Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
Words
"maka" poems
margaret Langit ang nagbigay biyaya nang ambon ay dinilig Ang aking hiling sa panginoon ay biglang nadinig Pinadala ang anghel na sa mundo ko’y yayanig Tinawag ng ng kanyang tinig, at Napatulala sa mga Titig Maari bang malaman ang yong pakay sa akin Kung ikaw ba ay pasakit at tuluyan na akong wawasakin? Laging kong tanong kung ano ba ang dapat kong gawin Kung ang kahulugan mo ay kabiguan patuloy pa ba kitang iibigin? Nagtatanong kay Bathala, Paano ko ba mapapaliwanag ang  hiwaga Nitong pagmamahal na kung bakit sa puso kumapit ka ng kusa Ako’y nagtataka’t di maka paniwala Bakit ito ang yong ginawa Sa bigay **** biyaya, Ano ba ang kasalanan ko  para isinumpa Gaano ba kita pinapahalagahan? Alam mo ba ang dahilan? Hiling ko lang ay sanay iyong maunawaan itong nararamdaman Kaya ang paliwanag ko ay simple nalang Masikip dito sa loob ko, kaya ang kasya ay ikaw lang Alaalang bitbit pano ko makakalimutan Kung Sa puso koy nakaukit  ang yong pangalan Ibinalot ng tatag ng loob para ika’y ipaglalaban Di kita hahayaang lumuha lagi kang aalagaan. Nagaabang ng sasakyan para dalhin sa langit, iwan ang mundo Nakikiusap Pagbigyan sana Hiling makamit, Anghel na sundo Saan nga ba tayo patungo? Byaheng langit sa impyerno, Sa isipan kong magulo, Kasinungalingan ka ba o Totoo? Linalaro sa panaginip ang dakilang pagsuyo Tuluyang Hinamon Ang matapang na puso Sayo napalapit at ayaw nang lumayo Ang silakbo ay di na kaya, kayang isuko kahit ano dito sa lupain ay handa kong ialay Pagkat ang langit sa akin ay una mo nang binigay Ang halaga mo sa akin ay Walang katumbas na materyal Dahil Di kayang sukatin kung gano kita kamahal
0
Sep 25, 2018
Sep 25, 2018 at 12:04 AM UTC
august28
Margaret (Anghel Ko)
margaret Langit ang nagbigay biyaya nang ambon ay dinilig Ang aking hiling sa panginoon ay biglang nadinig Pinadala ang anghel na sa mundo ko’y yayanig Tinawag ng ng kanyang tinig, at Napatulala sa mga Titig Maari bang malaman ang yong pakay sa akin Kung ikaw ba ay pasakit at tuluyan na akong wawasakin? Laging kong tanong kung ano ba ang dapat kong gawin Kung ang kahulugan mo ay kabiguan patuloy pa ba kitang iibigin? Nagtatanong kay Bathala, Paano ko ba mapapaliwanag ang  hiwaga Nitong pagmamahal na kung bakit sa puso kumapit ka ng kusa Ako’y nagtataka’t di maka paniwala Bakit ito ang yong ginawa Sa bigay **** biyaya, Ano ba ang kasalanan ko  para isinumpa Gaano ba kita pinapahalagahan? Alam mo ba ang dahilan? Hiling ko lang ay sanay iyong maunawaan itong nararamdaman Kaya ang paliwanag ko ay simple nalang Masikip dito sa loob ko, kaya ang kasya ay ikaw lang Alaalang bitbit pano ko makakalimutan Kung Sa puso koy nakaukit  ang yong pangalan Ibinalot ng tatag ng loob para ika’y ipaglalaban Di kita hahayaang lumuha lagi kang aalagaan. Nagaabang ng sasakyan para dalhin sa langit, iwan ang mundo Nakikiusap Pagbigyan sana Hiling makamit, Anghel na sundo Saan nga ba tayo patungo? Byaheng langit sa impyerno, Sa isipan kong magulo, Kasinungalingan ka ba o Totoo? Linalaro sa panaginip ang dakilang pagsuyo Tuluyang Hinamon Ang matapang na puso Sayo napalapit at ayaw nang lumayo Ang silakbo ay di na kaya, kayang isuko kahit ano dito sa lupain ay handa kong ialay Pagkat ang langit sa akin ay una mo nang binigay Ang halaga mo sa akin ay Walang katumbas na materyal Dahil Di kayang sukatin kung gano kita kamahal
Continue reading...
33
Sabi nila,kapag nahanap mo na daw ang tunay na pag-ibig ay nahanap mo na rin ang iyong langit dito sa lupa. Kaya't naniniwala akong langit din ang maghahatid sa'yo patungo sa akin. Pero naiinip na akong maghintay at nanghihinayang sa bawat sandaling lumilipas , na hindi ko man lang magawang hawakan ang iyong mga kamay sa mga panahong kailangan mo ng karamay.Na hindi ko man lang magawang damayan ka kung dumadanas ka ng lumbay.Alam kong katulad ko,pakiramdam mo minsan ay binitawan ka na din ng mundo.Kaya't patawarin mo ako kung sa mga pagkakataong nararanasan mo yan ay wala ako d'yan para ikaw ay aking ma-salo. Kung totoong ang pag-ibig at ang langit ay may malalim na kaugnayan sa isa’t-isa,malakas ang kutob ko na tayo din ay iginuhit na katulad nila. Minsan na din akong nagtanong,saang sulok ng langit ka kaya naroroon? Malapit ka kaya sa araw? O marahil nasa tabi ka lang ng buwan,na sa tuwing sasapit ang dilim ako ay binabantayan.Kaya pala kahit saan ako magpunta ako'y lagi niyang sinusundan. Pero maaari din na ika'y kapiling ng mga bituin na kay daming nais mag angkin. Kay palad kong pagdating ng araw ikaw ay napa sa-akin. Kaya habang wala ka pa,ako muna ay magiging kaisa ng mga mabubuting kawal ng ating bayan. Makikidigma kung kinakailangan,ipaglalaban kung ano ang makat'wiran. Upang sa iyong pagdating ay malaya nating tatamasahin ang payapang buhay. Kaya habang wala ka pa ako'y taos puso kung manalangin sa ating may likha. Na paghariin niya nawa ang kabutihan sa aking puso bilang isang tao at higit sa lahat ay bilang kanyang anak , upang sa sandaling tayo'y pagtagpuin ako rin sa iyo ay magiging isang mabuting kabiyak. Hindi pa man tayo nagtatagpo,nais kung malaman mo na laman kang palagi ng aking panalangin. At habambuhay kong itatangi ang iyong pag-ibig na siyang dahilan kung bakit maka ilang ulit kong nanaising mabuhay. Nais kong ipagsigawan sa mundo na iniibig kitang wagas,ngunit mas mamatamisin kong hintayin ka at kapag naglapat na ang ating mga dibdib,ibubulong ko sa'yo na ikaw ang aking daigdig. Maghihintay lang ako,habang wala ka pa. © 2018 Glen Castillo All Rights Reserved.
0
Jul 27, 2018
Jul 27, 2018 at 3:47 PM UTC
WordsOfGlen
Habang Wala ka pa
Sabi nila,kapag nahanap mo na daw ang tunay na pag-ibig ay nahanap mo na rin ang iyong langit dito sa lupa. Kaya't naniniwala akong langit din ang maghahatid sa'yo patungo sa akin. Pero naiinip na akong maghintay at nanghihinayang sa bawat sandaling lumilipas , na hindi ko man lang magawang hawakan ang iyong mga kamay sa mga panahong kailangan mo ng karamay.Na hindi ko man lang magawang damayan ka kung dumadanas ka ng lumbay.Alam kong katulad ko,pakiramdam mo minsan ay binitawan ka na din ng mundo.Kaya't patawarin mo ako kung sa mga pagkakataong nararanasan mo yan ay wala ako d'yan para ikaw ay aking ma-salo. Kung totoong ang pag-ibig at ang langit ay may malalim na kaugnayan sa isa’t-isa,malakas ang kutob ko na tayo din ay iginuhit na katulad nila. Minsan na din akong nagtanong,saang sulok ng langit ka kaya naroroon? Malapit ka kaya sa araw? O marahil nasa tabi ka lang ng buwan,na sa tuwing sasapit ang dilim ako ay binabantayan.Kaya pala kahit saan ako magpunta ako'y lagi niyang sinusundan. Pero maaari din na ika'y kapiling ng mga bituin na kay daming nais mag angkin. Kay palad kong pagdating ng araw ikaw ay napa sa-akin. Kaya habang wala ka pa,ako muna ay magiging kaisa ng mga mabubuting kawal ng ating bayan. Makikidigma kung kinakailangan,ipaglalaban kung ano ang makat'wiran. Upang sa iyong pagdating ay malaya nating tatamasahin ang payapang buhay. Kaya habang wala ka pa ako'y taos puso kung manalangin sa ating may likha. Na paghariin niya nawa ang kabutihan sa aking puso bilang isang tao at higit sa lahat ay bilang kanyang anak , upang sa sandaling tayo'y pagtagpuin ako rin sa iyo ay magiging isang mabuting kabiyak. Hindi pa man tayo nagtatagpo,nais kung malaman mo na laman kang palagi ng aking panalangin. At habambuhay kong itatangi ang iyong pag-ibig na siyang dahilan kung bakit maka ilang ulit kong nanaising mabuhay. Nais kong ipagsigawan sa mundo na iniibig kitang wagas,ngunit mas mamatamisin kong hintayin ka at kapag naglapat na ang ating mga dibdib,ibubulong ko sa'yo na ikaw ang aking daigdig. Maghihintay lang ako,habang wala ka pa. © 2018 Glen Castillo All Rights Reserved.
Continue reading...
3
bayan kong mahal sayo'y ibibigay ang aking buhay ipaglalaban ang aking katwiran at karapatan ipagsisigawan ang salitang pagkakaisa at kapayapaan ngunit bakit sa lahat ang may hadlang? tuluyan na bang nabaon sa nakaraan ang kapatiran? mas nanaisin ng karamihan ang kaginhawaan para sa sariling kapakanan ang paggiging  makabayan ay bibitawan nalang kapalit ay maging sa sariling alipin sa bayan magbibingi bingihan na lamang sa mga maling nasaksihan sa mga taong naka upo sa mataas na upuan ang mali ang nagiging tama ang tama ay mailap ng makita anung silbi ng mga pinaglalaban kung ang lahat ayaw makipag laban? sakim sa sarili at sarili lang ang mahalaga wala na ang mga bayani patay na! kailan may walang tunay na kalayaan sa ating bayan dahil ang lahat ay ang nais lang ang sariling interes at kapakanan nasayang lang ang watawat na hinabi ng ating mga bayani hindi pagkakaisa ang nasa ang nasa isipan kundi paano maka isa sa lahat bayani ba ay isang nalang alamat? wala na bang mag aangat at magsasabing dapat ipaglaban ang karapatan? nagiging mahirap ang mahirap at sa pera silay salat ang mayaman ay nagtataas ng bakuran upang di makita ang tunay na kalagayan iiyak na lamang ang mga tunay na nagmamahal sa bayan wala na nga ang tunay na kahulugan ng kapatiran di na isa ang bawat kulay ng watawat kundi ito'y kulay kung saan ka dapat mabilang naging pangkat ang kulay, naging simbolo na ng watak watak na paniniwala di na siguro magiging buo ang kulay ng watawat ang kapayapaan ay di magiging sapat wala na! hindi na magiging isa ang mga pulo ng bayan nagiging paligsahan na lang kung sino ang magiging una at tatawanan ang talunan sa inaakalang laban ng pinaka magaling, di man lang maiisip na pagkakaisa sana bayan kung magiliw paanu na? di na ba magkakaisa? o sadyang mailap na talaga ang tinatawag na pagkakaisa.
