Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
Words
"kwarto" poems
Hindi na ikaw ang gusto ko Yan ang lagi kong paalala sa sarili ko Sa twing nakatingin ako sa sayo. Ayaw ko na ng mga mata mo. Ayaw ko na ng mga ngiti mo. Ayaw ko na ng lahat sayo. Pinili kong maging pusong bato At hindi pansisinin ang nararamdaman ko. Parang normal lang Gaya nung wala pang ikaw. Kaya ko nung wala pang ikaw Nagkandaletche letche lang nman ako nung may ikaw Kasi nung may ikaw Para akong baliw na laging nakangiti Nakatingin sa langit Iniisip ka palagi At Ayaw ko na non. Kaya araw araw akong magiging bato Sasanayin ang sarili magmukha lang na malakas ako. Kahit nakatingin ako sayo ngayon. Ngayon. Ngayon parang kinakain ko ang lahat ng pinagsasabi ko Bakit ikaw parin ang gusto ko Sa pagising sa umaga excited pa akong pumasok kasi ikaw ang makikita ko kuntento sa sandali HINDI kuntento sa isang oras na pasulyap sulyap sayo “pasulyap sulyap” Ibig sabihin Segundo Pero sa bawat segundo ng isang oras na gunugugol ko Ang gusto ay ang tumitig lang sayo   Sa mga mata mo, sa ngiti mo Kahit sa lahat ng kaabnormalan ng katawan at isip mo Tanggap ko. Kasi ikaw parin ang gusto ko Ikaw ang gusto ko Sabi pa nila tumingin na raw ako sa iba Kaya sinunod ko sila Pero sa twing ikaw ay makikita Parang madilim na kwarto na ikaw lang Ang tanging ilaw na bukas Sa sandaling yun Walang ibang gamit Kundi isang ilaw na naiiba sa lahat. susubok akong magsalita pero lalayo kana tinatawag ka ng kaibigan mo kasi ang isang oras ay tapos na. “SANDALI” sabi ng prof. muling napinta ang ngiti sa labi dahil sa huling sandali sumulyap muli sayo.    Patapos na ang sandali At tinawag kana muli ng mga kaibigan mo. habang hinihiling ko, Na sana ay muling magsalita ang prof ng kung ano, Pero sa oras na yon unang lumabas ng silid ang propesor. dahil tapos na ang sandali Tapos na. Ang isang oras.
0
Oct 14, 2016
Oct 14, 2016 at 9:59 PM UTC
john-michael-andres
Isang Oras
Hindi na ikaw ang gusto ko Yan ang lagi kong paalala sa sarili ko Sa twing nakatingin ako sa sayo. Ayaw ko na ng mga mata mo. Ayaw ko na ng mga ngiti mo. Ayaw ko na ng lahat sayo. Pinili kong maging pusong bato At hindi pansisinin ang nararamdaman ko. Parang normal lang Gaya nung wala pang ikaw. Kaya ko nung wala pang ikaw Nagkandaletche letche lang nman ako nung may ikaw Kasi nung may ikaw Para akong baliw na laging nakangiti Nakatingin sa langit Iniisip ka palagi At Ayaw ko na non. Kaya araw araw akong magiging bato Sasanayin ang sarili magmukha lang na malakas ako. Kahit nakatingin ako sayo ngayon. Ngayon. Ngayon parang kinakain ko ang lahat ng pinagsasabi ko Bakit ikaw parin ang gusto ko Sa pagising sa umaga excited pa akong pumasok kasi ikaw ang makikita ko kuntento sa sandali HINDI kuntento sa isang oras na pasulyap sulyap sayo “pasulyap sulyap” Ibig sabihin Segundo Pero sa bawat segundo ng isang oras na gunugugol ko Ang gusto ay ang tumitig lang sayo   Sa mga mata mo, sa ngiti mo Kahit sa lahat ng kaabnormalan ng katawan at isip mo Tanggap ko. Kasi ikaw parin ang gusto ko Ikaw ang gusto ko Sabi pa nila tumingin na raw ako sa iba Kaya sinunod ko sila Pero sa twing ikaw ay makikita Parang madilim na kwarto na ikaw lang Ang tanging ilaw na bukas Sa sandaling yun Walang ibang gamit Kundi isang ilaw na naiiba sa lahat. susubok akong magsalita pero lalayo kana tinatawag ka ng kaibigan mo kasi ang isang oras ay tapos na. “SANDALI” sabi ng prof. muling napinta ang ngiti sa labi dahil sa huling sandali sumulyap muli sayo.    Patapos na ang sandali At tinawag kana muli ng mga kaibigan mo. habang hinihiling ko, Na sana ay muling magsalita ang prof ng kung ano, Pero sa oras na yon unang lumabas ng silid ang propesor. dahil tapos na ang sandali Tapos na. Ang isang oras.
Continue reading...
65
Ayoko na pahabain ang mga sasabihin ko. Dahil ayaw ko narin maalala ang mga tawag ko sayo, mahal,bby,baby,kupal, tangina naalala ko lahat kapag nararamdaman ko ulit yung sakit. Yung sakit na binigay mo nung iniwan at naghanap ka ng iba. Yung sakit na pinaramdam mo sakin na merong ikaw at ako yung tayo. Yung sakit ng pagpaparamdam mo sakin na mahalaga ako. Yung sakit! Hapdi Sakit Kirot Hapdi Sakit Kirot Tangina yan lahat ng klaseng sakit na nararamdman ko pag naaaala ko yung anong meron tayo. Pero naging ano ba talaga kita? Naging ano mo ba ako? Nakgkaroon ba ng tayo? Baka naman ako lang yung nag iisip na merong TAYO. Magsisimula ako sa umpisa, sa kung paanong niyakap mo ako nung sabihin ko sayong "mahal kita.." sa kung paanong hinalikan mo ako sa noo sabay sabi na "mahalaga ka.." at ako naman tong si tanga, tuwang tuwa na hindi pa nalinaw nga na ayaw ko na maging mahalaga, ayaw ko na maging halaga.. kelangan ko na mahalin mo ako gaya ng sarili **** kwarto kabisado kung para saan ang ano, kabisado kung saan nakatago ang alin kabisado ang mga tinatago **** patalim, silbi, dumi, lihim..patalim, silbi, dumi lihim... Patawarin mo ako sa hindi ko paglayo at patatawarin kita sa hindi mo paglapit Patawarin mo ako sa hindi ko pagsuko at patatawarin kita sa hindi mo pagsugal Patawarin mo ako sa hindi ko pagkamuhi sayo at patatawarin kita sa hindi mo saken pagmamahal, mahal Pero hindi ako naniniwala na hanggang dito nalang Umaasa pa na sana'y pwedeng humakbang Nasa likod ko ang pader at wala nakong iaatras pa Dahil ako'y tao lang at ang pag abante ang natitira kong galaw 07/26/16 9:44 am Tuesday I wroted this poem during my class in philosophy
0
Jul 26, 2016
Jul 26, 2016 at 10:20 AM UTC
VirtusPro
Paalam
Ayoko na pahabain ang mga sasabihin ko. Dahil ayaw ko narin maalala ang mga tawag ko sayo, mahal,bby,baby,kupal, tangina naalala ko lahat kapag nararamdaman ko ulit yung sakit. Yung sakit na binigay mo nung iniwan at naghanap ka ng iba. Yung sakit na pinaramdam mo sakin na merong ikaw at ako yung tayo. Yung sakit ng pagpaparamdam mo sakin na mahalaga ako. Yung sakit! Hapdi Sakit Kirot Hapdi Sakit Kirot Tangina yan lahat ng klaseng sakit na nararamdman ko pag naaaala ko yung anong meron tayo. Pero naging ano ba talaga kita? Naging ano mo ba ako? Nakgkaroon ba ng tayo? Baka naman ako lang yung nag iisip na merong TAYO. Magsisimula ako sa umpisa, sa kung paanong niyakap mo ako nung sabihin ko sayong "mahal kita.." sa kung paanong hinalikan mo ako sa noo sabay sabi na "mahalaga ka.." at ako naman tong si tanga, tuwang tuwa na hindi pa nalinaw nga na ayaw ko na maging mahalaga, ayaw ko na maging halaga.. kelangan ko na mahalin mo ako gaya ng sarili **** kwarto kabisado kung para saan ang ano, kabisado kung saan nakatago ang alin kabisado ang mga tinatago **** patalim, silbi, dumi, lihim..patalim, silbi, dumi lihim... Patawarin mo ako sa hindi ko paglayo at patatawarin kita sa hindi mo paglapit Patawarin mo ako sa hindi ko pagsuko at patatawarin kita sa hindi mo pagsugal Patawarin mo ako sa hindi ko pagkamuhi sayo at patatawarin kita sa hindi mo saken pagmamahal, mahal Pero hindi ako naniniwala na hanggang dito nalang Umaasa pa na sana'y pwedeng humakbang Nasa likod ko ang pader at wala nakong iaatras pa Dahil ako'y tao lang at ang pag abante ang natitira kong galaw 07/26/16 9:44 am Tuesday I wroted this poem during my class in philosophy
Continue reading...
33
sumulat ako ng elehiya ginamit ko lahat ng palasak na salita ninais ko ang naunsiyaming kapayapaan: yaong hindi bayolente't nababahiran ng dugo't karahasan mayroon pa naman sigurong mas malinis na paraan, 'yun, 'y-'yun bang legal at dinaraan sa reporma 'yaong tulad ng kay rizal! tama! yaong may diplomasya tumigil ako pansamantala upang bumuklat ng pahina napakarami nang rebolusyong hindi tulad ng inihahatag nila, katulad ng, ah! katulad ng EDSA! nauhaw ako at tumigil pansamantala habang sa lamig ng aking kwarto'y rinig malakas na buhos ng galit ng araw mabuti't nang buksan ko ang mga kurtina, payapang nagwawalis sa bakuran ang kapitbahay may nagpapaligo ng aso't magagarang sasakyan ipinagpasalamat ko ang bubong sa king ulunan. ah, payapa. hindi rinig sa balita ang pandarahas ng militar sa kanayunan ngunit batid ng karamihan, at ang solusyon ika nila ay armadong pakikibaka nanlamig ako at namutla, binaybay ko ang mga taong nakalipas bago ko marinig ang pangangalampag sa aming pintuan pilit kaming inaakusahan, walang dokumento o anumang ebidensya at dumaan ang mga imahe ng militar sa kanayunan: ang daan-daang pamamaslang habang walang kalaban-laban sa huli, wala akong armas na nilundayan sa aking mga huling sandali, para sa sarili ko lamang, sumulat ako ng elehiya
0
Sep 2, 2018
Sep 2, 2018 at 1:07 AM UTC
AndieBonifacio
sumulat ako ng elehiya
sumulat ako ng elehiya ginamit ko lahat ng palasak na salita ninais ko ang naunsiyaming kapayapaan: yaong hindi bayolente't nababahiran ng dugo't karahasan mayroon pa naman sigurong mas malinis na paraan, 'yun, 'y-'yun bang legal at dinaraan sa reporma 'yaong tulad ng kay rizal! tama! yaong may diplomasya tumigil ako pansamantala upang bumuklat ng pahina napakarami nang rebolusyong hindi tulad ng inihahatag nila, katulad ng, ah! katulad ng EDSA! nauhaw ako at tumigil pansamantala habang sa lamig ng aking kwarto'y rinig malakas na buhos ng galit ng araw mabuti't nang buksan ko ang mga kurtina, payapang nagwawalis sa bakuran ang kapitbahay may nagpapaligo ng aso't magagarang sasakyan ipinagpasalamat ko ang bubong sa king ulunan. ah, payapa. hindi rinig sa balita ang pandarahas ng militar sa kanayunan ngunit batid ng karamihan, at ang solusyon ika nila ay armadong pakikibaka nanlamig ako at namutla, binaybay ko ang mga taong nakalipas bago ko marinig ang pangangalampag sa aming pintuan pilit kaming inaakusahan, walang dokumento o anumang ebidensya at dumaan ang mga imahe ng militar sa kanayunan: ang daan-daang pamamaslang habang walang kalaban-laban sa huli, wala akong armas na nilundayan sa aking mga huling sandali, para sa sarili ko lamang, sumulat ako ng elehiya
Continue reading...
