso ko lumapit ka bigyan mo ko ng pagasa hindi man ako kaanya-anyaya sa iyong mata pero pupunan ko ng pagmamahal at ng pagaaruga ang lahat ng hindi mo nakikita hindi man ako kasing tingkad ng mga bulaklak at hindi man ako kasing taas ng mga puno na nasa paligid mo pero nagmamakaawa ako bigyan mo ng pag-asa ang puso ko kahit hindi na pagmamahal ang ibigay mo kahit hindi mo na sabihin na pwede kang mawala sa mga mata ko iparamdam mo lang na karapat-dapat ako para sa gayon matutunan ko naman na mahalin ang sarili ko.
0
Aug 6, 2016
Aug 6, 2016 at 9:39 AM UTC
certain-dark-things
hindi ako ang babae na hinahanap mo
Hindi ako ang babae na hinahanap mo abang-abang ko ang mga mata sa paligid nag-aantay, nanghuhuli, nagsusumamo ako na ba? ako na ba ang tinitignan nila? pansin na ba nila ang buhok kong umiindayog kasama ng hangin pansin ba nila ang marahang paghihiwalay ng aking mga labi? hanggang sa mahuli ko ang iyong mga mata nakikita ko na nakikita ko na kung paano kita mamahalin kung paano ko kakalimutan at ibibigay ang sarili ko sayo tahimik na nagmamakaawa ang puso ko lumapit ka bigyan mo ko ng pagasa hindi man ako kaanya-anyaya sa iyong mata pero pupunan ko ng pagmamahal at ng pagaaruga ang lahat ng hindi mo nakikita hindi man ako kasing tingkad ng mga bulaklak at hindi man ako kasing taas ng mga puno na nasa paligid mo pero nagmamakaawa ako bigyan mo ng pag-asa ang puso ko kahit hindi na pagmamahal ang ibigay mo kahit hindi mo na sabihin na pwede kang mawala sa mga mata ko iparamdam mo lang na karapat-dapat ako para sa gayon matutunan ko naman na mahalin ang sarili ko.
Continue reading...
26
Alaala ang pinakamalapit na tugma Ng mga tala. Kapahina ang kakambal nitong Pinakamapait na salita: Pangungulila. Nang pagtingala Sa buwan na ningas ng maamo **** mukha. Kaya, sa kawalan ay mapapako. Mapagtatantong Bituin ka sa apat kong dako. Hilaga, Kanluran, Timog, at Silangan. Doon kita matatagpuan. Ikaw, ang siphayo ng malamig na gabing pinili kong makasanayan. Ikaw na siyang unan, kumot, at hanap-hanap kong dantayan. Ikaw, ang pinakamataimtim na bulong sa mga bulalakaw. Ang nag-iisang hiyaw. Na kung hahamunin man akong bigyang-kahulugan ang salitang balang-araw, Ang isusulat kong depinisyon ay ikaw; Ang pinakainaabangan kong bukas Matapos sariwain ang kahapon at nakalipas. Ikaw ang uniberso. Wari'y ang lawak ng kalawakan Maging ang mga kislap nitong hindi pa natutuklasan ninuman, ay hindi sasapat kung ikaw ay aking ilalarawan. Ikaw na napiling pag-alayan ng pag-ibig na matagal kong inipon at iningatan. At wala akong ibang maramdaman Kundi matuling ikot ng mga planeta At mga nagbabanggaang kometa. Subalit hanggang kailan? Mahal, kapos ang haba at katahimikan ng gabi para lamang pakinggan ang dalawang pusong nagsisimulang bumuo ng kanilang istorya. Araw ay marahang pinasisingkit na ang mga mata. Umaga na subalit mahal pa rin kita. Sinta, tinatangi kita. -wng
0
Jun 12, 2016
Jun 12, 2016 at 7:55 AM UTC
forevertwentywang
Iniibig Kita
Alaala ang pinakamalapit na tugma Ng mga tala. Kapahina ang kakambal nitong Pinakamapait na salita: Pangungulila. Nang pagtingala Sa buwan na ningas ng maamo **** mukha. Kaya, sa kawalan ay mapapako. Mapagtatantong Bituin ka sa apat kong dako. Hilaga, Kanluran, Timog, at Silangan. Doon kita matatagpuan. Ikaw, ang siphayo ng malamig na gabing pinili kong makasanayan. Ikaw na siyang unan, kumot, at hanap-hanap kong dantayan. Ikaw, ang pinakamataimtim na bulong sa mga bulalakaw. Ang nag-iisang hiyaw. Na kung hahamunin man akong bigyang-kahulugan ang salitang balang-araw, Ang isusulat kong depinisyon ay ikaw; Ang pinakainaabangan kong bukas Matapos sariwain ang kahapon at nakalipas. Ikaw ang uniberso. Wari'y ang lawak ng kalawakan Maging ang mga kislap nitong hindi pa natutuklasan ninuman, ay hindi sasapat kung ikaw ay aking ilalarawan. Ikaw na napiling pag-alayan ng pag-ibig na matagal kong inipon at iningatan. At wala akong ibang maramdaman Kundi matuling ikot ng mga planeta At mga nagbabanggaang kometa. Subalit hanggang kailan? Mahal, kapos ang haba at katahimikan ng gabi para lamang pakinggan ang dalawang pusong nagsisimulang bumuo ng kanilang istorya. Araw ay marahang pinasisingkit na ang mga mata. Umaga na subalit mahal pa rin kita. Sinta, tinatangi kita. -wng
Continue reading...