0
Mar 5, 2018
Mar 5, 2018 at 11:31 PM UTC
NAD2
MAKATA
bayan kong mahal sayo'y ibibigay ang aking buhay ipaglalaban ang aking katwiran at karapatan ipagsisigawan ang salitang pagkakaisa at kapayapaan ngunit bakit sa lahat ang may hadlang? tuluyan na bang nabaon sa nakaraan ang kapatiran? mas nanaisin ng karamihan ang kaginhawaan para sa sariling kapakanan ang paggiging  makabayan ay bibitawan nalang kapalit ay maging sa sariling alipin sa bayan magbibingi bingihan na lamang sa mga maling nasaksihan sa mga taong naka upo sa mataas na upuan ang mali ang nagiging tama ang tama ay mailap ng makita anung silbi ng mga pinaglalaban kung ang lahat ayaw makipag laban? sakim sa sarili at sarili lang ang mahalaga wala na ang mga bayani patay na! kailan may walang tunay na kalayaan sa ating bayan dahil ang lahat ay ang nais lang ang sariling interes at kapakanan nasayang lang ang watawat na hinabi ng ating mga bayani hindi pagkakaisa ang nasa ang nasa isipan kundi paano maka isa sa lahat bayani ba ay isang nalang alamat? wala na bang mag aangat at magsasabing dapat ipaglaban ang karapatan? nagiging mahirap ang mahirap at sa pera silay salat ang mayaman ay nagtataas ng bakuran upang di makita ang tunay na kalagayan iiyak na lamang ang mga tunay na nagmamahal sa bayan wala na nga ang tunay na kahulugan ng kapatiran di na isa ang bawat kulay ng watawat kundi ito'y kulay kung saan ka dapat mabilang naging pangkat ang kulay, naging simbolo na ng watak watak na paniniwala di na siguro magiging buo ang kulay ng watawat ang kapayapaan ay di magiging sapat wala na! hindi na magiging isa ang mga pulo ng bayan nagiging paligsahan na lang kung sino ang magiging una at tatawanan ang talunan sa inaakalang laban ng pinaka magaling, di man lang maiisip na pagkakaisa sana bayan kung magiliw paanu na? di na ba magkakaisa? o sadyang mailap na talaga ang tinatawag na pagkakaisa.
Continue reading...
30
Umaga na pala, Subalit tila umpisa pa lang ito ng dilim Dito sa bayan kong nasa sinapupunan ng mga sakim Pagpagan ang mga baro't saya habang hawak ang sedula Nilang mga uhaw sa tronong ipinangako sa kanila Naluklok na bagong puno,sa pagdaka’y nagpaulan Ng mga balang hindi man tingga ay tumatagos sa kaibuturan Sa dati niyang ka giyera na s'yang mga tunay na anak ng bayan Iginapos sila’t ipiniit sa sandipang karapatan Yaong mga bago niyang kawal ay matatayog pa sa kalabaw ‘Pagkat kasama niyang magkakamal ng salaping umaapaw Mag kaka-ututang labi ay iisa ang kaliskis at balagat Sila na mag kaibigang dila at ngipin sa pilak din mag-papangagat Habang ang mga dating sadyang tapat sa gampanin Ay mistulang mga bayani na lang sa hangin Ang pagka dalisay nila sa maka-kapwang  tungkulin Parang sa tubig na isulat at hindi na basahin Kawawang Sta. Teresita bayan kong dinusta Ng mga ganid sa kapangyarihan at mapang-alipusta Akong anak mo’y nasa daluyong ng kapanglawan Kabiyak mo sa balsang itinali sa nagluluksang pampang Kawawang Sta. Teresita ginahasa ng mga mapag-samantala Hinubaran ng dangal at piniringan ng telang mapula pa sa pula Binusalan ang bibig hanggang sigaw mo’y hindi na marinig Mga araw mo ngayo’y mamumugto sa haharapin **** pag-liligalig Tahan na Sta. Teresita,Tahan na, Bayan kong sakdal iniibig Matatapos din ang sigwa, Tutulay muli ang lunday sa sapa. © 2018 Glen Castillo All Rights Reserved.
0
Jul 30, 2018
Jul 30, 2018 at 2:01 PM UTC
WordsOfGlen
Sta. Teresita
Umaga na pala, Subalit tila umpisa pa lang ito ng dilim Dito sa bayan kong nasa sinapupunan ng mga sakim Pagpagan ang mga baro't saya habang hawak ang sedula Nilang mga uhaw sa tronong ipinangako sa kanila Naluklok na bagong puno,sa pagdaka’y nagpaulan Ng mga balang hindi man tingga ay tumatagos sa kaibuturan Sa dati niyang ka giyera na s'yang mga tunay na anak ng bayan Iginapos sila’t ipiniit sa sandipang karapatan Yaong mga bago niyang kawal ay matatayog pa sa kalabaw ‘Pagkat kasama niyang magkakamal ng salaping umaapaw Mag kaka-ututang labi ay iisa ang kaliskis at balagat Sila na mag kaibigang dila at ngipin sa pilak din mag-papangagat Habang ang mga dating sadyang tapat sa gampanin Ay mistulang mga bayani na lang sa hangin Ang pagka dalisay nila sa maka-kapwang  tungkulin Parang sa tubig na isulat at hindi na basahin Kawawang Sta. Teresita bayan kong dinusta Ng mga ganid sa kapangyarihan at mapang-alipusta Akong anak mo’y nasa daluyong ng kapanglawan Kabiyak mo sa balsang itinali sa nagluluksang pampang Kawawang Sta. Teresita ginahasa ng mga mapag-samantala Hinubaran ng dangal at piniringan ng telang mapula pa sa pula Binusalan ang bibig hanggang sigaw mo’y hindi na marinig Mga araw mo ngayo’y mamumugto sa haharapin **** pag-liligalig Tahan na Sta. Teresita,Tahan na, Bayan kong sakdal iniibig Matatapos din ang sigwa, Tutulay muli ang lunday sa sapa. © 2018 Glen Castillo All Rights Reserved.
Continue reading...
31
Pwede bang pakisabi mo sa akin kung ano ang pag-ibig? Pakiramdam ko kasi ako na lang ang hindi makahanap nito. Pakiramdam ko kasi hindi sapat yung mga salitang nakalimbag sa diksyunaryo para maintindihan ko, Hindi din siguro sapat yung mga gabing 'di ako makatulog dahil sa'yo, 'Di din sapat na kasama ka sa mga salitang lumalangoy sa isipan ko tuwing susulat ako ng tula Hindi pa rin ba sapat, na nakilala kita? Para maintindihan ang pag-ibig? Para akong isang musmos na batang hinahanap ang kahulugan ng isang matalinghagang salitang nabasa niya sa isang tula. Nahihiyang itanong sa mga magulang at kaibigan, Kailangan ang sarili lang ang maka-intindi at makaramdam. Hindi ako makahinga, Sinasakal ako ng mga walang katapusang tanong, Kung ano nga ba talaga ang pag-ibig? Kung hinahanap nga ba 'to, o kung kusa nga ba 'tong dadating. Kung ang pag-ibig ba ay... Yung sandaling tumigil ang oras nang nakita mo siya sa unang pagkakataon? Yung nalaman ninyo ang pangalan ng isa't-isa at inukit mo na agad 'to sa isipan mo, at lumipas ang ilang araw may rebulto na siya sa puso mo. Ang pag-ibig ba ay... Ang mga saktong puwang ng inyong mga kamay? Ang bilis ng tibok ng puso mo nang una mo siyang nayakap? Nang nagsalubong ang inyong mga labi at nalaman niyo ang bawat sikretong tinatago sa katahimikan. Nang makita mo ang mga mata niya at naalala mo noong una kang nakakita ng mga kuliglig. Natakot ka at nabighani. Ang pag-ibig ba ay... Ang pagpapakatanga sa isang taong niloko ka na ng tatlong beses? Ang mga guhit sa braso mo? Ang mga natuyong luha mo? Ang pag-ibig ba ay ang pagmahal sa isang taong may mahal din na iba? Hindi ba pag-ibig ang pag-ibig, kung hindi nangyari ang lahat ng napanood mo sa pelikula at nabasa sa libro? Hindi ba pag-ibig ang pag-ibig, kung hindi ka nasaktan? Natatakot ako, Na baka sa sobrang tagal ko sa paghanap ng mga kasagutan, Mapapagod ako at susuko. Nabuklat ko na ata lahat ng mga talahuluganan at tesauro, Tila bang kaya ko nang gumawa ng tula para sa bawat salitang nakilala ko, Pero pinili kong mag-sulat sa isang salitang hindi ko nahanapan ng kahulugan. Limang beses ako nag-akala na nakilala ko ang pag-ibig, Limang beses akong nagkamali. Hindi ko alam kung tama pa bang kuwestiyonin ang pag-ibig, Ang ano, bakit, kailan, at paano. Siguro mananatili na lang 'tong matalinghagang salitang walang kahulugan at kailangan maramdaman para maintindihan. Pangako, Sa sandaling maramdaman natin 'to. Magmamahalan tayo ng higit pa sa pag-ibig.
0
Jun 27, 2016
Jun 27, 2016 at 6:32 AM UTC
jramos
Higit Pa Sa Pag-ibig
Pwede bang pakisabi mo sa akin kung ano ang pag-ibig? Pakiramdam ko kasi ako na lang ang hindi makahanap nito. Pakiramdam ko kasi hindi sapat yung mga salitang nakalimbag sa diksyunaryo para maintindihan ko, Hindi din siguro sapat yung mga gabing 'di ako makatulog dahil sa'yo, 'Di din sapat na kasama ka sa mga salitang lumalangoy sa isipan ko tuwing susulat ako ng tula Hindi pa rin ba sapat, na nakilala kita? Para maintindihan ang pag-ibig? Para akong isang musmos na batang hinahanap ang kahulugan ng isang matalinghagang salitang nabasa niya sa isang tula. Nahihiyang itanong sa mga magulang at kaibigan, Kailangan ang sarili lang ang maka-intindi at makaramdam. Hindi ako makahinga, Sinasakal ako ng mga walang katapusang tanong, Kung ano nga ba talaga ang pag-ibig? Kung hinahanap nga ba 'to, o kung kusa nga ba 'tong dadating. Kung ang pag-ibig ba ay... Yung sandaling tumigil ang oras nang nakita mo siya sa unang pagkakataon? Yung nalaman ninyo ang pangalan ng isa't-isa at inukit mo na agad 'to sa isipan mo, at lumipas ang ilang araw may rebulto na siya sa puso mo. Ang pag-ibig ba ay... Ang mga saktong puwang ng inyong mga kamay? Ang bilis ng tibok ng puso mo nang una mo siyang nayakap? Nang nagsalubong ang inyong mga labi at nalaman niyo ang bawat sikretong tinatago sa katahimikan. Nang makita mo ang mga mata niya at naalala mo noong una kang nakakita ng mga kuliglig. Natakot ka at nabighani. Ang pag-ibig ba ay... Ang pagpapakatanga sa isang taong niloko ka na ng tatlong beses? Ang mga guhit sa braso mo? Ang mga natuyong luha mo? Ang pag-ibig ba ay ang pagmahal sa isang taong may mahal din na iba? Hindi ba pag-ibig ang pag-ibig, kung hindi nangyari ang lahat ng napanood mo sa pelikula at nabasa sa libro? Hindi ba pag-ibig ang pag-ibig, kung hindi ka nasaktan? Natatakot ako, Na baka sa sobrang tagal ko sa paghanap ng mga kasagutan, Mapapagod ako at susuko. Nabuklat ko na ata lahat ng mga talahuluganan at tesauro, Tila bang kaya ko nang gumawa ng tula para sa bawat salitang nakilala ko, Pero pinili kong mag-sulat sa isang salitang hindi ko nahanapan ng kahulugan. Limang beses ako nag-akala na nakilala ko ang pag-ibig, Limang beses akong nagkamali. Hindi ko alam kung tama pa bang kuwestiyonin ang pag-ibig, Ang ano, bakit, kailan, at paano. Siguro mananatili na lang 'tong matalinghagang salitang walang kahulugan at kailangan maramdaman para maintindihan. Pangako, Sa sandaling maramdaman natin 'to. Magmamahalan tayo ng higit pa sa pag-ibig.