21
Umikot ang mundo Sumilip na ang buwan Lumiwanag na ang mga tala At pumikit na ang mga ulap Pero, heto ako nakatulala sa apat na sulok ng kwarto Mahal! Napapagod na ako Napapagod na akong kakaisip kung mahal mo ba ako Kaya sana na man, sana nandito ka at marinig mo ito Sana madama mo ang mga saltiang "MAHAL KITA, SOBRA" Sana makita mo ang pangalan mo dito nakaukit sa puso ko Kaya mahal, sinta, darling, babe, baby, honey, love, sweetheart, asawa ko, buhay ko, mine, moo, yam Sana madinig mo ang sasabihin ko Na ang tulang ito ay para sayo Kahit abutin man ako ng dekada dito kakahintay Sasabihin ko pa rin MAHAL KITA Hayaan mo nang lumuha ako kasama ng ulan Hayaan **** mawalan ako ng tinig kakasabi sayo ng MAHAL KITA Pero, teka, Mahal, mahal mo ba ako? Ay wag! Wag mo nang sagutin. Kasi alam ko, ALAM KO NA! Umikot ang mundo Sumilip na ang buwan Lumiwanag na ang mga tala At pumikit na ang mga ulap Pero patuloy pa rin akong nagpapakatanga Ha,ha,ha! Tanga ng kung tanga Pero, hayaan **** sabihin ko sayo Mamatay man ang ilaw, Dumilim man ang kalangitan Mahal pa rin kita Teka, teka nga Sino nga ba ang Mahal ko? Pakisabi naman oh! Pakiusap, mahalin nya ako pabalik Kasi ang sakit, sobra Sa sobrang sakit, hindi ko parin maiwasan na mahalin  sya Na mahalin sya ng sobra na kahit ang paghinga nakalimotan ko Kaya sana na man, please lang pakisabi nyo sa kanya MAHAL NA MAHAL KO SYA At sana sa huling pagpatak ng mga luha Ang huling salitang maririnig mo Ang huling hangin naakukuha ko At ang huling pagtibok ng puso ko para sayo Umikot ang mundo Sumilip na ang buwan Lumiwanag na ang mga tala At pumikit na ang mga ulap Pero, MAHAL PA RIN KITA
0
Feb 26, 2018
Feb 26, 2018 at 10:11 AM UTC
ra_gal14
Mahal Pa Rin Kita
Umikot ang mundo Sumilip na ang buwan Lumiwanag na ang mga tala At pumikit na ang mga ulap Pero, heto ako nakatulala sa apat na sulok ng kwarto Mahal! Napapagod na ako Napapagod na akong kakaisip kung mahal mo ba ako Kaya sana na man, sana nandito ka at marinig mo ito Sana madama mo ang mga saltiang "MAHAL KITA, SOBRA" Sana makita mo ang pangalan mo dito nakaukit sa puso ko Kaya mahal, sinta, darling, babe, baby, honey, love, sweetheart, asawa ko, buhay ko, mine, moo, yam Sana madinig mo ang sasabihin ko Na ang tulang ito ay para sayo Kahit abutin man ako ng dekada dito kakahintay Sasabihin ko pa rin MAHAL KITA Hayaan mo nang lumuha ako kasama ng ulan Hayaan **** mawalan ako ng tinig kakasabi sayo ng MAHAL KITA Pero, teka, Mahal, mahal mo ba ako? Ay wag! Wag mo nang sagutin. Kasi alam ko, ALAM KO NA! Umikot ang mundo Sumilip na ang buwan Lumiwanag na ang mga tala At pumikit na ang mga ulap Pero patuloy pa rin akong nagpapakatanga Ha,ha,ha! Tanga ng kung tanga Pero, hayaan **** sabihin ko sayo Mamatay man ang ilaw, Dumilim man ang kalangitan Mahal pa rin kita Teka, teka nga Sino nga ba ang Mahal ko? Pakisabi naman oh! Pakiusap, mahalin nya ako pabalik Kasi ang sakit, sobra Sa sobrang sakit, hindi ko parin maiwasan na mahalin  sya Na mahalin sya ng sobra na kahit ang paghinga nakalimotan ko Kaya sana na man, please lang pakisabi nyo sa kanya MAHAL NA MAHAL KO SYA At sana sa huling pagpatak ng mga luha Ang huling salitang maririnig mo Ang huling hangin naakukuha ko At ang huling pagtibok ng puso ko para sayo Umikot ang mundo Sumilip na ang buwan Lumiwanag na ang mga tala At pumikit na ang mga ulap Pero, MAHAL PA RIN KITA
Continue reading...
47
012817 Iguhit sa buhangin ang iyong nasirang pangarap Natangay man ng hanging habagat Ito'y iyong ulitin Pagkat sa kamay mo nakasalalay Ang imahe na magsisilbing litrato Ng iyong mapaglarong isip. Kumpas ng kamay Na tila nagpapagalaw ng mga butil Ng buhangin kasabay ng nanghihileng tugtugin At ang bumbilyang nagsisilbing ilaw Sa madilim na kwarto Na sya ring nagbibigay kulay At naiisakatuparan ang mga munting nilikha Sa ibat iba nitong linya. Ngayon, ikaw ay dumating Wag **** sasabihing huli na ang lahat Dahil ang isang pangarap na minsang binuo mo, Ay siya ring muling magdidikta ng iyong ginintuang pag-iisip. Kamay ay gamitin sa malikhaing gawa Dahil Diyos ang nagbigay ng talento Na iyong gagamitin sa pagbuo ng natibag na pangarap. Magdiwang dahil kagaya ko, Siya ang magbubuo ng iyong pangarap. Alamin ang adhikain sa mundong ibabaw Dahil dito mo ipakikita na ika'y matatag At makapagpapasya na magbago nang naaayon sa Kanya. Ang iyong AMA ang Siyang gagabay at magpapakita Ng iyong maliwanag na pangarap at buhay.
0
Jan 29, 2017
Jan 29, 2017 at 3:32 AM UTC
psalmiseta
Buhanging Mga Kamay
012817 Iguhit sa buhangin ang iyong nasirang pangarap Natangay man ng hanging habagat Ito'y iyong ulitin Pagkat sa kamay mo nakasalalay Ang imahe na magsisilbing litrato Ng iyong mapaglarong isip. Kumpas ng kamay Na tila nagpapagalaw ng mga butil Ng buhangin kasabay ng nanghihileng tugtugin At ang bumbilyang nagsisilbing ilaw Sa madilim na kwarto Na sya ring nagbibigay kulay At naiisakatuparan ang mga munting nilikha Sa ibat iba nitong linya. Ngayon, ikaw ay dumating Wag **** sasabihing huli na ang lahat Dahil ang isang pangarap na minsang binuo mo, Ay siya ring muling magdidikta ng iyong ginintuang pag-iisip. Kamay ay gamitin sa malikhaing gawa Dahil Diyos ang nagbigay ng talento Na iyong gagamitin sa pagbuo ng natibag na pangarap. Magdiwang dahil kagaya ko, Siya ang magbubuo ng iyong pangarap. Alamin ang adhikain sa mundong ibabaw Dahil dito mo ipakikita na ika'y matatag At makapagpapasya na magbago nang naaayon sa Kanya. Ang iyong AMA ang Siyang gagabay at magpapakita Ng iyong maliwanag na pangarap at buhay.
Continue reading...
29
Tayo ay magkasalungat Magkaiba, hindi tugma At kahit baliktarin mo ang mundo Tayo ay dalawang taong Hindi maipagsasama, Hindi maipapares, hindi din maitutugma Pero mahal pa rin kita Ikaw, Ikaw, na nagmamahal ng iba Ikaw, na mayroon mga mata Na para bang sila ang dahilan kung bakit may mga tala Ikaw, na mayroong bibig Para ngumiti o sumimangot Sa tamis at pait ng buhay Ikaw, na mayroong kamay Para mahawakan ang kamay ng taong mahal mo Ikaw, na mayroong puso, Na naghahanap ng kasabay sa pagtibok nito Ako, Ako, na nagmamahal sa'yo Ako, na mayroon ding mga mata Na nakakakita sa'yo kahit ang kwarto ay punong-puno ng libu-libong tao Ako, na mayroon ding bibig Para ngumiti, tumawa, humalakhak Kahit wala ka sa tabi ko Ako, na mayroon ding mga kamay Na dapat hawak ang iyo Ako, na mayroon ding puso Na hindi pala tutugma ng tibok ng iyo Kasi pabilis ito ng pabilis habang ikaw ay papalapit ng papalapit Pero pakinggan mo sana sa ingay ng 'di tugmang tibok ng puso natin May nagsasabing Mahal kita, gusto kita, ako na lang, sana tayo Pero nandiyan pala siya. Siya, na minamahal mo Siya, na parang buwan kasama ang mga tala Siya, na laging hawak ang kamay mo Siya, ang dahilan kung bakit hindi ko kayang sabihin lahat ng 'to sa harap mo. Tayo, Tayo ay parang tubig at langis, Liwanag at dilim, langit at lupa Mapait at matamis, madumi at malinis Maingay at tahimik, itim at puti Tayo ang perpektong kahulugan ng salitang 'salungat' Sana, Sana magising ako sa katotohanan na mali ang konsepto ng pag-ibig na nalaman ko Na ang pag-ibig pala hindi lagi inaantay, At hindi din lagi naghahanap ng kapalit Sana nagkakilala tayong may lihim na nararamdaman sa isa't-isa Sana kayanin **** magmahal ng higit pa sa kaibigan Sana hindi na lang kayo nagkakilala Sana ikaw ang pangalan na nawawalan ng saysay pag paulit ulit ko itong sinasabi Sana hindi na lang ako lagi kumakapit sa sana. Pangako, Pinangako ko sa sarili ko Na pagkatapos ng tulang 'to Titigil na akong isipin ka Titigil na akong alalahanin ang ngiti mo, ang paggalaw ng iyong bibig tuwing sasabihin mo ang pangalan ko Titigilan na kita sulatan ng tula Titigil na akong mahalin ka At ang huling sana na aasahan kong matupad Na sana tandaan mo, Minahal kita, Ginusto kita, Kahit siya na lang At sana masaya ka.
