"katwiran" poems - Hello Poetry

bayan kong mahal sayo'y ibibigay ang aking buhay ipaglalaban ang aking katwiran at karapatan ipagsisigawan ang salitang pagkakaisa at kapayapaan ngunit bakit sa lahat ang may hadlang? tuluyan na bang nabaon sa nakaraan ang kapatiran? mas nanaisin ng karamihan ang kaginhawaan para sa sariling kapakanan ang paggiging makabayan ay bibitawan nalang kapalit ay maging sa sariling alipin sa bayan magbibingi bingihan na lamang sa mga maling nasaksihan sa mga taong naka upo sa mataas na upuan ang mali ang nagiging tama ang tama ay mailap ng makita anung silbi ng mga pinaglalaban kung ang lahat ayaw makipag laban? sakim sa sarili at sarili lang ang mahalaga wala na ang mga bayani patay na! kailan may walang tunay na kalayaan sa ating bayan dahil ang lahat ay ang nais lang ang sariling interes at kapakanan nasayang lang ang watawat na hinabi ng ating mga bayani hindi pagkakaisa ang nasa ang nasa isipan kundi paano maka isa sa lahat bayani ba ay isang nalang alamat? wala na bang mag aangat at magsasabing dapat ipaglaban ang karapatan? nagiging mahirap ang mahirap at sa pera silay salat ang mayaman ay nagtataas ng bakuran upang di makita ang tunay na kalagayan iiyak na lamang ang mga tunay na nagmamahal sa bayan wala na nga ang tunay na kahulugan ng kapatiran di na isa ang bawat kulay ng watawat kundi ito'y kulay kung saan ka dapat mabilang naging pangkat ang kulay, naging simbolo na ng watak watak na paniniwala di na siguro magiging buo ang kulay ng watawat ang kapayapaan ay di magiging sapat wala na! hindi na magiging isa ang mga pulo ng bayan nagiging paligsahan na lang kung sino ang magiging una at tatawanan ang talunan sa inaakalang laban ng pinaka magaling, di man lang maiisip na pagkakaisa sana bayan kung magiliw paanu na? di na ba magkakaisa? o sadyang mailap na talaga ang tinatawag na pagkakaisa.

0

Mar 5, 2018

Mar 5, 2018 at 11:31 PM UTC

NAD2

MAKATA

bayan kong mahal sayo'y ibibigay ang aking buhay ipaglalaban ang aking katwiran at karapatan ipagsisigawan ang salitang pagkakaisa at kapayapaan ngunit bakit sa lahat ang may hadlang? tuluyan na bang nabaon sa nakaraan ang kapatiran? mas nanaisin ng karamihan ang kaginhawaan para sa sariling kapakanan ang paggiging makabayan ay bibitawan nalang kapalit ay maging sa sariling alipin sa bayan magbibingi bingihan na lamang sa mga maling nasaksihan sa mga taong naka upo sa mataas na upuan ang mali ang nagiging tama ang tama ay mailap ng makita anung silbi ng mga pinaglalaban kung ang lahat ayaw makipag laban? sakim sa sarili at sarili lang ang mahalaga wala na ang mga bayani patay na! kailan may walang tunay na kalayaan sa ating bayan dahil ang lahat ay ang nais lang ang sariling interes at kapakanan nasayang lang ang watawat na hinabi ng ating mga bayani hindi pagkakaisa ang nasa ang nasa isipan kundi paano maka isa sa lahat bayani ba ay isang nalang alamat? wala na bang mag aangat at magsasabing dapat ipaglaban ang karapatan? nagiging mahirap ang mahirap at sa pera silay salat ang mayaman ay nagtataas ng bakuran upang di makita ang tunay na kalagayan iiyak na lamang ang mga tunay na nagmamahal sa bayan wala na nga ang tunay na kahulugan ng kapatiran di na isa ang bawat kulay ng watawat kundi ito'y kulay kung saan ka dapat mabilang naging pangkat ang kulay, naging simbolo na ng watak watak na paniniwala di na siguro magiging buo ang kulay ng watawat ang kapayapaan ay di magiging sapat wala na! hindi na magiging isa ang mga pulo ng bayan nagiging paligsahan na lang kung sino ang magiging una at tatawanan ang talunan sa inaakalang laban ng pinaka magaling, di man lang maiisip na pagkakaisa sana bayan kung magiliw paanu na? di na ba magkakaisa? o sadyang mailap na talaga ang tinatawag na pagkakaisa.