Continue reading...
45
Araw Akala ko ikaw na yung mundo ko Akala ko ikaw na yung araw at gabi ko araw lang pla kita Araw nag bibigay liwanag sa daang madilim salamat naging liwanag kita binigyan mo ko ng pag asa lumigaya Pero malayo ka hinabol kita sinundan kita tinakbo ko kahit mainit pa nag papaltos ang paa tumagatak ang pawis ng parang lawa okay lang kase binigyan moko ng pag asa para sumaya Pawis na tumatagaktak na parang nota humihimig ng maganda sinasabe sa aking tengga na malapit kana Binilisan ang takbo para mahabol kita walang pake kahit maka bangga subalit akoy nadapa sugat ang nag silbing sakit na nadama Sinusundan ang liwanag na nag sasabing may pag asa pa Umiitim nako pero bat ang layo kopa  dumidilim na nawawalan na ako ng pag asa baket oras na para na umalis kana baket ngayon pa Baket sa oras na madilim staka  ka mawawala  Kay langgan kita baket sa oras na madilim ako dun kapa nawala Pano ko makikita yung daan kung wala ka diko kaya pag wala ka nahihirpan ako sa dilim ilawan moko para makita ka Gusto kitang kalimutan gumawa ako ng paraan para lubayan nag umbrella para maiwasan ang sinag mo pero nahihirapan ako diko pala kaya kalimutan ka Pero baket hanggang ngayon hinahanap hanap ko paren yung araw ko kung saan iikot ang mundo ko yung parang kulang yung mundo pag wala yun araw ko Kaya siguro hinahanap ko pa yung taong nag papaliwang sa madilim kong mundo yung nag papainit sa nan lalamig kong minuto segundo Naalala ko di pala hindi kita mundo kase nasa mundon kita ikaw yung nag papa ikot ng oras ko sa buong  buhay ko nag babalanse sa wordwide ko Sa mundo mo ako si buwan yung palihim **** na sulyapan magandang umaga ako nga pala si buwan yung simpleng mahinang ilaw na laging na diyan sa tabi tabi mo lang Magandang tanghale ako nga pala si buwan yung hindi kayang mag paliwanag ng  daigdig sa kalawakan pero pangako lagi kang sasamahan kahit sa kadiliman pangako magandang gabi ang madadatnan Ang pag ikot ng araw sa mundo ko ang pag ikot ko sa mundo mo ay habang buhay ng mananatile Magandang gabe ako yung buwan na pipiliting biygan ilaw ang madilim **** daan ako yung buwan nag bibigay panaginip maging masaya ka lng ako ang mamanatiling ilaw mo sa gabi para pag gising mo safe ka lng Tandaan mo ako yung buwan na bibigyan ilaw sa paligid mo buwan na laging bibigay buhay sa gabi mo bibigay ningning sa mga mata tandaan mo buwan ako dimo nako maales sa mundo mo
0
May 30, 2019
May 30, 2019 at 2:08 PM UTC
Jdavidreyes007
Araw
Araw Akala ko ikaw na yung mundo ko Akala ko ikaw na yung araw at gabi ko araw lang pla kita Araw nag bibigay liwanag sa daang madilim salamat naging liwanag kita binigyan mo ko ng pag asa lumigaya Pero malayo ka hinabol kita sinundan kita tinakbo ko kahit mainit pa nag papaltos ang paa tumagatak ang pawis ng parang lawa okay lang kase binigyan moko ng pag asa para sumaya Pawis na tumatagaktak na parang nota humihimig ng maganda sinasabe sa aking tengga na malapit kana Binilisan ang takbo para mahabol kita walang pake kahit maka bangga subalit akoy nadapa sugat ang nag silbing sakit na nadama Sinusundan ang liwanag na nag sasabing may pag asa pa Umiitim nako pero bat ang layo kopa  dumidilim na nawawalan na ako ng pag asa baket oras na para na umalis kana baket ngayon pa Baket sa oras na madilim staka  ka mawawala  Kay langgan kita baket sa oras na madilim ako dun kapa nawala Pano ko makikita yung daan kung wala ka diko kaya pag wala ka nahihirpan ako sa dilim ilawan moko para makita ka Gusto kitang kalimutan gumawa ako ng paraan para lubayan nag umbrella para maiwasan ang sinag mo pero nahihirapan ako diko pala kaya kalimutan ka Pero baket hanggang ngayon hinahanap hanap ko paren yung araw ko kung saan iikot ang mundo ko yung parang kulang yung mundo pag wala yun araw ko Kaya siguro hinahanap ko pa yung taong nag papaliwang sa madilim kong mundo yung nag papainit sa nan lalamig kong minuto segundo Naalala ko di pala hindi kita mundo kase nasa mundon kita ikaw yung nag papa ikot ng oras ko sa buong  buhay ko nag babalanse sa wordwide ko Sa mundo mo ako si buwan yung palihim **** na sulyapan magandang umaga ako nga pala si buwan yung simpleng mahinang ilaw na laging na diyan sa tabi tabi mo lang Magandang tanghale ako nga pala si buwan yung hindi kayang mag paliwanag ng  daigdig sa kalawakan pero pangako lagi kang sasamahan kahit sa kadiliman pangako magandang gabi ang madadatnan Ang pag ikot ng araw sa mundo ko ang pag ikot ko sa mundo mo ay habang buhay ng mananatile Magandang gabe ako yung buwan na pipiliting biygan ilaw ang madilim **** daan ako yung buwan nag bibigay panaginip maging masaya ka lng ako ang mamanatiling ilaw mo sa gabi para pag gising mo safe ka lng Tandaan mo ako yung buwan na bibigyan ilaw sa paligid mo buwan na laging bibigay buhay sa gabi mo bibigay ningning sa mga mata tandaan mo buwan ako dimo nako maales sa mundo mo
Continue reading...
21
Lumaki akong namulat na may pagkakaisa, Pagkakaisang hindi dapat ipinagsasawalang bahala. Kahit mailap man noong pagbubuklurin ang kapwa, Nananaig pa rin ito kasama ang pagkakawang-gawa. Isang simpleng salita, malalim naman ang kahulugan. Maihahalintulad sa bigkis ng laksa ng magigiting na sandatahan. Sama-samang lumalaban para sa kapakanan ng bayan, Upang maisulong ang kabutihan, hatid ay kapayapaan. Ngunit bakit ngayon, pagkakaisa ay kay ilap? Parang ilaw sa kabaret, bihira **** mahapuhap. Takot na ang iba, kinalimutan pang mahagilap, Dahil nakaharang ang mga buwaya, tinakpan ang pangarap. Huwag nating hayaang ito ay tuluyang maglaho. Alisin ang pangamba, buhayin ang karapatang pantao. Magkaisa sa isang diwa ng maka-masang pagbabago, Nang mailigtas pati ang mga inosenteng bilanggo.
0
Feb 18, 2016
Feb 18, 2016 at 8:56 AM UTC
eugene
Pagkakaisa
Lumaki akong namulat na may pagkakaisa, Pagkakaisang hindi dapat ipinagsasawalang bahala. Kahit mailap man noong pagbubuklurin ang kapwa, Nananaig pa rin ito kasama ang pagkakawang-gawa. Isang simpleng salita, malalim naman ang kahulugan. Maihahalintulad sa bigkis ng laksa ng magigiting na sandatahan. Sama-samang lumalaban para sa kapakanan ng bayan, Upang maisulong ang kabutihan, hatid ay kapayapaan. Ngunit bakit ngayon, pagkakaisa ay kay ilap? Parang ilaw sa kabaret, bihira **** mahapuhap. Takot na ang iba, kinalimutan pang mahagilap, Dahil nakaharang ang mga buwaya, tinakpan ang pangarap. Huwag nating hayaang ito ay tuluyang maglaho. Alisin ang pangamba, buhayin ang karapatang pantao. Magkaisa sa isang diwa ng maka-masang pagbabago, Nang mailigtas pati ang mga inosenteng bilanggo.
Continue reading...
16
"bakit si Limahong at hindi si Komrad Mao? sapagkat ang paglisan sa sariling ina upang sumuso sa bukal na buhay ng ibang dibdib ay isang pailalim na pamimirata. at sa daigdig, ang mga limahong ay matatagpuan sa lahat ng lahi at sa lahat ng kulay. kapag pinag-usapan si Limahong, bawat kinapal na nakatapak sa lupang hindi niya kakulay ay dapat paghinalaan"  - Edgardo M. Reyes, SA MGA KUKO NG LIWANAG bakit ang piratang tsino na si Limahong at hindi ang rebolusyunaryong si Komrad Mao ang napadpad dito sa ating dalampasigan? bakit ang mga piratang tulad ni Limahong ang dumami at lumaganap sa bansang Pilipinas? oo, laganap ang mga pirata sa ating bayan, pinirata nila ang ating kabuhayan. matagal na nilang hawak ang ating ekonomiya. kahit saan mo ibaling ang iyong paningin ang mukha ng mga kapitalistang tsino ang lagi **** makikita. lahat sila kamukha ni Limahong. sila ang mga bagong pirata. kung si Komrad Mao sana ang dito ay sumalta, malamang mga Sosyalista tayo ngayon. hindi sana tayo inaalipin ng mga ganid na Kapitalista. siguro sinlakas na rin tayo ngayon ng tsina. malamang walang tiwaling pulitiko na nagnanakaw sa kaban ng bayan. walang mga gunggong na pinagsasamantalahan ang taong bayan. walang mayaman na mang-aapi sa masang naghihirap. walang kolonyal na kaisipan na iiral, hindi sana tayo lumuluhod sa mga dayuhan. walang magtatatwa ng sariling wika at manghahamak ng sariling kultura. wala sanang maka-dayuhan na paghanga. wala sanang taksil sa sariling lipi. sapagkat lahat ng mga duming ito ay lilinisin at gagawing dalisay ng Cultural Revolution. bakit si Limahong at hindi si Komrad Mao? bakit si Henry Sy, Lucio Tan, John Gokongwei, Andrew Tan ang mga panginoon at naghahari sa bansang ito? bakit tayo inaalipin ng mga dayuhang ito? putang ina, inaalipin at inaapi tayo dito sa loob ng sarili nating bayan. bakit sila ang nagpapatakbo sa buhay at bansa natin? bakit si Limahong at hindi si Komrad Mao? bakit ang diwang pirata at hindi ang binhi ng kalayaan ang lumaganap dito sa atin? bakit kapitalismo at hindi sosyalismo ang namayani? bakit tayo mga alipin at hindi malaya? bakit si Limahong at hindi si Komrad Mao? nakakalungkot isipin na natulad tayo sa South Africa kung saan inalipin ng mga puting dayuhan ang mga katutubong itim. ang Pilipinas ba ang katumbas ng Gaza Strip dito sa South East Asia? bakit si Limahong at hindi si Komrad Mao? bakit tayo pumapayag na ginaganito tayo? wala silang karapatan na babuyin tayo at hindi sila ang dapat na nakikinabang sa yaman natin.
0
Nov 26, 2017
Nov 26, 2017 at 11:00 PM UTC
makabagongmakata69
"BAKIT SI LIMAHONG AT HINDI SI KOMRAD MAO?"