0
Feb 10, 2016
Feb 10, 2016 at 11:13 AM UTC
jramos
Magkasalungat
Tayo ay magkasalungat Magkaiba, hindi tugma At kahit baliktarin mo ang mundo Tayo ay dalawang taong Hindi maipagsasama, Hindi maipapares, hindi din maitutugma Pero mahal pa rin kita Ikaw, Ikaw, na nagmamahal ng iba Ikaw, na mayroon mga mata Na para bang sila ang dahilan kung bakit may mga tala Ikaw, na mayroong bibig Para ngumiti o sumimangot Sa tamis at pait ng buhay Ikaw, na mayroong kamay Para mahawakan ang kamay ng taong mahal mo Ikaw, na mayroong puso, Na naghahanap ng kasabay sa pagtibok nito Ako, Ako, na nagmamahal sa'yo Ako, na mayroon ding mga mata Na nakakakita sa'yo kahit ang kwarto ay punong-puno ng libu-libong tao Ako, na mayroon ding bibig Para ngumiti, tumawa, humalakhak Kahit wala ka sa tabi ko Ako, na mayroon ding mga kamay Na dapat hawak ang iyo Ako, na mayroon ding puso Na hindi pala tutugma ng tibok ng iyo Kasi pabilis ito ng pabilis habang ikaw ay papalapit ng papalapit Pero pakinggan mo sana sa ingay ng 'di tugmang tibok ng puso natin May nagsasabing Mahal kita, gusto kita, ako na lang, sana tayo Pero nandiyan pala siya. Siya, na minamahal mo Siya, na parang buwan kasama ang mga tala Siya, na laging hawak ang kamay mo Siya, ang dahilan kung bakit hindi ko kayang sabihin lahat ng 'to sa harap mo. Tayo, Tayo ay parang tubig at langis, Liwanag at dilim, langit at lupa Mapait at matamis, madumi at malinis Maingay at tahimik, itim at puti Tayo ang perpektong kahulugan ng salitang 'salungat' Sana, Sana magising ako sa katotohanan na mali ang konsepto ng pag-ibig na nalaman ko Na ang pag-ibig pala hindi lagi inaantay, At hindi din lagi naghahanap ng kapalit Sana nagkakilala tayong may lihim na nararamdaman sa isa't-isa Sana kayanin **** magmahal ng higit pa sa kaibigan Sana hindi na lang kayo nagkakilala Sana ikaw ang pangalan na nawawalan ng saysay pag paulit ulit ko itong sinasabi Sana hindi na lang ako lagi kumakapit sa sana. Pangako, Pinangako ko sa sarili ko Na pagkatapos ng tulang 'to Titigil na akong isipin ka Titigil na akong alalahanin ang ngiti mo, ang paggalaw ng iyong bibig tuwing sasabihin mo ang pangalan ko Titigilan na kita sulatan ng tula Titigil na akong mahalin ka At ang huling sana na aasahan kong matupad Na sana tandaan mo, Minahal kita, Ginusto kita, Kahit siya na lang At sana masaya ka.
Continue reading...
65
Simulan natin sa katapusan nang taon, Naging dahilan nang araw-araw kong pagbangon, Naalintana ang palagiang paglamon, At uminit ang Pasko nang kahapon. “Napakaganda nang buhok mo”, aking bati, Para sa minimithi kong binibini, Pagmamahal mo’y sa akin’y biglaang sumapi, Noon ko ipinagdarasal na makita kita’ng parati. Humingi nang payo kung kani-kanino, Upang manatiling aktibo’t ‘di mablangko, Bagama’t ang kinauukalan mo’y malayo, ‘Di nagtagal, nagkaroon na din nang “tayo” Araw-araw magkausap simula noong ikalabing-walo nang Enero, Nagpatuloy hanggang Pebrero pati Marso, Kadalasang naiisip kapag nag-iisa sa kwarto, Hanggang sa eskwela, daanan, lansangan, lungsod, barangay’t baryo. Naputol man ang ating koneksyon, Hinding-hindi ka mawawala sa ‘king imahinasyon, Ipinagbawal man upang turuan nang leksyon, Sa araw-araw ang pag-ibig mo’y aking binabaon. Pinaghigpitan man’y iginagalang ko Ang desisyon at pagmamahal nang mga magulang mo, Sa ika-dieciocho ka pa daw pwedeng magka-novio, Nag-atubili, sumagot ako nang “opo”. Lahat daw nang inaantay at pinaghihirapan, Ay mayroong napakalaking kahalagahan, Kahit alinma’y sakit ay aking ginampanan, Upang sumunod lamang sa natatanging kasunduan. Kaya nandito ako ngayon, Na may pagmamahal at may mga pagtitiis na naipon, Nanabik sa pangako nang kahapon, Sa pangakong uuwi ka sa iyong selebrasyon, Ngayong ika-siyam nang Pebrero, Nais kong malaman mo na pag-ibig ko sayo’y ‘di magbabago, Nag-intay, nagtiis, nahirapan, ngunit ‘di napagod, Dahil umaapaw ang pagmamahal mula labas hanggang ubod.
0
Jun 4, 2018
Jun 4, 2018 at 9:36 AM UTC
mvrkxvixv
Dieciocho (Eighteen)
Simulan natin sa katapusan nang taon, Naging dahilan nang araw-araw kong pagbangon, Naalintana ang palagiang paglamon, At uminit ang Pasko nang kahapon. “Napakaganda nang buhok mo”, aking bati, Para sa minimithi kong binibini, Pagmamahal mo’y sa akin’y biglaang sumapi, Noon ko ipinagdarasal na makita kita’ng parati. Humingi nang payo kung kani-kanino, Upang manatiling aktibo’t ‘di mablangko, Bagama’t ang kinauukalan mo’y malayo, ‘Di nagtagal, nagkaroon na din nang “tayo” Araw-araw magkausap simula noong ikalabing-walo nang Enero, Nagpatuloy hanggang Pebrero pati Marso, Kadalasang naiisip kapag nag-iisa sa kwarto, Hanggang sa eskwela, daanan, lansangan, lungsod, barangay’t baryo. Naputol man ang ating koneksyon, Hinding-hindi ka mawawala sa ‘king imahinasyon, Ipinagbawal man upang turuan nang leksyon, Sa araw-araw ang pag-ibig mo’y aking binabaon. Pinaghigpitan man’y iginagalang ko Ang desisyon at pagmamahal nang mga magulang mo, Sa ika-dieciocho ka pa daw pwedeng magka-novio, Nag-atubili, sumagot ako nang “opo”. Lahat daw nang inaantay at pinaghihirapan, Ay mayroong napakalaking kahalagahan, Kahit alinma’y sakit ay aking ginampanan, Upang sumunod lamang sa natatanging kasunduan. Kaya nandito ako ngayon, Na may pagmamahal at may mga pagtitiis na naipon, Nanabik sa pangako nang kahapon, Sa pangakong uuwi ka sa iyong selebrasyon, Ngayong ika-siyam nang Pebrero, Nais kong malaman mo na pag-ibig ko sayo’y ‘di magbabago, Nag-intay, nagtiis, nahirapan, ngunit ‘di napagod, Dahil umaapaw ang pagmamahal mula labas hanggang ubod.
Continue reading...
36
Pag gising sa umaga, Mata mo agad ang nais makita Pagtawa mo agad ang nais marinig na tila musika sa aking tenga Yakap mo agad ang nais magsilbing init kapalit ng kapeng bagong timpla. Ang sarap gumising sa umaga. Pero lumipas ang mga araw, gabi ay tila kasing lamig na ng kapeng naiwan sa tabi. Ni hindi ko na magawang haluin at timplahin ng sapat sa aking panlasa. Mga gabing mas ninais na maging umaga hindi para muling masilayan ang iyong mga ngiti, marinig ang iyong mga tinig at maramdaman ang yong mga bisig. Mas pinipili ko nalang ang mga umaga upang makaalis at di kana muling masilayan pa. Hindi ko matiyak kung ang mga umaga ko ba ay gigisingin pa ng may malinaw na ebedensyang mahal pa kita. Hindi ko tiyak na kung ang dating malinaw ngayon ay malabo na. Ni hindi ko na masabi ang salitang mahal kita. Ngunit kung tatanungin mo ako nasan ka sa aking puso. Kaya kong sagutin na nasa loob ka parin naman nito Ngunit hindi na sayo ang buong espasyo. Kung baga sa kwarto, may naka bedspace na dito. Ginagawa ko nalang biro ang lahat ng ito pero, ito ang totoo. Hindi ko masabi ang buong kwento kasi natatakot akong mawala ka sapagkat ramdam ko parin naman ang salitang "mahalaga ka" ngunit hindi na ang salitang "mahal kita". Hindi ko magawang mag paalam at sambitin ang salitang ayokona kasi ramdam ko pa rin ang salitang ika'y mahalaga pa at hindi ko kayang makita kang lumuluha. Ngunit ang lahat ay pawang salita na lamang. Masakit aminin na sa mga panahong gusto ko ng iwan ang lahat at gumawa na ng pansariling hakbang ibang kamay ang kinuha para ako'y samahan. Masakit saking aminin na sa pagtanaw ko sa bagong umaga, sa pag ikot ko sa aking kama, hindi na ikaw ang nais makasama. At ang tanging musika na gusto kong marinig ay walang iba kung hindi ang pag "Oo" nya. At ang huling mga salitang nais kong sambitin sayo ay hanggang sa muli nating pagkikita, sana maging masaya kana sa piling ng iba.