33
Unang Kurap Nagising ako sa isang tahanang walang dingding, haligi o kasangkapan. Tanaw ko ang mga ulap sa kalangitan at dinig ko ang mga ingay ng mga nagdaraan. Ninais kong tumayo kaya’t iniangat ang aking ulo ingat na ‘wag masagi ang mga nagdurugong sugat. Nanginginig ang buo kong katawan at nanlalambot ang mga kalamnan. Hindi ko halos maaninag ang kulay ng aking paligid sa itim na usok na nagkukubli nito. Iginala ko ang aking mga kamay sa pag-asang baka may iilan pang piraso ng tinapay na natira mula kahapon. Ginalugad ng mga daliri ko ang bawat sulok ng kawalan at bawat supot ng pangarap ngunit ako’y bigo. Isang sisidlang kalawangin ang aking nadampot isang sisidlan ng pira-pirasong awa ng mga taong kahit na papaano’y nakauunawa sa kalagayan kong aba. Inuga ko ng ilang ulit ang lata ngunit walang ingay ng barya walang musikang magpapaligaya. Magsisimula akong humikbi ng paunti-unti na para bang malalakas na kulog sa nagbabadyang pagbagsak ng ulan. Pipigilan kong maigi ang mga luha hanggang sa mayroong magkamaling sumagi sa aking mga sugat, saka ko lamang sisimulan ang isang marahang pagluha na magtatago sa tunay na sanhi ng pag-agos nito kasabay ng pag-inog sa aking isipan ng mga katagang "sana, hindi na lang ako nagising."
0
Jun 18, 2015
Jun 18, 2015 at 11:38 PM UTC
dalampasigan08
"PIKIT-MATANG LIPUNAN"
Unang Kurap Nagising ako sa isang tahanang walang dingding, haligi o kasangkapan. Tanaw ko ang mga ulap sa kalangitan at dinig ko ang mga ingay ng mga nagdaraan. Ninais kong tumayo kaya’t iniangat ang aking ulo ingat na ‘wag masagi ang mga nagdurugong sugat. Nanginginig ang buo kong katawan at nanlalambot ang mga kalamnan. Hindi ko halos maaninag ang kulay ng aking paligid sa itim na usok na nagkukubli nito. Iginala ko ang aking mga kamay sa pag-asang baka may iilan pang piraso ng tinapay na natira mula kahapon. Ginalugad ng mga daliri ko ang bawat sulok ng kawalan at bawat supot ng pangarap ngunit ako’y bigo. Isang sisidlang kalawangin ang aking nadampot isang sisidlan ng pira-pirasong awa ng mga taong kahit na papaano’y nakauunawa sa kalagayan kong aba. Inuga ko ng ilang ulit ang lata ngunit walang ingay ng barya walang musikang magpapaligaya. Magsisimula akong humikbi ng paunti-unti na para bang malalakas na kulog sa nagbabadyang pagbagsak ng ulan. Pipigilan kong maigi ang mga luha hanggang sa mayroong magkamaling sumagi sa aking mga sugat, saka ko lamang sisimulan ang isang marahang pagluha na magtatago sa tunay na sanhi ng pag-agos nito kasabay ng pag-inog sa aking isipan ng mga katagang "sana, hindi na lang ako nagising."
Continue reading...
19
Inaantay ko ang takipsilim kung kailan nagtatagpo ang araw at ang karagatan at unti-unting lumalabas ang buwan at mga bituin inaantay ko ang dilim kung kailan mararamdaman ko ang marahang paghalik ng balat mo sa balat ko kung kailan inuungkat ng mga daliri mo ang lahat ng sikreto ng katawan ko Dito sa maliit na papag, sa ilalim ng mga dahon, at mga tagpi-tagping kahoy, sa tabi ng dalampasigan isinayaw mo ko isinasayaw mo ako at sana isayaw mo ako Ituro mo muli sa akin ang bawat hakbang dito sa indayog na walang musika kundi ang dwelo ng ating mga dila, ang mabibilis na paghinga, at mga impit na sigaw. wag **** tapusin dalhin mo ako sa isang paglalakbay kung saan mas kailangan ko ang mga kamay at mga mata mo kaysa sa aking mga paa at pag narating na natin ang rurok ng kaligayahan mahal, halikan mo ang aking mga balikat iparamdam mo sakin ang init na hindi naibibigay ng mga tela ibulong mo sakin ang mga bituin at buwan at ipikit natin ang ating mga mata sa muling pag-ahon ng araw.