"bakit si Limahong at hindi si Komrad Mao? sapagkat ang paglisan sa sariling ina upang sumuso sa bukal na buhay ng ibang dibdib ay isang pailalim na pamimirata. at sa daigdig, ang mga limahong ay matatagpuan sa lahat ng lahi at sa lahat ng kulay. kapag pinag-usapan si Limahong, bawat kinapal na nakatapak sa lupang hindi niya kakulay ay dapat paghinalaan"  - Edgardo M. Reyes, SA MGA KUKO NG LIWANAG bakit ang piratang tsino na si Limahong at hindi ang rebolusyunaryong si Komrad Mao ang napadpad dito sa ating dalampasigan? bakit ang mga piratang tulad ni Limahong ang dumami at lumaganap sa bansang Pilipinas? oo, laganap ang mga pirata sa ating bayan, pinirata nila ang ating kabuhayan. matagal na nilang hawak ang ating ekonomiya. kahit saan mo ibaling ang iyong paningin ang mukha ng mga kapitalistang tsino ang lagi **** makikita. lahat sila kamukha ni Limahong. sila ang mga bagong pirata. kung si Komrad Mao sana ang dito ay sumalta, malamang mga Sosyalista tayo ngayon. hindi sana tayo inaalipin ng mga ganid na Kapitalista. siguro sinlakas na rin tayo ngayon ng tsina. malamang walang tiwaling pulitiko na nagnanakaw sa kaban ng bayan. walang mga gunggong na pinagsasamantalahan ang taong bayan. walang mayaman na mang-aapi sa masang naghihirap. walang kolonyal na kaisipan na iiral, hindi sana tayo lumuluhod sa mga dayuhan. walang magtatatwa ng sariling wika at manghahamak ng sariling kultura. wala sanang maka-dayuhan na paghanga. wala sanang taksil sa sariling lipi. sapagkat lahat ng mga duming ito ay lilinisin at gagawing dalisay ng Cultural Revolution. bakit si Limahong at hindi si Komrad Mao? bakit si Henry Sy, Lucio Tan, John Gokongwei, Andrew Tan ang mga panginoon at naghahari sa bansang ito? bakit tayo inaalipin ng mga dayuhang ito? putang ina, inaalipin at inaapi tayo dito sa loob ng sarili nating bayan. bakit sila ang nagpapatakbo sa buhay at bansa natin? bakit si Limahong at hindi si Komrad Mao? bakit ang diwang pirata at hindi ang binhi ng kalayaan ang lumaganap dito sa atin? bakit kapitalismo at hindi sosyalismo ang namayani? bakit tayo mga alipin at hindi malaya? bakit si Limahong at hindi si Komrad Mao? nakakalungkot isipin na natulad tayo sa South Africa kung saan inalipin ng mga puting dayuhan ang mga katutubong itim. ang Pilipinas ba ang katumbas ng Gaza Strip dito sa South East Asia? bakit si Limahong at hindi si Komrad Mao? bakit tayo pumapayag na ginaganito tayo? wala silang karapatan na babuyin tayo at hindi sila ang dapat na nakikinabang sa yaman natin.
Continue reading...
8
Marami ang natutuwa, Ang iba nama'y naluluha. Mayroon namang naiinis pa, At nagbibitaw ng maaanghang na salita. Masisisi mo ba sila? Amoy na amoy ang bulok na sistema. Yaman ng bayan, saan napunta? Aling daan ba ang susundin nila? Nasaan ang pangakong maka-masa? Gagalawin pa ang pera ng iba. Pangulong hindi makasarili, Ilaw ng bansang hindi mapupundi, Layuning hindi naisasantabi, Iniintindi bawat hinaing ng nakararami. Presidenteng may katuturan ang sinasabi, Ipinagtatanggol ang mga naapi, Nagsusumikap na bansa'y maging mabuti, Obligasyon sa mamamayan ang laging pinipili.
0
Aug 12, 2016
Aug 12, 2016 at 6:35 PM UTC
eugene
Mamamayang Pilipino (Tulang Akrostiko)
Marami ang natutuwa, Ang iba nama'y naluluha. Mayroon namang naiinis pa, At nagbibitaw ng maaanghang na salita. Masisisi mo ba sila? Amoy na amoy ang bulok na sistema. Yaman ng bayan, saan napunta? Aling daan ba ang susundin nila? Nasaan ang pangakong maka-masa? Gagalawin pa ang pera ng iba. Pangulong hindi makasarili, Ilaw ng bansang hindi mapupundi, Layuning hindi naisasantabi, Iniintindi bawat hinaing ng nakararami. Presidenteng may katuturan ang sinasabi, Ipinagtatanggol ang mga naapi, Nagsusumikap na bansa'y maging mabuti, Obligasyon sa mamamayan ang laging pinipili.
Continue reading...
18
Sons of the soil. Daughters of the soil. Wake up and rejoice, for its the day of your heritage. Celebrate your culture, for it is your privilege. You are Africa, Africa is you. A nation so diverse and true. A real rainbow nation. Deeply rooted in our tradition. Nna ke mo Tswana, ebile ke motlotlo ka bo Tswana bame. Nna ke mo Pedi, ebile ka ikgantsha ka go nna mo Pedi. Mna ndi ngum Xhosa, ubona nje, ndiyazi dla ngo buXhosa bam. Mina ngi ngum Zulu qobo, futhi ngiyazi qhenya. On this day, remember who you are. On this day, commemorate who you are. Take pride in your true identity. Let there be peace and serenity. In South Africa our land. Together may we all stand. Le ga ole moTswana wa Afrika. Noba ungu m'Xhosa wase Afrika. Le ha ole mo Sotho wa Afrika Borwa. Are rataneng. Masi thandaneni. On this day, speak your mother tounge. On this day, sing your clan song. A moTswana eme a kgibe. UmXhosa maka phakame axhentse. UmZulu maka sukume agide. A moPedi a emelle bine. Sons of the soil. Daughters of the soil. Wake up and rejoice, for its the day of your heritage. Celebrate your culture, for it is your privilege.
0
Sep 24, 2019
Sep 24, 2019 at 5:57 AM UTC
nikki-tshawe
Happy Heritage Day South Africa
Sons of the soil. Daughters of the soil. Wake up and rejoice, for its the day of your heritage. Celebrate your culture, for it is your privilege. You are Africa, Africa is you. A nation so diverse and true. A real rainbow nation. Deeply rooted in our tradition. Nna ke mo Tswana, ebile ke motlotlo ka bo Tswana bame. Nna ke mo Pedi, ebile ka ikgantsha ka go nna mo Pedi. Mna ndi ngum Xhosa, ubona nje, ndiyazi dla ngo buXhosa bam. Mina ngi ngum Zulu qobo, futhi ngiyazi qhenya. On this day, remember who you are. On this day, commemorate who you are. Take pride in your true identity. Let there be peace and serenity. In South Africa our land. Together may we all stand. Le ga ole moTswana wa Afrika. Noba ungu m'Xhosa wase Afrika. Le ha ole mo Sotho wa Afrika Borwa. Are rataneng. Masi thandaneni. On this day, speak your mother tounge. On this day, sing your clan song. A moTswana eme a kgibe. UmXhosa maka phakame axhentse. UmZulu maka sukume agide. A moPedi a emelle bine. Sons of the soil. Daughters of the soil. Wake up and rejoice, for its the day of your heritage. Celebrate your culture, for it is your privilege.
Continue reading...
32
#070616 #12:27PM #ElNido MAKATA ang lenggwahe ng pusong umiibig, MAKATA ang katauhang ikinubli ang malasakit, MAKATA ang kasarinlang may dalisay na panalangin. Patungo sa may lalang na may misteryong grasya, Kanyang isasakatuparan ang mistulang imposibleng eskima -- MAKA-DIYOS ang MAKATA. Para sa pahalang na pakikitungo Sa madlang baluti'y maskarang may bahid na kayumanggi -- MAKATAO, siyang daing ng MAKATA. Sa Perlas ng Silanganang winawagayway ang bandila, At sa udyok ng romantikong lupaing sinilangan -- MAKABAYAN ang pagpili ng MAKATA. Heto ako't kumakatok sayong pintuang walang susi, Pagkat kandado mo'y makasarili sa'king galak na pagbati. Ikaw ang simbolo ng kabuuan ng pag-ibig na hinaharana, Habang ako ang pariwarang napuno ng "baka sakali," o Sinta -- MAKA-TAYO ang MAKATAng may puso.
0
Jul 8, 2016
Jul 8, 2016 at 6:56 AM UTC
psalmiseta
Maka-TAYO ang MAKATA
#070616 #12:27PM #ElNido MAKATA ang lenggwahe ng pusong umiibig, MAKATA ang katauhang ikinubli ang malasakit, MAKATA ang kasarinlang may dalisay na panalangin. Patungo sa may lalang na may misteryong grasya, Kanyang isasakatuparan ang mistulang imposibleng eskima -- MAKA-DIYOS ang MAKATA. Para sa pahalang na pakikitungo Sa madlang baluti'y maskarang may bahid na kayumanggi -- MAKATAO, siyang daing ng MAKATA. Sa Perlas ng Silanganang winawagayway ang bandila, At sa udyok ng romantikong lupaing sinilangan -- MAKABAYAN ang pagpili ng MAKATA. Heto ako't kumakatok sayong pintuang walang susi, Pagkat kandado mo'y makasarili sa'king galak na pagbati. Ikaw ang simbolo ng kabuuan ng pag-ibig na hinaharana, Habang ako ang pariwarang napuno ng "baka sakali," o Sinta -- MAKA-TAYO ang MAKATAng may puso.
Continue reading...
18
Wala ni nako gisuwat para mubalik ka Para makahibaw ka nga sakit gihapon Ug basin makahunahuna kan'g sa imung kaluoy Mubalik ka nako. Nagsuwat ko kay mao ni ako. Magsuwat sa kung unsa'y Ganahan, Kinahanglan nakong ipagawas Isuwat ug nagdahum ug naglaum Nga sa paghuman ani Mahuman nasad tanang kasakit Kay sa pagkakarun sakit gihapon Sakit kaayu Sakit nga dili matangtang Abi kog ako'y mupilit sama sa bubble gum Sa imung sapatos. Apan kasakit. Kasakit ang nipilit pagkahuman Sa atung paglakaw, Sa pila ka buwan nga Kauban ta. Kasabut ko Wala'y kita, Dili kita, Dili pwede, Dili na, Dili man gyud. Pero salamat Sa paghatag ug higayon Sa pagpahibaw sa pagpabati Sa kita, sa kita ug sa mga plano Sa mga adlaw nga puno sa kalipay Sa mga kanta, Sa mga sulat, Sa paglaum nga pag-abut sa ugma Naa pa, Kita. Sa pagbati nga wa'y sama Ug bisan pa'g nahuman na tanan Naa pa gihapon ko Nagpabilin nga nituo Sa kita, sa kung unsa ta Sa usa'g usa. Wala ni nako gisuwat sa pagbasul Sa kalagot, aligutgot Bisag akong kasingkasing karun nadugmok Abi ko'g ang kasakit ang pinakasakit Apan kalipay. Kung mangutana ka asa ang pinakasakit Sa tanan, sa katung kita pa Katung nitawag ka ug wala ta'y laing gibuhat Kundi magpulipuli ug sugid sa atung gugma Sa usa'g usa. Sakit. Sakit kaayu. Sakit nga wala'y sama. Wala ko kahibaw asa taman Hangtud kanus-a ko magpuyo aning kasakit Pero wala ko nagbasul Ug kung mangutana ka kung Pabalikon ko atung mga higayona Kung musugot ba ko'ng sa maka-usa pa, Mubalik ko sa adlaw nga naka-ila tika Ug wala ko'y usbon Padayung tikan'g tan-awn, maghulat Padayun kon'g magpaabut nga imu kong lingi-un Ug sa maka-usa pa, Isugid sa imu tanan'g akong nasugid na.