0
Jul 12, 2019
Jul 12, 2019 at 3:20 AM UTC
khat_R
Kape
Pag gising sa umaga, Mata mo agad ang nais makita Pagtawa mo agad ang nais marinig na tila musika sa aking tenga Yakap mo agad ang nais magsilbing init kapalit ng kapeng bagong timpla. Ang sarap gumising sa umaga. Pero lumipas ang mga araw, gabi ay tila kasing lamig na ng kapeng naiwan sa tabi. Ni hindi ko na magawang haluin at timplahin ng sapat sa aking panlasa. Mga gabing mas ninais na maging umaga hindi para muling masilayan ang iyong mga ngiti, marinig ang iyong mga tinig at maramdaman ang yong mga bisig. Mas pinipili ko nalang ang mga umaga upang makaalis at di kana muling masilayan pa. Hindi ko matiyak kung ang mga umaga ko ba ay gigisingin pa ng may malinaw na ebedensyang mahal pa kita. Hindi ko tiyak na kung ang dating malinaw ngayon ay malabo na. Ni hindi ko na masabi ang salitang mahal kita. Ngunit kung tatanungin mo ako nasan ka sa aking puso. Kaya kong sagutin na nasa loob ka parin naman nito Ngunit hindi na sayo ang buong espasyo. Kung baga sa kwarto, may naka bedspace na dito. Ginagawa ko nalang biro ang lahat ng ito pero, ito ang totoo. Hindi ko masabi ang buong kwento kasi natatakot akong mawala ka sapagkat ramdam ko parin naman ang salitang "mahalaga ka" ngunit hindi na ang salitang "mahal kita". Hindi ko magawang mag paalam at sambitin ang salitang ayokona kasi ramdam ko pa rin ang salitang ika'y mahalaga pa at hindi ko kayang makita kang lumuluha. Ngunit ang lahat ay pawang salita na lamang. Masakit aminin na sa mga panahong gusto ko ng iwan ang lahat at gumawa na ng pansariling hakbang ibang kamay ang kinuha para ako'y samahan. Masakit saking aminin na sa pagtanaw ko sa bagong umaga, sa pag ikot ko sa aking kama, hindi na ikaw ang nais makasama. At ang tanging musika na gusto kong marinig ay walang iba kung hindi ang pag "Oo" nya. At ang huling mga salitang nais kong sambitin sayo ay hanggang sa muli nating pagkikita, sana maging masaya kana sa piling ng iba.
Continue reading...
26
(A tagalog poem) ㅡ Tyaka na lang kita papansinin, kapag kaya na kitang bigyan ng isang matamis na ngiti gamit ang bibig na hindi nangangamoy usok ng sigarilyo. Tyaka na lang kita kikilalanin, kapag kaya ko na ring kilalanin ang sariling tinig at hindi ang sigaw ng mga demonyong nangungupahan sa aking isip. Tyaka na lang kita tatawagan, kapag kaya ko nang alagaan ang aking katawan at muli na akong natutulog bago pa magpalitan ang araw at buwan. Tyaka na lang kita iisipin, kapag ang tanging kinakatakutan ko na lamang ay ang pagkakawalay sayo at hindi ang maaari kong gawin sa sarili oras na maiwan nang mag-isa sa kwarto. Tyaka na lang kita papakatitigan, kapag ang aking mga mata'y hindi na pagod, namumugto, namumula. Tyaka na lang kita kakausapin, sa araw na pag-ibig na ang aking bukambibig, sa oras na kasiyahan na ang nasa isip at hindi kung paanong tali ba ang gagawin sa gagamiting "lubid". Tyaka ko na lang hahawakan ang iyong kamay, kapag naghilom na ang mga hiwa at sugat na ginuhit, inukit sa pulso, kapag ang isip at kalooban ko'y muli nang nagkasundo. Tyaka na lang kita hahalikan, kapag kaya ko nang talikuran ang mga bote ng alak kapalit ng dampi ng iyong labi. Tyaka na lang kita yayakapin, tyaka ko na lang hahayaan ang sariling maranasan na iyong mahagkan, kapag muli na akong nakakakain ng tama, sa tamang oras. Kakayanin mo kaya ang maghintay kahit magpa-hanggang kailan? At patawarin mo ako. Patawarin mo kung ano ako. Patawarin **** ito ako. Patawarin mo ang kototohanan na binubuo ako ng kalungkutan at kaguluhan. Patawarin **** kung minsan kapag bumuhos ang luha ko'y mas malakas pa sa ulan. Isang araw, aawit ako ng awit ng pananalig at katiyakan. Susulat ng tula na naglalaman ng kasiyahan. Ngunit sa ngayon, dasal ko'y patawarin mo muna ako. Giliw, tyaka na lang kita iibigin... kapag kaya ko na ring ibigin ang aking sarili.
0
Jul 13, 2016
Jul 13, 2016 at 9:52 AM UTC
ang_lakambini
Awit Ng Pasubali
(A tagalog poem) ㅡ Tyaka na lang kita papansinin, kapag kaya na kitang bigyan ng isang matamis na ngiti gamit ang bibig na hindi nangangamoy usok ng sigarilyo. Tyaka na lang kita kikilalanin, kapag kaya ko na ring kilalanin ang sariling tinig at hindi ang sigaw ng mga demonyong nangungupahan sa aking isip. Tyaka na lang kita tatawagan, kapag kaya ko nang alagaan ang aking katawan at muli na akong natutulog bago pa magpalitan ang araw at buwan. Tyaka na lang kita iisipin, kapag ang tanging kinakatakutan ko na lamang ay ang pagkakawalay sayo at hindi ang maaari kong gawin sa sarili oras na maiwan nang mag-isa sa kwarto. Tyaka na lang kita papakatitigan, kapag ang aking mga mata'y hindi na pagod, namumugto, namumula. Tyaka na lang kita kakausapin, sa araw na pag-ibig na ang aking bukambibig, sa oras na kasiyahan na ang nasa isip at hindi kung paanong tali ba ang gagawin sa gagamiting "lubid". Tyaka ko na lang hahawakan ang iyong kamay, kapag naghilom na ang mga hiwa at sugat na ginuhit, inukit sa pulso, kapag ang isip at kalooban ko'y muli nang nagkasundo. Tyaka na lang kita hahalikan, kapag kaya ko nang talikuran ang mga bote ng alak kapalit ng dampi ng iyong labi. Tyaka na lang kita yayakapin, tyaka ko na lang hahayaan ang sariling maranasan na iyong mahagkan, kapag muli na akong nakakakain ng tama, sa tamang oras. Kakayanin mo kaya ang maghintay kahit magpa-hanggang kailan? At patawarin mo ako. Patawarin mo kung ano ako. Patawarin **** ito ako. Patawarin mo ang kototohanan na binubuo ako ng kalungkutan at kaguluhan. Patawarin **** kung minsan kapag bumuhos ang luha ko'y mas malakas pa sa ulan. Isang araw, aawit ako ng awit ng pananalig at katiyakan. Susulat ng tula na naglalaman ng kasiyahan. Ngunit sa ngayon, dasal ko'y patawarin mo muna ako. Giliw, tyaka na lang kita iibigin... kapag kaya ko na ring ibigin ang aking sarili.
Continue reading...
46
Mahal kita Di ko maintindihan Ako ay lagi **** iniiwasan Simula lang noong inamin ang pag-ibig na matagal ko sa iyo nilihim Bigay kong mga rosas sa akin ay ibinalik pati ang puso ko na aking inihati Nang hindi na sumugpong ang isang piraso Nalaman ko na kay sakit pala mabigo Tatlong beses nanalamin Hinanap ang sariling kapintasan Buo kong kalooban ay naranasan na madurog nang lubusan Ngayon nagmukmok sa loob ng madilim na kwarto Liwanag ng buwan ay tumungo sa silid at nakapagsulat ako gamit ang hinanakit Mahal, ang una kong salita na  magdudugtong ng aking pagsinta Kita, ang kasunod para malaman mo na ang saklaw ng aking mundo ay tayo lang dalawa Di magtatatapos sa tuldok ang mga huling taludtod at ang ningning ng estrelya ay susundo sa wikang pampag-ibig na puno ng mga ninanais Nais kong tanggapin mo ang aking pag-irog at malaman mo na sa iyo lang ito nakalaan Ikaw ang pinipintuho ng mga ulap at sa ibaba ako'y makikipagsapalaran Nais kong kipkipin mo ang mga rosas na minsan nahiya Dalawang puso natin na sabik Nais ko rin basbasan ito ng langit Gusto ko tumaglay ng katangian na sa iyong mga mata ay kagigiliwan Di man matipuno, may galaw sana akong magalang Nais ko sa isang kubo tayo ay mamituin Sa labas ng bintana, sabay natin ipanalangin na ang pag-iibigan ay pagpalain Tulad ng pananalamin ng mga letra gayun din ang pangyayari sa unang apat na saknong ay kabaliktaran ng aking mga kagustuhan At ang huling mga salita Ang Hiling sa Pasko na tula ko'y pakinggan
0
Dec 12, 2018
Dec 12, 2018 at 5:24 PM UTC
haringibon
Hiling sa Pasko
Mahal kita Di ko maintindihan Ako ay lagi **** iniiwasan Simula lang noong inamin ang pag-ibig na matagal ko sa iyo nilihim Bigay kong mga rosas sa akin ay ibinalik pati ang puso ko na aking inihati Nang hindi na sumugpong ang isang piraso Nalaman ko na kay sakit pala mabigo Tatlong beses nanalamin Hinanap ang sariling kapintasan Buo kong kalooban ay naranasan na madurog nang lubusan Ngayon nagmukmok sa loob ng madilim na kwarto Liwanag ng buwan ay tumungo sa silid at nakapagsulat ako gamit ang hinanakit Mahal, ang una kong salita na  magdudugtong ng aking pagsinta Kita, ang kasunod para malaman mo na ang saklaw ng aking mundo ay tayo lang dalawa Di magtatatapos sa tuldok ang mga huling taludtod at ang ningning ng estrelya ay susundo sa wikang pampag-ibig na puno ng mga ninanais Nais kong tanggapin mo ang aking pag-irog at malaman mo na sa iyo lang ito nakalaan Ikaw ang pinipintuho ng mga ulap at sa ibaba ako'y makikipagsapalaran Nais kong kipkipin mo ang mga rosas na minsan nahiya Dalawang puso natin na sabik Nais ko rin basbasan ito ng langit Gusto ko tumaglay ng katangian na sa iyong mga mata ay kagigiliwan Di man matipuno, may galaw sana akong magalang Nais ko sa isang kubo tayo ay mamituin Sa labas ng bintana, sabay natin ipanalangin na ang pag-iibigan ay pagpalain Tulad ng pananalamin ng mga letra gayun din ang pangyayari sa unang apat na saknong ay kabaliktaran ng aking mga kagustuhan At ang huling mga salita Ang Hiling sa Pasko na tula ko'y pakinggan
Continue reading...
38
*Karuyag ko pagsurusuntukon ini nga busag nga bung-bong Pero sigurado nga maul-ol Salit, adi nga ulunan nala Karuyag ko mamusdak hin mga pinggan nga nakatambak ha banggera Pero magluluto pa ngay-an hira hin sura Salit, niyan pagkatapos nala Karuyag ko kumurahab hasta ako mapaas Pero may bata nga nakaturog bangin makamata Salit, tik-om nala Karuyag ko manrabot hin tawo Pero naguusahan la ako ngadi ha kwarto Salit, it akon kalugaringon nala Karuyag ko gusi-gusion an mga surat nga ginhatag mo ha akon Pero aadto ha hunos, maupay an kahipos Salit, sunod nala Karuyag ko na bumul-iw ngan talikdan ini nga grasya Pero waray ka bumaya Salit, ayaw nala*
0
Dec 21, 2014
Dec 21, 2014 at 1:25 AM UTC
estelle-deamor
Karuyag ko maghingit, pero
*Karuyag ko pagsurusuntukon ini nga busag nga bung-bong Pero sigurado nga maul-ol Salit, adi nga ulunan nala Karuyag ko mamusdak hin mga pinggan nga nakatambak ha banggera Pero magluluto pa ngay-an hira hin sura Salit, niyan pagkatapos nala Karuyag ko kumurahab hasta ako mapaas Pero may bata nga nakaturog bangin makamata Salit, tik-om nala Karuyag ko manrabot hin tawo Pero naguusahan la ako ngadi ha kwarto Salit, it akon kalugaringon nala Karuyag ko gusi-gusion an mga surat nga ginhatag mo ha akon Pero aadto ha hunos, maupay an kahipos Salit, sunod nala Karuyag ko na bumul-iw ngan talikdan ini nga grasya Pero waray ka bumaya Salit, ayaw nala*
Continue reading...