0
Aug 26, 2016
Aug 26, 2016 at 3:46 AM UTC
certain-dark-things
ang halik
Inaantay ko ang takipsilim kung kailan nagtatagpo ang araw at ang karagatan at unti-unting lumalabas ang buwan at mga bituin inaantay ko ang dilim kung kailan mararamdaman ko ang marahang paghalik ng balat mo sa balat ko kung kailan inuungkat ng mga daliri mo ang lahat ng sikreto ng katawan ko Dito sa maliit na papag, sa ilalim ng mga dahon, at mga tagpi-tagping kahoy, sa tabi ng dalampasigan isinayaw mo ko isinasayaw mo ako at sana isayaw mo ako Ituro mo muli sa akin ang bawat hakbang dito sa indayog na walang musika kundi ang dwelo ng ating mga dila, ang mabibilis na paghinga, at mga impit na sigaw. wag **** tapusin dalhin mo ako sa isang paglalakbay kung saan mas kailangan ko ang mga kamay at mga mata mo kaysa sa aking mga paa at pag narating na natin ang rurok ng kaligayahan mahal, halikan mo ang aking mga balikat iparamdam mo sakin ang init na hindi naibibigay ng mga tela ibulong mo sakin ang mga bituin at buwan at ipikit natin ang ating mga mata sa muling pag-ahon ng araw.
Continue reading...
32
may saboy ang liyab kapag naidadarang,, sa simoy at alimuom na di pahaharang,, anumang sisidlan,,tining ay iindayog kapag umaapaw. gaano man kalalim hukay,,pagtapak sa lapag mababaw. ""basura man nga sa paningin meron din namang saloobin bakit di kaya minsan ay buklatin marahang hagurin bago simsimin ....."" yaong dapat ay apat,sa unang saknong nakasiwalat tila bugtong-dugtong,pawang sa sahig ay nag-kalat wag mabahala sa bawat isang paglamukos na tapon may gantimpala sa bawat nakakuyumos na hamon ! huling bilang panlima,,,,,  lambing ang hiling  kaya 'wag iiling! sa bawat nilalaman ng kuyumpit na papel minsan ay itinuring. sa aking pagbabalik,ako'y nasasabik at di na nga nagpatumpik-tumpik siphayo,simbuyo at silakbo!Ang mga ito'y bunga ng higit pa sa isang halik
0
Nov 14, 2015
Nov 14, 2015 at 1:29 AM UTC
TanglawatPanglaw
" KONTENTO "
may saboy ang liyab kapag naidadarang,, sa simoy at alimuom na di pahaharang,, anumang sisidlan,,tining ay iindayog kapag umaapaw. gaano man kalalim hukay,,pagtapak sa lapag mababaw. ""basura man nga sa paningin meron din namang saloobin bakit di kaya minsan ay buklatin marahang hagurin bago simsimin ....."" yaong dapat ay apat,sa unang saknong nakasiwalat tila bugtong-dugtong,pawang sa sahig ay nag-kalat wag mabahala sa bawat isang paglamukos na tapon may gantimpala sa bawat nakakuyumos na hamon ! huling bilang panlima,,,,,  lambing ang hiling  kaya 'wag iiling! sa bawat nilalaman ng kuyumpit na papel minsan ay itinuring. sa aking pagbabalik,ako'y nasasabik at di na nga nagpatumpik-tumpik siphayo,simbuyo at silakbo!Ang mga ito'y bunga ng higit pa sa isang halik
Continue reading...
16
May dahong nalaglag mula sa kinakapitang sanga at marahang tinahak ang dausdos pababa, Dumampi siya sa malamig na agos ng batis, sumisigaw ng hapis habang tumatangis, Binagtas ang ‘di maiwasang larawan ng pag-iisa’t walang hanggang kalungkutan, tumama sa mga batong nakaharang na umagaw sa diwa ng kaligayahan, Sumambulat ang isang malalim na bangin na siyang tatapos sa lahat ng alalahanin, sumaboy ang pirapirasong damdamin ng wasak na dahong ‘di matanggap at 'di maamin.
