"magdudulot" poems - Hello Poetry

Binibini, isang liham ang aking isinulat para sa iyo, Maaari mo bang ibahagi sa akin ang kislap ng iyong kagandahan? Marami ang nakakakita ng kagandahan ngunit, naipakita mo na ba ang kailaliman? Sa isang kupas na imaheng namumuo sa aking isipan, Higit pa ang kalawakan at kung maikukumpara ko sa mga tala sa kalangitan, Iisa ang isinasaad ng iyong kagandahan. Yun ay ang kalungkutan. Isang sulyap na tila ba wala ka ng ibang nanaisin pa, o hihilingin. Ang paghahangad ay labis subalit sasapat sa nagkukulang kong damdamin. Binibini, bakit nga ba namumuo sa'yong mata ang labis na kalungkutan? Bakit tila, sa aking pananaw ay nagsasabi na ika'y pagod na? Bakit ako ang nakakakita ng iyong paghihirap? Binibini, sa kabila ng lahat ng iyon, nagagawa mo parin na magtiis? Hanga ako sayo binibini. Hindi lang paghanga ang aking nadarama. Higit pa sa matatamis na salita. Higit pa sa pagpaparamdam ko sa'yo. Binibini, lubos akong nagmamahal sa iyo. Maaari ba'ng ako naman ang pakinggan mo? Na sana ay makarating sa'yo ang lahat ng hangad ko? Hangad ko ang iyong kaligayahan. Ngunit hindi ko maipapangako na sa bawat sandali ay naroroon ako para sa iyo. Hindi ko maipapangako na hindi kita sasaktan. Hindi ko maipapangako sa iyo na ang bawat alaala sa aking piling ay magiging espesyal. Sapagkat sa likod ng matatamis na salita ay ang pagkukubli ng masamang hangarin. Hangarin na ika'y saktan. Hangarin na sa bawat pangakong binitawan ay walang matupad. Hangarin na iwanan ka'ng nag-iisa. At hangarin na mag-iiwan sa iyo ng bakas na magdudulot ng iyong pagkahina. Hindi ko man maipangako na hindi ka saktan, Ang aking saloobin sa iyo ay totoo at walang bahid ng kasamaan. Hindi ko man magawang makapunta sa iyong tabi, Nakasisiguro ako na makararating sa'yo ang aking alab na damdamin.

0

Jul 1, 2019

Jul 1, 2019 at 10:02 AM UTC

RuiJasper

Binibini.

Binibini, isang liham ang aking isinulat para sa iyo, Maaari mo bang ibahagi sa akin ang kislap ng iyong kagandahan? Marami ang nakakakita ng kagandahan ngunit, naipakita mo na ba ang kailaliman? Sa isang kupas na imaheng namumuo sa aking isipan, Higit pa ang kalawakan at kung maikukumpara ko sa mga tala sa kalangitan, Iisa ang isinasaad ng iyong kagandahan. Yun ay ang kalungkutan. Isang sulyap na tila ba wala ka ng ibang nanaisin pa, o hihilingin. Ang paghahangad ay labis subalit sasapat sa nagkukulang kong damdamin. Binibini, bakit nga ba namumuo sa'yong mata ang labis na kalungkutan? Bakit tila, sa aking pananaw ay nagsasabi na ika'y pagod na? Bakit ako ang nakakakita ng iyong paghihirap? Binibini, sa kabila ng lahat ng iyon, nagagawa mo parin na magtiis? Hanga ako sayo binibini. Hindi lang paghanga ang aking nadarama. Higit pa sa matatamis na salita. Higit pa sa pagpaparamdam ko sa'yo. Binibini, lubos akong nagmamahal sa iyo. Maaari ba'ng ako naman ang pakinggan mo? Na sana ay makarating sa'yo ang lahat ng hangad ko? Hangad ko ang iyong kaligayahan. Ngunit hindi ko maipapangako na sa bawat sandali ay naroroon ako para sa iyo. Hindi ko maipapangako na hindi kita sasaktan. Hindi ko maipapangako sa iyo na ang bawat alaala sa aking piling ay magiging espesyal. Sapagkat sa likod ng matatamis na salita ay ang pagkukubli ng masamang hangarin. Hangarin na ika'y saktan. Hangarin na sa bawat pangakong binitawan ay walang matupad. Hangarin na iwanan ka'ng nag-iisa. At hangarin na mag-iiwan sa iyo ng bakas na magdudulot ng iyong pagkahina. Hindi ko man maipangako na hindi ka saktan, Ang aking saloobin sa iyo ay totoo at walang bahid ng kasamaan. Hindi ko man magawang makapunta sa iyong tabi, Nakasisiguro ako na makararating sa'yo ang aking alab na damdamin.