18
*ilang beses na ba akong ngumiti ng magisa habang iniisip ko ang mga panahong kasama kita ilang beses na ba akong umiyak sa aking kwarto habang tinitiis ko ang sakit at pighati sa aking puso ilang beses na ba ako umiling upang mawala ang alaala mo saking isip ilang beses na ba ako nagbuntong hininga upang mailabas ang lungkot na aking nadarama ilang beses na ba akong nagsulat ng liham na hindi ko naman naibigay kahit kailan ilang beses na ba akong gumawa ng tula tungkol sa pagibig na di ko naman maipadama ilang beses ko na bang binulong sa hangin na mahal kita, na mahal kita kahit magisa lamang akong umiibig* Sept 30, 2016
0
Sep 29, 2016
Sep 29, 2016 at 10:59 PM UTC
patricia-policarpio
Ilang beses na ba?
*ilang beses na ba akong ngumiti ng magisa habang iniisip ko ang mga panahong kasama kita ilang beses na ba akong umiyak sa aking kwarto habang tinitiis ko ang sakit at pighati sa aking puso ilang beses na ba ako umiling upang mawala ang alaala mo saking isip ilang beses na ba ako nagbuntong hininga upang mailabas ang lungkot na aking nadarama ilang beses na ba akong nagsulat ng liham na hindi ko naman naibigay kahit kailan ilang beses na ba akong gumawa ng tula tungkol sa pagibig na di ko naman maipadama ilang beses ko na bang binulong sa hangin na mahal kita, na mahal kita kahit magisa lamang akong umiibig* Sept 30, 2016
Continue reading...
16
Nung linggo, napadaan ako sa nbs nakita ko kasi sa facebook yung libro ni Juan Miguel sabi ko, bukas bibilhin ko to. para pag pumunta ulit ako sayo, may babasahin ako pag hinihintay kita nung lunes, binili ko. tanda ko pa kung gaano ko pinipigilan yung sarili ko na ilipat sa susunod na pahina nung sinimulan ko isip-isip ko kasi, baka sa martes o sa miyerkules pa tayo magkita baka maubusan ako ng tula di naman kasi tayo yung klase na nag-uusap sa labas ng kwarto mas mahaba pa nga ata ang tulang ito kaysa sa palitan natin ng mga salita pag hindi tayo nakahiga sa kama dumaan ang martes, miyerkules, baka may ginagawa lang huwebes kinausap kita ang sabi mo “May tao dito, pagod na din ako. Sa susunod nalang” mahal, tumango lang ako. Wala namang tayo. Ano bang karapatan ko sayo? nung biyernes, sinubukan ko ulit tinanong kita kung may ginagawa ka ba sabi mo “wala pero matutulog na ko” sinagot mo ko habang nakatayo ka sa kabilang kalsada, di mo ko nakita pero nandun ako. Nung isang linggo, mahal mo ako. Alam ko na mahal mo na ko nun. Tinanong mo ko kung mahal na kita, ngumiti nalang ako. mahal. mahal, mahal na kita. minahal kita nung unang pagsikat ng araw na nagising ako sa yakap mo minahal kita sa unang paglapat ng labi. mahal, sa tuwing natutulog ka ibinubulong ko sa labi mo na mahal na kita. mahal, dati nung ako pa ang kasama mo matulog binubulong ko sa labi mo na mahal kita.
0
Sep 17, 2016
Sep 17, 2016 at 11:25 PM UTC
certain-dark-things
ang naiwan
Nung linggo, napadaan ako sa nbs nakita ko kasi sa facebook yung libro ni Juan Miguel sabi ko, bukas bibilhin ko to. para pag pumunta ulit ako sayo, may babasahin ako pag hinihintay kita nung lunes, binili ko. tanda ko pa kung gaano ko pinipigilan yung sarili ko na ilipat sa susunod na pahina nung sinimulan ko isip-isip ko kasi, baka sa martes o sa miyerkules pa tayo magkita baka maubusan ako ng tula di naman kasi tayo yung klase na nag-uusap sa labas ng kwarto mas mahaba pa nga ata ang tulang ito kaysa sa palitan natin ng mga salita pag hindi tayo nakahiga sa kama dumaan ang martes, miyerkules, baka may ginagawa lang huwebes kinausap kita ang sabi mo “May tao dito, pagod na din ako. Sa susunod nalang” mahal, tumango lang ako. Wala namang tayo. Ano bang karapatan ko sayo? nung biyernes, sinubukan ko ulit tinanong kita kung may ginagawa ka ba sabi mo “wala pero matutulog na ko” sinagot mo ko habang nakatayo ka sa kabilang kalsada, di mo ko nakita pero nandun ako. Nung isang linggo, mahal mo ako. Alam ko na mahal mo na ko nun. Tinanong mo ko kung mahal na kita, ngumiti nalang ako. mahal. mahal, mahal na kita. minahal kita nung unang pagsikat ng araw na nagising ako sa yakap mo minahal kita sa unang paglapat ng labi. mahal, sa tuwing natutulog ka ibinubulong ko sa labi mo na mahal na kita. mahal, dati nung ako pa ang kasama mo matulog binubulong ko sa labi mo na mahal kita.
Continue reading...
30
I. Noong makita ko s'ya parang tumigil ang mundo ko. Tila parang lahat ng bagay nag-slow mo. Anong pakiramdam ‘to? Ba’t parang ang bigat ng katawan ko? II. 'Di ko mapigilan napangiti nalang, Teka sino ba 'to? Sino ba ang magandang nilalang na 'to? At parang na-love at first sight yata 'ko? III. Ba’t kapag nariyan s'ya biglang 'kong naduduwag. At kapag ngumingiti s'ya'y katawan ko'y nabubulwag. Ganoon ba talaga ang epek n'ya sa akin? 'Pag s'ya'y nakikita tila parang aatakihin? IV. Gusto ko s'yang lapitan pero 'di ko magawa. Gusto kong magpakilala pero nauudlot bigla. Nakakainis din ang mga kaibigan n'yang parang utot. Biglang nalang sulpot ng sulpot. V. Nang ako ay pauwi siya ay nakasabay, Gusto ko sanang tabihan kaso baka sumablay. Nauunahan ng takot at kaba. Baka kasi gusto n'ya lang kasi mapag-isa. VI. Walang mangyayari kung maduduwag ako Kailangan ko labanan ang takot at kaba na ito Nang ako ay palapit na biglang may umakbay sa kanya At 'di pa nakuntento humalik pa sa pisnge n'ya. VII. “'Di pwede 'to!” ang sigaw ko sa sarili ko. Pero walang nagawa at tumalikod nalang ako. Magdamag nag-mukmok sa madilim na kwarto. Pinagsisihan ang pagiging torpe ko.
0
Jun 21, 2015
Jun 21, 2015 at 9:29 PM UTC
thealltimejor
Torpe
I. Noong makita ko s'ya parang tumigil ang mundo ko. Tila parang lahat ng bagay nag-slow mo. Anong pakiramdam ‘to? Ba’t parang ang bigat ng katawan ko? II. 'Di ko mapigilan napangiti nalang, Teka sino ba 'to? Sino ba ang magandang nilalang na 'to? At parang na-love at first sight yata 'ko? III. Ba’t kapag nariyan s'ya biglang 'kong naduduwag. At kapag ngumingiti s'ya'y katawan ko'y nabubulwag. Ganoon ba talaga ang epek n'ya sa akin? 'Pag s'ya'y nakikita tila parang aatakihin? IV. Gusto ko s'yang lapitan pero 'di ko magawa. Gusto kong magpakilala pero nauudlot bigla. Nakakainis din ang mga kaibigan n'yang parang utot. Biglang nalang sulpot ng sulpot. V. Nang ako ay pauwi siya ay nakasabay, Gusto ko sanang tabihan kaso baka sumablay. Nauunahan ng takot at kaba. Baka kasi gusto n'ya lang kasi mapag-isa. VI. Walang mangyayari kung maduduwag ako Kailangan ko labanan ang takot at kaba na ito Nang ako ay palapit na biglang may umakbay sa kanya At 'di pa nakuntento humalik pa sa pisnge n'ya. VII. “'Di pwede 'to!” ang sigaw ko sa sarili ko. Pero walang nagawa at tumalikod nalang ako. Magdamag nag-mukmok sa madilim na kwarto. Pinagsisihan ang pagiging torpe ko.
Continue reading...
35
UMAGA (Morning) “I won’t talk, I won’t breathe. I won’t move ‘till you finally see that you belong with me..” Nag-alarm ang cellphone ko, at oras na ng pag-gising ko. Oo, tama ka. Ang paboritong kanta ni Paulo ang tunog ng alarm ko. Sa pagdilat ko, nakita ko nanaman ang Araw na kasisikat pa lamang. “Paulo” ayan nanaman ang unang salitang nasabi ko, ang unang bagay at tao na laman ng isipan ko. Naisip ko, ako rin kaya ang naiisip niya bago siya matulog? Ako rin kaya ang unang nasa isip niya sa kanyang paggising? Umaga nanaman, panibagong araw na haharapin. Bagong pagkakataon, bagong aabangan, at bagong mga pangyayari. Ang tanong ay simple lang naman, Magkikita kaya kami? Mabibigyan kaya kami ng pagkakataon ngayon? Ang kahapon ay nakalipas na, sabi nga, pero magmimistulang kahapon pa rin ba ang araw ko ngaun? Naghikab ako, sabay bangon. Sa pagbangon ko, tumingin akong muli sa bintana nakita ko na kumpleto ang kulay na bumubuo sa paligid. Berde, asul, dilaw, pula, puti, itim, brown, lahat na ng kulay! Ang ganda ng mundo ng mga tao, ang ganda ng umagang sumalubong. Pero nawala ang ngiti sa mga labi ko, at kung may nakakita man sa akin mababakas sa aking mga mata ang lungkot, pananabik at pangungulila ng malayo kay Paulo. Gaano man kaganda ang paligid ko, hindi pa rin kumpleto ang MUNDO KO ng wala si Paulo. Muli, napabuntong hininga ako kasabay ng pagpigil ko sa aking mga luha na nag-aadyang sila ay muling papatak. Ayoko munang umiyak hanggat maaga, marami pa naman mangyayari. Mamaya nalang ulit kapag andiyan na ulit si Gabi, ganoon ulit ang eksena, at ganoon naman lagi. Binuksan ko ang pintuan ng aking kwarto, lumabas na ako, at sa pagsara ko ng pinto nagtanong ako ulit: “Nasaan si Paulo?”