0
Jun 15, 2015
Jun 15, 2015 at 12:35 AM UTC
dalampasigan08
"Kasawiang 'di Maamin"
May dahong nalaglag mula sa kinakapitang sanga at marahang tinahak ang dausdos pababa, Dumampi siya sa malamig na agos ng batis, sumisigaw ng hapis habang tumatangis, Binagtas ang ‘di maiwasang larawan ng pag-iisa’t walang hanggang kalungkutan, tumama sa mga batong nakaharang na umagaw sa diwa ng kaligayahan, Sumambulat ang isang malalim na bangin na siyang tatapos sa lahat ng alalahanin, sumaboy ang pirapirasong damdamin ng wasak na dahong ‘di matanggap at 'di maamin.
Continue reading...
12
Mainit-init na umusok-usok Asukal, gatas, at kape aking hinahalo Inihip ng onti at marahang hinigop   Ng aking matikman ang lasa ay malabo Kumuha ng asukal at inihalo Nanaig ang tamis ngunit panlasa'y di kuntento Kumuha ng gatas at inihalo Nasamid naman sa tabang at dila'y napaso Binaba ko ang tasa at mga mata'y natulala Ramdam ang yamot sa aking tinimpla Ako'y nagulat sa kapeng pinagmamasdan Repleksyon ng iyong mukha biglang lumitaw Ako'y napatingala, nariyan ka pala Sabay hawak sa tasa at humigop ng bahagya Bitbit ang ngiti sa muli kong pagtingala Salamat dumating ka, tinama mo ang timpla.
0
Oct 19, 2015
Oct 19, 2015 at 11:44 PM UTC
ACMPalamos
Tamang Timpla
Mainit-init na umusok-usok Asukal, gatas, at kape aking hinahalo Inihip ng onti at marahang hinigop   Ng aking matikman ang lasa ay malabo Kumuha ng asukal at inihalo Nanaig ang tamis ngunit panlasa'y di kuntento Kumuha ng gatas at inihalo Nasamid naman sa tabang at dila'y napaso Binaba ko ang tasa at mga mata'y natulala Ramdam ang yamot sa aking tinimpla Ako'y nagulat sa kapeng pinagmamasdan Repleksyon ng iyong mukha biglang lumitaw Ako'y napatingala, nariyan ka pala Sabay hawak sa tasa at humigop ng bahagya Bitbit ang ngiti sa muli kong pagtingala Salamat dumating ka, tinama mo ang timpla.
Continue reading...
16
hindi ba't nagpaalam na sa isa't isa aking tinanggap kahit 'di alam ang dahilan kung bakit at paano nagawa; ika'y hinayaan na lang lumisan nais mang tutulan ngunit ayaw tanggaling ang karapatang piliin ang daan na iyong napagdesisyunan naging mahirap sa umpisa—tanggaping tayong dalawa ay dumating na sa katapusan at hindi na kailaman pang mababalikan ang nakaraan parte na lang ako ng mga alaala na kung saan masaya tayo sa piling ng bawat isa; gumawa ng sariling mundo ngunit tulad ng lahat ng kwento, lahat ay nagbago; nandito na tayo sa huling pahina ng libro ngunit bakit nandito pa rin yung sakit? sa t'wing naaalala kang paminsan-minsan marahang napapapikit na tila bang ngayon lang naramdaman lahat ng pait; nasisiraan na ata ako ng bait naitanong na naman sarili kung bakit sa puso ko'y ikaw pa rin ang nakaukit?
0
Aug 24, 2019
Aug 24, 2019 at 1:03 PM UTC
xyzzz
nagugulumihanan
hindi ba't nagpaalam na sa isa't isa aking tinanggap kahit 'di alam ang dahilan kung bakit at paano nagawa; ika'y hinayaan na lang lumisan nais mang tutulan ngunit ayaw tanggaling ang karapatang piliin ang daan na iyong napagdesisyunan naging mahirap sa umpisa—tanggaping tayong dalawa ay dumating na sa katapusan at hindi na kailaman pang mababalikan ang nakaraan parte na lang ako ng mga alaala na kung saan masaya tayo sa piling ng bawat isa; gumawa ng sariling mundo ngunit tulad ng lahat ng kwento, lahat ay nagbago; nandito na tayo sa huling pahina ng libro ngunit bakit nandito pa rin yung sakit? sa t'wing naaalala kang paminsan-minsan marahang napapapikit na tila bang ngayon lang naramdaman lahat ng pait; nasisiraan na ata ako ng bait naitanong na naman sarili kung bakit sa puso ko'y ikaw pa rin ang nakaukit?
Continue reading...
