Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"kurap" poems
Ang tauhang ito ay kung lumisan sa mundo—mananatili na lamang ang mga salita, ngunit walang kahulugan ang buhay o hindi alam ang kahulugan ng buhay. 'Walang pag-iral ang tao sa lipunan hangga't 'di kailangan ng lipunan ang tao.' Ang bulong ng tauhan kasunod ang buntunghininga na nasa kawalan na. Tumigil lamang ang tauhan upang pagmasdan ang kumukurap-kurap na liwanag sa rurok ng poste. 'Kahit anong tatag at tibay nito, kung ang liwanag nito sa rurok ay pawala na—wala rin.' Ang bulong muli ng tauhan sa sarili. Biglang bumuhos ang lakas ng ulan habang pinagmamasdan ng tauhan ang poste. Sa lakas ng lagatik ng ulan, ngumiti lamang ang tauhan. Ngumiti lamang sa kabila ng buhos ng ulan sabay tumawa. Sa mga sandaling iyon nasa kawalan ang tauhan—nasa kawalan ng ngiti—nasa kawalan ng ulan. Umuwi lamang ng may ngiti ang tauhan sa kabila ng buhos ng ulan. Madilim at liblib ang kuwarto ng tauhan katulad na lamang ng damdamin at pag-iisip ng tauhan. Sa pagitan ng bintana't pinto. Kumuha ng lubid at upuan ang tauhan. Inilagay sa pagitan ng bintana't pinto ng liblib na kuwarto ang upuan. Tumungtong ang tauhan habang hawak ang lubid, itinali kung saan dapat itali. Itinali sa sarili—iginapos ang katapusan sa leeg—ipiniid ang mga mata. Tumalon na lamang ang tauhan sa upuan sa pagitan ng bintana't pintuan ng liblib na kuwarto. Pumanaw na lamang ang tauhan ng buhay, ngunit may taning. Sa ganoong paraan, nalaman ng buong lipunan na kabilang sa lipunan ang tauhan. Nalaman muli ng lipunan ang pag-iral ng tauhan, ngunit nang pumanaw na ito. Kabilang na muli ang tauhan sa lipunan, ngunit kabilang sa mga pumanaw.
0
Oct 4, 2018
Oct 4, 2018 at 10:59 AM UTC
Ang buhay, ngunit may taning
Ang tauhang ito ay kung lumisan sa mundo—mananatili na lamang ang mga salita, ngunit walang kahulugan ang buhay o hindi alam ang kahulugan ng buhay. 'Walang pag-iral ang tao sa lipunan hangga't 'di kailangan ng lipunan ang tao.' Ang bulong ng tauhan kasunod ang buntunghininga na nasa kawalan na. Tumigil lamang ang tauhan upang pagmasdan ang kumukurap-kurap na liwanag sa rurok ng poste. 'Kahit anong tatag at tibay nito, kung ang liwanag nito sa rurok ay pawala na—wala rin.' Ang bulong muli ng tauhan sa sarili. Biglang bumuhos ang lakas ng ulan habang pinagmamasdan ng tauhan ang poste. Sa lakas ng lagatik ng ulan, ngumiti lamang ang tauhan. Ngumiti lamang sa kabila ng buhos ng ulan sabay tumawa. Sa mga sandaling iyon nasa kawalan ang tauhan—nasa kawalan ng ngiti—nasa kawalan ng ulan. Umuwi lamang ng may ngiti ang tauhan sa kabila ng buhos ng ulan. Madilim at liblib ang kuwarto ng tauhan katulad na lamang ng damdamin at pag-iisip ng tauhan. Sa pagitan ng bintana't pinto. Kumuha ng lubid at upuan ang tauhan. Inilagay sa pagitan ng bintana't pinto ng liblib na kuwarto ang upuan. Tumungtong ang tauhan habang hawak ang lubid, itinali kung saan dapat itali. Itinali sa sarili—iginapos ang katapusan sa leeg—ipiniid ang mga mata. Tumalon na lamang ang tauhan sa upuan sa pagitan ng bintana't pintuan ng liblib na kuwarto. Pumanaw na lamang ang tauhan ng buhay, ngunit may taning. Sa ganoong paraan, nalaman ng buong lipunan na kabilang sa lipunan ang tauhan. Nalaman muli ng lipunan ang pag-iral ng tauhan, ngunit nang pumanaw na ito. Kabilang na muli ang tauhan sa lipunan, ngunit kabilang sa mga pumanaw.