0
Oct 27, 2015
Oct 27, 2015 at 8:43 PM UTC
RLFRN
Nasaan si Paulo? (Part II)
UMAGA (Morning) “I won’t talk, I won’t breathe. I won’t move ‘till you finally see that you belong with me..” Nag-alarm ang cellphone ko, at oras na ng pag-gising ko. Oo, tama ka. Ang paboritong kanta ni Paulo ang tunog ng alarm ko. Sa pagdilat ko, nakita ko nanaman ang Araw na kasisikat pa lamang. “Paulo” ayan nanaman ang unang salitang nasabi ko, ang unang bagay at tao na laman ng isipan ko. Naisip ko, ako rin kaya ang naiisip niya bago siya matulog? Ako rin kaya ang unang nasa isip niya sa kanyang paggising? Umaga nanaman, panibagong araw na haharapin. Bagong pagkakataon, bagong aabangan, at bagong mga pangyayari. Ang tanong ay simple lang naman, Magkikita kaya kami? Mabibigyan kaya kami ng pagkakataon ngayon? Ang kahapon ay nakalipas na, sabi nga, pero magmimistulang kahapon pa rin ba ang araw ko ngaun? Naghikab ako, sabay bangon. Sa pagbangon ko, tumingin akong muli sa bintana nakita ko na kumpleto ang kulay na bumubuo sa paligid. Berde, asul, dilaw, pula, puti, itim, brown, lahat na ng kulay! Ang ganda ng mundo ng mga tao, ang ganda ng umagang sumalubong. Pero nawala ang ngiti sa mga labi ko, at kung may nakakita man sa akin mababakas sa aking mga mata ang lungkot, pananabik at pangungulila ng malayo kay Paulo. Gaano man kaganda ang paligid ko, hindi pa rin kumpleto ang MUNDO KO ng wala si Paulo. Muli, napabuntong hininga ako kasabay ng pagpigil ko sa aking mga luha na nag-aadyang sila ay muling papatak. Ayoko munang umiyak hanggat maaga, marami pa naman mangyayari. Mamaya nalang ulit kapag andiyan na ulit si Gabi, ganoon ulit ang eksena, at ganoon naman lagi. Binuksan ko ang pintuan ng aking kwarto, lumabas na ako, at sa pagsara ko ng pinto nagtanong ako ulit: “Nasaan si Paulo?”
Continue reading...
52
Kay dami nang hindi mo katulad ang sinarahan ko ng pinto Hindi labag sa aking kalooban na mag papasok kung sino-sino Para mag kalat, mang gulo, at bantayan ang mahalagang bagay sa akin Dahil alam ko na ikaw ang tahanan ko At nakalaan to para sayo Ikaw ang banyo na binabalik balikan ko na parang balisawsaw ako Ang kusina na nagsilbing lugar, para iluto ko ang putahe na mas matamis pa sa mga ngiti mo Ang silid kainan, kung saan lahat ng gusto mo ay inihain, dulot ng pagmamahal ko Ang sala, kung saan ang tinig ng halakhak at tawanan ay maingat na tinatabunan ang pintig ng puso, Ang aparador, kung saan nakatago lahat ng liham na dapat basahin mo At ang kwarto, kung saan bumubuhos ang luha, na naging takbuhan ko tuwing nalulungkot ako, Sabay mahigpit na yakap sa unan nang hindi ako bitawan nito Ikaw ang susi para mabuo ang tahanan ko, Isang katok lang ang tunog na gusto kong marinig galing sayo Kung pwede lang tanggalin ang pinto na nakaharang dito Ito'y gagawin ko Isang sulyap lang kahit may harang na matataas na bakuran na nakapaligid sakin ay masaya na ako Ipaalam mo lang na hinahanap ako ng mga mata mo dahil para sayo ito Gusto ko nang ipaalam sayo, Ang mga lihim, na wala nang espasyo para ipaglagyan pa Gusto ko nang ipaalam sayo, Na ikaw ang gusto ko, sya lang ang kailangan ko Gusto ko nang ipaalam sayo, Na tunay kang mahal nito At sana'y alam mo ang lihim ko, Na gusto kong ako ang maging tahanan ng puso mo
0
Feb 18, 2016
Feb 18, 2016 at 11:08 AM UTC
ih8posers
Lihim na Tahanan
Kay dami nang hindi mo katulad ang sinarahan ko ng pinto Hindi labag sa aking kalooban na mag papasok kung sino-sino Para mag kalat, mang gulo, at bantayan ang mahalagang bagay sa akin Dahil alam ko na ikaw ang tahanan ko At nakalaan to para sayo Ikaw ang banyo na binabalik balikan ko na parang balisawsaw ako Ang kusina na nagsilbing lugar, para iluto ko ang putahe na mas matamis pa sa mga ngiti mo Ang silid kainan, kung saan lahat ng gusto mo ay inihain, dulot ng pagmamahal ko Ang sala, kung saan ang tinig ng halakhak at tawanan ay maingat na tinatabunan ang pintig ng puso, Ang aparador, kung saan nakatago lahat ng liham na dapat basahin mo At ang kwarto, kung saan bumubuhos ang luha, na naging takbuhan ko tuwing nalulungkot ako, Sabay mahigpit na yakap sa unan nang hindi ako bitawan nito Ikaw ang susi para mabuo ang tahanan ko, Isang katok lang ang tunog na gusto kong marinig galing sayo Kung pwede lang tanggalin ang pinto na nakaharang dito Ito'y gagawin ko Isang sulyap lang kahit may harang na matataas na bakuran na nakapaligid sakin ay masaya na ako Ipaalam mo lang na hinahanap ako ng mga mata mo dahil para sayo ito Gusto ko nang ipaalam sayo, Ang mga lihim, na wala nang espasyo para ipaglagyan pa Gusto ko nang ipaalam sayo, Na ikaw ang gusto ko, sya lang ang kailangan ko Gusto ko nang ipaalam sayo, Na tunay kang mahal nito At sana'y alam mo ang lihim ko, Na gusto kong ako ang maging tahanan ng puso mo
Continue reading...
26
Hindi ito isang tunay na kwento, hindi ito galing sa iba, ngunit sa akin lamang, isa itong imahinasyon na naisip ko, isang sitwasyon na inasam ko, isang mundo na magkasama tayo, ngunit kahit anong gawin ko, sa huli ay napaghiwalay tayo, wala akong maisip na pagtatapos na kung saan masaya tayong nagsasama, kung kahit ang simula nating dalawa ay hindi manlamang nag-umpisa. Ako ay isa sa mga bilyong bilyong binatang umiibig, naghahanap, nag aasam, at nangagarap sa isang maliit na chansang sa akin ay may magmahal. Matagal man itong darating ako'y handang maghintay, basta't sa aking pag antay ika'y darating. Ayoko umasa, ayoko masaktan, ayokong umiyak, humagulgol na parang tanga sa loob ng kwarto ko. pero susugal ako kahit gusto kong sumaya, ngumiti, tumawa, at nais kang makasama. dahil nangako ka sa akin na tayo'y magsasama, maaring hindi ito mangyari dahil hindi tayo tinadhana, pero pipiliin ko ang masaktan bukas basta makakasama kita ngayon, siguro sa mata ninyo tatanga ako, pero kahit sino mang matalino, sa oras na inalay ng pag-ibig ang kamay niya, tayo ay isang mangmang na hindi na natuto sa paulit-ulit na naranasan natin at ng iba. Kung kaya't makikiusap ako, sa diyos na may kapal, sa mundong umaastang kupal, na sa pag alis mo ika'y huwag nang tumalikod, upang sa buhay natin ang sakit ay ating malimot, kung kaya't nakikiusap ako, sa susunod na may dumating, ako'y iyong ibigin at ika'y aking mamahalin, Huwag mo akong iwan at ika'y aking sasamahan. Kung ito ay magagawa mo pangako ko sa'yo, lahat ito ay gagawin ko.
0
Dec 29, 2015
Dec 29, 2015 at 12:28 PM UTC
shan-coralde
Ako
Hindi ito isang tunay na kwento, hindi ito galing sa iba, ngunit sa akin lamang, isa itong imahinasyon na naisip ko, isang sitwasyon na inasam ko, isang mundo na magkasama tayo, ngunit kahit anong gawin ko, sa huli ay napaghiwalay tayo, wala akong maisip na pagtatapos na kung saan masaya tayong nagsasama, kung kahit ang simula nating dalawa ay hindi manlamang nag-umpisa. Ako ay isa sa mga bilyong bilyong binatang umiibig, naghahanap, nag aasam, at nangagarap sa isang maliit na chansang sa akin ay may magmahal. Matagal man itong darating ako'y handang maghintay, basta't sa aking pag antay ika'y darating. Ayoko umasa, ayoko masaktan, ayokong umiyak, humagulgol na parang tanga sa loob ng kwarto ko. pero susugal ako kahit gusto kong sumaya, ngumiti, tumawa, at nais kang makasama. dahil nangako ka sa akin na tayo'y magsasama, maaring hindi ito mangyari dahil hindi tayo tinadhana, pero pipiliin ko ang masaktan bukas basta makakasama kita ngayon, siguro sa mata ninyo tatanga ako, pero kahit sino mang matalino, sa oras na inalay ng pag-ibig ang kamay niya, tayo ay isang mangmang na hindi na natuto sa paulit-ulit na naranasan natin at ng iba. Kung kaya't makikiusap ako, sa diyos na may kapal, sa mundong umaastang kupal, na sa pag alis mo ika'y huwag nang tumalikod, upang sa buhay natin ang sakit ay ating malimot, kung kaya't nakikiusap ako, sa susunod na may dumating, ako'y iyong ibigin at ika'y aking mamahalin, Huwag mo akong iwan at ika'y aking sasamahan. Kung ito ay magagawa mo pangako ko sa'yo, lahat ito ay gagawin ko.
Continue reading...