30

Mapupulang mga labi, nakakasilaw niyang ngiti Sa mapupungay na mata, panahon sana'y bumimbin, mapipigilan Ngayon ay magkalapit Mala- porselana niyang kutis, sa pantasiya lang binibini, gagawa ng pamagat Sa palasyo, mahal na prinsesa ang pag-uusapan ay ang mga hilig at libangan para magsaya umabot sa buwan Doon ang imumungkahing kasal Pahabaan ang oras ng pagtanda o mamalagi sa kasaysayan Natandaan pa noong nasulyapan Naging matiyaga na pinagmasdan ang kaaya-ayang katangian Hinintay sa bawat araw upang muli makita Nalapnos na ang higaan pero buo pa ang pagkaalala ng kanyang mukha Bughaw na kaharian ay itinayo sa kaitaasan Kumalat ng karangyaan Sa lawiswis ng kawayan Sa mga bunga ng iba't ibang halaman Bumaba sa trono ang espera Ito'y hindi nagustuhan Ang naganap ay parang katwiran na lumubog at di nasabi Saglit na nabaghan, sa huli'y nangisay

0

Dec 25, 2018

Dec 25, 2018 at 4:47 AM UTC

haringibon

Ang Buhay sa Takipsilim #28

Mapupulang mga labi, nakakasilaw niyang ngiti Sa mapupungay na mata, panahon sana'y bumimbin, mapipigilan Ngayon ay magkalapit Mala- porselana niyang kutis, sa pantasiya lang binibini, gagawa ng pamagat Sa palasyo, mahal na prinsesa ang pag-uusapan ay ang mga hilig at libangan para magsaya umabot sa buwan Doon ang imumungkahing kasal Pahabaan ang oras ng pagtanda o mamalagi sa kasaysayan Natandaan pa noong nasulyapan Naging matiyaga na pinagmasdan ang kaaya-ayang katangian Hinintay sa bawat araw upang muli makita Nalapnos na ang higaan pero buo pa ang pagkaalala ng kanyang mukha Bughaw na kaharian ay itinayo sa kaitaasan Kumalat ng karangyaan Sa lawiswis ng kawayan Sa mga bunga ng iba't ibang halaman Bumaba sa trono ang espera Ito'y hindi nagustuhan Ang naganap ay parang katwiran na lumubog at di nasabi Saglit na nabaghan, sa huli'y nangisay

22

Bato sa balat, Hayaan **** lumapat ang ‘yong kahinaan sa mahinahong baldosa Payagang lamig ay yumanig sa bawat panig ng iyong katawan Mula sa kalamlaman ng iyong talampakan hanggang umabot sa– Pagitan ng iyong mga hita, paakyat sa kalamnan, patungo sa dibdib Hanggang maramdaman nginig na dala ng iyong pag-iisa. Ipagpaliban mo muna ang mundo Ilaw sa paningin, Hayaan **** angkinin ka ng daang-daang mukhang nasasalamin sa bawat tisa Tignan ang iyong mga nakikita, ikaw ngayon ay nakakahon sa bato– At mga multo na iisa lang ang mga mukha’t hinaing Payagang ika’y ariin ng kanilang mga nanlilisik na titig, Huminga ng malalim at iyong sabihing Ginusto mo ang linggatong na ‘to Mata sa dutsa, Tumingala hanggang kadahilanan ay magunita Ang iyong katwiran kung bakit pinili mo ang kapangahasan Hamakin ang sarili’t magnilay-nilay sa nagbabadyang kasalanan ‘Di hamak naman na mas ikakasaya mo ang pait– Ng paglalapastangan sa sarili nang ilang makamundong saglit Pagbigayang mabasa ang sarili Silakbo sa kawalan, Ipikit ang mga mata’t pakiramdaman ang daloy ng tubig sa’yong balat Ipaanod sa agos ang haplos ng pighati’t pagtitimpi Sa mahigpit na bisig ng isang mapanghusgang mundo Tikman ang hagod ng malamig na pelus sa iyong mga labi Sumidhi sana ang pagdanak ng init ng pagnanasa sa bawat bena Mahalin mo ang iyong pagkatao Makipagtalik sa sarili, Ibigin **** maibigan ang pagiging makamundo’t makasalanan Ibaling ang pansin sa pagpapalabas ng himutok Muling sabihin na hindi makasarili ang pagnanasa sa sarili’t Ulit-ulitin ang pagbaluktot ng diwa’t isipan hanggang ito’y tumatak, Hanggang sa mabulalas mo ang iyong mga suliranin At matapos ang lahat ng iyon hindi mo maiiwasan– Pagkamuhi sa sarili.