Continue reading...
5
* Hindi lahat ng prinsipyo ay tama gaano man ito kapositibo. Ang kawastuhan ng bawat prinsipyo at pananaw ay naaayon sa: panahon, tao, katangian at kakayanan nito, konkretong kalagayan at kung minsa'y kasama pati ang kulturang kinabibilanagan. Kaya ang sabihing "wag **** masyadong seryosohin ang buhay" o kung ano pang mga kasabihan, ay maaaring tama at mali, ayon sa mga nabanggit. Ano't ano pa man, ikaw pa rin ang huling magpapasya. Ano man ang maging pananaw ng ilan sa iyo, ituring **** ito'y bahagi lamang ng buhay...ng buhay mo at hindi nila. 4/1/2016 - Hindi porke nagiisa malungkot na. Dahil mas malungkot kung nakiki-high five ka sa lahat pero pag talikod mo fina-fuck u ka na pala. 4/4/2016 - kahit ano pang sabihin nila, mas masarap pa rin sa pakiramdam yung umiintindi ka ng kapwa kesa sa naninira ng kapwa. kaya sa tingin mo sinong may mas masarap na pakiramdam ngayon? 4/11/2016 - napag-alaman kong hindi sa lahat ng pagkakataon ang iyong pagpapagal ay may mabuting kapalit...na ang iyong mga inaasahan ay may balik. hindi sa lahat ng panahon ang polisiya ay nasusunod.. ni ang itinakdang panukat ang siyang ginagamit na panukat. 4/21/16 - kahit ginawan ka ng masama ng iba, nasaktan ka, 'wag kang gaganti...dahil hindi mo trabaho yun. 'wag **** agawan ng trabaho ang Diyos. Dahil alam mo sa sarili mo pag ang Diyos ang gumati, mas sakto at perpekto. 4/26/16 - Those people who mocks prayer entertain curse to their lives. 4/27/2016 - "ang position nilalagay sa puso, hindi sa ulo." - M' Avie 5/11/2016 - Alin ang mas pinaka-nakakapagod, ang magtrabaho gamit ang isip o gamit ang pisikal na katawan? Kasi sa totoo lang, wala naman talagang nakakapagod doon...mas nakakapagod makitungo sa mga katrabahong mahirap pakitunguhan... 6/6/2016 - Duwag lang ang nagpaparinig. 7/12/2016 - Wala naman talagang absolute fairness, dahil ang tao minsan nagdidesisyon sa ngalan ng "fairness" nilang tinatawag pero ang totoo, ito ay nagsisilbi pa rin sa kanilang interes dahil may integridad silang pinapangalagaan. Doon masasabi ng iba, "fair" ang taong ito. 7/28/2016 - monologue at bugtungan "Ginagawa ko naman ang trabaho ko pero habang tumatagal ako sa serbisyo hindi ako nadadagdagan kundi nababawasan." - Lapis "Tingin-tingin, maghapong nakatingin. Kahit pa magdamag, 24/7 walang kurap." - CCTV (tao, bagay, hayop?) :-) "Gusto nila sa akin laging mabilis dahil pag bumagal ako sasabihin nila "nakakainis", "walang kwenta.", etc, etc. - BAGP network*
0
Aug 30, 2016
Aug 30, 2016 at 12:55 AM UTC
Hugot Lines
* Hindi lahat ng prinsipyo ay tama gaano man ito kapositibo. Ang kawastuhan ng bawat prinsipyo at pananaw ay naaayon sa: panahon, tao, katangian at kakayanan nito, konkretong kalagayan at kung minsa'y kasama pati ang kulturang kinabibilanagan. Kaya ang sabihing "wag **** masyadong seryosohin ang buhay" o kung ano pang mga kasabihan, ay maaaring tama at mali, ayon sa mga nabanggit. Ano't ano pa man, ikaw pa rin ang huling magpapasya. Ano man ang maging pananaw ng ilan sa iyo, ituring **** ito'y bahagi lamang ng buhay...ng buhay mo at hindi nila. 4/1/2016 - Hindi porke nagiisa malungkot na. Dahil mas malungkot kung nakiki-high five ka sa lahat pero pag talikod mo fina-fuck u ka na pala. 4/4/2016 - kahit ano pang sabihin nila, mas masarap pa rin sa pakiramdam yung umiintindi ka ng kapwa kesa sa naninira ng kapwa. kaya sa tingin mo sinong may mas masarap na pakiramdam ngayon? 