0
Oct 4, 2016
Oct 4, 2016 at 9:42 PM UTC
chrisseritarose
Kasakit sa Kalipay
Wala ni nako gisuwat para mubalik ka Para makahibaw ka nga sakit gihapon Ug basin makahunahuna kan'g sa imung kaluoy Mubalik ka nako. Nagsuwat ko kay mao ni ako. Magsuwat sa kung unsa'y Ganahan, Kinahanglan nakong ipagawas Isuwat ug nagdahum ug naglaum Nga sa paghuman ani Mahuman nasad tanang kasakit Kay sa pagkakarun sakit gihapon Sakit kaayu Sakit nga dili matangtang Abi kog ako'y mupilit sama sa bubble gum Sa imung sapatos. Apan kasakit. Kasakit ang nipilit pagkahuman Sa atung paglakaw, Sa pila ka buwan nga Kauban ta. Kasabut ko Wala'y kita, Dili kita, Dili pwede, Dili na, Dili man gyud. Pero salamat Sa paghatag ug higayon Sa pagpahibaw sa pagpabati Sa kita, sa kita ug sa mga plano Sa mga adlaw nga puno sa kalipay Sa mga kanta, Sa mga sulat, Sa paglaum nga pag-abut sa ugma Naa pa, Kita. Sa pagbati nga wa'y sama Ug bisan pa'g nahuman na tanan Naa pa gihapon ko Nagpabilin nga nituo Sa kita, sa kung unsa ta Sa usa'g usa. Wala ni nako gisuwat sa pagbasul Sa kalagot, aligutgot Bisag akong kasingkasing karun nadugmok Abi ko'g ang kasakit ang pinakasakit Apan kalipay. Kung mangutana ka asa ang pinakasakit Sa tanan, sa katung kita pa Katung nitawag ka ug wala ta'y laing gibuhat Kundi magpulipuli ug sugid sa atung gugma Sa usa'g usa. Sakit. Sakit kaayu. Sakit nga wala'y sama. Wala ko kahibaw asa taman Hangtud kanus-a ko magpuyo aning kasakit Pero wala ko nagbasul Ug kung mangutana ka kung Pabalikon ko atung mga higayona Kung musugot ba ko'ng sa maka-usa pa, Mubalik ko sa adlaw nga naka-ila tika Ug wala ko'y usbon Padayung tikan'g tan-awn, maghulat Padayun kon'g magpaabut nga imu kong lingi-un Ug sa maka-usa pa, Isugid sa imu tanan'g akong nasugid na.
Continue reading...
68
"Hindi ako, Pero ikaw" Hindi ako yung taong gusto mo, Hindi ako yung taong hinahanap mo, Hindi ako yung magpapahinto sa iyong mundo, Hindi ako yung tipo na iyong makaka "SLOMO" Pero ikaw ang aking gusto, Ikaw ang saakin ay kukumpleto, Ikaw ang sa mundo ko ay nagpapahinto, Na tila ba'y ikaw ang nagkokontrol nito. Hindi ako yung taong agad **** mapapansin, Hindi ako yung taong kapag may problema ka, iyong kakausapin, Ni hindi nga ako yung taong natipuhan mo, Dahil hindi nga siguro ako ang taong gusto mo makatuluyan. Pero ikaw agad ang una kong napapasin, Tila ba ikaw lang yung taong nakapaligid saakin, Dalawang mata'y sayo lang naka tingin, Na para bang ako'y nahulog sa bangin. Hindi ako yung taong agad sayo'y magpapangiti, Hindi ako yung taong sa puso mo ay kikiliti, Dahil hindi ako yung taong aariin mo, Mas lalong hindi ako yung taong iyong sasabihan ng "ika'y mahal ko". Pero ikaw ang saakin ay nagpapangiti, Ikaw yung taong hindi lang sa puso ko, Kundi sa buong sistema ko ay kumikiliti, Ikaw yung taong gusto kong ariin, Kahit na alam ko na mas posible pang masungkit ang mga bituin. Hindi ako yung taong gusto **** alayan, Hindi ako yung taong gusto **** mahagkan, Hindi ako yung magiging inspirasyon mo sa buhay, Dahil kahit kailan, hindi ako yung taong mag-aalis ng iyong pagkalumbay. Pero ikaw ang gusto kong sa lahat ay alayan, Sa katunayan nga, itong tula ay sa'yo nakalaan, Ikaw yung taong nagbibigay sa akin ng inspirasyon, Kaya nga nagawa ko agad ang tulang ito na hindi inabot ng taon. Hindi ako yung taong minsan sasagi sa isip mo. Pero ikaw ang halos laman hindi lang ng isip, Pati narin ng puso ko. Hindi ako yung gusto **** sa habang buhay ay makasama. Pero ikaw ang gusto kong maka piling, Hanggang sa aking pag tanda.
0
Sep 16, 2016
Sep 16, 2016 at 11:18 AM UTC
josephfloreta
Hindi Ako, Pero Ikaw!!..
"Hindi ako, Pero ikaw" Hindi ako yung taong gusto mo, Hindi ako yung taong hinahanap mo, Hindi ako yung magpapahinto sa iyong mundo, Hindi ako yung tipo na iyong makaka "SLOMO" Pero ikaw ang aking gusto, Ikaw ang saakin ay kukumpleto, Ikaw ang sa mundo ko ay nagpapahinto, Na tila ba'y ikaw ang nagkokontrol nito. Hindi ako yung taong agad **** mapapansin, Hindi ako yung taong kapag may problema ka, iyong kakausapin, Ni hindi nga ako yung taong natipuhan mo, Dahil hindi nga siguro ako ang taong gusto mo makatuluyan. Pero ikaw agad ang una kong napapasin, Tila ba ikaw lang yung taong nakapaligid saakin, Dalawang mata'y sayo lang naka tingin, Na para bang ako'y nahulog sa bangin. Hindi ako yung taong agad sayo'y magpapangiti, Hindi ako yung taong sa puso mo ay kikiliti, Dahil hindi ako yung taong aariin mo, Mas lalong hindi ako yung taong iyong sasabihan ng "ika'y mahal ko". Pero ikaw ang saakin ay nagpapangiti, Ikaw yung taong hindi lang sa puso ko, Kundi sa buong sistema ko ay kumikiliti, Ikaw yung taong gusto kong ariin, Kahit na alam ko na mas posible pang masungkit ang mga bituin. Hindi ako yung taong gusto **** alayan, Hindi ako yung taong gusto **** mahagkan, Hindi ako yung magiging inspirasyon mo sa buhay, Dahil kahit kailan, hindi ako yung taong mag-aalis ng iyong pagkalumbay. Pero ikaw ang gusto kong sa lahat ay alayan, Sa katunayan nga, itong tula ay sa'yo nakalaan, Ikaw yung taong nagbibigay sa akin ng inspirasyon, Kaya nga nagawa ko agad ang tulang ito na hindi inabot ng taon. Hindi ako yung taong minsan sasagi sa isip mo. Pero ikaw ang halos laman hindi lang ng isip, Pati narin ng puso ko. Hindi ako yung gusto **** sa habang buhay ay makasama. Pero ikaw ang gusto kong maka piling, Hanggang sa aking pag tanda.
Continue reading...
41
Wala ko gihandom nga ikaw makit-an ning mga mata Ug sa dihang karon pa na ko nahibaw-an nga ikaw diay Ang bugtong kalibutan ning mga tiil ko nga gabaklay sa panganod na way hulagway. Apan ikaw lisod tawon abton niining mga kamota Ug sa dihang asa man ko karon nga mulugar, Kay gikinahanglan pa ang tanan ko nga isugal? Ug sa dihang gugma nga dili unta sama sa giatay; Kung ikaw maako ug ako maimo, dili ka gayud magmahay: Ikaw ang bituon sa ngitngit kong baybayon Ikaw ang katam-is Kalipay na way sama, Kay ikaw pud usa ka dyamante nga tunhay nga handumanan. Ikaw ra ang naa niining akong utok ug dughan, Ug bisan pa'g uklabon mo wala nay lain, wala nay uban Kay ikaw usa ka babaye nga lisod gayud pangitaon ug ilisdan; Ikaw ba nasayod? sa likod ning pahiyum Ikaw lang Akong higugmaon Unta ikaw maka dumdum
0
Nov 15, 2017
Nov 15, 2017 at 6:25 AM UTC
yousignify
Bisan Lisud Maghigugma
Wala ko gihandom nga ikaw makit-an ning mga mata Ug sa dihang karon pa na ko nahibaw-an nga ikaw diay Ang bugtong kalibutan ning mga tiil ko nga gabaklay sa panganod na way hulagway. Apan ikaw lisod tawon abton niining mga kamota Ug sa dihang asa man ko karon nga mulugar, Kay gikinahanglan pa ang tanan ko nga isugal? Ug sa dihang gugma nga dili unta sama sa giatay; Kung ikaw maako ug ako maimo, dili ka gayud magmahay: Ikaw ang bituon sa ngitngit kong baybayon Ikaw ang katam-is Kalipay na way sama, Kay ikaw pud usa ka dyamante nga tunhay nga handumanan. Ikaw ra ang naa niining akong utok ug dughan, Ug bisan pa'g uklabon mo wala nay lain, wala nay uban Kay ikaw usa ka babaye nga lisod gayud pangitaon ug ilisdan; Ikaw ba nasayod? sa likod ning pahiyum Ikaw lang Akong higugmaon Unta ikaw maka dumdum
Continue reading...