18
072124 Iduduyan Kita sa kalawakan At aaliwin ng mga nagniningning na mga tala. Hahayaang marahang mapagmasdan Ang mga palamuting bunga ng Aking hininga. Aawitan Kita ng kundiman na hehele sa’yong pagtulog. At sa pagsilang ng panibagong Araw Ay hahagkan ka ng mga sinag Nito At lulusawin ang mga pangamba’t pag-aalinlangan. Ang mga pira-pirasong liham ng kasaysayan Ay nagmistulang mga tagubilin At ilaw sa’yong paglalakbay. Habang ang hantungan ng bawat Salita’y Ang puso **** patuloy Kong sinusuyo — Sinusuyo ng aking Katapatan at Kadakilaan. At habang ang mga matutulis na palaso’y Hindi magkamayaw sa pag-uunahan; Maging ang mga payasong nakapalibot sayo’y Nag-aabang lamang sa’yong kahinaan. Narito Ako — Narito, upang waksian ang bawat pagpapanggap Nang hindi ka na mahulog pa Sa mga patibong na iginagawad nila sa’yo Na tila ba totoong mga parangal. Bagamat naging isang pamilyar na tahanan Ang mundong iyong ginagalawa’y Hindi ito ang habambuhay na alay Ko sa’yo. Sa piling Ko’y magiging buo ka — At ang Aking pag-anyaya’y kusang loob. Sa piling Ko’y dito ka na mamahinga’t Ako ang maging Sandigan at Sandata. Ako ang Simula at ang Katapusan; At nasa Akin ang huling Salita. Magbalik ka na, anak — Magbalik sa yaman ng Pag-ibig Ko.
0
Jul 21, 2024
Jul 21, 2024 at 9:09 AM UTC
psalmiseta
Turista
072124 Iduduyan Kita sa kalawakan At aaliwin ng mga nagniningning na mga tala. Hahayaang marahang mapagmasdan Ang mga palamuting bunga ng Aking hininga. Aawitan Kita ng kundiman na hehele sa’yong pagtulog. At sa pagsilang ng panibagong Araw Ay hahagkan ka ng mga sinag Nito At lulusawin ang mga pangamba’t pag-aalinlangan. Ang mga pira-pirasong liham ng kasaysayan Ay nagmistulang mga tagubilin At ilaw sa’yong paglalakbay. Habang ang hantungan ng bawat Salita’y Ang puso **** patuloy Kong sinusuyo — Sinusuyo ng aking Katapatan at Kadakilaan. At habang ang mga matutulis na palaso’y Hindi magkamayaw sa pag-uunahan; Maging ang mga payasong nakapalibot sayo’y Nag-aabang lamang sa’yong kahinaan. Narito Ako — Narito, upang waksian ang bawat pagpapanggap Nang hindi ka na mahulog pa Sa mga patibong na iginagawad nila sa’yo Na tila ba totoong mga parangal. Bagamat naging isang pamilyar na tahanan Ang mundong iyong ginagalawa’y Hindi ito ang habambuhay na alay Ko sa’yo. Sa piling Ko’y magiging buo ka — At ang Aking pag-anyaya’y kusang loob. Sa piling Ko’y dito ka na mamahinga’t Ako ang maging Sandigan at Sandata. Ako ang Simula at ang Katapusan; At nasa Akin ang huling Salita. Magbalik ka na, anak — Magbalik sa yaman ng Pag-ibig Ko.
Continue reading...
35
1. Kamay Heto, kung mararapatin lamang. Ipagkakatiwala ang sandali tungo sa laman ng salita. Heto, kung ipagdaramot lamang, at ipagsasawalang bahala ang dambana ng iyong katawan. 2. Kurba Kung abot-kamay lamang din naman ang buwan ay ipagdaramot na lamang ang natitirang liwanag. Sa palad ko nakahimlay ang talim ng iyong buto. Hindi na mangingiming pang ibalik pa sa tahimik na daluyong ng oras ang mga kamay na ito na walang pagpapatawad. 3. Mata May tupok na anghel na bagong hirang sa loob ng malaking puwang. Walang paglalagyan ng ligalig, marahang pagiingat lamang, kung tatanaw sa kabilang kuwarto ng halinghingan na para bang nagtatalik ang nais sa hindi maangkin nangungusap nang walang karampatang pagmamalabis.
0
Mar 26, 2016
Mar 26, 2016 at 11:36 PM UTC
windsor-i-guadalupe-jr
Iilang Mga Parte
1. Kamay Heto, kung mararapatin lamang. Ipagkakatiwala ang sandali tungo sa laman ng salita. Heto, kung ipagdaramot lamang, at ipagsasawalang bahala ang dambana ng iyong katawan. 2. Kurba Kung abot-kamay lamang din naman ang buwan ay ipagdaramot na lamang ang natitirang liwanag. Sa palad ko nakahimlay ang talim ng iyong buto. Hindi na mangingiming pang ibalik pa sa tahimik na daluyong ng oras ang mga kamay na ito na walang pagpapatawad. 3. Mata May tupok na anghel na bagong hirang sa loob ng malaking puwang. Walang paglalagyan ng ligalig, marahang pagiingat lamang, kung tatanaw sa kabilang kuwarto ng halinghingan na para bang nagtatalik ang nais sa hindi maangkin nangungusap nang walang karampatang pagmamalabis.