32

Gustuhin ko mang makipagsapalaran Sa mga letrang nakalutang sa himpapawid Ay binabalot ako ng pagtatantya Kung ito na ba ang tamang oras Para kunin ang aking panulat At iguhit ang silakbo ng aking damdamin. Humihinto ang mga oras sa bawat pag-uusig At tinitimbang ko pa rin Ang mga barkong pumapagitna sa akin. Nais kong kumawala at lumisan na lamang Ngunit ang aking pagpapaalam Ay mas magdudulot lamang ng dilim. Gusto kong maniwala na ang solusyon Ay sa pagitan ng mga iginuhit na linya Ngunit ang aking puso'y nagtataglay ng apoy Na maaaring makasunog sa mga barkong ito. Hindi ko mapigilan ang nagniningas sa aking kaloob-looban At ang boses na mas lalo pang lumalakas Kasabay ng pagtambol ng aking hininga. Gusto Nitong tupukin ang lahat At sakupin ang bawat naglalayag Sa kani-kanilang mga direksyon. Pumikit ako at tumalon sa karagatan ng aking imahinasyon – Imahinasyong masasabi kong tunay na engkwentro. Patuloy kong nilalaban ang mga ugat sa aking mga braso Na sa bawat pulso ng aking pagkatao'y Pilit na kumikitil sa aking pagpapasya Na mas sumisid pa sa mas malalim. Napahinto ako sa aking pagpupumiglas Pagkat narinig ko ang tinig na nagsasabing, "Manatili ka lamang," At ako'y kusang sumabay sa ritmo ng Tinig na iyon At unti-unti kong nasilayan na naglaho na Ang mga agiw sa aking mga mata At kusa ko nang nararamdamang Mas kaya ko nang huminga sa mas malalim pa. Ito ang aking hantungan, Ito ang sinasabi kong liwanag. Ito ang aking kapanatagan, At sa Kanya ang aking lilim ng kaliwanagan.

0

Aug 10, 2021

Aug 10, 2021 at 10:58 PM UTC

psalmiseta

Lalim at Lilim

Gustuhin ko mang makipagsapalaran Sa mga letrang nakalutang sa himpapawid Ay binabalot ako ng pagtatantya Kung ito na ba ang tamang oras Para kunin ang aking panulat At iguhit ang silakbo ng aking damdamin. Humihinto ang mga oras sa bawat pag-uusig At tinitimbang ko pa rin Ang mga barkong pumapagitna sa akin. Nais kong kumawala at lumisan na lamang Ngunit ang aking pagpapaalam Ay mas magdudulot lamang ng dilim. Gusto kong maniwala na ang solusyon Ay sa pagitan ng mga iginuhit na linya Ngunit ang aking puso'y nagtataglay ng apoy Na maaaring makasunog sa mga barkong ito. Hindi ko mapigilan ang nagniningas sa aking kaloob-looban At ang boses na mas lalo pang lumalakas Kasabay ng pagtambol ng aking hininga. Gusto Nitong tupukin ang lahat At sakupin ang bawat naglalayag Sa kani-kanilang mga direksyon. Pumikit ako at tumalon sa karagatan ng aking imahinasyon – Imahinasyong masasabi kong tunay na engkwentro. Patuloy kong nilalaban ang mga ugat sa aking mga braso Na sa bawat pulso ng aking pagkatao'y Pilit na kumikitil sa aking pagpapasya Na mas sumisid pa sa mas malalim. Napahinto ako sa aking pagpupumiglas Pagkat narinig ko ang tinig na nagsasabing, "Manatili ka lamang," At ako'y kusang sumabay sa ritmo ng Tinig na iyon At unti-unti kong nasilayan na naglaho na Ang mga agiw sa aking mga mata At kusa ko nang nararamdamang Mas kaya ko nang huminga sa mas malalim pa. Ito ang aking hantungan, Ito ang sinasabi kong liwanag. Ito ang aking kapanatagan, At sa Kanya ang aking lilim ng kaliwanagan.