4/11/2016 - napag-alaman kong hindi sa lahat ng pagkakataon ang iyong pagpapagal ay may mabuting kapalit...na ang iyong mga inaasahan ay may balik. hindi sa lahat ng panahon ang polisiya ay nasusunod.. ni ang itinakdang panukat ang siyang ginagamit na panukat. 4/21/16 - kahit ginawan ka ng masama ng iba, nasaktan ka, 'wag kang gaganti...dahil hindi mo trabaho yun. 'wag **** agawan ng trabaho ang Diyos. Dahil alam mo sa sarili mo pag ang Diyos ang gumati, mas sakto at perpekto. 4/26/16 - Those people who mocks prayer entertain curse to their lives. 4/27/2016 - "ang position nilalagay sa puso, hindi sa ulo." - M' Avie 5/11/2016 - Alin ang mas pinaka-nakakapagod, ang magtrabaho gamit ang isip o gamit ang pisikal na katawan? Kasi sa totoo lang, wala naman talagang nakakapagod doon...mas nakakapagod makitungo sa mga katrabahong mahirap pakitunguhan... 6/6/2016 - Duwag lang ang nagpaparinig. 7/12/2016 - Wala naman talagang absolute fairness, dahil ang tao minsan nagdidesisyon sa ngalan ng "fairness" nilang tinatawag pero ang totoo, ito ay nagsisilbi pa rin sa kanilang interes dahil may integridad silang pinapangalagaan. Doon masasabi ng iba, "fair" ang taong ito. 7/28/2016 - monologue at bugtungan "Ginagawa ko naman ang trabaho ko pero habang tumatagal ako sa serbisyo hindi ako nadadagdagan kundi nababawasan." - Lapis "Tingin-tingin, maghapong nakatingin. Kahit pa magdamag, 24/7 walang kurap." - CCTV (tao, bagay, hayop?) :-) "Gusto nila sa akin laging mabilis dahil pag bumagal ako sasabihin nila "nakakainis", "walang kwenta.", etc, etc. - BAGP network*
Continue reading...
17
Ang bansang pilipinas sadyang magtatagumpay Kung nanunungkulan dito,mahinaho't malumanay, Matalino't masipag,may prinsipyo sa buhay, Kayang mamuno ng bansa,masigasig na tunay. Ngunit sa kasamaang palad, di natin ito nakamit, Kaya mga mamamayan,para bang nakapiit Mistulang preso nang kahirapan humagupit, Walang kasama sa dusa, walang karamay sa sakit Nasaan na ang pinunong inyong iniluklok? Bakit hinayaan niyang pilipinas ay malugmok Sa kahirapan ng buhay at magmistulang lamok? Palipad - lipad o kaya naman ay nasa isang sulok. Kung minsan ay talagang napapaisip ako Ano ba talaga ang silbi ng gobyerno? Para ba mangurakot at magbalatkayo? At hayaang maghirap ang sariling bansa ko? Kung titingnan kasi nating mabuti sa mata, Pilipinas,ilan nalang ang tanawing magaganda Hirap na mamamayan ang iyong makikita, At mga batang lansangang kumakalam ang sikmura Nasaan na ang pondo ng ating bayan? Bakit naghihirap ang mamamayan? Katwira'y marami daw pinaggagastusan Ang mga departamento ng pamahalaan Isa daw dito ang 4p's kung tawagin Na tumutulong daw sa mga kababayan natin, Pero ang nakikinabang,mayayaman lang din, Sa halip na yung pamilyang walang makain. Bakit katarungan ay hindi makita Sa gobyerno ng bayan kong kawawa? Nasaan na ang mga taong may pusong dalisay, Na sa bayan ay handang maglingkod na tunay? Kung ako ang tatanungin,ang akin lang masasabi, Mga kurap ay laganap at plastic ang marami Tapat na tao'y kanilang hinuhuli At pamamalakad nila ang nais mamalagi Kaya sana sa halalang papalapit, Yung matitino naman ang ating ipalit Mga tapat at di manggagamit At kaunlaran ng pilipinas ang nais makamit..