Continue reading...
25
21,600 apat na taon akong nanahimik dinampot ang pira-pirasong sarili nagbabakasakaling sa pangalawang pagkakataon ay mabuo muli di man kagaya ng noon na walang bahid ng basag umaasang mabuo at makatayo sa kabila ng mga lamat at nang dumating ang araw na naisip kong kaya ko nang muling tumayo sinubukan ko namang lumakad dahan dahan at papalayo kanang paa..kaliwang paa.. at nakaurong ng kaunti kanang paa..kaliwang paa.. at natututo na muli sa marahang paglakad ko hindi ko inaasahan na mapapadaan ako sayo di mo ako kilala at ganun din ako sayo pero pinili kong manatili dahil ano nga bang mali? pinili mo din manatili dahil ano nga bang mali? lumagpas ng minuto, oras, araw, linggo nandito padin tayo pero bakit parang gusto ko nang tumakbo hawak ang kamay mo at tumakbong papalayo tumakbo at sabay na kikilalanin ang hinaharap tumakbo at sabay na abutin ang mga pangarap tumakbo magkahawak ang kamay, sa hirap man o sa sarap gusto kong tumakbo sa aking pananabik ay nabanggit ko to sa iyo at humakbang ka ng isa palayo.. sinabi ko muli sayo kanang paa..kaliwang paa..palayo sinabi mo sa akin na di mo kayang sumabay na ang nais ko ay di maibibigay at doon naalala ko oo nga pala napadaan lang ako.
0
Oct 30, 2021
Oct 30, 2021 at 10:12 AM UTC
qnnmthfcknlstn
21,600
21,600 apat na taon akong nanahimik dinampot ang pira-pirasong sarili nagbabakasakaling sa pangalawang pagkakataon ay mabuo muli di man kagaya ng noon na walang bahid ng basag umaasang mabuo at makatayo sa kabila ng mga lamat at nang dumating ang araw na naisip kong kaya ko nang muling tumayo sinubukan ko namang lumakad dahan dahan at papalayo kanang paa..kaliwang paa.. at nakaurong ng kaunti kanang paa..kaliwang paa.. at natututo na muli sa marahang paglakad ko hindi ko inaasahan na mapapadaan ako sayo di mo ako kilala at ganun din ako sayo pero pinili kong manatili dahil ano nga bang mali? pinili mo din manatili dahil ano nga bang mali? lumagpas ng minuto, oras, araw, linggo nandito padin tayo pero bakit parang gusto ko nang tumakbo hawak ang kamay mo at tumakbong papalayo tumakbo at sabay na kikilalanin ang hinaharap tumakbo at sabay na abutin ang mga pangarap tumakbo magkahawak ang kamay, sa hirap man o sa sarap gusto kong tumakbo sa aking pananabik ay nabanggit ko to sa iyo at humakbang ka ng isa palayo.. sinabi ko muli sayo kanang paa..kaliwang paa..palayo sinabi mo sa akin na di mo kayang sumabay na ang nais ko ay di maibibigay at doon naalala ko oo nga pala napadaan lang ako.
Continue reading...
37
Isang daang tula man ang aking gawin hindi nito kayang palawigin ang mga oras natin. Hindi nito kayang dugtungan ang mga araw na nawala ni hindi nito kayang bumuo ng mga nasira.  Hindi nito kayang ibulong ang mga salita na nais sabihin ng puso. Sa ating dalawa ikay tapos na, masaya na at nakahanap na ng iba.  Marahang ipikit yaring mata salitang patawad pakawalan na.
0
Mar 8, 2018
Mar 8, 2018 at 10:09 PM UTC
khat_R
Ang huling halik
Isang daang tula man ang aking gawin hindi nito kayang palawigin ang mga oras natin. Hindi nito kayang dugtungan ang mga araw na nawala ni hindi nito kayang bumuo ng mga nasira.  Hindi nito kayang ibulong ang mga salita na nais sabihin ng puso. Sa ating dalawa ikay tapos na, masaya na at nakahanap na ng iba.  Marahang ipikit yaring mata salitang patawad pakawalan na.
Continue reading...
7
Sa maliit na awang na mayroon ang bintana Tila ba naging labada ang puting kurtina Kanina’y hinahangin pa ito nang bahagya Ngunit nang dahil sa ulan, bahagi ng tela’y nabasa Ampiyas lang naman kung tutuusin Madaling matuyo, isampay lang sa mahabang salamin Pagkatapos pagpagan maisasabit din Balik pangharang sa malamig na hangin Malapit na rin pala ang paglubog ng araw Kanina lamang ang langit ay kulay bughaw Repleksyon sa munting bintana’y nakasisilaw Mayumi sa paningin, kay gandang matanaw Kasabay ng pagbuhos ng ulan ay ang paglalim ng gabi Gayunpama’y nanatili ang awang ng bintanang katabi Tubig ulan sa dalawang kamay ay dumadampi Marahang sinasalo ng ilang sandali Lumipas ang oras at ang ulan ay tumila na Ganoon din ang pag-asang matunghayan ka Aking bituin, nagkamali ako ng hiniling— Hanggang sa huli, ampiyas lang ang sa’kin.