0

Jun 9, 2018

Jun 9, 2018 at 1:20 PM UTC

BrixArtan

Onanism

Bato sa balat, Hayaan **** lumapat ang ‘yong kahinaan sa mahinahong baldosa Payagang lamig ay yumanig sa bawat panig ng iyong katawan Mula sa kalamlaman ng iyong talampakan hanggang umabot sa– Pagitan ng iyong mga hita, paakyat sa kalamnan, patungo sa dibdib Hanggang maramdaman nginig na dala ng iyong pag-iisa. Ipagpaliban mo muna ang mundo Ilaw sa paningin, Hayaan **** angkinin ka ng daang-daang mukhang nasasalamin sa bawat tisa Tignan ang iyong mga nakikita, ikaw ngayon ay nakakahon sa bato– At mga multo na iisa lang ang mga mukha’t hinaing Payagang ika’y ariin ng kanilang mga nanlilisik na titig, Huminga ng malalim at iyong sabihing Ginusto mo ang linggatong na ‘to Mata sa dutsa, Tumingala hanggang kadahilanan ay magunita Ang iyong katwiran kung bakit pinili mo ang kapangahasan Hamakin ang sarili’t magnilay-nilay sa nagbabadyang kasalanan ‘Di hamak naman na mas ikakasaya mo ang pait– Ng paglalapastangan sa sarili nang ilang makamundong saglit Pagbigayang mabasa ang sarili Silakbo sa kawalan, Ipikit ang mga mata’t pakiramdaman ang daloy ng tubig sa’yong balat Ipaanod sa agos ang haplos ng pighati’t pagtitimpi Sa mahigpit na bisig ng isang mapanghusgang mundo Tikman ang hagod ng malamig na pelus sa iyong mga labi Sumidhi sana ang pagdanak ng init ng pagnanasa sa bawat bena Mahalin mo ang iyong pagkatao Makipagtalik sa sarili, Ibigin **** maibigan ang pagiging makamundo’t makasalanan Ibaling ang pansin sa pagpapalabas ng himutok Muling sabihin na hindi makasarili ang pagnanasa sa sarili’t Ulit-ulitin ang pagbaluktot ng diwa’t isipan hanggang ito’y tumatak, Hanggang sa mabulalas mo ang iyong mga suliranin At matapos ang lahat ng iyon hindi mo maiiwasan– Pagkamuhi sa sarili.

36

Simula ng makilala ka, Buhay ko'y sumisigla, Lagi akong masaya, Nalaman ko ang tunay na kahulugan ng tuwa at ligaya, Aking pagsinta, Bakit nga ba? Naranasan ko ang mga pambihirang bagay, Ang mundo ko'y naging makulay, Binuhay mo ang diwa kong matamlay, Ikaw ang aking lakas, Pinakita mo ang aking magandang bukas, Mula sa simula, gitna, dulo at wakas, Ang isip at puso ko'y iyong pinatalas, Madapa man ako'y iyong hinawakan, Binangon mo ako mula sa lupang aking kinasasadlakan, Napuntahan ko ang dulo ng kalawakan, Ang mga puno't halaman, Ang berdeng kagubatan, Ang ganda ng kabundukan, Lahat ng ito'y aking nasisilayan, Daan ka nga ng pakikipag-ugnayan, Ika'y gamit sa pakikipagtalastasan, Daan tungo sa kaunlaran, Ngunit ako'y nanghihinayang, Dahil ika'y di kilala ng maraming kabataan, Sabi nga nila hindi ka magandang pagmasdan, Di nila namamalayan, Ika'y maaari nilang maging kaibigan, Taglay mo ang naiibang kapangyarihan, Ika'y iniregalo ni Rizal sa kanyang buthing may bahay, Kay Josephine Bracken ika'y ibinigay, "Kempis "ka kung tawagin, Ika'y,"Tagalog Christ" naman para kay Ferdinand Blumentritt. Alam kung di matatawaran, Ang iyong kasiyahan, Kapag ang mga pahina mo'y binubuksan, Mabuti kang sandigan! Sayo nagmumula ang di matatawarang panindigan, at di-natitinag na katwiran, Mabuti kang larawan, Nagsisilbing huwaran, Magpakailanman! Maipagmamalaki kahit saan, Pangako ko ika'y aking dadalhin, Pupurihin, I-ingatan at papahalagahan, Hanggang sa aking huling hantungan, Sayo lamang...... Minamahal kong----aklat!