0
Mar 2, 2017
Mar 2, 2017 at 1:41 AM UTC
Untittled
Ang bansang pilipinas sadyang magtatagumpay Kung nanunungkulan dito,mahinaho't malumanay, Matalino't masipag,may prinsipyo sa buhay, Kayang mamuno ng bansa,masigasig na tunay. Ngunit sa kasamaang palad, di natin ito nakamit, Kaya mga mamamayan,para bang nakapiit Mistulang preso nang kahirapan humagupit, Walang kasama sa dusa, walang karamay sa sakit Nasaan na ang pinunong inyong iniluklok? Bakit hinayaan niyang pilipinas ay malugmok Sa kahirapan ng buhay at magmistulang lamok? Palipad - lipad o kaya naman ay nasa isang sulok. Kung minsan ay talagang napapaisip ako Ano ba talaga ang silbi ng gobyerno? Para ba mangurakot at magbalatkayo? At hayaang maghirap ang sariling bansa ko? Kung titingnan kasi nating mabuti sa mata, Pilipinas,ilan nalang ang tanawing magaganda Hirap na mamamayan ang iyong makikita, At mga batang lansangang kumakalam ang sikmura Nasaan na ang pondo ng ating bayan? Bakit naghihirap ang mamamayan? Katwira'y marami daw pinaggagastusan Ang mga departamento ng pamahalaan Isa daw dito ang 4p's kung tawagin Na tumutulong daw sa mga kababayan natin, Pero ang nakikinabang,mayayaman lang din, Sa halip na yung pamilyang walang makain. Bakit katarungan ay hindi makita Sa gobyerno ng bayan kong kawawa? Nasaan na ang mga taong may pusong dalisay, Na sa bayan ay handang maglingkod na tunay? Kung ako ang tatanungin,ang akin lang masasabi, Mga kurap ay laganap at plastic ang marami Tapat na tao'y kanilang hinuhuli At pamamalakad nila ang nais mamalagi Kaya sana sa halalang papalapit, Yung matitino naman ang ating ipalit Mga tapat at di manggagamit At kaunlaran ng pilipinas ang nais makamit..
Continue reading...
40
Ikalawang Kurap Tinatahak ko ng marahan ang isang makinang na landas sa gitna ng mga taong alam kong nananalig din. Hinihila ko ng pilit ang dalawang talampakang hindi dumarampi sa sahig na katulad ko’y nakatingala din sa langit. Ang aking mga palad ay magkaniig at ang mga daliri’y kayakap ang isa’t isa. Naiibsan ang sakit ng aking mga sugat ng nalalanghap kong halimuyak mula sa mga puting bulaklak sa paligid. Tila piraso ng langit ang dambanang ito na kung saan sinasabing tutuparin ang lahat ng mga kahilingan mo at papawiin ang lahat ng sakit at paghihirap na dinaranas ng kahit na sino. Sa lugar na ito nakalilimutan ko ang lahat ng hapdi at pagod na nararanasan ko araw-araw para bang unti-unti niyang hinuhugasan ang buo kong katawan at binibigyan ako ng bagong lakas at pag-asang harapin ang isang bagong bukang liwayway. Habang nananalangin ay napansin ko ang mga matang natuon sa’kin nagmamasid - tila kunot noong nagtatanong kung bakit ang basahang tulad ko na tinalikuran ng lipunan at inaring kanlungan ang lansangan ay naririto’t naninikluhod sa harap ng dalanginan. Alam kong ako’y kanilang napupuna ngunit sila’y bulag. Niyayanig ng aking mga dasal ang buong simbahan ngunit sila’y bingi. May kung sinong hindi ko naaninag ang umakay sa’kin patungo’t papalapit sa dambanang ginigiliw. sa bawat hakbang ay bigla kong naalala ang lahat ng pagdurusa at nasambit ang "salamat sa lahat ng pag-asa." Nilingon ko ang larawan ng madlang dukha’t kaawa ngumiti at binitiwan ang aking huling hininga.