31
Kung isa-isahin ang nakaraan simula no'ng ika'y aking niligawan hanggang sa dumating ang kasalan, maikukwento ko ng walang alinlangan kung paano tayo nagsimula at nag ibigan. hindi sa lahat ng panahon ang mga bagay ay naaayon sa kung paano natin gusto at 'di lahat ay agad na natatamo. Unang kita palang, napaibig na ako Lalo na sa mga sumunod na pagtatagpo walang duda pana ni kupido ’y tinamaan ako sa isang tulad mo puso ko'y nahulog ng di napagtanto, sa pakiwari ko’y  pakana nga ito ni kupido. sa isang tulad mo puso ko'y nahulog ng di napagtanto, sa pakiwari ko’y  pakana nga ito ni kupido. Sa iyong mga mata Nasisilip ko ang langit pagkat ikaw ang anghel na sa aki’y pinakamalapit Palapit ng palapit, ang titig,   Sa mapulang labi mo’y nakakatuksong humalik at ayaw ng mapapikit, Akoy nag aasam at humihiling sa panginoon at biglang kanyang  dininig Hindi inaasahan ang iyong pagdating. Pagod kong puso’y iyong ginising. Buhay ko'y binigyan ng ningning, Ikaw lang ang gustong makapiling Sa iyong mga mata Nasisilip ko ang langit pagkat ikaw ang anghel na sa aki’y pinakamalapit Palapit ng palapit, ang titig,   Sa mapulang labi mo’y nakakatuksong humalik at ayaw ng mapapikit, Akoy nag aasam at humihiling sa panginoon at biglang kanyang  dininig Hindi inaasahan ang iyong pagdating. Pagod kong puso’y iyong ginising. Buhay ko'y binigyan ng ningning, Ikaw lang ang gustong makapiling. dumating ka sa mundo ko’t iyong niyanig pinukaw ng iyong tinig “Happiness Happiness Happiness” Ang tinig na aking narinig at napatulala at napatitig Biglang nag usisa sa sarili nagtanong, Paano ko ba mapapaliwanag ang  hiwaga nitong pagmamahal na kung bakit sa puso ko’y kumapit ng kusa Minsay ako’y nagtataka’t di maka paniwala linalaro sa panaginip ang dakilang pagsuyong inayunan ng tadhana’y nag ka sundo tuluyang hinamon ang matapang na puso Hindi ka na malulumbay, kapag nasisilayan ko ang iyong labi, may taglay na ngiti Pagod koy napawi, limot ko na ang ligalig na iyong pinag iigi kaya wag mag madali pagkat atin ang sandali At ng sayo’y napalapit ayaw ng lumayo andito na ang iyong Sandalang Balikat Na hindi madadaan sa gulat Hawak hawak ang maliliit at malambot **** mga kamay Habang may ibinubulong ang boses ****  malumanay Umalis ng walang plano, walang dala kundi ang puso. pero saan nga ba patungo? Bawat hakbang ng paa, bawat hininga, ninanamnam para sa ikasisiya pero saan nga ba patungo? Ramdam ang pagod kinailangan ng tumukod ngunit hindi susuko. pero saan ba talaga patungo? Marami ng nadaanan at natambayan Pero di naman kaianaman Hangang sa dumating na sa dulo na ang puso’t pag ibig ko’y nasa iyo Dahil di ako sanay na ikaw ay mawalay Andito na ako Sa unang pag kakataon Sa araw ng mga puso   Sa Ika labing apat na araw ng pebrero sa kalendaryo Bungkos ng  rosas ay para sa iyo Sa masayang araw at hanging maaya, ang sinugong puso’y sumasaiyo at ito’y magsasabing Sa tuwa at dusa, Hirap at ginhawa Sarap at ligaya Ang “Balentayns” Ko’y ikaw Walang iba! ! ! ! ! Subukan naman
0
Aug 20, 2019
Aug 20, 2019 at 6:41 AM UTC
nexus-1
Tula Para sa unang Ika Labing Apat ng Pebrero
Kung isa-isahin ang nakaraan simula no'ng ika'y aking niligawan hanggang sa dumating ang kasalan, maikukwento ko ng walang alinlangan kung paano tayo nagsimula at nag ibigan. hindi sa lahat ng panahon ang mga bagay ay naaayon sa kung paano natin gusto at 'di lahat ay agad na natatamo. Unang kita palang, napaibig na ako Lalo na sa mga sumunod na pagtatagpo walang duda pana ni kupido ’y tinamaan ako sa isang tulad mo puso ko'y nahulog ng di napagtanto, sa pakiwari ko’y  pakana nga ito ni kupido. sa isang tulad mo puso ko'y nahulog ng di napagtanto, sa pakiwari ko’y  pakana nga ito ni kupido. Sa iyong mga mata Nasisilip ko ang langit pagkat ikaw ang anghel na sa aki’y pinakamalapit Palapit ng palapit, ang titig,   Sa mapulang labi mo’y nakakatuksong humalik at ayaw ng mapapikit, Akoy nag aasam at humihiling sa panginoon at biglang kanyang  dininig Hindi inaasahan ang iyong pagdating. Pagod kong puso’y iyong ginising. Buhay ko'y binigyan ng ningning, Ikaw lang ang gustong makapiling Sa iyong mga mata Nasisilip ko ang langit pagkat ikaw ang anghel na sa aki’y pinakamalapit Palapit ng palapit, ang titig,   Sa mapulang labi mo’y nakakatuksong humalik at ayaw ng mapapikit, Akoy nag aasam at humihiling sa panginoon at biglang kanyang  dininig Hindi inaasahan ang iyong pagdating. Pagod kong puso’y iyong ginising. Buhay ko'y binigyan ng ningning, Ikaw lang ang gustong makapiling. dumating ka sa mundo ko’t iyong niyanig pinukaw ng iyong tinig “Happiness Happiness Happiness” Ang tinig na aking narinig at napatulala at napatitig Biglang nag usisa sa sarili nagtanong, Paano ko ba mapapaliwanag ang  hiwaga nitong pagmamahal na kung bakit sa puso ko’y kumapit ng kusa Minsay ako’y nagtataka’t di maka paniwala linalaro sa panaginip ang dakilang pagsuyong inayunan ng tadhana’y nag ka sundo tuluyang hinamon ang matapang na puso Hindi ka na malulumbay, kapag nasisilayan ko ang iyong labi, may taglay na ngiti Pagod koy napawi, limot ko na ang ligalig na iyong pinag iigi kaya wag mag madali pagkat atin ang sandali At ng sayo’y napalapit ayaw ng lumayo andito na ang iyong Sandalang Balikat Na hindi madadaan sa gulat Hawak hawak ang maliliit at malambot **** mga kamay Habang may ibinubulong ang boses ****  malumanay Umalis ng walang plano, walang dala kundi ang puso. pero saan nga ba patungo? Bawat hakbang ng paa, bawat hininga, ninanamnam para sa ikasisiya pero saan nga ba patungo? Ramdam ang pagod kinailangan ng tumukod ngunit hindi susuko. pero saan ba talaga patungo? Marami ng nadaanan at natambayan Pero di naman kaianaman Hangang sa dumating na sa dulo na ang puso’t pag ibig ko’y nasa iyo Dahil di ako sanay na ikaw ay mawalay Andito na ako Sa unang pag kakataon Sa araw ng mga puso   Sa Ika labing apat na araw ng pebrero sa kalendaryo Bungkos ng  rosas ay para sa iyo Sa masayang araw at hanging maaya, ang sinugong puso’y sumasaiyo at ito’y magsasabing Sa tuwa at dusa, Hirap at ginhawa Sarap at ligaya Ang “Balentayns” Ko’y ikaw Walang iba! ! ! ! ! Subukan naman
Continue reading...
107
Isang mensahe na ipinapahatid ni "Ariii Potter" sa kanyang alaga na si "Hedwig" the Snowy Owl. Sa naghihimultong pagmamahal ko sayo. Mahal.. oo, mahal nga ang tawag ko sayo Nagbunga kasi ang pagkagusto ko sayo, Nagbunga ng isang pagmaMahal Yung feeling na "gusto kita" Naging "mahal na kita" real quick Inakala ko talaga sa diagon alley ka lang gumagala Eh bat ka na sorted dito sa puso ko Bakit nga ba.. Patawad sa mga katagang sinabi ko, ay mali. hindi ko lang pala sinabi. Ipinagsigawan ko pa. Ang corny no? Pero... Pagbigyan mo sana ako na ihatid ang mga salitang gustong ipabatid ng puso ko Idadaan ko lang muna sa isang tula. -- Umpisa. Sa kung paano mo ako nginitian At tinanong kung "potterhead kaba?" Hindi ko alam kung ginamitan mo ako ng "petrificus totalus" Dahil sa tuwing tinatawag mo akong ng"Ariii" na fre-freeze ang aking hypothalamus Na halos masabog-sabog na tong pagmamahal na ihahantulad ko sa isang bulkan Hindi ko man lang namalayan na umabot ito ng isang buwan Pati na ang nakatagong pag-ibig dito sa aking damdamin Ay sadyang naging malalim Na kahit gumamit man ako ng salitang "alohomora" Para mabuksan ang pintuan ng puso **** nakasara Kahit maging seeker man ako sa quidditch At ikaw ang magiging "snitch" Hindi parin kita maka-catch Sapagkat ang tayong dalawa ay imposibleng maging match O makipaglaban man ako sa Wizard's Chess Para makamtan ang iyong sorcerer's heart Ay hindi parin sapat Alam mo kung bakit? Dahil hindi ako karapat-dapat At ang karapat-dapat Ay ang ika'y pakawalan Dahil alam ko naman sa kahuli-hulihan Ako parin ang masasaktan Kaya salamat, Salamat sa pansamantalang kilig Sa tuwing ika'y nakatitig.
0
Nov 7, 2016
Nov 7, 2016 at 10:34 AM UTC
nymriari
Potterhead
Isang mensahe na ipinapahatid ni "Ariii Potter" sa kanyang alaga na si "Hedwig" the Snowy Owl. Sa naghihimultong pagmamahal ko sayo. Mahal.. oo, mahal nga ang tawag ko sayo Nagbunga kasi ang pagkagusto ko sayo, Nagbunga ng isang pagmaMahal Yung feeling na "gusto kita" Naging "mahal na kita" real quick Inakala ko talaga sa diagon alley ka lang gumagala Eh bat ka na sorted dito sa puso ko Bakit nga ba.. Patawad sa mga katagang sinabi ko, ay mali. hindi ko lang pala sinabi. Ipinagsigawan ko pa. Ang corny no? Pero... Pagbigyan mo sana ako na ihatid ang mga salitang gustong ipabatid ng puso ko Idadaan ko lang muna sa isang tula. -- Umpisa. Sa kung paano mo ako nginitian At tinanong kung "potterhead kaba?" Hindi ko alam kung ginamitan mo ako ng "petrificus totalus" Dahil sa tuwing tinatawag mo akong ng"Ariii" na fre-freeze ang aking hypothalamus Na halos masabog-sabog na tong pagmamahal na ihahantulad ko sa isang bulkan Hindi ko man lang namalayan na umabot ito ng isang buwan Pati na ang nakatagong pag-ibig dito sa aking damdamin Ay sadyang naging malalim Na kahit gumamit man ako ng salitang "alohomora" Para mabuksan ang pintuan ng puso **** nakasara Kahit maging seeker man ako sa quidditch At ikaw ang magiging "snitch" Hindi parin kita maka-catch Sapagkat ang tayong dalawa ay imposibleng maging match O makipaglaban man ako sa Wizard's Chess Para makamtan ang iyong sorcerer's heart Ay hindi parin sapat Alam mo kung bakit? Dahil hindi ako karapat-dapat At ang karapat-dapat Ay ang ika'y pakawalan Dahil alam ko naman sa kahuli-hulihan Ako parin ang masasaktan Kaya salamat, Salamat sa pansamantalang kilig Sa tuwing ika'y nakatitig.
Continue reading...
43
Binagtas ang rumaragasang ilog Tubig sa leeg ay lampas Sa lusak pa rin sumayad ang talampakan kahit nagsitaasan na parang alon -makupad nang umahon Naaninag sa tumok ng kugon ang kweba Doon nagpasyang humimpil Di muna bumalik ng tahanan dahil ang sidhi ay di masupil, ang sakit ay di matigil Sa kapanlawan ay tumambad sa isip ang pamana ng itay na parati sa lukbutan- isang papel Nakasulat ang iba't ibang matalinhagang pangkukulam di maka-Diyos, maaaring di maka-totohanan Paano kung sisimulan sa katapusan Masaliwa ang lahat na nagdaan Kung makukuha ang pintuho ng paraluman na siyang puno't dulo ng napapariwarang pag-iibigan ay doon lamang magkaroon ng tiwasay Bago ang kulam Gustong isiwalat ang talambuhay para lalo watasan Sa bawat pahina'y mapa timbang-timbang kung sino ang ihuhukom sa hangganan
0
Jan 3, 2019
Jan 3, 2019 at 5:16 PM UTC
haringibon
Ang Buhay sa Takipsilim #41
Binagtas ang rumaragasang ilog Tubig sa leeg ay lampas Sa lusak pa rin sumayad ang talampakan kahit nagsitaasan na parang alon -makupad nang umahon Naaninag sa tumok ng kugon ang kweba Doon nagpasyang humimpil Di muna bumalik ng tahanan dahil ang sidhi ay di masupil, ang sakit ay di matigil Sa kapanlawan ay tumambad sa isip ang pamana ng itay na parati sa lukbutan- isang papel Nakasulat ang iba't ibang matalinhagang pangkukulam di maka-Diyos, maaaring di maka-totohanan Paano kung sisimulan sa katapusan Masaliwa ang lahat na nagdaan Kung makukuha ang pintuho ng paraluman na siyang puno't dulo ng napapariwarang pag-iibigan ay doon lamang magkaroon ng tiwasay Bago ang kulam Gustong isiwalat ang talambuhay para lalo watasan Sa bawat pahina'y mapa timbang-timbang kung sino ang ihuhukom sa hangganan
Continue reading...
24
~Entry #1 12.02.14 Akala ko madali lang ang lahat. Ang yabang ko pa.. sabi ko mai-inlove din saken to. pero mali pala.. ako yung na-inlove eh. Ang sakit pala, kasi ginawa ko na lahat ng kaya ko, lahat ng paraan para lang abutin siya, tulungan siya, kasi naiintindihan ko siya.. sobra. Pero ang sakit pala kapag ikaw lang yung lumalaban. ikaw lang yung naghahangad ng happy ending, kasi sa dulo walang ganun, walang happy ending.. kasi nde pa siya maka move on. ang masaklap pa nito .. matatanggap ko pa sana kung yung mga umaaligid na babae kasi madali naman sila paalisin, pero yung kalabanin mo yung bababeng minahal niya ng sobra bago ka dumating.. nde ko kaya. ang sakit pala. ang tanga ko kasi nde ko kayang magalit sa kanya, kasi hanggang ngayon naiintindihan ko pa din siya. lintik na one sided to oh. nde ko alam na ganito pala kasakit ang mag mahal ng isang taong nde sayo.. let me rephrase that. taong nde magiging sayo akala ko. yang word na yan, madaming namamatay diyan . isa na ako dun, naniwala ako sa sarili ko na magiging okay ang lahat sa amin. pero nde pala.. ibang iba sa reality, kainis kasi eh napaka hopeless romantic ko kaya ayan kahit imposible sumugal.. pero nakita ko na kasi na ganito mangyayari eh, nasa isip ko. "nde naman siguro ganon, kasi kahit papaano mahalaga na ako sa kanya, malay mo naman diba? mai-nlove" Assuming din kasi ako, kasalanan ko din.. sa simula pa lang naman kasalanan ko na. Sinubukan ko kasi gusto ko siya eh. gustong gusto. pero eto pa din ako, naghihintay, umaasa pa din ako kahit pinaliwanag niya na sa akin na nde pwede. nakakulong kasi siya sa regret at pain in the past. sabi niya gusto niya lang daw ako "protektahan" lintek na. Nasasaktan na ako eh. sobrang sakit. welcome to SMP menma.