0

Aug 16, 2017

Aug 16, 2017 at 12:10 AM UTC

rizal200

Sa'yo Lamang

Simula ng makilala ka, Buhay ko'y sumisigla, Lagi akong masaya, Nalaman ko ang tunay na kahulugan ng tuwa at ligaya, Aking pagsinta, Bakit nga ba? Naranasan ko ang mga pambihirang bagay, Ang mundo ko'y naging makulay, Binuhay mo ang diwa kong matamlay, Ikaw ang aking lakas, Pinakita mo ang aking magandang bukas, Mula sa simula, gitna, dulo at wakas, Ang isip at puso ko'y iyong pinatalas, Madapa man ako'y iyong hinawakan, Binangon mo ako mula sa lupang aking kinasasadlakan, Napuntahan ko ang dulo ng kalawakan, Ang mga puno't halaman, Ang berdeng kagubatan, Ang ganda ng kabundukan, Lahat ng ito'y aking nasisilayan, Daan ka nga ng pakikipag-ugnayan, Ika'y gamit sa pakikipagtalastasan, Daan tungo sa kaunlaran, Ngunit ako'y nanghihinayang, Dahil ika'y di kilala ng maraming kabataan, Sabi nga nila hindi ka magandang pagmasdan, Di nila namamalayan, Ika'y maaari nilang maging kaibigan, Taglay mo ang naiibang kapangyarihan, Ika'y iniregalo ni Rizal sa kanyang buthing may bahay, Kay Josephine Bracken ika'y ibinigay, "Kempis "ka kung tawagin, Ika'y,"Tagalog Christ" naman para kay Ferdinand Blumentritt. Alam kung di matatawaran, Ang iyong kasiyahan, Kapag ang mga pahina mo'y binubuksan, Mabuti kang sandigan! Sayo nagmumula ang di matatawarang panindigan, at di-natitinag na katwiran, Mabuti kang larawan, Nagsisilbing huwaran, Magpakailanman! Maipagmamalaki kahit saan, Pangako ko ika'y aking dadalhin, Pupurihin, I-ingatan at papahalagahan, Hanggang sa aking huling hantungan, Sayo lamang...... Minamahal kong----aklat!

47

Hindi panggagayuma Lubos ang kagustuhan kaya ang aguha ay itutusok sa mannekin At si kupido ay sumibangot Mapapamahal o mamaalam Itugon kahit alinman Pakinggan ang katwiran kung bakit di kaagad nagtapat May kaparasuhan man ay hayaan na lang Sapagkat parang binidbid ang buong katawan sa pag-uusig ng mismong salang pang pag-ibig Sapagkat kapatid ng pipi, di nagsasalita Ayaw sabihin sa minumutya May kaba sa dibdib Nag-aalangan nang labis Likas na mahiyain Gaya ng linta na sumusupsop ng sigla hanggang sa naghinagpis Matinding kirot ang dahilan ng pagnguyngoy na abot-langit Kumukurap ang ilaw sa paligid Natagpuan na nabuwang na umaaligid Sa yungib nagtago ang takas sa pag-ibig Mga bitak sa bato ay inihahambing Ang bahagi ng buhay kung saan naglaho ang mga bituin

0

Dec 29, 2018

Dec 29, 2018 at 5:15 PM UTC

haringibon

Ang Buhay sa Takipsilim #36

Hindi panggagayuma Lubos ang kagustuhan kaya ang aguha ay itutusok sa mannekin At si kupido ay sumibangot Mapapamahal o mamaalam Itugon kahit alinman Pakinggan ang katwiran kung bakit di kaagad nagtapat May kaparasuhan man ay hayaan na lang Sapagkat parang binidbid ang buong katawan sa pag-uusig ng mismong salang pang pag-ibig Sapagkat kapatid ng pipi, di nagsasalita Ayaw sabihin sa minumutya May kaba sa dibdib Nag-aalangan nang labis Likas na mahiyain Gaya ng linta na sumusupsop ng sigla hanggang sa naghinagpis Matinding kirot ang dahilan ng pagnguyngoy na abot-langit Kumukurap ang ilaw sa paligid Natagpuan na nabuwang na umaaligid Sa yungib nagtago ang takas sa pag-ibig Mga bitak sa bato ay inihahambing Ang bahagi ng buhay kung saan naglaho ang mga bituin