0
Jun 18, 2015
Jun 18, 2015 at 11:44 PM UTC
"PIKIT-MATANG LIPUNAN"
Ikalawang Kurap Tinatahak ko ng marahan ang isang makinang na landas sa gitna ng mga taong alam kong nananalig din. Hinihila ko ng pilit ang dalawang talampakang hindi dumarampi sa sahig na katulad ko’y nakatingala din sa langit. Ang aking mga palad ay magkaniig at ang mga daliri’y kayakap ang isa’t isa. Naiibsan ang sakit ng aking mga sugat ng nalalanghap kong halimuyak mula sa mga puting bulaklak sa paligid. Tila piraso ng langit ang dambanang ito na kung saan sinasabing tutuparin ang lahat ng mga kahilingan mo at papawiin ang lahat ng sakit at paghihirap na dinaranas ng kahit na sino. Sa lugar na ito nakalilimutan ko ang lahat ng hapdi at pagod na nararanasan ko araw-araw para bang unti-unti niyang hinuhugasan ang buo kong katawan at binibigyan ako ng bagong lakas at pag-asang harapin ang isang bagong bukang liwayway. Habang nananalangin ay napansin ko ang mga matang natuon sa’kin nagmamasid - tila kunot noong nagtatanong kung bakit ang basahang tulad ko na tinalikuran ng lipunan at inaring kanlungan ang lansangan ay naririto’t naninikluhod sa harap ng dalanginan. Alam kong ako’y kanilang napupuna ngunit sila’y bulag. Niyayanig ng aking mga dasal ang buong simbahan ngunit sila’y bingi. May kung sinong hindi ko naaninag ang umakay sa’kin patungo’t papalapit sa dambanang ginigiliw. sa bawat hakbang ay bigla kong naalala ang lahat ng pagdurusa at nasambit ang "salamat sa lahat ng pag-asa." Nilingon ko ang larawan ng madlang dukha’t kaawa ngumiti at binitiwan ang aking huling hininga.
Continue reading...
19
Nung isang gabi tinanong mo ko “Bakit mo ko mahal?” sa totoo lang hindi ko din alam. puno ako ng damdamin pero ayoko sa emosyon ayoko sa sakit ayoko sa mahal. ayoko na mahal kita. ayoko din na hinahanap-hanap ko ang mga bisig mo. sana’y akong mag-isa, akin lang ang sarili ko. Itong kakapiranggot na pagpapahalaga sa puso ko ay para sakin lang. bakit ko ibibigay sayo na mapagdamot sa pagmamahal? isa ka ding takot sa pag-ibig, takot magpapasok, takot magbigay dahil walang kasiguraduhan kung maibabalik. nalalasahan ko sa aking dila ang lungkot tuwing tumitingin ako sa iyong mga mata. Tuwing nasisilayan ko ang iyong anyo, pakiramdam ko ay kilala kita. hindi ko alam ang pangalan ng mga mahal mo at hindi ko alam ang mga bagay na mahalaga sayo, pero kilala ko ang pagpanglaw ng ilaw sa bawat kurap ng iyong mga mata, kilala ko ang unti-unti **** pagkaubos. Isa kang imahe na pinta ng sakit at lungkot at pangungulila napakadilim ngunit napakaganda. Kilala kita. Nakikita kita sa salamin kapag nakakalimutan ko kung ano na ako sa aking paningin. Siguro alam ko na pala kung bakit kita mahal. Kung bakit kita gusto mahalin. Ang yumi mo ay hindi bagay sa dilim. Kailangan mo ng saya, ng halaga. Madilim din ang mga ulap sa aking mga mata sinta, pero malinaw pa ang aking paningin at alam ko kung anong kintad ng kulay ang bagay sayo.