0
Dec 2, 2014
Dec 2, 2014 at 7:02 AM UTC
menma
Menma's Song
~Entry #1 12.02.14 Akala ko madali lang ang lahat. Ang yabang ko pa.. sabi ko mai-inlove din saken to. pero mali pala.. ako yung na-inlove eh. Ang sakit pala, kasi ginawa ko na lahat ng kaya ko, lahat ng paraan para lang abutin siya, tulungan siya, kasi naiintindihan ko siya.. sobra. Pero ang sakit pala kapag ikaw lang yung lumalaban. ikaw lang yung naghahangad ng happy ending, kasi sa dulo walang ganun, walang happy ending.. kasi nde pa siya maka move on. ang masaklap pa nito .. matatanggap ko pa sana kung yung mga umaaligid na babae kasi madali naman sila paalisin, pero yung kalabanin mo yung bababeng minahal niya ng sobra bago ka dumating.. nde ko kaya. ang sakit pala. ang tanga ko kasi nde ko kayang magalit sa kanya, kasi hanggang ngayon naiintindihan ko pa din siya. lintik na one sided to oh. nde ko alam na ganito pala kasakit ang mag mahal ng isang taong nde sayo.. let me rephrase that. taong nde magiging sayo akala ko. yang word na yan, madaming namamatay diyan . isa na ako dun, naniwala ako sa sarili ko na magiging okay ang lahat sa amin. pero nde pala.. ibang iba sa reality, kainis kasi eh napaka hopeless romantic ko kaya ayan kahit imposible sumugal.. pero nakita ko na kasi na ganito mangyayari eh, nasa isip ko. "nde naman siguro ganon, kasi kahit papaano mahalaga na ako sa kanya, malay mo naman diba? mai-nlove" Assuming din kasi ako, kasalanan ko din.. sa simula pa lang naman kasalanan ko na. Sinubukan ko kasi gusto ko siya eh. gustong gusto. pero eto pa din ako, naghihintay, umaasa pa din ako kahit pinaliwanag niya na sa akin na nde pwede. nakakulong kasi siya sa regret at pain in the past. sabi niya gusto niya lang daw ako "protektahan" lintek na. Nasasaktan na ako eh. sobrang sakit. welcome to SMP menma.
Continue reading...
23
Bawat hakbang ko papalayo, parang pasan ko ang mundo, ang bigat ng aking mga paa, at hirap na hirap sa paghinga. Tsaka sumabay ang buhos ng ulan, na parang walang katapusan, sa mga luhang pilit binabalikan ang mga alaalang iniyakan. Pero kailangan ipagpatuloy at sumabay sa daloy ng panahon para maka ahon sa lumulubog na kahapon. At sa muling pagsikat ng araw, handa na ring bumitaw sa mga alaalang pinapasan na akala koy walang hanggan pero yun pala may katapusan.
0
Jul 22, 2018
Jul 22, 2018 at 9:52 AM UTC
jethro-nhero-cuizon
Lakad Matatag!
Bawat hakbang ko papalayo, parang pasan ko ang mundo, ang bigat ng aking mga paa, at hirap na hirap sa paghinga. Tsaka sumabay ang buhos ng ulan, na parang walang katapusan, sa mga luhang pilit binabalikan ang mga alaalang iniyakan. Pero kailangan ipagpatuloy at sumabay sa daloy ng panahon para maka ahon sa lumulubog na kahapon. At sa muling pagsikat ng araw, handa na ring bumitaw sa mga alaalang pinapasan na akala koy walang hanggan pero yun pala may katapusan.
Continue reading...
17
Ilang buwan pa lamang ang nakakaraan, Mula nang ika'y aking makilala't naging kaibigan, Pero pakiramdam ko'y matagal na kitang kilala sa aking isipan. Sa bawat mensaheng naipapadala ko, Sa bawat katagang naibabahagi ko, Ay ang mga ngiting sumisilay sa mga labi mo. Napapangiti mo ako. Napapasaya mo ako. Unti-unti ay nabighani mo na ang natutulog kong puso. Nais kitang makita pero hindi pa ngayon. Nais kitang mayakap pero sa tamang panahon. Nais kitang maka-usap pero sa totoong pagkakataon.
0
Aug 26, 2016
Aug 26, 2016 at 1:27 AM UTC
eugene
Nang Sumibol ang Pag-ibig
Ilang buwan pa lamang ang nakakaraan, Mula nang ika'y aking makilala't naging kaibigan, Pero pakiramdam ko'y matagal na kitang kilala sa aking isipan. Sa bawat mensaheng naipapadala ko, Sa bawat katagang naibabahagi ko, Ay ang mga ngiting sumisilay sa mga labi mo. Napapangiti mo ako. Napapasaya mo ako. Unti-unti ay nabighani mo na ang natutulog kong puso. Nais kitang makita pero hindi pa ngayon. Nais kitang mayakap pero sa tamang panahon. Nais kitang maka-usap pero sa totoong pagkakataon.
Continue reading...
12
waktu itu kita jalan keluar malam-malam awalnya sedikit hangat didalam ruangan yang temaram lalu kita melangkah keluar, dan dinginnya malam buat semuanya menjadi suram sepertinya angin kencang menjalar dengan kejam malam menjadi bisu, sambil berjalan pun kita berdua diam lalu kamu menunjuk-nunjuk bangunan dengan lampu-lampu dan dinding kayu sepertinya hangat disitu, kalau tidak salah kamu bilang begitu saya setuju dengan kamu saya selalu setuju dijalanan kecil kita melangkah kesitu buru-buru didalam sana udara dingin sudah tidak terasa lagi dengan hati yang riang saya pilih coklat panas dari menu yang kamu beri kata orang coklat bisa menghasilkan hormon endorfin bisa membuat hari yang sedang bermuram durja menjadi tersenyum kembali lalu saat itu coklat panas sudah ada didepan saya saya sentuh pinggiran gelasnya hangat saya minum perlahan-lahan sedikit demi sedikit, tanpa tergesa-gesa sengaja karena tidak terlalu besar ukurannya kalau cepat habis bagaimana? lama kelamaan habis, semuanya juga akan habis saya ingin gelas kosong bekas coklat panas ini tidak digubris tapi akhirnya pelayan itu datang dan mengambilnya sambil tersenyum manis kehangatan kembali terkikis dan menipis kita kembali berdiri dan keluar menelusuri malam yang dingin kembali bergelut dengan angin ingin saya bawa satu gelas coklat panas itu lagi tapi dia akan membeku seiring berjalannya waktu, mungkin tanpa suara, saya tahu kamu mendengar tanpa cahaya, saya tahu kamu melihat tanpa kata, saya tahu kamu mengerti maka, terimakasih untuk ‘coklat panas’ nya. mungkin bisa kita seduh kembali suatu saat nanti Jakarta, 27 Desember 2012 (puisi ini bukan tentang apa-apa. puisi ini tidak berarti apa-apa. puisi ini tidak ada yang mengerti selain saya dan satu orang lagi. puisi ini tentang sebuah Rahasia)
0
Feb 13, 2013
Feb 13, 2013 at 12:59 AM UTC
tazkya-febyani-jiniputri
coklat panas
waktu itu kita jalan keluar malam-malam awalnya sedikit hangat didalam ruangan yang temaram lalu kita melangkah keluar, dan dinginnya malam buat semuanya menjadi suram sepertinya angin kencang menjalar dengan kejam malam menjadi bisu, sambil berjalan pun kita berdua diam lalu kamu menunjuk-nunjuk bangunan dengan lampu-lampu dan dinding kayu sepertinya hangat disitu, kalau tidak salah kamu bilang begitu saya setuju dengan kamu saya selalu setuju dijalanan kecil kita melangkah kesitu buru-buru didalam sana udara dingin sudah tidak terasa lagi dengan hati yang riang saya pilih coklat panas dari menu yang kamu beri kata orang coklat bisa menghasilkan hormon endorfin bisa membuat hari yang sedang bermuram durja menjadi tersenyum kembali lalu saat itu coklat panas sudah ada didepan saya saya sentuh pinggiran gelasnya hangat saya minum perlahan-lahan sedikit demi sedikit, tanpa tergesa-gesa sengaja karena tidak terlalu besar ukurannya kalau cepat habis bagaimana? lama kelamaan habis, semuanya juga akan habis saya ingin gelas kosong bekas coklat panas ini tidak digubris tapi akhirnya pelayan itu datang dan mengambilnya sambil tersenyum manis kehangatan kembali terkikis dan menipis kita kembali berdiri dan keluar menelusuri malam yang dingin kembali bergelut dengan angin ingin saya bawa satu gelas coklat panas itu lagi tapi dia akan membeku seiring berjalannya waktu, mungkin tanpa suara, saya tahu kamu mendengar tanpa cahaya, saya tahu kamu melihat tanpa kata, saya tahu kamu mengerti maka, terimakasih untuk ‘coklat panas’ nya. mungkin bisa kita seduh kembali suatu saat nanti Jakarta, 27 Desember 2012 (puisi ini bukan tentang apa-apa. puisi ini tidak berarti apa-apa. puisi ini tidak ada yang mengerti selain saya dan satu orang lagi. puisi ini tentang sebuah Rahasia)
Continue reading...