22

Mundo'y kayganda, Puno ng hiwaga, Ng pasimulang likhain ng AMANG DAKILA!!! Ngayon ay saksihan, Ganda ng sanlibutan Di malirip na kagandahan at kayamanan, Na ibinigay sa atin ang karapatan. AMA NA DAKILA! Lahat kami ay pinag-pala, Sa aming kasalanan Ay nagpatawad ka! Nagbigay pag-asa sa kaluluwang dukha! Dukha sa Liwanag ng Iyong Ganda!! AMA NA DAKILA! kami ay Iyong pinag-pala, Binigyan ng pag-asa, sa Di malirip na pagkakasala!!! Sa ngalan ni JESUS NA IDINAKILA Dahil sa pagsunod sa AMANG DAKILA! Hindi nag-alinlangan Hanggang katapusan, AMA sana'y bigyan kami Ng pusong masunurin Pag-iisip na puno ng dunong Mula sa Iyong katwiran na puno ng katotohanan, JESUS na aming PANGINOON, Bahala kana po sa amin, na LIWANAG sa amin ng DIYOS!!! Kami ay Iyong dalhin, Upang AMA ay aming KAMTIN Hanggang sa katapusan ng aming Lakarin,!

0

Aug 19, 2014

Aug 19, 2014 at 12:37 AM UTC

jhon-renz-thompson

AMA NA DAKILA.!!!

Mundo'y kayganda, Puno ng hiwaga, Ng pasimulang likhain ng AMANG DAKILA!!! Ngayon ay saksihan, Ganda ng sanlibutan Di malirip na kagandahan at kayamanan, Na ibinigay sa atin ang karapatan. AMA NA DAKILA! Lahat kami ay pinag-pala, Sa aming kasalanan Ay nagpatawad ka! Nagbigay pag-asa sa kaluluwang dukha! Dukha sa Liwanag ng Iyong Ganda!! AMA NA DAKILA! kami ay Iyong pinag-pala, Binigyan ng pag-asa, sa Di malirip na pagkakasala!!! Sa ngalan ni JESUS NA IDINAKILA Dahil sa pagsunod sa AMANG DAKILA! Hindi nag-alinlangan Hanggang katapusan, AMA sana'y bigyan kami Ng pusong masunurin Pag-iisip na puno ng dunong Mula sa Iyong katwiran na puno ng katotohanan, JESUS na aming PANGINOON, Bahala kana po sa amin, na LIWANAG sa amin ng DIYOS!!! Kami ay Iyong dalhin, Upang AMA ay aming KAMTIN Hanggang sa katapusan ng aming Lakarin,!

34

Tama na! Tama na ang mga pagtangis. Tama na ang mga pagdurusang nararamdaman ng aking puso. Tama na ang mga pasakit na pinapasan ko sa mahabang panahon. Tama na ang mga luhang palagi na lamang pumapatak sa tuwing naiisip kong wala akong kuwenta! Hanggang kailan ba ako dapat na aasa sa wala kung hindi naman akong kayang mahalin ng taong mahal ko dahil ako ay iba? Bakit ko ipagpipilitang isiksik ang sarili ko kung sa simula't sapul ay hindi nila ako maintindihan? Dalawang beses lang ako nagkamali at sa mga pagkakamaling iyon ay humingi ako ng kapatawaran pero bakit tila hindi ako pinakinggan? Nasaan ang kalayaan kong ako ay dapat na pakinggan sa mga isiniwalat kong pawang katotohanan lamang? Anong pruweba ba ang dapat kong ipakita upang mapagtanto nilang karapat-dapat din akong mahalin, at bigyan ng pagkakataong patunayan ang sarili kong hindi ako ang taong inakala nilang katulad ng taong kinamumuhian nila ng mahabang panahon? Pera lamang ba ang kailangang maging dahilan upang mapansin ang kahilingan kong matagal kong inasam na makamit ito? Tao pa ba ang tingin nila sa akin o bagay na kapag nakuha na ang gusto ay itatapon nalang nang walang pasubali at hindi na kayang balikan o kamustahin? Hindi ako nagmamalimos ng pag--ibig mula sa kanila! Ang gusto ko lamang ay tanggapin ako sa kung sino ako at kung ano ang nakaraan ko. Sana ay bigyan naman nila ako ng puwang sa kanilang puso pagkat ako ay sabik na sabik na sila ay mahagkan nang mahigpit. Kung buhay pa sana ang ilaw ng aming tahanan ay hindi niya pahihintulutang magkakaganito ako. Tama na! Tama na ang mga baluktot na katwiran! Tama na ang mga salitang iyong binibitawang Hindi sumasang-ayon sa nilalaman ng iyong puso at sa sinasabi ng iyong isipan. Ikaw na nagmamahal pa, magmamahal pa ba, Kung kaliwa't kanan ng ipinaparamdam sa iyo na hindi ka nararapat maging bahagi ng mga puso nila? Ikaw na nagmamahal pa, magpapatuloy ka pa rin ba kung tahasan ka nang itinataboy sa pintuan ng kani-kanilang damdamin at isipan? Saan ka nga ba nagkamali? Ang mahalin sila nang buong puso, tapat, at totoo? O ang umasa ka sa mga mabulaklakin nilang mga salita Na kasinungalingan lang pala ang lahat at hindi ikaw ang nais nilang makasama?