0
Oct 1, 2016
Oct 1, 2016 at 5:44 AM UTC
Para sa mga iniibig
Unang Kurap Nagising ako sa isang tahanang walang dingding, haligi o kasangkapan. Tanaw ko ang mga ulap sa kalangitan at dinig ko ang mga ingay ng mga nagdaraan. Ninais kong tumayo kaya’t iniangat ang aking ulo ingat na ‘wag masagi ang mga nagdurugong sugat. Nanginginig ang buo kong katawan at nanlalambot ang mga kalamnan. Hindi ko halos maaninag ang kulay ng aking paligid sa itim na usok na nagkukubli nito. Iginala ko ang aking mga kamay sa pag-asang baka may iilan pang piraso ng tinapay na natira mula kahapon. Ginalugad ng mga daliri ko ang bawat sulok ng kawalan at bawat supot ng pangarap ngunit ako’y bigo. Isang sisidlang kalawangin ang aking nadampot isang sisidlan ng pira-pirasong awa ng mga taong kahit na papaano’y nakauunawa sa kalagayan kong aba. Inuga ko ng ilang ulit ang lata ngunit walang ingay ng barya walang musikang magpapaligaya. Magsisimula akong humikbi ng paunti-unti na para bang malalakas na kulog sa nagbabadyang pagbagsak ng ulan. Pipigilan kong maigi ang mga luha hanggang sa mayroong magkamaling sumagi sa aking mga sugat, saka ko lamang sisimulan ang isang marahang pagluha na magtatago sa tunay na sanhi ng pag-agos nito kasabay ng pag-inog sa aking isipan ng mga katagang "sana, hindi na lang ako nagising."
0
Jun 18, 2015
Jun 18, 2015 at 11:38 PM UTC
"PIKIT-MATANG LIPUNAN"
nagsimula sa simpleng kamustahan, nagkakilala't nagkamabutihan, 'di inakalang lalalim, ang pag-iibigang akala'y tunay. dumaan ang ilang araw, umaga, tanghali at gabi, ikaw ang tanging kausap, laging sa isip kahit 'di man matanaw. habang tumatagal ay, palalim ng palalim ang nadarama, puso ko'y patay na patay, sa'yong pagkataong ubod ng ganda. ngunit sa isang iglap, wala pang dalawang kurap, ako'y iyong nilisan, at 'di na binalikan. 'yun pala ikaw ay, may iniirog nang kay tagal, 'di mawari ang nadama, ako'y tila nasaktan. akala ko ay ika'y akin, 'pagkat ako'y paga-ari mo, akala'y parehas ng nadarama, 'yun pala'y nagkamali lamang ako. kailan kaya kita malilimutan, at 'di na iisipin pa, inalay na pagmamahal, akala'y masusuklian na.
0
Mar 25, 2016
Mar 25, 2016 at 10:57 AM UTC
tula
Ang mensahe ko sa pamahalaan, Pakiusap wag niyo kaming gulangan Pagkat di naman kayo dayuhan, Para magkaroon ng pusong gahaman Huwag niyo sanang ibulsa ang pondo Na pagmamay - ari naming mga pilipino Pagkat pinaghirapan namin ito, Dugo't pawis puhunan diyan,para may maibayad sa inyo Ano ang silbi ng mga slogan at mungkahi nihong patakaran Noong nakaraang halalan? Yun ba ay agad nakalimutan? Di ba't marami kayong pangako Na sabi niyo'y di mapapako? Nasaan na ang mga ito? Naglaho ba kasama ng bagyo? Nasaan na ang inyong sinasabi Na bukambibig niyo palagi "Kung walang kurap,walang mahirap" Nakalimutan niyo ba sa isang iglap? Ito pa nga ang isa, Tila mas maganda sa nauna "Ang tuwid na daan" Eh puro liko naman ang nasa pamahalaan! Alam niyo di dapat pilipino Ang itawag sa mga tulad niyo Pagkat kayo'y may pusong dayo Pawang mga gahaman at tuso Para kayong espanyol na dayuhan, Kinakamkam ang aming pinaghirapan mababait lang kapag may kailangan Lalong - lalo na sa araw ng halalan Pwede rin kayong maging amerikano Mayaman nga,panot naman ang ulo Maaari ring maging hapon, Na nagpasakit nang ating kahapon Bakit ko ito sinasabi? Para malaman niyo ang mali, Baka sakaling kayo'y magbago, Para pilipinas,mag-iba ang takbo Wala sanang tamaan dito sa nilalaman, Pagkat ito ay karapatan: Ang maipahayag ang nilalaman, Nitong damdamin ko at isipan..