3
Ang unang pahina: Para sa kauna-unahang nilalang na mabubuo sa aking sinapupunan Sinasabi ko na sayo ngayon pa lang na ika’y aking papangalanang “tao” Dahil alam kong dadating ang panahon na iyong susubukang alamin ang kahulugan ng itinatawag sa iyo At nais ko na sa iyong paghahanap ay iyong maungkat ang balde-baldeng mga salitang nakalimutan na ng ating lipunan Sabay nating tutuklasin kung sino ka nga ba sa isang mundong mapangdikta Na sa bawat pagsabi ng “Magpakalalaki ka nga!” Alam mo na upang maging isa ay kailangan **** maging tao muna At sa unang araw na ika’y magpapaiyak ng sinuman sa ngalan ng “pagiging lalaki”, Ay sisimulan ko ang pag-uukit ng mga linya sa iyong mga palad Upang sa tuwing padadapuin ang kamay sa sinuman sa ngalan ng karahasan ay una kang masasaktan Anak, Gusto kong malaman mo na kahit di ko pa alam kung ano ang iyong paboritong kulay Alam ko na ang nasa kaibuturan mo Dahil tulad ko, ika’y isa rin lamang nilalang Pupunuin ko ang kwarto mo ng libu-libong salamin Dahil alam kong darating ang panahon na bubulungan ka ng kung anu-anong mga korporasyon na nagsasabing ika’y kulang pa Kinukutsya ang bawat aspeto ng katawan **** di sakto sa kanilang imahe sayo At nais ko na sa iyong pagising at pag-uwi ay di matatakasan ang tignan ang sarili sa salamin Umaasang maaalala ang ipinangalan sa iyo ng nanay **** nakatayo rito ngayon Tao, Isang araw ay itatapon kita sa mundo Hindi iiwan pero hahayaang mamili para sa sarili Tandaan ang pangalan mo at unawain na hindi lahat ng likha ng tao ay tama Balikan mo ako sa iyong unang galos.
0
Jul 23, 2016
Jul 23, 2016 at 3:20 PM UTC
abbyelbambo
Unang Anak
Ang unang pahina: Para sa kauna-unahang nilalang na mabubuo sa aking sinapupunan Sinasabi ko na sayo ngayon pa lang na ika’y aking papangalanang “tao” Dahil alam kong dadating ang panahon na iyong susubukang alamin ang kahulugan ng itinatawag sa iyo At nais ko na sa iyong paghahanap ay iyong maungkat ang balde-baldeng mga salitang nakalimutan na ng ating lipunan Sabay nating tutuklasin kung sino ka nga ba sa isang mundong mapangdikta Na sa bawat pagsabi ng “Magpakalalaki ka nga!” Alam mo na upang maging isa ay kailangan **** maging tao muna At sa unang araw na ika’y magpapaiyak ng sinuman sa ngalan ng “pagiging lalaki”, Ay sisimulan ko ang pag-uukit ng mga linya sa iyong mga palad Upang sa tuwing padadapuin ang kamay sa sinuman sa ngalan ng karahasan ay una kang masasaktan Anak, Gusto kong malaman mo na kahit di ko pa alam kung ano ang iyong paboritong kulay Alam ko na ang nasa kaibuturan mo Dahil tulad ko, ika’y isa rin lamang nilalang Pupunuin ko ang kwarto mo ng libu-libong salamin Dahil alam kong darating ang panahon na bubulungan ka ng kung anu-anong mga korporasyon na nagsasabing ika’y kulang pa Kinukutsya ang bawat aspeto ng katawan **** di sakto sa kanilang imahe sayo At nais ko na sa iyong pagising at pag-uwi ay di matatakasan ang tignan ang sarili sa salamin Umaasang maaalala ang ipinangalan sa iyo ng nanay **** nakatayo rito ngayon Tao, Isang araw ay itatapon kita sa mundo Hindi iiwan pero hahayaang mamili para sa sarili Tandaan ang pangalan mo at unawain na hindi lahat ng likha ng tao ay tama Balikan mo ako sa iyong unang galos.
Continue reading...
25
Patay sindi ang ilaw sa kwarto. Bawat pagsindi ay napuputol ang tulog na mga limang minuto pa lamang ang tinatagal. Kaluskos mula sa kisame ay pilit na sinasawalang bahala. Ang salamin sa aparador sa paahan ng aking kama ay mistulang naggiging larawan. Mayat maya'y nagkakaroon ng imahe ng isang babaeng naka trahe de boda. Balingkinitan ang katawan, bagsak ang balikat, bahagyang nakatungo't walang bahid ng kagalakan sa kanyang mukha. Ilang saglit lang ay mawawala. Dali-dali akong tumayo at binuksan na lamang ang pinto ng aparador. Ihinarap sa pader ang salamin, sabay balik sa aking kama. Ang loob ng aparador na lamang ang aking nakikita. Wala na ang babaeng nakaputi, di narin nagparamdam muli. Nawala narin ang nakakabahalang kaluskos sa kisame. Ang ilaw ay nanatiling nakasindi. Alas-tres na ng umaga nang ako ay nakatulog. Nagising ng alas-sais at nagmamadaling naligo't nagbihis. Iniligpit ang gamit sa bag, nagsuklay at napaharap sa salamin. Natigilan. Nakasara na ang aparador. - March 15, 2010, Vigan
0
Mar 16, 2010
Mar 16, 2010 at 1:34 AM UTC
shai-avecilla-riofrio
Ang Aparador
Patay sindi ang ilaw sa kwarto. Bawat pagsindi ay napuputol ang tulog na mga limang minuto pa lamang ang tinatagal. Kaluskos mula sa kisame ay pilit na sinasawalang bahala. Ang salamin sa aparador sa paahan ng aking kama ay mistulang naggiging larawan. Mayat maya'y nagkakaroon ng imahe ng isang babaeng naka trahe de boda. Balingkinitan ang katawan, bagsak ang balikat, bahagyang nakatungo't walang bahid ng kagalakan sa kanyang mukha. Ilang saglit lang ay mawawala. Dali-dali akong tumayo at binuksan na lamang ang pinto ng aparador. Ihinarap sa pader ang salamin, sabay balik sa aking kama. Ang loob ng aparador na lamang ang aking nakikita. Wala na ang babaeng nakaputi, di narin nagparamdam muli. Nawala narin ang nakakabahalang kaluskos sa kisame. Ang ilaw ay nanatiling nakasindi. Alas-tres na ng umaga nang ako ay nakatulog. Nagising ng alas-sais at nagmamadaling naligo't nagbihis. Iniligpit ang gamit sa bag, nagsuklay at napaharap sa salamin. Natigilan. Nakasara na ang aparador. - March 15, 2010, Vigan
Continue reading...
4
Sa apat na sulok ng kwarto, sa sarili lang na kwento sakit na na engkwentro, buhay na sayo lang sinentro. Kaya pa bang tupadin ang pangakong hangarin na ako lang ang iibigin na sakanya pa rin binaling.
0
Jul 8, 2019
Jul 8, 2019 at 5:02 AM UTC
Jaygielyn
Kwadrado
Sa apat na sulok ng kwarto, sa sarili lang na kwento sakit na na engkwentro, buhay na sayo lang sinentro. Kaya pa bang tupadin ang pangakong hangarin na ako lang ang iibigin na sakanya pa rin binaling.
Continue reading...
8
0617 Gusto kong punuin ng letra ang bawat pader ng kwarto Yung tipong wala akong makikita na kahit maliit na espayo. Gusto kong guhitan pati ang sahig at kisame At dungisan ang salamin sa bintana Hanggang sa wala na akong masambit pa. Gusto kong kalimutan ang bawat mensahe na pilit **** pinapaalala Sa bawat sandaling sabi mo'y hindi kukupas ang mga naipinta. Ang makulay na pader ay pininturahan ko ng puti Ngunit ngayon, ang bawat salita ay wala nang halaga. At gaya ng pader na kulay puti, Wala akong makitang dahilan para balikan ka. Wala akong maaninag sa bintana na kahit katiting na pag-asa. Ayoko nang bumalik pa Kasi ilang beses na akong napuruhan. Sa isang iglap, nakalimutan ko ang mga salitang "mahal kita." Napuno ng masasakit na salita ang bawat pader Na kahit sa aking pagtingala Ay nananatili akong gising. At sa pagpadyak ko ng mga paa ko, Napuno ng bubog ang sahig na dating makintab. Nagdurugo ang aking mga talampakan At hindi ko maintindihan ba't ngayon lang ako nasaktan. At kung bakit pa ako pilit na bumabalik Sa alam ko namang madilim na silid-higaan. Inisa-isa kong tupiin ang mga damit sa lapag At pinuno ko ang aking maleta ng tanging mahahalaga lamang. Gusto kong bumawi sa sarili ko At ngayon, aalis na ako -- Hindi ka na mahalaga.
0
Jun 17, 2017
Jun 17, 2017 at 10:34 AM UTC
psalmiseta
Vandalism
0617 Gusto kong punuin ng letra ang bawat pader ng kwarto Yung tipong wala akong makikita na kahit maliit na espayo. Gusto kong guhitan pati ang sahig at kisame At dungisan ang salamin sa bintana Hanggang sa wala na akong masambit pa. Gusto kong kalimutan ang bawat mensahe na pilit **** pinapaalala Sa bawat sandaling sabi mo'y hindi kukupas ang mga naipinta. Ang makulay na pader ay pininturahan ko ng puti Ngunit ngayon, ang bawat salita ay wala nang halaga. At gaya ng pader na kulay puti, Wala akong makitang dahilan para balikan ka. Wala akong maaninag sa bintana na kahit katiting na pag-asa. Ayoko nang bumalik pa Kasi ilang beses na akong napuruhan. Sa isang iglap, nakalimutan ko ang mga salitang "mahal kita." Napuno ng masasakit na salita ang bawat pader Na kahit sa aking pagtingala Ay nananatili akong gising. At sa pagpadyak ko ng mga paa ko, Napuno ng bubog ang sahig na dating makintab. Nagdurugo ang aking mga talampakan At hindi ko maintindihan ba't ngayon lang ako nasaktan. At kung bakit pa ako pilit na bumabalik Sa alam ko namang madilim na silid-higaan. Inisa-isa kong tupiin ang mga damit sa lapag At pinuno ko ang aking maleta ng tanging mahahalaga lamang. Gusto kong bumawi sa sarili ko At ngayon, aalis na ako -- Hindi ka na mahalaga.
Continue reading...
30
“Live as if you were to die tomorrow. Learn as if you were to live forever.” ― Mahatma Gandhi Malaking bahay, maraming pera at katakot-takot na mamahaling mga bagay-bagay. Ito ang pangarap ng marami at pinagsusumikapan ng halos lahat ng taong nabubuhay. Kunsabagay walang masama sa mga ito, ika nga libre lang ang mangarap. Pero hindi lahat ay pinagpala, hindi lahat nagkakamit ng pangakong gantimpala. Kaya nga may mahirap at mayaman. Habang may mga nagpapala sa initan ng kalsada may mga naka-de-kwatro na salaula at mga mapang-upasala sa loob ng aircondition na ‘kwarto. Masarap maging mayaman, yun bang masagana at hindi kinukulang. Yung kahit anong oras ay ‘pwede kang mag-abroad, o di kaya naman ay kumain sa mga mamahaling restaurants kahit anong oras mo mapag-tripan. Tapos pag summer time na syempre maliligo naman dun sa Boracay. Foam Party sa gabi at katakot’takot na sosyalan sa buong magdamag. Sarap talaga ng buhay ng isang mayaman. Pero anong halaga ng lahat ng mga ito? Madadala mo ba ang laksa-laksang karangyaan na tinipon mo? Diba hindi naman?   Karunungan, ito ang higit na mahalaga – higit pa sa kayamanan. Hindi katalinuhan na nakukuha sa mga aklat at natutunan sa mga mamahaling unibersidad. Ang maunawaan ang katuturan ng buhay mo yan ang importante sa lahat. Ang lubos na maunawaan ang mga hiwaga na nasa pagitan ng pagsilang at ng kamatayan ito ang tunay na kayamanan. Ang umibig at yakapin ang minamahal na parang hindi mo na makikita ang bukas. Katulad ito sa sanlibong sinag ng araw sa iyong puso. Ang makita ang paglaki ng iyong mga anak at makasama sila sa hapag tuwing oras na ng kainan. Ito ang mga tunay na yaman na walang katapat na halaga. Ito ang mga bagay na dapat nating pagsumikapan na makamtan.