0

Feb 11, 2018

Feb 11, 2018 at 4:21 PM UTC

eugene

Tiwala at Pagmamahal (A reverese poetry)

Tama na! Tama na ang mga pagtangis. Tama na ang mga pagdurusang nararamdaman ng aking puso. Tama na ang mga pasakit na pinapasan ko sa mahabang panahon. Tama na ang mga luhang palagi na lamang pumapatak sa tuwing naiisip kong wala akong kuwenta! Hanggang kailan ba ako dapat na aasa sa wala kung hindi naman akong kayang mahalin ng taong mahal ko dahil ako ay iba? Bakit ko ipagpipilitang isiksik ang sarili ko kung sa simula't sapul ay hindi nila ako maintindihan? Dalawang beses lang ako nagkamali at sa mga pagkakamaling iyon ay humingi ako ng kapatawaran pero bakit tila hindi ako pinakinggan? Nasaan ang kalayaan kong ako ay dapat na pakinggan sa mga isiniwalat kong pawang katotohanan lamang? Anong pruweba ba ang dapat kong ipakita upang mapagtanto nilang karapat-dapat din akong mahalin, at bigyan ng pagkakataong patunayan ang sarili kong hindi ako ang taong inakala nilang katulad ng taong kinamumuhian nila ng mahabang panahon? Pera lamang ba ang kailangang maging dahilan upang mapansin ang kahilingan kong matagal kong inasam na makamit ito? Tao pa ba ang tingin nila sa akin o bagay na kapag nakuha na ang gusto ay itatapon nalang nang walang pasubali at hindi na kayang balikan o kamustahin? Hindi ako nagmamalimos ng pag--ibig mula sa kanila! Ang gusto ko lamang ay tanggapin ako sa kung sino ako at kung ano ang nakaraan ko. Sana ay bigyan naman nila ako ng puwang sa kanilang puso pagkat ako ay sabik na sabik na sila ay mahagkan nang mahigpit. Kung buhay pa sana ang ilaw ng aming tahanan ay hindi niya pahihintulutang magkakaganito ako. Tama na! Tama na ang mga baluktot na katwiran! Tama na ang mga salitang iyong binibitawang Hindi sumasang-ayon sa nilalaman ng iyong puso at sa sinasabi ng iyong isipan. Ikaw na nagmamahal pa, magmamahal pa ba, Kung kaliwa't kanan ng ipinaparamdam sa iyo na hindi ka nararapat maging bahagi ng mga puso nila? Ikaw na nagmamahal pa, magpapatuloy ka pa rin ba kung tahasan ka nang itinataboy sa pintuan ng kani-kanilang damdamin at isipan? Saan ka nga ba nagkamali? Ang mahalin sila nang buong puso, tapat, at totoo? O ang umasa ka sa mga mabulaklakin nilang mga salita Na kasinungalingan lang pala ang lahat at hindi ikaw ang nais nilang makasama?