0
Mar 2, 2017
Mar 2, 2017 at 1:43 AM UTC
Sa pamahalaan
041020 Malalalim ang gabi At tinatanong ko ang langit Kung kagaya ba nito ang Iyong mga mata. Kung sa aking pagtulog ba'y Ilang umaga pa ang bubungad At aalayan ko ng pagsinta. Sa bawat araw na lumilipas, Ay walang kurap ang aking pagsamba Sa ngalan **** Hindi sa anumang papel ko lang nabasa, Ang kaluwalhatian **** siyang himig Sa bawat silakbo ng oras At pintig ng segundong Lumalamon sa aking pagkatao. Tangay Mo ang aking pagsusumamo, Ang bawat pantig Ng mga sinasambit kong mga salita, Ang bawat kuwit sa puso kong Nalulunod sa Iyong presensya. Ikaw ay nag-iisa — Walang katulad ang Iyong Ngalan. Walang ibang pupurihin, Walang ibang sasambahin, O Diyos, Ikaw ay sapat.
0
Nov 24, 2022
Nov 24, 2022 at 2:55 AM UTC
Sapat
Palamuti ng pasko Pawang mga puso Sumayaw sa alapaap Sabay sa pag kurap Pag-ibig sa tabi Hawak na sandali Huwag mawaglit Handog na ligaya Sa'kin ay ipaubaya✒
0
Feb 3, 2018
Feb 3, 2018 at 7:40 AM UTC
Tula #1
Pabulusok na ang ginintuang hari sa dulong kanluran. rumuronda na ang mga paniki, nakadapo na ang mga ibon. tumitili ang mga kuliglig kasabay ng walang patid na sagutan ng mga palaka. ang mga butiki naman ay humahalik na sa lupa. malamig na hangin ang madaramang sumisipol sa pandinig at pumupukol ng mumunting alikabok upang ipaalam ang malambing nitong dampi. maya-maya lang ay sisibol na ang nagkikintabang kurap ng mga mumunting kulisap sa kalangitan upang ito'y ilawan hanggang umaga.
0
Aug 16, 2020
Aug 16, 2020 at 6:43 AM UTC
Dapithapon Sa Mata ng Isipan
042624 Ang bawat buhay Ay binubuo ng mga pahina ng mga tula Ilang libong libro na may makakapal na kuwento At marahil ang iba’y, sa unang pahina pa lamang Ay maroon na rin ang kanilang dulo. Kakatha pa rin ang Bathala Kahit punitin man ng kadiliman. Lilikha gamit ang Kanyang hininga, Isang idlap, isang kurap Patuloy ang pagbibigay buhay at katuturan. Sunugin man ang mga pahina, Dapuan man ng mga alikabok at mga insekto, Mabura man ang mga letra buhat sa mga patak ng ulan Ay mananatili pa rin ang mensahe’t nilalaman. Sa huli, ang may Akda Ang tanging may hawak ng mga kasagutan Sa mga pahinang hindi natin alam Kung kailan nga ba ang katapusan.