37
*lagi, aku menulis untukmu. tidak pernah bosan jemari ini menari diatas kertas putih merangkai kata hanya untukmu, seseorang yang lebih berharga dari sebutir berlian termahal di duna ini. teruntuk seseorang yang namanya masih belum mampu aku tulis diatas kertas ini, selamat hari minggu. semoga minggu depan lebih baik dari minggu ini. tenang saja, aku sudah meminta kepada Tuhan untuk menukar seluruh kesedihanmu selama seminggu ke depan dengan kebahagiaanku. ah, tenang saja. aku bisa menahan rasa sedih sebanyak apapun itu. apa kabar? bagaimana senjamu kemarin? apakah mengesankan? ah, sangat disayangkan. bagiku, setiap senja datang mengunjungi mengintip dari sela-sela jendela kamar, sinarnya selalu mengingatkanku kepadamu. aneh, bukan? hah, mengapa setiap hal yang aku lihat selalu mengingatkanku padamu? mau sampai kapan kamu tetap bersarang dibenakku? tapi aku berjanji, setelah kamu selesai membaca surat usang ini, aku sudah melupakanmu dan seluruh kenangan indah tentangmu. tujuanku kali ini adalah untuk mengucapkan terima kasih. terima kasih telah mengajariku bagaimana rasanya dijaga dan diperhatikan. bagaimana rasanya jatuh hati. bagaimana rasanya ditinggalkan begitu saja. bagaimana rasanya mengukir rindu diatas batu. aku ingin berterima kasih kepadamu. dan aku berterimakasih kepadamu. karenamu, aku dapat paham bagaimana rasanya mencintai seseorang tanpa timbal balik. aku hendak pergi. maka itu, aku menulis surat ini sebagai tanda perpisahan denganmu. aku akan pergi meninggalkanmu di belakang. aku akan melepasmu pergi, membiarkanmu mencari kebahaigaanmu sendiri. karena aku akan berkelana mencari kebahagiaanku. aku akan mengikuti kemana angin akan membawaku. aku ingin bebas leluasa mencari penggantimu. tidak mungkin selamanya aku akan hidup di dalam bejanamu. sudah cukup banyak air mata yang tertahan karena diam mengagumi dari jauh. hal itu sudah cukup membuat hati tersayat sangat dalam. bahkan dengan kecupan macam apapun tidak akan memperbaikinya. satu hal yang aku minta darimu. berbahagialah dengan siapapun itu perempuan pilihanmu. hargai dia dan perlakukan dia seperti dia adalah perempuan terakhir yang akan kamu lihat. aku tidak akan pernah berhenti mendoakan kebahagiaanmu. dimanapun kamu berada, berbahagialah. selamat tinggal. terima kasih untuk 1.700 hari ini. aku belajar sangat banyak. aku tidak akan melupakanmu seutuhnya. aku akan selalu mengingatmu sebagai senja favoritku.*
0
Mar 13, 2016
Mar 13, 2016 at 9:12 AM UTC
discouragement
sepucuk senja januari
*lagi, aku menulis untukmu. tidak pernah bosan jemari ini menari diatas kertas putih merangkai kata hanya untukmu, seseorang yang lebih berharga dari sebutir berlian termahal di duna ini. teruntuk seseorang yang namanya masih belum mampu aku tulis diatas kertas ini, selamat hari minggu. semoga minggu depan lebih baik dari minggu ini. tenang saja, aku sudah meminta kepada Tuhan untuk menukar seluruh kesedihanmu selama seminggu ke depan dengan kebahagiaanku. ah, tenang saja. aku bisa menahan rasa sedih sebanyak apapun itu. apa kabar? bagaimana senjamu kemarin? apakah mengesankan? ah, sangat disayangkan. bagiku, setiap senja datang mengunjungi mengintip dari sela-sela jendela kamar, sinarnya selalu mengingatkanku kepadamu. aneh, bukan? hah, mengapa setiap hal yang aku lihat selalu mengingatkanku padamu? mau sampai kapan kamu tetap bersarang dibenakku? tapi aku berjanji, setelah kamu selesai membaca surat usang ini, aku sudah melupakanmu dan seluruh kenangan indah tentangmu. tujuanku kali ini adalah untuk mengucapkan terima kasih. terima kasih telah mengajariku bagaimana rasanya dijaga dan diperhatikan. bagaimana rasanya jatuh hati. bagaimana rasanya ditinggalkan begitu saja. bagaimana rasanya mengukir rindu diatas batu. aku ingin berterima kasih kepadamu. dan aku berterimakasih kepadamu. karenamu, aku dapat paham bagaimana rasanya mencintai seseorang tanpa timbal balik. aku hendak pergi. maka itu, aku menulis surat ini sebagai tanda perpisahan denganmu. aku akan pergi meninggalkanmu di belakang. aku akan melepasmu pergi, membiarkanmu mencari kebahaigaanmu sendiri. karena aku akan berkelana mencari kebahagiaanku. aku akan mengikuti kemana angin akan membawaku. aku ingin bebas leluasa mencari penggantimu. tidak mungkin selamanya aku akan hidup di dalam bejanamu. sudah cukup banyak air mata yang tertahan karena diam mengagumi dari jauh. hal itu sudah cukup membuat hati tersayat sangat dalam. bahkan dengan kecupan macam apapun tidak akan memperbaikinya. satu hal yang aku minta darimu. berbahagialah dengan siapapun itu perempuan pilihanmu. hargai dia dan perlakukan dia seperti dia adalah perempuan terakhir yang akan kamu lihat. aku tidak akan pernah berhenti mendoakan kebahagiaanmu. dimanapun kamu berada, berbahagialah. selamat tinggal. terima kasih untuk 1.700 hari ini. aku belajar sangat banyak. aku tidak akan melupakanmu seutuhnya. aku akan selalu mengingatmu sebagai senja favoritku.*
Continue reading...
10
Ang gusto ko yung lalaking matipuno Yung pagbubuksan ako ng pinto Yung umaga pa lang pumupunta na rito Tsaka dapat binabati niya magulang ko Isama mo na rin buong pamilya’t kamag anak ko Grabe ang lakas maka pogi non Lalo na kapag binibilhan ako ng wanton Yun kasi yung paborito ko Kaya nakakakilig pag kilala ka ng lalaki nang todo Ganun yung tipo ko Simple lang at magalang Madasalin at mapagmahal sa magulang Isa lang Isa lang ang hinihintay ko at alam kong ikaw yun. Yung taong bubuo ng mga pangarap natin At tutupad sa mga binitawang salita sakin Ikaw yun Ang yayakap sakin kapag malungkot ako At pag kailangan ko ng makikinig sa mga problema ko. Ikaw yun. Nung una. Akala ko nung una ikaw na yun. Isang malaking pagkakamali lang pala. Imahinasyon lang pala lahat ng ito Ang lala Nabiktima lang pala ako ng maling akala At nadala sa pagbabago **** lagi akong umaasa Kaya ayoko na Ayoko nang pagbuksan ka ng pinto sa tuwing lalabas tayo Ayoko nang habulin ka pag nauuna kang maglakad at ikaw pa yung may ganang magalit Ayoko nang paulit ulit ipaalala sayo na batiin mo mga magulang ko pag nakikita mo Ayoko nang magtiis pa diyan sa katamaran mo dahil pagod na ako. Nagsasawa na ako sa paulit ulit na salitang binibigkas mo pero di naman totoo. Dahil ang totoo, hindi naman tumutugma sa mga kilos mo. Ikaw na ang sentro ng relasyong to. Sa halip na ako ang yakapin mo dahil malungkot ako, ako ang yumayakap sayo. Hindi ako makapagsabi ng problema mo dahil sinisingitan mo nang mas malala yung problema mo. Lagi ka na lang nagagalit kapag may kausap ako. Pero pag ikaw yung may kausap, nagagalit ba ako? Wala na sa lugar yung pagseselos mo. Lahat na lang ng makausap ko pinaghihinalaan mo. Ang toxic na ng relationship na to. Kaya gusto ko na tapusin kung ano man ang meron tayo. Natauhan ako na ako na pala ang gusto ko. Ako pala yung hinahanap ko. Pero kailangan ko ng taong parang ako. Yung mamahalin ako tulad ng pagmamahal ko sayo. Saan ba ako makakahanap ng taong katulad ko?
0
May 10, 2018
May 10, 2018 at 11:23 AM UTC
keng
Ang Gusto Ko
Ang gusto ko yung lalaking matipuno Yung pagbubuksan ako ng pinto Yung umaga pa lang pumupunta na rito Tsaka dapat binabati niya magulang ko Isama mo na rin buong pamilya’t kamag anak ko Grabe ang lakas maka pogi non Lalo na kapag binibilhan ako ng wanton Yun kasi yung paborito ko Kaya nakakakilig pag kilala ka ng lalaki nang todo Ganun yung tipo ko Simple lang at magalang Madasalin at mapagmahal sa magulang Isa lang Isa lang ang hinihintay ko at alam kong ikaw yun. Yung taong bubuo ng mga pangarap natin At tutupad sa mga binitawang salita sakin Ikaw yun Ang yayakap sakin kapag malungkot ako At pag kailangan ko ng makikinig sa mga problema ko. Ikaw yun. Nung una. Akala ko nung una ikaw na yun. Isang malaking pagkakamali lang pala. Imahinasyon lang pala lahat ng ito Ang lala Nabiktima lang pala ako ng maling akala At nadala sa pagbabago **** lagi akong umaasa Kaya ayoko na Ayoko nang pagbuksan ka ng pinto sa tuwing lalabas tayo Ayoko nang habulin ka pag nauuna kang maglakad at ikaw pa yung may ganang magalit Ayoko nang paulit ulit ipaalala sayo na batiin mo mga magulang ko pag nakikita mo Ayoko nang magtiis pa diyan sa katamaran mo dahil pagod na ako. Nagsasawa na ako sa paulit ulit na salitang binibigkas mo pero di naman totoo. Dahil ang totoo, hindi naman tumutugma sa mga kilos mo. Ikaw na ang sentro ng relasyong to. Sa halip na ako ang yakapin mo dahil malungkot ako, ako ang yumayakap sayo. Hindi ako makapagsabi ng problema mo dahil sinisingitan mo nang mas malala yung problema mo. Lagi ka na lang nagagalit kapag may kausap ako. Pero pag ikaw yung may kausap, nagagalit ba ako? Wala na sa lugar yung pagseselos mo. Lahat na lang ng makausap ko pinaghihinalaan mo. Ang toxic na ng relationship na to. Kaya gusto ko na tapusin kung ano man ang meron tayo. Natauhan ako na ako na pala ang gusto ko. Ako pala yung hinahanap ko. Pero kailangan ko ng taong parang ako. Yung mamahalin ako tulad ng pagmamahal ko sayo. Saan ba ako makakahanap ng taong katulad ko?
Continue reading...
46
Kaniadtong mga bulan nga migo ra tika, Kalipay na nako ang maka istorya ta. Sa mga adlaw nga imo ra ko awayon, Akong kalag nag agik-ik sa ilalom. Sa mga oras nga ikaw galisod, Kahinumdom ba ka nga naa ra ko? Nitulo akong luha para nimo, Ug misakit akong dughan alang kanimo. Basin sakto gyud nga sa sinugdanan, Diha ra maayo ang mga katawhan. Sa mga tawag nato nga nagpainit sa dughan, Ni abot ta ani karon nga murag gi kuriskurisan. Oo, gihigugma nato ang usa'g usa, Gugma nga lisod na pangitaon aning panahona. Pero kining gugma nato akong gi pas-an, Sama kang Atlas nga gi pas-an ang kalibutan. Dili ko gusto mupalayo kanimo, langga, Apan ang kasakit di na nako kaya -- Higugmaon nalang tika sa layo, Ikaw akong pangandoy, ug ikaw ako i-ampo.
0
Dec 3, 2017
Dec 3, 2017 at 1:23 AM UTC
mary-coleen
Asa ko padulong ani?
Kaniadtong mga bulan nga migo ra tika, Kalipay na nako ang maka istorya ta. Sa mga adlaw nga imo ra ko awayon, Akong kalag nag agik-ik sa ilalom. Sa mga oras nga ikaw galisod, Kahinumdom ba ka nga naa ra ko? Nitulo akong luha para nimo, Ug misakit akong dughan alang kanimo. Basin sakto gyud nga sa sinugdanan, Diha ra maayo ang mga katawhan. Sa mga tawag nato nga nagpainit sa dughan, Ni abot ta ani karon nga murag gi kuriskurisan. Oo, gihigugma nato ang usa'g usa, Gugma nga lisod na pangitaon aning panahona. Pero kining gugma nato akong gi pas-an, Sama kang Atlas nga gi pas-an ang kalibutan. Dili ko gusto mupalayo kanimo, langga, Apan ang kasakit di na nako kaya -- Higugmaon nalang tika sa layo, Ikaw akong pangandoy, ug ikaw ako i-ampo.
Continue reading...
20
Tama pala Ang sabi nila, Ang bawal ay mas masarap nga! Ba't dito ako napadpad? Hirap umusad. Mata laging sayo lumilipad. Gustong kausapin Ngunit walang sasabihin Ikaw na unang pumansin sa akin. Pagaalala, Ako ba'y umaasa Ikaw na nga ba ang aking tala? Deretsyohin mo ako Ano'ng saloobin mo? Ng maka-move na sa damdaming ito.
0
Jul 1, 2016
Jul 1, 2016 at 4:35 AM UTC
from-a-heart
Tula 2
Tama pala Ang sabi nila, Ang bawal ay mas masarap nga! Ba't dito ako napadpad? Hirap umusad. Mata laging sayo lumilipad. Gustong kausapin Ngunit walang sasabihin Ikaw na unang pumansin sa akin. Pagaalala, Ako ba'y umaasa Ikaw na nga ba ang aking tala? Deretsyohin mo ako Ano'ng saloobin mo? Ng maka-move na sa damdaming ito.
Continue reading...
15