29

Hindi lang ikaw ang nalulungkot Hindi lang ikaw ang nag-iisip ng tungkol sa kamatayan Hindi lang ikaw ang nasasaktan Hindi lang ikaw ang nagaalinlangan sa kanya Hindi lang ikaw ang may maraming tanong at hindi makita ang sagot Hindi lang ikaw ang nahihirapan Hindi lang ikaw ang nakakaisip na sumuko na lang Hindi lang ikaw... Siguro nakikita mo lang akong masaya, nakakaya ko paring tumawa Nakakaya kong mag-bitaw ng mga magagandang salita na parang wala akong pinagdadaanan Na kaya ko paring maging positibo at magpatuloy lamang Ang katwiran mo'y wala pa kasi ako sa sitwasyon mo ngayon kaya hindi ko naiintindihan Kaya binabalewala mo lang ang sinasabi ko, binabalewala mo lang ang nararamdaman ko, Akala mo'y luha lang at walang laman ang bawat pag-agos ng aking luha Ngunit sadyang hindi ko lang kayang bigkasin ang mga salita

0

Jul 13, 2017

Jul 13, 2017 at 11:00 AM UTC

Raindrops

Untitled

Hindi lang ikaw ang nalulungkot Hindi lang ikaw ang nag-iisip ng tungkol sa kamatayan Hindi lang ikaw ang nasasaktan Hindi lang ikaw ang nagaalinlangan sa kanya Hindi lang ikaw ang may maraming tanong at hindi makita ang sagot Hindi lang ikaw ang nahihirapan Hindi lang ikaw ang nakakaisip na sumuko na lang Hindi lang ikaw... Siguro nakikita mo lang akong masaya, nakakaya ko paring tumawa Nakakaya kong mag-bitaw ng mga magagandang salita na parang wala akong pinagdadaanan Na kaya ko paring maging positibo at magpatuloy lamang Ang katwiran mo'y wala pa kasi ako sa sitwasyon mo ngayon kaya hindi ko naiintindihan Kaya binabalewala mo lang ang sinasabi ko, binabalewala mo lang ang nararamdaman ko, Akala mo'y luha lang at walang laman ang bawat pag-agos ng aking luha Ngunit sadyang hindi ko lang kayang bigkasin ang mga salita

15

Ako'y di pinapatulog ng kalungkutan Laging nakatingin sa kawalan Iniisip ano pa bang kulang Patawad ika'y aking pinagkatiwalaan Akala ko saya'y akin ng makakamtan Ngunit nagkamali ako saking katwiran Isa ka rin pala sa mga taong ako'y iiwanan Todo pa ang galit mo dahil sa kwento kong ako'y naloko Ngunit diko alam isa ka rin pala sa mga ito Ngunit hayaan mo, okay na ako Isinuko kona sa taas ang lahat ng problema ko Magaan na ang loob ko, hindi na mabigat sa puso Dahil alam ko dumating ka bilang isang lesson sa buhay ko Salamat sa pagdating mo ako na'y natuto Pangako huli na ito, isinusumpa ko Ang araw na magtitiwala ako agad sa isang tao Ay hindi na madaling mabuo gaya ng pagkakatiwala ko sayo Dahil ayoko ng mabuhay malapit sa mga taong mahilig manloko Akala mo kung sinong mabait, sya pala tong gago

0

May 6, 2019

May 6, 2019 at 2:32 PM UTC

Aschlsxz

Kalungkutan

Ako'y di pinapatulog ng kalungkutan Laging nakatingin sa kawalan Iniisip ano pa bang kulang Patawad ika'y aking pinagkatiwalaan Akala ko saya'y akin ng makakamtan Ngunit nagkamali ako saking katwiran Isa ka rin pala sa mga taong ako'y iiwanan Todo pa ang galit mo dahil sa kwento kong ako'y naloko Ngunit diko alam isa ka rin pala sa mga ito Ngunit hayaan mo, okay na ako Isinuko kona sa taas ang lahat ng problema ko Magaan na ang loob ko, hindi na mabigat sa puso Dahil alam ko dumating ka bilang isang lesson sa buhay ko Salamat sa pagdating mo ako na'y natuto Pangako huli na ito, isinusumpa ko Ang araw na magtitiwala ako agad sa isang tao Ay hindi na madaling mabuo gaya ng pagkakatiwala ko sayo Dahil ayoko ng mabuhay malapit sa mga taong mahilig manloko Akala mo kung sinong mabait, sya pala tong gago

19