0
May 12, 2020
May 12, 2020 at 10:58 AM UTC
jasminl_
Ampiyas
Sa maliit na awang na mayroon ang bintana Tila ba naging labada ang puting kurtina Kanina’y hinahangin pa ito nang bahagya Ngunit nang dahil sa ulan, bahagi ng tela’y nabasa Ampiyas lang naman kung tutuusin Madaling matuyo, isampay lang sa mahabang salamin Pagkatapos pagpagan maisasabit din Balik pangharang sa malamig na hangin Malapit na rin pala ang paglubog ng araw Kanina lamang ang langit ay kulay bughaw Repleksyon sa munting bintana’y nakasisilaw Mayumi sa paningin, kay gandang matanaw Kasabay ng pagbuhos ng ulan ay ang paglalim ng gabi Gayunpama’y nanatili ang awang ng bintanang katabi Tubig ulan sa dalawang kamay ay dumadampi Marahang sinasalo ng ilang sandali Lumipas ang oras at ang ulan ay tumila na Ganoon din ang pag-asang matunghayan ka Aking bituin, nagkamali ako ng hiniling— Hanggang sa huli, ampiyas lang ang sa’kin.
Continue reading...
20
Litrato mo na ba ang susunod kong makikita? Hawak ang kamay nya, may ligaya sa ngiti mo habang inaalalayan sya papalabas ng dambana? Larawan niyo na ba ang susunod kong makikita sa newsfeed ng aking social media? Ang umani ng maraming likes at puso galing sa iba? Larawan niyo na ang susunod kong makikita, magkalapat ang mga labi at marahang pinikit ang mga mata. Larawan nyo na ba? Ang susunod kong makikita sa primary nyo tuwing lilitaw ang mga pangalan nyo. Larawan nyo na ba? Ang magpapaalala sakin ang sarap magmahal, kapag sya ang kasama kasi pinaglaban mo sya, na parang sya lang ang mimahal mo ng ganyan. Bibilang din ba ako ng isa, dalawa, tatlo. Hangang makarating ako saan? Ilan?  Sabihin mo, hanggang ilan? Hanggang kelan? Hindi ako magaling sa numero tulad nya dahil yun ang propesyon nya, pero alam ko.. Hindi natatapos ang numero at kung matatapos man, hindi ako sigurado kung kelan.
0
Mar 22, 2018
Mar 22, 2018 at 1:13 AM UTC
khat_R
Sa araw na ito.
Litrato mo na ba ang susunod kong makikita? Hawak ang kamay nya, may ligaya sa ngiti mo habang inaalalayan sya papalabas ng dambana? Larawan niyo na ba ang susunod kong makikita sa newsfeed ng aking social media? Ang umani ng maraming likes at puso galing sa iba? Larawan niyo na ang susunod kong makikita, magkalapat ang mga labi at marahang pinikit ang mga mata. Larawan nyo na ba? Ang susunod kong makikita sa primary nyo tuwing lilitaw ang mga pangalan nyo. Larawan nyo na ba? Ang magpapaalala sakin ang sarap magmahal, kapag sya ang kasama kasi pinaglaban mo sya, na parang sya lang ang mimahal mo ng ganyan. Bibilang din ba ako ng isa, dalawa, tatlo. Hangang makarating ako saan? Ilan?  Sabihin mo, hanggang ilan? Hanggang kelan? Hindi ako magaling sa numero tulad nya dahil yun ang propesyon nya, pero alam ko.. Hindi natatapos ang numero at kung matatapos man, hindi ako sigurado kung kelan.
Continue reading...