0
Nov 9, 2017
Nov 9, 2017 at 1:58 AM UTC
makabagongmakata69
HIGIT SA KAYAMANAN
“Live as if you were to die tomorrow. Learn as if you were to live forever.” ― Mahatma Gandhi Malaking bahay, maraming pera at katakot-takot na mamahaling mga bagay-bagay. Ito ang pangarap ng marami at pinagsusumikapan ng halos lahat ng taong nabubuhay. Kunsabagay walang masama sa mga ito, ika nga libre lang ang mangarap. Pero hindi lahat ay pinagpala, hindi lahat nagkakamit ng pangakong gantimpala. Kaya nga may mahirap at mayaman. Habang may mga nagpapala sa initan ng kalsada may mga naka-de-kwatro na salaula at mga mapang-upasala sa loob ng aircondition na ‘kwarto. Masarap maging mayaman, yun bang masagana at hindi kinukulang. Yung kahit anong oras ay ‘pwede kang mag-abroad, o di kaya naman ay kumain sa mga mamahaling restaurants kahit anong oras mo mapag-tripan. Tapos pag summer time na syempre maliligo naman dun sa Boracay. Foam Party sa gabi at katakot’takot na sosyalan sa buong magdamag. Sarap talaga ng buhay ng isang mayaman. Pero anong halaga ng lahat ng mga ito? Madadala mo ba ang laksa-laksang karangyaan na tinipon mo? Diba hindi naman?   Karunungan, ito ang higit na mahalaga – higit pa sa kayamanan. Hindi katalinuhan na nakukuha sa mga aklat at natutunan sa mga mamahaling unibersidad. Ang maunawaan ang katuturan ng buhay mo yan ang importante sa lahat. Ang lubos na maunawaan ang mga hiwaga na nasa pagitan ng pagsilang at ng kamatayan ito ang tunay na kayamanan. Ang umibig at yakapin ang minamahal na parang hindi mo na makikita ang bukas. Katulad ito sa sanlibong sinag ng araw sa iyong puso. Ang makita ang paglaki ng iyong mga anak at makasama sila sa hapag tuwing oras na ng kainan. Ito ang mga tunay na yaman na walang katapat na halaga. Ito ang mga bagay na dapat nating pagsumikapan na makamtan.
Continue reading...
5
Ilang oras nang nakatutok Ang aking largabista sa iyong bintana. Iniintay ko ang oras na ikay dumating. Nagtatago sa dilim upang di mo mapansin ang madilim na aninong nag-aabang. Naka ilang ikot din ang mga kamay ng orasan at sa wakas ay pumasok ka na sa iyong kwarto. Di mo ba napapansin na sa iyo’y may nakatingin? Pinanood kita at pinagmasdan ang iyong bawat kilos. Mayamaya’y dumungaw ka sa bintana upang namnamin ang matamis na simoy ng hangin. Sinunggaban ko ang pagkakaton. Itinapat ko ang lente ng largabista sa iyo. Pinagmasdan kong maigi ang iyong mukha Nakatutok na ang lahat sa sentro ng aking atensyon. Ikaw. Perpekto na ang lahat. Isang kalabit ng daliri. Magkikita kayo ng tadhana.
0
Jul 11, 2011
Jul 11, 2011 at 12:41 AM UTC
arthur-andrew-lapitan
Scope
Ilang oras nang nakatutok Ang aking largabista sa iyong bintana. Iniintay ko ang oras na ikay dumating. Nagtatago sa dilim upang di mo mapansin ang madilim na aninong nag-aabang. Naka ilang ikot din ang mga kamay ng orasan at sa wakas ay pumasok ka na sa iyong kwarto. Di mo ba napapansin na sa iyo’y may nakatingin? Pinanood kita at pinagmasdan ang iyong bawat kilos. Mayamaya’y dumungaw ka sa bintana upang namnamin ang matamis na simoy ng hangin. Sinunggaban ko ang pagkakaton. Itinapat ko ang lente ng largabista sa iyo. Pinagmasdan kong maigi ang iyong mukha Nakatutok na ang lahat sa sentro ng aking atensyon. Ikaw. Perpekto na ang lahat. Isang kalabit ng daliri. Magkikita kayo ng tadhana.
Continue reading...
19
Ang pagkain ng croissant at floss buns sa public places. O ng saging o hotdog sa jeepney. Ng chocolate ice cream habang naka-all white ka. Ang umibig ng mga taong may mental illness. O ng taga-malayo o magkagusto sa pari. Ng taong hindi maaaring ibigin. Ang maki-apid sa asawa ng may asawa. Ang kwarto **** napabayaang linisin dahil mas masarap nga naman ang siesta. Mas nakakahalina ang tawag ng pahinga, kaysa talak ng pagliligpit. Ang trend ng salted caramel everything dahil mas mainam ang may konting alat. Ang nakaligtaang lakad sa government offices dahil mas kaakit-akit ang gumala. Ang buhay **** salat sa kaayusan dahil mas masarap ang makalat.
0
Oct 8, 2023
Oct 8, 2023 at 8:39 AM UTC
ang_lakambini
Mas Masarap Ang Makalat
Ang pagkain ng croissant at floss buns sa public places. O ng saging o hotdog sa jeepney. Ng chocolate ice cream habang naka-all white ka. Ang umibig ng mga taong may mental illness. O ng taga-malayo o magkagusto sa pari. Ng taong hindi maaaring ibigin. Ang maki-apid sa asawa ng may asawa. Ang kwarto **** napabayaang linisin dahil mas masarap nga naman ang siesta. Mas nakakahalina ang tawag ng pahinga, kaysa talak ng pagliligpit. Ang trend ng salted caramel everything dahil mas mainam ang may konting alat. Ang nakaligtaang lakad sa government offices dahil mas kaakit-akit ang gumala. Ang buhay **** salat sa kaayusan dahil mas masarap ang makalat.
Continue reading...
18
Dilaw na sinag ang bumungad sa aking kamalayan Habang sumasayaw ang ulap sa bintana Umaawit ang electric fan kasabay ng mga mumunting ingay sa labas ng kwarto Kailngan maghanda dahil ngayon ay mas espesyal pa sa nagbabagang balita sa radyo. Almusal ligo toothbrush bihis na daig pa ang artista sa telebisyon Beso beso, kamayan, tawanan, yakapan, galak, sa mga taong namiss mo noon Preparado ang lahat, nakisama ang panahon Kakausapin ko si Ama na may buong buong desisyon Naguumapaw sa saya na may kasamang kaba Asan na pala sila? Anong oras na ba? Hanggang sa nagsimulang umawit ang mga anghel Isa isang lumakad ang saksi na may kanya kanyang papel Hakbang pakaliwa, hakbang pakanan, onti na lang malapit na Hanggang sa matunton ko ang harapan, naku eto na, kumapit ka Tila nanahimik ang paligid, nakatuon lahat sa nagiisang pintuan Hanggang sa bumukas at lumantad ang nagiisang kasagutan Liwanag. Oo sya ang aking liwanag. Dahan dahan papalapit, upang akoy mapanatag Kislap ang nangingibabaw sa buong kaharian Untiunting pagpatak ng luha sa galak namasdan Napakagandang nilalang, ang nagiisang dahilan Kung may araw sa umaga, sa gabi sya ang buwan Pagkahawak ko sa kamay sabay hinagkan Ngayon naririto kana hindi kana papakawalan Susumpa na animoy umaawit sa pinakamasayang pagkakataon Pagkakataon na tila munting bata na naglalaro sa papalakas na ambon Anong oras na? Alam kong alam mo na Kung paglagay sa tahimik ang tawag dun, ang sagot isigaw mo na Dahil bukas ay di na ko mangangarap pa Bagkus ang bawat bukas ang hanganan para mahalin kita Oras na ang nagbilang para mahanap natin ang isat-isa At kung nagsimula man ang bilang sa isa, magtatapos ang lahat sa labi-ng-dalawa Written: 08/01/2014
0
Aug 3, 2017
Aug 3, 2017 at 8:30 PM UTC
LAtotheZ
Anong oras na?
Dilaw na sinag ang bumungad sa aking kamalayan Habang sumasayaw ang ulap sa bintana Umaawit ang electric fan kasabay ng mga mumunting ingay sa labas ng kwarto Kailngan maghanda dahil ngayon ay mas espesyal pa sa nagbabagang balita sa radyo. Almusal ligo toothbrush bihis na daig pa ang artista sa telebisyon Beso beso, kamayan, tawanan, yakapan, galak, sa mga taong namiss mo noon Preparado ang lahat, nakisama ang panahon Kakausapin ko si Ama na may buong buong desisyon Naguumapaw sa saya na may kasamang kaba Asan na pala sila? Anong oras na ba? Hanggang sa nagsimulang umawit ang mga anghel Isa isang lumakad ang saksi na may kanya kanyang papel Hakbang pakaliwa, hakbang pakanan, onti na lang malapit na Hanggang sa matunton ko ang harapan, naku eto na, kumapit ka Tila nanahimik ang paligid, nakatuon lahat sa nagiisang pintuan Hanggang sa bumukas at lumantad ang nagiisang kasagutan Liwanag. Oo sya ang aking liwanag. Dahan dahan papalapit, upang akoy mapanatag Kislap ang nangingibabaw sa buong kaharian Untiunting pagpatak ng luha sa galak namasdan Napakagandang nilalang, ang nagiisang dahilan Kung may araw sa umaga, sa gabi sya ang buwan Pagkahawak ko sa kamay sabay hinagkan Ngayon naririto kana hindi kana papakawalan Susumpa na animoy umaawit sa pinakamasayang pagkakataon Pagkakataon na tila munting bata na naglalaro sa papalakas na ambon Anong oras na? Alam kong alam mo na Kung paglagay sa tahimik ang tawag dun, ang sagot isigaw mo na Dahil bukas ay di na ko mangangarap pa Bagkus ang bawat bukas ang hanganan para mahalin kita Oras na ang nagbilang para mahanap natin ang isat-isa At kung nagsimula man ang bilang sa isa, magtatapos ang lahat sa labi-ng-dalawa Written: 08/01/2014
Continue reading...
33