0
Apr 26, 2024
Apr 26, 2024 at 6:14 AM UTC
MaKATHA
Kurap. Ng isang sandali Para lamang siguraduhin na Ating mga haplos sa bawat gabi Ay hindi isang panaginip O giliw, o akin Kumurap muli - kahit paulit-ulit Kumurap. Pumikit. Hangga't kakailanganin Hangga't sigurado na tayo Sa ating mga hakbangin. Pero aking giliw, Alam kong alam natin Na ang mga umaga natin Ay hindi na madadatnan na magkatabi.
0
Mar 23, 2016
Mar 23, 2016 at 10:13 AM UTC
Titig. Kurap. Hinga. Kapit.
021924 Itikom aking bibig Nang Sayo’y mamahinga. Isip ko’y Iyong pagharian At muling awitan ng Iyong pagsinta. Ilang dekada na’y Nanatili Kang tapat — Ni hindi ka nagkulang, Ikaw ay naging sapat. Paano nga ba ako hihinto? Kung Ikaw ang aking Kalakasan. Bakit nga ba ako mapapagod? Kung Ikaw rin ang aking uuwian. Tatahan ang aking mga mata, Pagkat Ikaw ang aking Tahanan. Ikaw ang Simulang Walang katapusan. At balang araw, Sa isang kurap At sa isang iglap lamang — Ang lahat ay alaala na lamang.
0
Feb 19, 2024
Feb 19, 2024 at 7:45 AM UTC
Isang Kurap, Isang Iglap
WAG NA DI NA KAILANGAN NG RASON WAG NANG MAGPANGGAP NA KAKAYANIN MO HANGGANG NGAYON DI KANAMAN PINAPAHALGAHAN NG NASA PALIGID MO WALA NA DIN NAMAN PAKE ANG BAWAT KAIBIGAN MO SO PARA SAAN PA ANG PAKIKIPAG TUNGALI SA SARILI MO ? WAG KANG UMASTA NA IKAW ANG NASAKTAN DAHIL UNANG UNA IKAW ANG TALAGANG DAHILAN. NANG PROBLEMA SA LOOB AT LABAS NG ISKWELAHAN WALANG MAY GUSTO SAYONG MAKASAMA KA NI KAHIT SINO ATA AY PINANDIDIRIHAN KA WALA KANG RESPETO AT PANAY KANALANG PATAWA PERO MAS MADALAS NA WALA KA SA TAMANG ORAS KUNG UMASINTA WALA KANG SILBE. YAN ANG SUSUNOD NA KANILANG SINASABE MASKI KAUNTING GALAW MO PALANG LAHAT WALANG PAKE KAHIT NA TUMANDA KA JAN O MAMATAY. WALANG MAY PAKE MANHID KA BA ? PANSININ MO YUNG TINGIN NILA TINGIN NA MAGDIDIKTA SA BAWAT GALAW MO SA MADLA ISANG KURAP ISANG NGISI LAHAT SILA AY MAGDIDIKTA WALA KANG SILBE WAG KANANG MAG MARUNONG WAG KA MAG MAKAAWANG MAY MAAWA SAYO NGAYON TANGGAPIN MO ANG BAWAT SAKIT NG PINAPARANAS MO NOON AT HAYAAN KANG MAGISA NG WALANG SASALUBONG SAYO ROON DAHIL HINDI KA MAHALAGA. WALANG MAGPAPAHALAGA SAYO MASKI SINO SIGUROY LALAYUAN KA SA UGALI MO MAMATAY KA NA ISA KANG IRESPONSABLENG KAAWA AWANG WALANG MAY PAKE. DAHIL IKAW AY MAKASARILE.
0
Oct 11, 2018
Oct 11, 2018 at 1:57 AM UTC
GALIT AT POOT SA SARILI
Titig. Sa akin, sa akin. Lagpasan na natin Ang hangin na namamagitan Sa ating mga panalangin Na ipinagbabawal ng ating mabubuting tangkain. Pero aking giliw, Alam kong alam natin Na wala nang mabuti Sa ating mga dalangin.
0
Mar 23, 2016
Mar 23, 2016 at 10:00 AM UTC
Titig. Kurap. Hinga. Kapit.