22
112522 Sabihin Sa'kin ang tangan **** pangamba, Mga alinlangan o maging pagdurusa. At sa bawat patak ng luhang walang salita’y Ako mismo ang marahang hahagkan Sayo — Lalapit nang kusa’t aagapay Kahit ako mismo ang naghihingalo. Ihipan man ng Sandali Ang apoy **** patay-sindi Ay hindi magmamaliw ang pagtingin ko’t pagkabighani. At walang ibang nanaisin Kundi masilip ang Iyong mga ngiti — Mga ngiti **** simula’t sapul ay nakakakiliti. Lulan ng iyong mapupungay na mga mata Ay ligaya sa puso Kong Tanging ikaw ang pagsinta. Kaya maging sa pagbilad mo sa araw ay kumikinang ka— Nag-uumapaw ang kagandahang hindi masakit sa mata. Sa bawat pitik ay umiindak Ka Musika ng kahapon ay nasasapawan na Ngunit ang sining Sayong mukha’y Namumutawi pa rin sa pagningning. Ikaw ata ay Bituin At maging sa umaga’y kumikislap pa rin. Ligaya ang makapiling Ka Lalo pa’t ako ang napiling maging Katipan. Ngunit sa pagkumpas nang paulit-ulit Ng kamay ng orasan, Paminsan ay ayaw ko nang lisanin Ang larawan ng nakaraan. Unti-unti akong namumulat Buhat sa pananaginip ng gising. Pira-pirasong alaala’y Kusa na namang nababahiran ng dilim — Dilim sa paningin, Dilim na walang katapusan ang mithiin.
0
Nov 24, 2022
Nov 24, 2022 at 8:13 PM UTC
psalmiseta
Pipi(to) na Ngayon
112522 Sabihin Sa'kin ang tangan **** pangamba, Mga alinlangan o maging pagdurusa. At sa bawat patak ng luhang walang salita’y Ako mismo ang marahang hahagkan Sayo — Lalapit nang kusa’t aagapay Kahit ako mismo ang naghihingalo. Ihipan man ng Sandali Ang apoy **** patay-sindi Ay hindi magmamaliw ang pagtingin ko’t pagkabighani. At walang ibang nanaisin Kundi masilip ang Iyong mga ngiti — Mga ngiti **** simula’t sapul ay nakakakiliti. Lulan ng iyong mapupungay na mga mata Ay ligaya sa puso Kong Tanging ikaw ang pagsinta. Kaya maging sa pagbilad mo sa araw ay kumikinang ka— Nag-uumapaw ang kagandahang hindi masakit sa mata. Sa bawat pitik ay umiindak Ka Musika ng kahapon ay nasasapawan na Ngunit ang sining Sayong mukha’y Namumutawi pa rin sa pagningning. Ikaw ata ay Bituin At maging sa umaga’y kumikislap pa rin. Ligaya ang makapiling Ka Lalo pa’t ako ang napiling maging Katipan. Ngunit sa pagkumpas nang paulit-ulit Ng kamay ng orasan, Paminsan ay ayaw ko nang lisanin Ang larawan ng nakaraan. Unti-unti akong namumulat Buhat sa pananaginip ng gising. Pira-pirasong alaala’y Kusa na namang nababahiran ng dilim — Dilim sa paningin, Dilim na walang katapusan ang mithiin.
Continue reading...
36
Sasapit na naman ang dapit-hapon Marahang lumulubog ang araw sa kaunluran Kasabay ng pag-lubog ng puso mo sa kalungkutan Mababasa muli mga unan ng dahil sa matang luhaan Sa tuwing nilalamon ng gabi ang paligid Maririnig pag-hagulhol mo sa silid Tatangis kana naman na para bang isang bata Walang pasubali kung sino man sa'yo makahalata Muli mo naman sarili pinag-tatakhan Kay raming namumuong tanong sa isipan Kakayanin ko ba ang buhay pag-sapit ng umaga Mayroon kaya ako na ibubuga Tila nababalot ka na naman ng pangamba Tinatanong sarili kaya ko paba Subalit 'di ka dapat mag-alala Dahil ngayong gabi mayroon kang makakasalamuha Hindi kana muling mag-iisa Mayroon sa'yong sasamang kusa Ipapabatid 'di kailangang mag-sarili sa isang tabi Dahil mayroon kana ngayong kahati sa gabi
0
Dec 26, 2020
Dec 26, 2020 at 7:24 AM UTC
Lecius
"Pag-hilom"
Sasapit na naman ang dapit-hapon Marahang lumulubog ang araw sa kaunluran Kasabay ng pag-lubog ng puso mo sa kalungkutan Mababasa muli mga unan ng dahil sa matang luhaan Sa tuwing nilalamon ng gabi ang paligid Maririnig pag-hagulhol mo sa silid Tatangis kana naman na para bang isang bata Walang pasubali kung sino man sa'yo makahalata Muli mo naman sarili pinag-tatakhan Kay raming namumuong tanong sa isipan Kakayanin ko ba ang buhay pag-sapit ng umaga Mayroon kaya ako na ibubuga Tila nababalot ka na naman ng pangamba Tinatanong sarili kaya ko paba Subalit 'di ka dapat mag-alala Dahil ngayong gabi mayroon kang makakasalamuha Hindi kana muling mag-iisa Mayroon sa'yong sasamang kusa Ipapabatid 'di kailangang mag-sarili sa isang tabi Dahil mayroon kana ngayong kahati sa gabi
Continue reading...
20