40

Itinudla sa puso ang palaso kung tumatagos at nagdurugo maaaring ito'y kapalaran na umaabay sa delubyo Tunay na paggiliw ang siyang magdudulot, magpuspos sa talaarawan ng saya't sigla sa likod ng kapighatian Sa silakbo ng pag-ibig ang nararamdamang umiinit Hindi marahan Masyadong mabagsik Kung gayon iba na ang ipinapahiwatig Tawag ng laman ay ang kalibugan at ito'y di kailanman maihahambing sa puso ng Pebrero na walang iba na mag-aangkin Mayroon na ang sinta ay itinatangi halos ang larawan sambahin sa araw at gabi nangabusog na sa dasalin Mas mabuti pa ang ganda na pangkaraniwan ang uri May kapintasan man ginusto pa rin at inibig Ang nabigo't nasadlak sa lumo Nang muli kumabig ay mas lalong naging matamis ang mga pagngiti

0

Feb 8, 2019

Feb 8, 2019 at 8:22 AM UTC

haringibon

Puso ng Pebrero III

Itinudla sa puso ang palaso kung tumatagos at nagdurugo maaaring ito'y kapalaran na umaabay sa delubyo Tunay na paggiliw ang siyang magdudulot, magpuspos sa talaarawan ng saya't sigla sa likod ng kapighatian Sa silakbo ng pag-ibig ang nararamdamang umiinit Hindi marahan Masyadong mabagsik Kung gayon iba na ang ipinapahiwatig Tawag ng laman ay ang kalibugan at ito'y di kailanman maihahambing sa puso ng Pebrero na walang iba na mag-aangkin Mayroon na ang sinta ay itinatangi halos ang larawan sambahin sa araw at gabi nangabusog na sa dasalin Mas mabuti pa ang ganda na pangkaraniwan ang uri May kapintasan man ginusto pa rin at inibig Ang nabigo't nasadlak sa lumo Nang muli kumabig ay mas lalong naging matamis ang mga pagngiti

28

Bagong taon nanaman Bagong taon, Bagong buhay Bagong pag asa, at higit sa lahat bagong pagkakataon para sa pagmamahal, pagpapatawad at pagbabago Isang pagkakataon ang ibinigay Sasayangin pa ba ito? Maraming tao ang bibihirang mabigyan ng pagkakataon Sabi nga nila 'grab the opportunity' pero pano mo matatanggap ang isang pagkakataon kung ang resulta'y maraming magbabago pagbabago na pweding magdudulot ng saya o galak Handa ka ba rito? Aba'y dapat lang Sa bawat pagkakataon Maging matapang Sa bawat pagbabagoy Maging handa Buksan ang isipan Punan ang puso ng pag asa at sayay dahil habang may buhay may pag asa Dahil habang buhay May bagong pagkakataong dala

0

Jan 14, 2019

Jan 14, 2019 at 10:20 AM UTC

parecious_ann

Pagkakataon

Bagong taon nanaman Bagong taon, Bagong buhay Bagong pag asa, at higit sa lahat bagong pagkakataon para sa pagmamahal, pagpapatawad at pagbabago Isang pagkakataon ang ibinigay Sasayangin pa ba ito? Maraming tao ang bibihirang mabigyan ng pagkakataon Sabi nga nila 'grab the opportunity' pero pano mo matatanggap ang isang pagkakataon kung ang resulta'y maraming magbabago pagbabago na pweding magdudulot ng saya o galak Handa ka ba rito? Aba'y dapat lang Sa bawat pagkakataon Maging matapang Sa bawat pagbabagoy Maging handa Buksan ang isipan Punan ang puso ng pag asa at sayay dahil habang may buhay may pag asa Dahil habang buhay May bagong pagkakataong dala

19